{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2875305"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2875305","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Καρδιακή αποκατάσταση σε καχεκτικούς ασθενείς με χρόνια καρδιακή ανεπάρκεια","abstract":"Η χρόνια καρδιακή ανεπάρκεια (ΧΚΑ) είναι ένα πολύπλοκο κλινικό σύνδρομο το οποίο αυξάνει τη νοσηρότητα, και θνησιμότητα, και έχει τεράστιο κοινωνικό και οικονομικό κόστος. Οι αιτίες που προκαλούν ΧΚΑ ποικίλλουν, αλλά οι συνέπειες φαίνεται να είναι επιζήμιες για την υγεία, τη φυσική ικανότητα και την ποιότητα ζωής των ασθενών. Μειωμένη περιφερική ροή , αυξημένο οξειδωτικό στρες, φλεγμονώδεις παράγοντες, ατροφία των σκελετικών μυών και ενδοθηλιακή δυσλειτουργία είναι μερικοί από τους παθοφυσιολογικούς μηχανισμούς που οδηγούν σε κακή πρόγνωση. Ο επιπολασμός της ΧΚΑ αυξάνεται κατά πολύ με την ηλικία καθώς επηρεάζει κυρίως τον ηλικιωμένο πληθυσμό με αριθμούς που φθάνουν στο 2% περίπου του πληθυσμού. Ο αριθμός των ασθενών αναμένεται να αυξηθεί μελλοντικά καθώς αυξάνεται και το συνολικό προσδόκιμο ζωής. Ως εκ τούτου, αναμένεται ότι πολλοί από τους ασθενείς με ΧΚΑ να είναι αδύναμοι-άτονοι (“frail”) κατά την έναρξη της νόσου ή να καταστούν κατά τη διάρκεια της πορείας της. Η αδυναμία-ατονία (“frailty”) είναι ένα γηριατρικό σύνδρομο που χαρακτηρίζεται από μια κατάσταση ευπάθειας που σχετίζεται με την έκπτωση της λειτουργίας πολλών φυσιολογικών συστημάτων και την απώλεια φυσιολογικών αποθεμάτων. Επιπλέον, οι μεταβολές στη σύνθεση του σώματος (για παράδειγμα στον σκελετικό μυ, την οστική πυκνότητα και την πυκνότητα του λιπώδους ιστού) είναι συχνές σε ασθενείς με ΧΚΑ. Η καχεξία αναγνωρίζεται ως ένα σύνθετο σύνδρομο πολλαπλών παραγόντων σε χρόνιες παθήσεις που οδηγεί σε απώλεια βάρους και αποτελεί κοινή συνέπεια της ΧΚΑ. Η καχεξία ορίζεται ως απώλεια βάρους άνω του 7,5% εντός 6 μηνών σε ασθενή ο οποίος δεν παρουσιάζει οίδημα. Η σαρκοπενία είναι επίσης παρούσα σε αυτούς τους ασθενείς και υποδηλοί απώλεια μυϊκής μάζας χωρίς απαραίτητα απώλεια βάρους, επειδή το ποσοστό απώλειας μυϊκού ιστού μπορεί να αντικατασταθεί από λιπώδη ιστό. Διαφορετικοί τρόποι μέτρησης χρησιμοποιούνται για τον καθορισμό και την αξιολόγηση της σαρκοπενίας, της αδυναμίας-ατονίας και της καρδιακής καχεξίας. Ωστόσο, δεν υπάρχει ειδική επίσημη μέθοδος για την ανίχνευσή τους. Ο τρόπος αντιμετώπισης της σαρκοπενίας και της καρδιακής καχεξίας και η βελτίωση της κατάστασης αδυναμίας σε ασθενείς με ΧΚΑ εξακολουθεί να αποτελεί μεγάλη επιστημονική πρόκληση. Εκτός από τη φαρμακευτική θεραπεία και τα συμπληρώματα διατροφής, η καρδιακή αποκατάσταση (ΚΑ) με βάση την άσκηση θα μπορούσε να αποτελέσει ένα τρόπο βελτίωσης των υποκειμενικών και αντικειμενικών παραμέτρων της υγείας και της ποιότητας ζωής του ασθενούς, όπως η φυσική ικανότητα, η κόπωση, και το άγχος. Σκοπός της προκειμένης ανασκόπησης είναι να διερευνηθεί ο ρόλος της ΚΑ με βάση την άσκηση σε ασθενείς με ΧΚΑ, που ταυτόχρονα πάσχουν από αδυναμία-ατονία, καχεξία ή σαρκοπενία, βασιζόμενη στην σχετική βιβλιογραφία. Δεδομένα