{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2874804"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2874804","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Jacques Derrida and Anne Carson’s Poetics of Hospitality: Epitaphs, Photographs and Antigones’ Unbearable Mourning","abstract":"Η διατριβή αυτή μελετά την Αντιγόνη και τον Οιδίποδα επί Κολωνώ του Σοφοκλή μέσα από το πρίσμα της φιλοσοφικής ανάλυσης της φιλοξενίας και της πολιτικής του πένθους του Ζακ Ντερριντά με σκοπό την ανάλυση δύο κειμένων της Αν Κάρσον, του έργου Antigo Nick, μια επανεγγραφή της Αντιγόνης μετά την 11η Σεπτεμβρίου και του ποίηματος Nox, το οποίο είναι ένα λυρικό, αυτοβιογραφικό βιβλίο/επιτύμβια στήλη για το πένθος. Η φιλοξενία, σύμφωνα με τον Ντερριντά, έχει προϋποθέσεις αλλά είναι ταυτόχρονα και απροϋπόθετη‧ υποστηρίζει την πολιτική της απροϋπόθετης υποδοχής του άλλου, ενώ συνδέεται άρρηκτα με τους νόμους της πόλης που δέχεται τους ξένους. Ο Ντερριντά σχετίζει τον διπλό δεσμό της φιλοξενίας με τις πρακτικές και τα τελετουργικά της ταφής, που είναι εξέχοντα σε κάθε πολιτισμό και παρόντα σε όλες τις κοινωνίες. Η τέλεση των τελετουργικών του πένθους δεν είναι μόνο κοινωνική αλλά και πολιτική πρακτική που μπορεί να θέσει την εξουσία υπό αμφισβήτηση, κάτι που αποτελεί κεντρικό θέμα και στις δύο τραγωδίες του Σοφοκλή, που δίνουν έμφαση στα τελετουργικά της ταφής. Ένα επαναλαμβανόμενο σύμβολο στη διατριβή αυτή είναι η ταφική στήλη, το μνημείο που φέρει το όνομα και τα ίχνη των νεκρών. Τα μεταμοντέρνα κείμενα της Κάρσον λειτουργούν σαν επιτύμβιες επιγραφές και υποδέχονται, δηλαδή προσφέρουν φιλοξενία στο πένθος των ζωντανών, ενώ αναπαριστούν μια κοινωνία του μέλλοντος. Η Αντιγόνη αποτελεί το σύμβολο του άτυχου πενθούντα, που πολεμάει για το δικαίωμά του στα τελετουργικά της ταφής για τους συγγενείς που δε θρηνήθηκαν, ενώ υπερασπίζεται την απροϋπόθετη φιλοξενία προς όλους τους νεκρούς. Η τέλεση των τελετουργικών ταφής, ο σεβασμός των νεκρών, η κατασκευή της ταφικής στήλης και η μνήμη των νεκρών είναι καθαρά πολιτικές πράξεις: μπορούν να θέσουν σε κίνδυνο το αφιλόξενο κράτος ή να το διευρύνουν ώστε να υποδεχτεί τα μέρη του πληθυσμού που συχνά ξεχνιούνται και δεν θεωρούνται άξια θρήνου και τους ξένους.","abstract_html":"Η διατριβή αυτή μελετά την Αντιγόνη και τον Οιδίποδα επί Κολωνώ του Σοφοκλή μέσα από το πρίσμα της φιλοσοφικής ανάλυσης της φιλοξενίας και της πολιτικής του πένθους του Ζακ Ντερριντά με σκοπό την ανάλυση δύο κειμένων της Αν Κάρσον, του έργου Antigo Nick, μια επανεγγραφή της Αντιγόνης μετά την 11η Σεπτεμβρίου και του ποίηματος Nox, το οποίο είναι ένα λυρικό, αυτοβιογραφικό βιβλίο/επιτύμβια στήλη για το πένθος. Η φιλοξενία, σύμφωνα με τον Ντερριντά, έχει προϋποθέσεις αλλά είναι ταυτόχρονα και απροϋπόθετη‧ υποστηρίζει την πολιτική της απροϋπόθετης υποδοχής του άλλου, ενώ συνδέεται άρρηκτα με τους νόμους της πόλης που δέχεται τους ξένους. Ο Ντερριντά σχετίζει τον διπλό δεσμό της φιλοξενίας με τις πρακτικές και τα τελετουργικά της ταφής, που είναι εξέχοντα σε κάθε πολιτισμό και παρόντα σε όλες τις κοινωνίες. Η τέλεση των τελετουργικών του πένθους δεν είναι μόνο κοινωνική αλλά και πολιτική πρακτική που μπορεί να θέσει την εξουσία υπό αμφισβήτηση, κάτι που αποτελεί κεντρικό θέμα και στις δύο τραγωδίες του Σοφοκλή, που δίνουν έμφαση στα τελετουργικά