{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2876610"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2876610","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Συννόσηση ψυχιατρικής διαταραχής και χρήσης ψυχοδραστικών ουσιών σε νοσηλευόμενους ασθενείς","abstract":"Εισαγωγή: Οι ασθενείς με διπλή διάγνωση εμφανίζουν υψηλό κίνδυνο για υποτροπή, ενδονοσοκομειακή νοσηλεία, μόλυνση από τον ιό HIV και τον ιό της ηπατίτιδας C και συχνότερη χρήση των υπηρεσιών υγείας. Σκοπός: Η παρούσα έρευνα σκοπό έχει να προσδιορίσει το βαθμό και τον τύπο της διπλής διάγνωσης σε νοσηλευόμενους ασθενείς σε δημόσιο Ψυχιατρικό Νοσοκομείο της Αθήνας, να διερευνήσει τη συσχέτιση της διπλής διάγνωσης με δημογραφικούς παράγοντες (φύλο, ηλικία, εθνικότητα, τόπος διαμονής, εργασιακή κατάσταση, οικογενειακή κατάσταση, εκπαίδευση), και να μελετήσει τα είδη ουσιών, που χρησιμοποιούνται, ώστε να διευκολυνθεί ο σχεδιασμός και η παροχή εξειδικευμένων υπηρεσιών υγείας. Μεθοδολογία: Πραγματοποιήθηκε αναδρομική μελέτη σε 320 ασθενείς, που έλαβαν φροντίδα, κατόπιν εκούσιας ή ακούσιας εισαγωγής στο Ψυχιατρικό Νοσοκομείο Αττικής «Δρομοκαΐτειο», για το έτος 2017. Οι ασθενείς, που συμμετείχαν στην έρευνα, είχαν λάβει διαγνώσεις σχιζοφρένειας, σχιζοσυναισθηματικής διαταραχής, διπολικής διαταραχής, συναισθηματικών διαταραχών (π.χ. κατάθλιψης), αγχωδών διαταραχών και ψυχικών διαταραχών λόγω χρήσης αλκοόλ ή άλλων ψυχοδραστικών ουσιών (κοκαΐνης, κάνναβης, βενζοδιαζεπινών, βαρβιτουρικών, οπιοειδών, αμφεταμινών), σύμφωνα με το ICD-10. Για την ανάλυση, χρησιμοποιήθηκαν οι έλεγχοι Chi-Square X2, Student’s Test, Mann-Whitney και η λογαριθμική παλινδρόμηση: α) για τη σύγκριση των ασθενών με διπλή και μη διπλή διάγνωση, β) για τη σύγκριση ασθενών με διπολική διαταραχή και ψυχική διαταραχή λόγω χρήσης προς τους ασθενείς με ψυχωτική διαταραχή και ψυχική διαταραχή λόγω χρήσης, γ) για τη σύγκριση ασθενών με ψυχική διαταραχή και ψυχική διαταραχή λόγω χρήσης προς τους ασθενείς με ψυχική διαταραχή χωρίς διαταραχή από χρήση. Αποτελέσματα: Το ποσοστό της διπλής διάγνωσης βρέθηκε στο 29.7%, με το ποσοστό της διπλής διάγνωσης στη σχιζοφρένεια να ανέρχεται στο 34.7%, στο ψυχωτικό φάσμα στο 33.9%, στη σχιζοσυναισθηματική διαταραχή στο 40%, στη διπολική συναισθηματική διαταραχή στο 23.7% και στο 26.6% των ασθενών με άλλες συναισθηματικές διαταραχές. Οι ασθενείς με διαταραχή του ψυχωτικού φάσματος έκαναν χρήση ινδικής κάνναβης (48,3%) και αλκοόλ (26.7%) σε υψηλά ποσοστά, ενώ παρόμοια ποσοστά διαπιστώθηκαν και στους ασθενείς με διπολική διαταραχή (κάνναβη στο 55.6 % και αλκοόλ στο 22.2%). Οι ασθενείς με διπλή διάγνωση είναι συνηθέστερα άνδρες, σε σύγκριση με τους ασθενείς με μη διπλή διάγνωση (OR=2.543, 95% CI 1.374-4.708, p<0.003), όπως προκύπτει από την πολυπαραγοντική ανάλυση. Aυτοί, που διαμένουν στην Αθήνα, σε σχέση με αυτούς, που διαμένουν στην επαρχία, έχουν 49 φορές μεγαλύτερη πιθανότητα να είναι ασθενείς με ψυχική διαταραχή λόγω χρήσης ουσιών και ψύχωση, ανεξαρτήτως των υπολοίπων παραγόντων (OR=49.072, p-value<0.047). Στη σύγκριση των ασθενών με διπλή διάγνωση προς τους ασθενείς με ψυχική διαταραχή χωρίς διαταραχή από χρήση, από την μονοπαραγοντική ανάλυση, φάνηκε ότι η διπλή διάγνωση αφορά κυρίως άρρενες, μικρότερης διάμεσης ηλικίας, συσχέτιση, που έφτασε τη στατιστική