{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2874985"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2874985","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Sisters are Dying it for Themselves: The Myth of Persephone in Edna St Vincent Millay’s Poetry","abstract":"Ο μύθος της Περσεφόνης έχει επανεξεταστεί από αρκετές φεμινίστριες συγγραφείς του εικοστού αιώνα, με σκοπό την αναφορά σε τραύματα, σωματικά ή ψυχικά, που προκαλούνται λόγω βιασμού, καθώς και στην καταπίεση των γυναικών. Η Αμερικανίδα ποιήτρια Edna St Vincent Millay όμως, αναδεικνύει μια άλλη πλευρά της αρχαιοελληνικής θεότητας. Στο ποιητικό της έργο, η Millay φαίνεται να αντλεί έμπνευση από την Περσεφόνη, η οποία παρουσιάζεται σαν Μούσα της, στην προσπάθεια της ποιήτριας να προωθήσει την καθιέρωση της αλληλεγγύης μεταξύ γυναικών. Η εργασία μου αποσκοπεί στο να ερευνήσει τους τρόπους με τους οποίος ο μύθος της Περσεφόνης δημιουργεί και προβάλλει την αίσθηση της γυναικείας αλληλεγγύης μέσω του Ομηρικού ύμνου προς τη Δήμητρα καθώς και μέσω μερίδας ποιημάτων της Millay. Εμπνευσμένη από τα θεωρητικά έργα της Adrienne Rich και πιο συγκεκριμένα από το «λεσβιακό συνεχές», μια έννοια που αναφέρεται στην ύπαρξη στενών δεσμών μεταξύ των γυναικών, που δεν περιορίζονται στην σεξουαλικότητα αλλά βασίζονται στις κοινές εμπειρίες τους, καθώς και τις σκέψεις της Rich σχετικά με τη μητρότητα και τη δύναμη που πηγάζει από αυτό το δεσμό τόσο για τη μητέρα όσο και για την κόρη, θα ερευνήσω πώς αυτές οι έννοιες παρουσιάζονται τόσο στο μύθο όσο και στην ποίηση της Millay, εμπλουτίζοντας έτσι τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε τόσο το αρχαίο όσο και το σύγχρονο κείμενο. Η μητριαρχία, σύμβολα της οποίας αποτελούν η Δήμητρα και η Περσεφόνη, σε συνδυασμό με την νίκη τους ενάντια στην καταπίεση της πατριαρχικής εξουσίας, της οποίας αποτέλεσαν θύματα και οι ίδιες, θα ερμηνευτούν ως δείγματα της δύναμης που μπορεί να αναπτυχθεί χάρη στους δεσμούς που σχηματίζονται μεταξύ γυναικών. Για μεγαλύτερη εμβάθυνση, θα γίνει αναφορά στα Ελευσίνια Μυστήρια καθώς και στα Θεσμοφόρια, στη διάρκεια των οποίων αποδίδονταν τιμές στον δεσμό μητέρας και κόρης μέσω της αναπαράστασης του μύθου, ενώ ταυτόχρονα αυτές οι εορτές έφερναν κοντά τις γυναίκες της Αρχαίας Ελλάδας, επιτρέποντάς τους να δημιουργήσουν μια κοινότητα με αποκλειστικά γυναικείο προσανατολισμό. Παράλληλα, αυτή η μυθολογική ανάλυση στοχεύει στο να παρουσιάσει από μια νέα οπτική το έργο της Millay, μίας εκ των σημαντικότερων Αμερικανίδων ποιητριών του πρώτου μισού του εικοστού αιώνα και μίας φεμινίστριας, της οποίας το έργο όμως έχει αγνοηθεί σε μεγάλο βαθμό. Στο ποιητικό της έργο, η Millay συνδυάζει τη μυθολογία με τις πολιτικές πεποιθήσεις της εποχής της. Στον πυρήνα του έργου της βρίσκονται η θηλυκή εμπειρία, έκφραση και αντίσταση, ενώ η Περσεφόνη επιστρατεύεται για να ενσαρκώσει αυτά τα ιδανικά. Η Περσεφόνη, μια από τις πιο ισχυρές και ταυτόχρονα παραμελημένες θεές, αποκαλύπτει μέσα από την ιστορία της την ισχύ της αδελφότητας μεταξύ των γυναικών και γίνεται προσιτή στις γυναίκες ακόμα και στον εικοστό-πρώτο αιώνα.","abstract_html":"Ο μύθος της Περσεφόνης έχει επανεξεταστεί από αρκετές φεμινίστριες συγγραφείς του εικοστού αιώνα, με σκοπό την αναφορά σε τραύματα, σωματικά ή ψυχικά, που προκαλούνται λόγω βιασμού, καθώς και στην καταπίεση των γυναικών. Η Αμερικανίδα ποιήτρια Edna St Vincent Millay όμως, αναδεικνύει μια άλλη πλευρά της αρχαιοελληνικής θεότητας. Στο ποιητικό της έργο, η Millay φαίνεται να αντλεί έμπνευση από την Περσεφόνη, η οποία παρουσιάζεται σαν Μούσα