{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2876384"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2876384","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Συστηματική μελέτη και μετα-ανάλυση των αποτελεσμάτων της ανοικτής και ενδαγγειακής αντιμετώπισης των ραγέντων ανευρυσμάτων σε ασθενείς με εχθρική συγκριτικά με φιλική ανατομία αορτής","abstract":"Η αγγειοχειρουργική έχει κάνει άλματα στην αντιμετώπιση της ανευρυσματικής νόσου της κοιλιακής αορτής , τόσο στα εκλεκτικά όσο και στα ραγέντα ανευρύσματα. Σε αυτό έχει βοηθήσει η τεχνολογία , με ανάπτυξη μοσχευμάτων και ενδομοσχευμάτων , ανάπτυξη νεότερων απεικονιστικών μεθόδων και τεχνολογιών. Τα τελευταία έτη πολλές μελέτες έχουν πραγματοποιηθεί για να διαπιστωθεί ποια είναι η προτιμώμενη μέθοδος για την αντιμετώπιση των ανευρυσμάτων. Όσον αφορά τα εκλεκτικά περιστατικά , έχει φανεί πως η ενδαγγειακή μέθοδος έχει σημαντικό όφελος , όσον αφορά την θνησιμότητα και θνητότητα για την πρώιμη μετεγχειρητική περίοδο , με το όφελος αυτό να χάνεται 6-12 μήνες μετά. Όσον αφορά τα ραγέντα ανευρύσματα , πρόσφατες μελέτες έχουν δείξει υπεροχή της ενδαγγειακής μεθόδου στην θνησιμότητα και θνητότητα σε σχέση με την ανοικτή μέθοδο , σε τέτοιο βαθμό ώστε στις τελευταίες οδηγίες του SVS , το EVAR προτείνεται ως η ενδεδειγμένη μέθοδος για αντιμετώπιση ενός ραγέντος ανευρύσματος κοιλιακής αορτής. Εύλογα προκύπτει το ερώτημα εάν τα αποτελέσματα των μελετών που οδήγησαν σε αυτές τις οδηγίες επηρεάζονται από την αορτική ανατομία. Και αυτό γιατί συνηθέστερα οι ασθενείς με ρήξη που αντιμετωπίζονται ενδαγγειακά , έχουν κατάλληλη ανατομία και είναι σε πιο σταθερή αιμοδυναμική κατάσταση από αυτούς που αντιμετωπίζονται ανοικτά. Η μετα-ανάλυση των μελετών που έχουν δημοσιευθεί , για να καθοριστεί το κατά πόσο η ανατομία της αορτής επηρεάζει την έκβαση , παρήγαγε ενδιαφέροντα αποτελέσματα. Συγκεκριμένα φάνηκε ότι οι ασθενείς με ρήξη ανευρύσματος κοιλιακής αορτής , οι οποίοι αντιμετωπίζονται ενδαγγειακά και έχουν εχθρική ανατομία , έχουν αυξημένη περιεγχειρητική θνησιμότητα και μειωμένη συνολική επιβίωση κατά την μετεγχειρητική περίοδο , σε σχέση με εκείνους που υποβλήθηκαν σε EVAR και είχαν φιλική ανατομία. Σε αντίθεση η εχθρική ανατομία δεν είχε σημασία όσον αφορούσε την πρόγνωση , σε ασθενείς που υποβλήθηκαν σε ανοικτή αποκατάσταση ραγέντος ανευρύσματος κοιλιακής αορτής. Με βάση αυτό μπορούμε να προτείνουμε το EVAR σε ασθενείς με ρήξη ανευρύσματος και φιλική ανατομία , σε κέντρα με εμπειρία και τον απαραίτητο υλικοτεχνικό εξοπλισμό. Μελλοντικές μελέτες μπορεί να διαφωτίσουν ποια είναι η βέλτιστη αντιμετώπιση σε ασθενείς με ρήξη ανευρύσματος κοιλιακής αορτής και εχθρική αορτική ανατομία","abstract_html":"Η αγγειοχειρουργική έχει κάνει άλματα στην αντιμετώπιση της ανευρυσματικής νόσου της κοιλιακής αορτής , τόσο στα εκλεκτικά όσο και στα ραγέντα ανευρύσματα. Σε αυτό έχει βοηθήσει η τεχνολογία , με ανάπτυξη μοσχευμάτων και ενδομοσχευμάτων , ανάπτυξη νεότερων απεικονιστικών μεθόδων και τεχνολογιών. Τα τελευταία έτη πολλές μελέτες έχουν πραγματοποιηθεί για να διαπιστωθεί ποια είναι η