{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2876066"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2876066","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Υστερία: Το Μυστήριο της Ιστορίας","abstract":"Η παρούσα ερευνητική προσπάθεια αφορά το διαχρονικό προβληματισμό γύρω από την πάθηση της υστερίας και τις αντιλήψεις οι οποίες διαμορφώθηκαν γι’ αυτήν. Αποτελώντας ανά τους αιώνες πεδίο αντιπαραθέσεων και αμφισβήτησης μεταξύ ιατρών και ερευνητών, κατέληξε να μετατραπεί σε μια θεματική, της οποίας η μελέτη άπτεται διαφόρων επιστημονικών πεδίων, όπως της ιατρικής, της ψυχολογίας, της ψυχιατρικής και της ιστορίας. Η τελευταία επικεντρώνει το ενδιαφέρον της κυρίως στις κοινωνικές προεκτάσεις της, αλλά και στην έμφυλη διάσταση της. Εξετάζοντας τους ορισμούς και τη συμπτωματολογία της υστερίας στη νεότερη Δυτική Ευρώπη, αποσκοπεί να την εντάξει σε ένα ιστορικό-πολιτισμικό πλαίσιο, λαμβάνοντας υπόψη τους κοινωνικούς και οικονομικούς παράγοντες που διαμόρφωναν την αντιμετώπισή της. Η ερμηνεία των ηθικών και των έμφυλων όρων της μεταβάλλεται μονίμως, με στόχο την εύρεση μιας χρυσής τομής, που να ακολουθεί τις κανονιστικές επιταγές, όπως αυτές διαμορφώνονται και με βάση τα κοινωνικά συμφραζόμενα της κάθε περιόδου. Σημείο εκκίνησης της έρευνας αυτής αποτελεί το τέλος της κλασικής εποχής για την ιατρική επιστήμη, δηλαδή ο 17ος αιώνας και φτάνει μέχρι την εποχή της κατάρριψης των ιατρικών δεδομένων του 19ου αιώνα, με την έλευση της ψυχανάλυσης και την ανάπτυξη της φυσιολογίας. Η ανάλυση ακολουθεί μια συγκεκριμένη ταξινόμηση. Αρχικά, δίνεται το ιστορικό πλαίσιο εξέλιξης των θεωριών για την υστερία από τη γένεσή της μέχρι και τη κατάργηση της χρήσης του όρου από τη ψυχιατρική τον 20ο αιώνα. Στη συνέχεια παρατίθενται οι γνωμοδοτήσεις των εκάστοτε επιφανών επιστημόνων και γιατρών σχετικά με τη συμπτωματολογία, αλλά και τα αίτια πρόκλησης της. Μέσα από αυτά, επιχειρείται η διερεύνηση της σχέσης του γιατρού με τον ασθενή, έτσι ώστε να αποσαφηνιστεί η αντικειμενικότητα των κριτηρίων και οι κοινωνικές και έμφυλες προεκτάσεις τους. Αξιοποιήθηκε μια πληθώρα πηγών, που αποτελούνταν κυρίως από ερμηνευτικές αναλύσεις των έργων των επιστημόνων, που ασχολήθηκαν με αυτή, όπως ο Γάλλος γιατρός Σαρκώ και ο Αυστριακός γιατρός και εισηγητής της ψυχαναλυτικής μεθόδου, Σίγκμουντ Φρόυντ. Ανάμεσα σε αυτά, ξεχωρίζουν οι μελέτες του Mark Micale και του Andrew Scull, οι οποίες παρουσιάζουν τις πολύπλευρες και σύνθετες οπτικές, που έχουν αναπτυχθεί γύρω από το ζήτημα της υστερίας λαμβάνοντας υπόψη τις σύγχρονες θεωρήσεις και αντιλήψεις. Συμπληρωματικά, πολύτιμη αποτέλεσε η συνεισφορά του έργου του Pierre Janet, ενώ ταυτόχρονα αξιοποιήθηκε ένας σημαντικός άριθμος επιστημονικών άρθρων και στατιστικών μελετών, καθώς και μονογραφιών, τα οποία στήριξαν τα συμπεράσματα που εξήχθησαν.","abstract_html":"Η παρούσα ερευνητική προσπάθεια αφορά το διαχρονικό προβληματισμό γύρω από την πάθηση της υστερίας και τις αντιλήψεις οι οποίες διαμορφώθηκαν γι’ αυτήν. Αποτελώντας ανά τους αιώνες πεδίο αντιπαραθέσεων και αμφισβήτησης μεταξύ ιατρών και ερευνητών, κατέληξε να μετατραπεί σε μια θεματική, της οποίας η μελέτη άπτεται διαφόρων επιστημονικών πεδίων, όπως της ιατρικής, της ψυχολογίας, της ψυχιατρικής και της ιστορίας. Η τελευταία επικεντρώνει το ενδιαφέρον της κυρίως στις κοινωνικές προεκτάσεις