{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2876343"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2876343","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Περί της φύσεως της Μελαγχολίας - Μία καταγραφή των κύριων θεωρητικών προσεγγίσεων στον ευρωπαϊκό λόγο","abstract":"Η εργασία αυτή ασχολείται με την παράδοση της μελαγχολίας και τα κύρια θεωρητικά σημεία της στον ευρωπαϊκό λόγο. Από την πρώτη καταγραφή της στα ιπποκρατικά κείμενα, και το σύστημα των τεσσάρων χυμών, που καθόρισε τις μετέπειτα μετεξελίξεις των θεωριών, το (ψευδο)Αριστοτελικό πρόβλημα ΧΧΧ,1 που ορίζει την μελαγχολία ως γνώρισμα ξεχωριστών ατόμων αλλά και ως προϋπόθεση της ιδιαίτερης πνευματικής δημιουργίας. Ακολουθεί η σύνδεση της μελαγχολίας κατά τον Μεσαίωνα με την ακηδία και την αμαρτία, η επαναφορά της ως χαρακτηριστικό του ιδιοφυούς ανθρώπου αλλά και ως πηγή έμπνευσης κατά την Αναγέννηση, συνδυάζοντας την με την αραβική αστρολογία (επιρροή Κρόνου). Έπειτα η περίοδος του Μπαρόκ, όπου η μελαγχολία συσχετίζεται με την παράδοση της ματαιότητας, η οπτικοποίηση αυτού μέσω της ζωγραφικής της «νεκράς Φύσης», το μνημειώδες έργο του Robert Burton σε αυτήν, η ψυχαναλυτική τροπή που εισάγει ο Freud εισάγοντας την ενδοβολή, και η αισθητική και ηθική χροιά που της προσδίδει ο Kant.","abstract_html":"Η εργασία αυτή ασχολείται με την παράδοση της μελαγχολίας και τα κύρια θεωρητικά σημεία της στον ευρωπαϊκό λόγο. Από την πρώτη καταγραφή της στα ιπποκρατικά κείμενα, και το σύστημα των τεσσάρων χυμών, που καθόρισε τις μετέπειτα μετεξελίξεις των θεωριών, το (ψευδο)Αριστοτελικό πρόβλημα ΧΧΧ,1 που ορίζει την μελαγχολία ως γνώρισμα ξεχωριστών ατόμων αλλά και ως προϋπόθεση της ιδιαίτερης πνευματικής δημιουργίας. Ακολουθεί η σύνδεση της μελαγχολίας κατά τον Μεσαίωνα με την ακηδία και την αμαρτία, η επαναφορά της ως χαρακτηριστικό του ιδιοφυούς ανθρώπου αλλά και ως πηγή έμπνευσης κατά την Αναγέννηση, συνδυάζοντας την με την αραβική αστρολογία (επιρροή Κρόνου). Έπειτα η περίοδος του Μπαρόκ, όπου η μελαγχολία συσχετίζεται με την παράδοση της ματαιότητας, η οπτικοποίηση αυτού μέσω της ζωγραφικής της «νεκράς Φύσης», το μνημειώδες έργο του Robert Burton σε αυτήν, η ψυχαναλυτική τροπή που εισάγει ο Freud εισάγοντας την ενδοβολή, και η αισθητική και ηθική χροιά που της προσδίδει ο Kant.","abstract_has_math":false,"creators":["Γεωργιάδης Αντρέας","Georgiades Andreas"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:35:27Z","subjects":["Φιλοσοφία- Ψυχολογία","Philosophy - Psychology"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2876343"],"render_values":[{"text":"uoadl:2876343","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2876343","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2876343","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2876343","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Γεωργιάδης Αντρέας","Georgiades Andreas"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Φιλοσοφία- Ψυχολογία","Philosophy - Psychology"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2876343","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2876343"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η εργασία αυτή ασχολείται με την παράδοση της μελαγχολίας και τα κύρια θεωρητικά σημεία της στον ευρωπαϊκό λόγο. Από την πρώτη καταγραφή της στα ιπποκρατικά κείμενα, και το σύστημα των τεσσάρων χυμών, που καθόρισε τις μετέπειτα μετεξελίξεις των θεωριών, το (ψευδο)Αριστοτελικό πρόβλημα ΧΧΧ,1 που ορίζει την μελαγχολία ως γνώρισμα ξεχωριστών ατόμων αλλά και ως προϋπόθεση της ιδιαίτερης πνευματικής δημιουργίας. Ακολουθεί η σύνδεση της μελαγχολίας κατά τον Μεσαίωνα με την ακηδία και την αμαρτία, η επαναφορά της ως χαρακτηριστικό του ιδιοφυούς ανθρώπου αλλά και ως πηγή έμπνευσης κατά την Αναγέννηση, συνδυάζοντας την με την αραβική αστρολογία (επιρροή Κρόνου). Έπειτα η περίοδος του Μπαρόκ, όπου η μελαγχολία συσχετίζεται με την παράδοση της ματαιότητας, η οπτικοποίηση αυτού μέσω της ζωγραφικής της «νεκράς Φύσης», το μνημειώδες έργο του Robert