{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2875122"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2875122","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Μελέτη της επιθετικότητας και της σχέσης της με τον ναρκισσισμό και τον τύπο δεσμού των επαγγελματιών υγείας","abstract":"Η διεθνής βιβλιογραφία έχει να επιδείξει πολλαπλές αναφορές στον βίαιο και δύσκολο ασθενή και οι επιστημονικές εταιρίες έχουν προτείνει κατευθυντήριες οδηγίες και πρωτόκολλα διαχείρισης της επιθετικότητας και της βίας που προέρχεται από την πλευρά των ληπτών των υπηρεσιών υγείας. Ωστόσο, υπάρχει ελάχιστη βιβλιογραφία για τις συμπεριφορές έλλειψης σεβασμού και την επιθετικότητα των επαγγελματιών υγείας στο χώρο εργασίας τους. Η βία και η κακομεταχείριση μεταξύ των εργαζομένων εμφανίζονται στα νοσοκομειακά περιβάλλοντα, όπου οι υψηλές συνθήκες άγχους μπορούν να οδηγήσουν σε κακομεταχείριση που κυμαίνεται από την «απρέπεια» ως την σωματική επίθεση. Αυτές οι συμπεριφορές υπονομεύουν την ασφάλεια, μειώνουν την παραγωγικότητα και την ευημερία των εργαζομένων και δημιουργούν ένα εχθρικό περιβάλλον εργασίας. Οι παρεμβάσεις για τη μείωση της βίας και της κακομεταχείρισης μεταξύ εργαζομένων απαιτούν κατανόηση των βασικών αιτιών τους. Ωστόσο, υπάρχει έλλειψη έρευνας βάσει πραγματικών, αναφερόμενων περιστατικών στην υγειονομική περίθαλψη. 1. Στόχοι της έρευνας Οι στόχοι και οι υποθέσεις της παρούσας έρευνας ήταν: • Να διερευνηθούν τα χαρακτηριστικά του δείγματος • Να διερευνηθεί η σχέση ανάμεσα στην επιθετικότητα, τον ναρκισσισμό και τις διαστάσεις δεσμού • Να διερευνηθούν οι διαφορές ως προς την επιθετικότητα των υπό μελέτη επαγγελματικών κατηγοριών (ιατροί, νοσηλευτές, παραϊατρικό προσωπικό, λοιπό επιστημονικό προσωπικό) • Να διερευνηθούν οι διαφορές ως προς την επιθετικότητα των υπό μελέτη ομάδων ανάλογα με το εκπαιδευτικό επίπεδο • Να διερευνηθούν οι διαφορές ως προς την επιθετικότητα των υπό μελέτη ομάδων ανάλογα με το πλαίσιο εργασίας • Να διερευνηθούν οι διαφορές ως προς την επιθετικότητα των υπό μελέτη ομάδων ανάλογα με το φύλο 2. Μέθοδος Το δείγμα της έρευνας αποτελούνταν από 192 επαγγελματίες υγείας που επιλέχθηκαν με τη μέθοδο της συμπτωματικής δειγματοληψίας. Το δείγμα αποτελούνταν από 43 άνδρες και 149 γυναίκες. Οι ηλικίες των συμμετεχόντων κυμαίνονταν από τα 20 έως τα 60 έτη και συγκεκριμένα το 24,5% ήταν άτομα ηλικίας 20-30 ετών, το 43,8% 31-40 ετών, το 26,6% 41-50 ετών και το 5,1% 51-60 ετών. Από τους συμμετέχοντες 41,7% ήταν άγαμοι, 48,9% έγγαμοι και 9,4% διαζευγμένοι. Εκατό συμμετέχοντες (52,1%) ήταν επαγγελματίες ψυχικής υγείας και 92 (47,9%) επαγγελματίες υγείας άλλων ειδικοτήτων. Η μελέτη πραγματοποιήθηκε με την συμπλήρωση των κατάλληλων ερωτηματολογίων, τα οποία μετατράπηκαν σε ηλεκτρονική μορφή από τον ερευνητή. Τα ερωτηματολόγια που χορηγήθηκαν ήταν το Ερωτηματολόγιο επιθετικότητας (Buss & Perry, 1992), στην ελληνική έκδοση (Tsorbatzoudis, 2006), το Ερωτηματολόγιο ναρκισσιστικής προσωπικότητας (Raskin & Hall, 1979), στην ελληνική έκδοση (Κοκκώση και συν, 1998) και η Κλίμακα δεσμού ενηλίκων (Fraley et al, 2000), στην ελληνική έκδοση (Tsagarakis et al, 2007) (παράρτημα 3). Επιπλέον, υπήρχε μία φόρμα που περιείχε στην οποία συμπληρώνονταν δημογραφικά στοιχεία, όπως φύλο, ηλικία, οικογενειακή κατάσταση, μορφωτικό επίπεδο, πλαίσιο εργασίας, επαγγελματική εμπειρία. 3. Αναλύσεις Για τα κλινικά και τα δημογραφικά χαρακτηριστικά του δείγματος χρησιμοποιήθηκε η περιγραφική στατιστική (κατανομή συχνοτήτων και δείκτες κεντρικής τάσης). Για τις αναλύσεις συσχέτισης χρησιμοποιήθηκε ο συντελεστής συσχέτισης Pearson r. Για την μελέτη των διαφορών χρησιμοποιήθηκε η one way ANNOVA. Για τις επιδράσεις η ανάλυση regression. 4. Αποτελέσματα Υπάρχει θετική συσχέτιση του θυμού με την σωματική επιθετικότητα (r=.459, p=.000), την λεκτική επιθετικότητα (r=.496, p=.000), την εχθρικότητα (r=.562, p=.001) καθώς, επίσης, την διάσταση του άγχους στον τύπο δεσμού (r=.258, p=.000). Επίσης, σημειώνεται θετική συσχέτιση της λεκτικής επιθετικότητας με την σωματική επιθετικότητα (r=.255, p=.000). Τέλος,, η εχθρικότητα έχει θετική συσχέτιση με την σωματική επιθετικότητα (r=.459, p=.000) και την λεκτική επιθετικότητα (r=.296, p=.000). Η διάσταση της αποφυγής στον τύπο δεσμό έχει θετική συσχέτιση με την σωματική επιθετικότητα (r=.269, p=.000) και την εχθρικότητα (r=.301, p=.000) ενώ η διάσταση του άγχους στον τύπο δεσμού φαίνεται να έχει θετική