{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2875312"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2875312","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Το πράσινο Νοσοκομείο ως καινοτομία για το περιβάλλον και την Οικονομία","abstract":"Καθώς η καθημερινή ζωή σε όλες τις εκφάνσεις της στηρίζεται όλο και περισσότερο στην αντιφατική συνάρτηση της ιδιαίτερα πολύπλοκης και τεχνοκρατικής υποδομής που υποστηρίζει την πολύ «φιλική στο χρήστη» επίλυση των προβλημάτων που απασχολούν τον άνθρωπο, νέα προβλήματα αρχίζουν να απειλούν το μέλλον μας. Η εξάντληση των φυσικών πόρων, η αλόγιστη χρήση υλικών και τεχνικών που σπαταλούν πόρους και ρυπαίνουν το περιβάλλον καθιστούν τη μελλοντική ικανοποίηση των βασικών αναγκών του ανθρώπου πιο δύσκολη. Η κλιματική αλλαγή που μεταβάλλει το επίπεδο ασφάλειας του ανθρώπου και απειλεί με εξαφάνιση το γνωστό, φυσικό ή και διαμορφωμένο περιβάλλον του, θέτει την ανάγκη προστασίας του τελευταίου στην πρώτη γραμμή των προτεραιοτήτων μας. Η ανάγκη να μειώσουμε το ενεργειακό αποτύπωμα των κάθε είδους δραστηριοτήτων μας, ατομικών και ομαδικών, είναι πιο επιτακτική από ποτέ. Η στροφή προς τη δημιουργία με γνώμονα την αποδοτικότητα και την περιβαλλοντική βιωσιμότητα των δημιουργημάτων μας είναι πλέον μονόδρομος και ταυτίζεται ουσιαστικά με την έννοια της περιβαλλοντικής και κοινωνικής υπευθυνότητας. Η Γενική Συνέλευση του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών συνέταξε και υιοθέτησε, με την παράγραφο 54 της Διακήρυξης A/RES/70/1 της 25/9/2015, τους 17 Στόχους της Αειφόρου Ανάπτυξης μέχρι το έτος 2030 (γνωστούς ως SDGs 2030). Αυτοί καθορίζουν την μετά το 2015 αναπτυξιακή Ατζέντα του Οργανισμού. Έχουν δε, ενσωματωθεί στις τοπικές νομοθεσίες των επιμέρους χωρών μελών. Η Συμφωνία του Παρισιού για την Κλιματική Αλλαγή, την άνοιξη του 2016, που επικυρώθηκε και από την ΕΕ, έχει δεσμευτική ισχύ, επιφυλάσσει, δηλαδή, κυρώσεις για τους παραβάτες και προβλέπει μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου, και δράσεις για τη μείωση της αναμενόμενης ανόδου της θερμοκρασίας του πλανήτη, ώστε να είναι μικρότερη από +2οC μέχρι το 2030. Το νοσοκομείο, ένας οργανισμός συνδυασμένης δράσης, του οποίου η λειτουργία εξαρτάται από την αξιοποίηση πόρων και του οποίου η δράση επιφέρει συγκεκριμένα αποτελέσματα επί του ανθρώπινου οργανισμού, αλλά και επί του περιβάλλοντος, δεν θα μπορούσε να απουσιάζει από την προβληματική της αειφορικότητας. Τόσο το ίδιο το κτίριο όσο και οι δραστηριότητες, που λαμβάνουν χώρα στις εγκαταστάσεις μιας νοσηλευτικής μονάδας, απαιτούν μεγάλη ποσότητα ενέργειας και διατήρηση μεγάλου όγκου πόρων και υλικών. Με τη σειρά τους, είτε πρόκειται για πόρους από ανανεώσιμες πηγές, είτε για ορυκτά καύσιμα, διαρκή ή κεφαλαιουχικά αγαθά, αυτά ενσωματώνουν επιστήμη, τεχνογνωσία και τεχνολογία υψηλού επιπέδου, που προστίθενται σε κάθε στάδιο του κύκλου ζωής τους μέχρι την τελική χρήση. Ο νοσοκομειακός κλάδος είναι από τους πιο ενεργοβόρους (εντάσεως ενέργειας) και περιβαλλοντικά οχληρούς, σε όλες τις χώρες του πλανήτη. Αυτό αποδεικνύεται, επίσης, με δεδομένα παγκόσμιων μετρήσεων. Για δεκαετίες, σε όλον τον κόσμο, το «πράσινο» νοσοκομείο απασχόλησε, από κοινού, όλους τους ενδιαφερομένους που εμπλέκονται, δηλαδή, επιστήμονες, γιατρούς, επαγγελματίες υγείας, τεχνοκράτες, αλλά και πολιτικούς και βιομηχανίες, καθώς και τους τοπικούς φορείς. Οι τελευταίοι μπορεί να είναι οι δημοτικές, περιφερειακές και παρόμοιες αρχές και υπηρεσίες. Απαιτείται ανάλυση δεδομένων, που έχουν ήδη συγκεντρωθεί κατά τη διάρκεια διαφόρων προγενέστερων προσπαθειών, προκειμένου να πραγματοποιηθεί μια τέτοια μετάβαση των μονάδων υγειονομικής περίθαλψης