της, στην προσπάθεια της ποιήτριας να προωθήσει την καθιέρωση της αλληλεγγύης μεταξύ γυναικών. Η εργασία μου αποσκοπεί στο να ερευνήσει τους τρόπους με τους οποίος ο μύθος της Περσεφόνης δημιουργεί και προβάλλει την αίσθηση της γυναικείας αλληλεγγύης μέσω του Ομηρικού ύμνου προς τη Δήμητρα καθώς και μέσω μερίδας ποιημάτων της Millay. Εμπνευσμένη από τα θεωρητικά έργα της Adrienne Rich και πιο συγκεκριμένα από το «λεσβιακό συνεχές», μια έννοια που αναφέρεται στην ύπαρξη στενών δεσμών μεταξύ των γυναικών, που δεν περιορίζονται στην σεξουαλικότητα αλλά βασίζονται στις κοινές εμπειρίες τους, καθώς και τις σκέψεις της Rich σχετικά με τη μητρότητα και τη δύναμη που πηγάζει από αυτό το δεσμό τόσο για τη μητέρα όσο και για την κόρη, θα ερευνήσω πώς αυτές οι έννοιες παρουσιάζονται τόσο στο μύθο όσο και στην ποίηση της Millay, εμπλουτίζοντας έτσι τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε τόσο το αρχαίο όσο και το σύγχρονο κείμενο. Η μητριαρχία, σύμβολα της οποίας αποτελούν η Δήμητρα και η Περσεφόνη, σε συνδυασμό με την νίκη τους ενάντια στην καταπίεση της πατριαρχικής εξουσίας, της οποίας αποτέλεσαν θύματα και οι ίδιες, θα ερμηνευτούν ως δείγματα της δύναμης που μπορεί να αναπτυχθεί χάρη στους δεσμούς που σχηματίζονται μεταξύ γυναικών. Για μεγαλύτερη εμβάθυνση, θα γίνει αναφορά στα Ελευσίνια Μυστήρια καθώς και στα Θεσμοφόρια, στη διάρκεια των οποίων αποδίδονταν τιμές στον δεσμό μητέρας και κόρης μέσω της αναπαράστασης του μύθου, ενώ ταυτόχρονα αυτές οι εορτές έφερναν κοντά τις γυναίκες της Αρχαίας Ελλάδας, επιτρέποντάς τους να δημιουργήσουν μια κοινότητα με αποκλειστικά γυναικείο προσανατολισμό. Παράλληλα, αυτή η μυθολογική ανάλυση στοχεύει στο να παρουσιάσει από μια νέα οπτική το έργο της Millay, μίας εκ των σημαντικότερων Αμερικανίδων ποιητριών του πρώτου μισού του εικοστού αιώνα και μίας φεμινίστριας, της οποίας το έργο όμως έχει αγνοηθεί σε μεγάλο βαθμό. Στο ποιητικό της έργο, η Millay συνδυάζει τη μυθολογία με τις πολιτικές πεποιθήσεις της εποχής της. Στον πυρήνα του έργου της βρίσκονται η θηλυκή εμπειρία, έκφραση και αντίσταση, ενώ η Περσεφόνη επιστρατεύεται για να ενσαρκώσει αυτά τα ιδανικά. Η Περσεφόνη, μια από τις πιο ισχυρές και ταυτόχρονα παραμελημένες θεές, αποκαλύπτει μέσα από την ιστορία της την ισχύ της αδελφότητας μεταξύ των γυναικών και γίνεται προσιτή στις γυναίκες ακόμα και στον εικοστό-πρώτο αιώνα.","abstract_has_math":false,"creators":["Κουκαρούδη Κωνσταντίνα","Koukaroudi Konstantina"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:35:16Z","subjects":["Γλώσσα – Λογοτεχνία","Language – Literature"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2874985"],"render_values":[{"text":"uoadl:2874985","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2874985","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2874985","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2874985","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κουκαρούδη Κωνσταντίνα","Koukaroudi Konstantina"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Γλώσσα – Λογοτεχνία","Language – Literature"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2874985","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2874985"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Ο μύθος της Περσεφόνης έχει επανεξεταστεί από αρκετές φεμινίστριες συγγραφείς του εικοστού αιώνα, με σκοπό την αναφορά σε τραύματα, σωματικά ή ψυχικά, που προκαλούνται λόγω βιασμού, καθώς και στην καταπίεση των γυναικών. Η Αμερικανίδα ποιήτρια Edna St Vincent Millay όμως, αναδεικνύει μια άλλη πλευρά της