{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2876677"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2876677","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Το φορτίο των φροντιστών ατόμων με σωματική αναπηρία: Μελέτη στο πλαίσιο Κέντρου Αποκατάστασης στην Καλαμάτα","abstract":"Το φορτίο των φροντιστών ατόμων με σωματική αναπηρία: Μελέτη στο πλαίσιο Κέντρου Αποκατάστασης στην Καλαμάτα. Εισαγωγή: Η αναπηρία ως αποτέλεσμα μιας νόσου αποτελεί μια χρόνια κατάσταση με υψηλό επιπολασμό τόσο στην Ελλάδα όσο και στις περισσότερες χώρες του κόσμου. Μελέτες έχουν δείξει πως οι φροντιστές ατόμων με αναπηρία αποτελούν ένα πολύτιμο υγειονομικό πόρο για τα Συστήματα Υγείας, καθώς με τίμημα την υψηλή επιβάρυνση, το έντονο ψυχικό φορτίο και τη χαμηλή ποιότητα ζωής τους, φροντίζουν στην Κοινότητα τους ασθενείς εξασφαλίζοντας παράλληλα τη βιωσιμότητα των Συστημάτων Υγείας. Σκοπός: Σκοπός της μελέτης ήταν η διερεύνηση της επιβάρυνσης, της κατάθλιψης και του άγχους σε φροντιστές ατόμων με αναπηρία στο πλαίσιο νοσηλείας σε κέντρο αποκατάστασης καθώς και η επιβεβαίωση της υπόθεσης ότι ο δείκτης ανεξαρτησίας του ατόμου που φροντίζουν σχετίζεται με μείωση της επιβάρυνσης, του άγχους και της κατάθλιψης που υφίστανται. Υλικό – Μέθοδος: Η έρευνα διεξήχθη το χρονικό διάστημα Ιανουαρίου-Οκτωβρίου 2018 και αφορούσε φροντιστές ατόμων με αναπηρία που νοσηλεύονταν στο πλαίσιο κέντρου αποκατάστασης στην πόλη της Καλαμάτας. Στην μελέτη συμμετείχαν 30 άτομα με αναπηρία ως αποτέλεσμα εγκεφαλικού επεισοδίου ή κατάγματος κάτω άκρου και οι φροντιστές τους. Η μελέτη πραγματοποιήθηκε σε τρείς φάσεις, κατά την είσοδο του ασθενή στο κέντρο, κατά την πορεία του και τρείς μήνες μετά την έξοδο του από αυτό. Τα ερωτηματολόγια συμπληρώθηκαν από την ερευνήτρια στο πλαίσιο προσωπικής συνέντευξης και περιελάμβαναν: τη συνέντευξη επιβάρυνσης του Zarit (Zarit Burden Interview-ZBI), τη συνέντευξη του δείκτη λειτουργικότητας του Barthel (BI), την κλίμακα για την κατάθλιψη και το άγχος σε νοσοκομειακούς ασθενείς HADS και ερωτήσεις για τα δημογραφικά χαρακτηριστικά του δείγματος και των ασθενών. Τα παραπάνω ερωτηματολόγια παρουσιάζουν υψηλές τιμές αξιοπιστίας και εγκυρότητας. Για την κωδικοποίηση και τη στατιστική επεξεργασία χρησιμοποιήθηκε το SPSS v.22, ενώ η στατιστική επεξεργασία περιελάμβανε περιγραφικά στατιστικά, έλεγχο ανεξαρτησίας X2, μη παραμετρικό έλεγχο U των Mann-Whitney, συσχέτιση με το δείκτη (ρ) του Spearman, καθώς ο έλεγχος κατανομής συχνοτήτων Kolmogorov-Smirnov έδειξε πως κάποια από τα ποσοτικά δεδομένα δεν ακολουθούν κανονική κατανομή. Το επίπεδο στατιστικής σημαντικότητας θεωρήθηκε στατιστικά σημαντικό στο επίπεδο του p<0,05. Αποτελέσματα: Στην έρευνα συμμετείχαν 30 φροντιστές, εκ των οποίων 14 (46.7%) ήταν άνδρες και 16 (53.3%) γυναίκες, 8 (26.7%) ήταν απόφοιτοι Δημοτικού, 10 (33.3%) δευτεροβάθμιας και 12 (40%) τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, ενώ η πλειοψηφία (σε ποσοστό 70-76.7%) ήταν μέτριας οικονομικής κατάστασης σε όλες