{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2873409"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2873409","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Διερεύνηση των απόψεων και των αντιλήψεων νηπίων, γονέων και εκπαιδευτικών για την αναπηρία: ο ρόλος των ενηλίκων στη διαμόρφωση των απόψεων και των αντιλήψεων μη ανάπηρων νηπίων για την αναπηρία","abstract":"Σκοπός της παρούσας έρευνας είναι η διερεύνηση των απόψεων και των αντιλήψεων μη ανάπηρων παιδιών νηπιακής ηλικίας αναφορικά με την έννοια της αναπηρίας, της διαφορετικότητας και του τρόπου που τα νήπια εκτίθενται σε αυτές τις έννοιες από τους γονείς και τους εκπαιδευτικούς τους. Μέσα από την διερεύνηση των απόψεων και των αντιλήψεων των γονέων και των εκπαιδευτικών τους, επιθυμητός στόχος είναι ο προσδιορισμός του ρόλου αυτών των ενηλίκων αναφορικά με την διαμόρφωση των απόψεων και των αντιλήψεων των μη ανάπηρων νηπίων για την αναπηρία. Οι γονείς αποτελούν αναμφισβήτητα τον βασικό παράγοντα κοινωνικής, συναισθηματικής και γνωστικής εξέλιξης του παιδιού, όταν όμως το παιδί εισέρχεται στο σχολείο, οι στάσεις και οι συμπεριφορές τους επηρεάζονται βαθιά από αυτές των εκπαιδευτικών τους. Πρόκειται για μια ποιοτική έρευνα, στην οποία κρίθηκε κατάλληλο εργαλείο συλλογής δεδομένων η διεξαγωγή συνεντεύξεων και, πιο συγκεκριμένα, ένας προκατασκευασμένος οδηγός ημι-δομημένης συνέντευξης, ο οποίος είναι οργανωμένος σε τέσσερις θεματικές ενότητες. Επιπροσθέτως, για τις ανάγκες της παρούσας έρευνας ως μέθοδος ανάλυσης των δεδομένων, επιλέχθηκε η μέθοδος ανάλυσης περιεχομένου. Αναφορικά με το δείγμα, στην έρευνα συμμετείχαν τέσσερα νήπια, οι τέσσερις γονείς τους και τρεις εκπαιδευτικοί ενός ιδιωτικού νηπιαγωγείου. Μέσα από τα ευρήματα της παρούσας έρευνας, διαφαίνεται ότι οι απόψεις των νηπίων, των εκπαιδευτικών και των γονέων αναφορικά με την έννοια της αναπηρίας και της διαφορετικότητας σχετίζονται με μια ιατρική, κλινική προσέγγιση των εννοιών που ορίζει την αναπηρία ως συνώνυμο της κινητικής αναπηρίας, της απώλειας κάποιου μέλους και της αδυναμίας και που ορίζει την διαφορετικότητα ως μοναξιά και απόκλιση από το φυσιολογικό. Όσον αφορά τον τρόπο που εκτίθενται τα νήπια στην έννοια της αναπηρίας, οι γονείς των νηπίων δεν επιλέγουν να διαπραγματευτούν την έννοια με τα παιδιά τους. Όταν αυτό συμβαίνει, λόγω τυχαίας συνάντησης με άτομο με αναπηρία, ο σκοπός της συζήτησης με τα παιδιά τους είναι η παρότρυνση για ορθή κοινωνική συμπεριφορά. Οι εκπαιδευτικοί, από την μεριά τους, διαπραγματεύονται την έννοια υπό το πρίσμα της διαφορετικότητας μέσω της συζήτησης, της ανάγνωσης βιβλίων και της οργάνωσης project με σκοπό την επίγνωση της αρτιμέλειας τους και την ευγνωμοσύνη τους για αυτή. Συνολικά, οι γονείς και οι εκπαιδευτικοί φαίνεται να ορίζουν τους εαυτούς τους ως πρότυπα συμπεριφοράς για τα νήπια και διαπιστώθηκε ότι οι αντιλήψεις τους παίζουν ρόλο στη διαμόρφωση των αντιλήψεων των νηπίων σχετικά με την αναπηρία.","abstract_html":"Σκοπός της παρούσας έρευνας είναι η διερεύνηση των απόψεων και των αντιλήψεων μη ανάπηρων παιδιών νηπιακής ηλικίας αναφορικά με την έννοια της αναπηρίας, της διαφορετικότητας και του τρόπου που τα νήπια εκτίθενται σε αυτές τις έννοιες από τους γονείς και τους εκπαιδευτικούς τους. Μέσα από την διερεύνηση των απόψεων και των αντιλήψεων των γονέων και των εκπαιδευτικών τους, επιθυμητός στόχος