{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2876573"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2876573","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η σημασία της πρώιμης ανταπόκρισης σε ασθενείς με πρωτοπαθή συστηματική (AL) αμυλοείδωση","abstract":"Η πρωτοπαθής συστηματική αμυλοείδωση εξ ελαφρών αλυσίδων (AL) χαρακτηρίζεται από την παραγωγή μονοκλωνικών αλυσίδων με διαμόρφωση β φύλλου (FLC), από έναν κακοήθη πλασματοκυτταρικό κλώνο στον μυελό των οστών. Τα αδιάλυτα ινίδια αμυλοειδούς εναποτίθενται εξωκυτταρίως σε ιστούς, προκαλώντας σταδιακά σοβαρή δυσλειτουργία των οργάνων-στόχων (νεφροί, καρδιά, ήπαρ, ΠΝΣ) (Dittrich et al., 2017). Πρόσφατες μελέτες έχουν ενοχοποιήσει τις FLC και για άμεση κυτταροτοξικότητα (Kastritis et al., 2019, Milani et al., 2017a). Παρά την πρόοδο που έχει σημειωθεί στην θεραπευτική προσέγγιση, προσφέροντας σημαντικό όφελος επιβίωσης σε μέσου και χαμηλού κινδύνου ασθενείς, 20-30% των ασθενών θα καταλήξει σε 3-6 μήνες από την έναρξη της θεραπείας, κυρίως λόγω καρδιακής ανεπάρκειας (Milani et al., 2018a, Kastritis et al., 2015). Συμπερασματικά είναι ιδιαίτερα σημαντική η συχνή εκτίμηση της θεραπευτικής ανταπόκρισης, τουλάχιστον κάθε 2 κύκλους ή 3 μήνες, ώστε να γίνεται άμεσα αλλαγή του θεραπευτικού σχήματος προς όφελος κυρίως των υψηλού κινδύνου ασθενών (Merlini et al., 2013, Kastritis et al., 2016). Η εκτίμηση αυτή στηρίζεται σε εγκεκριμένα κριτήρια που εκτιμούν τη νεφρική, καρδιακή και αιματολογική ανταπόκριση (Palladini et al., 2012a). Η τελευταία βασίζεται στην μέτρηση των επιπέδων των ελεύθερων ελαφρών αλυσίδων στον ορό του ασθενή. Στην παρούσα μελέτη προσπαθήσαμε να τεκμηριώσουμε τη σημασία της πρώιμης εκτίμησης της θεραπευτικής ανταπόκρισης σε ασθενείς με AL, ιδιαίτερα στους υψηλού κινδύνου ασθενείς με καρδιακή συμμετοχή. Συγκεκριμένα μετρήθηκαν τα επίπεδα των ελεύθερων ελαφρών αλυσίδων (FLCs) στον ορό ασθενών κατά τη διάγνωση και στο τέλος του πρώτου και τρίτου μήνα από την έναρξη της θεραπείας. Το κύριο συμπέρασμα είναι ότι η επίτευξη έγκαιρης και βαθιάς ανταπόκρισης, εντός του πρώτου μήνα της θεραπείας, θα πρέπει να είναι ο στόχος της θεραπείας σε ασθενείς με AL αμυλοείδωση, ειδικά σε εκείνους με νόσο σταδίου 3 κατά Mayo. Παράλληλα επιβεβαιώθηκε ότι αν δεν έχει επιτευχθεί πολύ καλή μερική ανταπόκριση (VGPR) μετά από 3 μήνες θεραπείας, ο θεράπων ιατρός θα πρέπει να προσανατολίζεται σε αλλαγή στρατηγικής. Ο πιο δραστικός θεραπευτικός συνδυασμός θα πρέπει να χρησιμοποιηθεί για την ταχεία μείωση των τοξικών FLC, ωστόσο, ακόμη και μεταξύ των ασθενών που επιτυγχάνουν νωρίς VGPR, η πρόωρη θνησιμότητα παραμένει υψηλή, υποδεικνύοντας την προχωρημένη καρδιακή δυσλειτουργία και την καθυστερημένη διάγνωση της νόσου.","abstract_html":"Η πρωτοπαθής συστηματική αμυλοείδωση εξ ελαφρών αλυσίδων (AL) χαρακτηρίζεται από την παραγωγή μονοκλωνικών αλυσίδων με διαμόρφωση β φύλλου (FLC), από έναν κακοήθη πλασματοκυτταρικό κλώνο στον μυελό των οστών. Τα αδιάλυτα ινίδια αμυλοειδούς εναποτίθενται εξωκυτταρίως σε ιστούς, προκαλώντας σταδιακά σοβαρή δυσλειτουργία των οργάνων-στόχων (νεφροί, καρδιά, ήπαρ, ΠΝΣ) (Dittrich et al., 2017). Πρόσφατες μελέτες