{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2875826"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2875826","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Σύγκριση της κλινικής αποτελεσματικότητας της μακροπρόθεσμης έναντι της βραχυπρόθεσμης χορήγησης διπλής αντιαιμοπεταλιακἠς αγωγής με ασπιρίνη και κλοπιδογρέλη στην πρόγνωση των ασθενών μετά από διαδερμική στεφανιαία παρέμβαση","abstract":"Εισαγωγή: Η διπλή αντιαιμοπεταλιακή αγωγή (DAPT) από ασπιρίνη και κλοπιδογρέλη είναι ο ακρογωνιαίος λίθος της δευτερογενούς πρόληψης θρομβωτικών φαινομένων σε ασθενείς που υποβάλλονται σε διαδερμική στεφανιαία παρέμβαση (PCI) και αγγειοπλαστική μετά από οξύ στεφανιαίο σύνδρομο (ΟΣΣ) ή στα πλαίσια στεφανιαίας νόσου (ΣΝ). Σκοπός: Να αναδείξει την επίδραση της μακροπρόθεσμης DAPT για 24 μήνες αντί της βραχυπρόθεσμης DAPT για ≤ 12 μηνών στην πρόγνωση ασθενών που έχουν υποβληθεί σε PCI και αγγειοπλαστική σύμφωνα με τις ενδείξεις. Υλικό και Μέθοδος: Το δείγμα αποτέλεσαν 469 νοσηλευόμενοι ασθενείς στο Γ.Ν.Α. «ΙΠΠΟΚΡΑΤΕΙΟ», μέσης ηλικίας 63,46 ± 10,33 ετών και στο 90,2% άνδρες, οι οποίοι υπεβλήθησαν σε PCI και αγγειοπλαστική Οι ασθενείς έλαβαν DAPT με δόση συντήρησης με ασπιρίνη 80-160mg και κλοπιδογρέλη 75mg ημερησίως και με βάση της διάρκεια λήψης της DAPT διακρίθηκαν στην Ομάδα Α για DAPT ≤12 μήνες και Ομάδα Β για DAPT 24 μήνες. Οι ασθενείς παρακολουθήθηκαν προοπτικά για χρονικό διάστημα κατά μέσο όρο διάστημα 37 (25-46) μηνών για την εκδήλωση των πρωτογενών και δευτερογενών καταληκτικών σημείων. Αποτελέσματα: Δεν υπήρχαν διαφορές ανάμεσα στις δύο ομάδες όσο αφορά την ηλικία, το φύλο, το ιστορικό σακχαρώδους διαβήτη, αρτηριακής υπέρτασης, δυσλιπιδαιμίας, κληρονομικού ιστορικού, αθηρωματικό φορτίο, ιστορικό προηγούμενης PCI, αορτοστεφανιαίας παρέμβασης (CABG) ή οξέος στεφανιαίου συνδρόμου (ΟΣΣ), αλλά διέφεραν όσο αφορά το ιστορικό καπνίσματος (83,9% για DAPT 24 μηνών έν. 74,2% για DAPT ≤12 μηνών, p=0.02). Η χρονική επέκταση της DAPT για 24 μήνες δε φάνηκε να επιδρά στην πιθανότητα για νέο ΟΣΣ ή για καρδιαγγειακό θάνατο (HR=0,57, p=0,25). Με την εφαρμογή της λογιστικής παλινδρόμησης, φάνηκε ότι το κληρονομικό ιστορικό (OR: 1,98, p=0.04), ιστορικό PCI (OR: 1,98, p=0.01), το ιστορικό CABG (OR: 3,48, p=0.03) και η DAPT για 24 μήνες (OR:0,43, p=0,001 έν. DAPT≤12 μηνών) είναι ανεξάρτητοι προγνωστικοί δείκτες για την ολική νοσηρότητα και θνησιμότητα, μετά από προσαρμογή για την ηλικία, φύλο, αρτηριακή υπέρταση, σακχαρώδη διαβήτη, δυσλιπιδαιμία, ιστορικό καπνίσματος, ιστορικό παλαιότερο ΟΣΣ και αυξημένο αθηρωματικό φορτίο. Σύμφωνα με την ανάλυση κατά Cox, η μακροπρόθεσμη DAPT παρέμεινε ανεξάρτητος, ευνοϊκός, προγνωστικός δείκτης όσο αφορά την ολική νοσηρότητα και θνησιμότητα [HR: 0,67 (95% CI: 0,48-0,94) για DAPT 24 μηνών, p=0,02) μετά από προσαρμογή για τους προαναφερόμενους παράγοντες. Την ίδια στιγμή, το κληρονομικό ιστορικό (HR:1,55, p=0,02), το ιστορικό PCI (HR:1,59, p=0,01) και το ιστορικό CABG (HR:1,97, p=0,01) παρέμειναν ανεξάρτητοι, δυσμενείς προγνωστικοί παράγοντες για την ολική νοσηρότητα και θνησιμότητα. Η ανάλυση