τις φάσεις. Οι φροντιστές ήταν στο σύνολό τους άμισθοι, εκ των οποίων οι 16 (53.3%) ήταν σύζυγοι και οι 14 (46.7%) γονείς. Στην πρώτη φάση οι 18 (60%) συγκατοικούσαν με τον ασθενή, στη δεύτερη φάση οι 5 (16.7%), ενώ στην τρίτη φάση οι 19 (63.3%). Σύμφωνα με τα αποτελέσματα και οι τρείς κλίμακες που χρησιμοποιήθηκαν έδειξαν υψηλή αξιοπιστία. Επιπλέον, στην κλίμακα της επιβάρυνσης, προέκυψε στατιστικά σημαντική μείωση (σε επίπεδο σημαντικότητας <0.01) των παραγόντων της «προσωπικής έντασης» και της «έντασης του ρόλου» μεταξύ της πρώτης και δεύτερης φάσης, καθώς και μεταξύ της πρώτης και τρίτης φάσης. Ο παράγοντας «αποστέρηση σχέσεων» επίσης εμφάνισε στατιστικά σημαντική μείωση (σε επίπεδο σημαντικότητας <0.01) μεταξύ πρώτης και τρίτης φάσης, ενώ για τον παράγοντα «διαχείριση φροντίδας» παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική μείωση (σε επίπεδο σημαντικότητας <0.01) μεταξύ πρώτης και δεύτερης φάσης καθώς και μεταξύ πρώτης και τρίτης φάσης. Οι παράγοντες «άγχος» και «κατάθλιψη» της κλίμακας HADS σημείωσαν στατιστικά σημαντική μείωση σε όλες τις συγκρίσεις ανά ζεύγη των φάσεων σε επίπεδο σημαντικότητας <0.01, εκτός από την περίπτωση της κατάθλιψης μεταξύ δεύτερης και τρίτης φάσης που η μείωση ήταν στατιστικά σημαντική σε επίπεδο σημαντικότητας <0.05. Τέλος, ο «δείκτης ανεξαρτησίας» των ασθενών του ερωτηματολογίου Barthel Index σημείωσε στατιστικά σημαντική βελτίωση μεταξύ εισόδου και εξόδου από το κέντρο αποκατάστασης (σε επίπεδο σημαντικότητας <0.01). Συμπεράσματα: Η έρευνα επιβεβαίωσε τα πορίσματα προηγούμενων ερευνών και ανέδειξε τη μεγάλη συνεισφορά των άτυπων φροντιστών στην περιποίηση ασθενών με αναπηρία, οι οποίοι εξαιτίας του συγγενικού δεσμού με τον ασθενή αισθάνονται μεγάλο βαθμό ηθικής και συναισθηματικής δέσμευσης, ειδικά στο σκέλος της ψυχικής υγείας. Το τελικό συμπέρασμα της μελέτης ήταν η αναγκαιότητα η Πολιτεία να στηρίξει το έργο των άτυπων φροντιστών δημιουργώντας νέες υπηρεσίες και προγράμματα προκειμένου να περιορίσουν την επιβάρυνσή τους, αλλά και τη χαμηλή ποιότητα ζωής τους που οδηγεί τελικά σε κακή ψυχική και σωματική υγεία.","abstract_html":"Το φορτίο των φροντιστών ατόμων με σωματική αναπηρία: Μελέτη στο πλαίσιο Κέντρου Αποκατάστασης στην Καλαμάτα. Εισαγωγή: Η αναπηρία ως αποτέλεσμα μιας νόσου αποτελεί μια χρόνια κατάσταση με υψηλό επιπολασμό τόσο στην Ελλάδα όσο και στις περισσότερες χώρες του κόσμου. Μελέτες έχουν δείξει πως οι φροντιστές ατόμων με αναπηρία αποτελούν ένα πολύτιμο υγειονομικό πόρο για τα Συστήματα Υγείας, καθώς με τίμημα την υψηλή επιβάρυνση, το έντονο ψυχικό φορτίο και τη χαμηλή ποιότητα ζωής τους, φροντίζουν στην Κοινότητα τους ασθενείς εξασφαλίζοντας παράλληλα τη βιωσιμότητα των Συστημάτων Υγείας. Σκοπός: Σκοπός της μελέτης ήταν η διερεύνηση της επιβάρυνσης, της κατάθλιψης και του άγχους σε φροντιστές ατόμων με αναπηρία στο πλαίσιο νοσηλείας σε κέντρο αποκατάστασης καθώς και η επιβεβαίωση της υπόθεσης ότι ο δείκτης ανεξαρτησίας του ατόμου που φροντίζουν σχετίζεται με μείωση