{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2873452"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2873452","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ψυχωτικές εμπειρίες σε εφήβους με ιστορικό τραύματος","abstract":"Εισαγωγή:Ο ρόλος του τραύματος στην αιτιολογία της σχιζοφρένειας είναι πλέον επαρκώς τεκμηριωμένος βιβλιογραφικά. Το ερευνητικό ενδιαφέρον έχει μετατοπιστεί στο λεγόμενο «συνεχές της ψύχωσης», στο οποίο έχει προταθεί ότι ανήκουν και οι ψυχωτικές εμπειρίες, εμπειρίες υψηλής κλινικής σημασίας, αφού εκτός από ψύχωση φαίνεται να σχετίζονται και με άλλες ψυχιατρικές νοσολογικές οντότητες, όπως κατάθλιψη, αυτοκτονικότητα και πτωχή λειτουργικότητα. Σε αυτό το πλαίσιο, η μελέτη των παραγόντων κινδύνου για ψυχωτικές εμπειρίες καθώς και της σημασίας τους στο σχεδιασμό πρώιμων παρεμβάσεων προληπτικού χαρακτήρα, κρίνεται σημαντική. Σκοπός:Σκοπός της παρούσας πρωτότυπης μελέτης, ήταν να διερευνηθεί η σχέση μεταξύ τραύματος και ψυχωτικών εμπειριώνκαι ο ρόλος της χρονιότητας των εμπειριών αυτών και της συνοδού δυσφορίας στη ψυχολογική επιβάρυνση των εφήβων. Μέθοδος:Στη μελέτη συμμετείχαν 119 έφηβοι 12-18 ετών, 71 υπό ιδρυματική προστασία και 48 κοινοτικού δείγματος. Για τη διερεύνηση ψυχωτικών εμπειριών, χρησιμοποιήθηκε το εργαλείο αυτοαναφοράς CAPE. Για την ανίχνευση τραυματικών εμπειριών, χρησιμοποιήθηκε εργαλείο αυτοαναφοράς που προέκυψε μετά από προσαρμογή της ημιδομημένης ψυχιατρικής συνέντευξης K-SADS-PL και για την εκτίμηση συναισθηματικών δυσκολιών και λειτουργικότητας, χρησιμοποιήθηκε το SDQ-Hel. Αποτελέσματα:Από τα αποτελέσματα της έρευνας προκύπτει ότι το τραύμα σχετίζεται ισχυρά με την εμφάνιση ψυχωτικών εμπειριών, στη θετική διάσταση, στη διάσταση της κατάθλιψης, αλλά και συνολικά, με το διαπροσωπικό τραύμα να εμφανίζει την ισχυρότερη συσχέτιση. Υπήρξαν σημαντικές θετικές συσχετίσεις μεταξύ της συνολικής βαθμολογίας συχνότητας και δυσφορίας του CAPE και της συνολικής βαθμολογίας SDQ. Συμπεράσματα:Το πλήθος των τραυματικών γεγονότων και η σοβαρότητα του τραυματισμού σχετίζονται με συχνότερες και πιο δυσφορικές ψυχωτικές εμπειρίες. H χρονιότητα και η συνοδός δυσφορία από τις εμπειρίες αυτές συμβάλουν σημαντικά στη ψυχολογική επιβάρυνση των εφήβων. Προτείνεται στους ειδικούς ψυχικής υγείας που εξετάζουν εφήβους με συχνές και δυσφορικές ψυχωτικές εμπειρίες να διερευνούν την ύπαρξη τραυματικών γεγονότων και αντίστροφα, καθώς η πρώιμη παρέμβαση και αντιμετώπιση των συνεπειών του τραύματος σε εφήβους με ψυχωτικά φαινόμενα, θα μπορούσε να βελτιώσει τις μακροπρόθεσμες εκβάσεις αλλά και να βελτιώσει την απαντητικότητά τους σε μελλοντικές ψυχοπιεστικές καταστάσεις.","abstract_html":"Εισαγωγή:Ο ρόλος του τραύματος στην αιτιολογία της σχιζοφρένειας είναι πλέον επαρκώς τεκμηριωμένος βιβλιογραφικά. Το ερευνητικό ενδιαφέρον έχει μετατοπιστεί στο λεγόμενο «συνεχές της ψύχωσης», στο οποίο έχει προταθεί ότι ανήκουν και οι ψυχωτικές εμπειρίες, εμπειρίες υψηλής κλινικής σημασίας, αφού εκτός από ψύχωση φαίνεται να σχετίζονται και με άλλες ψυχιατρικές νοσολογικές οντότητες, όπως κατάθλιψη, αυτοκτονικότητα και πτωχή λειτουργικότητα. Σε αυτό το πλαίσιο, η μελέτη των παραγόντων κινδύνου για ψυχωτικές εμπειρίες καθώς και της