{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2876210"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2876210","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Εκτίμηση της ποιότητας ζωής των ασθενών με Οξύ Διαχωρισμό Ανιούσας Αορτής μετά τη χειρουργική θεραπεία","abstract":"Εισαγωγή: Ο οξύς αορτικός διαχωρισμός είναι μία κλινική οντότητα που απαιτεί επείγουσα χειρουργική αντιμετώπιση. Η τρέχουσα βιβλιογραφία αποτελείται κυρίως από εκθέσεις μετεγχειριτικών αποτελεσμάτων. Η μακροπρόθεσμη έκβαση και η ποιότητα ζωής δεν έχουν εξεταστεί εκτενώς. Σκοπός: Πρόκειται για μια μεμονωμένη κεντρική μελέτη για την αξιολόγηση των μακροπρόθεσμων αποτελεσμάτων και την ποιότητα ζωής των ασθενών που υποβλήθηκαν σε επείγουσα χειρουργική επέμβαση για οξύ αορτικό διαχωρισμό ανιούσας αορτής. Μέθοδοι: Από τον Ιανουάριο του 2007 έως τον Δεκέμβριο του 2009, 74 ασθενείς εισήχθησαν διαδοχικά στο νοσοκομείο μας για οξύ διαχωρισμό αορτής τύπου Α. Δεκαεπτά πέθαναν κατά τη διάρκεια της νοσηλείας.Η μέση παρακολούθηση ήταν 108 ± 10 μήνες. Δώδεκα ασθενείς πέθαναν κατά τη διάρκεια της παρακολούθησης και 17 ασθενείς αρνήθηκαν να απαντήσουν στο ερωτηματολόγιο SF-36, γι 'αυτό η ομάδα μελέτης αποτελείται από 28 ασθενείς. Το SF-36 ερωτηματολόγιο λήφθηκε αναδρομικά με τηλεφωνήματα, το πρώτο, το πέμπτο και το δέκατο μετεγχειρητικό έτος και οι συνοπτικές βαθμολογίες αναφορας είναι η σωματική (PCS) και η ψυχική (MCS). Αποτελέσματα: Η ενδονοσοκομειακή θνητότητα ήταν 23%, η όψιμη θνητότητα ήταν 21,1% και η συνολική θνητότητα ήταν 39,2%. Σημαντικές διαφορές τόσο στη σωματική (PCS) όσο και τη ψυχική (MCS) βαθμολογία αναδείχθηκαν διαχρονικά μεταξύ των 28 ασθενών με μακροχρόνια επιβίωση(Τραπέζι). Τόσο το PCS όσο και το MCS κατά το 1ο, 5ο και 10ο έτος δεν διέφεραν σε σύγκριση με τον γενικό πληθυσμό αλλά σε σύγκριση με άτομα που έπασχαν με μία ή περισσότερες χρόνιες παθήσεις τόσο η PCS όσο και η MCS ήταν και οι δύο σημαντικά καλύτερες στα 5 έτη στους ασθενείς μας σε σύγκριση με την ομάδα ελέγχου (p = 0,0028 και p = 0,0259, αντίστοιχα).Ομοίως, στα 5 χρόνια η PCS σε αντίθεση με την MCS ήταν καλύτερη σε σύγκριση με τους ασθενείς που είχαν τουλάχιστον μία νοσηλεία το τρέχον έτος(p =0,035 και p = 0,1, αντιστοίχως). Συμπέρασμα: Η ποιότητα ζωής βελτιώνεται μετά το 1ο μετεγχειρητικό έτος και είναι συγκρίσιμη με τα υγειή άτομα. Παρά το ότι ο οξύς διαχωρισμός της αορτής είναι ένα δυνητικά θανατηφόρο γεγονός ακόμα και με έγκαιρη και αποτελεσματική αντιμετώπιση, τόσο η μακροχρόνια επιβίωση όσο και η ποιότητα ζωής είναι ευνοïκές.","abstract_html":"Εισαγωγή: Ο οξύς αορτικός διαχωρισμός είναι μία κλινική οντότητα που απαιτεί επείγουσα χειρουργική αντιμετώπιση. Η τρέχουσα βιβλιογραφία αποτελείται κυρίως από εκθέσεις μετεγχειριτικών αποτελεσμάτων. Η μακροπρόθεσμη έκβαση και η ποιότητα ζωής δεν έχουν εξεταστεί εκτενώς. Σκοπός: Πρόκειται για μια μεμονωμένη κεντρική μελέτη για την αξιολόγηση των μακροπρόθεσμων αποτελεσμάτων και την ποιότητα ζωής των ασθενών που υποβλήθηκαν σε επείγουσα χειρουργική επέμβαση για οξύ αορτικό διαχωρισμό ανιούσας αορτής. Μέθοδοι: Από τον Ιανουάριο του 2007 έως τον Δεκέμβριο του 2009, 74 ασθενείς εισήχθησαν διαδοχικά στο νοσοκομείο μας για οξύ διαχωρισμό αορτής τύπου Α. Δεκαεπτά πέθαναν κατά τη διάρκεια της νοσηλείας.