επιβίωσης κατά Kaplan Meier έδειξε ότι η επιβίωση της ομάδας με DAPT 24 μήνες ήταν σημαντικά αυξημένη [48 (44-53) μήνες έν. 44 (40-49) μήνες, LogRank test p=0,01] σε σχέση με την επιβίωση της ομάδας DAPT≤12 μηνών. Οι δύο ομάδες δεν διέφεραν μεταξύ τους όσο αφορά την εκδήλωση μείζονων αιμορραγιών (HR: 0,48, p=0,19) ή αιμορραγιών οποιασδήποτε βαρύτητας (HR: 1,08, p=0,76). Συμπεράσματα: Η επέκταση της διάρκειας χορήγησης διπλής αντιαιμοπεταλιακής αγωγής στους 24 μήνες εμφανίζει μεγαλύτερη κλινική αποτελεσματικότητα από ότι η χορήγηση για μικρότερο χρονικό διάστημα όσον αφορά την ολική νοσηρότητα και θνησιμότητα, χωρίς έκπτωση στην ασφάλεια του χορηγούμενου σχήματος.","abstract_html":"Εισαγωγή: Η διπλή αντιαιμοπεταλιακή αγωγή (DAPT) από ασπιρίνη και κλοπιδογρέλη είναι ο ακρογωνιαίος λίθος της δευτερογενούς πρόληψης θρομβωτικών φαινομένων σε ασθενείς που υποβάλλονται σε διαδερμική στεφανιαία παρέμβαση (PCI) και αγγειοπλαστική μετά από οξύ στεφανιαίο σύνδρομο (ΟΣΣ) ή στα πλαίσια στεφανιαίας νόσου (ΣΝ). Σκοπός: Να αναδείξει την επίδραση της μακροπρόθεσμης DAPT για 24 μήνες αντί της βραχυπρόθεσμης DAPT για ≤ 12 μηνών στην πρόγνωση ασθενών που έχουν υποβληθεί σε PCI και αγγειοπλαστική σύμφωνα με τις ενδείξεις. Υλικό και Μέθοδος: Το δείγμα αποτέλεσαν 469 νοσηλευόμενοι ασθενείς στο Γ.Ν.Α. «ΙΠΠΟΚΡΑΤΕΙΟ», μέσης ηλικίας 63,46 ± 10,33 ετών και στο 90,2% άνδρες, οι οποίοι υπεβλήθησαν σε PCI και αγγειοπλαστική Οι ασθενείς έλαβαν DAPT με δόση συντήρησης με ασπιρίνη 80-160mg και κλοπιδογρέλη 75mg ημερησίως και με βάση της διάρκεια λήψης της DAPT διακρίθηκαν στην Ομάδα Α για DAPT ≤12 μήνες και Ομάδα Β για DAPT 24 μήνες. Οι ασθενείς παρακολουθήθηκαν προοπτικά για χρονικό διάστημα κατά μέσο όρο διάστημα 37 (25-46) μηνών για την εκδήλωση των πρωτογενών και δευτερογενών καταληκτικών σημείων. Αποτελέσματα: Δεν υπήρχαν διαφορές ανάμεσα στις δύο ομάδες όσο αφορά την ηλικία, το φύλο, το ιστορικό σακχαρώδους διαβήτη, αρτηριακής υπέρτασης, δυσλιπιδαιμίας, κληρονομικού ιστορικού, αθηρωματικό φορτίο, ιστορικό προηγούμενης PCI, αορτοστεφανιαίας παρέμβασης (CABG) ή οξέος στεφανιαίου συνδρόμου (ΟΣΣ), αλλά διέφεραν όσο αφορά το ιστορικό καπνίσματος (83,9% για DAPT 24 μηνών έν. 74,2% για DAPT ≤12 μηνών, p=0.02). Η χρονική επέκταση της DAPT για 24 μήνες δε φάνηκε να επιδρά στην πιθανότητα για νέο ΟΣΣ ή για καρδιαγγειακό θάνατο (HR=0,57, p=0,25). Με την εφαρμογή της λογιστικής παλινδρόμησης, φάνηκε ότι το κληρονομικό ιστορικό (OR: 1,98, p=0.04), ιστορικό PCI (OR: 1,98, p=0.01), το ιστορικό CABG (OR: 3,48, p=0.03) και η DAPT για 24 μήνες (OR:0,43, p=0,001 έν. DAPT≤12 μηνών) είναι ανεξάρτητοι προγνωστικοί δείκτες για την ολική νοσηρότητα και θνησιμότητα, μετά από προσαρμογή για την ηλικία, φύλο, αρτηριακή υπέρταση, σακχαρώδη διαβήτη, δυσλιπιδαιμία, ιστορικό καπνίσματος, ιστορικό παλαιότερο ΟΣΣ και αυξημένο αθηρωματικό φορτίο. Σύμφωνα με την ανάλυση κατά Cox, η μακροπρόθεσμη DAPT παρέμεινε ανεξάρτητος, ευνοϊκός, προγνωστικός δείκτης όσο αφορά την ολική νοσηρότητα και θνησιμότητα [HR: 0,67 (95% CI: 0,48-0,94) για DAPT 24 μηνών, p=0,02) μετά από προσαρμογή για τους