{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2875631"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2875631","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η παρουσία του σχηματικού λόγου στα εγχειρίδια διδασκαλίας της ελληνικής ως ξένης γλώσσας","abstract":"ΠΕΡΙΛΗΨΗ Αντικείμενο της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η θέση του μεταφορικού λόγου κι ο τρόπος με τον οποίο παρουσιάζεται αυτός στα εγχειρίδια διδασκαλίας της ελληνικής ως ξένης γλώσσας. Η εργασία χωρίζεται σε επτά κεφάλαια κατανεμημένα σε δύο μέρη: θεωρητικό και ερευνητικό. Στο θεωρητικό μέρος ακολουθήθηκαν οι προσεγγίσεις της γνωσιακής γλωσσολογίας. Συγκεκριμένα, αφού διασαφηνίστηκαν οι όροι «σχηματικός λόγος», «σχήματα λόγου», «συνυποδήλωση», «μεταφορικός λόγος», έγινε ιδιαίτερη αναφορά στην έννοια της μεταφοράς, που η γνωσιακή γλωσσολογία την προσεγγίζει ως αναπόσπαστο μέρος του ανθρώπινου αντιληπτικού συστήματος. Σ΄ αυτό το πλαίσιο διαφοροποιείται η διάκριση μεταξύ κυριολεξίας- μεταφοράς και μεταφοράς- μετωνυμίας. Στη συνέχεια, μελετήθηκαν οι ιδιωτισμοί που η γνωσιακή γλωσσολογία δεν τους αντιμετωπίζει ως αυθαίρετες κατασκευές, αλλά ως προϊόντα του ανθρώπινου εννοιολογικού συστήματος. Για την επαρκή μελέτη των ιδιωτισμών της ελληνικής διαπιστώσαμε ότι πρέπει να αντληθούν στοιχεία και από τα πέντε μοντέλα περιγραφής τους (σημασιολογικό, συντακτικό, λεξικαλιστικό, λειτουργικό και λεξικογραφικό). Ο ορισμός που υιοθετήθηκε στην παρούσα μελέτη για τους ιδιωτισμούς είναι ότι αποτελούν πολυλεξικά σύνολα των οποίων το ένα συστατικό είναι απαραιτήτως ρήμα. Ακολούθως παρουσιάστηκε η θέση που κατέχει ο μεταφορικός λόγος στο Κοινό Ευρωπαϊκό Πλαίσιο Αναφοράς για τη διδασκαλία των ξένων γλωσσών (ΚΕΠΑ). Συγκεκριμένα διαπιστώθηκε πως από το επίπεδο Α2 κιόλας οι μαθητές θα πρέπει να έρχονται σε επαφή και να εξοικειώνονται σταδιακά με τον μεταφορικό λεξιλόγιο. Οι απόψεις αυτές, άλλωστε, στηρίχθηκαν στη διεθνή βιβλιογραφία, σύμφωνα με την οποία πρέπει να δοθεί έμφαση στον κινητροδοτούμενο χαρακτήρα της γλώσσας που δεν λειτουργεί αυθαίρετα. Ευρέως αναγνωρίζονται τρεις μορφές γλωσσικής κινητροδότησης: απεικονισμός, κινητροδοτούμενη φωνολογική επέκταση της φρασεολογίας, κινητροδοτούμενη σημασιολογική επέκταση. Η ανάδειξη του κινητροδοτούμενου χαρακτήρα της γλώσσας μπορεί να συντελέσει στην κατάκτηση της μεταφορικής και της ιδιωτισμικής ικανότητας, δηλαδή της δυνατότητας κάθε ξένου ομιλητή να κατανοεί και να χρησιμοποιεί το μεταφορικό λεξιλόγιο και τους ιδιωτισμούς στη ξένη/ δεύτερη γλώσσα. Αφού αναδείξαμε τη σπουδαιότητα του σχηματικού λόγου στην εκμάθηση της δεύτερης/ξένης γλώσσας, μελετήσαμε την παρουσία που έχει αυτός σε τριάντα εγχειρίδια της ελληνικής ως ξένης γλώσσας των επιπέδων Α2- Γ2. Στην ελληνική βιβλιογραφία δεν έχει πραγματοποιηθεί ανάλογη έρευνα. Ειδικότερα, ελέγξαμε αν τα εγχειρίδια ανταποκρίνονται σε ό, τι προβλέπεται σχετικά με τον μεταφορικό λόγο από το ΚΕΠΑ για κάθε επίπεδο γλωσσομάθειας. Επιπλέον, μελετήσαμε τους τρόπους με τους οποίους παρουσιάζεται ο μεταφορικός λόγος. Οι διαπιστώσεις μας επιβεβαίωσαν την αρχική υπόθεση για την περιορισμένη και μη συστηματική παρουσία του σχηματικού λόγου στα εγχειρίδια. Ωστόσο, οφείλουμε να σημειώσουμε την πρόοδο που έχει συντελεστεί μετά το 2010. Στο τέλος της μελέτης παρουσιάζονται ορισμένες προτάσεις για τη διδασκαλία του σχηματικού λεξιλογίου και επισημαίνεται η ανάγκη να συνεχιστεί η έρευνα για τη διαμόρφωση ενός πιο σύγχρονο υλικού που θα αξιοποιεί