{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2876389"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2876389","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Σχέση της ποσότητας σπλαχνικού και υποδόριου κοιλιακού λίπους με την έκταση της περιφερικής αθηρωμάτωσης","abstract":"Εισαγωγή: Η Περιφερική Αρτηριακή Νόσος (ΠΑΝ) αφορά στην διαταραχή ροής στα κάτω άκρα και συχνά υποδιαγιγνώσκεται. Κύριο αίτιο της νόσου είναι η αθηροσκλήρυνση, ο παθογενετικός μηχανισμός της οποίας στηρίζεται στην αγγειακή φλεγμονή και την ενδοθηλιακή δυσλειτουργία. Ο λιπώδης ιστός αναγνωρίζεται πλέον ως ενδοκρινές όργανο με σημαντική δράση στην παραγωγή ορμονών που επηρεάζουν το καρδιομεταβολικό προφίλ. Σύγχρονα ερευνητικά δεδομένα δείχνουν τη σύνθετη φυσιολογία των διαφορετικών τύπων λιπώδους ιστού ανάλογα με την κατανομή τους στο σώμα, καθώς και την επίδραση τους στην αγγειακή φλεγμονή και αθηροσκλήρυνση. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η διερεύνηση της σχέσης σπλαχνικού και υποδόριου λιπώδους ιστού με το αθηρωματικό φορτίο της κοιλιακής αορτής και των λαγόνιων αρτηριών. Υλικά/Μέθοδοι : Πραγματοποιήθηκε αναδρομική ανάλυση των εικόνων αξονικών τομογραφιών κοιλίας 99 ασθενών που νοσηλεύτηκαν στο Ιπποκράτειο νοσοκομείο για τη χρονική περίοδο Ιανουαρίου 2015 έως και Ιανουαρίου 2017. Με ειδικό πρωτόκολλο, ποσοτικοποιήθηκε ο σπλαχνικός και υποδόριος λιπώδης ιστός. Ο υπολογισμός του φορτίου ασβεστίου στην κοιλιακή αορτή χρησιμοποιείται ως δείκτης αθηρωμάτωσης των περιφερικών αγγείων και για το σκοπό αυτό εφαρμόστηκε το Agatston score.Επίσης, εξετάστηκε η παρουσία ανευρυσμάτων κοιλιακής αορτής. Αποτελέσματα : Από την ανάλυση αυτή, αποδεικνύεται ότι υπάρχει θετική συσχέτιση μεταξύ της έκτασης του σπλαχνικού λιπώδους ιστού και του φορτίου ασβεστίου (r=0.557, p=<0.001). Επίσης, η έκταση του υποδόριου λιπώδους ιστού συσχετίστηκε αρνητικά με το φορτίο ασβεστίου χωρίς όμως να παρατηρείται στατιστικά σημαντική σχέση (r=-.129, p=0.204). Πραγματοποιήθηκαν περεταίρω συσχετίσεις με την ηλικία και το φύλο. Δεν παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική συσχέτιση ανάμεσα στην έκταση του σπλαχνικού λιπώδους ιστού και της ηλικίας (r=-0.80, p= 0.437), καθώς ούτε με το αορτολαγόνιο αθηρωματικό φορτίο. Αντίθετα, η ηλικία εμφανίζει αρνητική συσχέτιση με την έκταση του υποδόριου λιπώδους ιστού (r=-0.230,p=0.024).Επίσης, παρατηρήθηκε ότι οι άνδρες εμφανίζουν αυξημένη έκταση σπλαχνικού λιπώδους ιστού σε σχέση με τις γυναίκες (p=0.026) και αυξημένες τιμές αορτολαγόνιου αθηρωματικού φορτίου (r= 0.289, p=0.004). Αντίθετα, το γυναικείο φύλο εμφανίζει αυξημένη εναπόθεση υποδόριου λιπώδους ιστού, σχέση που δεν εμφανίζει όμως στατιστική σημαντικότητα (p=0,919). Αξίζει να σημειωθεί ότι οι τιμές του φορτίου ασβεστίου είναι αυξημένες με στατιστική σημαντικότητα σε ασθενείς με περιφερική αρτηριακή νόσο και σε ασθενείς με ανεύρυσμα κοιλιακής αορτής σε σχέση με τις τιμές των υγιών- μαρτύρων. Επίσης, δεν φάνηκε στατιστική σημαντικότητα μεταξύ της έκτασης του υποδόριου και του σπλαχνικού λιπώδους ιστού ανάμεσα στις διαφορετικές μελετώμενες ομάδες. Τέλος, αυξημένες τιμές του λόγου σπλαχνικού προς υποδόριου λιπώδους ιστού παρατηρούνται σε ασθενείς με