από το γκρίζο στο πράσινο και βιώσιμο νοσοκομείο. Ως εκ τούτου, η δημιουργία δικτύων οργανισμών για τη στήριξη της μετάβασης σε πιο υπεύθυνες, φιλικές προς το περιβάλλον, μεθόδους παροχής υγειονομικής περίθαλψης εξακολουθεί να είναι σε εξέλιξη. Η κατασκευή βάσεων δεδομένων για όλους τους συναφείς κλάδους από την κατεδάφιση παλαιών τμημάτων κτιρίων και την ανέγερση νέων κτιρίων μέχρι τη λειτουργία μιας περιβαλλοντικά βιώσιμης μονάδας υγειονομικής περίθαλψης δεν είναι τόσο απλή υπόθεση. Σε περίπτωση που έχουμε ξεπεράσει τις δυσκολίες στα τεχνικά και αριθμητικά δεδομένα και θεωρούμε πως τα δεδομένα αυτά είναι διαθέσιμα για εμάς, υπάρχουν τα πολυάριθμα ηθικά ζητήματα που προκύπτουν κάθε τόσο, τα οποία πρέπει να τα διευθετήσουμε, για να μην αναφέρουμε την ποικιλία στάσεων και απόψεων των ενδιαφερομένων μερών. Τα προβλήματα που συναντώνται κατά την υλοποίηση ενός τόσο μεγάλου έργου, ειδικά όταν αυτό σχετίζεται με την καθημερινή ασφάλεια και υγεία των πολιτών, είναι πολλά. Είναι, επίσης, ευαίσθητα, περίπλοκα και δυσεπίλυτα. Το παράδειγμα, όμως, άλλων κλάδων οικονομικής δραστηριότητας με πολύ αυστηρότερες οικονομικές και εταιρικές απαιτήσεις λειτουργίας, καταδεικνύει πως είναι εφικτό να δημιουργηθεί και να λειτουργήσει ένα περιβαλλοντικά βιώσιμο νοσοκομείο αρκεί να σχεδιαστεί και να οργανωθεί σωστά και να είναι αρκετά ευέλικτο, ώστε να μπορεί εύκολα να προσαρμόζεται στις συνεχώς μεταβαλλόμενες εσωτερικές και εξωτερικές συνθήκες.","abstract_html":"Καθώς η καθημερινή ζωή σε όλες τις εκφάνσεις της στηρίζεται όλο και περισσότερο στην αντιφατική συνάρτηση της ιδιαίτερα πολύπλοκης και τεχνοκρατικής υποδομής που υποστηρίζει την πολύ «φιλική στο χρήστη» επίλυση των προβλημάτων που απασχολούν τον άνθρωπο, νέα προβλήματα αρχίζουν να απειλούν το μέλλον μας. Η εξάντληση των φυσικών πόρων, η αλόγιστη χρήση υλικών και τεχνικών που σπαταλούν πόρους και ρυπαίνουν το περιβάλλον καθιστούν τη μελλοντική ικανοποίηση των βασικών αναγκών του ανθρώπου πιο δύσκολη. Η κλιματική αλλαγή που μεταβάλλει το επίπεδο ασφάλειας του ανθρώπου και απειλεί με εξαφάνιση το γνωστό, φυσικό ή και διαμορφωμένο περιβάλλον του, θέτει την ανάγκη προστασίας του τελευταίου στην πρώτη γραμμή των προτεραιοτήτων μας. Η ανάγκη να μειώσουμε το ενεργειακό αποτύπωμα των κάθε είδους δραστηριοτήτων μας, ατομικών και ομαδικών, είναι πιο επιτακτική από ποτέ. Η στροφή προς τη δημιουργία με γνώμονα την αποδοτικότητα και την περιβαλλοντική βιωσιμότητα των δημιουργημάτων μας είναι πλέον μονόδρομος και ταυτίζεται ουσιαστικά με την έννοια της περιβαλλοντικής και κοινωνικής υπευθυνότητας. Η Γενική Συνέλευση του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών συνέταξε και υιοθέτησε, με την παράγραφο 54 της Διακήρυξης A/RES/70/1 της 25/9/2015, τους 17 Στόχους της Αειφόρου Ανάπτυξης μέχρι το έτος 2030 (γνωστούς ως SDGs 2030). Αυτοί καθορίζουν την μετά το 2015 αναπτυξιακή Ατζέντα του Οργανισμού. Έχουν δε, ενσωματωθεί στις τοπικές νομοθεσίες των επιμέρους χωρών μελών. Η Συμφωνία του Παρισιού για την Κλιματική Αλλαγή, την άνοιξη του 2016, που επικυρώθηκε και από την ΕΕ, έχει δεσμευτική ισχύ, επιφυλάσσει, δηλαδή, κυρώσεις για τους παραβάτες και προβλέπει μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου, και δράσεις για τη μείωση της αναμενόμενης ανόδου της θερμοκρασίας του πλανήτη, ώστε να είναι μικρότερη από +2οC μέχρι το 2030. Το νοσοκομείο, ένας οργανισμός συνδυασμένης δράσης, του οποίου η λειτουργία εξαρτάται από την αξιοποίηση πόρων και του οποίου η δράση επιφέρει συγκεκριμένα αποτελέσματα επί του ανθρώπινου οργανισμού, αλλά και επί του περιβάλλοντος, δεν θα μπορούσε να απουσιάζει από την προβληματική της αειφορικότητας. Τόσο το ίδιο