{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2876013"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2876013","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Δημοκρατική Άμυνα: Η πορεία μιας οργάνωσης 1967-1970","abstract":"Η παρούσα διπλωματική εργασία, πραγματεύεται τα πολλαπλά σημαινόμενα των δικών την περίοδο της στρατιωτικής δικτατορίας 1967-1974. Πιο συγκεκριμένα, εστιάζει στα πρακτικά των δικών της αντιστασιακής οργάνωσης Δημοκρατική Άμυνα, τα οποία δημοσιεύτηκαν στον Τύπο. Επιπροσθέτως, επιχειρείται να διερευνηθεί η διαδικασία συγκρότησης αντιστασιακής οργάνωσης από πολίτες, οι οποίοι προέρχονταν από αστικό περιβάλλον και δεν είχαν ανάλογη εμπειρία στο παρελθόν. Αρχικά, με την βοήθεια της υπάρχουσας βιβλιογραφίας, το πρώτο κεφάλαιο επιχειρεί να αποτυπώσει την πορεία εκδημοκρατισμού της δεκαετίας του 1960 και τη σταδιακή μετατόπιση από το διαιρετικό σχήμα «Εθνικόφρονες/μη Εθνικόφρονες», που είχε επιβληθεί από το τέλος του Εμφυλίου, σε εκείνο της διαιρετικής τομής «Δεξιά/ Αντιδεξιά». Στο δεύτερο κεφάλαιο, καταγράφονται οι μορφές αντίστασης που αναπτύχθηκαν καθ’ όλη τη διάρκεια της επταετίας εναντίον του στρατιωτικού καθεστώτος στην Ελλάδα. Στο τρίτο κεφάλαιο, επιχειρείται μια πρώτη αποτύπωση της πορείας της Δημοκρατικής Άμυνας αλλά και του πολιτικού της λόγου μέσα από τις προκηρύξεις της, καθώς και μέσα από τα κείμενα που δημοσιεύτηκαν στο παράνομο φύλλο της. Στο τέταρτο κεφάλαιο, το ενδιαφέρον μετατοπίζεται στα πρακτικά των δικών και κατά κύριο λόγο στα πρακτικά των δύο δικών που δημοσιεύτηκαν στον Τύπο, επιχειρώντας να φωτίσει τη σημασία των δικών τόσο από την πλευρά του καθεστώτος, όσο και από την πλευρά των διωκόμενων. Το πέμπτο κεφάλαιο αφιερώνεται στην παρουσία ως μαρτύρων κατηγορίας, πολιτών που είχαν δραστηριοποιηθεί στα πλαίσια της οργάνωσης ώστε να εκδηλώσουν τα αντιδικτατορικά τους αισθήματα. Οι καταθέσεις τους μας επιτρέπουν να δούμε πως επιχείρησαν οι πολίτες αυτοί που δεν προέρχονταν από κάποιο μαζικό κόμμα και δεν είχαν δραστηριοποιηθεί κάτω από καθεστώς παρανομίας, να συγκροτήσουν αντιστασιακή οργάνωση· αφετέρου μας επιτρέπει να αναδείξουμε τη διακαή επιθυμία του δικτατορικού καθεστώτος να αντλήσει νομιμοποίηση επιχειρώντας να δώσει «αντιπολιτευτικό χαρακτήρα» στις δίκες αυτές. Στο έκτο κεφάλαιο, εστιάζοντας στη μεγάλη δίκη των 35 μελών και πιο συγκεκριμένα στις απολογίες των κατηγορουμένων αλλά και στις καταθέσεις των μαρτύρων υπεράσπισης, όπου ανάμεσα τους βρισκόντουσαν βουλευτές και υπουργοί του προδικτατορικού πολιτικού προσωπικού, επιχειρείται να αναδειχθεί η πλήρης αποτυχία του δικτατορικού καθεστώτος να νομιμοποιηθεί μέσω των δικών αυτών. Τέλος, στο έβδομο κεφάλαιο το ενδιαφέρον μετατοπίζεται στη μνημόνευση της οργάνωσης και του αντιδικτατορικού αγώνα, μέσω των μεταγενέστερων αφηγήσεων των ίδιων των μελών της Δημοκρατικής Άμυνας.","abstract_html":"Η παρούσα διπλωματική εργασία, πραγματεύεται τα πολλαπλά σημαινόμενα των δικών την περίοδο της στρατιωτικής δικτατορίας 1967-1974. Πιο συγκεκριμένα, εστιάζει στα πρακτικά των δικών της αντιστασιακής οργάνωσης Δημοκρατική Άμυνα, τα οποία δημοσιεύτηκαν στον Τύπο. Επιπροσθέτως, επιχειρείται να διερευνηθεί η διαδικασία συγκρότησης αντιστασιακής οργάνωσης από πολίτες, οι οποίοι προέρχονταν από αστικό περιβάλλον και δεν είχαν ανάλογη εμπειρία στο παρελθόν. Αρχικά, με την βοήθεια της υπάρχουσας βιβλιογραφίας, το πρώτο κεφάλαιο επιχειρεί να αποτυπώσει την πορεία εκδημοκρατισμού της