και πληροφορίες, από περίπου 90 δημοσιευμένα άρθρα, χρησιμοποιήθηκαν ως βιβλιογραφική αναφορά. Μελετήθηκαν διάφοροι τύποι άσκησης για ΚΑ ως προς την επίδρασή τους σε ασθενείς με ΧΚΑ όπως: άσκηση με αεροβική γυμναστική, καλλισθενική άσκηση, προπόνηση δύναμης, προπόνηση αναπνευστικών μυών, νευρομυϊκή διέγερση, γιόγκα, υδροθεραπεία, “tai chi”. Αυτά τα διαφορετικά πρωτόκολλα άσκησης παρέχουν πληθώρα από οφέλη και δείχνουν ότι αυξάνουν την ποιότητα ζωής. Δεν υπάρχει σαφής απάντηση όσον αφορά τη νοσηρότητα και τη θνησιμότητα, ακόμη και αν τα αποτελέσματα φαίνονται ελπιδοφόρα. Η άσκηση με βάση την ΚΑ όταν εφαρμόζεται μεθοδικά μπορεί να είναι ένας ισχυρός τρόπος για να αλλάξουν δραστικά και αισιόδοξα οι ζωές των ανθρώπων. Ωστόσο, τα προγράμματα ΚΑ για ασθενείς με ΧΚΑ μέχρι στιγμής δεν είναι προσανατολισμένα αποκλειστικά στην σαρκοπενία, την καρδιακή καχεξία και την αδυναμία-ατονία. Απαιτούνται περισσότερες απαντήσεις σχετικά με τον τύπο της άσκησης, τις μεθόδους και άλλες παραμέτρους που παίζουν κρίσιμο ρόλο στο αποτέλεσμα που μπορεί να έχει η ΚΑ με βάση την άσκηση έτσι ώστε να υπάρξουν ασφαλή συμπεράσματα.","abstract_html":"Η χρόνια καρδιακή ανεπάρκεια (ΧΚΑ) είναι ένα πολύπλοκο κλινικό σύνδρομο το οποίο αυξάνει τη νοσηρότητα, και θνησιμότητα, και έχει τεράστιο κοινωνικό και οικονομικό κόστος. Οι αιτίες που προκαλούν ΧΚΑ ποικίλλουν, αλλά οι συνέπειες φαίνεται να είναι επιζήμιες για την υγεία, τη φυσική ικανότητα και την ποιότητα ζωής των ασθενών. Μειωμένη περιφερική ροή , αυξημένο οξειδωτικό στρες, φλεγμονώδεις παράγοντες, ατροφία των σκελετικών μυών και ενδοθηλιακή δυσλειτουργία είναι μερικοί από τους παθοφυσιολογικούς μηχανισμούς που οδηγούν σε κακή πρόγνωση. Ο επιπολασμός της ΧΚΑ αυξάνεται κατά πολύ με την ηλικία καθώς επηρεάζει κυρίως τον ηλικιωμένο πληθυσμό με αριθμούς που φθάνουν στο 2% περίπου του πληθυσμού. Ο αριθμός των ασθενών αναμένεται να αυξηθεί μελλοντικά καθώς αυξάνεται και το συνολικό προσδόκιμο ζωής. Ως εκ τούτου, αναμένεται ότι πολλοί από τους ασθενείς με ΧΚΑ να είναι αδύναμοι-άτονοι (“frail”) κατά την έναρξη της νόσου ή να καταστούν κατά τη διάρκεια της πορείας της. Η αδυναμία-ατονία (“frailty”) είναι ένα γηριατρικό σύνδρομο που χαρακτηρίζεται από μια κατάσταση ευπάθειας που σχετίζεται με την έκπτωση της λειτουργίας πολλών φυσιολογικών συστημάτων και την απώλεια φυσιολογικών αποθεμάτων. Επιπλέον, οι μεταβολές στη σύνθεση του σώματος (για παράδειγμα στον σκελετικό μυ, την οστική πυκνότητα και την πυκνότητα του λιπώδους ιστού) είναι συχνές σε ασθενείς με ΧΚΑ. Η καχεξία αναγνωρίζεται ως ένα σύνθετο σύνδρομο πολλαπλών παραγόντων σε χρόνιες παθήσεις που οδηγεί σε απώλεια βάρους και αποτελεί κοινή συνέπεια της ΧΚΑ. Η καχεξία ορίζεται ως απώλεια βάρους άνω του 7,5% εντός 6 μηνών σε ασθενή ο οποίος δεν παρουσιάζει οίδημα. Η σαρκοπενία είναι επίσης παρούσα σε αυτούς τους ασθενείς και υποδηλοί απώλεια μυϊκής μάζας χωρίς απαραίτητα απώλεια βάρους, επειδή το ποσοστό απώλειας μυϊκού ιστού μπορεί να αντικατασταθεί από λιπώδη ιστό. Διαφορετικοί τρόποι μέτρησης χρησιμοποιούνται