συσχέτιση με τον θυμό (r=.258, p=.000), την σωματική επιθετικότητα (r=.251, p=.000), την εχθρικότητα (r=.495, p=.000) και την διάσταση της αποφυγής (r=.540, p=.000). Ο ναρκισσισμός φαίνεται να έχει θετική συσχέτιση με την σωματική επιθετικότητα (r=.157, p=.032) και με την λεκτική επιθετικότητα (r=.302, p=.000). Οι άνδρες (M=1.70, SD=.602) εμφανίζουν σημαντικά μεγαλύτερη σωματική επιθετικότητα από τις γυναίκες (M=1.53, SD=.445). Οι νοσηλευτές (M=2.30, SD=.724) εμφανίζουν σημαντικά μεγαλύτερη εχθρικότητα από τους ιατρούς (M=1.92, SD=.583), από το παραϊατρικό προσωπικό (M=1.93, SD=.563) και από το λοιπό επιστημονικό (M=1.89, SD=.530). Οι απόφοιτοι ΙΕΚ-ανώτερης σχολής (M=1.88, SD=.736) εμφανίζουν σημαντικά μεγαλύτερη σωματική επιθετικότητα από τους απόφοιτους δημοτικού-γυμνασίου-λυκείου (M=1.75, SD=.475), από τους απόφοιτους ΤΕΙ-ΑΕΙ (M=1.64, SD=.580) και από τους κάτοχους μεταπτυχιακού-διδακτορικού τίτλου (M=1.47, SD=.344). Οι εργαζόμενοι σε Γενικό Νοσοκομείο (M=2.19, SD=.662) εμφανίζουν σημαντικά μεγαλύτερη εχθρικότητα από τους εργαζόμενους σε Ειδικό Ψυχιατρικό Νοσοκομείο (M=1.84, SD=.555) και από τους εργαζόμενους εκτός Νοσοκομείων (M=1.98, SD=.629). 5. Συμπεράσματα Τα ευρήματα της παρούσας έρευνας επιβεβαιώνουν την ύπαρξη θετικής συσχέτισης ανάμεσα στις υποκλίμακες της επιθετικότητας (θυμός, σωματική επιθετικότητα, λεκτική επιθετικότητα, εχθρικότητα) αλλά και μεταξύ των διαστάσεων του τύπου δεσμού (αποφυγή, άγχος). Από τα αποτελέσματα, δε, φαίνεται να διαμορφώνεται το προφίλ του εργαζόμενου με τον υψηλότερο κίνδυνο έκφρασης επιθετικότητας: άνδρας, νοσηλευτής, δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, εργαζόμενος σε Γενικό Νοσοκομείο.","abstract_html":"Η διεθνής βιβλιογραφία έχει να επιδείξει πολλαπλές αναφορές στον βίαιο και δύσκολο ασθενή και οι επιστημονικές εταιρίες έχουν προτείνει κατευθυντήριες οδηγίες και πρωτόκολλα διαχείρισης της επιθετικότητας και της βίας που προέρχεται από την πλευρά των ληπτών των υπηρεσιών υγείας. Ωστόσο, υπάρχει ελάχιστη βιβλιογραφία για τις συμπεριφορές έλλειψης σεβασμού και την επιθετικότητα των επαγγελματιών υγείας στο χώρο εργασίας τους. Η βία και η κακομεταχείριση μεταξύ των εργαζομένων εμφανίζονται στα νοσοκομειακά περιβάλλοντα, όπου οι υψηλές συνθήκες άγχους μπορούν να οδηγήσουν σε κακομεταχείριση που κυμαίνεται από την «απρέπεια» ως την σωματική επίθεση. Αυτές οι συμπεριφορές υπονομεύουν την ασφάλεια, μειώνουν την παραγωγικότητα και την ευημερία των εργαζομένων και δημιουργούν ένα εχθρικό περιβάλλον εργασίας. Οι παρεμβάσεις για τη μείωση της βίας και της κακομεταχείρισης μεταξύ εργαζομένων απαιτούν κατανόηση των βασικών αιτιών τους. Ωστόσο, υπάρχει έλλειψη έρευνας βάσει πραγματικών, αναφερόμενων περιστατικών στην υγειονομική περίθαλψη. 1. Στόχοι της έρευνας Οι στόχοι και οι υποθέσεις της παρούσας έρευνας ήταν: • Να διερευνηθούν τα χαρακτηριστικά του δείγματος • Να διερευνηθεί η σχέση ανάμεσα στην επιθετικότητα, τον ναρκισσισμό και τις διαστάσεις δεσμού • Να διερευνηθούν οι διαφορές ως προς την επιθετικότητα των υπό μελέτη επαγγελματικών κατηγοριών (ιατροί, νοσηλευτές, παραϊατρικό προσωπικό, λοιπό επιστημονικό προσωπικό) • Να διερευνηθούν οι διαφορές ως προς την επιθετικότητα των υπό μελέτη ομάδων ανάλογα με το εκπαιδευτικό επίπεδο • Να διερευνηθούν οι διαφορές ως προς την επιθετικότητα των υπό μελέτη ομάδων ανάλογα με το πλαίσιο εργασίας • Να διερευνηθούν οι διαφορές ως προς την επιθετικότητα των υπό μελέτη ομάδων ανάλογα με το φύλο 2. Μέθοδος Το δείγμα της έρευνας αποτελούνταν από 192 επαγγελματίες υγείας που επιλέχθηκαν με τη μέθοδο της συμπτωματικής δειγματοληψίας. Το δείγμα αποτελούνταν από 43 άνδρες και 149 γυναίκες. Οι ηλικίες των συμμετεχόντων κυμαίνονταν από τα 20 έως τα 60 έτη και συγκεκριμένα το 24,5% ήταν άτομα ηλικίας 20-30 ετών, το 43,8% 31-40 ετών, το 26,6% 41-50 ετών και το 5,1% 51-60 ετών. Από τους συμμετέχοντες 41,7% ήταν άγαμοι, 48,9% έγγαμοι και 9,4% διαζευγμένοι. Εκατό συμμετέχοντες (52,1%) ήταν επαγγελματίες ψυχικής υγείας και 92 (47,9%) επαγγελματίες υγείας άλλων ειδικοτήτων. Η μελέτη πραγματοποιήθηκε με την συμπλήρωση των κατάλληλων ερωτηματολογίων, τα οποία μετατράπηκαν σε ηλεκτρονική μορφή από τον ερευνητή. Τα ερωτηματολόγια που χορηγήθηκαν ήταν το Ερωτηματολόγιο επιθετικότητας (Buss &amp; Perry, 1992), στην ελληνική έκδοση (Tsorbatzoudis, 2006), το Ερωτηματολόγιο ναρκισσιστικής προσωπικότητας (Raskin &amp; Hall, 1979), στην ελληνική έκδοση (Κοκκώση και συν, 1998) και η Κλίμακα δεσμού ενηλίκων (Fraley et al, 2000), στην ελληνική έκδοση (Tsagarakis et al, 2007) (παράρτημα 3). Επιπλέον, υπήρχε μία φόρμα που περιείχε στην οποία συμπληρώνονταν δημογραφικά στοιχεία, όπως φύλο, ηλικία, οικογενειακή κατάσταση, μορφωτικό επίπεδο, πλαίσιο εργασίας, επαγγελματική εμπειρία. 