σημαντικότητα μόνο για το φύλο, στην πολυπαραγοντική ανάλυση. Φάνηκε ότι οι άντρες, σε σχέση με τις γυναίκες, έχουν 3.112 φορές μεγαλύτερη πιθανότητα να είναι ασθενείς με διπλή διάγνωση (OR=3.112, p-value<0.001). Η διαταραχή χρήσης αλκοόλ χωρίς άλλες ψυχικές διαταραχές ευθύνεται για το 3.8% των νοσηλειών, με ποσοστό που ανεβαίνει στο 12.2% όταν συνυπολογιστούν τα άτομα με διπλή διάγνωση και κύρια ουσία χρήσης το αλκοόλ. Το 11.6% των ατόμων νοσηλεύτηκε αποκλειστικά λόγω ψυχικής διαταραχής από χρήση εθιστικών ουσιών. Το 20.9% των ασθενών με ψυχική διαταραχή λόγω χρήσης ψυχοδραστικών ουσιών με ή χωρίς άλλη ψυχική διαταραχή ήταν πολυχρήστες νόμιμων και παράνομων ψυχοδραστικών ουσιών, ενώ το 57.4% έκανε χρήση μόνο μίας ουσίας. Το ποσοστό των φορέων του αντισώματος της ηπατίτιδας C υπολογίστηκε στο 10.3%. Συμπεράσματα: Τα αποτελέσματα, που βρέθηκαν, στην παρούσα έρευνα, συμβαδίζουν με τις υποθέσεις της έρευνας, καθώς και με τη βιβλιογραφία πάνω στη διπλή διάγνωση, παρέχοντας δεδομένα για ένα μεγάλο ψυχιατρικό Νοσοκομείο. Διαφαίνεται σημαντική η διερεύνηση της ενδεχόμενης χρήσης ψυχοδραστικών ουσιών ειδικά σε νεαρούς άρρενες ασθενείς, που προσέρχονται με μία ψυχική διαταραχή στο Γενικό ή Ψυχιατρικό Νοσοκομείο.","abstract_html":"Εισαγωγή: Οι ασθενείς με διπλή διάγνωση εμφανίζουν υψηλό κίνδυνο για υποτροπή, ενδονοσοκομειακή νοσηλεία, μόλυνση από τον ιό HIV και τον ιό της ηπατίτιδας C και συχνότερη χρήση των υπηρεσιών υγείας. Σκοπός: Η παρούσα έρευνα σκοπό έχει να προσδιορίσει το βαθμό και τον τύπο της διπλής διάγνωσης σε νοσηλευόμενους ασθενείς σε δημόσιο Ψυχιατρικό Νοσοκομείο της Αθήνας, να διερευνήσει τη συσχέτιση της διπλής διάγνωσης με δημογραφικούς παράγοντες (φύλο, ηλικία, εθνικότητα, τόπος διαμονής, εργασιακή κατάσταση, οικογενειακή κατάσταση, εκπαίδευση), και να μελετήσει τα είδη ουσιών, που χρησιμοποιούνται, ώστε να διευκολυνθεί ο σχεδιασμός και η παροχή εξειδικευμένων υπηρεσιών υγείας. Μεθοδολογία: Πραγματοποιήθηκε αναδρομική μελέτη σε 320 ασθενείς, που έλαβαν φροντίδα, κατόπιν εκούσιας ή ακούσιας εισαγωγής στο Ψυχιατρικό Νοσοκομείο Αττικής «Δρομοκαΐτειο», για το έτος 2017. Οι ασθενείς, που συμμετείχαν στην έρευνα, είχαν λάβει διαγνώσεις σχιζοφρένειας, σχιζοσυναισθηματικής διαταραχής, διπολικής διαταραχής, συναισθηματικών διαταραχών (π.χ. κατάθλιψης), αγχωδών διαταραχών και ψυχικών διαταραχών λόγω χρήσης αλκοόλ ή άλλων ψυχοδραστικών ουσιών (κοκαΐνης, κάνναβης, βενζοδιαζεπινών, βαρβιτουρικών, οπιοειδών, αμφεταμινών), σύμφωνα με το ICD-10. Για την ανάλυση, χρησιμοποιήθηκαν οι έλεγχοι Chi-Square X2, Student’s Test, Mann-Whitney και η λογαριθμική παλινδρόμηση: α) για τη σύγκριση των ασθενών με διπλή και μη διπλή διάγνωση, β) για τη σύγκριση ασθενών με διπολική διαταραχή και ψυχική διαταραχή λόγω χρήσης προς τους ασθενείς με ψυχωτική διαταραχή και ψυχική διαταραχή λόγω χρήσης, γ) για τη σύγκριση ασθενών με ψυχική διαταραχή και ψυχική διαταραχή λόγω χρήσης προς τους ασθενείς με ψυχική διαταραχή χωρίς διαταραχή από χρήση. Αποτελέσματα: Το ποσοστό της διπλής διάγνωσης βρέθηκε στο 29.7%, με το ποσοστό της διπλής διάγνωσης στη σχιζοφρένεια να ανέρχεται στο 34.7%, στο ψυχωτικό φάσμα στο 33.9%, στη σχιζοσυναισθηματική διαταραχή στο 40%, στη διπολική συναισθηματική διαταραχή στο 23.7% και στο 26.6% των ασθενών με άλλες συναισθηματικές διαταραχές. Οι