της, αλλά και στην έμφυλη διάσταση της. Εξετάζοντας τους ορισμούς και τη συμπτωματολογία της υστερίας στη νεότερη Δυτική Ευρώπη, αποσκοπεί να την εντάξει σε ένα ιστορικό-πολιτισμικό πλαίσιο, λαμβάνοντας υπόψη τους κοινωνικούς και οικονομικούς παράγοντες που διαμόρφωναν την αντιμετώπισή της. Η ερμηνεία των ηθικών και των έμφυλων όρων της μεταβάλλεται μονίμως, με στόχο την εύρεση μιας χρυσής τομής, που να ακολουθεί τις κανονιστικές επιταγές, όπως αυτές διαμορφώνονται και με βάση τα κοινωνικά συμφραζόμενα της κάθε περιόδου. Σημείο εκκίνησης της έρευνας αυτής αποτελεί το τέλος της κλασικής εποχής για την ιατρική επιστήμη, δηλαδή ο 17ος αιώνας και φτάνει μέχρι την εποχή της κατάρριψης των ιατρικών δεδομένων του 19ου αιώνα, με την έλευση της ψυχανάλυσης και την ανάπτυξη της φυσιολογίας. Η ανάλυση ακολουθεί μια συγκεκριμένη ταξινόμηση. Αρχικά, δίνεται το ιστορικό πλαίσιο εξέλιξης των θεωριών για την υστερία από τη γένεσή της μέχρι και τη κατάργηση της χρήσης του όρου από τη ψυχιατρική τον 20ο αιώνα. Στη συνέχεια παρατίθενται οι γνωμοδοτήσεις των εκάστοτε επιφανών επιστημόνων και γιατρών σχετικά με τη συμπτωματολογία, αλλά και τα αίτια πρόκλησης της. Μέσα από αυτά, επιχειρείται η διερεύνηση της σχέσης του γιατρού με τον ασθενή, έτσι ώστε να αποσαφηνιστεί η αντικειμενικότητα των κριτηρίων και οι κοινωνικές και έμφυλες προεκτάσεις τους. Αξιοποιήθηκε μια πληθώρα πηγών, που αποτελούνταν κυρίως από ερμηνευτικές αναλύσεις των έργων των επιστημόνων, που ασχολήθηκαν με αυτή, όπως ο Γάλλος γιατρός Σαρκώ και ο Αυστριακός γιατρός και εισηγητής της ψυχαναλυτικής μεθόδου, Σίγκμουντ Φρόυντ. Ανάμεσα σε αυτά, ξεχωρίζουν οι μελέτες του Mark Micale και του Andrew Scull, οι οποίες παρουσιάζουν τις πολύπλευρες και σύνθετες οπτικές, που έχουν αναπτυχθεί γύρω από το ζήτημα της υστερίας λαμβάνοντας υπόψη τις σύγχρονες θεωρήσεις και αντιλήψεις. Συμπληρωματικά, πολύτιμη αποτέλεσε η συνεισφορά του έργου του Pierre Janet, ενώ ταυτόχρονα αξιοποιήθηκε ένας σημαντικός άριθμος επιστημονικών άρθρων και στατιστικών μελετών, καθώς και μονογραφιών, τα οποία στήριξαν τα συμπεράσματα που εξήχθησαν.","abstract_has_math":false,"creators":["Αρβανιτάκη Ευαγγελία","Arvanitaki Evangelia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:35:24Z","subjects":["Ιστορία","History"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2876066"],"render_values":[{"text":"uoadl:2876066","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2876066","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2876066","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2876066","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Αρβανιτάκη Ευαγγελία","Arvanitaki Evangelia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Ιστορία","History"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2876066","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2876066"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα ερευνητική προσπάθεια αφορά το διαχρονικό προβληματισμό γύρω από την πάθηση της υστερίας και τις αντιλήψεις οι οποίες διαμορφώθηκαν γι’ αυτήν. Αποτελώντας ανά τους αιώνες πεδίο αντιπαραθέσεων και αμφισβήτησης μεταξύ ιατρών και ερευνητών, κατέληξε να μετατραπεί σε μια θεματική, της οποίας η μελέτη άπτεται διαφόρων επιστημονικών πεδίων, όπως της ιατρικής, της ψυχολογίας, της ψυχιατρικής και της ιστορίας. Η