3. Αναλύσεις Για τα κλινικά και τα δημογραφικά χαρακτηριστικά του δείγματος χρησιμοποιήθηκε η περιγραφική στατιστική (κατανομή συχνοτήτων και δείκτες κεντρικής τάσης). Για τις αναλύσεις συσχέτισης χρησιμοποιήθηκε ο συντελεστής συσχέτισης Pearson r. Για την μελέτη των διαφορών χρησιμοποιήθηκε η one way ANNOVA. Για τις επιδράσεις η ανάλυση regression. 4. Αποτελέσματα Υπάρχει θετική συσχέτιση του θυμού με την σωματική επιθετικότητα (r=.459, p=.000), την λεκτική επιθετικότητα (r=.496, p=.000), την εχθρικότητα (r=.562, p=.001) καθώς, επίσης, την διάσταση του άγχους στον τύπο δεσμού (r=.258, p=.000). Επίσης, σημειώνεται θετική συσχέτιση της λεκτικής επιθετικότητας με την σωματική επιθετικότητα (r=.255, p=.000). Τέλος,, η εχθρικότητα έχει θετική συσχέτιση με την σωματική επιθετικότητα (r=.459, p=.000) και την λεκτική επιθετικότητα (r=.296, p=.000). Η διάσταση της αποφυγής στον τύπο δεσμό έχει θετική συσχέτιση με την σωματική επιθετικότητα (r=.269, p=.000) και την εχθρικότητα (r=.301, p=.000) ενώ η διάσταση του άγχους στον τύπο δεσμού φαίνεται να έχει θετική συσχέτιση με τον θυμό (r=.258, p=.000), την σωματική επιθετικότητα (r=.251, p=.000), την εχθρικότητα (r=.495, p=.000) και την διάσταση της αποφυγής (r=.540, p=.000). Ο ναρκισσισμός φαίνεται να έχει θετική συσχέτιση με την σωματική επιθετικότητα (r=.157, p=.032) και με την λεκτική επιθετικότητα (r=.302, p=.000). Οι άνδρες (M=1.70, SD=.602) εμφανίζουν σημαντικά μεγαλύτερη σωματική επιθετικότητα από τις γυναίκες (M=1.53, SD=.445). Οι νοσηλευτές (M=2.30, SD=.724) εμφανίζουν σημαντικά μεγαλύτερη εχθρικότητα από τους ιατρούς (M=1.92, SD=.583), από το παραϊατρικό προσωπικό (M=1.93, SD=.563) και από το λοιπό επιστημονικό (M=1.89, SD=.530). Οι απόφοιτοι ΙΕΚ-ανώτερης σχολής (M=1.88, SD=.736) εμφανίζουν σημαντικά μεγαλύτερη σωματική επιθετικότητα από τους απόφοιτους δημοτικού-γυμνασίου-λυκείου (M=1.75, SD=.475), από τους απόφοιτους ΤΕΙ-ΑΕΙ (M=1.64, SD=.580) και από τους κάτοχους μεταπτυχιακού-διδακτορικού τίτλου (M=1.47, SD=.344). Οι εργαζόμενοι σε Γενικό Νοσοκομείο (M=2.19, SD=.662) εμφανίζουν σημαντικά μεγαλύτερη εχθρικότητα από τους εργαζόμενους σε Ειδικό Ψυχιατρικό Νοσοκομείο (M=1.84, SD=.555) και από τους εργαζόμενους εκτός Νοσοκομείων (M=1.98, SD=.629). 5. Συμπεράσματα Τα ευρήματα της παρούσας έρευνας επιβεβαιώνουν την ύπαρξη θετικής συσχέτισης ανάμεσα στις υποκλίμακες της επιθετικότητας (θυμός, σωματική επιθετικότητα, λεκτική επιθετικότητα, εχθρικότητα) αλλά και μεταξύ των διαστάσεων του τύπου δεσμού (αποφυγή, άγχος). Από τα αποτελέσματα, δε, φαίνεται να διαμορφώνεται το προφίλ του εργαζόμενου με τον υψηλότερο κίνδυνο έκφρασης επιθετικότητας: άνδρας, νοσηλευτής, δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, εργαζόμενος σε Γενικό Νοσοκομείο.","abstract_has_math":false,"creators":["Μπάρας Σπυρίδων","Baras Spyridon"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:35:16Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2875122"],"render_values":[{"text":"uoadl:2875122","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2875122","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2875122","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2875122","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μπάρας Σπυρίδων","Baras Spyridon"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2875122","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2875122"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η διεθνής βιβλιογραφία έχει να επιδείξει πολλαπλές αναφορές στον βίαιο και δύσκολο ασθενή και οι επιστημονικές εταιρίες έχουν προτείνει κατευθυντήριες οδηγίες και πρωτόκολλα διαχείρισης της επιθετικότητας και της βίας που προέρχεται από την πλευρά των ληπτών των υπηρεσιών υγείας. Ωστόσο, υπάρχει ελάχιστη βιβλιογραφία για τις συμπεριφορές έλλειψης σεβασμού και την επιθετικότητα των επαγγελματιών υγείας στο χώρο εργασίας τους. Η βία και η κακομεταχείριση μεταξύ των εργαζομένων εμφανίζονται στα νοσοκομειακά περιβάλλοντα, όπου οι υψηλές συνθήκες άγχους μπορούν να οδηγήσουν σε κακομεταχείριση που κυμαίνεται από την «απρέπεια» ως την σωματική επίθεση. Αυτές οι συμπεριφορές υπονομεύουν την ασφάλεια, μειώνουν την παραγωγικότητα και την ευημερία των εργαζομένων και δημιουργούν ένα εχθρικό περιβάλλον εργασίας. Οι παρεμβάσεις για τη μείωση της βίας και της κακομεταχείρισης μεταξύ εργαζομένων απαιτούν κατανόηση των βασικών αιτιών τους. Ωστόσο, υπάρχει έλλειψη έρευνας βάσει πραγματικών, αναφερόμενων περιστατικών στην υγειονομική περίθαλψη. 