{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2876288"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2876288","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Διερεύνηση των επιπέδων ψυχολογικής υγείας, ποιότητας ζωής και σωματικής δραστηριότητας των φροντιστών ατόμων με άνοια","abstract":"Εισαγωγή: Τις τελευταίες δεκαετίες παρατηρείται μία συνεχή πρόοδο σε διάφορους τομείς, όπως στον τομέα της ιατρική και της τεχνολογίας. Απόρροια αυτού του γεγονότος είναι ορισμένες θετικές και ορισμένες αρνητικές επιπτώσεις στο σύγχρονο κόσμο. Πιο συγκεκριμένα, τα αποτελέσματα της συνεχόμενης εξέλιξης σε αυτούς τους τομείς είναι η αύξηση του γηραιού πληθυσμού και η εξάπλωση του καθιστικού τρόπου ζωής. Επιπλέον, είναι γνωστό ότι η αύξηση του αριθμού των ηλικιωμένων ανθρώπων σχετίζεται με τον επιπολασμό της άνοιας και κατά συνέπεια με την αύξηση του αριθμού των φροντιστών των ανοϊκών ασθενών. Η εξάπλωση του καθιστικού τρόπου ζωής σχετίζεται με τη μείωση της σωματικής δραστηριότητας και συνεπώς με την εξάπλωση πολλών μη μεταδοτικών ασθενειών, ψυχολογικών διαταραχών και την αύξηση της θνησιμότητας. Τα γεγονότα αυτά ίσως μπορούν να συσχετιστούν μεταξύ τους μέσω των οικογενειακών φροντιστών ανοϊκών ασθενών, οι οποίοι παρουσιάζουν συχνά σωματικά και ψυχολογικά προβλήματα υγείας που είναι παρόμοια με εκείνα της υποκινητικότητας. Επομένως, προκύπτει το ερώτημα, η διαταραγμένη κατάσταση της υγείας των φροντιστών οφείλεται και σε μειωμένα επίπεδα φυσικής δραστηριότητας; Σκοπός: Η παρούσα μελέτη επικεντρώθηκε στη διερεύνηση του ψυχολογικού προφίλ, της ποιότητας ζωής και των επιπέδων φυσικής δραστηριότητας των Ελλήνων οικογενειακών φροντιστών, αλλά και στην εξακρίβωση αν όλα αυτά συσχετίζονται μεταξύ τους. Ακόμα, σκοπός της παρούσας έρευνα ήταν η σύγκριση αυτών των μεταβλητών με μία ομάδα ελέγχου- μη φροντιστών, για να διαπιστωθεί αν υπάρχουν διαφορές ανάμεσα στους Έλληνες φροντιστές και μη φροντιστές στα επίπεδα άγχους, κατάθλιψης, επιβάρυνσης, ποιότητας ζωής και πώς αυτά συσχετίζονται με τα επίπεδα φυσικής δραστηριότητας. Απώτερος σκοπός ήταν να προσδιοριστούν τα επίπεδα φυσικής δραστηριότητας των δύο αυτών ομάδων στην Ελλάδα και να διαλευκανθεί αν τα ικανοποιητικά επίπεδα φυσικής δραστηριότητας μπορούν να βελτιώσουν την ψυχολογική υγεία και την ποιότητα ζωής τόσο στους φροντιστές όσο και στους μη φροντιστές. Υλικό και Μέθοδος : Πραγματοποιήθηκε συγχρονική μελέτη. Το δείγμα αποτελούνταν από 159 εθελοντές, από τους οποίους οι 100 ήταν οικογενειακοί φροντιστές ατόμων που πάσχουν από άνοια και οι 59 αποτελούσαν την ομάδα ελέγχου (οι οποίοι δεν είχαν οποιουδήποτε είδους επαγγελματική ή άλλη ενασχόληση σχετική με αυτή των φροντιστών). Χορηγήθηκαν έξι ερωτηματολόγια συνολικά στην ομάδα των φροντιστών και πέντε στην ομάδα ελέγχου, τα οποία περιλάμβαναν: ένα ερωτηματολόγιο δημογραφικών στοιχείων, την κλίμακα άγχους- BAI, την κλίμακα κατάθλιψης-BDI, την κλίμακα ποιότητας ζωής WHOQOL-BREF, ένα ερωτηματολόγιο φυσικής δραστηριότητας-RPAQ καθώς και τη κλίμακα της επιβάρυνσης- ZBI,η οποία χορηγήθηκε μόνο στους φροντιστές. Η επεξεργασία των αποτελεσμάτων έγινε μέσω του στατιστικού προγράμματος SPSS. Αποτελέσματα: Οι Έλληνες φροντιστές των ανθρώπων που υποφέρουν από άνοια φαίνεται να έχουν χειρότερη ποιότητα ζωής και χαμηλότερα επίπεδα φυσικής δραστηριότητας από τους Έλληνες μη φροντιστές αντίστοιχης ηλικίας και φύλου. Όμως, όσον αφορά το άγχος και την κατάθλιψη δεν φαίνεται να υπάρχει στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ των δύο ομάδων. Επιπλέον, αποδείχθηκε ότι οι λιγότερο δραστήριοι (low active) φροντιστές και μη φροντιστές έχουν χειρότερη ποιότητα ζωής από τους πιο δραστήριους (moderate & high active) φροντιστές και μη φροντιστές, καθώς και οι λιγότερο δραστήριοι (low active) φροντιστές παρουσιάζουν μεγαλύτερα επίπεδα κατάθλιψης από τους πιο δραστήριου (moderate & high active) φροντιστές. Από την άλλη πλευρά αποδείχθηκε ότι όταν τα επίπεδα φυσικής δραστηριότητας είναι ικανοποιητικά (σύμφωνα με τις συστάσεις του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (Π.