ασθενείς με διαταραχή του ψυχωτικού φάσματος έκαναν χρήση ινδικής κάνναβης (48,3%) και αλκοόλ (26.7%) σε υψηλά ποσοστά, ενώ παρόμοια ποσοστά διαπιστώθηκαν και στους ασθενείς με διπολική διαταραχή (κάνναβη στο 55.6 % και αλκοόλ στο 22.2%). Οι ασθενείς με διπλή διάγνωση είναι συνηθέστερα άνδρες, σε σύγκριση με τους ασθενείς με μη διπλή διάγνωση (OR=2.543, 95% CI 1.374-4.708, p&lt;0.003), όπως προκύπτει από την πολυπαραγοντική ανάλυση. Aυτοί, που διαμένουν στην Αθήνα, σε σχέση με αυτούς, που διαμένουν στην επαρχία, έχουν 49 φορές μεγαλύτερη πιθανότητα να είναι ασθενείς με ψυχική διαταραχή λόγω χρήσης ουσιών και ψύχωση, ανεξαρτήτως των υπολοίπων παραγόντων (OR=49.072, p-value&lt;0.047). Στη σύγκριση των ασθενών με διπλή διάγνωση προς τους ασθενείς με ψυχική διαταραχή χωρίς διαταραχή από χρήση, από την μονοπαραγοντική ανάλυση, φάνηκε ότι η διπλή διάγνωση αφορά κυρίως άρρενες, μικρότερης διάμεσης ηλικίας, συσχέτιση, που έφτασε τη στατιστική σημαντικότητα μόνο για το φύλο, στην πολυπαραγοντική ανάλυση. Φάνηκε ότι οι άντρες, σε σχέση με τις γυναίκες, έχουν 3.112 φορές μεγαλύτερη πιθανότητα να είναι ασθενείς με διπλή διάγνωση (OR=3.112, p-value&lt;0.001). Η διαταραχή χρήσης αλκοόλ χωρίς άλλες ψυχικές διαταραχές ευθύνεται για το 3.8% των νοσηλειών, με ποσοστό που ανεβαίνει στο 12.2% όταν συνυπολογιστούν τα άτομα με διπλή διάγνωση και κύρια ουσία χρήσης το αλκοόλ. Το 11.6% των ατόμων νοσηλεύτηκε αποκλειστικά λόγω ψυχικής διαταραχής από χρήση εθιστικών ουσιών. Το 20.9% των ασθενών με ψυχική διαταραχή λόγω χρήσης ψυχοδραστικών ουσιών με ή χωρίς άλλη ψυχική διαταραχή ήταν πολυχρήστες νόμιμων και παράνομων ψυχοδραστικών ουσιών, ενώ το 57.4% έκανε χρήση μόνο μίας ουσίας. Το ποσοστό των φορέων του αντισώματος της ηπατίτιδας C υπολογίστηκε στο 10.3%. Συμπεράσματα: Τα αποτελέσματα, που βρέθηκαν, στην παρούσα έρευνα, συμβαδίζουν με τις υποθέσεις της έρευνας, καθώς και με τη βιβλιογραφία πάνω στη διπλή διάγνωση, παρέχοντας δεδομένα για ένα μεγάλο ψυχιατρικό Νοσοκομείο. Διαφαίνεται σημαντική η διερεύνηση της ενδεχόμενης χρήσης ψυχοδραστικών ουσιών ειδικά σε νεαρούς άρρενες ασθενείς, που προσέρχονται με μία ψυχική διαταραχή στο Γενικό ή Ψυχιατρικό Νοσοκομείο.","abstract_has_math":false,"creators":["Κόκκαλη Αναστασία","Kokkali Anastasia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:35:29Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2876610"],"render_values":[{"text":"uoadl:2876610","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2876610","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2876610","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2876610","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κόκκαλη Αναστασία","Kokkali Anastasia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2876610","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2876610"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Οι ασθενείς με διπλή διάγνωση εμφανίζουν υψηλό κίνδυνο για υποτροπή, ενδονοσοκομειακή νοσηλεία, μόλυνση από τον ιό HIV και τον ιό της ηπατίτιδας C και συχνότερη χρήση των υπηρεσιών υγείας. Σκοπός: Η παρούσα έρευνα σκοπό έχει να προσδιορίσει το βαθμό και τον τύπο της διπλής διάγνωσης σε νοσηλευόμενους ασθενείς σε δημόσιο Ψυχιατρικό Νοσοκομείο της Αθήνας, να διερευνήσει τη συσχέτιση της διπλής διάγνωσης με δημογραφικούς