αυξημένο αορτολαγόνιο φορτίο ασβεστίου. Συμπεράσματα : Σε αυτή τη μελέτη, φάνηκε ότι η έκταση του σπλαχνικού λιπώδους ιστού συσχετίζεται θετικά με το αορτολαγόνιο φορτίο ασβεστίου. Αυτά τα δεδομένα είναι σύμφωνα με την υπάρχουσα γνώση για την σύνθετη επίδραση του λιπώδους ιστού στην αθηροσκλήρυνση και την αγγειακή φλεγμονή. Η αξονική τομογραφία δίνει σημαντικές πληροφορίες για την έκταση του σπλαχνικού και του υποδόριου λιπώδους ιστού, καθώς επίσης και για την ασβέστωση του αορτολαγόνιου αγγειακού δικτύου. Περεταίρω μελέτες θα πρέπει να γίνουν ώστε να κατανοηθεί καλύτερα η συσχέτιση των καινούργιων απεικονιστικών δεικτών με καρδιομεταβολικούς παράγοντες ώστε να δίδονται πιο αξιόπιστες πληροφορίες για την ανεύρεση ομάδας ασθενών που εμφανίζουν αυξημένο κίνδυνο εκδήλωσης καρδιαγγειακού συμβάματος.","abstract_html":"Εισαγωγή: Η Περιφερική Αρτηριακή Νόσος (ΠΑΝ) αφορά στην διαταραχή ροής στα κάτω άκρα και συχνά υποδιαγιγνώσκεται. Κύριο αίτιο της νόσου είναι η αθηροσκλήρυνση, ο παθογενετικός μηχανισμός της οποίας στηρίζεται στην αγγειακή φλεγμονή και την ενδοθηλιακή δυσλειτουργία. Ο λιπώδης ιστός αναγνωρίζεται πλέον ως ενδοκρινές όργανο με σημαντική δράση στην παραγωγή ορμονών που επηρεάζουν το καρδιομεταβολικό προφίλ. Σύγχρονα ερευνητικά δεδομένα δείχνουν τη σύνθετη φυσιολογία των διαφορετικών τύπων λιπώδους ιστού ανάλογα με την κατανομή τους στο σώμα, καθώς και την επίδραση τους στην αγγειακή φλεγμονή και αθηροσκλήρυνση. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η διερεύνηση της σχέσης σπλαχνικού και υποδόριου λιπώδους ιστού με το αθηρωματικό φορτίο της κοιλιακής αορτής και των λαγόνιων αρτηριών. Υλικά/Μέθοδοι : Πραγματοποιήθηκε αναδρομική ανάλυση των εικόνων αξονικών τομογραφιών κοιλίας 99 ασθενών που νοσηλεύτηκαν στο Ιπποκράτειο νοσοκομείο για τη χρονική περίοδο Ιανουαρίου 2015 έως και Ιανουαρίου 2017. Με ειδικό πρωτόκολλο, ποσοτικοποιήθηκε ο σπλαχνικός και υποδόριος λιπώδης ιστός. Ο υπολογισμός του φορτίου ασβεστίου στην κοιλιακή αορτή χρησιμοποιείται ως δείκτης αθηρωμάτωσης των περιφερικών αγγείων και για το σκοπό αυτό εφαρμόστηκε το Agatston score.Επίσης, εξετάστηκε η παρουσία ανευρυσμάτων κοιλιακής αορτής. Αποτελέσματα : Από την ανάλυση αυτή, αποδεικνύεται ότι υπάρχει θετική συσχέτιση μεταξύ της έκτασης του σπλαχνικού λιπώδους ιστού και του φορτίου ασβεστίου (r=0.557, p=&lt;0.001). Επίσης, η έκταση του υποδόριου λιπώδους ιστού συσχετίστηκε αρνητικά με το φορτίο ασβεστίου χωρίς όμως να παρατηρείται στατιστικά σημαντική σχέση (r=-.129, p=0.204). Πραγματοποιήθηκαν περεταίρω συσχετίσεις με την ηλικία και το φύλο. Δεν παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική συσχέτιση ανάμεσα στην έκταση του σπλαχνικού λιπώδους ιστού και της ηλικίας (r=-0.80, p= 0.437), καθώς ούτε με το αορτολαγόνιο αθηρωματικό φορτίο. Αντίθετα, η ηλικία εμφανίζει αρνητική συσχέτιση με την έκταση του υποδόριου λιπώδους ιστού (r=-0.230,p=0.024).