1. Στόχοι της έρευνας Οι στόχοι και οι υποθέσεις της παρούσας έρευνας ήταν: • Να διερευνηθούν τα χαρακτηριστικά του δείγματος • Να διερευνηθεί η σχέση ανάμεσα στην επιθετικότητα, τον ναρκισσισμό και τις διαστάσεις δεσμού • Να διερευνηθούν οι διαφορές ως προς την επιθετικότητα των υπό μελέτη επαγγελματικών κατηγοριών (ιατροί, νοσηλευτές, παραϊατρικό προσωπικό, λοιπό επιστημονικό προσωπικό) • Να διερευνηθούν οι διαφορές ως προς την επιθετικότητα των υπό μελέτη ομάδων ανάλογα με το εκπαιδευτικό επίπεδο • Να διερευνηθούν οι διαφορές ως προς την επιθετικότητα των υπό μελέτη ομάδων ανάλογα με το πλαίσιο εργασίας • Να διερευνηθούν οι διαφορές ως προς την επιθετικότητα των υπό μελέτη ομάδων ανάλογα με το φύλο 2. Μέθοδος Το δείγμα της έρευνας αποτελούνταν από 192 επαγγελματίες υγείας που επιλέχθηκαν με τη μέθοδο της συμπτωματικής δειγματοληψίας. Το δείγμα αποτελούνταν από 43 άνδρες και 149 γυναίκες. Οι ηλικίες των συμμετεχόντων κυμαίνονταν από τα 20 έως τα 60 έτη και συγκεκριμένα το 24,5% ήταν άτομα ηλικίας 20-30 ετών, το 43,8% 31-40 ετών, το 26,6% 41-50 ετών και το 5,1% 51-60 ετών. Από τους συμμετέχοντες 41,7% ήταν άγαμοι, 48,9% έγγαμοι και 9,4% διαζευγμένοι. Εκατό συμμετέχοντες (52,1%) ήταν επαγγελματίες ψυχικής υγείας και 92 (47,9%) επαγγελματίες υγείας άλλων ειδικοτήτων. Η μελέτη πραγματοποιήθηκε με την συμπλήρωση των κατάλληλων ερωτηματολογίων, τα οποία μετατράπηκαν σε ηλεκτρονική μορφή από τον ερευνητή. Τα ερωτηματολόγια που χορηγήθηκαν ήταν το Ερωτηματολόγιο επιθετικότητας (Buss & Perry, 1992), στην ελληνική έκδοση (Tsorbatzoudis, 2006), το Ερωτηματολόγιο ναρκισσιστικής προσωπικότητας (Raskin & Hall, 1979), στην ελληνική έκδοση (Κοκκώση και συν, 1998) και η Κλίμακα δεσμού ενηλίκων (Fraley et al, 2000), στην ελληνική έκδοση (Tsagarakis et al, 2007) (παράρτημα 3). Επιπλέον, υπήρχε μία φόρμα που περιείχε στην οποία συμπληρώνονταν δημογραφικά στοιχεία, όπως φύλο, ηλικία, οικογενειακή κατάσταση, μορφωτικό επίπεδο, πλαίσιο εργασίας, επαγγελματική εμπειρία. 3. Αναλύσεις Για τα κλινικά και τα δημογραφικά χαρακτηριστικά του δείγματος χρησιμοποιήθηκε η περιγραφική στατιστική (κατανομή συχνοτήτων και δείκτες κεντρικής τάσης). Για τις αναλύσεις συσχέτισης χρησιμοποιήθηκε ο συντελεστής συσχέτισης Pearson r. Για την μελέτη των διαφορών χρησιμοποιήθηκε η one way ANNOVA. Για τις επιδράσεις η ανάλυση regression. 4. Αποτελέσματα Υπάρχει θετική συσχέτιση του θυμού με την σωματική επιθετικότητα (r=.459, p=.000), την λεκτική επιθετικότητα (r=.496, p=.000), την εχθρικότητα (r=.562, p=.001) καθώς, επίσης, την διάσταση του άγχους στον τύπο δεσμού (r=.258, p=.000). Επίσης, σημειώνεται θετική συσχέτιση της λεκτικής επιθετικότητας με την σωματική επιθετικότητα (r=.255, p=.000). Τέλος,, η εχθρικότητα έχει θετική συσχέτιση με την σωματική επιθετικότητα (r=.459, p=.000) και την λεκτική επιθετικότητα (r=.296, p=.000). Η διάσταση της αποφυγής στον τύπο δεσμό έχει θετική συσχέτιση με την σωματική επιθετικότητα (r=.269, p=.000) και την εχθρικότητα (r=.301, p=.000) ενώ η διάσταση του άγχους στον τύπο δεσμού φαίνεται να έχει θετική συσχέτιση με τον θυμό (r=.258, p=.000), την σωματική επιθετικότητα (r=.251, p=.000), την εχθρικότητα (r=.495, p=.000) και την διάσταση της αποφυγής (r=.540, p=.000). Ο ναρκισσισμός φαίνεται να έχει θετική συσχέτιση με την σωματική επιθετικότητα (r=.157, p=.032) και με την λεκτική επιθετικότητα (r=.302, p=.000). Οι άνδρες (M=1.70, SD=.602) εμφανίζουν σημαντικά μεγαλύτερη σωματική επιθετικότητα από τις γυναίκες (M=1.53, SD=.445). Οι νοσηλευτές (M=2.30, SD=.724) εμφανίζουν σημαντικά μεγαλύτερη εχθρικότητα από τους ιατρούς (M=1.92, SD=.583), από το παραϊατρικό προσωπικό (M=1.93, SD=.563) και από το λοιπό επιστημονικό (M=1.89, SD=.530). Οι απόφοιτοι ΙΕΚ-ανώτερης σχολής (M=1.88, SD=.736) εμφανίζουν σημαντικά μεγαλύτερη σωματική επιθετικότητα από τους απόφοιτους δημοτικού-γυμνασίου-λυκείου (M=1.75, SD=.475), από τους απόφοιτους ΤΕΙ-ΑΕΙ (M=1.64, SD=.580) και από τους κάτοχους μεταπτυχιακού-διδακτορικού τίτλου (M=1.47, SD=.344). Οι εργαζόμενοι σε Γενικό Νοσοκομείο (M=2.19, SD=.662) εμφανίζουν σημαντικά μεγαλύτερη εχθρικότητα από τους εργαζόμενους σε Ειδικό Ψυχιατρικό Νοσοκομείο (M=1.84, SD=.555) και από τους εργαζόμενους εκτός Νοσοκομείων (M=1.98, SD=.629). 