για τον καθορισμό και την αξιολόγηση της σαρκοπενίας, της αδυναμίας-ατονίας και της καρδιακής καχεξίας. Ωστόσο, δεν υπάρχει ειδική επίσημη μέθοδος για την ανίχνευσή τους. Ο τρόπος αντιμετώπισης της σαρκοπενίας και της καρδιακής καχεξίας και η βελτίωση της κατάστασης αδυναμίας σε ασθενείς με ΧΚΑ εξακολουθεί να αποτελεί μεγάλη επιστημονική πρόκληση. Εκτός από τη φαρμακευτική θεραπεία και τα συμπληρώματα διατροφής, η καρδιακή αποκατάσταση (ΚΑ) με βάση την άσκηση θα μπορούσε να αποτελέσει ένα τρόπο βελτίωσης των υποκειμενικών και αντικειμενικών παραμέτρων της υγείας και της ποιότητας ζωής του ασθενούς, όπως η φυσική ικανότητα, η κόπωση, και το άγχος. Σκοπός της προκειμένης ανασκόπησης είναι να διερευνηθεί ο ρόλος της ΚΑ με βάση την άσκηση σε ασθενείς με ΧΚΑ, που ταυτόχρονα πάσχουν από αδυναμία-ατονία, καχεξία ή σαρκοπενία, βασιζόμενη στην σχετική βιβλιογραφία. Δεδομένα και πληροφορίες, από περίπου 90 δημοσιευμένα άρθρα, χρησιμοποιήθηκαν ως βιβλιογραφική αναφορά. Μελετήθηκαν διάφοροι τύποι άσκησης για ΚΑ ως προς την επίδρασή τους σε ασθενείς με ΧΚΑ όπως: άσκηση με αεροβική γυμναστική, καλλισθενική άσκηση, προπόνηση δύναμης, προπόνηση αναπνευστικών μυών, νευρομυϊκή διέγερση, γιόγκα, υδροθεραπεία, “tai chi”. Αυτά τα διαφορετικά πρωτόκολλα άσκησης παρέχουν πληθώρα από οφέλη και δείχνουν ότι αυξάνουν την ποιότητα ζωής. Δεν υπάρχει σαφής απάντηση όσον αφορά τη νοσηρότητα και τη θνησιμότητα, ακόμη και αν τα αποτελέσματα φαίνονται ελπιδοφόρα. Η άσκηση με βάση την ΚΑ όταν εφαρμόζεται μεθοδικά μπορεί να είναι ένας ισχυρός τρόπος για να αλλάξουν δραστικά και αισιόδοξα οι ζωές των ανθρώπων. Ωστόσο, τα προγράμματα ΚΑ για ασθενείς με ΧΚΑ μέχρι στιγμής δεν είναι προσανατολισμένα αποκλειστικά στην σαρκοπενία, την καρδιακή καχεξία και την αδυναμία-ατονία. Απαιτούνται περισσότερες απαντήσεις σχετικά με τον τύπο της άσκησης, τις μεθόδους και άλλες παραμέτρους που παίζουν κρίσιμο ρόλο στο αποτέλεσμα που μπορεί να έχει η ΚΑ με βάση την άσκηση έτσι ώστε να υπάρξουν ασφαλή συμπεράσματα.","abstract_has_math":false,"creators":["Βλαστάρη Ελένη-Παρασκευή","Vlastari Helen-Paraskevi"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:35:20Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2875305"],"render_values":[{"text":"uoadl:2875305","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2875305","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2875305","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2875305","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Βλαστάρη Ελένη-Παρασκευή","Vlastari Helen-Paraskevi"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2875305","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2875305"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η χρόνια καρδιακή ανεπάρκεια (ΧΚΑ) είναι ένα πολύπλοκο κλινικό σύνδρομο το οποίο αυξάνει τη νοσηρότητα, και θνησιμότητα, και έχει τεράστιο κοινωνικό και οικονομικό κόστος. Οι αιτίες που προκαλούν ΧΚΑ ποικίλλουν, αλλά οι συνέπειες φαίνεται να είναι επιζήμιες για την υγεία, τη φυσική ικανότητα και την ποιότητα