αρχαιοελληνικής θεότητας. Στο ποιητικό της έργο, η Millay φαίνεται να αντλεί έμπνευση από την Περσεφόνη, η οποία παρουσιάζεται σαν Μούσα της, στην προσπάθεια της ποιήτριας να προωθήσει την καθιέρωση της αλληλεγγύης μεταξύ γυναικών. Η εργασία μου αποσκοπεί στο να ερευνήσει τους τρόπους με τους οποίος ο μύθος της Περσεφόνης δημιουργεί και προβάλλει την αίσθηση της γυναικείας αλληλεγγύης μέσω του Ομηρικού ύμνου προς τη Δήμητρα καθώς και μέσω μερίδας ποιημάτων της Millay. Εμπνευσμένη από τα θεωρητικά έργα της Adrienne Rich και πιο συγκεκριμένα από το «λεσβιακό συνεχές», μια έννοια που αναφέρεται στην ύπαρξη στενών δεσμών μεταξύ των γυναικών, που δεν περιορίζονται στην σεξουαλικότητα αλλά βασίζονται στις κοινές εμπειρίες τους, καθώς και τις σκέψεις της Rich σχετικά με τη μητρότητα και τη δύναμη που πηγάζει από αυτό το δεσμό τόσο για τη μητέρα όσο και για την κόρη, θα ερευνήσω πώς αυτές οι έννοιες παρουσιάζονται τόσο στο μύθο όσο και στην ποίηση της Millay, εμπλουτίζοντας έτσι τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε τόσο το αρχαίο όσο και το σύγχρονο κείμενο. Η μητριαρχία, σύμβολα της οποίας αποτελούν η Δήμητρα και η Περσεφόνη, σε συνδυασμό με την νίκη τους ενάντια στην καταπίεση της πατριαρχικής εξουσίας, της οποίας αποτέλεσαν θύματα και οι ίδιες, θα ερμηνευτούν ως δείγματα της δύναμης που μπορεί να αναπτυχθεί χάρη στους δεσμούς που σχηματίζονται μεταξύ γυναικών. Για μεγαλύτερη εμβάθυνση, θα γίνει αναφορά στα Ελευσίνια Μυστήρια καθώς και στα Θεσμοφόρια, στη διάρκεια των οποίων αποδίδονταν τιμές στον δεσμό μητέρας και κόρης μέσω της αναπαράστασης του μύθου, ενώ ταυτόχρονα αυτές οι εορτές έφερναν κοντά τις γυναίκες της Αρχαίας Ελλάδας, επιτρέποντάς τους να δημιουργήσουν μια κοινότητα με αποκλειστικά γυναικείο προσανατολισμό. Παράλληλα, αυτή η μυθολογική ανάλυση στοχεύει στο να παρουσιάσει από μια νέα οπτική το έργο της Millay, μίας εκ των σημαντικότερων Αμερικανίδων ποιητριών του πρώτου μισού του εικοστού αιώνα και μίας φεμινίστριας, της οποίας το έργο όμως έχει αγνοηθεί σε μεγάλο βαθμό. Στο ποιητικό της έργο, η Millay συνδυάζει τη μυθολογία με τις πολιτικές πεποιθήσεις της εποχής της. Στον πυρήνα του έργου της βρίσκονται η θηλυκή εμπειρία, έκφραση και αντίσταση, ενώ η Περσεφόνη επιστρατεύεται για να ενσαρκώσει αυτά τα ιδανικά. Η Περσεφόνη, μια από τις πιο ισχυρές και ταυτόχρονα παραμελημένες θεές, αποκαλύπτει μέσα από την ιστορία της την ισχύ της αδελφότητας μεταξύ των γυναικών και γίνεται προσιτή στις γυναίκες ακόμα και στον εικοστό-πρώτο αιώνα.","The myth of Persephone has been revised by a number of feminist writers in the twentieth century, in order to discuss rape trauma and female oppression. The American poet Edna St Vincent Millay, however, presents a different aspect of the ancient Greek divinity. Throughout her poetry, she seems to draw inspiration from the figure of Persephone, who appears to be her Muse, in the poet’s effort to establish a kind of female solidarity. My essay will aim on exploring the ways in which the myth of Persephone invites a sense of sisterhood as portrayed both in The Homeric Hymn to Demeter and on several of Millay’s poems. Drawing on the theoretical writings of Adrienne Rich and, specifically, the concept of the “lesbian continuum”, which refers to the existence of a close bond among women that does not limit itself to sexual intimacy but is based on their common experiences, as well as her thoughts on motherhood and the strength which originates form this bond for both mother and daughter, I will try to showcase how these concepts are reflected