είναι ο προσδιορισμός του ρόλου αυτών των ενηλίκων αναφορικά με την διαμόρφωση των απόψεων και των αντιλήψεων των μη ανάπηρων νηπίων για την αναπηρία. Οι γονείς αποτελούν αναμφισβήτητα τον βασικό παράγοντα κοινωνικής, συναισθηματικής και γνωστικής εξέλιξης του παιδιού, όταν όμως το παιδί εισέρχεται στο σχολείο, οι στάσεις και οι συμπεριφορές τους επηρεάζονται βαθιά από αυτές των εκπαιδευτικών τους. Πρόκειται για μια ποιοτική έρευνα, στην οποία κρίθηκε κατάλληλο εργαλείο συλλογής δεδομένων η διεξαγωγή συνεντεύξεων και, πιο συγκεκριμένα, ένας προκατασκευασμένος οδηγός ημι-δομημένης συνέντευξης, ο οποίος είναι οργανωμένος σε τέσσερις θεματικές ενότητες. Επιπροσθέτως, για τις ανάγκες της παρούσας έρευνας ως μέθοδος ανάλυσης των δεδομένων, επιλέχθηκε η μέθοδος ανάλυσης περιεχομένου. Αναφορικά με το δείγμα, στην έρευνα συμμετείχαν τέσσερα νήπια, οι τέσσερις γονείς τους και τρεις εκπαιδευτικοί ενός ιδιωτικού νηπιαγωγείου. Μέσα από τα ευρήματα της παρούσας έρευνας, διαφαίνεται ότι οι απόψεις των νηπίων, των εκπαιδευτικών και των γονέων αναφορικά με την έννοια της αναπηρίας και της διαφορετικότητας σχετίζονται με μια ιατρική, κλινική προσέγγιση των εννοιών που ορίζει την αναπηρία ως συνώνυμο της κινητικής αναπηρίας, της απώλειας κάποιου μέλους και της αδυναμίας και που ορίζει την διαφορετικότητα ως μοναξιά και απόκλιση από το φυσιολογικό. Όσον αφορά τον τρόπο που εκτίθενται τα νήπια στην έννοια της αναπηρίας, οι γονείς των νηπίων δεν επιλέγουν να διαπραγματευτούν την έννοια με τα παιδιά τους. Όταν αυτό συμβαίνει, λόγω τυχαίας συνάντησης με άτομο με αναπηρία, ο σκοπός της συζήτησης με τα παιδιά τους είναι η παρότρυνση για ορθή κοινωνική συμπεριφορά. Οι εκπαιδευτικοί, από την μεριά τους, διαπραγματεύονται την έννοια υπό το πρίσμα της διαφορετικότητας μέσω της συζήτησης, της ανάγνωσης βιβλίων και της οργάνωσης project με σκοπό την επίγνωση της αρτιμέλειας τους και την ευγνωμοσύνη τους για αυτή. Συνολικά, οι γονείς και οι εκπαιδευτικοί φαίνεται να ορίζουν τους εαυτούς τους ως πρότυπα συμπεριφοράς για τα νήπια και διαπιστώθηκε ότι οι αντιλήψεις τους παίζουν ρόλο στη διαμόρφωση των αντιλήψεων των νηπίων σχετικά με την αναπηρία.","abstract_has_math":false,"creators":["Πιερή Άντρη","Pieri Antri"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:35:11Z","subjects":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"],"languages":["Ελληνικά","English","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2873409"],"render_values":[{"text":"uoadl:2873409","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2873409","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2873409","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2873409","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Πιερή Άντρη","Pieri Antri"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","English","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2873409","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2873409"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Σκοπός της παρούσας έρευνας είναι η διερεύνηση των απόψεων και των αντιλήψεων μη ανάπηρων παιδιών νηπιακής ηλικίας αναφορικά με την έννοια της αναπηρίας, της διαφορετικότητας και του τρόπου που τα νήπια εκτίθενται σε αυτές τις έννοιες από τους γονείς και τους εκπαιδευτικούς τους. Μέσα από την διερεύνηση των απόψεων και των αντιλήψεων των γονέων