της επιβάρυνσης, του άγχους και της κατάθλιψης που υφίστανται. Υλικό – Μέθοδος: Η έρευνα διεξήχθη το χρονικό διάστημα Ιανουαρίου-Οκτωβρίου 2018 και αφορούσε φροντιστές ατόμων με αναπηρία που νοσηλεύονταν στο πλαίσιο κέντρου αποκατάστασης στην πόλη της Καλαμάτας. Στην μελέτη συμμετείχαν 30 άτομα με αναπηρία ως αποτέλεσμα εγκεφαλικού επεισοδίου ή κατάγματος κάτω άκρου και οι φροντιστές τους. Η μελέτη πραγματοποιήθηκε σε τρείς φάσεις, κατά την είσοδο του ασθενή στο κέντρο, κατά την πορεία του και τρείς μήνες μετά την έξοδο του από αυτό. Τα ερωτηματολόγια συμπληρώθηκαν από την ερευνήτρια στο πλαίσιο προσωπικής συνέντευξης και περιελάμβαναν: τη συνέντευξη επιβάρυνσης του Zarit (Zarit Burden Interview-ZBI), τη συνέντευξη του δείκτη λειτουργικότητας του Barthel (BI), την κλίμακα για την κατάθλιψη και το άγχος σε νοσοκομειακούς ασθενείς HADS και ερωτήσεις για τα δημογραφικά χαρακτηριστικά του δείγματος και των ασθενών. Τα παραπάνω ερωτηματολόγια παρουσιάζουν υψηλές τιμές αξιοπιστίας και εγκυρότητας. Για την κωδικοποίηση και τη στατιστική επεξεργασία χρησιμοποιήθηκε το SPSS v.22, ενώ η στατιστική επεξεργασία περιελάμβανε περιγραφικά στατιστικά, έλεγχο ανεξαρτησίας X2, μη παραμετρικό έλεγχο U των Mann-Whitney, συσχέτιση με το δείκτη (ρ) του Spearman, καθώς ο έλεγχος κατανομής συχνοτήτων Kolmogorov-Smirnov έδειξε πως κάποια από τα ποσοτικά δεδομένα δεν ακολουθούν κανονική κατανομή. Το επίπεδο στατιστικής σημαντικότητας θεωρήθηκε στατιστικά σημαντικό στο επίπεδο του p&lt;0,05. Αποτελέσματα: Στην έρευνα συμμετείχαν 30 φροντιστές, εκ των οποίων 14 (46.7%) ήταν άνδρες και 16 (53.3%) γυναίκες, 8 (26.7%) ήταν απόφοιτοι Δημοτικού, 10 (33.3%) δευτεροβάθμιας και 12 (40%) τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, ενώ η πλειοψηφία (σε ποσοστό 70-76.7%) ήταν μέτριας οικονομικής κατάστασης σε όλες τις φάσεις. Οι φροντιστές ήταν στο σύνολό τους άμισθοι, εκ των οποίων οι 16 (53.3%) ήταν σύζυγοι και οι 14 (46.7%) γονείς. Στην πρώτη φάση οι 18 (60%) συγκατοικούσαν με τον ασθενή, στη δεύτερη φάση οι 5 (16.7%), ενώ στην τρίτη φάση οι 19 (63.3%). Σύμφωνα με τα αποτελέσματα και οι τρείς κλίμακες που χρησιμοποιήθηκαν έδειξαν υψηλή αξιοπιστία. Επιπλέον, στην κλίμακα της επιβάρυνσης, προέκυψε στατιστικά σημαντική μείωση (σε επίπεδο σημαντικότητας &lt;0.01) των παραγόντων της «προσωπικής έντασης» και της «έντασης του ρόλου» μεταξύ της πρώτης και δεύτερης φάσης, καθώς και μεταξύ της πρώτης και τρίτης φάσης. Ο παράγοντας «αποστέρηση σχέσεων» επίσης εμφάνισε στατιστικά σημαντική μείωση (σε επίπεδο σημαντικότητας &lt;0.01) μεταξύ πρώτης και τρίτης φάσης, ενώ για τον παράγοντα «διαχείριση φροντίδας» παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική μείωση (σε επίπεδο σημαντικότητας &lt;0.01) μεταξύ πρώτης και δεύτερης φάσης καθώς και μεταξύ πρώτης και τρίτης φάσης. Οι παράγοντες «άγχος» και «κατάθλιψη» της κλίμακας HADS σημείωσαν στατιστικά σημαντική μείωση σε όλες τις συγκρίσεις ανά ζεύγη των φάσεων σε επίπεδο σημαντικότητας &lt;0.01, εκτός από την