της ταφής. Ένα επαναλαμβανόμενο σύμβολο στη διατριβή αυτή είναι η ταφική στήλη, το μνημείο που φέρει το όνομα και τα ίχνη των νεκρών. Τα μεταμοντέρνα κείμενα της Κάρσον λειτουργούν σαν επιτύμβιες επιγραφές και υποδέχονται, δηλαδή προσφέρουν φιλοξενία στο πένθος των ζωντανών, ενώ αναπαριστούν μια κοινωνία του μέλλοντος. Η Αντιγόνη αποτελεί το σύμβολο του άτυχου πενθούντα, που πολεμάει για το δικαίωμά του στα τελετουργικά της ταφής για τους συγγενείς που δε θρηνήθηκαν, ενώ υπερασπίζεται την απροϋπόθετη φιλοξενία προς όλους τους νεκρούς. Η τέλεση των τελετουργικών ταφής, ο σεβασμός των νεκρών, η κατασκευή της ταφικής στήλης και η μνήμη των νεκρών είναι καθαρά πολιτικές πράξεις: μπορούν να θέσουν σε κίνδυνο το αφιλόξενο κράτος ή να το διευρύνουν ώστε να υποδεχτεί τα μέρη του πληθυσμού που συχνά ξεχνιούνται και δεν θεωρούνται άξια θρήνου και τους ξένους.","abstract_has_math":false,"creators":["Ζιαβρά Ελπίδα","Ziavra Elpida"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:35:14Z","subjects":["Γλώσσα – Λογοτεχνία","Language – Literature"],"languages":["Ελληνικά","English","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2874804"],"render_values":[{"text":"uoadl:2874804","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2874804","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2874804","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2874804","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ζιαβρά Ελπίδα","Ziavra Elpida"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Γλώσσα – Λογοτεχνία","Language – Literature"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","English","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2874804","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2874804"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η διατριβή αυτή μελετά την Αντιγόνη και τον Οιδίποδα επί Κολωνώ του Σοφοκλή μέσα από το πρίσμα της φιλοσοφικής ανάλυσης της φιλοξενίας και της πολιτικής του πένθους του Ζακ Ντερριντά με σκοπό την ανάλυση δύο κειμένων της Αν Κάρσον, του έργου Antigo Nick, μια επανεγγραφή της Αντιγόνης μετά την 11η Σεπτεμβρίου και του ποίηματος Nox, το οποίο είναι ένα λυρικό, αυτοβιογραφικό βιβλίο/επιτύμβια στήλη για το πένθος. Η φιλοξενία, σύμφωνα με τον Ντερριντά, έχει προϋποθέσεις αλλά είναι ταυτόχρονα και απροϋπόθετη‧ υποστηρίζει την πολιτική της απροϋπόθετης υποδοχής του άλλου, ενώ συνδέεται άρρηκτα με τους νόμους της πόλης που δέχεται τους ξένους. Ο Ντερριντά σχετίζει τον διπλό δεσμό της φιλοξενίας με τις πρακτικές και τα τελετουργικά της ταφής, που είναι εξέχοντα σε κάθε πολιτισμό και παρόντα σε όλες τις κοινωνίες. Η τέλεση των τελετουργικών του πένθους δεν είναι μόνο κοινωνική αλλά και πολιτική πρακτική που μπορεί να θέσει την εξουσία υπό αμφισβήτηση, κάτι που αποτελεί κεντρικό θέμα και στις δύο τραγωδίες του Σοφοκλή, που δίνουν έμφαση στα τελετουργικά της ταφής. Ένα επαναλαμβανόμενο σύμβολο στη διατριβή αυτή είναι η ταφική στήλη, το μνημείο που φέρει το όνομα και τα ίχνη των νεκρών. Τα μεταμοντέρνα κείμενα της Κάρσον λειτουργούν σαν επιτύμβιες επιγραφές και υποδέχονται, δηλαδή προσφέρουν φιλοξενία στο πένθος των ζωντανών, ενώ αναπαριστούν μια κοινωνία του μέλλοντος. Η Αντιγόνη αποτελεί το σύμβολο του άτυχου πενθούντα, που πολεμάει για το δικαίωμά του στα τελετουργικά της ταφής για