ζωής των ασθενών. Μειωμένη περιφερική ροή , αυξημένο οξειδωτικό στρες, φλεγμονώδεις παράγοντες, ατροφία των σκελετικών μυών και ενδοθηλιακή δυσλειτουργία είναι μερικοί από τους παθοφυσιολογικούς μηχανισμούς που οδηγούν σε κακή πρόγνωση. Ο επιπολασμός της ΧΚΑ αυξάνεται κατά πολύ με την ηλικία καθώς επηρεάζει κυρίως τον ηλικιωμένο πληθυσμό με αριθμούς που φθάνουν στο 2% περίπου του πληθυσμού. Ο αριθμός των ασθενών αναμένεται να αυξηθεί μελλοντικά καθώς αυξάνεται και το συνολικό προσδόκιμο ζωής. Ως εκ τούτου, αναμένεται ότι πολλοί από τους ασθενείς με ΧΚΑ να είναι αδύναμοι-άτονοι (“frail”) κατά την έναρξη της νόσου ή να καταστούν κατά τη διάρκεια της πορείας της. Η αδυναμία-ατονία (“frailty”) είναι ένα γηριατρικό σύνδρομο που χαρακτηρίζεται από μια κατάσταση ευπάθειας που σχετίζεται με την έκπτωση της λειτουργίας πολλών φυσιολογικών συστημάτων και την απώλεια φυσιολογικών αποθεμάτων. Επιπλέον, οι μεταβολές στη σύνθεση του σώματος (για παράδειγμα στον σκελετικό μυ, την οστική πυκνότητα και την πυκνότητα του λιπώδους ιστού) είναι συχνές σε ασθενείς με ΧΚΑ. Η καχεξία αναγνωρίζεται ως ένα σύνθετο σύνδρομο πολλαπλών παραγόντων σε χρόνιες παθήσεις που οδηγεί σε απώλεια βάρους και αποτελεί κοινή συνέπεια της ΧΚΑ. Η καχεξία ορίζεται ως απώλεια βάρους άνω του 7,5% εντός 6 μηνών σε ασθενή ο οποίος δεν παρουσιάζει οίδημα. Η σαρκοπενία είναι επίσης παρούσα σε αυτούς τους ασθενείς και υποδηλοί απώλεια μυϊκής μάζας χωρίς απαραίτητα απώλεια βάρους, επειδή το ποσοστό απώλειας μυϊκού ιστού μπορεί να αντικατασταθεί από λιπώδη ιστό. Διαφορετικοί τρόποι μέτρησης χρησιμοποιούνται για τον καθορισμό και την αξιολόγηση της σαρκοπενίας, της αδυναμίας-ατονίας και της καρδιακής καχεξίας. Ωστόσο, δεν υπάρχει ειδική επίσημη μέθοδος για την ανίχνευσή τους. Ο τρόπος αντιμετώπισης της σαρκοπενίας και της καρδιακής καχεξίας και η βελτίωση της κατάστασης αδυναμίας σε ασθενείς με ΧΚΑ εξακολουθεί να αποτελεί μεγάλη επιστημονική πρόκληση. Εκτός από τη φαρμακευτική θεραπεία και τα συμπληρώματα διατροφής, η καρδιακή αποκατάσταση (ΚΑ) με βάση την άσκηση θα μπορούσε να αποτελέσει ένα τρόπο βελτίωσης των υποκειμενικών και αντικειμενικών παραμέτρων της υγείας και της ποιότητας ζωής του ασθενούς, όπως η φυσική ικανότητα, η κόπωση, και το άγχος. Σκοπός της προκειμένης ανασκόπησης είναι να διερευνηθεί ο ρόλος της ΚΑ με βάση την άσκηση σε ασθενείς με ΧΚΑ, που ταυτόχρονα πάσχουν από αδυναμία-ατονία, καχεξία ή σαρκοπενία, βασιζόμενη στην σχετική βιβλιογραφία. Δεδομένα και πληροφορίες, από περίπου 90 δημοσιευμένα άρθρα, χρησιμοποιήθηκαν ως βιβλιογραφική αναφορά. Μελετήθηκαν διάφοροι τύποι άσκησης για ΚΑ ως προς την επίδρασή τους σε ασθενείς με ΧΚΑ όπως: άσκηση με αεροβική γυμναστική, καλλισθενική άσκηση, προπόνηση δύναμης, προπόνηση αναπνευστικών μυών, νευρομυϊκή διέγερση, γιόγκα, υδροθεραπεία, “tai chi”. Αυτά τα διαφορετικά πρωτόκολλα άσκησης παρέχουν πληθώρα από οφέλη και δείχνουν ότι αυξάνουν την ποιότητα ζωής. Δεν υπάρχει σαφής απάντηση όσον αφορά τη νοσηρότητα και τη θνησιμότητα, ακόμη και αν τα αποτελέσματα φαίνονται