5. Συμπεράσματα Τα ευρήματα της παρούσας έρευνας επιβεβαιώνουν την ύπαρξη θετικής συσχέτισης ανάμεσα στις υποκλίμακες της επιθετικότητας (θυμός, σωματική επιθετικότητα, λεκτική επιθετικότητα, εχθρικότητα) αλλά και μεταξύ των διαστάσεων του τύπου δεσμού (αποφυγή, άγχος). Από τα αποτελέσματα, δε, φαίνεται να διαμορφώνεται το προφίλ του εργαζόμενου με τον υψηλότερο κίνδυνο έκφρασης επιθετικότητας: άνδρας, νοσηλευτής, δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, εργαζόμενος σε Γενικό Νοσοκομείο.","The international literature has multiple references to the violent and difficult patient and the scientific associations have proposed guidelines and protocols to manage aggression and violence from the recipients of health services. However, there is little literature on attitudes of lack of respect and aggression of health professionals in their workplace. Violence and ill-treatment among workers occur in hospital settings, where high stress conditions can lead to mistreatment ranging from \"denial\" to physical assault. These behaviors undermine security, reduce workers' productivity and welfare and create a hostile working environment. Interventions to reduce violence and ill-treatment among workers require an understanding of their underlying causes. However, there is a lack of research based on actual, reported incidents in healthcare. 1. Objectives of the survey The objectives and assumptions of this research were: • To investigate the characteristics of the sample • To investigate the relationship between aggression, narcissism and bond dimensions • To investigate the differences in the aggression of the occupational categories under study (doctors, nurses, paramedical staff, other scientific staff) • To investigate the differences in the aggressiveness of the study groups according to the educational level • To investigate the differences in the aggressiveness of the groups under study according to the context • To investigate the differences in the aggression of the groups studied by gender 2. Method The sample of the survey consisted of 192 health professionals selected by the symptomatic sampling method. The sample consisted of 43 men and 149 women. Participants' ages ranged from 20 to 60 years, namely 24.5% were 20-30 years old, 43.8% were 31-40 years old, 26.6% were 41-50 years old and 5, 1% 51-60 years old. Of the participants 41.7% were single, 48.9% married and 9.4% divorced. One hundred participants (52.1%) were mental health professionals and 92 (47.9%) health professionals in other specialties. The study was carried out by completing the appropriate questionnaires, which were converted into an electronic form by the researcher. The questionnaires were the Aggressive Questionnaire (Buss & Perry, 1992), in the greek edition (Tsorbatzoudis, 2006), the Questionnaire of narcissistic personality (Raskin and Hall, 1979), in the greek edition (Kokkosis et al. (Fraley et al, 2000), in the greek edition (Tsagarakis et al., 2007) (appendix 3). In addition, there was a form containing demographic information such as gender, age, marital status, educational level, workplace, work experience. 3. Analyzes For the clinical and demographic characteristics of the sample, descriptive statistics (frequency distribution and central trend indicators) were used. For the correlation analyzes the Pearson r correlation coefficient was used. The one-way ANNOVA was used to study the differences. For the effects regression analysis was used. 4. Results There is a positive correlation of anger with physical aggression (r = .459, p = .000), verbal aggression (r = .496, p = .000), hostility (r = .562, p = .001) , also the dimension of anxiety in the type of bond (r = .258, p = .000). There is also a positive correlation of verbal aggression with physical aggression (r = .255, p = .000). Finally, hostility has a positive correlation with physical aggression (r = .459, p = .000) and verbal aggression (r = .296, p = .000). The dimension of avoidance in the type of linkage has a positive correlation with physical aggression (r = .269, p = .000) and hostility (r = .301, p = .000), while the dimension of anxiety in the type of bond seems to have positive correlation with anger (r = .258, p = .000), physical aggression (r = .251, p = .000), hostility (r = .495, p = .000) (r = .540, p = .000). Narcissism appears to have a positive correlation with physical aggression (r = .157, p = .032) and verbal aggression (r = .302, p = .000). Men (M = 1.70, SD = .602) show significantly higher physical aggression than women (M = 1.53, SD = .445). The nurses (M = 2.30, SD = .724) show significantly more hostility than physicians (M = 1.92, SD = .583), paramedical staff (M = 1.93, SD = M = 1.89, SD = .530). Higher education graduates (M = 1.88, SD = .736) show significantly higher physical aggression than graduates of primary and secondary school (M = 1.75, SD = .475), TEI-AEL graduates (M = 1.64, SD = .580) and holders of postgraduate-doctorate degrees (M = 1.47, SD = .344). Health Professionals who work in General Hospitals (M = 2.19, SD = .662) show significantly more hostility than employees in Special Psychiatric Hospitals (M = 1.84, SD = .555) and non-hospital workers (M = 1.98, SD = 629). 5. Conclusions The findings of this research confirm the existence of a positive correlation among the subclasses of aggression (anger, physical aggression, verbal aggression, hostility) and between the dimensions of the type of bond (avoidance, anxiety), too. From the results, the profile of the worker with the highest risk of aggressive expression seems to be: a male nurse who is secondary school educated and he is working in a General Hospital."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Μελέτη της επιθετικότητας και της σχέσης της με τον ναρκισσισμό και τον τύπο δεσμού των επαγγελματιών υγείας"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μπάρας Σπυρίδων","Baras Spyridon"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Η διεθνής βιβλιογραφία έχει να επιδείξει πολλαπλές αναφορές στον βίαιο και δύσκολο ασθενή και οι επιστημονικές εταιρίες έχουν προτείνει κατευθυντήριες οδηγίες και πρωτόκολλα διαχείρισης της επιθετικότητας και της βίας που προέρχεται από την πλευρά των ληπτών των υπηρεσιών υγείας. Ωστόσο, υπάρχει ελάχιστη βιβλιογραφία για τις συμπεριφορές έλλειψης σεβασμού και την επιθετικότητα των επαγγελματιών υγείας στο χώρο εργασίας τους. Η βία και η κακομεταχείριση μεταξύ των εργαζομένων εμφανίζονται στα νοσοκομειακά περιβάλλοντα, όπου οι υψηλές συνθήκες άγχους μπορούν να οδηγήσουν σε κακομεταχείριση που κυμαίνεται από την «απρέπεια» ως την σωματική επίθεση. Αυτές οι συμπεριφορές υπονομεύουν την ασφάλεια, μειώνουν την παραγωγικότητα και την ευημερία των εργαζομένων και δημιουργούν ένα εχθρικό περιβάλλον εργασίας. Οι παρεμβάσεις για τη μείωση της βίας και της κακομεταχείρισης μεταξύ εργαζομένων απαιτούν κατανόηση των βασικών αιτιών τους. Ωστόσο, υπάρχει έλλειψη έρευνας βάσει πραγματικών, αναφερόμενων περιστατικών στην υγειονομική περίθαλψη. 1. Στόχοι της έρευνας Οι στόχοι και οι υποθέσεις της παρούσας έρευνας ήταν: • Να διερευνηθούν τα χαρακτηριστικά του δείγματος • Να διερευνηθεί η σχέση ανάμεσα στην επιθετικότητα, τον ναρκισσισμό και τις διαστάσεις δεσμού • Να διερευνηθούν οι διαφορές ως προς την επιθετικότητα των υπό μελέτη επαγγελματικών κατηγοριών (ιατροί, νοσηλευτές, παραϊατρικό προσωπικό, λοιπό επιστημονικό προσωπικό) • Να διερευνηθούν οι διαφορές ως προς την επιθετικότητα των υπό μελέτη ομάδων ανάλογα με το εκπαιδευτικό επίπεδο • Να διερευνηθούν οι διαφορές ως προς την επιθετικότητα των υπό μελέτη ομάδων ανάλογα με το πλαίσιο εργασίας • Να διερευνηθούν οι διαφορές ως προς την επιθετικότητα των υπό μελέτη ομάδων ανάλογα με το φύλο 2. Μέθοδος Το δείγμα της έρευνας αποτελούνταν από 192 επαγγελματίες υγείας που επιλέχθηκαν με τη μέθοδο της συμπτωματικής δειγματοληψίας. Το δείγμα αποτελούνταν από 43 άνδρες και 149 γυναίκες. Οι ηλικίες των συμμετεχόντων κυμαίνονταν από τα 20 έως τα 60 έτη και συγκεκριμένα το 24,5% ήταν άτομα ηλικίας 20-30 ετών, το 43,8% 31-40 ετών, το 26,6% 41-50 ετών και το 5,1% 51-60 ετών. Από τους συμμετέχοντες 41,7% ήταν άγαμοι, 48,9% έγγαμοι και 9,4% διαζευγμένοι. Εκατό συμμετέχοντες (52,1%) ήταν επαγγελματίες ψυχικής υγείας και 92 (47,9%) επαγγελματίες υγείας άλλων ειδικοτήτων. Η μελέτη πραγματοποιήθηκε με την συμπλήρωση των κατάλληλων ερωτηματολογίων, τα οποία μετατράπηκαν σε ηλεκτρονική μορφή από τον ερευνητή. Τα ερωτηματολόγια που χορηγήθηκαν ήταν το Ερωτηματολόγιο επιθετικότητας (Buss & Perry, 1992), στην ελληνική έκδοση (Tsorbatzoudis, 2006), το Ερωτηματολόγιο ναρκισσιστικής προσωπικότητας (Raskin & Hall, 1979), στην ελληνική έκδοση (Κοκκώση και συν, 1998) και η Κλίμακα δεσμού ενηλίκων (Fraley et al, 2000), στην ελληνική έκδοση (Tsagarakis et al, 2007) (παράρτημα 3). Επιπλέον, υπήρχε μία φόρμα που περιείχε στην οποία συμπληρώνονταν δημογραφικά στοιχεία, όπως φύλο, ηλικία, οικογενειακή κατάσταση, μορφωτικό επίπεδο, πλαίσιο εργασίας, επαγγελματική εμπειρία. 