σημασίας τους στο σχεδιασμό πρώιμων παρεμβάσεων προληπτικού χαρακτήρα, κρίνεται σημαντική. Σκοπός:Σκοπός της παρούσας πρωτότυπης μελέτης, ήταν να διερευνηθεί η σχέση μεταξύ τραύματος και ψυχωτικών εμπειριώνκαι ο ρόλος της χρονιότητας των εμπειριών αυτών και της συνοδού δυσφορίας στη ψυχολογική επιβάρυνση των εφήβων. Μέθοδος:Στη μελέτη συμμετείχαν 119 έφηβοι 12-18 ετών, 71 υπό ιδρυματική προστασία και 48 κοινοτικού δείγματος. Για τη διερεύνηση ψυχωτικών εμπειριών, χρησιμοποιήθηκε το εργαλείο αυτοαναφοράς CAPE. Για την ανίχνευση τραυματικών εμπειριών, χρησιμοποιήθηκε εργαλείο αυτοαναφοράς που προέκυψε μετά από προσαρμογή της ημιδομημένης ψυχιατρικής συνέντευξης K-SADS-PL και για την εκτίμηση συναισθηματικών δυσκολιών και λειτουργικότητας, χρησιμοποιήθηκε το SDQ-Hel. Αποτελέσματα:Από τα αποτελέσματα της έρευνας προκύπτει ότι το τραύμα σχετίζεται ισχυρά με την εμφάνιση ψυχωτικών εμπειριών, στη θετική διάσταση, στη διάσταση της κατάθλιψης, αλλά και συνολικά, με το διαπροσωπικό τραύμα να εμφανίζει την ισχυρότερη συσχέτιση. Υπήρξαν σημαντικές θετικές συσχετίσεις μεταξύ της συνολικής βαθμολογίας συχνότητας και δυσφορίας του CAPE και της συνολικής βαθμολογίας SDQ. Συμπεράσματα:Το πλήθος των τραυματικών γεγονότων και η σοβαρότητα του τραυματισμού σχετίζονται με συχνότερες και πιο δυσφορικές ψυχωτικές εμπειρίες. H χρονιότητα και η συνοδός δυσφορία από τις εμπειρίες αυτές συμβάλουν σημαντικά στη ψυχολογική επιβάρυνση των εφήβων. Προτείνεται στους ειδικούς ψυχικής υγείας που εξετάζουν εφήβους με συχνές και δυσφορικές ψυχωτικές εμπειρίες να διερευνούν την ύπαρξη τραυματικών γεγονότων και αντίστροφα, καθώς η πρώιμη παρέμβαση και αντιμετώπιση των συνεπειών του τραύματος σε εφήβους με ψυχωτικά φαινόμενα, θα μπορούσε να βελτιώσει τις μακροπρόθεσμες εκβάσεις αλλά και να βελτιώσει την απαντητικότητά τους σε μελλοντικές ψυχοπιεστικές καταστάσεις.","abstract_has_math":false,"creators":["Μυλωνά Σαββίνα","Mylona Savvina"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:35:11Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2873452"],"render_values":[{"text":"uoadl:2873452","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2873452","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2873452","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2873452","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μυλωνά Σαββίνα","Mylona Savvina"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2873452","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2873452"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή:Ο ρόλος του τραύματος στην αιτιολογία της σχιζοφρένειας είναι πλέον επαρκώς τεκμηριωμένος βιβλιογραφικά. Το ερευνητικό ενδιαφέρον έχει μετατοπιστεί στο λεγόμενο «συνεχές της ψύχωσης», στο οποίο έχει προταθεί ότι ανήκουν και οι ψυχωτικές εμπειρίες, εμπειρίες υψηλής κλινικής σημασίας, αφού εκτός από ψύχωση φαίνεται να σχετίζονται και με άλλες ψυχιατρικές νοσολογικές οντότητες, όπως κατάθλιψη, αυτοκτονικότητα και πτωχή λειτουργικότητα. Σε αυτό το πλαίσιο, η μελέτη των παραγόντων κινδύνου για ψυχωτικές εμπειρίες καθώς και της σημασίας τους στο σχεδιασμό πρώιμων παρεμβάσεων προληπτικού χαρακτήρα, κρίνεται σημαντική. Σκοπός:Σκοπός της παρούσας πρωτότυπης