ελπιδοφόρα. Η άσκηση με βάση την ΚΑ όταν εφαρμόζεται μεθοδικά μπορεί να είναι ένας ισχυρός τρόπος για να αλλάξουν δραστικά και αισιόδοξα οι ζωές των ανθρώπων. Ωστόσο, τα προγράμματα ΚΑ για ασθενείς με ΧΚΑ μέχρι στιγμής δεν είναι προσανατολισμένα αποκλειστικά στην σαρκοπενία, την καρδιακή καχεξία και την αδυναμία-ατονία. Απαιτούνται περισσότερες απαντήσεις σχετικά με τον τύπο της άσκησης, τις μεθόδους και άλλες παραμέτρους που παίζουν κρίσιμο ρόλο στο αποτέλεσμα που μπορεί να έχει η ΚΑ με βάση την άσκηση έτσι ώστε να υπάρξουν ασφαλή συμπεράσματα.","Chronic heart failure (CHF) is a complex clinical syndrome which leads to a significant morbidity, institutionalisation and mortality, as well as to an enormous socio‐economic burden. The causes of CHF vary, but the consequences seem to be detrimental for the patient’s health, physical ability and quality of life (QoL). Reduced peripheral blood flow, increased oxidative stress and inflammatory factors, skeletal muscle atrophy and endothelial dysfunction are some of the pathophysiologic mechanisms leading to poor prognosis. CHF prevalence increases strongly with age as it mainly affects the elderly population with numbers reaching approximately 2% of the population. The numbers of affected people are expected to rise with the increased overall life expectancy. It is therefore expected that many of the CHF patients may be frail at the onset of the disease or become frail during its course. Frailty is a geriatric syndrome characterised by a vulnerability status associated with declining function of multiple physiological systems and loss of physiological reserves. Moreover, alterations to the body composition (i.e. skeletal muscle, fat and bone density), are frequent in CHF. Cachexia is recognized as a complex multi-factorial syndrome in chronic diseases that leads to weight loss and is a common consequence of CHF. Cachexia is defined as a non-edematous weight loss of more than 7,5% within over 6 months. Sarcopenia is also present in these patients and it means loss of muscle mass without necessarily weight loss because the functional muscle can be replaced by adipocytes. Different measuring instruments are used to define and assess sarcopenia, frailty and cardiac cachexia; nevertheless, there is no specific officially agreed method to detect them. The way to treat sarcopenia and cardiac cachexia and improve frailty status in patients with CHF is still a great challenge. Apart from drug therapy and nutritional supplementation, exercise-based cardiac rehabilitation (CR) could have been a way to improve aspects related to patient’s subjective and objective parameters of health and life quality such as physical ability, capillary density, vascular function, self-efficacy, fatigue, and stress. The purpose of this review was to investigate the role of exercise-based CR in CHF patients, along with frailty, cachexia or sarcopenia, based on the related bibliography. It was hypothesised that, even if CR, and more specifically exercise training, does not