έχουν ενοχοποιήσει τις FLC και για άμεση κυτταροτοξικότητα (Kastritis et al., 2019, Milani et al., 2017a). Παρά την πρόοδο που έχει σημειωθεί στην θεραπευτική προσέγγιση, προσφέροντας σημαντικό όφελος επιβίωσης σε μέσου και χαμηλού κινδύνου ασθενείς, 20-30% των ασθενών θα καταλήξει σε 3-6 μήνες από την έναρξη της θεραπείας, κυρίως λόγω καρδιακής ανεπάρκειας (Milani et al., 2018a, Kastritis et al., 2015). Συμπερασματικά είναι ιδιαίτερα σημαντική η συχνή εκτίμηση της θεραπευτικής ανταπόκρισης, τουλάχιστον κάθε 2 κύκλους ή 3 μήνες, ώστε να γίνεται άμεσα αλλαγή του θεραπευτικού σχήματος προς όφελος κυρίως των υψηλού κινδύνου ασθενών (Merlini et al., 2013, Kastritis et al., 2016). Η εκτίμηση αυτή στηρίζεται σε εγκεκριμένα κριτήρια που εκτιμούν τη νεφρική, καρδιακή και αιματολογική ανταπόκριση (Palladini et al., 2012a). Η τελευταία βασίζεται στην μέτρηση των επιπέδων των ελεύθερων ελαφρών αλυσίδων στον ορό του ασθενή. Στην παρούσα μελέτη προσπαθήσαμε να τεκμηριώσουμε τη σημασία της πρώιμης εκτίμησης της θεραπευτικής ανταπόκρισης σε ασθενείς με AL, ιδιαίτερα στους υψηλού κινδύνου ασθενείς με καρδιακή συμμετοχή. Συγκεκριμένα μετρήθηκαν τα επίπεδα των ελεύθερων ελαφρών αλυσίδων (FLCs) στον ορό ασθενών κατά τη διάγνωση και στο τέλος του πρώτου και τρίτου μήνα από την έναρξη της θεραπείας. Το κύριο συμπέρασμα είναι ότι η επίτευξη έγκαιρης και βαθιάς ανταπόκρισης, εντός του πρώτου μήνα της θεραπείας, θα πρέπει να είναι ο στόχος της θεραπείας σε ασθενείς με AL αμυλοείδωση, ειδικά σε εκείνους με νόσο σταδίου 3 κατά Mayo. Παράλληλα επιβεβαιώθηκε ότι αν δεν έχει επιτευχθεί πολύ καλή μερική ανταπόκριση (VGPR) μετά από 3 μήνες θεραπείας, ο θεράπων ιατρός θα πρέπει να προσανατολίζεται σε αλλαγή στρατηγικής. Ο πιο δραστικός θεραπευτικός συνδυασμός θα πρέπει να χρησιμοποιηθεί για την ταχεία μείωση των τοξικών FLC, ωστόσο, ακόμη και μεταξύ των ασθενών που επιτυγχάνουν νωρίς VGPR, η πρόωρη θνησιμότητα παραμένει υψηλή, υποδεικνύοντας την προχωρημένη καρδιακή δυσλειτουργία και την καθυστερημένη διάγνωση της νόσου.","abstract_has_math":false,"creators":["Καρατράσογλου Ελένη","Karatrasoglou Eleni"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:35:29Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2876573"],"render_values":[{"text":"uoadl:2876573","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2876573","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2876573","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2876573","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Καρατράσογλου Ελένη","Karatrasoglou Eleni"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2876573","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2876573"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η πρωτοπαθής συστηματική αμυλοείδωση εξ ελαφρών αλυσίδων (AL) χαρακτηρίζεται από την παραγωγή μονοκλωνικών αλυσίδων με διαμόρφωση β φύλλου (FLC), από έναν κακοήθη πλασματοκυτταρικό κλώνο στον μυελό των οστών. Τα αδιάλυτα ινίδια αμυλοειδούς εναποτίθενται εξωκυτταρίως σε ιστούς, προκαλώντας σταδιακά σοβαρή δυσλειτουργία των οργάνων-στόχων (νεφροί, καρδιά, ήπαρ, ΠΝΣ) (Dittrich et al., 2017). Πρόσφατες