και των εκπαιδευτικών τους, επιθυμητός στόχος είναι ο προσδιορισμός του ρόλου αυτών των ενηλίκων αναφορικά με την διαμόρφωση των απόψεων και των αντιλήψεων των μη ανάπηρων νηπίων για την αναπηρία. Οι γονείς αποτελούν αναμφισβήτητα τον βασικό παράγοντα κοινωνικής, συναισθηματικής και γνωστικής εξέλιξης του παιδιού, όταν όμως το παιδί εισέρχεται στο σχολείο, οι στάσεις και οι συμπεριφορές τους επηρεάζονται βαθιά από αυτές των εκπαιδευτικών τους. Πρόκειται για μια ποιοτική έρευνα, στην οποία κρίθηκε κατάλληλο εργαλείο συλλογής δεδομένων η διεξαγωγή συνεντεύξεων και, πιο συγκεκριμένα, ένας προκατασκευασμένος οδηγός ημι-δομημένης συνέντευξης, ο οποίος είναι οργανωμένος σε τέσσερις θεματικές ενότητες. Επιπροσθέτως, για τις ανάγκες της παρούσας έρευνας ως μέθοδος ανάλυσης των δεδομένων, επιλέχθηκε η μέθοδος ανάλυσης περιεχομένου. Αναφορικά με το δείγμα, στην έρευνα συμμετείχαν τέσσερα νήπια, οι τέσσερις γονείς τους και τρεις εκπαιδευτικοί ενός ιδιωτικού νηπιαγωγείου. Μέσα από τα ευρήματα της παρούσας έρευνας, διαφαίνεται ότι οι απόψεις των νηπίων, των εκπαιδευτικών και των γονέων αναφορικά με την έννοια της αναπηρίας και της διαφορετικότητας σχετίζονται με μια ιατρική, κλινική προσέγγιση των εννοιών που ορίζει την αναπηρία ως συνώνυμο της κινητικής αναπηρίας, της απώλειας κάποιου μέλους και της αδυναμίας και που ορίζει την διαφορετικότητα ως μοναξιά και απόκλιση από το φυσιολογικό. Όσον αφορά τον τρόπο που εκτίθενται τα νήπια στην έννοια της αναπηρίας, οι γονείς των νηπίων δεν επιλέγουν να διαπραγματευτούν την έννοια με τα παιδιά τους. Όταν αυτό συμβαίνει, λόγω τυχαίας συνάντησης με άτομο με αναπηρία, ο σκοπός της συζήτησης με τα παιδιά τους είναι η παρότρυνση για ορθή κοινωνική συμπεριφορά. Οι εκπαιδευτικοί, από την μεριά τους, διαπραγματεύονται την έννοια υπό το πρίσμα της διαφορετικότητας μέσω της συζήτησης, της ανάγνωσης βιβλίων και της οργάνωσης project με σκοπό την επίγνωση της αρτιμέλειας τους και την ευγνωμοσύνη τους για αυτή. Συνολικά, οι γονείς και οι εκπαιδευτικοί φαίνεται να ορίζουν τους εαυτούς τους ως πρότυπα συμπεριφοράς για τα νήπια και διαπιστώθηκε ότι οι αντιλήψεις τους παίζουν ρόλο στη διαμόρφωση των αντιλήψεων των νηπίων σχετικά με την αναπηρία.","The aim of this research is to explore the views and perceptions of non-disabled preschool children about the concepts of disability and diversity and the way these children are exposed to these concepts by their parents and teachers. Through the exploration of their parents and teachers’ views and perceptions, another aim of this present research is to define their role in the way these preschool children shape their views about disability. The parents are undoubtedly a crucial factor of their children’s social, emotional and intellectual development. However, when their children start to attend school, their attitudes are influenced by their teachers as well. Furthermore, it is a qualitative social survey and the method of interview was a necessary tool in order to collect data. More specifically, an already constructed guide of semi-structured interview was used, which is separated in four thematic axes. In addition, for the purposes of this research the content analysis method was chosen as the best to analyze the data. As far as the sample is concerned, in the survey participated four non-disabled preschool children, their