reverse the process of cachexia, frailty, sarcopenia and CHF; it could at least constitute a drastic change in patient’s lives. Relevant data and information, from approximately 90 published papers, were extracted and used as reference. Various types of exercise-based CR were studied as regards their effect on CHF patients such as: aerobics exercise, calisthenics, strength training, respiratory muscles training, neuromusclular stimulation (NMES), yoga, hydrotherapy, tai chi. These different exercise protocols offer a plethora of benefits and are shown to increase QoL. There is no clear answer regarding morbidity and mortality even if the results seem optimistic. Exercise-based CR when methodically applied may be a powerful way to drastically and optimistically change people’s lives. However, CR programs for CHF patients so far are not orientated in sarcopenia, cardiac cachexia and frailty. More answers are needed regarding the type of exercise, the methods, and other parameters of exercise which play a leading role in the result exercise-based CR may have."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Καρδιακή αποκατάσταση σε καχεκτικούς ασθενείς με χρόνια καρδιακή ανεπάρκεια"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Βλαστάρη Ελένη-Παρασκευή","Vlastari Helen-Paraskevi"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Η χρόνια καρδιακή ανεπάρκεια (ΧΚΑ) είναι ένα πολύπλοκο κλινικό σύνδρομο το οποίο αυξάνει τη νοσηρότητα, και θνησιμότητα, και έχει τεράστιο κοινωνικό και οικονομικό κόστος. Οι αιτίες που προκαλούν ΧΚΑ ποικίλλουν, αλλά οι συνέπειες φαίνεται να είναι επιζήμιες για την υγεία, τη φυσική ικανότητα και την ποιότητα ζωής των ασθενών. Μειωμένη περιφερική ροή , αυξημένο οξειδωτικό στρες, φλεγμονώδεις παράγοντες, ατροφία των σκελετικών μυών και ενδοθηλιακή δυσλειτουργία είναι μερικοί από τους παθοφυσιολογικούς μηχανισμούς που οδηγούν σε κακή πρόγνωση. Ο επιπολασμός της ΧΚΑ αυξάνεται κατά πολύ με την ηλικία καθώς επηρεάζει κυρίως τον ηλικιωμένο πληθυσμό με αριθμούς που φθάνουν στο 2% περίπου του πληθυσμού. Ο αριθμός των ασθενών αναμένεται να αυξηθεί μελλοντικά καθώς αυξάνεται και το συνολικό προσδόκιμο ζωής. Ως εκ τούτου, αναμένεται ότι πολλοί από τους ασθενείς με ΧΚΑ να είναι αδύναμοι-άτονοι (“frail”) κατά την έναρξη της νόσου ή να καταστούν κατά τη διάρκεια της πορείας της. Η αδυναμία-ατονία (“frailty”) είναι ένα γηριατρικό σύνδρομο που χαρακτηρίζεται από μια κατάσταση ευπάθειας που σχετίζεται με την έκπτωση της λειτουργίας πολλών φυσιολογικών συστημάτων και την απώλεια φυσιολογικών αποθεμάτων. Επιπλέον, οι μεταβολές στη σύνθεση του σώματος (για παράδειγμα στον σκελετικό μυ, την οστική πυκνότητα και την πυκνότητα του λιπώδους ιστού) είναι συχνές σε ασθενείς με ΧΚΑ. Η καχεξία αναγνωρίζεται ως ένα σύνθετο σύνδρομο πολλαπλών παραγόντων σε χρόνιες παθήσεις που οδηγεί σε απώλεια βάρους και αποτελεί κοινή συνέπεια της ΧΚΑ. Η καχεξία ορίζεται ως απώλεια βάρους άνω του 7,5% εντός 6 μηνών σε ασθενή ο οποίος δεν παρουσιάζει οίδημα. Η σαρκοπενία είναι επίσης παρούσα