μελέτες έχουν ενοχοποιήσει τις FLC και για άμεση κυτταροτοξικότητα (Kastritis et al., 2019, Milani et al., 2017a). Παρά την πρόοδο που έχει σημειωθεί στην θεραπευτική προσέγγιση, προσφέροντας σημαντικό όφελος επιβίωσης σε μέσου και χαμηλού κινδύνου ασθενείς, 20-30% των ασθενών θα καταλήξει σε 3-6 μήνες από την έναρξη της θεραπείας, κυρίως λόγω καρδιακής ανεπάρκειας (Milani et al., 2018a, Kastritis et al., 2015). Συμπερασματικά είναι ιδιαίτερα σημαντική η συχνή εκτίμηση της θεραπευτικής ανταπόκρισης, τουλάχιστον κάθε 2 κύκλους ή 3 μήνες, ώστε να γίνεται άμεσα αλλαγή του θεραπευτικού σχήματος προς όφελος κυρίως των υψηλού κινδύνου ασθενών (Merlini et al., 2013, Kastritis et al., 2016). Η εκτίμηση αυτή στηρίζεται σε εγκεκριμένα κριτήρια που εκτιμούν τη νεφρική, καρδιακή και αιματολογική ανταπόκριση (Palladini et al., 2012a). Η τελευταία βασίζεται στην μέτρηση των επιπέδων των ελεύθερων ελαφρών αλυσίδων στον ορό του ασθενή. Στην παρούσα μελέτη προσπαθήσαμε να τεκμηριώσουμε τη σημασία της πρώιμης εκτίμησης της θεραπευτικής ανταπόκρισης σε ασθενείς με AL, ιδιαίτερα στους υψηλού κινδύνου ασθενείς με καρδιακή συμμετοχή. Συγκεκριμένα μετρήθηκαν τα επίπεδα των ελεύθερων ελαφρών αλυσίδων (FLCs) στον ορό ασθενών κατά τη διάγνωση και στο τέλος του πρώτου και τρίτου μήνα από την έναρξη της θεραπείας. Το κύριο συμπέρασμα είναι ότι η επίτευξη έγκαιρης και βαθιάς ανταπόκρισης, εντός του πρώτου μήνα της θεραπείας, θα πρέπει να είναι ο στόχος της θεραπείας σε ασθενείς με AL αμυλοείδωση, ειδικά σε εκείνους με νόσο σταδίου 3 κατά Mayo. Παράλληλα επιβεβαιώθηκε ότι αν δεν έχει επιτευχθεί πολύ καλή μερική ανταπόκριση (VGPR) μετά από 3 μήνες θεραπείας, ο θεράπων ιατρός θα πρέπει να προσανατολίζεται σε αλλαγή στρατηγικής. Ο πιο δραστικός θεραπευτικός συνδυασμός θα πρέπει να χρησιμοποιηθεί για την ταχεία μείωση των τοξικών FLC, ωστόσο, ακόμη και μεταξύ των ασθενών που επιτυγχάνουν νωρίς VGPR, η πρόωρη θνησιμότητα παραμένει υψηλή, υποδεικνύοντας την προχωρημένη καρδιακή δυσλειτουργία και την καθυστερημένη διάγνωση της νόσου.","Immunoglobulin light chain amyloidosis (AL) is caused by misfolded free light chains (FLCs) which are produced by a small and usually indolent plasma cell clone. The amyloid fibrils deposit in various tissues and cause severe dysfunction of multiple organs such as kidney, heart, liver or peripheral nervous system (Dittrich et al., 2017). Furthermore, recent studies indicate that FLCs could be responsible for direct toxicity(Kastritis et al., 2019, Milani et al., 2017a). Despite the progress in treatment approaches (autologous transplantation, bortezomib, lenalidomide) that has offered a significant survival benefit to intermediate and low risk patients, 20-30% of subjects will die within 3-6 months from therapy beginning, mostly due to heart failure (Milani et al., 2018a, Kastritis et al., 2015). Thus it is important to evaluate frequently the therapy response, at least every 2 cycles or 3 months, in order to change strategy and give to high risk patients the opportunity of a rescue therapy(Merlini et al., 2013, Kastritis et al., 2016). The assessment of therapy effectiveness is based on