δεκαετίας του 1960 και τη σταδιακή μετατόπιση από το διαιρετικό σχήμα «Εθνικόφρονες/μη Εθνικόφρονες», που είχε επιβληθεί από το τέλος του Εμφυλίου, σε εκείνο της διαιρετικής τομής «Δεξιά/ Αντιδεξιά». Στο δεύτερο κεφάλαιο, καταγράφονται οι μορφές αντίστασης που αναπτύχθηκαν καθ’ όλη τη διάρκεια της επταετίας εναντίον του στρατιωτικού καθεστώτος στην Ελλάδα. Στο τρίτο κεφάλαιο, επιχειρείται μια πρώτη αποτύπωση της πορείας της Δημοκρατικής Άμυνας αλλά και του πολιτικού της λόγου μέσα από τις προκηρύξεις της, καθώς και μέσα από τα κείμενα που δημοσιεύτηκαν στο παράνομο φύλλο της. Στο τέταρτο κεφάλαιο, το ενδιαφέρον μετατοπίζεται στα πρακτικά των δικών και κατά κύριο λόγο στα πρακτικά των δύο δικών που δημοσιεύτηκαν στον Τύπο, επιχειρώντας να φωτίσει τη σημασία των δικών τόσο από την πλευρά του καθεστώτος, όσο και από την πλευρά των διωκόμενων. Το πέμπτο κεφάλαιο αφιερώνεται στην παρουσία ως μαρτύρων κατηγορίας, πολιτών που είχαν δραστηριοποιηθεί στα πλαίσια της οργάνωσης ώστε να εκδηλώσουν τα αντιδικτατορικά τους αισθήματα. Οι καταθέσεις τους μας επιτρέπουν να δούμε πως επιχείρησαν οι πολίτες αυτοί που δεν προέρχονταν από κάποιο μαζικό κόμμα και δεν είχαν δραστηριοποιηθεί κάτω από καθεστώς παρανομίας, να συγκροτήσουν αντιστασιακή οργάνωση· αφετέρου μας επιτρέπει να αναδείξουμε τη διακαή επιθυμία του δικτατορικού καθεστώτος να αντλήσει νομιμοποίηση επιχειρώντας να δώσει «αντιπολιτευτικό χαρακτήρα» στις δίκες αυτές. Στο έκτο κεφάλαιο, εστιάζοντας στη μεγάλη δίκη των 35 μελών και πιο συγκεκριμένα στις απολογίες των κατηγορουμένων αλλά και στις καταθέσεις των μαρτύρων υπεράσπισης, όπου ανάμεσα τους βρισκόντουσαν βουλευτές και υπουργοί του προδικτατορικού πολιτικού προσωπικού, επιχειρείται να αναδειχθεί η πλήρης αποτυχία του δικτατορικού καθεστώτος να νομιμοποιηθεί μέσω των δικών αυτών. Τέλος, στο έβδομο κεφάλαιο το ενδιαφέρον μετατοπίζεται στη μνημόνευση της οργάνωσης και του αντιδικτατορικού αγώνα, μέσω των μεταγενέστερων αφηγήσεων των ίδιων των μελών της Δημοκρατικής Άμυνας.","abstract_has_math":false,"creators":["Κατσαφάδος Νίκος","Katsafados Nikos"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:35:24Z","subjects":["Ιστορία","History"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2876013"],"render_values":[{"text":"uoadl:2876013","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2876013","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2876013","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2876013","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κατσαφάδος Νίκος","Katsafados Nikos"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Ιστορία","History"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2876013","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2876013"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα διπλωματική εργασία, πραγματεύεται τα πολλαπλά σημαινόμενα των δικών την περίοδο της στρατιωτικής δικτατορίας 1967-1974. Πιο συγκεκριμένα, εστιάζει στα πρακτικά των δικών της αντιστασιακής οργάνωσης Δημοκρατική Άμυνα, τα οποία δημοσιεύτηκαν στον Τύπο. Επιπροσθέτως, επιχειρείται να διερευνηθεί η διαδικασία συγκρότησης αντιστασιακής οργάνωσης από πολίτες, οι οποίοι προέρχονταν από αστικό περιβάλλον και δεν είχαν ανάλογη εμπειρία στο παρελθόν. Αρχικά, με την βοήθεια της υπάρχουσας βιβλιογραφίας, το πρώτο κεφάλαιο επιχειρεί να αποτυπώσει την πορεία εκδημοκρατισμού της δεκαετίας του 1960 και τη σταδιακή μετατόπιση από