σε αυτούς τους ασθενείς και υποδηλοί απώλεια μυϊκής μάζας χωρίς απαραίτητα απώλεια βάρους, επειδή το ποσοστό απώλειας μυϊκού ιστού μπορεί να αντικατασταθεί από λιπώδη ιστό. Διαφορετικοί τρόποι μέτρησης χρησιμοποιούνται για τον καθορισμό και την αξιολόγηση της σαρκοπενίας, της αδυναμίας-ατονίας και της καρδιακής καχεξίας. Ωστόσο, δεν υπάρχει ειδική επίσημη μέθοδος για την ανίχνευσή τους. Ο τρόπος αντιμετώπισης της σαρκοπενίας και της καρδιακής καχεξίας και η βελτίωση της κατάστασης αδυναμίας σε ασθενείς με ΧΚΑ εξακολουθεί να αποτελεί μεγάλη επιστημονική πρόκληση. Εκτός από τη φαρμακευτική θεραπεία και τα συμπληρώματα διατροφής, η καρδιακή αποκατάσταση (ΚΑ) με βάση την άσκηση θα μπορούσε να αποτελέσει ένα τρόπο βελτίωσης των υποκειμενικών και αντικειμενικών παραμέτρων της υγείας και της ποιότητας ζωής του ασθενούς, όπως η φυσική ικανότητα, η κόπωση, και το άγχος. Σκοπός της προκειμένης ανασκόπησης είναι να διερευνηθεί ο ρόλος της ΚΑ με βάση την άσκηση σε ασθενείς με ΧΚΑ, που ταυτόχρονα πάσχουν από αδυναμία-ατονία, καχεξία ή σαρκοπενία, βασιζόμενη στην σχετική βιβλιογραφία. Δεδομένα και πληροφορίες, από περίπου 90 δημοσιευμένα άρθρα, χρησιμοποιήθηκαν ως βιβλιογραφική αναφορά. Μελετήθηκαν διάφοροι τύποι άσκησης για ΚΑ ως προς την επίδρασή τους σε ασθενείς με ΧΚΑ όπως: άσκηση με αεροβική γυμναστική, καλλισθενική άσκηση, προπόνηση δύναμης, προπόνηση αναπνευστικών μυών, νευρομυϊκή διέγερση, γιόγκα, υδροθεραπεία, “tai chi”. Αυτά τα διαφορετικά πρωτόκολλα άσκησης παρέχουν πληθώρα από οφέλη και δείχνουν ότι αυξάνουν την ποιότητα ζωής. Δεν υπάρχει σαφής απάντηση όσον αφορά τη νοσηρότητα και τη θνησιμότητα, ακόμη και αν τα αποτελέσματα φαίνονται ελπιδοφόρα. Η άσκηση με βάση την ΚΑ όταν εφαρμόζεται μεθοδικά μπορεί να είναι ένας ισχυρός τρόπος για να αλλάξουν δραστικά και αισιόδοξα οι ζωές των ανθρώπων. Ωστόσο, τα προγράμματα ΚΑ για ασθενείς με ΧΚΑ μέχρι στιγμής δεν είναι προσανατολισμένα αποκλειστικά στην σαρκοπενία, την καρδιακή καχεξία και την αδυναμία-ατονία. Απαιτούνται περισσότερες απαντήσεις σχετικά με τον τύπο της άσκησης, τις μεθόδους και άλλες παραμέτρους που παίζουν κρίσιμο ρόλο στο αποτέλεσμα που μπορεί να έχει η ΚΑ με βάση την άσκηση έτσι ώστε να υπάρξουν ασφαλή συμπεράσματα.","Chronic heart failure (CHF) is a complex clinical syndrome which leads to a significant morbidity, institutionalisation and mortality, as well as to an enormous socio‐economic burden. The causes of CHF vary, but the consequences seem to be detrimental for the patient’s health, physical ability and quality of life (QoL). Reduced peripheral blood flow, increased oxidative stress and inflammatory factors, skeletal muscle atrophy and endothelial dysfunction are some of the pathophysiologic mechanisms leading to poor prognosis. CHF prevalence increases strongly with age as it mainly affects the elderly population with numbers reaching approximately 2% of the population. The numbers of affected people are expected to rise with the increased overall life expectancy. It is therefore expected that many of the CHF