συνδυαστικά τόσο τις παραδοσιακές μεθόδους (οργάνωση λεξιλογίου σε θεματικούς κύκλους) όσο και τα πορίσματα της γνωσιακής θεώρησης.","abstract_html":"ΠΕΡΙΛΗΨΗ Αντικείμενο της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η θέση του μεταφορικού λόγου κι ο τρόπος με τον οποίο παρουσιάζεται αυτός στα εγχειρίδια διδασκαλίας της ελληνικής ως ξένης γλώσσας. Η εργασία χωρίζεται σε επτά κεφάλαια κατανεμημένα σε δύο μέρη: θεωρητικό και ερευνητικό. Στο θεωρητικό μέρος ακολουθήθηκαν οι προσεγγίσεις της γνωσιακής γλωσσολογίας. Συγκεκριμένα, αφού διασαφηνίστηκαν οι όροι «σχηματικός λόγος», «σχήματα λόγου», «συνυποδήλωση», «μεταφορικός λόγος», έγινε ιδιαίτερη αναφορά στην έννοια της μεταφοράς, που η γνωσιακή γλωσσολογία την προσεγγίζει ως αναπόσπαστο μέρος του ανθρώπινου αντιληπτικού συστήματος. Σ΄ αυτό το πλαίσιο διαφοροποιείται η διάκριση μεταξύ κυριολεξίας- μεταφοράς και μεταφοράς- μετωνυμίας. Στη συνέχεια, μελετήθηκαν οι ιδιωτισμοί που η γνωσιακή γλωσσολογία δεν τους αντιμετωπίζει ως αυθαίρετες κατασκευές, αλλά ως προϊόντα του ανθρώπινου εννοιολογικού συστήματος. Για την επαρκή μελέτη των ιδιωτισμών της ελληνικής διαπιστώσαμε ότι πρέπει να αντληθούν στοιχεία και από τα πέντε μοντέλα περιγραφής τους (σημασιολογικό, συντακτικό, λεξικαλιστικό, λειτουργικό και λεξικογραφικό). Ο ορισμός που υιοθετήθηκε στην παρούσα μελέτη για τους ιδιωτισμούς είναι ότι αποτελούν πολυλεξικά σύνολα των οποίων το ένα συστατικό είναι απαραιτήτως ρήμα. Ακολούθως παρουσιάστηκε η θέση που κατέχει ο μεταφορικός λόγος στο Κοινό Ευρωπαϊκό Πλαίσιο Αναφοράς για τη διδασκαλία των ξένων γλωσσών (ΚΕΠΑ). Συγκεκριμένα διαπιστώθηκε πως από το επίπεδο Α2 κιόλας οι μαθητές θα πρέπει να έρχονται σε επαφή και να εξοικειώνονται σταδιακά με τον μεταφορικό λεξιλόγιο. Οι απόψεις αυτές, άλλωστε, στηρίχθηκαν στη διεθνή βιβλιογραφία, σύμφωνα με την οποία πρέπει να δοθεί έμφαση στον κινητροδοτούμενο χαρακτήρα της γλώσσας που δεν λειτουργεί αυθαίρετα. Ευρέως αναγνωρίζονται τρεις μορφές γλωσσικής κινητροδότησης: απεικονισμός, κινητροδοτούμενη φωνολογική επέκταση της φρασεολογίας, κινητροδοτούμενη σημασιολογική επέκταση. Η ανάδειξη του κινητροδοτούμενου χαρακτήρα της γλώσσας μπορεί να συντελέσει στην κατάκτηση της μεταφορικής και της ιδιωτισμικής ικανότητας, δηλαδή της δυνατότητας κάθε ξένου ομιλητή να κατανοεί και να χρησιμοποιεί το μεταφορικό λεξιλόγιο και τους ιδιωτισμούς στη ξένη/ δεύτερη γλώσσα. Αφού αναδείξαμε τη σπουδαιότητα του σχηματικού λόγου στην εκμάθηση της δεύτερης/ξένης γλώσσας, μελετήσαμε την παρουσία που έχει αυτός σε τριάντα εγχειρίδια της ελληνικής ως ξένης γλώσσας των επιπέδων Α2- Γ2. Στην ελληνική βιβλιογραφία δεν έχει πραγματοποιηθεί ανάλογη έρευνα. Ειδικότερα, ελέγξαμε αν τα εγχειρίδια ανταποκρίνονται σε ό, τι προβλέπεται σχετικά με τον μεταφορικό λόγο από το ΚΕΠΑ για κάθε επίπεδο γλωσσομάθειας. Επιπλέον, μελετήσαμε τους τρόπους με τους οποίους παρουσιάζεται ο μεταφορικός λόγος. Οι διαπιστώσεις μας επιβεβαίωσαν την αρχική υπόθεση για την περιορισμένη και μη συστηματική παρουσία του σχηματικού λόγου στα εγχειρίδια. Ωστόσο, οφείλουμε να σημειώσουμε την πρόοδο που έχει συντελεστεί μετά το 2010. Στο τέλος της μελέτης παρουσιάζονται ορισμένες προτάσεις για τη διδασκαλία του σχηματικού λεξιλογίου και επισημαίνεται η ανάγκη να συνεχιστεί η έρευνα για τη διαμόρφωση ενός πιο σύγχρονο υλικού που θα αξιοποιεί συνδυαστικά τόσο τις παραδοσιακές μεθόδους (οργάνωση λεξιλογίου σε θεματικούς κύκλους) όσο και τα πορίσματα της γνωσιακής