τους συγγενείς που δε θρηνήθηκαν, ενώ υπερασπίζεται την απροϋπόθετη φιλοξενία προς όλους τους νεκρούς. Η τέλεση των τελετουργικών ταφής, ο σεβασμός των νεκρών, η κατασκευή της ταφικής στήλης και η μνήμη των νεκρών είναι καθαρά πολιτικές πράξεις: μπορούν να θέσουν σε κίνδυνο το αφιλόξενο κράτος ή να το διευρύνουν ώστε να υποδεχτεί τα μέρη του πληθυσμού που συχνά ξεχνιούνται και δεν θεωρούνται άξια θρήνου και τους ξένους.","This thesis draws on Sophocles's Antigone and Oedipus at Colonus to examine Jacques Derrida’s theory of hospitality and the politics of mourning and analyze Anne Carson’s translation and rewriting of this politics in Antigo Nick, a rewriting of Antigone in a post 9/11 era and Nox, a lyrical, autobiographical book/epitaph on mourning. Derrida’s hospitality is both conditional and unconditional, arguing for a politics of an unconditional welcoming of the other that is, however, intertwined with the laws of the polis that receives the foreigners, the xenoi. Derrida affiliates the double bind of hospitality with the practices and rituals of mourning, prevalent in every culture and present in all human communities. The performance of the mourning ritual is not only a social but also a political practice that can challenge sovereignty, a key theme in the two Sophoclean tragedies, centering on burial rites. An overarching and recurrent symbol in the dissertation is the stele, the monument bearing the name and the traces of the dead. Carson’s post-classicist and postmodern texts operate like epitaphs, speaking to the irreplaceability of the dead and welcoming, that is, offering hospitality to the mourning process of the living, while representing a community to-come. Antigone constitutes the symbol of the unfortunate mourner, fighting for her right to the funeral rites for the unmourned kin and arguing for an unconditional hospitality for the dead others. Performing the burial rites, respecting the individuality of the dead, constructing a stele and remembering the lives lost are highly political acts; they can endanger the inhospitable state or open it up to welcome the often forgotten and ungrievable parts of the population and the strangers, the xenoi."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Jacques Derrida and Anne Carson’s Poetics of Hospitality: Epitaphs, Photographs and Antigones’ Unbearable Mourning"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ζιαβρά Ελπίδα","Ziavra Elpida"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Η διατριβή αυτή μελετά την Αντιγόνη και τον Οιδίποδα επί Κολωνώ του Σοφοκλή μέσα από το πρίσμα της φιλοσοφικής ανάλυσης της φιλοξενίας και της πολιτικής του πένθους του Ζακ Ντερριντά με σκοπό την ανάλυση δύο κειμένων της Αν Κάρσον, του έργου Antigo Nick, μια επανεγγραφή της Αντιγόνης μετά την 11η Σεπτεμβρίου και του ποίηματος Nox, το οποίο είναι ένα λυρικό, αυτοβιογραφικό βιβλίο/επιτύμβια στήλη για το πένθος. Η φιλοξενία, σύμφωνα με τον Ντερριντά, έχει προϋποθέσεις αλλά είναι ταυτόχρονα και απροϋπόθετη‧ υποστηρίζει την πολιτική της απροϋπόθετης υποδοχής του άλλου, ενώ συνδέεται άρρηκτα με τους νόμους της πόλης που δέχεται τους ξένους. Ο Ντερριντά σχετίζει τον διπλό δεσμό της φιλοξενίας με τις πρακτικές και τα τελετουργικά της ταφής, που είναι εξέχοντα σε κάθε πολιτισμό και παρόντα