Ο.Υ.) για τη φυσική δραστηριότητα), τα επίπεδα της κατάθλιψης μειώνονται και η ποιότητα ζωής γίνεται καλύτερη. Τέλος, διαπιστώθηκε ότι τα επίπεδα άγχους, τα επίπεδα κατάθλιψης, η ποιότητα ζωής και η επιβάρυνση (των φροντιστών) αλληλοεπηρεάζονται, καθώς φάνηκε ότι όσο αυξάνεται το άγχος τόσο αυξάνεται η κατάθλιψη και όσο αυξάνεται το άγχος και η κατάθλιψη τόσο χειροτερεύει η ποιότητα ζωής τόσο των φροντιστών όσο και των μη φροντιστών. Συμπεράσματα: Οι φροντιστές των ατόμων με άνοια παρουσιάζουν χειρότερη ποιότητα ζωής και χαμηλότερα επίπεδα φυσικής δραστηριότητας από τους μη φροντιστές. Επομένως, η φυσική δραστηριότητα φαίνεται να αποτελεί ένα τρόπο για τη βελτίωση της ποιότητας ζωής των φροντιστών και των μη φροντιστών. Επίσης, παρατηρήθηκε ότι τα ψυχολογικά χαρακτηριστικά (άγχος, κατάθλιψη, επιβάρυνση) συσχετίζονται μεταξύ τους, καθώς και με την ποιότητα ζωής. Επομένως, βελτιώνοντας μία μεταβλητή (π.χ. ποιότητα ζωής), ίσως θα μπορούσαν να επηρεαστούν και οι υπόλοιπες (άγχος, κατάθλιψη, επιβάρυνση).","abstract_html":"Εισαγωγή: Τις τελευταίες δεκαετίες παρατηρείται μία συνεχή πρόοδο σε διάφορους τομείς, όπως στον τομέα της ιατρική και της τεχνολογίας. Απόρροια αυτού του γεγονότος είναι ορισμένες θετικές και ορισμένες αρνητικές επιπτώσεις στο σύγχρονο κόσμο. Πιο συγκεκριμένα, τα αποτελέσματα της συνεχόμενης εξέλιξης σε αυτούς τους τομείς είναι η αύξηση του γηραιού πληθυσμού και η εξάπλωση του καθιστικού τρόπου ζωής. Επιπλέον, είναι γνωστό ότι η αύξηση του αριθμού των ηλικιωμένων ανθρώπων σχετίζεται με τον επιπολασμό της άνοιας και κατά συνέπεια με την αύξηση του αριθμού των φροντιστών των ανοϊκών ασθενών. Η εξάπλωση του καθιστικού τρόπου ζωής σχετίζεται με τη μείωση της σωματικής δραστηριότητας και συνεπώς με την εξάπλωση πολλών μη μεταδοτικών ασθενειών, ψυχολογικών διαταραχών και την αύξηση της θνησιμότητας. Τα γεγονότα αυτά ίσως μπορούν να συσχετιστούν μεταξύ τους μέσω των οικογενειακών φροντιστών ανοϊκών ασθενών, οι οποίοι παρουσιάζουν συχνά σωματικά και ψυχολογικά προβλήματα υγείας που είναι παρόμοια με εκείνα της υποκινητικότητας. Επομένως, προκύπτει το ερώτημα, η διαταραγμένη κατάσταση της υγείας των φροντιστών οφείλεται και σε μειωμένα επίπεδα φυσικής δραστηριότητας; Σκοπός: Η παρούσα μελέτη επικεντρώθηκε στη διερεύνηση του ψυχολογικού προφίλ, της ποιότητας ζωής και των επιπέδων φυσικής δραστηριότητας των Ελλήνων οικογενειακών φροντιστών, αλλά και στην εξακρίβωση αν όλα αυτά συσχετίζονται μεταξύ τους. Ακόμα, σκοπός της παρούσας έρευνα ήταν η σύγκριση αυτών των μεταβλητών με μία ομάδα ελέγχου- μη φροντιστών, για να διαπιστωθεί αν υπάρχουν διαφορές ανάμεσα στους Έλληνες φροντιστές και μη φροντιστές στα επίπεδα άγχους, κατάθλιψης, επιβάρυνσης, ποιότητας ζωής και πώς αυτά συσχετίζονται με τα επίπεδα φυσικής δραστηριότητας. Απώτερος σκοπός ήταν να προσδιοριστούν τα επίπεδα φυσικής δραστηριότητας των δύο αυτών ομάδων στην Ελλάδα και να διαλευκανθεί αν τα ικανοποιητικά επίπεδα φυσικής δραστηριότητας μπορούν να βελτιώσουν την ψυχολογική υγεία και την ποιότητα ζωής τόσο στους φροντιστές όσο και στους μη φροντιστές. Υλικό και Μέθοδος : Πραγματοποιήθηκε συγχρονική μελέτη. Το δείγμα αποτελούνταν από 159 εθελοντές, από τους οποίους οι 100 ήταν οικογενειακοί φροντιστές ατόμων που πάσχουν από άνοια και οι 59 αποτελούσαν την ομάδα ελέγχου (οι οποίοι δεν είχαν οποιουδήποτε είδους επαγγελματική ή άλλη ενασχόληση σχετική με αυτή των φροντιστών). Χορηγήθηκαν έξι