{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2875283"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2875283","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Παραλλαγές της πορείας του προσωπικού νεύρου και η κλινική τους σημασία στην παρωτιδεκτομή","abstract":"Εισαγωγή: Το προσωπικό νεύρο μετά την έξοδό του από το βελονομαστοειδές τρήμα εισέρχεται στην παρωτίδα, όπου διχάζεται συνήθως σε δύο κύριους κλάδους. Από τους κλάδους αυτούς χορηγούνται πέντε επιμέρους διακλαδώσεις που συνιστούν το «χήνειο πόδα» και είναι υπεύθυνες για την κινητική νεύρωση των μιμικών μυών του προσώπου. Εξαιτίας της ανατομικής του θέσης το νεύρο είναι ευάλωτο σε ιατρογενείς τραυματισμούς κατά τις παρωτιδεκτομές. Αναφέρονται περιπτώσεις όπου το νεύρο παρουσιάζει διχασμό εντός του κροταφικού οστού, διαφορετικές διακλαδώσεις και αναστομώσεις ανάμεσα στους επιμέρους κλάδους του. Σκοπός και Μέθοδος: Σκοπός της τρέχουσας εργασίας είναι η συστηματική μελέτη της διεθνούς βιβλιογραφίας αναφορικά με τις ανατομικές παραλλαγές του προσωπικού νεύρου στην εξωκροταφική μοίρα του. Υλικό και Μέθοδος: Διεξήχθη συστηματική αναζήτηση της βιβλιογραφίας, σύμφωνα με τις διεθνείς κατευθυντήριες οδηγίες, στις μηχανές αναζήτησης MEDLINE, SCOPUS και Google Scholar. Τα άρθρα τα οποία μελετήθηκαν ήταν γραμμένα στην Αγγλική γλώσσα και αφορούσαν τις ανατομικές παραλλαγές των διακλαδώσεων του προσωπικού νεύρου μετά την έξοδό του από το βελονομαστοειδές τρήμα. Αποτελέσματα: Η αναζήτηση έδωσε 444 έρευνες (434 από τις βάσεις δεδομένων, 10 από τις βιβλιογραφικές αναφορές). Όλες οι μελέτες εξετάστηκαν από την περίληψη και τον τίτλο, με 14 μελέτες να πληρούν τα κριτήρια ένταξης. Στο πλαίσιο των 14 μελετών ανασκοπήθηκαν οι ανατομικές παραλλαγές του προσωπικού νεύρου σε 837 πτωματικά παρασκευάσματα και σε 283 ζώντες ασθενείς. Περιγράφηκαν 4 διαφορετικοί τύποι διακλαδώσεων. Η ταξινόμηση με τους 6 τύπους ήταν η πιο συχνή (σε 11 από τις 14 μελέτες). Ο συνηθέστερος τύπος ήταν ο τύπος III, ο οποίος βρέθηκε σε 242 άτομα, ακολουθούμενος από τον τύπο ΙΙ. Άλλοι ερευνητές περιέγραψαν ταξινομήσεις με 4 ή 5 τύπους. Συμπεράσματα: Η ύπαρξη ανατομικών παραλλαγών στο πρότυπο διακλαδώσεων του προσωπικού νεύρου αυξάνει τον κίνδυνο ιατρογενούς τραυματισμού κατά τη διάρκεια των χειρουργικών επεμβάσεων της παρωτίδας. Η αναγνώριση των παραλλαγών αυτών από το χειρουργό είναι μείζονος σημασίας για τη διατήρηση της ακεραιότητας του νεύρου.","abstract_html":"Εισαγωγή: Το προσωπικό νεύρο μετά την έξοδό του από το βελονομαστοειδές τρήμα εισέρχεται στην παρωτίδα, όπου διχάζεται συνήθως σε δύο κύριους κλάδους. Από τους κλάδους αυτούς χορηγούνται πέντε επιμέρους διακλαδώσεις που συνιστούν το «χήνειο πόδα» και είναι υπεύθυνες για την κινητική νεύρωση των μιμικών μυών του προσώπου. Εξαιτίας της ανατομικής του θέσης το νεύρο είναι ευάλωτο σε ιατρογενείς τραυματισμούς κατά τις παρωτιδεκτομές. Αναφέρονται περιπτώσεις όπου το νεύρο παρουσιάζει διχασμό εντός του κροταφικού οστού, διαφορετικές διακλαδώσεις και αναστομώσεις ανάμεσα στους επιμέρους κλάδους του. Σκοπός και Μέθοδος: Σκοπός της τρέχουσας εργασίας είναι η συστηματική μελέτη της διεθνούς βιβλιογραφίας αναφορικά με τις ανατομικές παραλλαγές του προσωπικού νεύρου στην εξωκροταφική μοίρα του. Υλικό και Μέθοδος: Διεξήχθη συστηματική αναζήτηση της βιβλιογραφίας, σύμφωνα με τις διεθνείς κατευθυντήριες