Η μέση παρακολούθηση ήταν 108 ± 10 μήνες. Δώδεκα ασθενείς πέθαναν κατά τη διάρκεια της παρακολούθησης και 17 ασθενείς αρνήθηκαν να απαντήσουν στο ερωτηματολόγιο SF-36, γι &#x27;αυτό η ομάδα μελέτης αποτελείται από 28 ασθενείς. Το SF-36 ερωτηματολόγιο λήφθηκε αναδρομικά με τηλεφωνήματα, το πρώτο, το πέμπτο και το δέκατο μετεγχειρητικό έτος και οι συνοπτικές βαθμολογίες αναφορας είναι η σωματική (PCS) και η ψυχική (MCS). Αποτελέσματα: Η ενδονοσοκομειακή θνητότητα ήταν 23%, η όψιμη θνητότητα ήταν 21,1% και η συνολική θνητότητα ήταν 39,2%. Σημαντικές διαφορές τόσο στη σωματική (PCS) όσο και τη ψυχική (MCS) βαθμολογία αναδείχθηκαν διαχρονικά μεταξύ των 28 ασθενών με μακροχρόνια επιβίωση(Τραπέζι). Τόσο το PCS όσο και το MCS κατά το 1ο, 5ο και 10ο έτος δεν διέφεραν σε σύγκριση με τον γενικό πληθυσμό αλλά σε σύγκριση με άτομα που έπασχαν με μία ή περισσότερες χρόνιες παθήσεις τόσο η PCS όσο και η MCS ήταν και οι δύο σημαντικά καλύτερες στα 5 έτη στους ασθενείς μας σε σύγκριση με την ομάδα ελέγχου (p = 0,0028 και p = 0,0259, αντίστοιχα).Ομοίως, στα 5 χρόνια η PCS σε αντίθεση με την MCS ήταν καλύτερη σε σύγκριση με τους ασθενείς που είχαν τουλάχιστον μία νοσηλεία το τρέχον έτος(p =0,035 και p = 0,1, αντιστοίχως). Συμπέρασμα: Η ποιότητα ζωής βελτιώνεται μετά το 1ο μετεγχειρητικό έτος και είναι συγκρίσιμη με τα υγειή άτομα. Παρά το ότι ο οξύς διαχωρισμός της αορτής είναι ένα δυνητικά θανατηφόρο γεγονός ακόμα και με έγκαιρη και αποτελεσματική αντιμετώπιση, τόσο η μακροχρόνια επιβίωση όσο και η ποιότητα ζωής είναι ευνοïκές.","abstract_has_math":false,"creators":["Μανάβη Μαρίνα","Manavi Marina"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:35:27Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2876210"],"render_values":[{"text":"uoadl:2876210","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2876210","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2876210","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2876210","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μανάβη Μαρίνα","Manavi Marina"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2876210","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2876210"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Ο οξύς αορτικός διαχωρισμός είναι μία κλινική οντότητα που απαιτεί επείγουσα χειρουργική αντιμετώπιση. Η τρέχουσα βιβλιογραφία αποτελείται κυρίως από εκθέσεις μετεγχειριτικών αποτελεσμάτων. Η μακροπρόθεσμη έκβαση και η ποιότητα ζωής δεν έχουν εξεταστεί εκτενώς. Σκοπός: Πρόκειται για μια μεμονωμένη κεντρική μελέτη για την αξιολόγηση των μακροπρόθεσμων αποτελεσμάτων και την ποιότητα ζωής των ασθενών που υποβλήθηκαν σε επείγουσα χειρουργική επέμβαση για οξύ αορτικό διαχωρισμό ανιούσας αορτής. Μέθοδοι: Από τον Ιανουάριο του 2007 έως τον Δεκέμβριο του 2009, 74 ασθενείς εισήχθησαν διαδοχικά στο νοσοκομείο μας για οξύ διαχωρισμό αορτής τύπου Α. Δεκαεπτά πέθαναν κατά τη διάρκεια της νοσηλείας.Η μέση παρακολούθηση ήταν 108 ± 10 μήνες. Δώδεκα ασθενείς πέθαναν κατά τη διάρκεια της παρακολούθησης και 17 ασθενείς αρνήθηκαν να απαντήσουν στο ερωτηματολόγιο SF-36, γι 'αυτό η ομάδα μελέτης αποτελείται από 28 ασθενείς. Το SF-36 ερωτηματολόγιο λήφθηκε αναδρομικά με τηλεφωνήματα, το πρώτο, το πέμπτο και το δέκατο μετεγχειρητικό έτος και οι συνοπτικές βαθμολογίες αναφορας είναι η σωματική (PCS) και η ψυχική (MCS). Αποτελέσματα: Η ενδονοσοκομειακή θνητότητα ήταν 23%, η όψιμη θνητότητα ήταν 21,1% και η συνολική θνητότητα ήταν 39,2%. Σημαντικές διαφορές τόσο στη σωματική (PCS) όσο και τη ψυχική (MCS) βαθμολογία αναδείχθηκαν διαχρονικά μεταξύ των 28 ασθενών με μακροχρόνια επιβίωση(Τραπέζι). Τόσο το PCS όσο και το MCS κατά το 1ο, 5ο και 10ο έτος δεν διέφεραν σε σύγκριση με τον γενικό πληθυσμό αλλά σε σύγκριση με άτομα που έπασχαν με μία ή περισσότερες χρόνιες παθήσεις τόσο η PCS όσο και η MCS ήταν και οι δύο σημαντικά καλύτερες στα 5 έτη στους ασθενείς μας σε σύγκριση με την ομάδα ελέγχου (p = 0,0028 και p = 0,0259, αντίστοιχα).