ερωτηματολόγια συνολικά στην ομάδα των φροντιστών και πέντε στην ομάδα ελέγχου, τα οποία περιλάμβαναν: ένα ερωτηματολόγιο δημογραφικών στοιχείων, την κλίμακα άγχους- BAI, την κλίμακα κατάθλιψης-BDI, την κλίμακα ποιότητας ζωής WHOQOL-BREF, ένα ερωτηματολόγιο φυσικής δραστηριότητας-RPAQ καθώς και τη κλίμακα της επιβάρυνσης- ZBI,η οποία χορηγήθηκε μόνο στους φροντιστές. Η επεξεργασία των αποτελεσμάτων έγινε μέσω του στατιστικού προγράμματος SPSS. Αποτελέσματα: Οι Έλληνες φροντιστές των ανθρώπων που υποφέρουν από άνοια φαίνεται να έχουν χειρότερη ποιότητα ζωής και χαμηλότερα επίπεδα φυσικής δραστηριότητας από τους Έλληνες μη φροντιστές αντίστοιχης ηλικίας και φύλου. Όμως, όσον αφορά το άγχος και την κατάθλιψη δεν φαίνεται να υπάρχει στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ των δύο ομάδων. Επιπλέον, αποδείχθηκε ότι οι λιγότερο δραστήριοι (low active) φροντιστές και μη φροντιστές έχουν χειρότερη ποιότητα ζωής από τους πιο δραστήριους (moderate &amp; high active) φροντιστές και μη φροντιστές, καθώς και οι λιγότερο δραστήριοι (low active) φροντιστές παρουσιάζουν μεγαλύτερα επίπεδα κατάθλιψης από τους πιο δραστήριου (moderate &amp; high active) φροντιστές. Από την άλλη πλευρά αποδείχθηκε ότι όταν τα επίπεδα φυσικής δραστηριότητας είναι ικανοποιητικά (σύμφωνα με τις συστάσεις του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (Π.Ο.Υ.) για τη φυσική δραστηριότητα), τα επίπεδα της κατάθλιψης μειώνονται και η ποιότητα ζωής γίνεται καλύτερη. Τέλος, διαπιστώθηκε ότι τα επίπεδα άγχους, τα επίπεδα κατάθλιψης, η ποιότητα ζωής και η επιβάρυνση (των φροντιστών) αλληλοεπηρεάζονται, καθώς φάνηκε ότι όσο αυξάνεται το άγχος τόσο αυξάνεται η κατάθλιψη και όσο αυξάνεται το άγχος και η κατάθλιψη τόσο χειροτερεύει η ποιότητα ζωής τόσο των φροντιστών όσο και των μη φροντιστών. Συμπεράσματα: Οι φροντιστές των ατόμων με άνοια παρουσιάζουν χειρότερη ποιότητα ζωής και χαμηλότερα επίπεδα φυσικής δραστηριότητας από τους μη φροντιστές. Επομένως, η φυσική δραστηριότητα φαίνεται να αποτελεί ένα τρόπο για τη βελτίωση της ποιότητας ζωής των φροντιστών και των μη φροντιστών. Επίσης, παρατηρήθηκε ότι τα ψυχολογικά χαρακτηριστικά (άγχος, κατάθλιψη, επιβάρυνση) συσχετίζονται μεταξύ τους, καθώς και με την ποιότητα ζωής. Επομένως, βελτιώνοντας μία μεταβλητή (π.χ. ποιότητα ζωής), ίσως θα μπορούσαν να επηρεαστούν και οι υπόλοιπες (άγχος, κατάθλιψη, επιβάρυνση).","abstract_has_math":false,"creators":["Χατζάκη Άννα","Chatzaki Anna"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:35:27Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2876288"],"render_values":[{"text":"uoadl:2876288","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2876288","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2876288","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2876288","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Χατζάκη Άννα","Chatzaki Anna"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2876288","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2876288"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Τις τελευταίες δεκαετίες παρατηρείται μία συνεχή πρόοδο σε διάφορους τομείς, όπως στον τομέα της ιατρική και της τεχνολογίας. Απόρροια αυτού του γεγονότος είναι ορισμένες θετικές και ορισμένες αρνητικές επιπτώσεις στο σύγχρονο κόσμο. Πιο συγκεκριμένα, τα αποτελέσματα της συνεχόμενης εξέλιξης σε αυτούς τους τομείς είναι η αύξηση του γηραιού πληθυσμού και η εξάπλωση του καθιστικού τρόπου ζωής. Επιπλέον, είναι γνωστό ότι η αύξηση του αριθμού των ηλικιωμένων ανθρώπων σχετίζεται με τον επιπολασμό της άνοιας και κατά συνέπεια με την αύξηση του αριθμού των φροντιστών των ανοϊκών ασθενών. Η εξάπλωση του καθιστικού τρόπου ζωής σχετίζεται με τη μείωση της σωματικής