περίπτωση της κατάθλιψης μεταξύ δεύτερης και τρίτης φάσης που η μείωση ήταν στατιστικά σημαντική σε επίπεδο σημαντικότητας &lt;0.05. Τέλος, ο «δείκτης ανεξαρτησίας» των ασθενών του ερωτηματολογίου Barthel Index σημείωσε στατιστικά σημαντική βελτίωση μεταξύ εισόδου και εξόδου από το κέντρο αποκατάστασης (σε επίπεδο σημαντικότητας &lt;0.01). Συμπεράσματα: Η έρευνα επιβεβαίωσε τα πορίσματα προηγούμενων ερευνών και ανέδειξε τη μεγάλη συνεισφορά των άτυπων φροντιστών στην περιποίηση ασθενών με αναπηρία, οι οποίοι εξαιτίας του συγγενικού δεσμού με τον ασθενή αισθάνονται μεγάλο βαθμό ηθικής και συναισθηματικής δέσμευσης, ειδικά στο σκέλος της ψυχικής υγείας. Το τελικό συμπέρασμα της μελέτης ήταν η αναγκαιότητα η Πολιτεία να στηρίξει το έργο των άτυπων φροντιστών δημιουργώντας νέες υπηρεσίες και προγράμματα προκειμένου να περιορίσουν την επιβάρυνσή τους, αλλά και τη χαμηλή ποιότητα ζωής τους που οδηγεί τελικά σε κακή ψυχική και σωματική υγεία.","abstract_has_math":false,"creators":["Καρτερολιώτη Ευγενία","Karterolioti Evgenia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:35:32Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2876677"],"render_values":[{"text":"uoadl:2876677","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2876677","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2876677","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2876677","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Καρτερολιώτη Ευγενία","Karterolioti Evgenia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2876677","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2876677"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Το φορτίο των φροντιστών ατόμων με σωματική αναπηρία: Μελέτη στο πλαίσιο Κέντρου Αποκατάστασης στην Καλαμάτα. Εισαγωγή: Η αναπηρία ως αποτέλεσμα μιας νόσου αποτελεί μια χρόνια κατάσταση με υψηλό επιπολασμό τόσο στην Ελλάδα όσο και στις περισσότερες χώρες του κόσμου. Μελέτες έχουν δείξει πως οι φροντιστές ατόμων με αναπηρία αποτελούν ένα πολύτιμο υγειονομικό πόρο για τα Συστήματα Υγείας, καθώς με τίμημα την υψηλή επιβάρυνση, το έντονο ψυχικό φορτίο και τη χαμηλή ποιότητα ζωής τους, φροντίζουν στην Κοινότητα τους ασθενείς εξασφαλίζοντας παράλληλα τη βιωσιμότητα των Συστημάτων Υγείας. Σκοπός: Σκοπός της μελέτης ήταν η διερεύνηση της επιβάρυνσης, της κατάθλιψης και του άγχους σε φροντιστές ατόμων με αναπηρία στο πλαίσιο νοσηλείας σε κέντρο αποκατάστασης καθώς και η επιβεβαίωση της υπόθεσης ότι ο δείκτης ανεξαρτησίας του ατόμου που φροντίζουν σχετίζεται με μείωση της επιβάρυνσης, του άγχους και της κατάθλιψης που υφίστανται. Υλικό – Μέθοδος: Η έρευνα διεξήχθη το χρονικό διάστημα Ιανουαρίου-Οκτωβρίου 2018 και αφορούσε φροντιστές ατόμων με αναπηρία που νοσηλεύονταν στο πλαίσιο κέντρου αποκατάστασης στην πόλη της Καλαμάτας. Στην μελέτη συμμετείχαν 30 άτομα με αναπηρία ως αποτέλεσμα εγκεφαλικού επεισοδίου ή κατάγματος κάτω άκρου και οι φροντιστές τους. Η μελέτη πραγματοποιήθηκε σε τρείς φάσεις, κατά την είσοδο του