{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2875492"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2875492","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"ΓΑΪΔΟΥΡΟΦΑΣ: Το κρητικό τοπίο ως εργαλείο για την ανάδειξη των μινωικών μνημείων στην κρητική ύπαιθρο","abstract":"Όλα τα πολιτιστικά τοπία είναι μοναδικά, διαφέρουν όλα μεταξύ τους και με αυτόν τον τρόπο πρέπει να προσεγγίζονται. Συγκεκριμένα, το ελληνικό τοπίο με τις ιδιομορφίες του και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του, πολλές φορές διευκολύνει αλλά πολύ περισσότερες δυσχεραίνει το έργο της πολιτισμικής διαχείρισης. Μία από τις περιπτώσεις αυτές αποτελεί το κρητικό τοπίο, το οποίο με το νησιώτικο χαρακτήρα του αλλά και την πληθώρα ορεινών όγκων που διαθέτει, δημιουργεί ένα σύνθετο τοπίο για το έργο της πολιτισμικής διαχείρισης που δεν μπορεί να συγκριθεί εύκολα με άλλα. Δημιουργείται έτσι ένα νέο πλαίσιο πάνω στο οποίο πρέπει να δομηθούν εκ νέου οι προσεγγίσεις απέναντι στα μνημεία των ορεινών αυτών περιοχών που θα προσελκύσουν τουρίστες χάρη στο αρχαιολογικό τους ενδιαφέρον. Παράλληλα, όταν μιλάμε για διαχείριση, δεν πρέπει να μένουμε μόνο στο ίδιο το μνημείο αλλά να εκλαμβάνουμε τον περιβάλλοντα χώρο, το τοπίο και τις κοινωνικοοικονομικές συνθήκες ως αναπόσπαστο παράγοντα για τη διαχείριση ενός αρχαιολογικού χώρου. Στην παρούσα εργασία θα δούμε πιο συγκεκριμένα, πώς τα μνημεία του μινωικού πολιτισμού νοηματοδοτούν το κρητικό τοπίο και πώς αυτό οφείλει να ενταχθεί στα εργαλεία της διαχείρισής του. Η περίπτωση του Γαϊδουροφά Ιεράπετρας, αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα της ώσμωσης αυτής των μνημείων με το τοπίο καθώς πρόκειται για μία μινωική, ορεινή και δυσπρόσιτη θέση που μπορεί να παρέχει πληθώρα πληροφοριών για τον μινωικό πολιτισμό, τόσο στην επιστημονική κοινότητα όσο και στους επισκέπτες του νησιού. Ωστόσο, υπάρχει ένα σοβαρό πρόβλημα, το οποίο δημιουργεί την αναγκαιότητα ύπαρξης ειδικής μέριμνας για τη διαχείριση του εν λόγω αρχαιολογικού χώρου. Οι ορεινές περιοχές της Κρήτης, σε υψόμετρα πάνω από τη ζώνη της καλλιέργειας της ελιάς, δηλαδή πάνω από 600 μέτρα ύψος, έχουν μέχρι σήμερα τύχει περιορισμένης αρχαιολογικής έρευνας, με αποτέλεσμα τα στοιχεία που γνωρίζουμε για την ανθρώπινη κατοίκηση και δραστηριότητα να είναι ελάχιστα. Αντίστοιχα, η πολιτισμική τους κληρονομιά έχει αναδειχθεί ελάχιστα, και δεν αποτελούν πόλο έλξης τουριστών και επισκεπτών, όπως συμβαίνει με τις πεδινές και παράλιες περιοχές του νησιού. Επομένως, στόχος της εργασίας είναι η δόμηση ενός διαχειριστικού πλάνου για την ανάδειξη του αρχαιολογικού χώρου του Γαϊδουροφά με κριτήριο τις ιδιαιτερότητες της ορεινής αυτής θέσης και με γνώμονα την αναγκαιότητα ένταξης του μνημείου στο τοπίο με ήπιο τρόπο. Ταυτόχρονα, απώτερος στόχος της εργασίας αποτελεί η ανάπτυξη του Γαϊδουροφά και κατ’ επέκταση της γύρω περιοχής για την οποία θα γίνει εκτενής λόγος, έτσι ώστε να καταδειχθεί η σημασία της ανάδειξης της πολιτιστικής κληρονομιάς των ορεινών ή δυσπρόσιτων περιοχών και να γίνουν μελλοντικά βήματα προς αυτήν την κατεύθυνση.","abstract_html":"Όλα τα πολιτιστικά τοπία είναι μοναδικά, διαφέρουν όλα μεταξύ τους και με αυτόν τον τρόπο πρέπει να προσεγγίζονται. Συγκεκριμένα, το ελληνικό τοπίο με τις ιδιομορφίες του και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του, πολλές φορές διευκολύνει αλλά πολύ περισσότερες δυσχεραίνει το έργο της πολιτισμικής διαχείρισης. Μία από τις περιπτώσεις αυτές αποτελεί το κρητικό τοπίο, το οποίο με το νησιώτικο χαρακτήρα του αλλά και την πληθώρα ορεινών όγκων που διαθέτει, δημιουργεί