Επίσης, παρατηρήθηκε ότι οι άνδρες εμφανίζουν αυξημένη έκταση σπλαχνικού λιπώδους ιστού σε σχέση με τις γυναίκες (p=0.026) και αυξημένες τιμές αορτολαγόνιου αθηρωματικού φορτίου (r= 0.289, p=0.004). Αντίθετα, το γυναικείο φύλο εμφανίζει αυξημένη εναπόθεση υποδόριου λιπώδους ιστού, σχέση που δεν εμφανίζει όμως στατιστική σημαντικότητα (p=0,919). Αξίζει να σημειωθεί ότι οι τιμές του φορτίου ασβεστίου είναι αυξημένες με στατιστική σημαντικότητα σε ασθενείς με περιφερική αρτηριακή νόσο και σε ασθενείς με ανεύρυσμα κοιλιακής αορτής σε σχέση με τις τιμές των υγιών- μαρτύρων. Επίσης, δεν φάνηκε στατιστική σημαντικότητα μεταξύ της έκτασης του υποδόριου και του σπλαχνικού λιπώδους ιστού ανάμεσα στις διαφορετικές μελετώμενες ομάδες. Τέλος, αυξημένες τιμές του λόγου σπλαχνικού προς υποδόριου λιπώδους ιστού παρατηρούνται σε ασθενείς με αυξημένο αορτολαγόνιο φορτίο ασβεστίου. Συμπεράσματα : Σε αυτή τη μελέτη, φάνηκε ότι η έκταση του σπλαχνικού λιπώδους ιστού συσχετίζεται θετικά με το αορτολαγόνιο φορτίο ασβεστίου. Αυτά τα δεδομένα είναι σύμφωνα με την υπάρχουσα γνώση για την σύνθετη επίδραση του λιπώδους ιστού στην αθηροσκλήρυνση και την αγγειακή φλεγμονή. Η αξονική τομογραφία δίνει σημαντικές πληροφορίες για την έκταση του σπλαχνικού και του υποδόριου λιπώδους ιστού, καθώς επίσης και για την ασβέστωση του αορτολαγόνιου αγγειακού δικτύου. Περεταίρω μελέτες θα πρέπει να γίνουν ώστε να κατανοηθεί καλύτερα η συσχέτιση των καινούργιων απεικονιστικών δεικτών με καρδιομεταβολικούς παράγοντες ώστε να δίδονται πιο αξιόπιστες πληροφορίες για την ανεύρεση ομάδας ασθενών που εμφανίζουν αυξημένο κίνδυνο εκδήλωσης καρδιαγγειακού συμβάματος.","abstract_has_math":false,"creators":["Παπανικολάου Παρασκευή","Papanikolaou Paraskevi"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:35:27Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2876389"],"render_values":[{"text":"uoadl:2876389","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2876389","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2876389","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2876389","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Παπανικολάου Παρασκευή","Papanikolaou Paraskevi"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2876389","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2876389"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Η Περιφερική Αρτηριακή Νόσος (ΠΑΝ) αφορά στην διαταραχή ροής στα κάτω άκρα και συχνά υποδιαγιγνώσκεται. Κύριο αίτιο της νόσου είναι η αθηροσκλήρυνση, ο παθογενετικός μηχανισμός της οποίας στηρίζεται στην αγγειακή φλεγμονή και την ενδοθηλιακή δυσλειτουργία. Ο λιπώδης ιστός αναγνωρίζεται πλέον ως ενδοκρινές όργανο με σημαντική δράση στην παραγωγή ορμονών που επηρεάζουν το καρδιομεταβολικό προφίλ. Σύγχρονα ερευνητικά δεδομένα δείχνουν τη σύνθετη φυσιολογία των διαφορετικών τύπων λιπώδους ιστού ανάλογα με την κατανομή τους στο σώμα, καθώς και την επίδραση τους στην αγγειακή φλεγμονή και αθηροσκλήρυνση. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η διερεύνηση της σχέσης σπλαχνικού και υποδόριου λιπώδους ιστού με το αθηρωματικό φορτίο της κοιλιακής αορτής και των λαγόνιων αρτηριών. Υλικά/Μέθοδοι : Πραγματοποιήθηκε αναδρομική ανάλυση των εικόνων αξονικών τομογραφιών κοιλίας 99 ασθενών που νοσηλεύτηκαν στο Ιπποκράτειο νοσοκομείο για τη χρονική περίοδο Ιανουαρίου 2015 έως και Ιανουαρίου 2017. Με ειδικό πρωτόκολλο, ποσοτικοποιήθηκε ο σπλαχνικός και υποδόριος λιπώδης ιστός. Ο υπολογισμός του φορτίου ασβεστίου στην κοιλιακή αορτή χρησιμοποιείται ως δείκτης αθηρωμάτωσης των περιφερικών αγγείων και για το σκοπό αυτό εφαρμόστηκε το Agatston score.