προτιμώμενη μέθοδος για την αντιμετώπιση των ανευρυσμάτων. Όσον αφορά τα εκλεκτικά περιστατικά , έχει φανεί πως η ενδαγγειακή μέθοδος έχει σημαντικό όφελος , όσον αφορά την θνησιμότητα και θνητότητα για την πρώιμη μετεγχειρητική περίοδο , με το όφελος αυτό να χάνεται 6-12 μήνες μετά. Όσον αφορά τα ραγέντα ανευρύσματα , πρόσφατες μελέτες έχουν δείξει υπεροχή της ενδαγγειακής μεθόδου στην θνησιμότητα και θνητότητα σε σχέση με την ανοικτή μέθοδο , σε τέτοιο βαθμό ώστε στις τελευταίες οδηγίες του SVS , το EVAR προτείνεται ως η ενδεδειγμένη μέθοδος για αντιμετώπιση ενός ραγέντος ανευρύσματος κοιλιακής αορτής. Εύλογα προκύπτει το ερώτημα εάν τα αποτελέσματα των μελετών που οδήγησαν σε αυτές τις οδηγίες επηρεάζονται από την αορτική ανατομία. Και αυτό γιατί συνηθέστερα οι ασθενείς με ρήξη που αντιμετωπίζονται ενδαγγειακά , έχουν κατάλληλη ανατομία και είναι σε πιο σταθερή αιμοδυναμική κατάσταση από αυτούς που αντιμετωπίζονται ανοικτά. Η μετα-ανάλυση των μελετών που έχουν δημοσιευθεί , για να καθοριστεί το κατά πόσο η ανατομία της αορτής επηρεάζει την έκβαση , παρήγαγε ενδιαφέροντα αποτελέσματα. Συγκεκριμένα φάνηκε ότι οι ασθενείς με ρήξη ανευρύσματος κοιλιακής αορτής , οι οποίοι αντιμετωπίζονται ενδαγγειακά και έχουν εχθρική ανατομία , έχουν αυξημένη περιεγχειρητική θνησιμότητα και μειωμένη συνολική επιβίωση κατά την μετεγχειρητική περίοδο , σε σχέση με εκείνους που υποβλήθηκαν σε EVAR και είχαν φιλική ανατομία. Σε αντίθεση η εχθρική ανατομία δεν είχε σημασία όσον αφορούσε την πρόγνωση , σε ασθενείς που υποβλήθηκαν σε ανοικτή αποκατάσταση ραγέντος ανευρύσματος κοιλιακής αορτής. Με βάση αυτό μπορούμε να προτείνουμε το EVAR σε ασθενείς με ρήξη ανευρύσματος και φιλική ανατομία , σε κέντρα με εμπειρία και τον απαραίτητο υλικοτεχνικό εξοπλισμό. Μελλοντικές μελέτες μπορεί να διαφωτίσουν ποια είναι η βέλτιστη αντιμετώπιση σε ασθενείς με ρήξη ανευρύσματος κοιλιακής αορτής και εχθρική αορτική ανατομία","abstract_has_math":false,"creators":["Ταβλάς Εμμανουήλ","Tavlas Emmanouil"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:35:27Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2876384"],"render_values":[{"text":"uoadl:2876384","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2876384","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2876384","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2876384","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ταβλάς Εμμανουήλ","Tavlas Emmanouil"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2876384","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2876384"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η αγγειοχειρουργική έχει κάνει άλματα στην αντιμετώπιση της ανευρυσματικής νόσου της κοιλιακής αορτής , τόσο στα εκλεκτικά όσο και στα ραγέντα ανευρύσματα. Σε αυτό έχει βοηθήσει η τεχνολογία , με ανάπτυξη μοσχευμάτων και ενδομοσχευμάτων , ανάπτυξη νεότερων απεικονιστικών μεθόδων και τεχνολογιών. Τα τελευταία έτη πολλές μελέτες έχουν πραγματοποιηθεί για να διαπιστωθεί ποια είναι η προτιμώμενη μέθοδος για την αντιμετώπιση των ανευρυσμάτων. Όσον αφορά τα εκλεκτικά