το κτίριο όσο και οι δραστηριότητες, που λαμβάνουν χώρα στις εγκαταστάσεις μιας νοσηλευτικής μονάδας, απαιτούν μεγάλη ποσότητα ενέργειας και διατήρηση μεγάλου όγκου πόρων και υλικών. Με τη σειρά τους, είτε πρόκειται για πόρους από ανανεώσιμες πηγές, είτε για ορυκτά καύσιμα, διαρκή ή κεφαλαιουχικά αγαθά, αυτά ενσωματώνουν επιστήμη, τεχνογνωσία και τεχνολογία υψηλού επιπέδου, που προστίθενται σε κάθε στάδιο του κύκλου ζωής τους μέχρι την τελική χρήση. Ο νοσοκομειακός κλάδος είναι από τους πιο ενεργοβόρους (εντάσεως ενέργειας) και περιβαλλοντικά οχληρούς, σε όλες τις χώρες του πλανήτη. Αυτό αποδεικνύεται, επίσης, με δεδομένα παγκόσμιων μετρήσεων. Για δεκαετίες, σε όλον τον κόσμο, το «πράσινο» νοσοκομείο απασχόλησε, από κοινού, όλους τους ενδιαφερομένους που εμπλέκονται, δηλαδή, επιστήμονες, γιατρούς, επαγγελματίες υγείας, τεχνοκράτες, αλλά και πολιτικούς και βιομηχανίες, καθώς και τους τοπικούς φορείς. Οι τελευταίοι μπορεί να είναι οι δημοτικές, περιφερειακές και παρόμοιες αρχές και υπηρεσίες. Απαιτείται ανάλυση δεδομένων, που έχουν ήδη συγκεντρωθεί κατά τη διάρκεια διαφόρων προγενέστερων προσπαθειών, προκειμένου να πραγματοποιηθεί μια τέτοια μετάβαση των μονάδων υγειονομικής περίθαλψης από το γκρίζο στο πράσινο και βιώσιμο νοσοκομείο. Ως εκ τούτου, η δημιουργία δικτύων οργανισμών για τη στήριξη της μετάβασης σε πιο υπεύθυνες, φιλικές προς το περιβάλλον, μεθόδους παροχής υγειονομικής περίθαλψης εξακολουθεί να είναι σε εξέλιξη. Η κατασκευή βάσεων δεδομένων για όλους τους συναφείς κλάδους από την κατεδάφιση παλαιών τμημάτων κτιρίων και την ανέγερση νέων κτιρίων μέχρι τη λειτουργία μιας περιβαλλοντικά βιώσιμης μονάδας υγειονομικής περίθαλψης δεν είναι τόσο απλή υπόθεση. Σε περίπτωση που έχουμε ξεπεράσει τις δυσκολίες στα τεχνικά και αριθμητικά δεδομένα και θεωρούμε πως τα δεδομένα αυτά είναι διαθέσιμα για εμάς, υπάρχουν τα πολυάριθμα ηθικά ζητήματα που προκύπτουν κάθε τόσο, τα οποία πρέπει να τα διευθετήσουμε, για να μην αναφέρουμε την ποικιλία στάσεων και απόψεων των ενδιαφερομένων μερών. Τα προβλήματα που συναντώνται κατά την υλοποίηση ενός τόσο μεγάλου έργου, ειδικά όταν αυτό σχετίζεται με την καθημερινή ασφάλεια και υγεία των πολιτών, είναι πολλά. Είναι, επίσης, ευαίσθητα, περίπλοκα και δυσεπίλυτα. Το παράδειγμα, όμως, άλλων κλάδων οικονομικής δραστηριότητας με πολύ αυστηρότερες οικονομικές και εταιρικές απαιτήσεις λειτουργίας, καταδεικνύει πως είναι εφικτό να δημιουργηθεί και να λειτουργήσει ένα περιβαλλοντικά βιώσιμο νοσοκομείο αρκεί να σχεδιαστεί και να οργανωθεί σωστά και να είναι αρκετά ευέλικτο, ώστε να μπορεί εύκολα να προσαρμόζεται στις συνεχώς μεταβαλλόμενες εσωτερικές και εξωτερικές συνθήκες.","abstract_has_math":false,"creators":["Κατούφα Ελένη","Katoufa Eleni"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:35:20Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2875312"],"render_values":[{"text":"uoadl:2875312","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2875312","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2875312","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2875312","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κατούφα Ελένη","Katoufa Eleni"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2875312","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2875312"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Καθώς η καθημερινή ζωή σε όλες τις εκφάνσεις της στηρίζεται όλο και περισσότερο στην αντιφατική συνάρτηση της ιδιαίτερα πολύπλοκης και τεχνοκρατικής υποδομής που υποστηρίζει την πολύ «φιλική στο χρήστη» επίλυση των προβλημάτων που απασχολούν τον άνθρωπο, νέα προβλήματα αρχίζουν να απειλούν το μέλλον μας. Η