Ομοίως, στα 5 χρόνια η PCS σε αντίθεση με την MCS ήταν καλύτερη σε σύγκριση με τους ασθενείς που είχαν τουλάχιστον μία νοσηλεία το τρέχον έτος(p =0,035 και p = 0,1, αντιστοίχως). Συμπέρασμα: Η ποιότητα ζωής βελτιώνεται μετά το 1ο μετεγχειρητικό έτος και είναι συγκρίσιμη με τα υγειή άτομα. Παρά το ότι ο οξύς διαχωρισμός της αορτής είναι ένα δυνητικά θανατηφόρο γεγονός ακόμα και με έγκαιρη και αποτελεσματική αντιμετώπιση, τόσο η μακροχρόνια επιβίωση όσο και η ποιότητα ζωής είναι ευνοïκές.","Introduction: Acute aortic dissection (AAD) represents surgical emergency and current literature mainly consists of postoperative outcome reports. Long term outcome and quality of life have not extensively been investigated. Purpose: This is a single center study to assess long term outcome and quality of life of patients who underwent emergency surgery for AAD. Methods: From January 2007 until December 2009, 74 consecutive patients were operated for AAD type A in our hospital. Seventeen died during hospital stay and 12 died during follow-up. Mean follow up was 108±10 months. Seventeen patients refused to answer the SF-36 questionnaire; therefore our study group consists of 28 patients. The SF-36 Questionnaire was retrospectively obtained by phone calls, the first, fifth and tenth postoperative year and 2 summary scores are reported, physical (PCS) and mental (MCS). Results: Our in-hospital mortality was 23%, late mortality 21.1% and the overall mortality was 39.2%. Significant differences in both physical and mental score over time were found among the 28 long-term survivors(Table). Both PCS and MCS at 1st, 5th and 10th year did not differ compared to general population but compared to subjects with one or more chronic diseases both PCS and MCS were both significantly better at 5yrs in our patients vs controls (p=0.0028 and p=0.0259, respectively). Likewise, at 5 years PCS but not MCS was better in comparison to subjects with a history of one hospitalization the preceding year (p= 0.035 and p= 0.1, respectively). Conclusion: Quality of life improves after the 1st post-operative year and is comparable to healthy subjects. Although acute dissection is a catastrophic event with high mortality despite successful and timely repair, long term survival and quality of life on the long term are favorable."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Εκτίμηση της ποιότητας ζωής των ασθενών με Οξύ Διαχωρισμό Ανιούσας Αορτής μετά τη χειρουργική θεραπεία"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μανάβη Μαρίνα","Manavi Marina"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Εισαγωγή: Ο οξύς αορτικός διαχωρισμός είναι μία κλινική οντότητα που απαιτεί επείγουσα χειρουργική αντιμετώπιση. Η τρέχουσα βιβλιογραφία αποτελείται κυρίως από εκθέσεις μετεγχειριτικών αποτελεσμάτων. Η μακροπρόθεσμη έκβαση και η ποιότητα ζωής δεν έχουν εξεταστεί εκτενώς. Σκοπός: Πρόκειται για μια μεμονωμένη κεντρική μελέτη για την αξιολόγηση των μακροπρόθεσμων αποτελεσμάτων και την ποιότητα ζωής των ασθενών που υποβλήθηκαν σε επείγουσα χειρουργική επέμβαση για οξύ αορτικό διαχωρισμό ανιούσας αορτής. Μέθοδοι: Από τον Ιανουάριο του 2007 έως τον Δεκέμβριο του 2009, 74 ασθενείς εισήχθησαν διαδοχικά στο νοσοκομείο μας για οξύ διαχωρισμό αορτής τύπου Α. Δεκαεπτά πέθαναν κατά τη διάρκεια της νοσηλείας.