οδηγίες, στις μηχανές αναζήτησης MEDLINE, SCOPUS και Google Scholar. Τα άρθρα τα οποία μελετήθηκαν ήταν γραμμένα στην Αγγλική γλώσσα και αφορούσαν τις ανατομικές παραλλαγές των διακλαδώσεων του προσωπικού νεύρου μετά την έξοδό του από το βελονομαστοειδές τρήμα. Αποτελέσματα: Η αναζήτηση έδωσε 444 έρευνες (434 από τις βάσεις δεδομένων, 10 από τις βιβλιογραφικές αναφορές). Όλες οι μελέτες εξετάστηκαν από την περίληψη και τον τίτλο, με 14 μελέτες να πληρούν τα κριτήρια ένταξης. Στο πλαίσιο των 14 μελετών ανασκοπήθηκαν οι ανατομικές παραλλαγές του προσωπικού νεύρου σε 837 πτωματικά παρασκευάσματα και σε 283 ζώντες ασθενείς. Περιγράφηκαν 4 διαφορετικοί τύποι διακλαδώσεων. Η ταξινόμηση με τους 6 τύπους ήταν η πιο συχνή (σε 11 από τις 14 μελέτες). Ο συνηθέστερος τύπος ήταν ο τύπος III, ο οποίος βρέθηκε σε 242 άτομα, ακολουθούμενος από τον τύπο ΙΙ. Άλλοι ερευνητές περιέγραψαν ταξινομήσεις με 4 ή 5 τύπους. Συμπεράσματα: Η ύπαρξη ανατομικών παραλλαγών στο πρότυπο διακλαδώσεων του προσωπικού νεύρου αυξάνει τον κίνδυνο ιατρογενούς τραυματισμού κατά τη διάρκεια των χειρουργικών επεμβάσεων της παρωτίδας. Η αναγνώριση των παραλλαγών αυτών από το χειρουργό είναι μείζονος σημασίας για τη διατήρηση της ακεραιότητας του νεύρου.","abstract_has_math":false,"creators":["Μακρής Ιωάννης","Makris Ioannis"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:35:20Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2875283"],"render_values":[{"text":"uoadl:2875283","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2875283","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2875283","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2875283","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μακρής Ιωάννης","Makris Ioannis"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2875283","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2875283"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Το προσωπικό νεύρο μετά την έξοδό του από το βελονομαστοειδές τρήμα εισέρχεται στην παρωτίδα, όπου διχάζεται συνήθως σε δύο κύριους κλάδους. Από τους κλάδους αυτούς χορηγούνται πέντε επιμέρους διακλαδώσεις που συνιστούν το «χήνειο πόδα» και είναι υπεύθυνες για την κινητική νεύρωση των μιμικών μυών του προσώπου. Εξαιτίας της ανατομικής του θέσης το νεύρο είναι ευάλωτο σε ιατρογενείς τραυματισμούς κατά τις παρωτιδεκτομές. Αναφέρονται περιπτώσεις όπου το νεύρο παρουσιάζει διχασμό εντός του κροταφικού οστού, διαφορετικές διακλαδώσεις και αναστομώσεις ανάμεσα στους επιμέρους κλάδους του. Σκοπός και Μέθοδος: Σκοπός της τρέχουσας εργασίας είναι η συστηματική μελέτη της διεθνούς βιβλιογραφίας αναφορικά με τις ανατομικές παραλλαγές του προσωπικού νεύρου στην εξωκροταφική μοίρα του. Υλικό και Μέθοδος: Διεξήχθη συστηματική αναζήτηση της βιβλιογραφίας, σύμφωνα με τις διεθνείς κατευθυντήριες οδηγίες, στις μηχανές αναζήτησης MEDLINE, SCOPUS και Google Scholar. Τα άρθρα τα οποία μελετήθηκαν ήταν γραμμένα στην Αγγλική γλώσσα και αφορούσαν τις ανατομικές παραλλαγές των διακλαδώσεων του προσωπικού νεύρου μετά την έξοδό του από το βελονομαστοειδές τρήμα. Αποτελέσματα: Η αναζήτηση έδωσε 444 έρευνες (434 από τις βάσεις δεδομένων, 10 από τις βιβλιογραφικές αναφορές). Όλες οι μελέτες εξετάστηκαν από την περίληψη και τον τίτλο, με 14 μελέτες να πληρούν τα κριτήρια ένταξης. Στο πλαίσιο των 14 μελετών ανασκοπήθηκαν