προαναφερόμενους παράγοντες. Την ίδια στιγμή, το κληρονομικό ιστορικό (HR:1,55, p=0,02), το ιστορικό PCI (HR:1,59, p=0,01) και το ιστορικό CABG (HR:1,97, p=0,01) παρέμειναν ανεξάρτητοι, δυσμενείς προγνωστικοί παράγοντες για την ολική νοσηρότητα και θνησιμότητα. Η ανάλυση επιβίωσης κατά Kaplan Meier έδειξε ότι η επιβίωση της ομάδας με DAPT 24 μήνες ήταν σημαντικά αυξημένη [48 (44-53) μήνες έν. 44 (40-49) μήνες, LogRank test p=0,01] σε σχέση με την επιβίωση της ομάδας DAPT≤12 μηνών. Οι δύο ομάδες δεν διέφεραν μεταξύ τους όσο αφορά την εκδήλωση μείζονων αιμορραγιών (HR: 0,48, p=0,19) ή αιμορραγιών οποιασδήποτε βαρύτητας (HR: 1,08, p=0,76). Συμπεράσματα: Η επέκταση της διάρκειας χορήγησης διπλής αντιαιμοπεταλιακής αγωγής στους 24 μήνες εμφανίζει μεγαλύτερη κλινική αποτελεσματικότητα από ότι η χορήγηση για μικρότερο χρονικό διάστημα όσον αφορά την ολική νοσηρότητα και θνησιμότητα, χωρίς έκπτωση στην ασφάλεια του χορηγούμενου σχήματος.","abstract_has_math":false,"creators":["Μουρούζης Κωνσταντίνος","Mourouzis Konstantinos"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:35:21Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2875826"],"render_values":[{"text":"uoadl:2875826","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2875826","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2875826","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2875826","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μουρούζης Κωνσταντίνος","Mourouzis Konstantinos"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2875826","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2875826"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Η διπλή αντιαιμοπεταλιακή αγωγή (DAPT) από ασπιρίνη και κλοπιδογρέλη είναι ο ακρογωνιαίος λίθος της δευτερογενούς πρόληψης θρομβωτικών φαινομένων σε ασθενείς που υποβάλλονται σε διαδερμική στεφανιαία παρέμβαση (PCI) και αγγειοπλαστική μετά από οξύ στεφανιαίο σύνδρομο (ΟΣΣ) ή στα πλαίσια στεφανιαίας νόσου (ΣΝ). Σκοπός: Να αναδείξει την επίδραση της μακροπρόθεσμης DAPT για 24 μήνες αντί της βραχυπρόθεσμης DAPT για ≤ 12 μηνών στην πρόγνωση ασθενών που έχουν υποβληθεί σε PCI και αγγειοπλαστική σύμφωνα με τις ενδείξεις. Υλικό και Μέθοδος: Το δείγμα αποτέλεσαν 469 νοσηλευόμενοι ασθενείς στο Γ.Ν.Α. «ΙΠΠΟΚΡΑΤΕΙΟ», μέσης ηλικίας 63,46 ± 10,33 ετών και στο 90,2% άνδρες, οι οποίοι υπεβλήθησαν σε PCI και αγγειοπλαστική Οι ασθενείς έλαβαν DAPT με δόση συντήρησης με ασπιρίνη 80-160mg και κλοπιδογρέλη 75mg ημερησίως και με βάση της διάρκεια λήψης της DAPT διακρίθηκαν στην Ομάδα Α για DAPT ≤12 μήνες και Ομάδα Β για DAPT 24 μήνες. Οι ασθενείς παρακολουθήθηκαν προοπτικά για χρονικό διάστημα κατά μέσο όρο διάστημα 37 (25-46) μηνών για την εκδήλωση των πρωτογενών και δευτερογενών καταληκτικών σημείων. Αποτελέσματα: Δεν υπήρχαν διαφορές ανάμεσα στις δύο ομάδες όσο αφορά την ηλικία, το φύλο, το ιστορικό σακχαρώδους διαβήτη, αρτηριακής υπέρτασης, δυσλιπιδαιμίας, κληρονομικού ιστορικού, αθηρωματικό φορτίο, ιστορικό προηγούμενης PCI, αορτοστεφανιαίας παρέμβασης (CABG) ή οξέος στεφανιαίου συνδρόμου (ΟΣΣ), αλλά διέφεραν