Burton σε αυτήν, η ψυχαναλυτική τροπή που εισάγει ο Freud εισάγοντας την ενδοβολή, και η αισθητική και ηθική χροιά που της προσδίδει ο Kant.","This essay deals with the tradition of melancholy and the main approaches of it within the European literature. From the first documentation of melancholy in the Hippocrates’s texts and the doctrine of four humours which defined the evolution of future theories, the pseudo-Aristotle problem xxx,1 which defines melancholy as a feature of special individuals and as a precondition of a higher intellectual creation. Afterwards it refers to the connection during the Middle Ages of melancholy and acedia as a sin, then during Renaissance, the return of the characterisation of melancholy as a feature of the intellectual person and as a source of inspiration, combining it with the Arabic astrology (Kronos’s influence). Then during the period of Baroque, where melancholy coincides with the notion of vanity, the representation of this vanity with the painting movement of “still life”, the monumental work of Robert Burton for melancholy, the psychoanalytical turn with Freud and his introduction of introjection and finally the aesthetic and ethic nuance that Kant has bestowed to melancholy."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Περί της φύσεως της Μελαγχολίας - Μία καταγραφή των κύριων θεωρητικών προσεγγίσεων στον ευρωπαϊκό λόγο"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Γεωργιάδης Αντρέας","Georgiades Andreas"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Η εργασία αυτή ασχολείται με την παράδοση της μελαγχολίας και τα κύρια θεωρητικά σημεία της στον ευρωπαϊκό λόγο. Από την πρώτη καταγραφή της στα ιπποκρατικά κείμενα, και το σύστημα των τεσσάρων χυμών, που καθόρισε τις μετέπειτα μετεξελίξεις των θεωριών, το (ψευδο)Αριστοτελικό πρόβλημα ΧΧΧ,1 που ορίζει την μελαγχολία ως γνώρισμα ξεχωριστών ατόμων αλλά και ως προϋπόθεση της ιδιαίτερης πνευματικής δημιουργίας. Ακολουθεί η σύνδεση της μελαγχολίας κατά τον Μεσαίωνα με την ακηδία και την αμαρτία, η επαναφορά της ως χαρακτηριστικό του ιδιοφυούς ανθρώπου αλλά και ως πηγή έμπνευσης κατά την Αναγέννηση, συνδυάζοντας την με την αραβική αστρολογία (επιρροή Κρόνου). Έπειτα η περίοδος του Μπαρόκ, όπου η μελαγχολία συσχετίζεται με την παράδοση της ματαιότητας, η οπτικοποίηση αυτού μέσω της ζωγραφικής της «νεκράς Φύσης», το μνημειώδες έργο του Robert Burton σε αυτήν, η ψυχαναλυτική τροπή που εισάγει ο Freud εισάγοντας την ενδοβολή, και η αισθητική και ηθική χροιά που της προσδίδει ο Kant.","This essay deals with the tradition of melancholy and the main approaches of it within the European literature. From the first documentation of melancholy in the Hippocrates’s texts and the doctrine of four humours which defined the evolution of future theories, the pseudo-Aristotle problem xxx,1 which defines melancholy as a feature of special individuals and as a precondition of a higher intellectual creation. Afterwards it refers to the connection during the Middle Ages of melancholy and acedia as a sin, then during Renaissance, the return of the characterisation of melancholy as a feature of the intellectual person and as a source of inspiration, combining it with the Arabic astrology (Kronos’s influence). Then during the period of Baroque, where melancholy coincides with the notion of vanity, the representation of this vanity with the painting movement of “still life”, the monumental work of Robert Burton for melancholy, the psychoanalytical turn with Freud and his introduction of introjection and finally the aesthetic and ethic nuance that Kant has bestowed to melancholy."],"dc:identifier":["uoadl:2876343","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2876343"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Φιλοσοφία- Ψυχολογία","Philosophy - Psychology"],"dc:title":["Περί της φύσεως της Μελαγχολίας - Μία καταγραφή των κύριων θεωρητικών προσεγγίσεων στον ευρωπαϊκό λόγο"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:35:27Z"}