3. Αναλύσεις Για τα κλινικά και τα δημογραφικά χαρακτηριστικά του δείγματος χρησιμοποιήθηκε η περιγραφική στατιστική (κατανομή συχνοτήτων και δείκτες κεντρικής τάσης). Για τις αναλύσεις συσχέτισης χρησιμοποιήθηκε ο συντελεστής συσχέτισης Pearson r. Για την μελέτη των διαφορών χρησιμοποιήθηκε η one way ANNOVA. Για τις επιδράσεις η ανάλυση regression. 4. Αποτελέσματα Υπάρχει θετική συσχέτιση του θυμού με την σωματική επιθετικότητα (r=.459, p=.000), την λεκτική επιθετικότητα (r=.496, p=.000), την εχθρικότητα (r=.562, p=.001) καθώς, επίσης, την διάσταση του άγχους στον τύπο δεσμού (r=.258, p=.000). Επίσης, σημειώνεται θετική συσχέτιση της λεκτικής επιθετικότητας με την σωματική επιθετικότητα (r=.255, p=.000). Τέλος,, η εχθρικότητα έχει θετική συσχέτιση με την σωματική επιθετικότητα (r=.459, p=.000) και την λεκτική επιθετικότητα (r=.296, p=.000). Η διάσταση της αποφυγής στον τύπο δεσμό έχει θετική συσχέτιση με την σωματική επιθετικότητα (r=.269, p=.000) και την εχθρικότητα (r=.301, p=.000) ενώ η διάσταση του άγχους στον τύπο δεσμού φαίνεται να έχει θετική συσχέτιση με τον θυμό (r=.258, p=.000), την σωματική επιθετικότητα (r=.251, p=.000), την εχθρικότητα (r=.495, p=.000) και την διάσταση της αποφυγής (r=.540, p=.000). Ο ναρκισσισμός φαίνεται να έχει θετική συσχέτιση με την σωματική επιθετικότητα (r=.157, p=.032) και με την λεκτική επιθετικότητα (r=.302, p=.000). Οι άνδρες (M=1.70, SD=.602) εμφανίζουν σημαντικά μεγαλύτερη σωματική επιθετικότητα από τις γυναίκες (M=1.53, SD=.445). Οι νοσηλευτές (M=2.30, SD=.724) εμφανίζουν σημαντικά μεγαλύτερη εχθρικότητα από τους ιατρούς (M=1.92, SD=.583), από το παραϊατρικό προσωπικό (M=1.93, SD=.563) και από το λοιπό επιστημονικό (M=1.89, SD=.530). Οι απόφοιτοι ΙΕΚ-ανώτερης σχολής (M=1.88, SD=.736) εμφανίζουν σημαντικά μεγαλύτερη σωματική επιθετικότητα από τους απόφοιτους δημοτικού-γυμνασίου-λυκείου (M=1.75, SD=.475), από τους απόφοιτους ΤΕΙ-ΑΕΙ (M=1.64, SD=.580) και από τους κάτοχους μεταπτυχιακού-διδακτορικού τίτλου (M=1.47, SD=.344). Οι εργαζόμενοι σε Γενικό Νοσοκομείο (M=2.19, SD=.662) εμφανίζουν σημαντικά μεγαλύτερη εχθρικότητα από τους εργαζόμενους σε Ειδικό Ψυχιατρικό Νοσοκομείο (M=1.84, SD=.555) και από τους εργαζόμενους εκτός Νοσοκομείων (M=1.98, SD=.629). 5. Συμπεράσματα Τα ευρήματα της παρούσας έρευνας επιβεβαιώνουν την ύπαρξη θετικής συσχέτισης ανάμεσα στις υποκλίμακες της επιθετικότητας (θυμός, σωματική επιθετικότητα, λεκτική επιθετικότητα, εχθρικότητα) αλλά και μεταξύ των διαστάσεων του τύπου δεσμού (αποφυγή, άγχος). Από τα αποτελέσματα, δε, φαίνεται να διαμορφώνεται το προφίλ του εργαζόμενου με τον υψηλότερο κίνδυνο έκφρασης επιθετικότητας: άνδρας, νοσηλευτής, δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, εργαζόμενος σε Γενικό Νοσοκομείο.","The international literature has multiple references to the violent and difficult patient and the scientific associations have proposed guidelines and protocols to manage aggression and violence from the recipients of health services. However, there is little literature on attitudes of lack of respect and aggression of health professionals in their workplace. Violence and ill-treatment among workers occur in hospital settings, where high stress conditions can lead to mistreatment ranging from \"denial\" to physical assault. These behaviors undermine security, reduce workers' productivity and welfare and create a hostile working environment. Interventions to reduce violence and ill-treatment among workers require an understanding of their underlying causes. However, there is a lack of research based on actual, reported incidents in healthcare. 