parents and three teachers of theirs. The survey conducted in a private kindergarten. The findings of the survey emerged that the views of the non-disabled children, their teachers and their parents, concerning the meanings of disability and diversity, are related to a medical approach which defines disability as a synonym of physical disability, loss of a body member and weakness. Diversity is defined by all of them as loneliness and deviation from normal. Simultaneously, it is observed that the parents do not prefer to talk about disability. If they meet someone disabled by chance aim of the conversation with their children is to teach an appropriate social behavior to their children. Their teachers, on the other hand, negotiate disability issues by planning projects about diversity, discussing and reading books in order to be aware of their diligence and be grateful about it. Finally, it seems that the teachers and parents view themselves as role models and it is concluded that their perceptions affect the perceptions of their children-students."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Διερεύνηση των απόψεων και των αντιλήψεων νηπίων, γονέων και εκπαιδευτικών για την αναπηρία: ο ρόλος των ενηλίκων στη διαμόρφωση των απόψεων και των αντιλήψεων μη ανάπηρων νηπίων για την αναπηρία"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Πιερή Άντρη","Pieri Antri"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Σκοπός της παρούσας έρευνας είναι η διερεύνηση των απόψεων και των αντιλήψεων μη ανάπηρων παιδιών νηπιακής ηλικίας αναφορικά με την έννοια της αναπηρίας, της διαφορετικότητας και του τρόπου που τα νήπια εκτίθενται σε αυτές τις έννοιες από τους γονείς και τους εκπαιδευτικούς τους. Μέσα από την διερεύνηση των απόψεων και των αντιλήψεων των γονέων και των εκπαιδευτικών τους, επιθυμητός στόχος είναι ο προσδιορισμός του ρόλου αυτών των ενηλίκων αναφορικά με την διαμόρφωση των απόψεων και των αντιλήψεων των μη ανάπηρων νηπίων για την αναπηρία. Οι γονείς αποτελούν αναμφισβήτητα τον βασικό παράγοντα κοινωνικής, συναισθηματικής και γνωστικής εξέλιξης του παιδιού, όταν όμως το παιδί εισέρχεται στο σχολείο, οι στάσεις και οι συμπεριφορές τους επηρεάζονται βαθιά από αυτές των εκπαιδευτικών τους. Πρόκειται για μια ποιοτική έρευνα, στην οποία κρίθηκε κατάλληλο εργαλείο συλλογής δεδομένων η διεξαγωγή συνεντεύξεων και, πιο συγκεκριμένα, ένας προκατασκευασμένος οδηγός ημι-δομημένης συνέντευξης, ο οποίος είναι οργανωμένος σε τέσσερις θεματικές ενότητες. Επιπροσθέτως, για τις ανάγκες της παρούσας έρευνας ως μέθοδος ανάλυσης των δεδομένων, επιλέχθηκε η μέθοδος ανάλυσης περιεχομένου. Αναφορικά με το δείγμα, στην έρευνα συμμετείχαν τέσσερα νήπια, οι τέσσερις γονείς τους και τρεις εκπαιδευτικοί ενός ιδιωτικού νηπιαγωγείου. Μέσα από τα ευρήματα της παρούσας έρευνας, διαφαίνεται ότι οι απόψεις των νηπίων, των εκπαιδευτικών και των γονέων αναφορικά με την έννοια της αναπηρίας και της διαφορετικότητας σχετίζονται με μια ιατρική, κλινική προσέγγιση των εννοιών που ορίζει την αναπηρία ως συνώνυμο της κινητικής αναπηρίας, της απώλειας κάποιου μέλους και της αδυναμίας και που ορίζει την διαφορετικότητα ως μοναξιά και απόκλιση από το φυσιολογικό. Όσον αφορά τον τρόπο που εκτίθενται τα νήπια στην έννοια της αναπηρίας, οι γονείς των νηπίων δεν επιλέγουν να διαπραγματευτούν την έννοια με τα παιδιά