δραστηριότητας και συνεπώς με την εξάπλωση πολλών μη μεταδοτικών ασθενειών, ψυχολογικών διαταραχών και την αύξηση της θνησιμότητας. Τα γεγονότα αυτά ίσως μπορούν να συσχετιστούν μεταξύ τους μέσω των οικογενειακών φροντιστών ανοϊκών ασθενών, οι οποίοι παρουσιάζουν συχνά σωματικά και ψυχολογικά προβλήματα υγείας που είναι παρόμοια με εκείνα της υποκινητικότητας. Επομένως, προκύπτει το ερώτημα, η διαταραγμένη κατάσταση της υγείας των φροντιστών οφείλεται και σε μειωμένα επίπεδα φυσικής δραστηριότητας; Σκοπός: Η παρούσα μελέτη επικεντρώθηκε στη διερεύνηση του ψυχολογικού προφίλ, της ποιότητας ζωής και των επιπέδων φυσικής δραστηριότητας των Ελλήνων οικογενειακών φροντιστών, αλλά και στην εξακρίβωση αν όλα αυτά συσχετίζονται μεταξύ τους. Ακόμα, σκοπός της παρούσας έρευνα ήταν η σύγκριση αυτών των μεταβλητών με μία ομάδα ελέγχου- μη φροντιστών, για να διαπιστωθεί αν υπάρχουν διαφορές ανάμεσα στους Έλληνες φροντιστές και μη φροντιστές στα επίπεδα άγχους, κατάθλιψης, επιβάρυνσης, ποιότητας ζωής και πώς αυτά συσχετίζονται με τα επίπεδα φυσικής δραστηριότητας. Απώτερος σκοπός ήταν να προσδιοριστούν τα επίπεδα φυσικής δραστηριότητας των δύο αυτών ομάδων στην Ελλάδα και να διαλευκανθεί αν τα ικανοποιητικά επίπεδα φυσικής δραστηριότητας μπορούν να βελτιώσουν την ψυχολογική υγεία και την ποιότητα ζωής τόσο στους φροντιστές όσο και στους μη φροντιστές. Υλικό και Μέθοδος : Πραγματοποιήθηκε συγχρονική μελέτη. Το δείγμα αποτελούνταν από 159 εθελοντές, από τους οποίους οι 100 ήταν οικογενειακοί φροντιστές ατόμων που πάσχουν από άνοια και οι 59 αποτελούσαν την ομάδα ελέγχου (οι οποίοι δεν είχαν οποιουδήποτε είδους επαγγελματική ή άλλη ενασχόληση σχετική με αυτή των φροντιστών). Χορηγήθηκαν έξι ερωτηματολόγια συνολικά στην ομάδα των φροντιστών και πέντε στην ομάδα ελέγχου, τα οποία περιλάμβαναν: ένα ερωτηματολόγιο δημογραφικών στοιχείων, την κλίμακα άγχους- BAI, την κλίμακα κατάθλιψης-BDI, την κλίμακα ποιότητας ζωής WHOQOL-BREF, ένα ερωτηματολόγιο φυσικής δραστηριότητας-RPAQ καθώς και τη κλίμακα της επιβάρυνσης- ZBI,η οποία χορηγήθηκε μόνο στους φροντιστές. Η επεξεργασία των αποτελεσμάτων έγινε μέσω του στατιστικού προγράμματος SPSS. Αποτελέσματα: Οι Έλληνες φροντιστές των ανθρώπων που υποφέρουν από άνοια φαίνεται να έχουν χειρότερη ποιότητα ζωής και χαμηλότερα επίπεδα φυσικής δραστηριότητας από τους Έλληνες μη φροντιστές αντίστοιχης ηλικίας και φύλου. Όμως, όσον αφορά το άγχος και την κατάθλιψη δεν φαίνεται να υπάρχει στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ των δύο ομάδων. Επιπλέον, αποδείχθηκε ότι οι λιγότερο δραστήριοι (low active) φροντιστές και μη φροντιστές έχουν χειρότερη ποιότητα ζωής από τους πιο δραστήριους (moderate & high active) φροντιστές και μη φροντιστές, καθώς και οι λιγότερο δραστήριοι (low active) φροντιστές παρουσιάζουν μεγαλύτερα επίπεδα κατάθλιψης από τους πιο δραστήριου (moderate & high active) φροντιστές. Από την άλλη πλευρά αποδείχθηκε ότι όταν τα επίπεδα φυσικής δραστηριότητας είναι ικανοποιητικά (σύμφωνα με τις συστάσεις του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (Π.Ο.Υ.) για τη φυσική δραστηριότητα), τα επίπεδα της κατάθλιψης μειώνονται και η ποιότητα ζωής γίνεται καλύτερη. Τέλος, διαπιστώθηκε ότι τα επίπεδα άγχους, τα επίπεδα κατάθλιψης, η ποιότητα ζωής και η επιβάρυνση (των φροντιστών) αλληλοεπηρεάζονται, καθώς φάνηκε ότι όσο αυξάνεται το άγχος τόσο αυξάνεται η κατάθλιψη και όσο αυξάνεται το άγχος και η κατάθλιψη τόσο χειροτερεύει η ποιότητα ζωής τόσο των φροντιστών όσο και των μη φροντιστών. Συμπεράσματα: Οι φροντιστές των ατόμων με άνοια παρουσιάζουν χειρότερη ποιότητα ζωής και χαμηλότερα επίπεδα φυσικής δραστηριότητας από τους μη φροντιστές. Επομένως, η φυσική δραστηριότητα φαίνεται να αποτελεί ένα τρόπο για τη βελτίωση της ποιότητας ζωής των φροντιστών και των μη φροντιστών. Επίσης, παρατηρήθηκε ότι τα ψυχολογικά χαρακτηριστικά (άγχος, κατάθλιψη, επιβάρυνση) συσχετίζονται μεταξύ τους, καθώς και με την ποιότητα ζωής. Επομένως, βελτιώνοντας μία μεταβλητή (π.