1. Objectives of the survey The objectives and assumptions of this research were: • To investigate the characteristics of the sample • To investigate the relationship between aggression, narcissism and bond dimensions • To investigate the differences in the aggression of the occupational categories under study (doctors, nurses, paramedical staff, other scientific staff) • To investigate the differences in the aggressiveness of the study groups according to the educational level • To investigate the differences in the aggressiveness of the groups under study according to the context • To investigate the differences in the aggression of the groups studied by gender 2. Method The sample of the survey consisted of 192 health professionals selected by the symptomatic sampling method. The sample consisted of 43 men and 149 women. Participants' ages ranged from 20 to 60 years, namely 24.5% were 20-30 years old, 43.8% were 31-40 years old, 26.6% were 41-50 years old and 5, 1% 51-60 years old. Of the participants 41.7% were single, 48.9% married and 9.4% divorced. One hundred participants (52.1%) were mental health professionals and 92 (47.9%) health professionals in other specialties. The study was carried out by completing the appropriate questionnaires, which were converted into an electronic form by the researcher. The questionnaires were the Aggressive Questionnaire (Buss & Perry, 1992), in the greek edition (Tsorbatzoudis, 2006), the Questionnaire of narcissistic personality (Raskin and Hall, 1979), in the greek edition (Kokkosis et al. (Fraley et al, 2000), in the greek edition (Tsagarakis et al., 2007) (appendix 3). In addition, there was a form containing demographic information such as gender, age, marital status, educational level, workplace, work experience. 3. Analyzes For the clinical and demographic characteristics of the sample, descriptive statistics (frequency distribution and central trend indicators) were used. For the correlation analyzes the Pearson r correlation coefficient was used. The one-way ANNOVA was used to study the differences. For the effects regression analysis was used. 4. Results There is a positive correlation of anger with physical aggression (r = .459, p = .000), verbal aggression (r = .496, p = .000), hostility (r = .562, p = .001) , also the dimension of anxiety in the type of bond (r = .258, p = .000). There is also a positive correlation of verbal aggression with physical aggression (r = .255, p = .000). Finally, hostility has a positive correlation with physical aggression (r = .459, p = .000) and verbal aggression (r = .296, p = .000). The dimension of avoidance in the type of linkage has a positive correlation with physical aggression (r = .269, p = .000) and hostility (r = .301, p = .000), while the dimension of anxiety in the type of bond seems to have positive correlation with anger (r = .258, p = .000), physical aggression (r = .251, p = .000), hostility (r = .495, p = .000) (r = .540, p = .000). Narcissism appears to have a positive correlation with physical aggression (r = .157, p = .032) and verbal aggression (r = .302, p = .000). Men (M = 1.70, SD = .602) show significantly higher physical aggression than women (M = 1.53, SD = .445). The nurses (M = 2.30, SD = .724) show significantly more hostility than physicians (M = 1.92, SD = .583), paramedical staff (M = 1.93, SD = M = 1.89, SD = .530). Higher education graduates (M = 1.88, SD = .736) show significantly higher physical aggression than graduates of primary and secondary school (M = 1.75, SD = .475), TEI-AEL graduates (M = 1.64, SD = .580) and holders of postgraduate-doctorate degrees (M = 1.47, SD = .344). Health Professionals who work in General Hospitals (M = 2.19, SD = .662) show significantly more hostility than employees in Special Psychiatric Hospitals (M = 1.84, SD = .555) and non-hospital workers (M = 1.98, SD = 629). 5. Conclusions The findings of this research confirm the existence of a positive correlation among the subclasses of aggression (anger, physical aggression, verbal aggression, hostility) and between the dimensions of the type of bond (avoidance, anxiety), too. From the results, the profile of the worker with the highest risk of aggressive expression seems to be: a male nurse who is secondary school educated and he is working in a General Hospital."],"dc:identifier":["uoadl:2875122","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2875122"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Μελέτη της επιθετικότητας και της σχέσης της με τον ναρκισσισμό και τον τύπο δεσμού των επαγγελματιών υγείας"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:35:16Z"}