εξάντληση των φυσικών πόρων, η αλόγιστη χρήση υλικών και τεχνικών που σπαταλούν πόρους και ρυπαίνουν το περιβάλλον καθιστούν τη μελλοντική ικανοποίηση των βασικών αναγκών του ανθρώπου πιο δύσκολη. Η κλιματική αλλαγή που μεταβάλλει το επίπεδο ασφάλειας του ανθρώπου και απειλεί με εξαφάνιση το γνωστό, φυσικό ή και διαμορφωμένο περιβάλλον του, θέτει την ανάγκη προστασίας του τελευταίου στην πρώτη γραμμή των προτεραιοτήτων μας. Η ανάγκη να μειώσουμε το ενεργειακό αποτύπωμα των κάθε είδους δραστηριοτήτων μας, ατομικών και ομαδικών, είναι πιο επιτακτική από ποτέ. Η στροφή προς τη δημιουργία με γνώμονα την αποδοτικότητα και την περιβαλλοντική βιωσιμότητα των δημιουργημάτων μας είναι πλέον μονόδρομος και ταυτίζεται ουσιαστικά με την έννοια της περιβαλλοντικής και κοινωνικής υπευθυνότητας. Η Γενική Συνέλευση του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών συνέταξε και υιοθέτησε, με την παράγραφο 54 της Διακήρυξης A/RES/70/1 της 25/9/2015, τους 17 Στόχους της Αειφόρου Ανάπτυξης μέχρι το έτος 2030 (γνωστούς ως SDGs 2030). Αυτοί καθορίζουν την μετά το 2015 αναπτυξιακή Ατζέντα του Οργανισμού. Έχουν δε, ενσωματωθεί στις τοπικές νομοθεσίες των επιμέρους χωρών μελών. Η Συμφωνία του Παρισιού για την Κλιματική Αλλαγή, την άνοιξη του 2016, που επικυρώθηκε και από την ΕΕ, έχει δεσμευτική ισχύ, επιφυλάσσει, δηλαδή, κυρώσεις για τους παραβάτες και προβλέπει μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου, και δράσεις για τη μείωση της αναμενόμενης ανόδου της θερμοκρασίας του πλανήτη, ώστε να είναι μικρότερη από +2οC μέχρι το 2030. Το νοσοκομείο, ένας οργανισμός συνδυασμένης δράσης, του οποίου η λειτουργία εξαρτάται από την αξιοποίηση πόρων και του οποίου η δράση επιφέρει συγκεκριμένα αποτελέσματα επί του ανθρώπινου οργανισμού, αλλά και επί του περιβάλλοντος, δεν θα μπορούσε να απουσιάζει από την προβληματική της αειφορικότητας. Τόσο το ίδιο το κτίριο όσο και οι δραστηριότητες, που λαμβάνουν χώρα στις εγκαταστάσεις μιας νοσηλευτικής μονάδας, απαιτούν μεγάλη ποσότητα ενέργειας και διατήρηση μεγάλου όγκου πόρων και υλικών. Με τη σειρά τους, είτε πρόκειται για πόρους από ανανεώσιμες πηγές, είτε για ορυκτά καύσιμα, διαρκή ή κεφαλαιουχικά αγαθά, αυτά ενσωματώνουν επιστήμη, τεχνογνωσία και τεχνολογία υψηλού επιπέδου, που προστίθενται σε κάθε στάδιο του κύκλου ζωής τους μέχρι την τελική χρήση. Ο νοσοκομειακός κλάδος είναι από τους πιο ενεργοβόρους (εντάσεως ενέργειας) και περιβαλλοντικά οχληρούς, σε όλες τις χώρες του πλανήτη. Αυτό αποδεικνύεται, επίσης, με δεδομένα παγκόσμιων μετρήσεων. Για δεκαετίες, σε όλον τον κόσμο, το «πράσινο» νοσοκομείο απασχόλησε, από κοινού, όλους τους ενδιαφερομένους που εμπλέκονται, δηλαδή, επιστήμονες, γιατρούς, επαγγελματίες υγείας, τεχνοκράτες, αλλά και πολιτικούς και βιομηχανίες, καθώς και τους τοπικούς φορείς. Οι τελευταίοι μπορεί να είναι οι δημοτικές, περιφερειακές και παρόμοιες αρχές και υπηρεσίες. Απαιτείται ανάλυση δεδομένων, που έχουν ήδη συγκεντρωθεί κατά τη διάρκεια διαφόρων προγενέστερων προσπαθειών, προκειμένου να πραγματοποιηθεί μια τέτοια μετάβαση των μονάδων υγειονομικής περίθαλψης από το γκρίζο στο πράσινο και βιώσιμο νοσοκομείο. Ως εκ τούτου, η δημιουργία δικτύων οργανισμών για τη στήριξη της μετάβασης σε πιο υπεύθυνες, φιλικές προς το περιβάλλον, μεθόδους παροχής υγειονομικής περίθαλψης εξακολουθεί να είναι σε εξέλιξη. Η κατασκευή βάσεων δεδομένων για όλους τους συναφείς κλάδους από την κατεδάφιση παλαιών τμημάτων κτιρίων και την ανέγερση νέων κτιρίων μέχρι τη λειτουργία μιας περιβαλλοντικά βιώσιμης μονάδας υγειονομικής περίθαλψης δεν είναι τόσο απλή υπόθεση. Σε περίπτωση που έχουμε ξεπεράσει τις δυσκολίες στα τεχνικά και αριθμητικά δεδομένα