τελευταία επικεντρώνει το ενδιαφέρον της κυρίως στις κοινωνικές προεκτάσεις της, αλλά και στην έμφυλη διάσταση της. Εξετάζοντας τους ορισμούς και τη συμπτωματολογία της υστερίας στη νεότερη Δυτική Ευρώπη, αποσκοπεί να την εντάξει σε ένα ιστορικό-πολιτισμικό πλαίσιο, λαμβάνοντας υπόψη τους κοινωνικούς και οικονομικούς παράγοντες που διαμόρφωναν την αντιμετώπισή της. Η ερμηνεία των ηθικών και των έμφυλων όρων της μεταβάλλεται μονίμως, με στόχο την εύρεση μιας χρυσής τομής, που να ακολουθεί τις κανονιστικές επιταγές, όπως αυτές διαμορφώνονται και με βάση τα κοινωνικά συμφραζόμενα της κάθε περιόδου. Σημείο εκκίνησης της έρευνας αυτής αποτελεί το τέλος της κλασικής εποχής για την ιατρική επιστήμη, δηλαδή ο 17ος αιώνας και φτάνει μέχρι την εποχή της κατάρριψης των ιατρικών δεδομένων του 19ου αιώνα, με την έλευση της ψυχανάλυσης και την ανάπτυξη της φυσιολογίας. Η ανάλυση ακολουθεί μια συγκεκριμένη ταξινόμηση. Αρχικά, δίνεται το ιστορικό πλαίσιο εξέλιξης των θεωριών για την υστερία από τη γένεσή της μέχρι και τη κατάργηση της χρήσης του όρου από τη ψυχιατρική τον 20ο αιώνα. Στη συνέχεια παρατίθενται οι γνωμοδοτήσεις των εκάστοτε επιφανών επιστημόνων και γιατρών σχετικά με τη συμπτωματολογία, αλλά και τα αίτια πρόκλησης της. Μέσα από αυτά, επιχειρείται η διερεύνηση της σχέσης του γιατρού με τον ασθενή, έτσι ώστε να αποσαφηνιστεί η αντικειμενικότητα των κριτηρίων και οι κοινωνικές και έμφυλες προεκτάσεις τους. Αξιοποιήθηκε μια πληθώρα πηγών, που αποτελούνταν κυρίως από ερμηνευτικές αναλύσεις των έργων των επιστημόνων, που ασχολήθηκαν με αυτή, όπως ο Γάλλος γιατρός Σαρκώ και ο Αυστριακός γιατρός και εισηγητής της ψυχαναλυτικής μεθόδου, Σίγκμουντ Φρόυντ. Ανάμεσα σε αυτά, ξεχωρίζουν οι μελέτες του Mark Micale και του Andrew Scull, οι οποίες παρουσιάζουν τις πολύπλευρες και σύνθετες οπτικές, που έχουν αναπτυχθεί γύρω από το ζήτημα της υστερίας λαμβάνοντας υπόψη τις σύγχρονες θεωρήσεις και αντιλήψεις. Συμπληρωματικά, πολύτιμη αποτέλεσε η συνεισφορά του έργου του Pierre Janet, ενώ ταυτόχρονα αξιοποιήθηκε ένας σημαντικός άριθμος επιστημονικών άρθρων και στατιστικών μελετών, καθώς και μονογραφιών, τα οποία στήριξαν τα συμπεράσματα που εξήχθησαν.","The present contribution tackles the timeless reflection on the hysterical condition and the perceptions that have been formulated for it. A field of controversy between physicians and researchers over the centuries, it has turned into a subject whose study addresses various disciplines such as medicine, psychology, psychiatry and history. The latter focuses its interest mainly on its social implications, but also on its gender dimension. By examining the definitions and symptoms of hysteria in modern Western Europe, this contribution seeks to integrate it into a historical-cultural context, taking into account the social and economic factors that shaped its treatment. The interpretation of its moral and gendered terms is presented as constantly changing, with the aim of finding a golden incision, following regulatory imperatives, as they are shaped by the social context of each period. The starting point of this research is the end of the classical era for medical science, that is, the 17th century, reaching the time of the collapse of 19th-century medical data, with the advent of psychoanalysis and the development of physiology. The