Επίσης, εξετάστηκε η παρουσία ανευρυσμάτων κοιλιακής αορτής. Αποτελέσματα : Από την ανάλυση αυτή, αποδεικνύεται ότι υπάρχει θετική συσχέτιση μεταξύ της έκτασης του σπλαχνικού λιπώδους ιστού και του φορτίου ασβεστίου (r=0.557, p=<0.001). Επίσης, η έκταση του υποδόριου λιπώδους ιστού συσχετίστηκε αρνητικά με το φορτίο ασβεστίου χωρίς όμως να παρατηρείται στατιστικά σημαντική σχέση (r=-.129, p=0.204). Πραγματοποιήθηκαν περεταίρω συσχετίσεις με την ηλικία και το φύλο. Δεν παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική συσχέτιση ανάμεσα στην έκταση του σπλαχνικού λιπώδους ιστού και της ηλικίας (r=-0.80, p= 0.437), καθώς ούτε με το αορτολαγόνιο αθηρωματικό φορτίο. Αντίθετα, η ηλικία εμφανίζει αρνητική συσχέτιση με την έκταση του υποδόριου λιπώδους ιστού (r=-0.230,p=0.024).Επίσης, παρατηρήθηκε ότι οι άνδρες εμφανίζουν αυξημένη έκταση σπλαχνικού λιπώδους ιστού σε σχέση με τις γυναίκες (p=0.026) και αυξημένες τιμές αορτολαγόνιου αθηρωματικού φορτίου (r= 0.289, p=0.004). Αντίθετα, το γυναικείο φύλο εμφανίζει αυξημένη εναπόθεση υποδόριου λιπώδους ιστού, σχέση που δεν εμφανίζει όμως στατιστική σημαντικότητα (p=0,919). Αξίζει να σημειωθεί ότι οι τιμές του φορτίου ασβεστίου είναι αυξημένες με στατιστική σημαντικότητα σε ασθενείς με περιφερική αρτηριακή νόσο και σε ασθενείς με ανεύρυσμα κοιλιακής αορτής σε σχέση με τις τιμές των υγιών- μαρτύρων. Επίσης, δεν φάνηκε στατιστική σημαντικότητα μεταξύ της έκτασης του υποδόριου και του σπλαχνικού λιπώδους ιστού ανάμεσα στις διαφορετικές μελετώμενες ομάδες. Τέλος, αυξημένες τιμές του λόγου σπλαχνικού προς υποδόριου λιπώδους ιστού παρατηρούνται σε ασθενείς με αυξημένο αορτολαγόνιο φορτίο ασβεστίου. Συμπεράσματα : Σε αυτή τη μελέτη, φάνηκε ότι η έκταση του σπλαχνικού λιπώδους ιστού συσχετίζεται θετικά με το αορτολαγόνιο φορτίο ασβεστίου. Αυτά τα δεδομένα είναι σύμφωνα με την υπάρχουσα γνώση για την σύνθετη επίδραση του λιπώδους ιστού στην αθηροσκλήρυνση και την αγγειακή φλεγμονή. Η αξονική τομογραφία δίνει σημαντικές πληροφορίες για την έκταση του σπλαχνικού και του υποδόριου λιπώδους ιστού, καθώς επίσης και για την ασβέστωση του αορτολαγόνιου αγγειακού δικτύου. Περεταίρω μελέτες θα πρέπει να γίνουν ώστε να κατανοηθεί καλύτερα η συσχέτιση των καινούργιων απεικονιστικών δεικτών με καρδιομεταβολικούς παράγοντες ώστε να δίδονται πιο αξιόπιστες πληροφορίες για την ανεύρεση ομάδας ασθενών που εμφανίζουν αυξημένο κίνδυνο εκδήλωσης καρδιαγγειακού συμβάματος.","Introduction: Peripheral artery disease (PAD) is a usually underdiagnosed disease. Atherosclerosis has a pivotal role in the pathogenesis of PAD. It is known that inflammation and endothelial dysfunction are involved in atherosclerosis. Adipose tissue is no longer considered a passive storage tissue, but an active endocrine organ responsible for the secretion of an amount of hormones defining the cardio metabolic profile. Current research data suggest the complicated physiology of the different types of adipose tissue and their influence on vascular inflammation and atherosclerosis. Purpose: In this study, we investigated