σε όλες τις κοινωνίες. Η τέλεση των τελετουργικών του πένθους δεν είναι μόνο κοινωνική αλλά και πολιτική πρακτική που μπορεί να θέσει την εξουσία υπό αμφισβήτηση, κάτι που αποτελεί κεντρικό θέμα και στις δύο τραγωδίες του Σοφοκλή, που δίνουν έμφαση στα τελετουργικά της ταφής. Ένα επαναλαμβανόμενο σύμβολο στη διατριβή αυτή είναι η ταφική στήλη, το μνημείο που φέρει το όνομα και τα ίχνη των νεκρών. Τα μεταμοντέρνα κείμενα της Κάρσον λειτουργούν σαν επιτύμβιες επιγραφές και υποδέχονται, δηλαδή προσφέρουν φιλοξενία στο πένθος των ζωντανών, ενώ αναπαριστούν μια κοινωνία του μέλλοντος. Η Αντιγόνη αποτελεί το σύμβολο του άτυχου πενθούντα, που πολεμάει για το δικαίωμά του στα τελετουργικά της ταφής για τους συγγενείς που δε θρηνήθηκαν, ενώ υπερασπίζεται την απροϋπόθετη φιλοξενία προς όλους τους νεκρούς. Η τέλεση των τελετουργικών ταφής, ο σεβασμός των νεκρών, η κατασκευή της ταφικής στήλης και η μνήμη των νεκρών είναι καθαρά πολιτικές πράξεις: μπορούν να θέσουν σε κίνδυνο το αφιλόξενο κράτος ή να το διευρύνουν ώστε να υποδεχτεί τα μέρη του πληθυσμού που συχνά ξεχνιούνται και δεν θεωρούνται άξια θρήνου και τους ξένους.","This thesis draws on Sophocles's Antigone and Oedipus at Colonus to examine Jacques Derrida’s theory of hospitality and the politics of mourning and analyze Anne Carson’s translation and rewriting of this politics in Antigo Nick, a rewriting of Antigone in a post 9/11 era and Nox, a lyrical, autobiographical book/epitaph on mourning. Derrida’s hospitality is both conditional and unconditional, arguing for a politics of an unconditional welcoming of the other that is, however, intertwined with the laws of the polis that receives the foreigners, the xenoi. Derrida affiliates the double bind of hospitality with the practices and rituals of mourning, prevalent in every culture and present in all human communities. The performance of the mourning ritual is not only a social but also a political practice that can challenge sovereignty, a key theme in the two Sophoclean tragedies, centering on burial rites. An overarching and recurrent symbol in the dissertation is the stele, the monument bearing the name and the traces of the dead. Carson’s post-classicist and postmodern texts operate like epitaphs, speaking to the irreplaceability of the dead and welcoming, that is, offering hospitality to the mourning process of the living, while representing a community to-come. Antigone constitutes the symbol of the unfortunate mourner, fighting for her right to the funeral rites for the unmourned kin and arguing for an unconditional hospitality for the dead others. Performing the burial rites, respecting the individuality of the dead, constructing a stele and remembering the lives lost are highly political acts; they can endanger the inhospitable state or open it up to welcome the often forgotten and ungrievable parts of the population and the strangers, the xenoi."],"dc:identifier":["uoadl:2874804","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2874804"],"dc:language":["Ελληνικά","English","Greek"],"dc:subject":["Γλώσσα – Λογοτεχνία","Language – Literature"],"dc:title":["Jacques Derrida and Anne Carson’s Poetics of Hospitality: Epitaphs, Photographs and Antigones’ Unbearable Mourning"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:35:14Z"}