όσο αφορά το ιστορικό καπνίσματος (83,9% για DAPT 24 μηνών έν. 74,2% για DAPT ≤12 μηνών, p=0.02). Η χρονική επέκταση της DAPT για 24 μήνες δε φάνηκε να επιδρά στην πιθανότητα για νέο ΟΣΣ ή για καρδιαγγειακό θάνατο (HR=0,57, p=0,25). Με την εφαρμογή της λογιστικής παλινδρόμησης, φάνηκε ότι το κληρονομικό ιστορικό (OR: 1,98, p=0.04), ιστορικό PCI (OR: 1,98, p=0.01), το ιστορικό CABG (OR: 3,48, p=0.03) και η DAPT για 24 μήνες (OR:0,43, p=0,001 έν. DAPT≤12 μηνών) είναι ανεξάρτητοι προγνωστικοί δείκτες για την ολική νοσηρότητα και θνησιμότητα, μετά από προσαρμογή για την ηλικία, φύλο, αρτηριακή υπέρταση, σακχαρώδη διαβήτη, δυσλιπιδαιμία, ιστορικό καπνίσματος, ιστορικό παλαιότερο ΟΣΣ και αυξημένο αθηρωματικό φορτίο. Σύμφωνα με την ανάλυση κατά Cox, η μακροπρόθεσμη DAPT παρέμεινε ανεξάρτητος, ευνοϊκός, προγνωστικός δείκτης όσο αφορά την ολική νοσηρότητα και θνησιμότητα [HR: 0,67 (95% CI: 0,48-0,94) για DAPT 24 μηνών, p=0,02) μετά από προσαρμογή για τους προαναφερόμενους παράγοντες. Την ίδια στιγμή, το κληρονομικό ιστορικό (HR:1,55, p=0,02), το ιστορικό PCI (HR:1,59, p=0,01) και το ιστορικό CABG (HR:1,97, p=0,01) παρέμειναν ανεξάρτητοι, δυσμενείς προγνωστικοί παράγοντες για την ολική νοσηρότητα και θνησιμότητα. Η ανάλυση επιβίωσης κατά Kaplan Meier έδειξε ότι η επιβίωση της ομάδας με DAPT 24 μήνες ήταν σημαντικά αυξημένη [48 (44-53) μήνες έν. 44 (40-49) μήνες, LogRank test p=0,01] σε σχέση με την επιβίωση της ομάδας DAPT≤12 μηνών. Οι δύο ομάδες δεν διέφεραν μεταξύ τους όσο αφορά την εκδήλωση μείζονων αιμορραγιών (HR: 0,48, p=0,19) ή αιμορραγιών οποιασδήποτε βαρύτητας (HR: 1,08, p=0,76). Συμπεράσματα: Η επέκταση της διάρκειας χορήγησης διπλής αντιαιμοπεταλιακής αγωγής στους 24 μήνες εμφανίζει μεγαλύτερη κλινική αποτελεσματικότητα από ότι η χορήγηση για μικρότερο χρονικό διάστημα όσον αφορά την ολική νοσηρότητα και θνησιμότητα, χωρίς έκπτωση στην ασφάλεια του χορηγούμενου σχήματος.","Hypothesis: Dual antiplatelet therapy (DAPT) with aspirin and clopidogrel is the cornerstone of secondary prevention of thrombotic events in patients undergoing percutaneous coronary intervention (PCI) and angioplasty, either in the context of acute coronary syndromes (ACS) or of stable coronary disease (CAD). Purpose: To study the effect of long-term DAPT for 24 months compared to short-term DAPT ≤ 12 months in the prognosis of patients who have undergone PCI and angioplasty. Methods: 469 patients [423 (90.2%) men], with a median age of 63.46 ± 10.33 years who underwent PCI and angioplasty, either in the context of ACS [104 (22.6%)] or stable CAD, participated into our prospective, non-invasive study. Patients received DAPT with a maintenance dose of aspirin 80-160mg and clopidogrel 75mg daily and they were categorized in Group A for DAPT ≤ 12 months and Group B for DAPT 24 months, based on the duration of DAPT they received. Patients were prospectively followed up for an average of 37 (25- 46) months for the onset of primary and secondary endpoints. Results: There were no differences between the two groups regarding age, gender, history of diabetes