και θεωρούμε πως τα δεδομένα αυτά είναι διαθέσιμα για εμάς, υπάρχουν τα πολυάριθμα ηθικά ζητήματα που προκύπτουν κάθε τόσο, τα οποία πρέπει να τα διευθετήσουμε, για να μην αναφέρουμε την ποικιλία στάσεων και απόψεων των ενδιαφερομένων μερών. Τα προβλήματα που συναντώνται κατά την υλοποίηση ενός τόσο μεγάλου έργου, ειδικά όταν αυτό σχετίζεται με την καθημερινή ασφάλεια και υγεία των πολιτών, είναι πολλά. Είναι, επίσης, ευαίσθητα, περίπλοκα και δυσεπίλυτα. Το παράδειγμα, όμως, άλλων κλάδων οικονομικής δραστηριότητας με πολύ αυστηρότερες οικονομικές και εταιρικές απαιτήσεις λειτουργίας, καταδεικνύει πως είναι εφικτό να δημιουργηθεί και να λειτουργήσει ένα περιβαλλοντικά βιώσιμο νοσοκομείο αρκεί να σχεδιαστεί και να οργανωθεί σωστά και να είναι αρκετά ευέλικτο, ώστε να μπορεί εύκολα να προσαρμόζεται στις συνεχώς μεταβαλλόμενες εσωτερικές και εξωτερικές συνθήκες.","Everyday life in all its forms is increasingly based on the contradictory function of the highly complex and technocratic infrastructure that supports the utmost “user-friendly” solution to all sorts of problems. At the same time new threats for our future have shown. Depletion of natural resources, irrational use of materials and destructive techniques that waste resources and pollute the environment, make it difficult to ensure, that humanity will keep getting met its basic needs in the future. Climate change has modified the human security level and threatens with extinction the familiar, natural or/and “manmade” environment. However, the frequency of extreme natural disasters has made environmental protection today a matter of top priority. Mitigation for all human, both individual and collective, activities is now an imperative practice. Turning towards sustainable production processes, that are efficiency oriented, is now the only option and it is consistent with environmental and social responsibility. The United Nations General Assembly drafted and adopted the 17 Sustainable Development Goals by 2030, with A/RES/70/1, paragraph 54, of 25/9/2015. The, so called, “CDGs 2030” define the post–2015 development agenda of the Agency. Nowadays, these objectives have already been incorporated into the local laws of the individual member countries. The Paris Climate Change Agreement in Spring 2016, which has been ratified by the EU, has binding force, which means that offenders are bound to face penalties in case of violation. It provides for action to be taken to reduce greenhouse gas emissions and to ensure that the expected rise in global temperature, by 2030, will be lower than +2o C. The hospital, an organization of combined action, the operation of which depends on the exploitation of resources and the activity of which has concrete effects on both humans and the environment, cannot be excluded from the debate on sustainability. Both buildings and the activities, taking place at the premises of a nursing unit, require a great deal of energy and retaining of big volume of resources and materials. These in their turn, either may it be renewable or fossil generated resources, disposable, durable or capital goods, they incorporate high-level science, know-how and technology, added at every stage of their life cycle until the final use. Health sector, considered to be among the most energy-intensive ones, is also a great polluter for the environment. Global measurements data reflect a great deal of evidence about this. For decades, all over the world, “green” hospital has been an issue of common concern to all stakeholders i.e. engineers, doctors, technocrats, health professionals, for politicians and industries also, as