χ. ποιότητα ζωής), ίσως θα μπορούσαν να επηρεαστούν και οι υπόλοιπες (άγχος, κατάθλιψη, επιβάρυνση).","Introduction: In recent decades, there has been an ongoing progress in various areas, including the field of medicine and technology. A corollary of this is some positive and some negative effects in the modern world. More specifically, the results of ongoing development in these areas are the increase of the aged population and the spread of the sedentary lifestyle. In addition, it is known that the increase in the number of elderly people is related to the prevalence of dementia and, thus, with the increase in the number of dementia caregivers. Moreover, the spread of sedentary lifestyle is related to the reduction of physical activity and consequently to the spread of many non-communicable diseases, psychological disorders and increased mortality. These effects may be related to each other through family dementia caregivers, who often have physical and psychological health problems similar to those of sedentary lifestyle. Therefore, the question that arises is whether the disturbed state of health of carers is due to reduced levels of physical activity? Objective: This study focused on the investigation of the psychological profile, the quality of life and the physical activity levels of the Greek family dementia carers. Also, it focused on determining whether all of these variables are correlated to each other. Furthermore, the purpose of this study was to compare these variables with a non-caregiver control group to determine if there are differences between the caregivers and non- caregivers in the levels of anxiety, depression, burden, quality of life and with which way these are correlated with physical activity. Ultimate goal of these aims was to determine the physical activity levels of caregivers and noncaregivers in Greece and to clarify whether satisfactory levels of physical activity can improve mental health and quality of life of dementia caregivers and non-caregivers. Materials and Methods: A cross-sectional study was performed. The sample consisted of 159 volunteers, 100 of whom were family caregivers of people suffering from dementia and 59 were the control group (who did not have any kind professional or other careers related to carers). Six questionnaires were granted in total, six in the group of carers and five in the control group, which included: a demographic questionnaire, the MBI stress scale, the BDI depression scale, the WHOQOL-BREF quality of life standard, a Physical Activity-RPAQ questionnaire and the scale of the charge - ZBI, which was granted only to carers. The results were statistically analyzed by the statistical program SPSS. Results: The Greek family dementia caregivers appear to have worse quality of life and lower levels of physical activity compared with the Greek non-caregivers of equivalent age and gender. However, in terms of anxiety and depression it does not appear to exist a statistically significant difference between the two groups. In addition, it has been shown that the low-active caregivers and non-caregivers have worse quality of life than the high and moderate active caregivers and non-caregivers, and the less active caregivers have higher levels of depression than high and moderate active carers. Regarding anxiety (caregivers and non-caregivers) and depression of noncaregivers no differences were revealed. On the other hand, when the levels of physical activity