τους. Όταν αυτό συμβαίνει, λόγω τυχαίας συνάντησης με άτομο με αναπηρία, ο σκοπός της συζήτησης με τα παιδιά τους είναι η παρότρυνση για ορθή κοινωνική συμπεριφορά. Οι εκπαιδευτικοί, από την μεριά τους, διαπραγματεύονται την έννοια υπό το πρίσμα της διαφορετικότητας μέσω της συζήτησης, της ανάγνωσης βιβλίων και της οργάνωσης project με σκοπό την επίγνωση της αρτιμέλειας τους και την ευγνωμοσύνη τους για αυτή. Συνολικά, οι γονείς και οι εκπαιδευτικοί φαίνεται να ορίζουν τους εαυτούς τους ως πρότυπα συμπεριφοράς για τα νήπια και διαπιστώθηκε ότι οι αντιλήψεις τους παίζουν ρόλο στη διαμόρφωση των αντιλήψεων των νηπίων σχετικά με την αναπηρία.","The aim of this research is to explore the views and perceptions of non-disabled preschool children about the concepts of disability and diversity and the way these children are exposed to these concepts by their parents and teachers. Through the exploration of their parents and teachers’ views and perceptions, another aim of this present research is to define their role in the way these preschool children shape their views about disability. The parents are undoubtedly a crucial factor of their children’s social, emotional and intellectual development. However, when their children start to attend school, their attitudes are influenced by their teachers as well. Furthermore, it is a qualitative social survey and the method of interview was a necessary tool in order to collect data. More specifically, an already constructed guide of semi-structured interview was used, which is separated in four thematic axes. In addition, for the purposes of this research the content analysis method was chosen as the best to analyze the data. As far as the sample is concerned, in the survey participated four non-disabled preschool children, their parents and three teachers of theirs. The survey conducted in a private kindergarten. The findings of the survey emerged that the views of the non-disabled children, their teachers and their parents, concerning the meanings of disability and diversity, are related to a medical approach which defines disability as a synonym of physical disability, loss of a body member and weakness. Diversity is defined by all of them as loneliness and deviation from normal. Simultaneously, it is observed that the parents do not prefer to talk about disability. If they meet someone disabled by chance aim of the conversation with their children is to teach an appropriate social behavior to their children. Their teachers, on the other hand, negotiate disability issues by planning projects about diversity, discussing and reading books in order to be aware of their diligence and be grateful about it. Finally, it seems that the teachers and parents view themselves as role models and it is concluded that their perceptions affect the perceptions of their children-students."],"dc:identifier":["uoadl:2873409","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2873409"],"dc:language":["Ελληνικά","English","Greek"],"dc:subject":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"],"dc:title":["Διερεύνηση των απόψεων και των αντιλήψεων νηπίων, γονέων και εκπαιδευτικών για την αναπηρία: ο ρόλος των ενηλίκων στη διαμόρφωση των απόψεων και των αντιλήψεων μη ανάπηρων νηπίων για την αναπηρία"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:35:11Z"}