well as for local actors. The latter may be municipal, regional and similar authorities and agencies. It requires the analysis of data, already collected during various past efforts to implement such a transition of the healthcare unit approach from the grey to the green and sustainable hospital. Therefore, the establishment of networks of organizations capable of supporting this shift into more responsible, environment-friendly, healthcare delivery methods is still ongoing. Building databases and cross analysis of those data for all related sectors is not such a simple thing. It takes to collect figures and trace out input-output flows, for all activities, from demolition of existing obsolete parts or buildings and erection of new buildings to the operation of each department and function of an environmentally sustainable health care unit. Apart from the difficulties in technical and numerical data that one needs to overcome, there are numerous ethical issues, arising every now and again, that one needs to work out, as well. In addition, the diversification of attitudes and viewpoints of the stakeholders who often have contradictory motives and interests is not of less importance. The problems encountered during such a big project are many, since it has to do with the health and safety of citizens. Those issues are also sensitive, complicated and difficult to tackle."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Το πράσινο Νοσοκομείο ως καινοτομία για το περιβάλλον και την Οικονομία"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κατούφα Ελένη","Katoufa Eleni"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Καθώς η καθημερινή ζωή σε όλες τις εκφάνσεις της στηρίζεται όλο και περισσότερο στην αντιφατική συνάρτηση της ιδιαίτερα πολύπλοκης και τεχνοκρατικής υποδομής που υποστηρίζει την πολύ «φιλική στο χρήστη» επίλυση των προβλημάτων που απασχολούν τον άνθρωπο, νέα προβλήματα αρχίζουν να απειλούν το μέλλον μας. Η εξάντληση των φυσικών πόρων, η αλόγιστη χρήση υλικών και τεχνικών που σπαταλούν πόρους και ρυπαίνουν το περιβάλλον καθιστούν τη μελλοντική ικανοποίηση των βασικών αναγκών του ανθρώπου πιο δύσκολη. Η κλιματική αλλαγή που μεταβάλλει το επίπεδο ασφάλειας του ανθρώπου και απειλεί με εξαφάνιση το γνωστό, φυσικό ή και διαμορφωμένο περιβάλλον του, θέτει την ανάγκη προστασίας του τελευταίου στην πρώτη γραμμή των προτεραιοτήτων μας. Η ανάγκη να μειώσουμε το ενεργειακό αποτύπωμα των κάθε είδους δραστηριοτήτων μας, ατομικών και ομαδικών, είναι πιο επιτακτική από ποτέ. Η στροφή προς τη δημιουργία με γνώμονα την αποδοτικότητα και την περιβαλλοντική βιωσιμότητα των δημιουργημάτων μας είναι πλέον μονόδρομος και ταυτίζεται ουσιαστικά με την έννοια της περιβαλλοντικής και κοινωνικής υπευθυνότητας. Η Γενική Συνέλευση του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών συνέταξε και υιοθέτησε, με την παράγραφο 54 της Διακήρυξης A/RES/70/1 της 25/9/2015, τους 17 Στόχους της Αειφόρου Ανάπτυξης μέχρι το έτος 2030 (γνωστούς ως SDGs 2030). Αυτοί καθορίζουν την μετά το 2015 αναπτυξιακή Ατζέντα του Οργανισμού. Έχουν δε, ενσωματωθεί στις τοπικές νομοθεσίες των επιμέρους χωρών μελών. Η Συμφωνία του Παρισιού για την Κλιματική Αλλαγή, την άνοιξη του 2016, που επικυρώθηκε και από την ΕΕ, έχει δεσμευτική ισχύ, επιφυλάσσει, δηλαδή, κυρώσεις για τους παραβάτες και προβλέπει μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου, και δράσεις για τη μείωση της αναμενόμενης ανόδου της θερμοκρασίας του πλανήτη, ώστε να είναι μικρότερη από +2οC μέχρι το 2030. Το νοσοκομείο, ένας οργανισμός συνδυασμένης δράσης, του οποίου η λειτουργία εξαρτάται από την αξιοποίηση πόρων και του οποίου