οι ανατομικές παραλλαγές του προσωπικού νεύρου σε 837 πτωματικά παρασκευάσματα και σε 283 ζώντες ασθενείς. Περιγράφηκαν 4 διαφορετικοί τύποι διακλαδώσεων. Η ταξινόμηση με τους 6 τύπους ήταν η πιο συχνή (σε 11 από τις 14 μελέτες). Ο συνηθέστερος τύπος ήταν ο τύπος III, ο οποίος βρέθηκε σε 242 άτομα, ακολουθούμενος από τον τύπο ΙΙ. Άλλοι ερευνητές περιέγραψαν ταξινομήσεις με 4 ή 5 τύπους. Συμπεράσματα: Η ύπαρξη ανατομικών παραλλαγών στο πρότυπο διακλαδώσεων του προσωπικού νεύρου αυξάνει τον κίνδυνο ιατρογενούς τραυματισμού κατά τη διάρκεια των χειρουργικών επεμβάσεων της παρωτίδας. Η αναγνώριση των παραλλαγών αυτών από το χειρουργό είναι μείζονος σημασίας για τη διατήρηση της ακεραιότητας του νεύρου.","Purpose: Purpose of the present study is to describe the anatomic variations of the extratemporal segment of the facial nerve during parotid gland surgery. Materials and Methods: A systematic review of the published literature was performed. Pubmed and Google Scholar databases were searched from the inception of each database to July 2018. Inclusion criteria were English-language articles; the surgical approaches described were relevant to parotidectomies and the description of the branching types of the facial nerve after exiting the stylomastoid foramen. Another variable was the existential status of subject (cadaveric or living). Results: The search yielded 444 (434 by databases, 10 by reference). All the studies were screened by abstract and title, with 14 studies meeting the inclusion criteria. Within the 14 studies the anatomic variations of the facial nerve of 837 dissected cadaveric subjects and 283 living patients were reviewed. 4 different types of branching patterns were described. The classification of 6 types was the one of reference (in 11 studies in a total of 14 studies). The most common type was type III, found in 241.75 subjects, followed by type II. Other researchers described arborizaton patterns of 4 or 5 types. Conclusion: Several branching patterns of the facial nerve in the extratemporal segment have been described in the literature. The anatomic variations of the facial nerve reported in this study may help surgeons during parotid gland surgery. Good knowledge of the facial nerve anatomy is of great importance for the treatment approach and outcome of surgery."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Παραλλαγές της πορείας του προσωπικού νεύρου και η κλινική τους σημασία στην παρωτιδεκτομή"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μακρής Ιωάννης","Makris Ioannis"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Εισαγωγή: Το προσωπικό νεύρο μετά την έξοδό του από το βελονομαστοειδές τρήμα εισέρχεται στην παρωτίδα, όπου διχάζεται συνήθως σε δύο κύριους κλάδους. Από τους κλάδους αυτούς χορηγούνται πέντε επιμέρους διακλαδώσεις που συνιστούν το «χήνειο πόδα» και είναι υπεύθυνες για την κινητική νεύρωση των μιμικών μυών του προσώπου. Εξαιτίας της ανατομικής του θέσης το νεύρο είναι ευάλωτο σε ιατρογενείς τραυματισμούς κατά τις παρωτιδεκτομές. Αναφέρονται περιπτώσεις όπου το νεύρο παρουσιάζει διχασμό εντός του κροταφικού οστού, διαφορετικές διακλαδώσεις και αναστομώσεις ανάμεσα στους επιμέρους κλάδους του. Σκοπός και Μέθοδος: Σκοπός της τρέχουσας εργασίας είναι η συστηματική μελέτη της διεθνούς βιβλιογραφίας αναφορικά με τις