patients may be frail at the onset of the disease or become frail during its course. Frailty is a geriatric syndrome characterised by a vulnerability status associated with declining function of multiple physiological systems and loss of physiological reserves. Moreover, alterations to the body composition (i.e. skeletal muscle, fat and bone density), are frequent in CHF. Cachexia is recognized as a complex multi-factorial syndrome in chronic diseases that leads to weight loss and is a common consequence of CHF. Cachexia is defined as a non-edematous weight loss of more than 7,5% within over 6 months. Sarcopenia is also present in these patients and it means loss of muscle mass without necessarily weight loss because the functional muscle can be replaced by adipocytes. Different measuring instruments are used to define and assess sarcopenia, frailty and cardiac cachexia; nevertheless, there is no specific officially agreed method to detect them. The way to treat sarcopenia and cardiac cachexia and improve frailty status in patients with CHF is still a great challenge. Apart from drug therapy and nutritional supplementation, exercise-based cardiac rehabilitation (CR) could have been a way to improve aspects related to patient’s subjective and objective parameters of health and life quality such as physical ability, capillary density, vascular function, self-efficacy, fatigue, and stress. The purpose of this review was to investigate the role of exercise-based CR in CHF patients, along with frailty, cachexia or sarcopenia, based on the related bibliography. It was hypothesised that, even if CR, and more specifically exercise training, does not reverse the process of cachexia, frailty, sarcopenia and CHF; it could at least constitute a drastic change in patient’s lives. Relevant data and information, from approximately 90 published papers, were extracted and used as reference. Various types of exercise-based CR were studied as regards their effect on CHF patients such as: aerobics exercise, calisthenics, strength training, respiratory muscles training, neuromusclular stimulation (NMES), yoga, hydrotherapy, tai chi. These different exercise protocols offer a plethora of benefits and are shown to increase QoL. There is no clear answer regarding morbidity and mortality even if the results seem optimistic. Exercise-based CR when methodically applied may be a powerful way to drastically and optimistically change people’s lives. However, CR programs for CHF patients so far are not orientated in sarcopenia, cardiac cachexia and frailty. More answers are needed regarding the type of exercise, the methods, and other parameters of exercise which play a leading role in the result exercise-based CR may have."],"dc:identifier":["uoadl:2875305","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2875305"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Καρδιακή αποκατάσταση σε καχεκτικούς ασθενείς με χρόνια καρδιακή ανεπάρκεια"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:35:20Z"}