analysis follows a particular classification. Initially, the focus is on the historical context of the theory of hysteria from birth to the elimination of the term from psychiatry in the 20th century. Then follow the examination of the opinions of eminent scientists and physicians about the symptomatology and its causes. Through these, it is attempted to investigate the physician's relationship with the patient in order to clarify the objectivity of the criteria and their social and gender implications. An abundance of sources was used, consisting mainly of interpretative analyses of the works of scientists dealing with it, such as the French physician Charcot and the Austrian physician and rapporteur of the psychoanalytic method, Sigmund Freud. Among these are the studies by Mark Micale and Andrew Scull, which present the multifaceted and complex perspectives developed around the issue of hysteria, taking into account modern theories and perceptions. In addition, the contribution of Pierre Janet's work was valuable, while at the same time an important number of scientific articles and statistical studies and monographs were used, in support of the drawn conclusions."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Υστερία: Το Μυστήριο της Ιστορίας"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Αρβανιτάκη Ευαγγελία","Arvanitaki Evangelia"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Η παρούσα ερευνητική προσπάθεια αφορά το διαχρονικό προβληματισμό γύρω από την πάθηση της υστερίας και τις αντιλήψεις οι οποίες διαμορφώθηκαν γι’ αυτήν. Αποτελώντας ανά τους αιώνες πεδίο αντιπαραθέσεων και αμφισβήτησης μεταξύ ιατρών και ερευνητών, κατέληξε να μετατραπεί σε μια θεματική, της οποίας η μελέτη άπτεται διαφόρων επιστημονικών πεδίων, όπως της ιατρικής, της ψυχολογίας, της ψυχιατρικής και της ιστορίας. Η τελευταία επικεντρώνει το ενδιαφέρον της κυρίως στις κοινωνικές προεκτάσεις της, αλλά και στην έμφυλη διάσταση της. Εξετάζοντας τους ορισμούς και τη συμπτωματολογία της υστερίας στη νεότερη Δυτική Ευρώπη, αποσκοπεί να την εντάξει σε ένα ιστορικό-πολιτισμικό πλαίσιο, λαμβάνοντας υπόψη τους κοινωνικούς και οικονομικούς παράγοντες που διαμόρφωναν την αντιμετώπισή της. Η ερμηνεία των ηθικών και των έμφυλων όρων της μεταβάλλεται μονίμως, με στόχο την εύρεση μιας χρυσής τομής, που να ακολουθεί τις κανονιστικές επιταγές, όπως αυτές διαμορφώνονται και με βάση τα κοινωνικά συμφραζόμενα της κάθε περιόδου. Σημείο εκκίνησης της έρευνας αυτής αποτελεί το τέλος της κλασικής εποχής για την ιατρική επιστήμη, δηλαδή ο 17ος αιώνας και φτάνει μέχρι την εποχή της κατάρριψης των ιατρικών δεδομένων του 19ου αιώνα, με την έλευση της ψυχανάλυσης και την ανάπτυξη της φυσιολογίας. Η ανάλυση ακολουθεί μια συγκεκριμένη ταξινόμηση. Αρχικά, δίνεται το ιστορικό πλαίσιο εξέλιξης των θεωριών για την υστερία από τη γένεσή της μέχρι και τη κατάργηση της χρήσης του όρου από τη ψυχιατρική τον 20ο αιώνα. Στη συνέχεια παρατίθενται οι γνωμοδοτήσεις των εκάστοτε επιφανών επιστημόνων και γιατρών σχετικά με τη συμπτωματολογία, αλλά και τα αίτια πρόκλησης της. Μέσα από αυτά, επιχειρείται η διερεύνηση της σχέσης του γιατρού με τον ασθενή, έτσι ώστε να αποσαφηνιστεί η αντικειμενικότητα των κριτηρίων και οι κοινωνικές και έμφυλες προεκτάσεις τους. Αξιοποιήθηκε μια πληθώρα πηγών, που αποτελούνταν