ανατομικές παραλλαγές του προσωπικού νεύρου στην εξωκροταφική μοίρα του. Υλικό και Μέθοδος: Διεξήχθη συστηματική αναζήτηση της βιβλιογραφίας, σύμφωνα με τις διεθνείς κατευθυντήριες οδηγίες, στις μηχανές αναζήτησης MEDLINE, SCOPUS και Google Scholar. Τα άρθρα τα οποία μελετήθηκαν ήταν γραμμένα στην Αγγλική γλώσσα και αφορούσαν τις ανατομικές παραλλαγές των διακλαδώσεων του προσωπικού νεύρου μετά την έξοδό του από το βελονομαστοειδές τρήμα. Αποτελέσματα: Η αναζήτηση έδωσε 444 έρευνες (434 από τις βάσεις δεδομένων, 10 από τις βιβλιογραφικές αναφορές). Όλες οι μελέτες εξετάστηκαν από την περίληψη και τον τίτλο, με 14 μελέτες να πληρούν τα κριτήρια ένταξης. Στο πλαίσιο των 14 μελετών ανασκοπήθηκαν οι ανατομικές παραλλαγές του προσωπικού νεύρου σε 837 πτωματικά παρασκευάσματα και σε 283 ζώντες ασθενείς. Περιγράφηκαν 4 διαφορετικοί τύποι διακλαδώσεων. Η ταξινόμηση με τους 6 τύπους ήταν η πιο συχνή (σε 11 από τις 14 μελέτες). Ο συνηθέστερος τύπος ήταν ο τύπος III, ο οποίος βρέθηκε σε 242 άτομα, ακολουθούμενος από τον τύπο ΙΙ. Άλλοι ερευνητές περιέγραψαν ταξινομήσεις με 4 ή 5 τύπους. Συμπεράσματα: Η ύπαρξη ανατομικών παραλλαγών στο πρότυπο διακλαδώσεων του προσωπικού νεύρου αυξάνει τον κίνδυνο ιατρογενούς τραυματισμού κατά τη διάρκεια των χειρουργικών επεμβάσεων της παρωτίδας. Η αναγνώριση των παραλλαγών αυτών από το χειρουργό είναι μείζονος σημασίας για τη διατήρηση της ακεραιότητας του νεύρου.","Purpose: Purpose of the present study is to describe the anatomic variations of the extratemporal segment of the facial nerve during parotid gland surgery. Materials and Methods: A systematic review of the published literature was performed. Pubmed and Google Scholar databases were searched from the inception of each database to July 2018. Inclusion criteria were English-language articles; the surgical approaches described were relevant to parotidectomies and the description of the branching types of the facial nerve after exiting the stylomastoid foramen. Another variable was the existential status of subject (cadaveric or living). Results: The search yielded 444 (434 by databases, 10 by reference). All the studies were screened by abstract and title, with 14 studies meeting the inclusion criteria. Within the 14 studies the anatomic variations of the facial nerve of 837 dissected cadaveric subjects and 283 living patients were reviewed. 4 different types of branching patterns were described. The classification of 6 types was the one of reference (in 11 studies in a total of 14 studies). The most common type was type III, found in 241.75 subjects, followed by type II. Other researchers described arborizaton patterns of 4 or 5 types. Conclusion: Several branching patterns of the facial nerve in the extratemporal segment have been described in the literature. The anatomic variations of the facial nerve reported in this study may help surgeons during parotid gland surgery. Good knowledge of the facial nerve anatomy is of great importance for the treatment approach and outcome of surgery."],"dc:identifier":["uoadl:2875283","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2875283"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Παραλλαγές της πορείας του προσωπικού νεύρου και η κλινική τους σημασία στην παρωτιδεκτομή"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:35:20Z"}