the correlation of the amount of visceral and subcutaneous adipose tissue with extend of atherosclerosis of peripheral arteries. Materials/methods: We analyzed retrospectively the images of CT scans of 99 patients hospitalized in Hippokrateion hospital the time period between January 2015 and January 2017. We used specific protocol to quantify the amount of visceral and subcutaneous adipose tissue. We checked the presence of abdominal aorta aneurysm (AAA). Finally, we measured the extent of atherosclerosis of peripheral arteries applying the Agatston score to measure aortoiliac calcification. Results: The amount of visceral adipose tissue was positively correlated to the extent of peripheral atherosclerosis (r=0.557, p=<0.001), whereas the amount of subcutaneous adipose tissue was negatively correlated to peripheral atherosclerosis with no statistical significance (r=-.129, p=0.204). More correlations to the age and sex have been done. There was no statistical significant correlation between the age and the amount of visceral adipose tissue and the value of aortoiliac atherosclerotic calcification. Moreover, the male gender was correlated to greater amount of visceral adipose tissue (p=0.026) and increased aortoiliac calcification (r= 0.289, p=0.004). Moreover, we noticed that the aortoiliac calcium burden was increased in the groups of patients with PAD and AAA compared to controls. In these different groups of patients, we didn’t reveal a statistically significant correlation to the amount of visceral and subcutaneous adipose tissue. Finally, we have to mention that the ratio of visceral to subcutaneous adipose tissue was increased in patients with higher values of aortoiliac calcium burden. Conclusion: In this study, we showed that the amount of visceral adipose tissue was correlated to aortoiliac calcium burden. These results are in accordance to current research data that adipose tissue has a complex role to atherosclerosis and vascular disease. CT imaging can be very useful to quantify adipose tissue and the degree of atherosclerosis. More researches should take place in order to better understand the new imaging markers. According to them, risk stratification methods would be improved in order to identify the patients group in greater cardiometabolic risk."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Σχέση της ποσότητας σπλαχνικού και υποδόριου κοιλιακού λίπους με την έκταση της περιφερικής αθηρωμάτωσης"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Παπανικολάου Παρασκευή","Papanikolaou Paraskevi"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Εισαγωγή: Η Περιφερική Αρτηριακή Νόσος (ΠΑΝ) αφορά στην διαταραχή ροής στα κάτω άκρα και συχνά υποδιαγιγνώσκεται. Κύριο αίτιο της νόσου είναι η αθηροσκλήρυνση, ο παθογενετικός μηχανισμός της οποίας στηρίζεται στην αγγειακή φλεγμονή και την ενδοθηλιακή δυσλειτουργία. Ο λιπώδης ιστός αναγνωρίζεται πλέον ως ενδοκρινές όργανο με σημαντική δράση στην παραγωγή ορμονών που επηρεάζουν το καρδιομεταβολικό προφίλ. Σύγχρονα ερευνητικά δεδομένα δείχνουν τη σύνθετη φυσιολογία των διαφορετικών τύπων λιπώδους ιστού ανάλογα με την κατανομή τους στο σώμα, καθώς και την επίδραση τους στην αγγειακή φλεγμονή και αθηροσκλήρυνση. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η διερεύνηση της σχέσης σπλαχνικού και υποδόριου λιπώδους ιστού με το αθηρωματικό φορτίο της κοιλιακής αορτής και των λαγόνιων αρτηριών. Υλικά/Μέθοδοι : Πραγματοποιήθηκε αναδρομική ανάλυση των εικόνων αξονικών τομογραφιών κοιλίας 99 ασθενών που νοσηλεύτηκαν στο Ιπποκράτειο νοσοκομείο για τη χρονική περίοδο Ιανουαρίου 2015 έως και Ιανουαρίου 2017. Με ειδικό πρωτόκολλο, ποσοτικοποιήθηκε ο σπλαχνικός και υποδόριος λιπώδης ιστός. Ο υπολογισμός του φορτίου ασβεστίου στην κοιλιακή αορτή χρησιμοποιείται ως δείκτης αθηρωμάτωσης των περιφερικών αγγείων και για το σκοπό αυτό εφαρμόστηκε το Agatston score.Επίσης, εξετάστηκε η παρουσία ανευρυσμάτων κοιλιακής αορτής. Αποτελέσματα : Από την ανάλυση αυτή, αποδεικνύεται ότι υπάρχει θετική συσχέτιση μεταξύ της έκτασης του σπλαχνικού λιπώδους ιστού και του φορτίου ασβεστίου (r=0.557, p=<0.001). Επίσης, η έκταση του υποδόριου λιπώδους ιστού συσχετίστηκε αρνητικά με το φορτίο ασβεστίου χωρίς όμως να παρατηρείται στατιστικά σημαντική σχέση (r=-.129, p=0.204). Πραγματοποιήθηκαν περεταίρω συσχετίσεις με την ηλικία και το φύλο. Δεν παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική συσχέτιση ανάμεσα στην έκταση του σπλαχνικού λιπώδους ιστού και της ηλικίας (r=-0.80, p= 0.437), καθώς ούτε με το αορτολαγόνιο αθηρωματικό φορτίο. Αντίθετα, η ηλικία εμφανίζει αρνητική συσχέτιση με την έκταση του υποδόριου λιπώδους ιστού (r=-0.230,p=0.024).Επίσης, παρατηρήθηκε ότι οι άνδρες εμφανίζουν αυξημένη έκταση σπλαχνικού λιπώδους ιστού σε σχέση με τις γυναίκες (p=0.026) και αυξημένες τιμές αορτολαγόνιου αθηρωματικού φορτίου (r= 0.289, p=0.004). Αντίθετα, το γυναικείο φύλο εμφανίζει αυξημένη εναπόθεση υποδόριου λιπώδους ιστού, σχέση που δεν εμφανίζει όμως στατιστική σημαντικότητα (p=0,919). Αξίζει να σημειωθεί ότι οι τιμές του φορτίου ασβεστίου είναι αυξημένες με στατιστική σημαντικότητα σε ασθενείς με περιφερική αρτηριακή νόσο και σε ασθενείς με ανεύρυσμα κοιλιακής αορτής σε σχέση με τις τιμές των υγιών- μαρτύρων. Επίσης, δεν φάνηκε στατιστική σημαντικότητα μεταξύ της έκτασης του υποδόριου και του σπλαχνικού λιπώδους ιστού ανάμεσα στις διαφορετικές μελετώμενες ομάδες. Τέλος, αυξημένες τιμές του λόγου σπλαχνικού προς υποδόριου λιπώδους ιστού παρατηρούνται σε ασθενείς με αυξημένο αορτολαγόνιο φορτίο ασβεστίου. Συμπεράσματα : Σε αυτή τη μελέτη, φάνηκε ότι η έκταση του σπλαχνικού λιπώδους ιστού συσχετίζεται θετικά με το αορτολαγόνιο φορτίο ασβεστίου. Αυτά τα δεδομένα είναι σύμφωνα με την υπάρχουσα γνώση για την σύνθετη επίδραση του λιπώδους ιστού στην αθηροσκλήρυνση και την αγγειακή φλεγμονή. Η αξονική τομογραφία δίνει σημαντικές πληροφορίες για την έκταση του σπλαχνικού και του υποδόριου λιπώδους ιστού, καθώς επίσης και για την ασβέστωση του αορτολαγόνιου αγγειακού δικτύου. Περεταίρω μελέτες θα πρέπει να γίνουν ώστε να κατανοηθεί καλύτερα η συσχέτιση των καινούργιων απεικονιστικών δεικτών με καρδιομεταβολικούς παράγοντες ώστε να δίδονται πιο αξιόπιστες πληροφορίες για την ανεύρεση ομάδας ασθενών που εμφανίζουν αυξημένο κίνδυνο εκδήλωσης καρδιαγγειακού συμβάματος.","Introduction: Peripheral artery disease (PAD) is a usually