were satisfactory (according to recommendations of World Health Organization (WHO) for physical activity) the levels of depression were reduced and quality of life appeared to become better. Finally, it was found that stress levels, levels of depression, quality of life and the burden (of caregivers) interact, meaning that as anxiety increases so depression increases and as stress and depression increase the quality of life deteriorates as well in both carers and non-carers. Similarly, in the caregiver’s group, as the burden increases, both anxiety and depression increase and so the quality of life deteriorates. Conclusions: Caregivers of people with dementia exhibit a worse quality of life and lower levels of physical activity than non-caregivers. However, physical activity seems to be a way to improve the quality of life of both groups. It was also observed that mental characteristics (anxiety, depression, burden) are correlated with each other, as well as with the quality of life. Therefore, it could be assumed that by improving one variable (e.g. quality of life), the others (stress, depression, burden) may be also affected. Further studies are needed to confirm this assumption."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Διερεύνηση των επιπέδων ψυχολογικής υγείας, ποιότητας ζωής και σωματικής δραστηριότητας των φροντιστών ατόμων με άνοια"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Χατζάκη Άννα","Chatzaki Anna"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Εισαγωγή: Τις τελευταίες δεκαετίες παρατηρείται μία συνεχή πρόοδο σε διάφορους τομείς, όπως στον τομέα της ιατρική και της τεχνολογίας. Απόρροια αυτού του γεγονότος είναι ορισμένες θετικές και ορισμένες αρνητικές επιπτώσεις στο σύγχρονο κόσμο. Πιο συγκεκριμένα, τα αποτελέσματα της συνεχόμενης εξέλιξης σε αυτούς τους τομείς είναι η αύξηση του γηραιού πληθυσμού και η εξάπλωση του καθιστικού τρόπου ζωής. Επιπλέον, είναι γνωστό ότι η αύξηση του αριθμού των ηλικιωμένων ανθρώπων σχετίζεται με τον επιπολασμό της άνοιας και κατά συνέπεια με την αύξηση του αριθμού των φροντιστών των ανοϊκών ασθενών. Η εξάπλωση του καθιστικού τρόπου ζωής σχετίζεται με τη μείωση της σωματικής δραστηριότητας και συνεπώς με την εξάπλωση πολλών μη μεταδοτικών ασθενειών, ψυχολογικών διαταραχών και την αύξηση της θνησιμότητας. Τα γεγονότα αυτά ίσως μπορούν να συσχετιστούν μεταξύ τους μέσω των οικογενειακών φροντιστών ανοϊκών ασθενών, οι οποίοι παρουσιάζουν συχνά σωματικά και ψυχολογικά προβλήματα υγείας που είναι παρόμοια με εκείνα της υποκινητικότητας. Επομένως, προκύπτει το ερώτημα, η διαταραγμένη κατάσταση της υγείας των φροντιστών οφείλεται και σε μειωμένα επίπεδα φυσικής δραστηριότητας; Σκοπός: Η παρούσα μελέτη επικεντρώθηκε στη διερεύνηση του ψυχολογικού προφίλ, της ποιότητας ζωής και των επιπέδων φυσικής δραστηριότητας των Ελλήνων οικογενειακών φροντιστών, αλλά και στην εξακρίβωση αν όλα αυτά συσχετίζονται μεταξύ τους. Ακόμα, σκοπός της παρούσας έρευνα ήταν η σύγκριση αυτών των μεταβλητών με μία ομάδα ελέγχου- μη φροντιστών, για να διαπιστωθεί αν υπάρχουν διαφορές ανάμεσα στους Έλληνες φροντιστές και μη φροντιστές στα επίπεδα άγχους, κατάθλιψης, επιβάρυνσης, ποιότητας ζωής και πώς αυτά συσχετίζονται με τα επίπεδα φυσικής δραστηριότητας. Απώτερος σκοπός ήταν να προσδιοριστούν τα επίπεδα φυσικής δραστηριότητας των δύο αυτών ομάδων στην Ελλάδα και να διαλευκανθεί αν τα ικανοποιητικά επίπεδα φυσικής δραστηριότητας μπορούν να βελτιώσουν την ψυχολογική υγεία και την ποιότητα ζωής τόσο στους φροντιστές όσο και στους μη φροντιστές. Υλικό και Μέθοδος : Πραγματοποιήθηκε συγχρονική μελέτη. Το δείγμα αποτελούνταν από 159 εθελοντές, από τους οποίους οι 100 ήταν οικογενειακοί φροντιστές ατόμων που πάσχουν από