μελέτης, ήταν να διερευνηθεί η σχέση μεταξύ τραύματος και ψυχωτικών εμπειριώνκαι ο ρόλος της χρονιότητας των εμπειριών αυτών και της συνοδού δυσφορίας στη ψυχολογική επιβάρυνση των εφήβων. Μέθοδος:Στη μελέτη συμμετείχαν 119 έφηβοι 12-18 ετών, 71 υπό ιδρυματική προστασία και 48 κοινοτικού δείγματος. Για τη διερεύνηση ψυχωτικών εμπειριών, χρησιμοποιήθηκε το εργαλείο αυτοαναφοράς CAPE. Για την ανίχνευση τραυματικών εμπειριών, χρησιμοποιήθηκε εργαλείο αυτοαναφοράς που προέκυψε μετά από προσαρμογή της ημιδομημένης ψυχιατρικής συνέντευξης K-SADS-PL και για την εκτίμηση συναισθηματικών δυσκολιών και λειτουργικότητας, χρησιμοποιήθηκε το SDQ-Hel. Αποτελέσματα:Από τα αποτελέσματα της έρευνας προκύπτει ότι το τραύμα σχετίζεται ισχυρά με την εμφάνιση ψυχωτικών εμπειριών, στη θετική διάσταση, στη διάσταση της κατάθλιψης, αλλά και συνολικά, με το διαπροσωπικό τραύμα να εμφανίζει την ισχυρότερη συσχέτιση. Υπήρξαν σημαντικές θετικές συσχετίσεις μεταξύ της συνολικής βαθμολογίας συχνότητας και δυσφορίας του CAPE και της συνολικής βαθμολογίας SDQ. Συμπεράσματα:Το πλήθος των τραυματικών γεγονότων και η σοβαρότητα του τραυματισμού σχετίζονται με συχνότερες και πιο δυσφορικές ψυχωτικές εμπειρίες. H χρονιότητα και η συνοδός δυσφορία από τις εμπειρίες αυτές συμβάλουν σημαντικά στη ψυχολογική επιβάρυνση των εφήβων. Προτείνεται στους ειδικούς ψυχικής υγείας που εξετάζουν εφήβους με συχνές και δυσφορικές ψυχωτικές εμπειρίες να διερευνούν την ύπαρξη τραυματικών γεγονότων και αντίστροφα, καθώς η πρώιμη παρέμβαση και αντιμετώπιση των συνεπειών του τραύματος σε εφήβους με ψυχωτικά φαινόμενα, θα μπορούσε να βελτιώσει τις μακροπρόθεσμες εκβάσεις αλλά και να βελτιώσει την απαντητικότητά τους σε μελλοντικές ψυχοπιεστικές καταστάσεις.","Backround: The crucial role of trauma as a vulnerability factor in schizophrenia has been widely documented in the bibliography. Currently, there has been an exponential increase in efforts aimed at elucidating what has been termed the ‘psychosis continuum' and encompasses a full range of psychotic symptom expressions fromsubclinical manifestations to the clinically significant psychotic experiences, which apart from psychosis seem to be related with other mental health issues as well (e.g., depression, suicidality, functioning impairment). In this context, examining the risk factors that contribute to the onset of psychotic experiences could be of great importance, as these factors could be the target for timely preventative interventions in mental health disorders. Objective: The objective of this study was to examine a potential relationship between trauma and psychotic experiencesand the potential role ofpersistence and distress caused by these experiences in the psychological burdain for adolescents. Methods: A total of 119 adolescents (12-18 years) met our inclusion criteria and participated in the study. The sample consisted of two groups: 71 participants were under institutional protection and48 adolescents came from the community. A battery of 3 questionnaires was used: 1) The Community Assessment of Psychic Experience (CAPE), a self-report tool for the screening of the psychotic experiences, 2) a self-report tool that resulted after