ένα σύνθετο τοπίο για το έργο της πολιτισμικής διαχείρισης που δεν μπορεί να συγκριθεί εύκολα με άλλα. Δημιουργείται έτσι ένα νέο πλαίσιο πάνω στο οποίο πρέπει να δομηθούν εκ νέου οι προσεγγίσεις απέναντι στα μνημεία των ορεινών αυτών περιοχών που θα προσελκύσουν τουρίστες χάρη στο αρχαιολογικό τους ενδιαφέρον. Παράλληλα, όταν μιλάμε για διαχείριση, δεν πρέπει να μένουμε μόνο στο ίδιο το μνημείο αλλά να εκλαμβάνουμε τον περιβάλλοντα χώρο, το τοπίο και τις κοινωνικοοικονομικές συνθήκες ως αναπόσπαστο παράγοντα για τη διαχείριση ενός αρχαιολογικού χώρου. Στην παρούσα εργασία θα δούμε πιο συγκεκριμένα, πώς τα μνημεία του μινωικού πολιτισμού νοηματοδοτούν το κρητικό τοπίο και πώς αυτό οφείλει να ενταχθεί στα εργαλεία της διαχείρισής του. Η περίπτωση του Γαϊδουροφά Ιεράπετρας, αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα της ώσμωσης αυτής των μνημείων με το τοπίο καθώς πρόκειται για μία μινωική, ορεινή και δυσπρόσιτη θέση που μπορεί να παρέχει πληθώρα πληροφοριών για τον μινωικό πολιτισμό, τόσο στην επιστημονική κοινότητα όσο και στους επισκέπτες του νησιού. Ωστόσο, υπάρχει ένα σοβαρό πρόβλημα, το οποίο δημιουργεί την αναγκαιότητα ύπαρξης ειδικής μέριμνας για τη διαχείριση του εν λόγω αρχαιολογικού χώρου. Οι ορεινές περιοχές της Κρήτης, σε υψόμετρα πάνω από τη ζώνη της καλλιέργειας της ελιάς, δηλαδή πάνω από 600 μέτρα ύψος, έχουν μέχρι σήμερα τύχει περιορισμένης αρχαιολογικής έρευνας, με αποτέλεσμα τα στοιχεία που γνωρίζουμε για την ανθρώπινη κατοίκηση και δραστηριότητα να είναι ελάχιστα. Αντίστοιχα, η πολιτισμική τους κληρονομιά έχει αναδειχθεί ελάχιστα, και δεν αποτελούν πόλο έλξης τουριστών και επισκεπτών, όπως συμβαίνει με τις πεδινές και παράλιες περιοχές του νησιού. Επομένως, στόχος της εργασίας είναι η δόμηση ενός διαχειριστικού πλάνου για την ανάδειξη του αρχαιολογικού χώρου του Γαϊδουροφά με κριτήριο τις ιδιαιτερότητες της ορεινής αυτής θέσης και με γνώμονα την αναγκαιότητα ένταξης του μνημείου στο τοπίο με ήπιο τρόπο. Ταυτόχρονα, απώτερος στόχος της εργασίας αποτελεί η ανάπτυξη του Γαϊδουροφά και κατ’ επέκταση της γύρω περιοχής για την οποία θα γίνει εκτενής λόγος, έτσι ώστε να καταδειχθεί η σημασία της ανάδειξης της πολιτιστικής κληρονομιάς των ορεινών ή δυσπρόσιτων περιοχών και να γίνουν μελλοντικά βήματα προς αυτήν την κατεύθυνση.","abstract_has_math":false,"creators":["Σηφάκη Δήμητρα"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:35:20Z","subjects":["Αρχαιολογία","Archaeology"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2875492"],"render_values":[{"text":"uoadl:2875492","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2875492","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2875492","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2875492","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Σηφάκη Δήμητρα"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Αρχαιολογία","Archaeology"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2875492","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2875492"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Όλα τα πολιτιστικά τοπία είναι μοναδικά, διαφέρουν όλα μεταξύ τους και με αυτόν τον τρόπο πρέπει να προσεγγίζονται. Συγκεκριμένα, το ελληνικό τοπίο με τις ιδιομορφίες του και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του, πολλές φορές διευκολύνει αλλά πολύ περισσότερες δυσχεραίνει το έργο της πολιτισμικής διαχείρισης. Μία από τις περιπτώσεις αυτές αποτελεί το κρητικό τοπίο, το οποίο με το νησιώτικο χαρακτήρα του αλλά και την πληθώρα ορεινών όγκων που διαθέτει, δημιουργεί ένα σύνθετο τοπίο