άνοια και οι 59 αποτελούσαν την ομάδα ελέγχου (οι οποίοι δεν είχαν οποιουδήποτε είδους επαγγελματική ή άλλη ενασχόληση σχετική με αυτή των φροντιστών). Χορηγήθηκαν έξι ερωτηματολόγια συνολικά στην ομάδα των φροντιστών και πέντε στην ομάδα ελέγχου, τα οποία περιλάμβαναν: ένα ερωτηματολόγιο δημογραφικών στοιχείων, την κλίμακα άγχους- BAI, την κλίμακα κατάθλιψης-BDI, την κλίμακα ποιότητας ζωής WHOQOL-BREF, ένα ερωτηματολόγιο φυσικής δραστηριότητας-RPAQ καθώς και τη κλίμακα της επιβάρυνσης- ZBI,η οποία χορηγήθηκε μόνο στους φροντιστές. Η επεξεργασία των αποτελεσμάτων έγινε μέσω του στατιστικού προγράμματος SPSS. Αποτελέσματα: Οι Έλληνες φροντιστές των ανθρώπων που υποφέρουν από άνοια φαίνεται να έχουν χειρότερη ποιότητα ζωής και χαμηλότερα επίπεδα φυσικής δραστηριότητας από τους Έλληνες μη φροντιστές αντίστοιχης ηλικίας και φύλου. Όμως, όσον αφορά το άγχος και την κατάθλιψη δεν φαίνεται να υπάρχει στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ των δύο ομάδων. Επιπλέον, αποδείχθηκε ότι οι λιγότερο δραστήριοι (low active) φροντιστές και μη φροντιστές έχουν χειρότερη ποιότητα ζωής από τους πιο δραστήριους (moderate & high active) φροντιστές και μη φροντιστές, καθώς και οι λιγότερο δραστήριοι (low active) φροντιστές παρουσιάζουν μεγαλύτερα επίπεδα κατάθλιψης από τους πιο δραστήριου (moderate & high active) φροντιστές. Από την άλλη πλευρά αποδείχθηκε ότι όταν τα επίπεδα φυσικής δραστηριότητας είναι ικανοποιητικά (σύμφωνα με τις συστάσεις του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (Π.Ο.Υ.) για τη φυσική δραστηριότητα), τα επίπεδα της κατάθλιψης μειώνονται και η ποιότητα ζωής γίνεται καλύτερη. Τέλος, διαπιστώθηκε ότι τα επίπεδα άγχους, τα επίπεδα κατάθλιψης, η ποιότητα ζωής και η επιβάρυνση (των φροντιστών) αλληλοεπηρεάζονται, καθώς φάνηκε ότι όσο αυξάνεται το άγχος τόσο αυξάνεται η κατάθλιψη και όσο αυξάνεται το άγχος και η κατάθλιψη τόσο χειροτερεύει η ποιότητα ζωής τόσο των φροντιστών όσο και των μη φροντιστών. Συμπεράσματα: Οι φροντιστές των ατόμων με άνοια παρουσιάζουν χειρότερη ποιότητα ζωής και χαμηλότερα επίπεδα φυσικής δραστηριότητας από τους μη φροντιστές. Επομένως, η φυσική δραστηριότητα φαίνεται να αποτελεί ένα τρόπο για τη βελτίωση της ποιότητας ζωής των φροντιστών και των μη φροντιστών. Επίσης, παρατηρήθηκε ότι τα ψυχολογικά χαρακτηριστικά (άγχος, κατάθλιψη, επιβάρυνση) συσχετίζονται μεταξύ τους, καθώς και με την ποιότητα ζωής. Επομένως, βελτιώνοντας μία μεταβλητή (π.χ. ποιότητα ζωής), ίσως θα μπορούσαν να επηρεαστούν και οι υπόλοιπες (άγχος, κατάθλιψη, επιβάρυνση).","Introduction: In recent decades, there has been an ongoing progress in various areas, including the field of medicine and technology. A corollary of this is some positive and some negative effects in the modern world. More specifically, the results of ongoing development in these areas are the increase of the aged population and the spread of the sedentary lifestyle. In addition, it is known that the increase in the number of elderly people is related to the prevalence of dementia and, thus, with the increase in the number of dementia caregivers. Moreover, the spread of sedentary lifestyle is related to the reduction of physical activity and consequently to the spread of many non-communicable diseases, psychological disorders and increased mortality. These effects may be related to each other through family dementia caregivers, who often have physical and psychological health problems similar to those of sedentary lifestyle. Therefore, the question that arises is whether the disturbed state of health of carers is due to reduced levels of physical activity? Objective: This study focused on the investigation of the psychological profile, the quality of life and the physical