το διαιρετικό σχήμα «Εθνικόφρονες/μη Εθνικόφρονες», που είχε επιβληθεί από το τέλος του Εμφυλίου, σε εκείνο της διαιρετικής τομής «Δεξιά/ Αντιδεξιά». Στο δεύτερο κεφάλαιο, καταγράφονται οι μορφές αντίστασης που αναπτύχθηκαν καθ’ όλη τη διάρκεια της επταετίας εναντίον του στρατιωτικού καθεστώτος στην Ελλάδα. Στο τρίτο κεφάλαιο, επιχειρείται μια πρώτη αποτύπωση της πορείας της Δημοκρατικής Άμυνας αλλά και του πολιτικού της λόγου μέσα από τις προκηρύξεις της, καθώς και μέσα από τα κείμενα που δημοσιεύτηκαν στο παράνομο φύλλο της. Στο τέταρτο κεφάλαιο, το ενδιαφέρον μετατοπίζεται στα πρακτικά των δικών και κατά κύριο λόγο στα πρακτικά των δύο δικών που δημοσιεύτηκαν στον Τύπο, επιχειρώντας να φωτίσει τη σημασία των δικών τόσο από την πλευρά του καθεστώτος, όσο και από την πλευρά των διωκόμενων. Το πέμπτο κεφάλαιο αφιερώνεται στην παρουσία ως μαρτύρων κατηγορίας, πολιτών που είχαν δραστηριοποιηθεί στα πλαίσια της οργάνωσης ώστε να εκδηλώσουν τα αντιδικτατορικά τους αισθήματα. Οι καταθέσεις τους μας επιτρέπουν να δούμε πως επιχείρησαν οι πολίτες αυτοί που δεν προέρχονταν από κάποιο μαζικό κόμμα και δεν είχαν δραστηριοποιηθεί κάτω από καθεστώς παρανομίας, να συγκροτήσουν αντιστασιακή οργάνωση· αφετέρου μας επιτρέπει να αναδείξουμε τη διακαή επιθυμία του δικτατορικού καθεστώτος να αντλήσει νομιμοποίηση επιχειρώντας να δώσει «αντιπολιτευτικό χαρακτήρα» στις δίκες αυτές. Στο έκτο κεφάλαιο, εστιάζοντας στη μεγάλη δίκη των 35 μελών και πιο συγκεκριμένα στις απολογίες των κατηγορουμένων αλλά και στις καταθέσεις των μαρτύρων υπεράσπισης, όπου ανάμεσα τους βρισκόντουσαν βουλευτές και υπουργοί του προδικτατορικού πολιτικού προσωπικού, επιχειρείται να αναδειχθεί η πλήρης αποτυχία του δικτατορικού καθεστώτος να νομιμοποιηθεί μέσω των δικών αυτών. Τέλος, στο έβδομο κεφάλαιο το ενδιαφέρον μετατοπίζεται στη μνημόνευση της οργάνωσης και του αντιδικτατορικού αγώνα, μέσω των μεταγενέστερων αφηγήσεων των ίδιων των μελών της Δημοκρατικής Άμυνας.","This senior thesis deals with the multiple significants’ of the trials that took place during the military dictatorship (junta) of 1967- 1974. More specifically, it focuses on resistance organization ‘Democratic Defence’ and the minutes of the organization’s trial, which were published in the Press. In addition, it attempts an investigation of the particular process of establishing a resistance organization by civilians originating from an bourgeois environment with no such prior experience in the past. Initially, assisted by existing literature, the first chapter attempts to capture, the process of the 1960s democratization and the gradual shift from the divisive ‘National frontiers/ non National Frontiers’ that had been imposed since the end of the Civil War to that of the divisional line ‘Right wing/ non right wing’. The second chapter describes the forms of resistance developed over these seven years against the military regime, in Greece. The third chapter attempts a first delineation of ‘Democratic Defence’s’ course and its political discourse through its pamphlets, as well as, the texts published by the organization through its illegal publication. In the fourth chapter, the interest is shifted to the trial’s proceedings and, most importantly, to the proceedings of two specific trials, whose minutes were published in the Press, in an attempt to highlight the importance of these trials, both for the regime and for the persecuted. The fifth