{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2875250"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2875250","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Γενετική της κώφωσης:Τι ξέρουμε σήμερα","abstract":"Η συγκεκριμένη πτυχιακή μελέτη επικεντρώνεται στους γενετικούς παράγοντες, που καταλαμβάνουν όλο και περισσότερα ποσοστά στην εμφάνιση συγγενούς βαρηκοίας και συγκεκριμένα πάνω από το 60%. Η συγγενής βαρηκοϊα χωρίζεται σε συνδρομική που καταλαμβάνει ένα ποσοστό της τάξης του 30% και μη συνδρομική ένα ποσοστό της τάξης του 70%. Αυτό που θα πρέπει να τονιστεί είναι το γεγονός ότι το 78% των γονιδίων που προκαλούν μη συνδρομική βαρηκοϊα είναι τα αυτοσωμικά υπολειπόμενα γονίδια , εκ των οποίων το 50% οφείλονται σε μεταλλάξεις του γενετικού τόπου DFNB1 και συγκεκριμένα εμπεριέχονται τα γονίδια connexin 26 (GJB2) και connexin 30 (GJB6). Η μετάλλαξη 35delG του γονιδίου της connexin 26 αντιπροσωπεύει πάνω από 90% των μεταλλάξεων της νόσου με συχνότητα φορέων 3.5% -4% στον ελληνικό πληθυσμό. Δηλαδή παρόμοιο ποσοστό με τη συχνότητα φορέων κυστικής ίνωσης και β θαλασσαιμίας Επιπλέον, η συνδυαστική ύπαρξη ετερόζυγων ελλειμάτων του γονιδίου GJB6 cx30 μεγέθους 309 kb και ετερόζυγων μεταλλάξεων του GJB2 οδηγούν σε αντίστοιχη εκδήλωση της νόσου. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Με το συγκεκριμένο ποσοστό της μετάλλαξης του γονιδίου στον ελληνικό πληθυσμό πρέπει να γίνεται προγεννητικός έλεγχος. Προτείνεται η εφαρμογή προγεννητικού ελέγχου για τη μετάλλαξη 35delG της κοννεξινής 26, για τη μετάλλαξη της κονεξίνης 30, δεδομένου ότι η μετάλλαξη της κονεξίνης 30 διαδραματίζει ρυθμιστικό ρόλο στην εκδήλωση βαρηκοίας ακόμη και σε ετεροζύγο γονότυπο καθώς και των μιτοχονδριακών μεταλλάξεων όπως η Α1555G και η C1494Τ, λόγω του γεγονότος ότι κληρονομούνται από τη μητέρα. Η γονιδιακή θεραπεία και θεραπεία με βλαστοκύτταρα βρίσκονται ακόμη σε πειραματικό στάδιο με υποσχόμενα αποτελέσματα σε πειραματόζωα αλλά όχι ακόμη σε ανθρώπους.","abstract_html":"Η συγκεκριμένη πτυχιακή μελέτη επικεντρώνεται στους γενετικούς παράγοντες, που καταλαμβάνουν όλο και περισσότερα ποσοστά στην εμφάνιση συγγενούς βαρηκοίας και συγκεκριμένα πάνω από το 60%. Η συγγενής βαρηκοϊα χωρίζεται σε συνδρομική που καταλαμβάνει ένα ποσοστό της τάξης του 30% και μη συνδρομική ένα ποσοστό της τάξης του 70%. Αυτό που θα πρέπει να τονιστεί είναι το γεγονός ότι το 78% των γονιδίων που προκαλούν μη συνδρομική βαρηκοϊα είναι τα αυτοσωμικά υπολειπόμενα γονίδια , εκ των οποίων το 50% οφείλονται σε μεταλλάξεις του γενετικού τόπου DFNB1 και συγκεκριμένα εμπεριέχονται τα γονίδια connexin 26 (GJB2) και connexin 30 (GJB6). Η μετάλλαξη 35delG του γονιδίου της connexin 26 αντιπροσωπεύει πάνω από 90% των μεταλλάξεων της νόσου με συχνότητα φορέων 3.5% -4% στον ελληνικό πληθυσμό. Δηλαδή παρόμοιο ποσοστό με τη συχνότητα φορέων κυστικής ίνωσης και β θαλασσαιμίας Επιπλέον, η συνδυαστική ύπαρξη ετερόζυγων ελλειμάτων του γονιδίου GJB6 cx30 μεγέθους 309 kb και ετερόζυγων μεταλλάξεων του GJB2 οδηγούν σε αντίστοιχη εκδήλωση της νόσου. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Με το συγκεκριμένο ποσοστό της μετάλλαξης του γονιδίου στον ελληνικό πληθυσμό πρέπει να γίνεται προγεννητικός έλεγχος. Προτείνεται η εφαρμογή προγεννητικού ελέγχου για τη μετάλλαξη 35delG της κοννεξινής 26, για τη μετάλλαξη της κονεξίνης 30, δεδομένου ότι η μετάλλαξη της κονεξίνης 30 διαδραματίζει ρυθμιστικό ρόλο στην εκδήλωση βαρηκοίας ακόμη και σε ετεροζύγο γονότυπο καθώς και των μιτοχονδριακών μεταλλάξεων όπως η Α1555G και η C1494Τ, λόγω του γεγονότος ότι κληρονομούνται από τη μητέρα. Η γονιδιακή θεραπεία και θεραπεία με βλαστοκύτταρα βρίσκονται ακόμη σε πειραματικό στάδιο με υποσχόμενα αποτελέσματα σε πειραματόζωα αλλά όχι ακόμη σε ανθρώπους.","abstract_has_math":false,"creators":["Πλουμίδου Αικατερίνη","Ploumidou