η δράση επιφέρει συγκεκριμένα αποτελέσματα επί του ανθρώπινου οργανισμού, αλλά και επί του περιβάλλοντος, δεν θα μπορούσε να απουσιάζει από την προβληματική της αειφορικότητας. Τόσο το ίδιο το κτίριο όσο και οι δραστηριότητες, που λαμβάνουν χώρα στις εγκαταστάσεις μιας νοσηλευτικής μονάδας, απαιτούν μεγάλη ποσότητα ενέργειας και διατήρηση μεγάλου όγκου πόρων και υλικών. Με τη σειρά τους, είτε πρόκειται για πόρους από ανανεώσιμες πηγές, είτε για ορυκτά καύσιμα, διαρκή ή κεφαλαιουχικά αγαθά, αυτά ενσωματώνουν επιστήμη, τεχνογνωσία και τεχνολογία υψηλού επιπέδου, που προστίθενται σε κάθε στάδιο του κύκλου ζωής τους μέχρι την τελική χρήση. Ο νοσοκομειακός κλάδος είναι από τους πιο ενεργοβόρους (εντάσεως ενέργειας) και περιβαλλοντικά οχληρούς, σε όλες τις χώρες του πλανήτη. Αυτό αποδεικνύεται, επίσης, με δεδομένα παγκόσμιων μετρήσεων. Για δεκαετίες, σε όλον τον κόσμο, το «πράσινο» νοσοκομείο απασχόλησε, από κοινού, όλους τους ενδιαφερομένους που εμπλέκονται, δηλαδή, επιστήμονες, γιατρούς, επαγγελματίες υγείας, τεχνοκράτες, αλλά και πολιτικούς και βιομηχανίες, καθώς και τους τοπικούς φορείς. Οι τελευταίοι μπορεί να είναι οι δημοτικές, περιφερειακές και παρόμοιες αρχές και υπηρεσίες. Απαιτείται ανάλυση δεδομένων, που έχουν ήδη συγκεντρωθεί κατά τη διάρκεια διαφόρων προγενέστερων προσπαθειών, προκειμένου να πραγματοποιηθεί μια τέτοια μετάβαση των μονάδων υγειονομικής περίθαλψης από το γκρίζο στο πράσινο και βιώσιμο νοσοκομείο. Ως εκ τούτου, η δημιουργία δικτύων οργανισμών για τη στήριξη της μετάβασης σε πιο υπεύθυνες, φιλικές προς το περιβάλλον, μεθόδους παροχής υγειονομικής περίθαλψης εξακολουθεί να είναι σε εξέλιξη. Η κατασκευή βάσεων δεδομένων για όλους τους συναφείς κλάδους από την κατεδάφιση παλαιών τμημάτων κτιρίων και την ανέγερση νέων κτιρίων μέχρι τη λειτουργία μιας περιβαλλοντικά βιώσιμης μονάδας υγειονομικής περίθαλψης δεν είναι τόσο απλή υπόθεση. Σε περίπτωση που έχουμε ξεπεράσει τις δυσκολίες στα τεχνικά και αριθμητικά δεδομένα και θεωρούμε πως τα δεδομένα αυτά είναι διαθέσιμα για εμάς, υπάρχουν τα πολυάριθμα ηθικά ζητήματα που προκύπτουν κάθε τόσο, τα οποία πρέπει να τα διευθετήσουμε, για να μην αναφέρουμε την ποικιλία στάσεων και απόψεων των ενδιαφερομένων μερών. Τα προβλήματα που συναντώνται κατά την υλοποίηση ενός τόσο μεγάλου έργου, ειδικά όταν αυτό σχετίζεται με την καθημερινή ασφάλεια και υγεία των πολιτών, είναι πολλά. Είναι, επίσης, ευαίσθητα, περίπλοκα και δυσεπίλυτα. Το παράδειγμα, όμως, άλλων κλάδων οικονομικής δραστηριότητας με πολύ αυστηρότερες οικονομικές και εταιρικές απαιτήσεις λειτουργίας, καταδεικνύει πως είναι εφικτό να δημιουργηθεί και να λειτουργήσει ένα περιβαλλοντικά βιώσιμο νοσοκομείο αρκεί να σχεδιαστεί και να οργανωθεί σωστά και να είναι αρκετά ευέλικτο, ώστε να μπορεί εύκολα να προσαρμόζεται στις συνεχώς μεταβαλλόμενες εσωτερικές και εξωτερικές συνθήκες.","Everyday life in all its forms is increasingly based on the contradictory function of the highly complex and technocratic infrastructure that supports the utmost “user-friendly” solution to all sorts of problems. At the same time new threats for our future have shown. Depletion of natural resources, irrational use of materials and destructive techniques that waste resources and pollute the environment, make it difficult to ensure, that humanity will keep getting met its basic needs in the future. Climate change has modified the human security level and threatens with extinction the familiar, natural or/and “manmade” environment. However, the frequency of extreme natural disasters has made environmental protection today a matter of top priority. Mitigation for all human, both individual and