θεώρησης.","abstract_has_math":false,"creators":["Αντωνιάδου Αλίκη","Antoniadou Aliki"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:35:21Z","subjects":["Γλώσσα – Λογοτεχνία","Language – Literature"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2875631"],"render_values":[{"text":"uoadl:2875631","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2875631","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2875631","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2875631","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Αντωνιάδου Αλίκη","Antoniadou Aliki"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Γλώσσα – Λογοτεχνία","Language – Literature"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2875631","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2875631"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["ΠΕΡΙΛΗΨΗ Αντικείμενο της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η θέση του μεταφορικού λόγου κι ο τρόπος με τον οποίο παρουσιάζεται αυτός στα εγχειρίδια διδασκαλίας της ελληνικής ως ξένης γλώσσας. Η εργασία χωρίζεται σε επτά κεφάλαια κατανεμημένα σε δύο μέρη: θεωρητικό και ερευνητικό. Στο θεωρητικό μέρος ακολουθήθηκαν οι προσεγγίσεις της γνωσιακής γλωσσολογίας. Συγκεκριμένα, αφού διασαφηνίστηκαν οι όροι «σχηματικός λόγος», «σχήματα λόγου», «συνυποδήλωση», «μεταφορικός λόγος», έγινε ιδιαίτερη αναφορά στην έννοια της μεταφοράς, που η γνωσιακή γλωσσολογία την προσεγγίζει ως αναπόσπαστο μέρος του ανθρώπινου αντιληπτικού συστήματος. Σ΄ αυτό το πλαίσιο διαφοροποιείται η διάκριση μεταξύ κυριολεξίας- μεταφοράς και μεταφοράς- μετωνυμίας. Στη συνέχεια, μελετήθηκαν οι ιδιωτισμοί που η γνωσιακή γλωσσολογία δεν τους αντιμετωπίζει ως αυθαίρετες κατασκευές, αλλά ως προϊόντα του ανθρώπινου εννοιολογικού συστήματος. Για την επαρκή μελέτη των ιδιωτισμών της ελληνικής διαπιστώσαμε ότι πρέπει να αντληθούν στοιχεία και από τα πέντε μοντέλα περιγραφής τους (σημασιολογικό, συντακτικό, λεξικαλιστικό, λειτουργικό και λεξικογραφικό). Ο ορισμός που υιοθετήθηκε στην παρούσα μελέτη για τους ιδιωτισμούς είναι ότι αποτελούν πολυλεξικά σύνολα των οποίων το ένα συστατικό είναι απαραιτήτως ρήμα. Ακολούθως παρουσιάστηκε η θέση που κατέχει ο μεταφορικός λόγος στο Κοινό Ευρωπαϊκό Πλαίσιο Αναφοράς για τη διδασκαλία των ξένων γλωσσών (ΚΕΠΑ). Συγκεκριμένα διαπιστώθηκε πως από το επίπεδο Α2 κιόλας οι μαθητές θα πρέπει να έρχονται σε επαφή και να εξοικειώνονται σταδιακά με τον μεταφορικό λεξιλόγιο. Οι απόψεις αυτές, άλλωστε, στηρίχθηκαν στη διεθνή βιβλιογραφία, σύμφωνα με την οποία πρέπει να δοθεί έμφαση στον κινητροδοτούμενο χαρακτήρα της γλώσσας που δεν λειτουργεί αυθαίρετα. Ευρέως αναγνωρίζονται τρεις μορφές γλωσσικής κινητροδότησης: απεικονισμός, κινητροδοτούμενη φωνολογική επέκταση της φρασεολογίας, κινητροδοτούμενη σημασιολογική επέκταση. Η ανάδειξη του κινητροδοτούμενου χαρακτήρα της γλώσσας μπορεί να συντελέσει στην κατάκτηση της μεταφορικής και της ιδιωτισμικής ικανότητας, δηλαδή της δυνατότητας κάθε ξένου ομιλητή να κατανοεί και να χρησιμοποιεί το μεταφορικό λεξιλόγιο και τους ιδιωτισμούς στη ξένη/ δεύτερη γλώσσα. Αφού αναδείξαμε τη σπουδαιότητα του σχηματικού λόγου στην εκμάθηση της δεύτερης/ξένης γλώσσας, μελετήσαμε την παρουσία που έχει αυτός σε τριάντα εγχειρίδια της ελληνικής ως ξένης γλώσσας των επιπέδων Α2- Γ2. Στην ελληνική βιβλιογραφία δεν έχει πραγματοποιηθεί ανάλογη έρευνα. Ειδικότερα, ελέγξαμε αν τα εγχειρίδια ανταποκρίνονται σε ό, τι προβλέπεται σχετικά με τον μεταφορικό