περιστατικά , έχει φανεί πως η ενδαγγειακή μέθοδος έχει σημαντικό όφελος , όσον αφορά την θνησιμότητα και θνητότητα για την πρώιμη μετεγχειρητική περίοδο , με το όφελος αυτό να χάνεται 6-12 μήνες μετά. Όσον αφορά τα ραγέντα ανευρύσματα , πρόσφατες μελέτες έχουν δείξει υπεροχή της ενδαγγειακής μεθόδου στην θνησιμότητα και θνητότητα σε σχέση με την ανοικτή μέθοδο , σε τέτοιο βαθμό ώστε στις τελευταίες οδηγίες του SVS , το EVAR προτείνεται ως η ενδεδειγμένη μέθοδος για αντιμετώπιση ενός ραγέντος ανευρύσματος κοιλιακής αορτής. Εύλογα προκύπτει το ερώτημα εάν τα αποτελέσματα των μελετών που οδήγησαν σε αυτές τις οδηγίες επηρεάζονται από την αορτική ανατομία. Και αυτό γιατί συνηθέστερα οι ασθενείς με ρήξη που αντιμετωπίζονται ενδαγγειακά , έχουν κατάλληλη ανατομία και είναι σε πιο σταθερή αιμοδυναμική κατάσταση από αυτούς που αντιμετωπίζονται ανοικτά. Η μετα-ανάλυση των μελετών που έχουν δημοσιευθεί , για να καθοριστεί το κατά πόσο η ανατομία της αορτής επηρεάζει την έκβαση , παρήγαγε ενδιαφέροντα αποτελέσματα. Συγκεκριμένα φάνηκε ότι οι ασθενείς με ρήξη ανευρύσματος κοιλιακής αορτής , οι οποίοι αντιμετωπίζονται ενδαγγειακά και έχουν εχθρική ανατομία , έχουν αυξημένη περιεγχειρητική θνησιμότητα και μειωμένη συνολική επιβίωση κατά την μετεγχειρητική περίοδο , σε σχέση με εκείνους που υποβλήθηκαν σε EVAR και είχαν φιλική ανατομία. Σε αντίθεση η εχθρική ανατομία δεν είχε σημασία όσον αφορούσε την πρόγνωση , σε ασθενείς που υποβλήθηκαν σε ανοικτή αποκατάσταση ραγέντος ανευρύσματος κοιλιακής αορτής. Με βάση αυτό μπορούμε να προτείνουμε το EVAR σε ασθενείς με ρήξη ανευρύσματος και φιλική ανατομία , σε κέντρα με εμπειρία και τον απαραίτητο υλικοτεχνικό εξοπλισμό. Μελλοντικές μελέτες μπορεί να διαφωτίσουν ποια είναι η βέλτιστη αντιμετώπιση σε ασθενείς με ρήξη ανευρύσματος κοιλιακής αορτής και εχθρική αορτική ανατομία","Vascular surgery has made huge leaps the last decades in the management of the aneurysmal disease of the abdominal aorta , not only in elective cases but also in the case of ruptured aneurysms. This is due to the development of new synthetic grafts and endografts and the development of new imaging methods and technics. The last few years , many studies have been conducted in order to answer , which is the preferred method for treatment of an aneurysm. In the case of the elective AAA repair , these studies have shown a significant benefit in morbidity and mortality for those patients undergoing EVAR , compared with those undergoing open aneurysm repair. This benefit is substantial in the early postoperative period and is lost 6-12 months after the operation. In the case of the ruptured aneurysms , recent studies have shown a lower morbidity and mortality in the EVAR group , in such extend , that the latest SVS guidelines , suggest the endovascular procedure as the preferred in case of an AAA rupture. This of course rises the question , whether these results that led to these latest guidelines are affected by the aortic anatomy. It is widely accepted that patients undergoing an endovascular procedure for a ruptured AAA , are generally more anatomically suited and more haemodynamically stable than those undergoing an open procedure. Our meta-analysis of the studies published , has produced some interesting results. Specifically our meta-analysis has shown that patients with hostile aortic anatomy undergoing EVAR for ruptured AAA , have higher perioperative mortality and lower overall survival in follow up than patients with favourable anatomy and who are treated with EVAR. On the contrary , hostile anatomy has no prognostic significance in open surgery for ruptured AAA. Based on these results , we could suggest that in patients with favourable aortic anatomy , EVAR may be the preferred treatment modality for ruptured AAA , in centers where expertise and resources are available. Future research may provide further insight into the optimal therapeutic approach in patients with a ruptured aneurysm and hostile aortic anatomy."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Συστηματική μελέτη και μετα-ανάλυση των αποτελεσμάτων της ανοικτής και ενδαγγειακής αντιμετώπισης των ραγέντων ανευρυσμάτων σε ασθενείς με εχθρική συγκριτικά με φιλική ανατομία αορτής"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ταβλάς Εμμανουήλ","Tavlas Emmanouil"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Η αγγειοχειρουργική έχει κάνει άλματα στην αντιμετώπιση της ανευρυσματικής νόσου της κοιλιακής αορτής , τόσο στα εκλεκτικά όσο και στα ραγέντα ανευρύσματα. Σε αυτό έχει βοηθήσει η τεχνολογία , με ανάπτυξη μοσχευμάτων και ενδομοσχευμάτων , ανάπτυξη νεότερων απεικονιστικών μεθόδων και τεχνολογιών. Τα τελευταία έτη πολλές μελέτες έχουν πραγματοποιηθεί για να διαπιστωθεί ποια είναι η προτιμώμενη μέθοδος για την αντιμετώπιση των ανευρυσμάτων. Όσον αφορά τα εκλεκτικά περιστατικά , έχει φανεί πως η ενδαγγειακή μέθοδος έχει σημαντικό όφελος , όσον αφορά την θνησιμότητα και θνητότητα για την πρώιμη μετεγχειρητική περίοδο , με το όφελος αυτό να χάνεται 6-12 μήνες μετά. Όσον αφορά τα ραγέντα ανευρύσματα , πρόσφατες μελέτες έχουν δείξει υπεροχή της ενδαγγειακής μεθόδου στην θνησιμότητα και θνητότητα σε σχέση με την ανοικτή μέθοδο , σε τέτοιο βαθμό ώστε στις τελευταίες οδηγίες του SVS , το EVAR προτείνεται ως η ενδεδειγμένη μέθοδος για αντιμετώπιση ενός ραγέντος ανευρύσματος κοιλιακής αορτής. Εύλογα προκύπτει το ερώτημα εάν τα αποτελέσματα των μελετών που οδήγησαν σε αυτές τις οδηγίες επηρεάζονται από την αορτική ανατομία. Και αυτό γιατί συνηθέστερα οι ασθενείς με ρήξη που αντιμετωπίζονται ενδαγγειακά , έχουν κατάλληλη ανατομία και είναι σε πιο σταθερή αιμοδυναμική κατάσταση από αυτούς που αντιμετωπίζονται ανοικτά. Η μετα-ανάλυση των μελετών που έχουν δημοσιευθεί , για να καθοριστεί το κατά πόσο η ανατομία της αορτής επηρεάζει την έκβαση , παρήγαγε ενδιαφέροντα αποτελέσματα. Συγκεκριμένα φάνηκε ότι οι ασθενείς με ρήξη ανευρύσματος κοιλιακής αορτής , οι οποίοι αντιμετωπίζονται ενδαγγειακά και έχουν εχθρική ανατομία , έχουν αυξημένη περιεγχειρητική θνησιμότητα και μειωμένη συνολική επιβίωση κατά την μετεγχειρητική περίοδο , σε σχέση με εκείνους που υποβλήθηκαν σε