παράγοντες (φύλο, ηλικία, εθνικότητα, τόπος διαμονής, εργασιακή κατάσταση, οικογενειακή κατάσταση, εκπαίδευση), και να μελετήσει τα είδη ουσιών, που χρησιμοποιούνται, ώστε να διευκολυνθεί ο σχεδιασμός και η παροχή εξειδικευμένων υπηρεσιών υγείας. Μεθοδολογία: Πραγματοποιήθηκε αναδρομική μελέτη σε 320 ασθενείς, που έλαβαν φροντίδα, κατόπιν εκούσιας ή ακούσιας εισαγωγής στο Ψυχιατρικό Νοσοκομείο Αττικής «Δρομοκαΐτειο», για το έτος 2017. Οι ασθενείς, που συμμετείχαν στην έρευνα, είχαν λάβει διαγνώσεις σχιζοφρένειας, σχιζοσυναισθηματικής διαταραχής, διπολικής διαταραχής, συναισθηματικών διαταραχών (π.χ. κατάθλιψης), αγχωδών διαταραχών και ψυχικών διαταραχών λόγω χρήσης αλκοόλ ή άλλων ψυχοδραστικών ουσιών (κοκαΐνης, κάνναβης, βενζοδιαζεπινών, βαρβιτουρικών, οπιοειδών, αμφεταμινών), σύμφωνα με το ICD-10. Για την ανάλυση, χρησιμοποιήθηκαν οι έλεγχοι Chi-Square X2, Student’s Test, Mann-Whitney και η λογαριθμική παλινδρόμηση: α) για τη σύγκριση των ασθενών με διπλή και μη διπλή διάγνωση, β) για τη σύγκριση ασθενών με διπολική διαταραχή και ψυχική διαταραχή λόγω χρήσης προς τους ασθενείς με ψυχωτική διαταραχή και ψυχική διαταραχή λόγω χρήσης, γ) για τη σύγκριση ασθενών με ψυχική διαταραχή και ψυχική διαταραχή λόγω χρήσης προς τους ασθενείς με ψυχική διαταραχή χωρίς διαταραχή από χρήση. Αποτελέσματα: Το ποσοστό της διπλής διάγνωσης βρέθηκε στο 29.7%, με το ποσοστό της διπλής διάγνωσης στη σχιζοφρένεια να ανέρχεται στο 34.7%, στο ψυχωτικό φάσμα στο 33.9%, στη σχιζοσυναισθηματική διαταραχή στο 40%, στη διπολική συναισθηματική διαταραχή στο 23.7% και στο 26.6% των ασθενών με άλλες συναισθηματικές διαταραχές. Οι ασθενείς με διαταραχή του ψυχωτικού φάσματος έκαναν χρήση ινδικής κάνναβης (48,3%) και αλκοόλ (26.7%) σε υψηλά ποσοστά, ενώ παρόμοια ποσοστά διαπιστώθηκαν και στους ασθενείς με διπολική διαταραχή (κάνναβη στο 55.6 % και αλκοόλ στο 22.2%). Οι ασθενείς με διπλή διάγνωση είναι συνηθέστερα άνδρες, σε σύγκριση με τους ασθενείς με μη διπλή διάγνωση (OR=2.543, 95% CI 1.374-4.708, p<0.003), όπως προκύπτει από την πολυπαραγοντική ανάλυση. Aυτοί, που διαμένουν στην Αθήνα, σε σχέση με αυτούς, που διαμένουν στην επαρχία, έχουν 49 φορές μεγαλύτερη πιθανότητα να είναι ασθενείς με ψυχική διαταραχή λόγω χρήσης ουσιών και ψύχωση, ανεξαρτήτως των υπολοίπων παραγόντων (OR=49.072, p-value<0.047). Στη σύγκριση των ασθενών με διπλή διάγνωση προς τους ασθενείς με ψυχική διαταραχή χωρίς διαταραχή από χρήση, από την μονοπαραγοντική ανάλυση, φάνηκε ότι η διπλή διάγνωση αφορά κυρίως άρρενες, μικρότερης διάμεσης ηλικίας, συσχέτιση, που έφτασε τη στατιστική σημαντικότητα μόνο για το φύλο, στην πολυπαραγοντική ανάλυση. Φάνηκε ότι οι άντρες, σε σχέση με τις γυναίκες, έχουν 3.112 φορές μεγαλύτερη πιθανότητα να είναι ασθενείς με διπλή διάγνωση (OR=3.112, p-value<0.001). Η διαταραχή χρήσης αλκοόλ χωρίς άλλες ψυχικές διαταραχές ευθύνεται για το 3.8% των νοσηλειών, με ποσοστό που ανεβαίνει στο 12.2% όταν συνυπολογιστούν τα άτομα με διπλή διάγνωση και κύρια ουσία χρήσης το αλκοόλ. Το 11.6% των ατόμων νοσηλεύτηκε αποκλειστικά λόγω ψυχικής διαταραχής από χρήση εθιστικών ουσιών. Το 20.9% των ασθενών με ψυχική διαταραχή λόγω χρήσης ψυχοδραστικών ουσιών με ή χωρίς άλλη ψυχική διαταραχή ήταν πολυχρήστες νόμιμων και παράνομων ψυχοδραστικών ουσιών, ενώ το 57.4% έκανε χρήση