για το έργο της πολιτισμικής διαχείρισης που δεν μπορεί να συγκριθεί εύκολα με άλλα. Δημιουργείται έτσι ένα νέο πλαίσιο πάνω στο οποίο πρέπει να δομηθούν εκ νέου οι προσεγγίσεις απέναντι στα μνημεία των ορεινών αυτών περιοχών που θα προσελκύσουν τουρίστες χάρη στο αρχαιολογικό τους ενδιαφέρον. Παράλληλα, όταν μιλάμε για διαχείριση, δεν πρέπει να μένουμε μόνο στο ίδιο το μνημείο αλλά να εκλαμβάνουμε τον περιβάλλοντα χώρο, το τοπίο και τις κοινωνικοοικονομικές συνθήκες ως αναπόσπαστο παράγοντα για τη διαχείριση ενός αρχαιολογικού χώρου. Στην παρούσα εργασία θα δούμε πιο συγκεκριμένα, πώς τα μνημεία του μινωικού πολιτισμού νοηματοδοτούν το κρητικό τοπίο και πώς αυτό οφείλει να ενταχθεί στα εργαλεία της διαχείρισής του. Η περίπτωση του Γαϊδουροφά Ιεράπετρας, αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα της ώσμωσης αυτής των μνημείων με το τοπίο καθώς πρόκειται για μία μινωική, ορεινή και δυσπρόσιτη θέση που μπορεί να παρέχει πληθώρα πληροφοριών για τον μινωικό πολιτισμό, τόσο στην επιστημονική κοινότητα όσο και στους επισκέπτες του νησιού. Ωστόσο, υπάρχει ένα σοβαρό πρόβλημα, το οποίο δημιουργεί την αναγκαιότητα ύπαρξης ειδικής μέριμνας για τη διαχείριση του εν λόγω αρχαιολογικού χώρου. Οι ορεινές περιοχές της Κρήτης, σε υψόμετρα πάνω από τη ζώνη της καλλιέργειας της ελιάς, δηλαδή πάνω από 600 μέτρα ύψος, έχουν μέχρι σήμερα τύχει περιορισμένης αρχαιολογικής έρευνας, με αποτέλεσμα τα στοιχεία που γνωρίζουμε για την ανθρώπινη κατοίκηση και δραστηριότητα να είναι ελάχιστα. Αντίστοιχα, η πολιτισμική τους κληρονομιά έχει αναδειχθεί ελάχιστα, και δεν αποτελούν πόλο έλξης τουριστών και επισκεπτών, όπως συμβαίνει με τις πεδινές και παράλιες περιοχές του νησιού. Επομένως, στόχος της εργασίας είναι η δόμηση ενός διαχειριστικού πλάνου για την ανάδειξη του αρχαιολογικού χώρου του Γαϊδουροφά με κριτήριο τις ιδιαιτερότητες της ορεινής αυτής θέσης και με γνώμονα την αναγκαιότητα ένταξης του μνημείου στο τοπίο με ήπιο τρόπο. Ταυτόχρονα, απώτερος στόχος της εργασίας αποτελεί η ανάπτυξη του Γαϊδουροφά και κατ’ επέκταση της γύρω περιοχής για την οποία θα γίνει εκτενής λόγος, έτσι ώστε να καταδειχθεί η σημασία της ανάδειξης της πολιτιστικής κληρονομιάς των ορεινών ή δυσπρόσιτων περιοχών και να γίνουν μελλοντικά βήματα προς αυτήν την κατεύθυνση.","All cultural landscapes are unique, they all differ from each other and in this way they must be approached. In particular, the Greek landscape, with its peculiarities, often makes it difficult for the work of cultural management. One of these cases is the Cretan landscape, which, due to its insularity and its abundance of mountainous volumes, creates a complex landscape for the work of cultural management, which cannot easily be compared with others. This creates a new framework upon which the approaches to the monuments of these mountainous regions must be re-built, attracting tourists due to their archaeological interest. At the same time, when we talk about management, we should not only stay in the monument itself but look at the surrounding space, landscape and socio-economic conditions as an integral factor in the management of an archaeological site. In the present study we will see more specifically how the monuments of Minoan civilization mark the Cretan landscape and how it should be integrated into the tools of its management. The case of Gaidourofas in Ierapetra is a typical example of the osmosis of these monuments with the landscape as it is a Minoan, mountainous and inaccessible place that can provide a wealth of information about the Minoan civilization both to