mellitus, arterial hypertension, dyslipidemia, family history, atherosclerotic burden, previous PCI history, coronary artery bypass gradient (CABG). Patient who received DAPT for 24 months were more likely smokers (83.9% for DAPT 24 months, 74.2% for DAPT ≤12 months, p = 0.02). The extension of DAPT did not appear to affect the likelihood of a new ACS or cardiovascular death (HR = 0.57, p = 0.25). When we contacted a regression analysis model, family history (OR: 1.98, p = 0.04), history of previous PCI (OR: 1.98, p = 0.01), CABG history (OR: 3.48, p = ) and DAPT for 24 months (OR: 0.43, p = 0.001 DAPT≤12 months) were independent predictors of total morbidity and mortality after adjustment for age, gender, arterial hypertension, diabetes mellitus, dyslipidemia, smoking history, history of previous ACS and increased atherosclerotic burden. According to the Cox analysis, long-term DAPT remained an independent, favorable, prognostic indicator for total morbidity and mortality [HR: 0.67 (95% CI: 0.48-0.94) for 24 months DAPT, p = 0,02) after adjustment for the aforementioned factors. At the same time, family history (HR: 1.55, p = 0.02), history of previous PCI (HR: 1.59, p = 0.01) and CABG history (HR: 1.97, p = 0.01) remained independent, adverse prognostic factors for total morbidity and mortality. Survival analysis by Kaplan Meier showed that group survival with DAPT 24 months was significantly elevated [48 (44-53) vs. 44 (40-49) months, LogRank test p = 0.01] in comparison to the DAPT≤12 month group. The two groups did not differ in the incidence of major bleeding (HR: 0.48, p = 0.19) or bleeding of any severity (HR: 1.08, p = 0.76). Conclusions: Extending the duration of dual antiplatelet administration to 24 months has a more favorable clinical efficacy on total morbidity and mortality than the administration over a shorter period, without compromising on the safety of the administered regimen."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Σύγκριση της κλινικής αποτελεσματικότητας της μακροπρόθεσμης έναντι της βραχυπρόθεσμης χορήγησης διπλής αντιαιμοπεταλιακἠς αγωγής με ασπιρίνη και κλοπιδογρέλη στην πρόγνωση των ασθενών μετά από διαδερμική στεφανιαία παρέμβαση"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μουρούζης Κωνσταντίνος","Mourouzis Konstantinos"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Εισαγωγή: Η διπλή αντιαιμοπεταλιακή αγωγή (DAPT) από ασπιρίνη και κλοπιδογρέλη είναι ο ακρογωνιαίος λίθος της δευτερογενούς πρόληψης θρομβωτικών φαινομένων σε ασθενείς που υποβάλλονται σε διαδερμική στεφανιαία παρέμβαση (PCI) και αγγειοπλαστική μετά από οξύ στεφανιαίο σύνδρομο (ΟΣΣ) ή στα πλαίσια στεφανιαίας νόσου (ΣΝ). Σκοπός: Να αναδείξει την επίδραση της μακροπρόθεσμης DAPT για 24 μήνες αντί της βραχυπρόθεσμης DAPT για ≤ 12 μηνών στην πρόγνωση ασθενών που έχουν υποβληθεί σε PCI και αγγειοπλαστική σύμφωνα με τις ενδείξεις. Υλικό και Μέθοδος: Το δείγμα αποτέλεσαν 469 νοσηλευόμενοι ασθενείς στο Γ.Ν.