λόγο από το ΚΕΠΑ για κάθε επίπεδο γλωσσομάθειας. Επιπλέον, μελετήσαμε τους τρόπους με τους οποίους παρουσιάζεται ο μεταφορικός λόγος. Οι διαπιστώσεις μας επιβεβαίωσαν την αρχική υπόθεση για την περιορισμένη και μη συστηματική παρουσία του σχηματικού λόγου στα εγχειρίδια. Ωστόσο, οφείλουμε να σημειώσουμε την πρόοδο που έχει συντελεστεί μετά το 2010. Στο τέλος της μελέτης παρουσιάζονται ορισμένες προτάσεις για τη διδασκαλία του σχηματικού λεξιλογίου και επισημαίνεται η ανάγκη να συνεχιστεί η έρευνα για τη διαμόρφωση ενός πιο σύγχρονο υλικού που θα αξιοποιεί συνδυαστικά τόσο τις παραδοσιακές μεθόδους (οργάνωση λεξιλογίου σε θεματικούς κύκλους) όσο και τα πορίσματα της γνωσιακής θεώρησης.","ABSTRACT The main goal of this diploma thesis, which consists of seven chapters divided into two parts, is to study the position of the metaphor and the way in which it is presented in the textbooks of teaching Greek as foreign language. The adopted theoretical framework is the one provided by cognitive linguistic research. In the first part, after clarifying the terms \"figurative language\"(«σχηματικός λόγος»), \"speech formulas\" («σχήματα λόγου»), \"metaphorical speech\", we examined the terms \"metaphors\", \"metonymy\", \"idioms\" under the perspective of cognitive linguistic which argues that the human conceptual system is metaphorical in nature. Under this perspective there is a shift in the study of the well-known pairs metaphor-literality and metaphor-metonymy. The attempt to describe idioms led to the emergence of five models (semantic, syntactic, lexicalist, functional, and lexicographical). The definition adopted in this thesis is that idioms are multi-word combinations one constituent of which is necessarily a verb. Next, we studied the presence of the metaphorical speech in the Common European Framework of Reference for Foreign Language Teaching (CEF). Scholars argue that students of foreign language should acquire familiarity with the figurative language progressively. According to them this acquisition can be facilitated by pointing out the motivated features of language that does not function arbitrarily. Three broad types of linguistic motivation will be considered here: (a) iconicity; (b) phonologically motivated phraseology and (c) motivated semantic extensions. By emphasizing the motivated character of language we can contribute to the acquisition of \"metaphoric and idiomatic competence\", namely the ability of second language (L2) learners to understand and use the metaphorical vocabulary and idioms in L2. In the second part, after highlighting the important role of metaphorical speech in learning the second / foreign language, we studied its presence in thirty textbooks of Greek as a foreign language from level A2 to C2. In Modem Greek literature, there is no such experimental evidence. In particular, we have investigated the accordance of Greek textbooks to what CEF suggests regarding metaphorical speech for each language level. In addition, we have studied the ways figurative language is presented. Our findings confirmed the initial hypothesis for the limited and non-systematic presence of schematic speech in textbooks of Greek as Second Language. However, we need to consider the progress made since 2010. After suggesting some more effective ways for the teaching of the schematic vocabulary in L2, we underline the need to continue the research for the development of a more modern material that will combine both traditional methods and the findings of the cognitive- applied linguistics."