activity levels of the Greek family dementia carers. Also, it focused on determining whether all of these variables are correlated to each other. Furthermore, the purpose of this study was to compare these variables with a non-caregiver control group to determine if there are differences between the caregivers and non- caregivers in the levels of anxiety, depression, burden, quality of life and with which way these are correlated with physical activity. Ultimate goal of these aims was to determine the physical activity levels of caregivers and noncaregivers in Greece and to clarify whether satisfactory levels of physical activity can improve mental health and quality of life of dementia caregivers and non-caregivers. Materials and Methods: A cross-sectional study was performed. The sample consisted of 159 volunteers, 100 of whom were family caregivers of people suffering from dementia and 59 were the control group (who did not have any kind professional or other careers related to carers). Six questionnaires were granted in total, six in the group of carers and five in the control group, which included: a demographic questionnaire, the MBI stress scale, the BDI depression scale, the WHOQOL-BREF quality of life standard, a Physical Activity-RPAQ questionnaire and the scale of the charge - ZBI, which was granted only to carers. The results were statistically analyzed by the statistical program SPSS. Results: The Greek family dementia caregivers appear to have worse quality of life and lower levels of physical activity compared with the Greek non-caregivers of equivalent age and gender. However, in terms of anxiety and depression it does not appear to exist a statistically significant difference between the two groups. In addition, it has been shown that the low-active caregivers and non-caregivers have worse quality of life than the high and moderate active caregivers and non-caregivers, and the less active caregivers have higher levels of depression than high and moderate active carers. Regarding anxiety (caregivers and non-caregivers) and depression of noncaregivers no differences were revealed. On the other hand, when the levels of physical activity were satisfactory (according to recommendations of World Health Organization (WHO) for physical activity) the levels of depression were reduced and quality of life appeared to become better. Finally, it was found that stress levels, levels of depression, quality of life and the burden (of caregivers) interact, meaning that as anxiety increases so depression increases and as stress and depression increase the quality of life deteriorates as well in both carers and non-carers. Similarly, in the caregiver’s group, as the burden increases, both anxiety and depression increase and so the quality of life deteriorates. Conclusions: Caregivers of people with dementia exhibit a worse quality of life and lower levels of physical activity than non-caregivers. However, physical activity seems to be a way to improve the quality of life of both groups. It was also observed that mental characteristics (anxiety, depression, burden) are correlated with each other, as well as with the quality of life. Therefore, it could be assumed that by improving one variable (e.g. quality of life), the others (stress, depression, burden) may be also affected. Further studies are needed to confirm this assumption."],"dc:identifier":["uoadl:2876288","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2876288"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Διερεύνηση των επιπέδων ψυχολογικής υγείας, ποιότητας ζωής και σωματικής δραστηριότητας των φροντιστών ατόμων με άνοια"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:35:27Z"}