{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2876504"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2876504","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ο ρόλος της ενδοαγγειακής αντιμετώπισης ανευρυσμάτων και διαχωρισμών θωρακοκοιλιακής αορτής σε ασθενείς με σύνδρομο Marfan","abstract":"Αντικείμενο: Αντικείμενο της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η περιγραφή του συνδρόμου Marfan (MFS) και εν συνεχεία η εξακρίβωση του ρόλου που κατέχουν οι ενδοαγγειακές τεχνικές ως θεραπευτικό μέσο σε θωρακοκοιλιακά ανευρύσματα και διαχωρισμούς σε ασθενείς με MFS. Μέθοδος: Έγινε συστηματική ανασκόπηση της βιβλιογραφίας με χρήση του PubMed και του Google Scholar από το 2008 έως το 2019 για μελέτες σχετικά με τη χρήση ενδοαυλικών προθέσεων σε παθήσεις θωρακοκοιλιακής αορτής σε ασθενείς με σύνδρομο Marfan. Αποτελέσματα: Ένα σύνολο από 11 μελέτες και συνολικά 168 ασθενείς συμπεριελήφθησαν στην παρούσα εργασία. Αν και ο αριθμός των ασθενών κάθε μελέτης είναι μικρός, τα αποτελέσματα χαρακτηρίζονται από χαμηλή περιεγχειρητική θνητότητα και νοσηρότητα και υψηλά ποσοστά τεχνικής επιτυχίας άμεσα μετεγχειρητικά. Παρόλα αυτά παρατηρούνται επιπλοκές που οφείλονται στο ενδομόσχευμα σε ένα σημαντικό ποσοστό των ασθενών καθώς επίσης το 50% περίπου των ασθενών είχαν υποβληθεί προηγουμένως σε καρδιοχειρουργική επέμβαση ανιούσας αορτής ή αορτικού τόξου, γεγονός που τους καθιστούσε ομάδα υψηλού κινδύνου για επανεπέμβαση. Συμπεράσματα: Η ενδοαγγειακή αντιμετώπιση μπορεί να αποβεί αρκετά αποτελεσματική σε επιλεγμένους ασθενείς με νοσήματα συνδετικού ιστού όπως σύνδρομο Marfan και παθήσεις της θωρακοκοιλιακής αορτής. Παρόλα αυτά μεγαλύτερες σειρές ασθενών και τυχαιοποιημένες μελέτες καθώς και εξέλιξη της τεχνολογίας των ενδομοσχευμάτων, που θα τα καθιστούν πιο ¨φιλικά¨ προς την αορτή, είναι απαραίτητα για να καθιερώσουν την ενδοαγγειακή προσέγγιση ως μέθοδο εκλογής για αυτήν την ομάδα ασθενών. Λέξεις κλειδιά: Σύνδρομο Marfan, ενδοαγγειακή αντιμετώπιση αορτικών ανευρυσμάτων σε Σύνδρομο Marfan, Τύπου Β διαχωρισμοί, παθήσεις συνδετικού ιστού και ενδοαγγειακή αντιμετώπιση.","abstract_html":"Αντικείμενο: Αντικείμενο της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η περιγραφή του συνδρόμου Marfan (MFS) και εν συνεχεία η εξακρίβωση του ρόλου που κατέχουν οι ενδοαγγειακές τεχνικές ως θεραπευτικό μέσο σε θωρακοκοιλιακά ανευρύσματα και διαχωρισμούς σε ασθενείς με MFS. Μέθοδος: Έγινε συστηματική ανασκόπηση της βιβλιογραφίας με χρήση του PubMed και του Google Scholar από το 2008 έως το 2019 για μελέτες σχετικά με τη χρήση ενδοαυλικών προθέσεων σε παθήσεις θωρακοκοιλιακής αορτής σε ασθενείς με σύνδρομο Marfan. Αποτελέσματα: Ένα σύνολο από 11 μελέτες και συνολικά 168 ασθενείς συμπεριελήφθησαν στην παρούσα εργασία. Αν και ο αριθμός των ασθενών κάθε μελέτης είναι μικρός, τα αποτελέσματα χαρακτηρίζονται από χαμηλή περιεγχειρητική θνητότητα και νοσηρότητα και υψηλά ποσοστά τεχνικής επιτυχίας άμεσα μετεγχειρητικά. Παρόλα αυτά παρατηρούνται επιπλοκές που οφείλονται στο ενδομόσχευμα σε ένα σημαντικό ποσοστό των ασθενών καθώς επίσης το 50% περίπου των ασθενών είχαν υποβληθεί προηγουμένως σε καρδιοχειρουργική επέμβαση ανιούσας αορτής ή αορτικού τόξου, γεγονός που τους καθιστούσε ομάδα υψηλού κινδύνου για επανεπέμβαση. Συμπεράσματα: Η ενδοαγγειακή αντιμετώπιση μπορεί να αποβεί αρκετά αποτελεσματική σε επιλεγμένους ασθενείς με νοσήματα συνδετικού ιστού όπως σύνδρομο Marfan και παθήσεις της θωρακοκοιλιακής αορτής. Παρόλα αυτά μεγαλύτερες σειρές ασθενών και τυχαιοποιημένες μελέτες καθώς και εξέλιξη της τεχνολογίας των ενδομοσχευμάτων, που θα τα καθιστούν πιο ¨φιλικά¨ προς την αορτή, είναι απαραίτητα για να καθιερώσουν την ενδοαγγειακή προσέγγιση ως μέθοδο εκλογής για αυτήν την ομάδα ασθενών. Λέξεις κλειδιά: Σύνδρομο Marfan, ενδοαγγειακή αντιμετώπιση αορτικών ανευρυσμάτων σε Σύνδρομο Marfan, Τύπου Β διαχωρισμοί, παθήσεις συνδετικού ιστού και ενδοαγγειακή αντιμετώπιση.","abstract_has_math":false,"creators":["Ιακωβάκης Ηλίας","Iakovakis