ασθενή στο κέντρο, κατά την πορεία του και τρείς μήνες μετά την έξοδο του από αυτό. Τα ερωτηματολόγια συμπληρώθηκαν από την ερευνήτρια στο πλαίσιο προσωπικής συνέντευξης και περιελάμβαναν: τη συνέντευξη επιβάρυνσης του Zarit (Zarit Burden Interview-ZBI), τη συνέντευξη του δείκτη λειτουργικότητας του Barthel (BI), την κλίμακα για την κατάθλιψη και το άγχος σε νοσοκομειακούς ασθενείς HADS και ερωτήσεις για τα δημογραφικά χαρακτηριστικά του δείγματος και των ασθενών. Τα παραπάνω ερωτηματολόγια παρουσιάζουν υψηλές τιμές αξιοπιστίας και εγκυρότητας. Για την κωδικοποίηση και τη στατιστική επεξεργασία χρησιμοποιήθηκε το SPSS v.22, ενώ η στατιστική επεξεργασία περιελάμβανε περιγραφικά στατιστικά, έλεγχο ανεξαρτησίας X2, μη παραμετρικό έλεγχο U των Mann-Whitney, συσχέτιση με το δείκτη (ρ) του Spearman, καθώς ο έλεγχος κατανομής συχνοτήτων Kolmogorov-Smirnov έδειξε πως κάποια από τα ποσοτικά δεδομένα δεν ακολουθούν κανονική κατανομή. Το επίπεδο στατιστικής σημαντικότητας θεωρήθηκε στατιστικά σημαντικό στο επίπεδο του p<0,05. Αποτελέσματα: Στην έρευνα συμμετείχαν 30 φροντιστές, εκ των οποίων 14 (46.7%) ήταν άνδρες και 16 (53.3%) γυναίκες, 8 (26.7%) ήταν απόφοιτοι Δημοτικού, 10 (33.3%) δευτεροβάθμιας και 12 (40%) τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, ενώ η πλειοψηφία (σε ποσοστό 70-76.7%) ήταν μέτριας οικονομικής κατάστασης σε όλες τις φάσεις. Οι φροντιστές ήταν στο σύνολό τους άμισθοι, εκ των οποίων οι 16 (53.3%) ήταν σύζυγοι και οι 14 (46.7%) γονείς. Στην πρώτη φάση οι 18 (60%) συγκατοικούσαν με τον ασθενή, στη δεύτερη φάση οι 5 (16.7%), ενώ στην τρίτη φάση οι 19 (63.3%). Σύμφωνα με τα αποτελέσματα και οι τρείς κλίμακες που χρησιμοποιήθηκαν έδειξαν υψηλή αξιοπιστία. Επιπλέον, στην κλίμακα της επιβάρυνσης, προέκυψε στατιστικά σημαντική μείωση (σε επίπεδο σημαντικότητας <0.01) των παραγόντων της «προσωπικής έντασης» και της «έντασης του ρόλου» μεταξύ της πρώτης και δεύτερης φάσης, καθώς και μεταξύ της πρώτης και τρίτης φάσης. Ο παράγοντας «αποστέρηση σχέσεων» επίσης εμφάνισε στατιστικά σημαντική μείωση (σε επίπεδο σημαντικότητας <0.01) μεταξύ πρώτης και τρίτης φάσης, ενώ για τον παράγοντα «διαχείριση φροντίδας» παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική μείωση (σε επίπεδο σημαντικότητας <0.01) μεταξύ πρώτης και δεύτερης φάσης καθώς και μεταξύ πρώτης και τρίτης φάσης. Οι παράγοντες «άγχος» και «κατάθλιψη» της κλίμακας HADS σημείωσαν στατιστικά σημαντική μείωση σε όλες τις συγκρίσεις ανά ζεύγη των φάσεων σε επίπεδο σημαντικότητας <0.01, εκτός από την περίπτωση της κατάθλιψης μεταξύ δεύτερης και τρίτης φάσης που η μείωση ήταν στατιστικά σημαντική σε επίπεδο σημαντικότητας <0.05. Τέλος, ο «δείκτης ανεξαρτησίας» των ασθενών του ερωτηματολογίου Barthel Index σημείωσε στατιστικά σημαντική βελτίωση μεταξύ εισόδου και εξόδου από το κέντρο αποκατάστασης (σε επίπεδο σημαντικότητας <0.01). Συμπεράσματα: Η έρευνα επιβεβαίωσε τα πορίσματα προηγούμενων ερευνών και ανέδειξε τη μεγάλη συνεισφορά των άτυπων φροντιστών στην περιποίηση