Α. «ΙΠΠΟΚΡΑΤΕΙΟ», μέσης ηλικίας 63,46 ± 10,33 ετών και στο 90,2% άνδρες, οι οποίοι υπεβλήθησαν σε PCI και αγγειοπλαστική Οι ασθενείς έλαβαν DAPT με δόση συντήρησης με ασπιρίνη 80-160mg και κλοπιδογρέλη 75mg ημερησίως και με βάση της διάρκεια λήψης της DAPT διακρίθηκαν στην Ομάδα Α για DAPT ≤12 μήνες και Ομάδα Β για DAPT 24 μήνες. Οι ασθενείς παρακολουθήθηκαν προοπτικά για χρονικό διάστημα κατά μέσο όρο διάστημα 37 (25-46) μηνών για την εκδήλωση των πρωτογενών και δευτερογενών καταληκτικών σημείων. Αποτελέσματα: Δεν υπήρχαν διαφορές ανάμεσα στις δύο ομάδες όσο αφορά την ηλικία, το φύλο, το ιστορικό σακχαρώδους διαβήτη, αρτηριακής υπέρτασης, δυσλιπιδαιμίας, κληρονομικού ιστορικού, αθηρωματικό φορτίο, ιστορικό προηγούμενης PCI, αορτοστεφανιαίας παρέμβασης (CABG) ή οξέος στεφανιαίου συνδρόμου (ΟΣΣ), αλλά διέφεραν όσο αφορά το ιστορικό καπνίσματος (83,9% για DAPT 24 μηνών έν. 74,2% για DAPT ≤12 μηνών, p=0.02). Η χρονική επέκταση της DAPT για 24 μήνες δε φάνηκε να επιδρά στην πιθανότητα για νέο ΟΣΣ ή για καρδιαγγειακό θάνατο (HR=0,57, p=0,25). Με την εφαρμογή της λογιστικής παλινδρόμησης, φάνηκε ότι το κληρονομικό ιστορικό (OR: 1,98, p=0.04), ιστορικό PCI (OR: 1,98, p=0.01), το ιστορικό CABG (OR: 3,48, p=0.03) και η DAPT για 24 μήνες (OR:0,43, p=0,001 έν. DAPT≤12 μηνών) είναι ανεξάρτητοι προγνωστικοί δείκτες για την ολική νοσηρότητα και θνησιμότητα, μετά από προσαρμογή για την ηλικία, φύλο, αρτηριακή υπέρταση, σακχαρώδη διαβήτη, δυσλιπιδαιμία, ιστορικό καπνίσματος, ιστορικό παλαιότερο ΟΣΣ και αυξημένο αθηρωματικό φορτίο. Σύμφωνα με την ανάλυση κατά Cox, η μακροπρόθεσμη DAPT παρέμεινε ανεξάρτητος, ευνοϊκός, προγνωστικός δείκτης όσο αφορά την ολική νοσηρότητα και θνησιμότητα [HR: 0,67 (95% CI: 0,48-0,94) για DAPT 24 μηνών, p=0,02) μετά από προσαρμογή για τους προαναφερόμενους παράγοντες. Την ίδια στιγμή, το κληρονομικό ιστορικό (HR:1,55, p=0,02), το ιστορικό PCI (HR:1,59, p=0,01) και το ιστορικό CABG (HR:1,97, p=0,01) παρέμειναν ανεξάρτητοι, δυσμενείς προγνωστικοί παράγοντες για την ολική νοσηρότητα και θνησιμότητα. Η ανάλυση επιβίωσης κατά Kaplan Meier έδειξε ότι η επιβίωση της ομάδας με DAPT 24 μήνες ήταν σημαντικά αυξημένη [48 (44-53) μήνες έν. 44 (40-49) μήνες, LogRank test p=0,01] σε σχέση με την επιβίωση της ομάδας DAPT≤12 μηνών. Οι δύο ομάδες δεν διέφεραν μεταξύ τους όσο αφορά την εκδήλωση μείζονων αιμορραγιών (HR: 0,48, p=0,19) ή αιμορραγιών οποιασδήποτε βαρύτητας (HR: 1,08, p=0,76). Συμπεράσματα: Η επέκταση της διάρκειας χορήγησης διπλής αντιαιμοπεταλιακής αγωγής στους 24 μήνες εμφανίζει μεγαλύτερη κλινική αποτελεσματικότητα από ότι η χορήγηση για μικρότερο χρονικό διάστημα όσον αφορά την ολική νοσηρότητα και θνησιμότητα, χωρίς έκπτωση στην ασφάλεια του χορηγούμενου σχήματος.","Hypothesis: Dual antiplatelet therapy (DAPT) with aspirin and clopidogrel is the cornerstone of secondary prevention of thrombotic events in patients undergoing percutaneous coronary intervention (PCI) and angioplasty, either in the context of acute coronary syndromes (ACS) or of stable coronary disease (CAD). Purpose: To study the effect of long-term DAPT for 24 months compared to short-term DAPT ≤ 12 months in the prognosis of patients who have undergone