Ilias"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:35:29Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2876504"],"render_values":[{"text":"uoadl:2876504","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2876504","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2876504","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2876504","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ιακωβάκης Ηλίας","Iakovakis Ilias"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2876504","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2876504"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Αντικείμενο: Αντικείμενο της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η περιγραφή του συνδρόμου Marfan (MFS) και εν συνεχεία η εξακρίβωση του ρόλου που κατέχουν οι ενδοαγγειακές τεχνικές ως θεραπευτικό μέσο σε θωρακοκοιλιακά ανευρύσματα και διαχωρισμούς σε ασθενείς με MFS. Μέθοδος: Έγινε συστηματική ανασκόπηση της βιβλιογραφίας με χρήση του PubMed και του Google Scholar από το 2008 έως το 2019 για μελέτες σχετικά με τη χρήση ενδοαυλικών προθέσεων σε παθήσεις θωρακοκοιλιακής αορτής σε ασθενείς με σύνδρομο Marfan. Αποτελέσματα: Ένα σύνολο από 11 μελέτες και συνολικά 168 ασθενείς συμπεριελήφθησαν στην παρούσα εργασία. Αν και ο αριθμός των ασθενών κάθε μελέτης είναι μικρός, τα αποτελέσματα χαρακτηρίζονται από χαμηλή περιεγχειρητική θνητότητα και νοσηρότητα και υψηλά ποσοστά τεχνικής επιτυχίας άμεσα μετεγχειρητικά. Παρόλα αυτά παρατηρούνται επιπλοκές που οφείλονται στο ενδομόσχευμα σε ένα σημαντικό ποσοστό των ασθενών καθώς επίσης το 50% περίπου των ασθενών είχαν υποβληθεί προηγουμένως σε καρδιοχειρουργική επέμβαση ανιούσας αορτής ή αορτικού τόξου, γεγονός που τους καθιστούσε ομάδα υψηλού κινδύνου για επανεπέμβαση. Συμπεράσματα: Η ενδοαγγειακή αντιμετώπιση μπορεί να αποβεί αρκετά αποτελεσματική σε επιλεγμένους ασθενείς με νοσήματα συνδετικού ιστού όπως σύνδρομο Marfan και παθήσεις της θωρακοκοιλιακής αορτής. Παρόλα αυτά μεγαλύτερες σειρές ασθενών και τυχαιοποιημένες μελέτες καθώς και εξέλιξη της τεχνολογίας των ενδομοσχευμάτων, που θα τα καθιστούν πιο ¨φιλικά¨ προς την αορτή, είναι απαραίτητα για να καθιερώσουν την ενδοαγγειακή προσέγγιση ως μέθοδο εκλογής για αυτήν την ομάδα ασθενών. Λέξεις κλειδιά: Σύνδρομο Marfan, ενδοαγγειακή αντιμετώπιση αορτικών ανευρυσμάτων σε Σύνδρομο Marfan, Τύπου Β διαχωρισμοί, παθήσεις συνδετικού ιστού και ενδοαγγειακή αντιμετώπιση.","Objective: The review of Marfan syndrome and the evaluation of the role of endovascular treatment of thoracoabdominal aortic disease in patients with Marfan syndrome. Methods: We performed a systematic literature review using PubMed and Google Scholar, searching for related scientific papers between 2008 and 2019. We included papers with series of patients treated for thoracoabdominal aneurysms or Type B dissection, with endografts. Results: A total of 11 studies with 168 patients in total were identified for inclusion in this review. Even though the number of the patients participated in each study was small, reported outcomes were characterized by low perioperative morbidity and mortality and high technical success postoperatively. Nevertheless, high rates of endografts-related complications were observed in the follow up period. It is worth to mention as well that almost 50% of the patients had undergone previous open cardiac operation either of the ascending aorta or aortic arch, which classifies them as high operative risk patients. Conclusions: Even though there is a lack of high quality evidence to support definite use of endovascular repair in Marfan patients, it can be very helpful in selected patients with Marfan syndrome and thoracoabdominal aortic disease. Long-term and randomized control trials along with further evolution of endovascular technology, which will make the endografts more ‘’friendly’’ towards the aorta, will be necessary in order to establish endovascular procedures as a ‘’Gold Standard’’ for this challenging patient population. Keywords: Marfan syndrome, Endovascular treatment of aortic aneurysms in Marfan patient, Type B dissections, Connective tissue diseases and endovascular treatment."