validated criteria which evaluate the cardiac, renal and hematologic response (Palladini et al., 2012a). The measurement of serum free light chains (sFLCs) is essential in the evaluation of hematologic response response. In the present study we tried to confirm the significance of an earlier assessment of response for patients with AL, especially for high risk subjects with heart involvement. In particular, FLCs blood levels have been measured at the time of diagnosis and at the end of first and third month from the initiation of frontline therapy. The major outcome is that the achievement of early and deep response, within the first month of therapy, should be the goal of therapy in patients with AL amyloidosis, especially those with stage 3 disease. Less than a VGPR after 3 months of therapy should prompt to change therapy. The most active combination should be used to rapidly reduce toxic FLCs, however, even among those who achieve an early VGPR, early mortality remains high, indicating the advanced cardiac dysfunction and late recognition of the disease."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η σημασία της πρώιμης ανταπόκρισης σε ασθενείς με πρωτοπαθή συστηματική (AL) αμυλοείδωση"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Καρατράσογλου Ελένη","Karatrasoglou Eleni"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Η πρωτοπαθής συστηματική αμυλοείδωση εξ ελαφρών αλυσίδων (AL) χαρακτηρίζεται από την παραγωγή μονοκλωνικών αλυσίδων με διαμόρφωση β φύλλου (FLC), από έναν κακοήθη πλασματοκυτταρικό κλώνο στον μυελό των οστών. Τα αδιάλυτα ινίδια αμυλοειδούς εναποτίθενται εξωκυτταρίως σε ιστούς, προκαλώντας σταδιακά σοβαρή δυσλειτουργία των οργάνων-στόχων (νεφροί, καρδιά, ήπαρ, ΠΝΣ) (Dittrich et al., 2017). Πρόσφατες μελέτες έχουν ενοχοποιήσει τις FLC και για άμεση κυτταροτοξικότητα (Kastritis et al., 2019, Milani et al., 2017a). Παρά την πρόοδο που έχει σημειωθεί στην θεραπευτική προσέγγιση, προσφέροντας σημαντικό όφελος επιβίωσης σε μέσου και χαμηλού κινδύνου ασθενείς, 20-30% των ασθενών θα καταλήξει σε 3-6 μήνες από την έναρξη της θεραπείας, κυρίως λόγω καρδιακής ανεπάρκειας (Milani et al., 2018a, Kastritis et al., 2015). Συμπερασματικά είναι ιδιαίτερα σημαντική η συχνή εκτίμηση της θεραπευτικής ανταπόκρισης, τουλάχιστον κάθε 2 κύκλους ή 3 μήνες, ώστε να γίνεται άμεσα αλλαγή του θεραπευτικού σχήματος προς όφελος κυρίως των υψηλού κινδύνου ασθενών (Merlini et al., 2013, Kastritis et al., 2016). Η εκτίμηση αυτή στηρίζεται σε εγκεκριμένα κριτήρια που εκτιμούν τη νεφρική, καρδιακή και αιματολογική ανταπόκριση (Palladini et al., 2012a). Η τελευταία βασίζεται στην μέτρηση των επιπέδων των ελεύθερων ελαφρών αλυσίδων στον ορό του ασθενή. Στην παρούσα μελέτη προσπαθήσαμε να τεκμηριώσουμε τη σημασία της πρώιμης εκτίμησης της θεραπευτικής ανταπόκρισης σε ασθενείς με AL, ιδιαίτερα στους υψηλού κινδύνου ασθενείς με καρδιακή συμμετοχή. Συγκεκριμένα μετρήθηκαν τα επίπεδα των ελεύθερων ελαφρών αλυσίδων (FLCs) στον ορό ασθενών κατά τη διάγνωση και στο τέλος του πρώτου και τρίτου μήνα από την έναρξη της θεραπείας. Το κύριο συμπέρασμα είναι ότι η επίτευξη έγκαιρης και βαθιάς