the scientific community and to the island's visitors. However, there is a serious problem, which creates the need for special concern for the management of this archaeological site. The mountainous regions of Crete, at altitudes above the olive-growing zone, that is over 600 meters in height, have so far been limited in archaeological research, resulting in little evidence of human habitation and activity. Respectively, their cultural heritage has been promoted to a minimum, and they are not a pole of attraction for tourists and visitors, as is the case with the lowland and coastal areas of the island. Therefore, the aim of this study is to be structured a management plan for the highlighting of the archaeological site of Gaidourofas, taking into account the peculiarities of this mountainous location and the necessity of the monument's integration into the landscape in a mild way. At the same time, the ultimate aim of this study is the development of Gaidorofas and, by extension, the surrounding area, which will be extensively discussed, in order to demonstrate the importance of highlighting the cultural heritage of mountainous or inaccessible areas and making future steps towards this direction."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["ΓΑΪΔΟΥΡΟΦΑΣ: Το κρητικό τοπίο ως εργαλείο για την ανάδειξη των μινωικών μνημείων στην κρητική ύπαιθρο"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Σηφάκη Δήμητρα"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Όλα τα πολιτιστικά τοπία είναι μοναδικά, διαφέρουν όλα μεταξύ τους και με αυτόν τον τρόπο πρέπει να προσεγγίζονται. Συγκεκριμένα, το ελληνικό τοπίο με τις ιδιομορφίες του και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του, πολλές φορές διευκολύνει αλλά πολύ περισσότερες δυσχεραίνει το έργο της πολιτισμικής διαχείρισης. Μία από τις περιπτώσεις αυτές αποτελεί το κρητικό τοπίο, το οποίο με το νησιώτικο χαρακτήρα του αλλά και την πληθώρα ορεινών όγκων που διαθέτει, δημιουργεί ένα σύνθετο τοπίο για το έργο της πολιτισμικής διαχείρισης που δεν μπορεί να συγκριθεί εύκολα με άλλα. Δημιουργείται έτσι ένα νέο πλαίσιο πάνω στο οποίο πρέπει να δομηθούν εκ νέου οι προσεγγίσεις απέναντι στα μνημεία των ορεινών αυτών περιοχών που θα προσελκύσουν τουρίστες χάρη στο αρχαιολογικό τους ενδιαφέρον. Παράλληλα, όταν μιλάμε για διαχείριση, δεν πρέπει να μένουμε μόνο στο ίδιο το μνημείο αλλά να εκλαμβάνουμε τον περιβάλλοντα χώρο, το τοπίο και τις κοινωνικοοικονομικές συνθήκες ως αναπόσπαστο παράγοντα για τη διαχείριση ενός αρχαιολογικού χώρου. Στην παρούσα εργασία θα δούμε πιο συγκεκριμένα, πώς τα μνημεία του μινωικού πολιτισμού νοηματοδοτούν το κρητικό τοπίο και πώς αυτό οφείλει να ενταχθεί στα εργαλεία της διαχείρισής του. Η περίπτωση του Γαϊδουροφά Ιεράπετρας, αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα της ώσμωσης αυτής των μνημείων με το τοπίο καθώς πρόκειται για μία μινωική, ορεινή και δυσπρόσιτη θέση που μπορεί να παρέχει πληθώρα πληροφοριών για τον μινωικό πολιτισμό, τόσο στην επιστημονική κοινότητα όσο και στους επισκέπτες του νησιού. Ωστόσο, υπάρχει ένα σοβαρό πρόβλημα, το οποίο δημιουργεί την αναγκαιότητα ύπαρξης ειδικής μέριμνας για τη διαχείριση του εν λόγω αρχαιολογικού χώρου. Οι ορεινές περιοχές της Κρήτης, σε υψόμετρα πάνω από τη ζώνη της καλλιέργειας της ελιάς, δηλαδή πάνω από 600 μέτρα ύψος, έχουν μέχρι σήμερα τύχει περιορισμένης αρχαιολογικής έρευνας, με αποτέλεσμα τα στοιχεία που γνωρίζουμε για την ανθρώπινη κατοίκηση και δραστηριότητα να είναι ελάχιστα. Αντίστοιχα, η πολιτισμική τους κληρονομιά έχει αναδειχθεί ελάχιστα, και