μόνο μίας ουσίας. Το ποσοστό των φορέων του αντισώματος της ηπατίτιδας C υπολογίστηκε στο 10.3%. Συμπεράσματα: Τα αποτελέσματα, που βρέθηκαν, στην παρούσα έρευνα, συμβαδίζουν με τις υποθέσεις της έρευνας, καθώς και με τη βιβλιογραφία πάνω στη διπλή διάγνωση, παρέχοντας δεδομένα για ένα μεγάλο ψυχιατρικό Νοσοκομείο. Διαφαίνεται σημαντική η διερεύνηση της ενδεχόμενης χρήσης ψυχοδραστικών ουσιών ειδικά σε νεαρούς άρρενες ασθενείς, που προσέρχονται με μία ψυχική διαταραχή στο Γενικό ή Ψυχιατρικό Νοσοκομείο.","Patients suffering from dual diagnosis are proved to be at high risk of relapse, hospital admission, infection from the Human Immunodeficiency Virus (HIV) and Hepatitis C and utilize quite more often the Health Services. Objective: This study aims to measure prevalence of dual diagnosis in a public Psychiatric Hospital in Athens, Greece and investigate the sociodemographic variables that might affect dual diagnosis and to study the types of substances used, so as to facilitate specialized services. The demographics were collected on gender, age, race, residence, employment status, marital status and education. Method: In this retrospective study, we studied 320 formally and informally admitted patients in Attica Psychiatric Hospital “Dromokaiteio” in Greece during 2017, who were diagnosed with one of the following psychiatric diagnoses: schizophrenia, schizoaffective disorder, bipolar disorder, other affective disorders (e.g. depression), anxiety disorders and mental disorders due to harmful use/abuse of psychoactive drugs (cocaine, cannabis, benzodiazepines, barbiturates, opiates, amphetamines) according to ICD-10. Chi-Square X2, Mann-Whitney, Student’s Test and logistic regression were used with a view to identifying correlations with specific sociodemographic variables: a) in patients with dual diagnosis compared to patients without dual diagnosis, b) in patients with bipolar disorder and substance-related mental disorder compared to patients with psychosis and substance-related mental disorder and c) in patients with mental disorder and substance-related mental disorder compared to patients without drug use psychopathology. Results: Dual diagnosis was estimated at 29.7%; at 34.7% in patients presenting with schizophrenia, at 33.9% in patients diagnosed with a psychotic spectrum disorder, at 40% in those with a schizoaffective disorder diagnosis, at 23.7% in patients with bipolar disorder and at 26.6% in those diagnosed with other affective disorders. Patients with a psychotic spectrum disorder were frequent cannabis (48, 3%) and alcohol users (26.7%); likewise, patients with a bipolar disorder diagnosis presented with high cannabis and alcohol patterns of use (cannabis at 55.6 % and alcohol at 22.2%). The patients with a dual diagnosis were more frequently male compared to patients without a dual diagnosis (OR=2.543, 95% CI 1.374-4.708, p<0.003) in multivariate analysis. Those living in Athens compared to those living in the countryside had a higher risk of psychosis and drug induced mental disorder (OR=49.072, p-value<0.047). In univariate analysis, the patients with a dual diagnosis were more frequently male, of lower median age compared to patients with mental disorder without a drug use disorder, an association that did reach statistical significance in the multivariate analysis only for the male sex as a risk factor. Male patients are at higher risk of a dual diagnosis compared to female (OR=3.112, p-value<0.001). Admissions due to alcohol induced mental disorder without comorbid psychiatric disorder were 3.8%, elevated at 12.2% when dual diagnosis with alcohol as the predominant abused drug was taken into consideration. 