ανταπόκρισης, εντός του πρώτου μήνα της θεραπείας, θα πρέπει να είναι ο στόχος της θεραπείας σε ασθενείς με AL αμυλοείδωση, ειδικά σε εκείνους με νόσο σταδίου 3 κατά Mayo. Παράλληλα επιβεβαιώθηκε ότι αν δεν έχει επιτευχθεί πολύ καλή μερική ανταπόκριση (VGPR) μετά από 3 μήνες θεραπείας, ο θεράπων ιατρός θα πρέπει να προσανατολίζεται σε αλλαγή στρατηγικής. Ο πιο δραστικός θεραπευτικός συνδυασμός θα πρέπει να χρησιμοποιηθεί για την ταχεία μείωση των τοξικών FLC, ωστόσο, ακόμη και μεταξύ των ασθενών που επιτυγχάνουν νωρίς VGPR, η πρόωρη θνησιμότητα παραμένει υψηλή, υποδεικνύοντας την προχωρημένη καρδιακή δυσλειτουργία και την καθυστερημένη διάγνωση της νόσου.","Immunoglobulin light chain amyloidosis (AL) is caused by misfolded free light chains (FLCs) which are produced by a small and usually indolent plasma cell clone. The amyloid fibrils deposit in various tissues and cause severe dysfunction of multiple organs such as kidney, heart, liver or peripheral nervous system (Dittrich et al., 2017). Furthermore, recent studies indicate that FLCs could be responsible for direct toxicity(Kastritis et al., 2019, Milani et al., 2017a). Despite the progress in treatment approaches (autologous transplantation, bortezomib, lenalidomide) that has offered a significant survival benefit to intermediate and low risk patients, 20-30% of subjects will die within 3-6 months from therapy beginning, mostly due to heart failure (Milani et al., 2018a, Kastritis et al., 2015). Thus it is important to evaluate frequently the therapy response, at least every 2 cycles or 3 months, in order to change strategy and give to high risk patients the opportunity of a rescue therapy(Merlini et al., 2013, Kastritis et al., 2016). The assessment of therapy effectiveness is based on validated criteria which evaluate the cardiac, renal and hematologic response (Palladini et al., 2012a). The measurement of serum free light chains (sFLCs) is essential in the evaluation of hematologic response response. In the present study we tried to confirm the significance of an earlier assessment of response for patients with AL, especially for high risk subjects with heart involvement. In particular, FLCs blood levels have been measured at the time of diagnosis and at the end of first and third month from the initiation of frontline therapy. The major outcome is that the achievement of early and deep response, within the first month of therapy, should be the goal of therapy in patients with AL amyloidosis, especially those with stage 3 disease. Less than a VGPR after 3 months of therapy should prompt to change therapy. The most active combination should be used to rapidly reduce toxic FLCs, however, even among those who achieve an early VGPR, early mortality remains high, indicating the advanced cardiac dysfunction and late recognition of the disease."],"dc:identifier":["uoadl:2876573","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2876573"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Η σημασία της πρώιμης ανταπόκρισης σε ασθενείς με πρωτοπαθή συστηματική (AL) αμυλοείδωση"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:35:29Z"}