Η μέση παρακολούθηση ήταν 108 ± 10 μήνες. Δώδεκα ασθενείς πέθαναν κατά τη διάρκεια της παρακολούθησης και 17 ασθενείς αρνήθηκαν να απαντήσουν στο ερωτηματολόγιο SF-36, γι 'αυτό η ομάδα μελέτης αποτελείται από 28 ασθενείς. Το SF-36 ερωτηματολόγιο λήφθηκε αναδρομικά με τηλεφωνήματα, το πρώτο, το πέμπτο και το δέκατο μετεγχειρητικό έτος και οι συνοπτικές βαθμολογίες αναφορας είναι η σωματική (PCS) και η ψυχική (MCS). Αποτελέσματα: Η ενδονοσοκομειακή θνητότητα ήταν 23%, η όψιμη θνητότητα ήταν 21,1% και η συνολική θνητότητα ήταν 39,2%. Σημαντικές διαφορές τόσο στη σωματική (PCS) όσο και τη ψυχική (MCS) βαθμολογία αναδείχθηκαν διαχρονικά μεταξύ των 28 ασθενών με μακροχρόνια επιβίωση(Τραπέζι). Τόσο το PCS όσο και το MCS κατά το 1ο, 5ο και 10ο έτος δεν διέφεραν σε σύγκριση με τον γενικό πληθυσμό αλλά σε σύγκριση με άτομα που έπασχαν με μία ή περισσότερες χρόνιες παθήσεις τόσο η PCS όσο και η MCS ήταν και οι δύο σημαντικά καλύτερες στα 5 έτη στους ασθενείς μας σε σύγκριση με την ομάδα ελέγχου (p = 0,0028 και p = 0,0259, αντίστοιχα).Ομοίως, στα 5 χρόνια η PCS σε αντίθεση με την MCS ήταν καλύτερη σε σύγκριση με τους ασθενείς που είχαν τουλάχιστον μία νοσηλεία το τρέχον έτος(p =0,035 και p = 0,1, αντιστοίχως). Συμπέρασμα: Η ποιότητα ζωής βελτιώνεται μετά το 1ο μετεγχειρητικό έτος και είναι συγκρίσιμη με τα υγειή άτομα. Παρά το ότι ο οξύς διαχωρισμός της αορτής είναι ένα δυνητικά θανατηφόρο γεγονός ακόμα και με έγκαιρη και αποτελεσματική αντιμετώπιση, τόσο η μακροχρόνια επιβίωση όσο και η ποιότητα ζωής είναι ευνοïκές.","Introduction: Acute aortic dissection (AAD) represents surgical emergency and current literature mainly consists of postoperative outcome reports. Long term outcome and quality of life have not extensively been investigated. Purpose: This is a single center study to assess long term outcome and quality of life of patients who underwent emergency surgery for AAD. Methods: From January 2007 until December 2009, 74 consecutive patients were operated for AAD type A in our hospital. Seventeen died during hospital stay and 12 died during follow-up. Mean follow up was 108±10 months. Seventeen patients refused to answer the SF-36 questionnaire; therefore our study group consists of 28 patients. The SF-36 Questionnaire was retrospectively obtained by phone calls, the first, fifth and tenth postoperative year and 2 summary scores are reported, physical (PCS) and mental (MCS). Results: Our in-hospital mortality was 23%, late mortality 21.1% and the overall mortality was 39.2%. Significant differences in both physical and mental score over time were found among the 28 long-term survivors(Table). Both PCS and MCS at 1st, 5th and 10th year did not differ compared to general population but compared to subjects with one or more chronic diseases both PCS and MCS were both significantly better at 5yrs in our patients vs controls (p=0.0028 and p=0.0259, respectively). Likewise, at 5 years PCS but not MCS was better in comparison to subjects with a history of one hospitalization the preceding year (p= 0.035 and p= 0.1, respectively). Conclusion: Quality of life improves after the 1st post-operative year and is comparable to healthy subjects. Although acute dissection is a catastrophic event with high mortality despite successful and timely repair, long term survival and quality of life on the long term are favorable."],"dc:identifier":["uoadl:2876210","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2876210"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Εκτίμηση της ποιότητας ζωής των ασθενών με Οξύ Διαχωρισμό Ανιούσας Αορτής μετά τη χειρουργική θεραπεία"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:35:27Z"}