adaptation of K-SADS-PL, for the assessment of traumatic experiences, and 3) SDQ-Hel, for the evaluation of the emotional difficulties and the functioning. Results: The results showed a strong correlation between trauma and psychotic experiences, whilst interpersonal trauma showed the strongest correlation. There were significant positive correlations between CAPE's total frequency and distress score and total SDQ score. Conclusion: Traumatic events are strolgly related with more frequent and distressfull psychotic experiences. Besides, distress caused by these experiences as well as their persistence proved of vital importance as a psychological burden for adolescents. Mental health professionals should take seriously into account a history of traumatic events in adolescents’ life, especially to those with frequent and distressing psychotic experiencesand vice- versa. Appropriate early interventioncould improve long-term outcomes as well as the response to future psycho-confessional conditions."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ψυχωτικές εμπειρίες σε εφήβους με ιστορικό τραύματος"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μυλωνά Σαββίνα","Mylona Savvina"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Εισαγωγή:Ο ρόλος του τραύματος στην αιτιολογία της σχιζοφρένειας είναι πλέον επαρκώς τεκμηριωμένος βιβλιογραφικά. Το ερευνητικό ενδιαφέρον έχει μετατοπιστεί στο λεγόμενο «συνεχές της ψύχωσης», στο οποίο έχει προταθεί ότι ανήκουν και οι ψυχωτικές εμπειρίες, εμπειρίες υψηλής κλινικής σημασίας, αφού εκτός από ψύχωση φαίνεται να σχετίζονται και με άλλες ψυχιατρικές νοσολογικές οντότητες, όπως κατάθλιψη, αυτοκτονικότητα και πτωχή λειτουργικότητα. Σε αυτό το πλαίσιο, η μελέτη των παραγόντων κινδύνου για ψυχωτικές εμπειρίες καθώς και της σημασίας τους στο σχεδιασμό πρώιμων παρεμβάσεων προληπτικού χαρακτήρα, κρίνεται σημαντική. Σκοπός:Σκοπός της παρούσας πρωτότυπης μελέτης, ήταν να διερευνηθεί η σχέση μεταξύ τραύματος και ψυχωτικών εμπειριώνκαι ο ρόλος της χρονιότητας των εμπειριών αυτών και της συνοδού δυσφορίας στη ψυχολογική επιβάρυνση των εφήβων. Μέθοδος:Στη μελέτη συμμετείχαν 119 έφηβοι 12-18 ετών, 71 υπό ιδρυματική προστασία και 48 κοινοτικού δείγματος. Για τη διερεύνηση ψυχωτικών εμπειριών, χρησιμοποιήθηκε το εργαλείο αυτοαναφοράς CAPE. Για την ανίχνευση τραυματικών εμπειριών, χρησιμοποιήθηκε εργαλείο αυτοαναφοράς που προέκυψε μετά από προσαρμογή της ημιδομημένης ψυχιατρικής συνέντευξης K-SADS-PL και για την εκτίμηση συναισθηματικών δυσκολιών και λειτουργικότητας, χρησιμοποιήθηκε το SDQ-Hel. Αποτελέσματα:Από τα αποτελέσματα της έρευνας προκύπτει ότι το τραύμα σχετίζεται ισχυρά με την εμφάνιση ψυχωτικών εμπειριών, στη θετική διάσταση, στη διάσταση της κατάθλιψης, αλλά και συνολικά, με το διαπροσωπικό τραύμα να εμφανίζει την ισχυρότερη συσχέτιση. Υπήρξαν σημαντικές θετικές συσχετίσεις μεταξύ της συνολικής βαθμολογίας συχνότητας και δυσφορίας του CAPE και της συνολικής βαθμολογίας SDQ. Συμπεράσματα:Το πλήθος των τραυματικών γεγονότων και η σοβαρότητα του τραυματισμού σχετίζονται με συχνότερες και πιο δυσφορικές ψυχωτικές εμπειρίες. H χρονιότητα και η συνοδός δυσφορία από τις εμπειρίες αυτές συμβάλουν σημαντικά