underdiagnosed disease. Atherosclerosis has a pivotal role in the pathogenesis of PAD. It is known that inflammation and endothelial dysfunction are involved in atherosclerosis. Adipose tissue is no longer considered a passive storage tissue, but an active endocrine organ responsible for the secretion of an amount of hormones defining the cardio metabolic profile. Current research data suggest the complicated physiology of the different types of adipose tissue and their influence on vascular inflammation and atherosclerosis. Purpose: In this study, we investigated the correlation of the amount of visceral and subcutaneous adipose tissue with extend of atherosclerosis of peripheral arteries. Materials/methods: We analyzed retrospectively the images of CT scans of 99 patients hospitalized in Hippokrateion hospital the time period between January 2015 and January 2017. We used specific protocol to quantify the amount of visceral and subcutaneous adipose tissue. We checked the presence of abdominal aorta aneurysm (AAA). Finally, we measured the extent of atherosclerosis of peripheral arteries applying the Agatston score to measure aortoiliac calcification. Results: The amount of visceral adipose tissue was positively correlated to the extent of peripheral atherosclerosis (r=0.557, p=<0.001), whereas the amount of subcutaneous adipose tissue was negatively correlated to peripheral atherosclerosis with no statistical significance (r=-.129, p=0.204). More correlations to the age and sex have been done. There was no statistical significant correlation between the age and the amount of visceral adipose tissue and the value of aortoiliac atherosclerotic calcification. Moreover, the male gender was correlated to greater amount of visceral adipose tissue (p=0.026) and increased aortoiliac calcification (r= 0.289, p=0.004). Moreover, we noticed that the aortoiliac calcium burden was increased in the groups of patients with PAD and AAA compared to controls. In these different groups of patients, we didn’t reveal a statistically significant correlation to the amount of visceral and subcutaneous adipose tissue. Finally, we have to mention that the ratio of visceral to subcutaneous adipose tissue was increased in patients with higher values of aortoiliac calcium burden. Conclusion: In this study, we showed that the amount of visceral adipose tissue was correlated to aortoiliac calcium burden. These results are in accordance to current research data that adipose tissue has a complex role to atherosclerosis and vascular disease. CT imaging can be very useful to quantify adipose tissue and the degree of atherosclerosis. More researches should take place in order to better understand the new imaging markers. According to them, risk stratification methods would be improved in order to identify the patients group in greater cardiometabolic risk."],"dc:identifier":["uoadl:2876389","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2876389"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Σχέση της ποσότητας σπλαχνικού και υποδόριου κοιλιακού λίπους με την έκταση της περιφερικής αθηρωμάτωσης"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:35:27Z"}