ασθενών με αναπηρία, οι οποίοι εξαιτίας του συγγενικού δεσμού με τον ασθενή αισθάνονται μεγάλο βαθμό ηθικής και συναισθηματικής δέσμευσης, ειδικά στο σκέλος της ψυχικής υγείας. Το τελικό συμπέρασμα της μελέτης ήταν η αναγκαιότητα η Πολιτεία να στηρίξει το έργο των άτυπων φροντιστών δημιουργώντας νέες υπηρεσίες και προγράμματα προκειμένου να περιορίσουν την επιβάρυνσή τους, αλλά και τη χαμηλή ποιότητα ζωής τους που οδηγεί τελικά σε κακή ψυχική και σωματική υγεία.","\"The Burden of care-givers of physically disabled people study during in-hospital treatment of a Rehabilitation Center in Kalamata\" ABSTRACT Introduction: Disability as a result of a disease is a chronic situation with a high prevalence in Greece and in most countries of the world. Studies have shown that care-givers of people with disabilities are a precious health resource for Health Systems, with high costs, intense mental load and low quality of life being taken care of in the community by patients while ensuring the sustainability of Health Systems. Purpose: The purpose of the study was to investigate the burden, depression and anxiety in CG of people with disabilities as part of a rehabilitation center as a confirmation of the hypothesis that the independence index of the caregiver relates to the reduction of burden, anxiety and depression. Material - Method: The survey was conducted between January 2018 and October 2018 and refer to caregivers of people with disabilities who were hospitalized at a rehabilitation center in the city of Kalamata. The study involved 30 people with disabilities as a result of stroke or leg fracture and their caregivers. The study was conducted in three phases when the patient entered the center, during the treatment and three months after leaving the center. The questionnaires were completed by the researcher as part of a personal interview and included Zarit Burden Interview (ZBI), Barthel's Functional Index (BI), Depression and Stress Scale (HADS) Hospital Patients, and questions about the demographic characteristics of the sample and the patients. The above questionnaires show high reliability and validity values. For the coding and statistical processing SPSS v.22 was used, while the statistical processing included descriptive statistics, X2 independence control, Mann-Whitney non-parametric control, correlation with the Spearman index (ρ), as Frequency Distribution Control Kolmogorov-Smirnov showed that some of the quantitative data did not follow a normal distribution. The level of statistical significance was considered statistically significant at the level of p <0.05. Results: The survey involved 30 care-givers, of whom 14 were male (46.7%) and 16 (53.3%) were women, 8 (26.7%) were primary educated, 10 (33.3%) and 12 (40%) tertiary, while the majority (70% -76.7%) was moderate in all phases. Care-givers were all informal, of whom 16 (53.3%) were husbands and 14 (46.7%) parents. In the first phase, 18 (60%) cohabit with the