Katherine"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:35:16Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2875250"],"render_values":[{"text":"uoadl:2875250","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2875250","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2875250","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2875250","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Πλουμίδου Αικατερίνη","Ploumidou Katherine"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2875250","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2875250"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η συγκεκριμένη πτυχιακή μελέτη επικεντρώνεται στους γενετικούς παράγοντες, που καταλαμβάνουν όλο και περισσότερα ποσοστά στην εμφάνιση συγγενούς βαρηκοίας και συγκεκριμένα πάνω από το 60%. Η συγγενής βαρηκοϊα χωρίζεται σε συνδρομική που καταλαμβάνει ένα ποσοστό της τάξης του 30% και μη συνδρομική ένα ποσοστό της τάξης του 70%. Αυτό που θα πρέπει να τονιστεί είναι το γεγονός ότι το 78% των γονιδίων που προκαλούν μη συνδρομική βαρηκοϊα είναι τα αυτοσωμικά υπολειπόμενα γονίδια , εκ των οποίων το 50% οφείλονται σε μεταλλάξεις του γενετικού τόπου DFNB1 και συγκεκριμένα εμπεριέχονται τα γονίδια connexin 26 (GJB2) και connexin 30 (GJB6). Η μετάλλαξη 35delG του γονιδίου της connexin 26 αντιπροσωπεύει πάνω από 90% των μεταλλάξεων της νόσου με συχνότητα φορέων 3.5% -4% στον ελληνικό πληθυσμό. Δηλαδή παρόμοιο ποσοστό με τη συχνότητα φορέων κυστικής ίνωσης και β θαλασσαιμίας Επιπλέον, η συνδυαστική ύπαρξη ετερόζυγων ελλειμάτων του γονιδίου GJB6 cx30 μεγέθους 309 kb και ετερόζυγων μεταλλάξεων του GJB2 οδηγούν σε αντίστοιχη εκδήλωση της νόσου. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Με το συγκεκριμένο ποσοστό της μετάλλαξης του γονιδίου στον ελληνικό πληθυσμό πρέπει να γίνεται προγεννητικός έλεγχος. Προτείνεται η εφαρμογή προγεννητικού ελέγχου για τη μετάλλαξη 35delG της κοννεξινής 26, για τη μετάλλαξη της κονεξίνης 30, δεδομένου ότι η μετάλλαξη της κονεξίνης 30 διαδραματίζει ρυθμιστικό ρόλο στην εκδήλωση βαρηκοίας ακόμη και σε ετεροζύγο γονότυπο καθώς και των μιτοχονδριακών μεταλλάξεων όπως η Α1555G και η C1494Τ, λόγω του γεγονότος ότι κληρονομούνται από τη μητέρα. Η γονιδιακή θεραπεία και θεραπεία με βλαστοκύτταρα βρίσκονται ακόμη σε πειραματικό στάδιο με υποσχόμενα αποτελέσματα σε πειραματόζωα αλλά όχι ακόμη σε ανθρώπους.","Hereditary hearing loss might have genetic or environmental causes. This essay is focused on genetic factors, which are increasing in total percentages as opposed to environmental factors, due to better standards of living than before. Congenital hearing loss can be divided in syndromic (30%) and non syndromic (70%). About 78% of non syndromic hearing loss is inherited in an autosomal recessive way, while 50% of these cases are caused by mutations in DFNB1 locus, in GJB2 and GJB6 genes, that encode connexin 26 and connexin 30 proteins. 35DelG mutation in GJB2 gene is present in more that 90% of total mutations responsible for the disease. Ιt's frequency in population is very high, (3,5 to 4%), a percentage that is approximately equal to the mutation that causes cystic fibrosis or beta thalassaemia. CONCLUSIONS: With this high percentage, it can easily be understood that prenatal control is necessary in the Greek population in order to identify these specific mutations. In this essay, it is considered of paramount importance for future parents to pre-screen for the mutation 35delG of the gene GJB2, for the mutation of the gene GJB6, given the fact that connexin 30 protein regulates connexin 26 expression, as much as for mitochondrial mutations A1555G and C1494T due to the fact that the latter mutations are exclusively inherited from the mother. Gene therapy and stem cell therapy are promising and have successful results in experimental models but still not in humans."