PCI and angioplasty. Methods: 469 patients [423 (90.2%) men], with a median age of 63.46 ± 10.33 years who underwent PCI and angioplasty, either in the context of ACS [104 (22.6%)] or stable CAD, participated into our prospective, non-invasive study. Patients received DAPT with a maintenance dose of aspirin 80-160mg and clopidogrel 75mg daily and they were categorized in Group A for DAPT ≤ 12 months and Group B for DAPT 24 months, based on the duration of DAPT they received. Patients were prospectively followed up for an average of 37 (25- 46) months for the onset of primary and secondary endpoints. Results: There were no differences between the two groups regarding age, gender, history of diabetes mellitus, arterial hypertension, dyslipidemia, family history, atherosclerotic burden, previous PCI history, coronary artery bypass gradient (CABG). Patient who received DAPT for 24 months were more likely smokers (83.9% for DAPT 24 months, 74.2% for DAPT ≤12 months, p = 0.02). The extension of DAPT did not appear to affect the likelihood of a new ACS or cardiovascular death (HR = 0.57, p = 0.25). When we contacted a regression analysis model, family history (OR: 1.98, p = 0.04), history of previous PCI (OR: 1.98, p = 0.01), CABG history (OR: 3.48, p = ) and DAPT for 24 months (OR: 0.43, p = 0.001 DAPT≤12 months) were independent predictors of total morbidity and mortality after adjustment for age, gender, arterial hypertension, diabetes mellitus, dyslipidemia, smoking history, history of previous ACS and increased atherosclerotic burden. According to the Cox analysis, long-term DAPT remained an independent, favorable, prognostic indicator for total morbidity and mortality [HR: 0.67 (95% CI: 0.48-0.94) for 24 months DAPT, p = 0,02) after adjustment for the aforementioned factors. At the same time, family history (HR: 1.55, p = 0.02), history of previous PCI (HR: 1.59, p = 0.01) and CABG history (HR: 1.97, p = 0.01) remained independent, adverse prognostic factors for total morbidity and mortality. Survival analysis by Kaplan Meier showed that group survival with DAPT 24 months was significantly elevated [48 (44-53) vs. 44 (40-49) months, LogRank test p = 0.01] in comparison to the DAPT≤12 month group. The two groups did not differ in the incidence of major bleeding (HR: 0.48, p = 0.19) or bleeding of any severity (HR: 1.08, p = 0.76). Conclusions: Extending the duration of dual antiplatelet administration to 24 months has a more favorable clinical efficacy on total morbidity and mortality than the administration over a shorter period, without compromising on the safety of the administered regimen."],"dc:identifier":["uoadl:2875826","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2875826"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Σύγκριση της κλινικής αποτελεσματικότητας της μακροπρόθεσμης έναντι της βραχυπρόθεσμης χορήγησης διπλής αντιαιμοπεταλιακἠς αγωγής με ασπιρίνη και κλοπιδογρέλη στην πρόγνωση των ασθενών μετά από διαδερμική στεφανιαία παρέμβαση"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:35:21Z"}