δεν αποτελούν πόλο έλξης τουριστών και επισκεπτών, όπως συμβαίνει με τις πεδινές και παράλιες περιοχές του νησιού. Επομένως, στόχος της εργασίας είναι η δόμηση ενός διαχειριστικού πλάνου για την ανάδειξη του αρχαιολογικού χώρου του Γαϊδουροφά με κριτήριο τις ιδιαιτερότητες της ορεινής αυτής θέσης και με γνώμονα την αναγκαιότητα ένταξης του μνημείου στο τοπίο με ήπιο τρόπο. Ταυτόχρονα, απώτερος στόχος της εργασίας αποτελεί η ανάπτυξη του Γαϊδουροφά και κατ’ επέκταση της γύρω περιοχής για την οποία θα γίνει εκτενής λόγος, έτσι ώστε να καταδειχθεί η σημασία της ανάδειξης της πολιτιστικής κληρονομιάς των ορεινών ή δυσπρόσιτων περιοχών και να γίνουν μελλοντικά βήματα προς αυτήν την κατεύθυνση.","All cultural landscapes are unique, they all differ from each other and in this way they must be approached. In particular, the Greek landscape, with its peculiarities, often makes it difficult for the work of cultural management. One of these cases is the Cretan landscape, which, due to its insularity and its abundance of mountainous volumes, creates a complex landscape for the work of cultural management, which cannot easily be compared with others. This creates a new framework upon which the approaches to the monuments of these mountainous regions must be re-built, attracting tourists due to their archaeological interest. At the same time, when we talk about management, we should not only stay in the monument itself but look at the surrounding space, landscape and socio-economic conditions as an integral factor in the management of an archaeological site. In the present study we will see more specifically how the monuments of Minoan civilization mark the Cretan landscape and how it should be integrated into the tools of its management. The case of Gaidourofas in Ierapetra is a typical example of the osmosis of these monuments with the landscape as it is a Minoan, mountainous and inaccessible place that can provide a wealth of information about the Minoan civilization both to the scientific community and to the island's visitors. However, there is a serious problem, which creates the need for special concern for the management of this archaeological site. The mountainous regions of Crete, at altitudes above the olive-growing zone, that is over 600 meters in height, have so far been limited in archaeological research, resulting in little evidence of human habitation and activity. Respectively, their cultural heritage has been promoted to a minimum, and they are not a pole of attraction for tourists and visitors, as is the case with the lowland and coastal areas of the island. Therefore, the aim of this study is to be structured a management plan for the highlighting of the archaeological site of Gaidourofas, taking into account the peculiarities of this mountainous location and the necessity of the monument's integration into the landscape in a mild way. At the same time, the ultimate aim of this study is the development of Gaidorofas and, by extension, the surrounding area, which will be extensively discussed, in order to demonstrate the importance of highlighting the cultural heritage of mountainous or inaccessible areas and making future steps towards this direction."],"dc:identifier":["uoadl:2875492","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2875492"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Αρχαιολογία","Archaeology"],"dc:title":["ΓΑΪΔΟΥΡΟΦΑΣ: Το κρητικό τοπίο ως εργαλείο για την ανάδειξη των μινωικών μνημείων στην κρητική ύπαιθρο"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:35:20Z"}