chapter is devoted to the presence, as crown witnesses, of citizens who had been active within the organization in order to manifest their anti-dictatorial feelings. Their depositions’ allow us, on the one hand, to see how citizens who didn’t come from a mass party and who weren’t involved in any irregularity, tried to constitute a resistance organization; on the other hand, it allows us to highlight the devout desire of the dictatorial regime to establish legitimacy, by trying to give a dimension of ‘political opposition’ to these trials. In the sixth chapter, by focusing on the great trial of the organization’s 35 members, and in particular on the defendants accusations and the testimonies of the defense witnesses, among whom were deputies and ministers of the pre-dictatorship civilian staff, it is attempted to show the complete failure of the dictatorship regime to legitimize itself through these very trials. Finally, in the seventh chapter, the interest transitions to the organization’s and the anti-dictatorial’s struggle memorial narratives through later interviews of members of the ‘Democratic Defence’."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Δημοκρατική Άμυνα: Η πορεία μιας οργάνωσης 1967-1970"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κατσαφάδος Νίκος","Katsafados Nikos"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Η παρούσα διπλωματική εργασία, πραγματεύεται τα πολλαπλά σημαινόμενα των δικών την περίοδο της στρατιωτικής δικτατορίας 1967-1974. Πιο συγκεκριμένα, εστιάζει στα πρακτικά των δικών της αντιστασιακής οργάνωσης Δημοκρατική Άμυνα, τα οποία δημοσιεύτηκαν στον Τύπο. Επιπροσθέτως, επιχειρείται να διερευνηθεί η διαδικασία συγκρότησης αντιστασιακής οργάνωσης από πολίτες, οι οποίοι προέρχονταν από αστικό περιβάλλον και δεν είχαν ανάλογη εμπειρία στο παρελθόν. Αρχικά, με την βοήθεια της υπάρχουσας βιβλιογραφίας, το πρώτο κεφάλαιο επιχειρεί να αποτυπώσει την πορεία εκδημοκρατισμού της δεκαετίας του 1960 και τη σταδιακή μετατόπιση από το διαιρετικό σχήμα «Εθνικόφρονες/μη Εθνικόφρονες», που είχε επιβληθεί από το τέλος του Εμφυλίου, σε εκείνο της διαιρετικής τομής «Δεξιά/ Αντιδεξιά». Στο δεύτερο κεφάλαιο, καταγράφονται οι μορφές αντίστασης που αναπτύχθηκαν καθ’ όλη τη διάρκεια της επταετίας εναντίον του στρατιωτικού καθεστώτος στην Ελλάδα. Στο τρίτο κεφάλαιο, επιχειρείται μια πρώτη αποτύπωση της πορείας της Δημοκρατικής Άμυνας αλλά και του πολιτικού της λόγου μέσα από τις προκηρύξεις της, καθώς και μέσα από τα κείμενα που δημοσιεύτηκαν στο παράνομο φύλλο της. Στο τέταρτο κεφάλαιο, το ενδιαφέρον μετατοπίζεται στα πρακτικά των δικών και κατά κύριο λόγο στα πρακτικά των δύο δικών που δημοσιεύτηκαν στον Τύπο, επιχειρώντας να φωτίσει τη σημασία των δικών τόσο από την πλευρά του καθεστώτος, όσο και από την πλευρά των διωκόμενων. Το πέμπτο κεφάλαιο αφιερώνεται στην παρουσία ως μαρτύρων κατηγορίας, πολιτών που είχαν δραστηριοποιηθεί στα πλαίσια της οργάνωσης ώστε να εκδηλώσουν τα αντιδικτατορικά τους αισθήματα. Οι καταθέσεις τους μας επιτρέπουν να δούμε πως επιχείρησαν οι πολίτες αυτοί που δεν προέρχονταν από κάποιο μαζικό κόμμα και δεν είχαν δραστηριοποιηθεί κάτω από καθεστώς παρανομίας, να συγκροτήσουν αντιστασιακή οργάνωση· αφετέρου μας επιτρέπει να αναδείξουμε τη διακαή επιθυμία του δικτατορικού καθεστώτος να αντλήσει νομιμοποίηση επιχειρώντας να δώσει «αντιπολιτευτικό χαρακτήρα» στις δίκες αυτές. Στο έκτο κεφάλαιο, εστιάζοντας στη μεγάλη