in both the myth and Millay’s poetry, enriching our understanding of both the ancient and the modern text. The state of matriarchy that Demeter and Persephone emblematize, along with their victory against the patriarchal oppression that they were both subjected to, will be read as a manifestation of the powerful force of female bonds. To further prove this, I will also be drawing on the Eleusinian Mysteries and the festival of Thesmophoria, which celebrated the mother/daughter relationship while enacting their story and united the women of ancient Greece allowing them to build a women-centered community. Meanwhile, this mythanalitic exploration will hopefully shed new light on the work of Millay, one of the most important American female poets during the first half of the twentieth century and a female activist, which however has been largely ignored. In her poetic work Millay combines mythology with her modernist political beliefs. Female experience, expression and resistance are found at the core of her writings and the figure of Persephone is employed as the embodiment of these ideals. Persephone, one of the most empowering yet overlooked goddesses, unveils through her story the power of sisterhood and becomes relatable to women even in the twenty-first century."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Sisters are Dying it for Themselves: The Myth of Persephone in Edna St Vincent Millay’s Poetry"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κουκαρούδη Κωνσταντίνα","Koukaroudi Konstantina"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Ο μύθος της Περσεφόνης έχει επανεξεταστεί από αρκετές φεμινίστριες συγγραφείς του εικοστού αιώνα, με σκοπό την αναφορά σε τραύματα, σωματικά ή ψυχικά, που προκαλούνται λόγω βιασμού, καθώς και στην καταπίεση των γυναικών. Η Αμερικανίδα ποιήτρια Edna St Vincent Millay όμως, αναδεικνύει μια άλλη πλευρά της αρχαιοελληνικής θεότητας. Στο ποιητικό της έργο, η Millay φαίνεται να αντλεί έμπνευση από την Περσεφόνη, η οποία παρουσιάζεται σαν Μούσα της, στην προσπάθεια της ποιήτριας να προωθήσει την καθιέρωση της αλληλεγγύης μεταξύ γυναικών. Η εργασία μου αποσκοπεί στο να ερευνήσει τους τρόπους με τους οποίος ο μύθος της Περσεφόνης δημιουργεί και προβάλλει την αίσθηση της γυναικείας αλληλεγγύης μέσω του Ομηρικού ύμνου προς τη Δήμητρα καθώς και μέσω μερίδας ποιημάτων της Millay. Εμπνευσμένη από τα θεωρητικά έργα της Adrienne Rich και πιο συγκεκριμένα από το «λεσβιακό συνεχές», μια έννοια που αναφέρεται στην ύπαρξη στενών δεσμών μεταξύ των γυναικών, που δεν περιορίζονται στην σεξουαλικότητα αλλά βασίζονται στις κοινές εμπειρίες τους, καθώς και τις σκέψεις της Rich σχετικά με τη μητρότητα και τη δύναμη που πηγάζει από αυτό το δεσμό τόσο για τη μητέρα όσο και για την κόρη, θα ερευνήσω πώς αυτές οι έννοιες παρουσιάζονται τόσο στο μύθο όσο και στην ποίηση της Millay, εμπλουτίζοντας έτσι τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε τόσο το αρχαίο όσο και το σύγχρονο κείμενο. Η μητριαρχία, σύμβολα της οποίας αποτελούν η Δήμητρα και η Περσεφόνη, σε συνδυασμό με την νίκη τους ενάντια στην καταπίεση της πατριαρχικής εξουσίας, της οποίας αποτέλεσαν θύματα και οι ίδιες, θα ερμηνευτούν ως δείγματα της δύναμης που μπορεί να αναπτυχθεί χάρη στους δεσμούς που σχηματίζονται μεταξύ γυναικών. Για μεγαλύτερη εμβάθυνση, θα γίνει αναφορά στα Ελευσίνια Μυστήρια καθώς και στα Θεσμοφόρια, στη διάρκεια των οποίων αποδίδονταν τιμές στον δεσμό μητέρας και κόρης μέσω της αναπαράστασης του μύθου, ενώ ταυτόχρονα αυτές οι εορτές έφερναν κοντά τις γυναίκες της