11.6% of all admissions were conducted only due to substance induced mental disorders without comorbidity of mental disorders. Among patients with a mental disorder due to drug use with or without comorbid mental psychiatric disorder, 20.9% used multiple drugs-licit and illicit; whilst 57.4% used only one drug. 10.3% were positive with Hepatitis C virus antibodies. Conclusion: These results provide evidence of dual diagnosis in a large Psychiatric Hospital in Athens and appear to be in accordance with worldwide literature. It is considerably vital to investigate any possible drug use especially in young, male patients, who are admitted in General or Psychiatric Hospitals, suffering from a psychiatric mental disorder."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Συννόσηση ψυχιατρικής διαταραχής και χρήσης ψυχοδραστικών ουσιών σε νοσηλευόμενους ασθενείς"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κόκκαλη Αναστασία","Kokkali Anastasia"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Εισαγωγή: Οι ασθενείς με διπλή διάγνωση εμφανίζουν υψηλό κίνδυνο για υποτροπή, ενδονοσοκομειακή νοσηλεία, μόλυνση από τον ιό HIV και τον ιό της ηπατίτιδας C και συχνότερη χρήση των υπηρεσιών υγείας. Σκοπός: Η παρούσα έρευνα σκοπό έχει να προσδιορίσει το βαθμό και τον τύπο της διπλής διάγνωσης σε νοσηλευόμενους ασθενείς σε δημόσιο Ψυχιατρικό Νοσοκομείο της Αθήνας, να διερευνήσει τη συσχέτιση της διπλής διάγνωσης με δημογραφικούς παράγοντες (φύλο, ηλικία, εθνικότητα, τόπος διαμονής, εργασιακή κατάσταση, οικογενειακή κατάσταση, εκπαίδευση), και να μελετήσει τα είδη ουσιών, που χρησιμοποιούνται, ώστε να διευκολυνθεί ο σχεδιασμός και η παροχή εξειδικευμένων υπηρεσιών υγείας. Μεθοδολογία: Πραγματοποιήθηκε αναδρομική μελέτη σε 320 ασθενείς, που έλαβαν φροντίδα, κατόπιν εκούσιας ή ακούσιας εισαγωγής στο Ψυχιατρικό Νοσοκομείο Αττικής «Δρομοκαΐτειο», για το έτος 2017. Οι ασθενείς, που συμμετείχαν στην έρευνα, είχαν λάβει διαγνώσεις σχιζοφρένειας, σχιζοσυναισθηματικής διαταραχής, διπολικής διαταραχής, συναισθηματικών διαταραχών (π.χ. κατάθλιψης), αγχωδών διαταραχών και ψυχικών διαταραχών λόγω χρήσης αλκοόλ ή άλλων ψυχοδραστικών ουσιών (κοκαΐνης, κάνναβης, βενζοδιαζεπινών, βαρβιτουρικών, οπιοειδών, αμφεταμινών), σύμφωνα με το ICD-10. Για την ανάλυση, χρησιμοποιήθηκαν οι έλεγχοι Chi-Square X2, Student’s Test, Mann-Whitney και η λογαριθμική παλινδρόμηση: α) για τη σύγκριση των ασθενών με διπλή και μη διπλή διάγνωση, β) για τη σύγκριση ασθενών με διπολική διαταραχή και ψυχική διαταραχή λόγω χρήσης προς τους ασθενείς με ψυχωτική διαταραχή και ψυχική διαταραχή λόγω χρήσης, γ) για τη σύγκριση ασθενών με ψυχική διαταραχή και ψυχική διαταραχή λόγω χρήσης προς τους ασθενείς με ψυχική διαταραχή χωρίς διαταραχή από χρήση. Αποτελέσματα: Το ποσοστό της διπλής διάγνωσης βρέθηκε στο 29.7%, με το ποσοστό της διπλής διάγνωσης στη σχιζοφρένεια να ανέρχεται στο 