στη ψυχολογική επιβάρυνση των εφήβων. Προτείνεται στους ειδικούς ψυχικής υγείας που εξετάζουν εφήβους με συχνές και δυσφορικές ψυχωτικές εμπειρίες να διερευνούν την ύπαρξη τραυματικών γεγονότων και αντίστροφα, καθώς η πρώιμη παρέμβαση και αντιμετώπιση των συνεπειών του τραύματος σε εφήβους με ψυχωτικά φαινόμενα, θα μπορούσε να βελτιώσει τις μακροπρόθεσμες εκβάσεις αλλά και να βελτιώσει την απαντητικότητά τους σε μελλοντικές ψυχοπιεστικές καταστάσεις.","Backround: The crucial role of trauma as a vulnerability factor in schizophrenia has been widely documented in the bibliography. Currently, there has been an exponential increase in efforts aimed at elucidating what has been termed the ‘psychosis continuum' and encompasses a full range of psychotic symptom expressions fromsubclinical manifestations to the clinically significant psychotic experiences, which apart from psychosis seem to be related with other mental health issues as well (e.g., depression, suicidality, functioning impairment). In this context, examining the risk factors that contribute to the onset of psychotic experiences could be of great importance, as these factors could be the target for timely preventative interventions in mental health disorders. Objective: The objective of this study was to examine a potential relationship between trauma and psychotic experiencesand the potential role ofpersistence and distress caused by these experiences in the psychological burdain for adolescents. Methods: A total of 119 adolescents (12-18 years) met our inclusion criteria and participated in the study. The sample consisted of two groups: 71 participants were under institutional protection and48 adolescents came from the community. A battery of 3 questionnaires was used: 1) The Community Assessment of Psychic Experience (CAPE), a self-report tool for the screening of the psychotic experiences, 2) a self-report tool that resulted after adaptation of K-SADS-PL, for the assessment of traumatic experiences, and 3) SDQ-Hel, for the evaluation of the emotional difficulties and the functioning. Results: The results showed a strong correlation between trauma and psychotic experiences, whilst interpersonal trauma showed the strongest correlation. There were significant positive correlations between CAPE's total frequency and distress score and total SDQ score. Conclusion: Traumatic events are strolgly related with more frequent and distressfull psychotic experiences. Besides, distress caused by these experiences as well as their persistence proved of vital importance as a psychological burden for adolescents. Mental health professionals should take seriously into account a history of traumatic events in adolescents’ life, especially to those with frequent and distressing psychotic experiencesand vice- versa. Appropriate early interventioncould improve long-term outcomes as well as the response to future psycho-confessional conditions."],"dc:identifier":["uoadl:2873452","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2873452"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Ψυχωτικές εμπειρίες σε εφήβους με ιστορικό τραύματος"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:35:11Z"}