Αρχαίας Ελλάδας, επιτρέποντάς τους να δημιουργήσουν μια κοινότητα με αποκλειστικά γυναικείο προσανατολισμό. Παράλληλα, αυτή η μυθολογική ανάλυση στοχεύει στο να παρουσιάσει από μια νέα οπτική το έργο της Millay, μίας εκ των σημαντικότερων Αμερικανίδων ποιητριών του πρώτου μισού του εικοστού αιώνα και μίας φεμινίστριας, της οποίας το έργο όμως έχει αγνοηθεί σε μεγάλο βαθμό. Στο ποιητικό της έργο, η Millay συνδυάζει τη μυθολογία με τις πολιτικές πεποιθήσεις της εποχής της. Στον πυρήνα του έργου της βρίσκονται η θηλυκή εμπειρία, έκφραση και αντίσταση, ενώ η Περσεφόνη επιστρατεύεται για να ενσαρκώσει αυτά τα ιδανικά. Η Περσεφόνη, μια από τις πιο ισχυρές και ταυτόχρονα παραμελημένες θεές, αποκαλύπτει μέσα από την ιστορία της την ισχύ της αδελφότητας μεταξύ των γυναικών και γίνεται προσιτή στις γυναίκες ακόμα και στον εικοστό-πρώτο αιώνα.","The myth of Persephone has been revised by a number of feminist writers in the twentieth century, in order to discuss rape trauma and female oppression. The American poet Edna St Vincent Millay, however, presents a different aspect of the ancient Greek divinity. Throughout her poetry, she seems to draw inspiration from the figure of Persephone, who appears to be her Muse, in the poet’s effort to establish a kind of female solidarity. My essay will aim on exploring the ways in which the myth of Persephone invites a sense of sisterhood as portrayed both in The Homeric Hymn to Demeter and on several of Millay’s poems. Drawing on the theoretical writings of Adrienne Rich and, specifically, the concept of the “lesbian continuum”, which refers to the existence of a close bond among women that does not limit itself to sexual intimacy but is based on their common experiences, as well as her thoughts on motherhood and the strength which originates form this bond for both mother and daughter, I will try to showcase how these concepts are reflected in both the myth and Millay’s poetry, enriching our understanding of both the ancient and the modern text. The state of matriarchy that Demeter and Persephone emblematize, along with their victory against the patriarchal oppression that they were both subjected to, will be read as a manifestation of the powerful force of female bonds. To further prove this, I will also be drawing on the Eleusinian Mysteries and the festival of Thesmophoria, which celebrated the mother/daughter relationship while enacting their story and united the women of ancient Greece allowing them to build a women-centered community. Meanwhile, this mythanalitic exploration will hopefully shed new light on the work of Millay, one of the most important American female poets during the first half of the twentieth century and a female activist, which however has been largely ignored. In her poetic work Millay combines mythology with her modernist political beliefs. Female experience, expression and resistance are found at the core of her writings and the figure of Persephone is employed as the embodiment of these ideals. Persephone, one of the most empowering yet overlooked goddesses, unveils through her story the power of sisterhood and becomes relatable to women even in the twenty-first century."],"dc:identifier":["uoadl:2874985","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2874985"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Γλώσσα – Λογοτεχνία","Language – Literature"],"dc:title":["Sisters are Dying it for Themselves: The Myth of Persephone in Edna St Vincent Millay’s Poetry"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:35:16Z"}