δίκη των 35 μελών και πιο συγκεκριμένα στις απολογίες των κατηγορουμένων αλλά και στις καταθέσεις των μαρτύρων υπεράσπισης, όπου ανάμεσα τους βρισκόντουσαν βουλευτές και υπουργοί του προδικτατορικού πολιτικού προσωπικού, επιχειρείται να αναδειχθεί η πλήρης αποτυχία του δικτατορικού καθεστώτος να νομιμοποιηθεί μέσω των δικών αυτών. Τέλος, στο έβδομο κεφάλαιο το ενδιαφέρον μετατοπίζεται στη μνημόνευση της οργάνωσης και του αντιδικτατορικού αγώνα, μέσω των μεταγενέστερων αφηγήσεων των ίδιων των μελών της Δημοκρατικής Άμυνας.","This senior thesis deals with the multiple significants’ of the trials that took place during the military dictatorship (junta) of 1967- 1974. More specifically, it focuses on resistance organization ‘Democratic Defence’ and the minutes of the organization’s trial, which were published in the Press. In addition, it attempts an investigation of the particular process of establishing a resistance organization by civilians originating from an bourgeois environment with no such prior experience in the past. Initially, assisted by existing literature, the first chapter attempts to capture, the process of the 1960s democratization and the gradual shift from the divisive ‘National frontiers/ non National Frontiers’ that had been imposed since the end of the Civil War to that of the divisional line ‘Right wing/ non right wing’. The second chapter describes the forms of resistance developed over these seven years against the military regime, in Greece. The third chapter attempts a first delineation of ‘Democratic Defence’s’ course and its political discourse through its pamphlets, as well as, the texts published by the organization through its illegal publication. In the fourth chapter, the interest is shifted to the trial’s proceedings and, most importantly, to the proceedings of two specific trials, whose minutes were published in the Press, in an attempt to highlight the importance of these trials, both for the regime and for the persecuted. The fifth chapter is devoted to the presence, as crown witnesses, of citizens who had been active within the organization in order to manifest their anti-dictatorial feelings. Their depositions’ allow us, on the one hand, to see how citizens who didn’t come from a mass party and who weren’t involved in any irregularity, tried to constitute a resistance organization; on the other hand, it allows us to highlight the devout desire of the dictatorial regime to establish legitimacy, by trying to give a dimension of ‘political opposition’ to these trials. In the sixth chapter, by focusing on the great trial of the organization’s 35 members, and in particular on the defendants accusations and the testimonies of the defense witnesses, among whom were deputies and ministers of the pre-dictatorship civilian staff, it is attempted to show the complete failure of the dictatorship regime to legitimize itself through these very trials. Finally, in the seventh chapter, the interest transitions to the organization’s and the anti-dictatorial’s struggle memorial narratives through later interviews of members of the ‘Democratic Defence’."],"dc:identifier":["uoadl:2876013","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2876013"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Ιστορία","History"],"dc:title":["Δημοκρατική Άμυνα: Η πορεία μιας οργάνωσης 1967-1970"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:35:24Z"}