34.7%, στο ψυχωτικό φάσμα στο 33.9%, στη σχιζοσυναισθηματική διαταραχή στο 40%, στη διπολική συναισθηματική διαταραχή στο 23.7% και στο 26.6% των ασθενών με άλλες συναισθηματικές διαταραχές. Οι ασθενείς με διαταραχή του ψυχωτικού φάσματος έκαναν χρήση ινδικής κάνναβης (48,3%) και αλκοόλ (26.7%) σε υψηλά ποσοστά, ενώ παρόμοια ποσοστά διαπιστώθηκαν και στους ασθενείς με διπολική διαταραχή (κάνναβη στο 55.6 % και αλκοόλ στο 22.2%). Οι ασθενείς με διπλή διάγνωση είναι συνηθέστερα άνδρες, σε σύγκριση με τους ασθενείς με μη διπλή διάγνωση (OR=2.543, 95% CI 1.374-4.708, p<0.003), όπως προκύπτει από την πολυπαραγοντική ανάλυση. Aυτοί, που διαμένουν στην Αθήνα, σε σχέση με αυτούς, που διαμένουν στην επαρχία, έχουν 49 φορές μεγαλύτερη πιθανότητα να είναι ασθενείς με ψυχική διαταραχή λόγω χρήσης ουσιών και ψύχωση, ανεξαρτήτως των υπολοίπων παραγόντων (OR=49.072, p-value<0.047). Στη σύγκριση των ασθενών με διπλή διάγνωση προς τους ασθενείς με ψυχική διαταραχή χωρίς διαταραχή από χρήση, από την μονοπαραγοντική ανάλυση, φάνηκε ότι η διπλή διάγνωση αφορά κυρίως άρρενες, μικρότερης διάμεσης ηλικίας, συσχέτιση, που έφτασε τη στατιστική σημαντικότητα μόνο για το φύλο, στην πολυπαραγοντική ανάλυση. Φάνηκε ότι οι άντρες, σε σχέση με τις γυναίκες, έχουν 3.112 φορές μεγαλύτερη πιθανότητα να είναι ασθενείς με διπλή διάγνωση (OR=3.112, p-value<0.001). Η διαταραχή χρήσης αλκοόλ χωρίς άλλες ψυχικές διαταραχές ευθύνεται για το 3.8% των νοσηλειών, με ποσοστό που ανεβαίνει στο 12.2% όταν συνυπολογιστούν τα άτομα με διπλή διάγνωση και κύρια ουσία χρήσης το αλκοόλ. Το 11.6% των ατόμων νοσηλεύτηκε αποκλειστικά λόγω ψυχικής διαταραχής από χρήση εθιστικών ουσιών. Το 20.9% των ασθενών με ψυχική διαταραχή λόγω χρήσης ψυχοδραστικών ουσιών με ή χωρίς άλλη ψυχική διαταραχή ήταν πολυχρήστες νόμιμων και παράνομων ψυχοδραστικών ουσιών, ενώ το 57.4% έκανε χρήση μόνο μίας ουσίας. Το ποσοστό των φορέων του αντισώματος της ηπατίτιδας C υπολογίστηκε στο 10.3%. Συμπεράσματα: Τα αποτελέσματα, που βρέθηκαν, στην παρούσα έρευνα, συμβαδίζουν με τις υποθέσεις της έρευνας, καθώς και με τη βιβλιογραφία πάνω στη διπλή διάγνωση, παρέχοντας δεδομένα για ένα μεγάλο ψυχιατρικό Νοσοκομείο. Διαφαίνεται σημαντική η διερεύνηση της ενδεχόμενης χρήσης ψυχοδραστικών ουσιών ειδικά σε νεαρούς άρρενες ασθενείς, που προσέρχονται με μία ψυχική διαταραχή στο Γενικό ή Ψυχιατρικό Νοσοκομείο.","Patients suffering from dual diagnosis are proved to be at high risk of relapse, hospital admission, infection from the Human Immunodeficiency Virus (HIV) and Hepatitis C and utilize quite more often the Health Services. Objective: This study aims to measure prevalence of dual diagnosis in a public Psychiatric Hospital in Athens, Greece and investigate the sociodemographic variables that might affect dual diagnosis and to study the types of substances used, so as to facilitate specialized services. The demographics were collected on gender, age, race, residence, employment status, marital status and education. Method: In this retrospective study, we studied 320 formally and informally admitted patients in Attica Psychiatric Hospital “Dromokaiteio” in Greece during 2017, who were diagnosed with one of the following psychiatric diagnoses: schizophrenia, schizoaffective disorder, bipolar disorder, other affective disorders (e.g. depression), anxiety disorders and mental disorders due to harmful use/abuse of psychoactive drugs (cocaine, cannabis, benzodiazepines, barbiturates, opiates, amphetamines) according to ICD-10. Chi-Square X2, Mann-Whitney, Student’s Test and logistic regression were used with a view to identifying correlations with specific sociodemographic variables: a) in patients with dual diagnosis compared to patients without dual diagnosis, b) in patients with bipolar disorder and substance-related mental disorder compared to patients with psychosis and substance-related mental disorder and c) in patients with mental disorder and substance-related mental disorder compared to patients without drug use psychopathology. Results: Dual diagnosis was estimated at 29.7%; at 34.7% in patients presenting with schizophrenia, at 33.9% in patients diagnosed with a psychotic spectrum disorder, at 40% in those with a schizoaffective disorder diagnosis, at 23.7% in patients with bipolar disorder and at 26.6% in those diagnosed with other affective disorders. Patients with a psychotic spectrum disorder were frequent cannabis (48, 3%) and alcohol users (26.7%); likewise, patients with a bipolar disorder diagnosis presented with high cannabis and alcohol patterns of use (cannabis at 55.6 % and alcohol at 22.2%). The patients with a dual diagnosis were more frequently male compared to patients without a dual diagnosis (OR=2.543, 95% CI 1.374-4.708, p<0.003) in multivariate analysis. Those living in Athens compared to those living in the countryside had a higher risk of psychosis and drug induced mental disorder (OR=49.072, p-value<0.047). In univariate analysis, the patients with a dual diagnosis were more frequently male, of lower median age compared to patients with mental disorder without a drug use disorder, an association that did reach statistical significance in the multivariate analysis only for the male sex as a risk factor. Male patients are at higher risk of a dual diagnosis compared to female (OR=3.112, p-value<0.001). Admissions due to alcohol induced mental disorder without comorbid psychiatric disorder were 3.8%, elevated at 12.2% when dual diagnosis with alcohol as the predominant abused drug was taken into consideration. 11.6% of all admissions were conducted only due to substance induced mental disorders without comorbidity of mental disorders. Among patients with a mental disorder due to drug use with or without comorbid mental psychiatric disorder, 20.9% used multiple drugs-licit and illicit; whilst 57.4% used only one drug. 10.3% were positive with Hepatitis C virus antibodies. Conclusion: These results provide evidence of dual diagnosis in a large Psychiatric Hospital in Athens and appear to be in accordance with worldwide literature. It is considerably vital to investigate any possible drug use especially in young, male patients, who are admitted in General or Psychiatric Hospitals, suffering from a psychiatric mental disorder."],"dc:identifier":["uoadl:2876610","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2876610"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Συννόσηση ψυχιατρικής διαταραχής και χρήσης ψυχοδραστικών ουσιών σε νοσηλευόμενους ασθενείς"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:35:29Z"}