EVAR και είχαν φιλική ανατομία. Σε αντίθεση η εχθρική ανατομία δεν είχε σημασία όσον αφορούσε την πρόγνωση , σε ασθενείς που υποβλήθηκαν σε ανοικτή αποκατάσταση ραγέντος ανευρύσματος κοιλιακής αορτής. Με βάση αυτό μπορούμε να προτείνουμε το EVAR σε ασθενείς με ρήξη ανευρύσματος και φιλική ανατομία , σε κέντρα με εμπειρία και τον απαραίτητο υλικοτεχνικό εξοπλισμό. Μελλοντικές μελέτες μπορεί να διαφωτίσουν ποια είναι η βέλτιστη αντιμετώπιση σε ασθενείς με ρήξη ανευρύσματος κοιλιακής αορτής και εχθρική αορτική ανατομία","Vascular surgery has made huge leaps the last decades in the management of the aneurysmal disease of the abdominal aorta , not only in elective cases but also in the case of ruptured aneurysms. This is due to the development of new synthetic grafts and endografts and the development of new imaging methods and technics. The last few years , many studies have been conducted in order to answer , which is the preferred method for treatment of an aneurysm. In the case of the elective AAA repair , these studies have shown a significant benefit in morbidity and mortality for those patients undergoing EVAR , compared with those undergoing open aneurysm repair. This benefit is substantial in the early postoperative period and is lost 6-12 months after the operation. In the case of the ruptured aneurysms , recent studies have shown a lower morbidity and mortality in the EVAR group , in such extend , that the latest SVS guidelines , suggest the endovascular procedure as the preferred in case of an AAA rupture. This of course rises the question , whether these results that led to these latest guidelines are affected by the aortic anatomy. It is widely accepted that patients undergoing an endovascular procedure for a ruptured AAA , are generally more anatomically suited and more haemodynamically stable than those undergoing an open procedure. Our meta-analysis of the studies published , has produced some interesting results. Specifically our meta-analysis has shown that patients with hostile aortic anatomy undergoing EVAR for ruptured AAA , have higher perioperative mortality and lower overall survival in follow up than patients with favourable anatomy and who are treated with EVAR. On the contrary , hostile anatomy has no prognostic significance in open surgery for ruptured AAA. Based on these results , we could suggest that in patients with favourable aortic anatomy , EVAR may be the preferred treatment modality for ruptured AAA , in centers where expertise and resources are available. Future research may provide further insight into the optimal therapeutic approach in patients with a ruptured aneurysm and hostile aortic anatomy."],"dc:identifier":["uoadl:2876384","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2876384"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Συστηματική μελέτη και μετα-ανάλυση των αποτελεσμάτων της ανοικτής και ενδαγγειακής αντιμετώπισης των ραγέντων ανευρυσμάτων σε ασθενείς με εχθρική συγκριτικά με φιλική ανατομία αορτής"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:35:27Z"}