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η παρουσία του σχηματικού λόγου στα εγχειρίδια διδασκαλίας της ελληνικής ως ξένης γλώσσας"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Αντωνιάδου Αλίκη","Antoniadou Aliki"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["ΠΕΡΙΛΗΨΗ Αντικείμενο της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η θέση του μεταφορικού λόγου κι ο τρόπος με τον οποίο παρουσιάζεται αυτός στα εγχειρίδια διδασκαλίας της ελληνικής ως ξένης γλώσσας. Η εργασία χωρίζεται σε επτά κεφάλαια κατανεμημένα σε δύο μέρη: θεωρητικό και ερευνητικό. Στο θεωρητικό μέρος ακολουθήθηκαν οι προσεγγίσεις της γνωσιακής γλωσσολογίας. Συγκεκριμένα, αφού διασαφηνίστηκαν οι όροι «σχηματικός λόγος», «σχήματα λόγου», «συνυποδήλωση», «μεταφορικός λόγος», έγινε ιδιαίτερη αναφορά στην έννοια της μεταφοράς, που η γνωσιακή γλωσσολογία την προσεγγίζει ως αναπόσπαστο μέρος του ανθρώπινου αντιληπτικού συστήματος. Σ΄ αυτό το πλαίσιο διαφοροποιείται η διάκριση μεταξύ κυριολεξίας- μεταφοράς και μεταφοράς- μετωνυμίας. Στη συνέχεια, μελετήθηκαν οι ιδιωτισμοί που η γνωσιακή γλωσσολογία δεν τους αντιμετωπίζει ως αυθαίρετες κατασκευές, αλλά ως προϊόντα του ανθρώπινου εννοιολογικού συστήματος. Για την επαρκή μελέτη των ιδιωτισμών της ελληνικής διαπιστώσαμε ότι πρέπει να αντληθούν στοιχεία και από τα πέντε μοντέλα περιγραφής τους (σημασιολογικό, συντακτικό, λεξικαλιστικό, λειτουργικό και λεξικογραφικό). Ο ορισμός που υιοθετήθηκε στην παρούσα μελέτη για τους ιδιωτισμούς είναι ότι αποτελούν πολυλεξικά σύνολα των οποίων το ένα συστατικό είναι απαραιτήτως ρήμα. Ακολούθως παρουσιάστηκε η θέση που κατέχει ο μεταφορικός λόγος στο Κοινό Ευρωπαϊκό Πλαίσιο Αναφοράς για τη διδασκαλία των ξένων γλωσσών (ΚΕΠΑ). Συγκεκριμένα διαπιστώθηκε πως από το επίπεδο Α2 κιόλας οι μαθητές θα πρέπει να έρχονται σε επαφή και να εξοικειώνονται σταδιακά με τον μεταφορικό λεξιλόγιο. Οι απόψεις αυτές, άλλωστε, στηρίχθηκαν στη διεθνή βιβλιογραφία, σύμφωνα με την οποία πρέπει να δοθεί έμφαση στον κινητροδοτούμενο χαρακτήρα της γλώσσας που δεν λειτουργεί αυθαίρετα. Ευρέως αναγνωρίζονται τρεις μορφές γλωσσικής κινητροδότησης: απεικονισμός, κινητροδοτούμενη φωνολογική επέκταση της φρασεολογίας, κινητροδοτούμενη σημασιολογική επέκταση. Η ανάδειξη του κινητροδοτούμενου χαρακτήρα της γλώσσας μπορεί να συντελέσει στην κατάκτηση της μεταφορικής και της ιδιωτισμικής ικανότητας, δηλαδή της δυνατότητας κάθε ξένου ομιλητή να κατανοεί και να χρησιμοποιεί το μεταφορικό λεξιλόγιο και τους ιδιωτισμούς στη ξένη/ δεύτερη γλώσσα. Αφού αναδείξαμε τη σπουδαιότητα του σχηματικού λόγου στην εκμάθηση της δεύτερης/ξένης γλώσσας, μελετήσαμε την παρουσία που έχει αυτός σε τριάντα εγχειρίδια της ελληνικής ως ξένης γλώσσας των επιπέδων Α2- Γ2. Στην ελληνική βιβλιογραφία δεν έχει πραγματοποιηθεί ανάλογη έρευνα. Ειδικότερα, ελέγξαμε αν τα εγχειρίδια ανταποκρίνονται σε ό, τι προβλέπεται σχετικά με τον μεταφορικό λόγο από το ΚΕΠΑ για κάθε επίπεδο γλωσσομάθειας. Επιπλέον, μελετήσαμε τους τρόπους με τους οποίους παρουσιάζεται ο μεταφορικός λόγος. Οι διαπιστώσεις μας επιβεβαίωσαν την αρχική υπόθεση για την περιορισμένη και μη συστηματική παρουσία του σχηματικού λόγου στα εγχειρίδια. Ωστόσο, οφείλουμε να σημειώσουμε την πρόοδο που έχει συντελεστεί μετά το 2010. Στο τέλος της μελέτης παρουσιάζονται ορισμένες προτάσεις για τη διδασκαλία του σχηματικού λεξιλογίου και