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Γενετική της κώφωσης:Τι ξέρουμε σήμερα"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Πλουμίδου Αικατερίνη","Ploumidou Katherine"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Η συγκεκριμένη πτυχιακή μελέτη επικεντρώνεται στους γενετικούς παράγοντες, που καταλαμβάνουν όλο και περισσότερα ποσοστά στην εμφάνιση συγγενούς βαρηκοίας και συγκεκριμένα πάνω από το 60%. Η συγγενής βαρηκοϊα χωρίζεται σε συνδρομική που καταλαμβάνει ένα ποσοστό της τάξης του 30% και μη συνδρομική ένα ποσοστό της τάξης του 70%. Αυτό που θα πρέπει να τονιστεί είναι το γεγονός ότι το 78% των γονιδίων που προκαλούν μη συνδρομική βαρηκοϊα είναι τα αυτοσωμικά υπολειπόμενα γονίδια , εκ των οποίων το 50% οφείλονται σε μεταλλάξεις του γενετικού τόπου DFNB1 και συγκεκριμένα εμπεριέχονται τα γονίδια connexin 26 (GJB2) και connexin 30 (GJB6). Η μετάλλαξη 35delG του γονιδίου της connexin 26 αντιπροσωπεύει πάνω από 90% των μεταλλάξεων της νόσου με συχνότητα φορέων 3.5% -4% στον ελληνικό πληθυσμό. Δηλαδή παρόμοιο ποσοστό με τη συχνότητα φορέων κυστικής ίνωσης και β θαλασσαιμίας Επιπλέον, η συνδυαστική ύπαρξη ετερόζυγων ελλειμάτων του γονιδίου GJB6 cx30 μεγέθους 309 kb και ετερόζυγων μεταλλάξεων του GJB2 οδηγούν σε αντίστοιχη εκδήλωση της νόσου. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Με το συγκεκριμένο ποσοστό της μετάλλαξης του γονιδίου στον ελληνικό πληθυσμό πρέπει να γίνεται προγεννητικός έλεγχος. Προτείνεται η εφαρμογή προγεννητικού ελέγχου για τη μετάλλαξη 35delG της κοννεξινής 26, για τη μετάλλαξη της κονεξίνης 30, δεδομένου ότι η μετάλλαξη της κονεξίνης 30 διαδραματίζει ρυθμιστικό ρόλο στην εκδήλωση βαρηκοίας ακόμη και σε ετεροζύγο γονότυπο καθώς και των μιτοχονδριακών μεταλλάξεων όπως η Α1555G και η C1494Τ, λόγω του γεγονότος ότι κληρονομούνται από τη μητέρα. Η γονιδιακή θεραπεία και θεραπεία με βλαστοκύτταρα βρίσκονται ακόμη σε πειραματικό στάδιο με υποσχόμενα αποτελέσματα σε πειραματόζωα αλλά όχι ακόμη σε ανθρώπους.","Hereditary hearing loss might have genetic or environmental causes. This essay is focused on genetic factors, which are increasing in total percentages as opposed to environmental factors, due to better standards of living than before. Congenital hearing loss can be divided in syndromic (30%) and non syndromic (70%). About 78% of non syndromic hearing loss is inherited in an autosomal recessive way, while 50% of these cases are caused by mutations in DFNB1 locus, in GJB2 and GJB6 genes, that encode connexin 26 and connexin 30 proteins. 35DelG mutation in GJB2 gene is present in more that 90% of total mutations responsible for the disease. Ιt's frequency in population is very high, (3,5 to 4%), a percentage that is approximately equal to the mutation that causes cystic fibrosis or beta thalassaemia. CONCLUSIONS: With this high percentage, it can easily be understood that prenatal control is necessary in the Greek population in order to identify these specific mutations. In this essay, it is considered of paramount importance for future parents to pre-screen for the mutation 35delG of the gene GJB2, for the mutation of the gene GJB6, given the fact that connexin 30 protein regulates connexin 26 expression, as much as for mitochondrial mutations A1555G and C1494T due to the fact that the latter mutations are exclusively inherited from the mother. Gene therapy and stem cell therapy are promising and have successful results in experimental models but still not in humans."],"dc:identifier":["uoadl:2875250","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2875250"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Γενετική της κώφωσης:Τι ξέρουμε σήμερα"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:35:16Z"}