patient, in the second phase 5 (16.7%), while in the third phase 19 (63.3%). According to the results, all three scales used showed high reliability. In addition, on the scale of the burden, there was a statistically significant decrease (in significance level <0.01) of the factors of \"personal tension\" and \"intensity of the role\" between the first and the second phase, as well as between the first and the third phase. The \"Deprivate Relations\" factor also showed a statistically significant reduction (at the level of significance <0.01) between the first and the third phase, while the \"care management\" factor showed a statistically significant decrease (at a level of significance <0.01) between the first and the second phase between the first and the third phase. The stress and depression factors of the HADS scale showed a statistically significant reduction in all pairs of phase comparisons at a level of significance <0.01, except in the case of depression between the second and third phases, the decrease being statistically significant in significance <0.05. Finally, Barthel Index's \"independence index\" of patients recorded a statistically significant improvement between entry and exit of the rehabilitation center (at a level of significance <0.01). Conclusions: The survey confirmed the findings of previous research and highlighted the great contribution of informal carers in the care of patients with disabilities who, due to their close relationship with the patient, feel a high degree of moral and emotional commitment, especially in the mental health field. The final conclusion of the study was the need for the State to support the work of informal carers by creating new services and programs to reduce their burden, as well as their poor quality of life which ultimately leads to poor mental and physical health."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Το φορτίο των φροντιστών ατόμων με σωματική αναπηρία: Μελέτη στο πλαίσιο Κέντρου Αποκατάστασης στην Καλαμάτα"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Καρτερολιώτη Ευγενία","Karterolioti Evgenia"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Το φορτίο των φροντιστών ατόμων με σωματική αναπηρία: Μελέτη στο πλαίσιο Κέντρου Αποκατάστασης στην Καλαμάτα. Εισαγωγή: Η αναπηρία ως αποτέλεσμα μιας νόσου αποτελεί μια χρόνια κατάσταση με υψηλό επιπολασμό τόσο στην Ελλάδα όσο και στις περισσότερες χώρες του κόσμου. Μελέτες έχουν δείξει πως οι φροντιστές ατόμων με αναπηρία αποτελούν ένα πολύτιμο υγειονομικό πόρο για τα Συστήματα Υγείας, καθώς με τίμημα την υψηλή επιβάρυνση, το έντονο ψυχικό φορτίο και τη χαμηλή ποιότητα ζωής τους, φροντίζουν στην Κοινότητα τους ασθενείς εξασφαλίζοντας παράλληλα τη βιωσιμότητα των Συστημάτων Υγείας. Σκοπός: Σκοπός της μελέτης ήταν η διερεύνηση της επιβάρυνσης, της κατάθλιψης και του άγχους σε φροντιστές ατόμων με αναπηρία στο πλαίσιο νοσηλείας σε κέντρο αποκατάστασης καθώς και η επιβεβαίωση της υπόθεσης ότι ο δείκτης ανεξαρτησίας