επισημαίνεται η ανάγκη να συνεχιστεί η έρευνα για τη διαμόρφωση ενός πιο σύγχρονο υλικού που θα αξιοποιεί συνδυαστικά τόσο τις παραδοσιακές μεθόδους (οργάνωση λεξιλογίου σε θεματικούς κύκλους) όσο και τα πορίσματα της γνωσιακής θεώρησης.","ABSTRACT The main goal of this diploma thesis, which consists of seven chapters divided into two parts, is to study the position of the metaphor and the way in which it is presented in the textbooks of teaching Greek as foreign language. The adopted theoretical framework is the one provided by cognitive linguistic research. In the first part, after clarifying the terms \"figurative language\"(«σχηματικός λόγος»), \"speech formulas\" («σχήματα λόγου»), \"metaphorical speech\", we examined the terms \"metaphors\", \"metonymy\", \"idioms\" under the perspective of cognitive linguistic which argues that the human conceptual system is metaphorical in nature. Under this perspective there is a shift in the study of the well-known pairs metaphor-literality and metaphor-metonymy. The attempt to describe idioms led to the emergence of five models (semantic, syntactic, lexicalist, functional, and lexicographical). The definition adopted in this thesis is that idioms are multi-word combinations one constituent of which is necessarily a verb. Next, we studied the presence of the metaphorical speech in the Common European Framework of Reference for Foreign Language Teaching (CEF). Scholars argue that students of foreign language should acquire familiarity with the figurative language progressively. According to them this acquisition can be facilitated by pointing out the motivated features of language that does not function arbitrarily. Three broad types of linguistic motivation will be considered here: (a) iconicity; (b) phonologically motivated phraseology and (c) motivated semantic extensions. By emphasizing the motivated character of language we can contribute to the acquisition of \"metaphoric and idiomatic competence\", namely the ability of second language (L2) learners to understand and use the metaphorical vocabulary and idioms in L2. In the second part, after highlighting the important role of metaphorical speech in learning the second / foreign language, we studied its presence in thirty textbooks of Greek as a foreign language from level A2 to C2. In Modem Greek literature, there is no such experimental evidence. In particular, we have investigated the accordance of Greek textbooks to what CEF suggests regarding metaphorical speech for each language level. In addition, we have studied the ways figurative language is presented. Our findings confirmed the initial hypothesis for the limited and non-systematic presence of schematic speech in textbooks of Greek as Second Language. However, we need to consider the progress made since 2010. After suggesting some more effective ways for the teaching of the schematic vocabulary in L2, we underline the need to continue the research for the development of a more modern material that will combine both traditional methods and the findings of the cognitive- applied linguistics."],"dc:identifier":["uoadl:2875631","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2875631"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Γλώσσα – Λογοτεχνία","Language – Literature"],"dc:title":["Η παρουσία του σχηματικού λόγου στα εγχειρίδια διδασκαλίας της ελληνικής ως ξένης γλώσσας"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:35:21Z"}