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ο ρόλος της ενδοαγγειακής αντιμετώπισης ανευρυσμάτων και διαχωρισμών θωρακοκοιλιακής αορτής σε ασθενείς με σύνδρομο Marfan"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ιακωβάκης Ηλίας","Iakovakis Ilias"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Αντικείμενο: Αντικείμενο της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η περιγραφή του συνδρόμου Marfan (MFS) και εν συνεχεία η εξακρίβωση του ρόλου που κατέχουν οι ενδοαγγειακές τεχνικές ως θεραπευτικό μέσο σε θωρακοκοιλιακά ανευρύσματα και διαχωρισμούς σε ασθενείς με MFS. Μέθοδος: Έγινε συστηματική ανασκόπηση της βιβλιογραφίας με χρήση του PubMed και του Google Scholar από το 2008 έως το 2019 για μελέτες σχετικά με τη χρήση ενδοαυλικών προθέσεων σε παθήσεις θωρακοκοιλιακής αορτής σε ασθενείς με σύνδρομο Marfan. Αποτελέσματα: Ένα σύνολο από 11 μελέτες και συνολικά 168 ασθενείς συμπεριελήφθησαν στην παρούσα εργασία. Αν και ο αριθμός των ασθενών κάθε μελέτης είναι μικρός, τα αποτελέσματα χαρακτηρίζονται από χαμηλή περιεγχειρητική θνητότητα και νοσηρότητα και υψηλά ποσοστά τεχνικής επιτυχίας άμεσα μετεγχειρητικά. Παρόλα αυτά παρατηρούνται επιπλοκές που οφείλονται στο ενδομόσχευμα σε ένα σημαντικό ποσοστό των ασθενών καθώς επίσης το 50% περίπου των ασθενών είχαν υποβληθεί προηγουμένως σε καρδιοχειρουργική επέμβαση ανιούσας αορτής ή αορτικού τόξου, γεγονός που τους καθιστούσε ομάδα υψηλού κινδύνου για επανεπέμβαση. Συμπεράσματα: Η ενδοαγγειακή αντιμετώπιση μπορεί να αποβεί αρκετά αποτελεσματική σε επιλεγμένους ασθενείς με νοσήματα συνδετικού ιστού όπως σύνδρομο Marfan και παθήσεις της θωρακοκοιλιακής αορτής. Παρόλα αυτά μεγαλύτερες σειρές ασθενών και τυχαιοποιημένες μελέτες καθώς και εξέλιξη της τεχνολογίας των ενδομοσχευμάτων, που θα τα καθιστούν πιο ¨φιλικά¨ προς την αορτή, είναι απαραίτητα για να καθιερώσουν την ενδοαγγειακή προσέγγιση ως μέθοδο εκλογής για αυτήν την ομάδα ασθενών. Λέξεις κλειδιά: Σύνδρομο Marfan, ενδοαγγειακή αντιμετώπιση αορτικών ανευρυσμάτων σε Σύνδρομο Marfan, Τύπου Β διαχωρισμοί, παθήσεις συνδετικού ιστού και ενδοαγγειακή αντιμετώπιση.","Objective: The review of Marfan syndrome and the evaluation of the role of endovascular treatment of thoracoabdominal aortic disease in patients with Marfan syndrome. Methods: We performed a systematic literature review using PubMed and Google Scholar, searching for related scientific papers between 2008 and 2019. We included papers with series of patients treated for thoracoabdominal aneurysms or Type B dissection, with endografts. Results: A total of 11 studies with 168 patients in total were identified for inclusion in this review. Even though the number of the patients participated in each study was small, reported outcomes were characterized by low perioperative morbidity and mortality and high technical success postoperatively. Nevertheless, high rates of endografts-related complications were observed in the follow up period. It is worth to mention as well that almost 50% of the patients had undergone previous open cardiac operation either of the ascending aorta or aortic arch, which classifies them as high operative risk patients. Conclusions: Even though there is a lack of high quality evidence to support definite use of endovascular repair in Marfan patients, it can be very helpful in selected patients with Marfan syndrome and thoracoabdominal aortic disease. Long-term and randomized control trials along with further evolution of endovascular technology, which will make the endografts more ‘’friendly’’ towards the aorta, will be necessary in order to establish endovascular procedures as a ‘’Gold Standard’’ for this challenging patient population. Keywords: Marfan syndrome, Endovascular treatment of aortic aneurysms in Marfan patient, Type B dissections, Connective tissue diseases and endovascular treatment."],"dc:identifier":["uoadl:2876504","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2876504"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Ο ρόλος της ενδοαγγειακής αντιμετώπισης ανευρυσμάτων και διαχωρισμών θωρακοκοιλιακής αορτής σε ασθενείς με σύνδρομο Marfan"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:35:29Z"}