κυρίως από ερμηνευτικές αναλύσεις των έργων των επιστημόνων, που ασχολήθηκαν με αυτή, όπως ο Γάλλος γιατρός Σαρκώ και ο Αυστριακός γιατρός και εισηγητής της ψυχαναλυτικής μεθόδου, Σίγκμουντ Φρόυντ. Ανάμεσα σε αυτά, ξεχωρίζουν οι μελέτες του Mark Micale και του Andrew Scull, οι οποίες παρουσιάζουν τις πολύπλευρες και σύνθετες οπτικές, που έχουν αναπτυχθεί γύρω από το ζήτημα της υστερίας λαμβάνοντας υπόψη τις σύγχρονες θεωρήσεις και αντιλήψεις. Συμπληρωματικά, πολύτιμη αποτέλεσε η συνεισφορά του έργου του Pierre Janet, ενώ ταυτόχρονα αξιοποιήθηκε ένας σημαντικός άριθμος επιστημονικών άρθρων και στατιστικών μελετών, καθώς και μονογραφιών, τα οποία στήριξαν τα συμπεράσματα που εξήχθησαν.","The present contribution tackles the timeless reflection on the hysterical condition and the perceptions that have been formulated for it. A field of controversy between physicians and researchers over the centuries, it has turned into a subject whose study addresses various disciplines such as medicine, psychology, psychiatry and history. The latter focuses its interest mainly on its social implications, but also on its gender dimension. By examining the definitions and symptoms of hysteria in modern Western Europe, this contribution seeks to integrate it into a historical-cultural context, taking into account the social and economic factors that shaped its treatment. The interpretation of its moral and gendered terms is presented as constantly changing, with the aim of finding a golden incision, following regulatory imperatives, as they are shaped by the social context of each period. The starting point of this research is the end of the classical era for medical science, that is, the 17th century, reaching the time of the collapse of 19th-century medical data, with the advent of psychoanalysis and the development of physiology. The analysis follows a particular classification. Initially, the focus is on the historical context of the theory of hysteria from birth to the elimination of the term from psychiatry in the 20th century. Then follow the examination of the opinions of eminent scientists and physicians about the symptomatology and its causes. Through these, it is attempted to investigate the physician's relationship with the patient in order to clarify the objectivity of the criteria and their social and gender implications. An abundance of sources was used, consisting mainly of interpretative analyses of the works of scientists dealing with it, such as the French physician Charcot and the Austrian physician and rapporteur of the psychoanalytic method, Sigmund Freud. Among these are the studies by Mark Micale and Andrew Scull, which present the multifaceted and complex perspectives developed around the issue of hysteria, taking into account modern theories and perceptions. In addition, the contribution of Pierre Janet's work was valuable, while at the same time an important number of scientific articles and statistical studies and monographs were used, in support of the drawn conclusions."],"dc:identifier":["uoadl:2876066","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2876066"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Ιστορία","History"],"dc:title":["Υστερία: Το Μυστήριο της Ιστορίας"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:35:24Z"}