collective, activities is now an imperative practice. Turning towards sustainable production processes, that are efficiency oriented, is now the only option and it is consistent with environmental and social responsibility. The United Nations General Assembly drafted and adopted the 17 Sustainable Development Goals by 2030, with A/RES/70/1, paragraph 54, of 25/9/2015. The, so called, “CDGs 2030” define the post–2015 development agenda of the Agency. Nowadays, these objectives have already been incorporated into the local laws of the individual member countries. The Paris Climate Change Agreement in Spring 2016, which has been ratified by the EU, has binding force, which means that offenders are bound to face penalties in case of violation. It provides for action to be taken to reduce greenhouse gas emissions and to ensure that the expected rise in global temperature, by 2030, will be lower than +2o C. The hospital, an organization of combined action, the operation of which depends on the exploitation of resources and the activity of which has concrete effects on both humans and the environment, cannot be excluded from the debate on sustainability. Both buildings and the activities, taking place at the premises of a nursing unit, require a great deal of energy and retaining of big volume of resources and materials. These in their turn, either may it be renewable or fossil generated resources, disposable, durable or capital goods, they incorporate high-level science, know-how and technology, added at every stage of their life cycle until the final use. Health sector, considered to be among the most energy-intensive ones, is also a great polluter for the environment. Global measurements data reflect a great deal of evidence about this. For decades, all over the world, “green” hospital has been an issue of common concern to all stakeholders i.e. engineers, doctors, technocrats, health professionals, for politicians and industries also, as well as for local actors. The latter may be municipal, regional and similar authorities and agencies. It requires the analysis of data, already collected during various past efforts to implement such a transition of the healthcare unit approach from the grey to the green and sustainable hospital. Therefore, the establishment of networks of organizations capable of supporting this shift into more responsible, environment-friendly, healthcare delivery methods is still ongoing. Building databases and cross analysis of those data for all related sectors is not such a simple thing. It takes to collect figures and trace out input-output flows, for all activities, from demolition of existing obsolete parts or buildings and erection of new buildings to the operation of each department and function of an environmentally sustainable health care unit. Apart from the difficulties in technical and numerical data that one needs to overcome, there are numerous ethical issues, arising every now and again, that one needs to work out, as well. In addition, the diversification of attitudes and viewpoints of the stakeholders who often have contradictory motives and interests is not of less importance. The problems encountered during such a big project are many, since it has to do with the health and safety of citizens. Those issues are also sensitive, complicated and difficult to tackle."],"dc:identifier":["uoadl:2875312","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2875312"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Το πράσινο Νοσοκομείο ως καινοτομία για το περιβάλλον και την Οικονομία"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:35:20Z"}