του ατόμου που φροντίζουν σχετίζεται με μείωση της επιβάρυνσης, του άγχους και της κατάθλιψης που υφίστανται. Υλικό – Μέθοδος: Η έρευνα διεξήχθη το χρονικό διάστημα Ιανουαρίου-Οκτωβρίου 2018 και αφορούσε φροντιστές ατόμων με αναπηρία που νοσηλεύονταν στο πλαίσιο κέντρου αποκατάστασης στην πόλη της Καλαμάτας. Στην μελέτη συμμετείχαν 30 άτομα με αναπηρία ως αποτέλεσμα εγκεφαλικού επεισοδίου ή κατάγματος κάτω άκρου και οι φροντιστές τους. Η μελέτη πραγματοποιήθηκε σε τρείς φάσεις, κατά την είσοδο του ασθενή στο κέντρο, κατά την πορεία του και τρείς μήνες μετά την έξοδο του από αυτό. Τα ερωτηματολόγια συμπληρώθηκαν από την ερευνήτρια στο πλαίσιο προσωπικής συνέντευξης και περιελάμβαναν: τη συνέντευξη επιβάρυνσης του Zarit (Zarit Burden Interview-ZBI), τη συνέντευξη του δείκτη λειτουργικότητας του Barthel (BI), την κλίμακα για την κατάθλιψη και το άγχος σε νοσοκομειακούς ασθενείς HADS και ερωτήσεις για τα δημογραφικά χαρακτηριστικά του δείγματος και των ασθενών. Τα παραπάνω ερωτηματολόγια παρουσιάζουν υψηλές τιμές αξιοπιστίας και εγκυρότητας. Για την κωδικοποίηση και τη στατιστική επεξεργασία χρησιμοποιήθηκε το SPSS v.22, ενώ η στατιστική επεξεργασία περιελάμβανε περιγραφικά στατιστικά, έλεγχο ανεξαρτησίας X2, μη παραμετρικό έλεγχο U των Mann-Whitney, συσχέτιση με το δείκτη (ρ) του Spearman, καθώς ο έλεγχος κατανομής συχνοτήτων Kolmogorov-Smirnov έδειξε πως κάποια από τα ποσοτικά δεδομένα δεν ακολουθούν κανονική κατανομή. Το επίπεδο στατιστικής σημαντικότητας θεωρήθηκε στατιστικά σημαντικό στο επίπεδο του p<0,05. Αποτελέσματα: Στην έρευνα συμμετείχαν 30 φροντιστές, εκ των οποίων 14 (46.7%) ήταν άνδρες και 16 (53.3%) γυναίκες, 8 (26.7%) ήταν απόφοιτοι Δημοτικού, 10 (33.3%) δευτεροβάθμιας και 12 (40%) τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, ενώ η πλειοψηφία (σε ποσοστό 70-76.7%) ήταν μέτριας οικονομικής κατάστασης σε όλες τις φάσεις. Οι φροντιστές ήταν στο σύνολό τους άμισθοι, εκ των οποίων οι 16 (53.3%) ήταν σύζυγοι και οι 14 (46.7%) γονείς. Στην πρώτη φάση οι 18 (60%) συγκατοικούσαν με τον ασθενή, στη δεύτερη φάση οι 5 (16.7%), ενώ στην τρίτη φάση οι 19 (63.3%). Σύμφωνα με τα αποτελέσματα και οι τρείς κλίμακες που χρησιμοποιήθηκαν έδειξαν υψηλή αξιοπιστία. Επιπλέον, στην κλίμακα της επιβάρυνσης, προέκυψε στατιστικά σημαντική μείωση (σε επίπεδο σημαντικότητας <0.01) των παραγόντων της «προσωπικής έντασης» και της «έντασης του ρόλου» μεταξύ της πρώτης και δεύτερης φάσης, καθώς και μεταξύ της πρώτης και τρίτης φάσης. Ο παράγοντας «αποστέρηση σχέσεων» επίσης εμφάνισε στατιστικά σημαντική μείωση (σε επίπεδο σημαντικότητας <0.01) μεταξύ πρώτης και τρίτης φάσης, ενώ για τον παράγοντα «διαχείριση φροντίδας» παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική μείωση (σε επίπεδο σημαντικότητας <0.01) μεταξύ πρώτης και δεύτερης φάσης καθώς και μεταξύ πρώτης και τρίτης φάσης. Οι παράγοντες «άγχος» και «κατάθλιψη» της κλίμακας HADS σημείωσαν στατιστικά σημαντική μείωση σε όλες τις συγκρίσεις ανά ζεύγη των φάσεων σε επίπεδο σημαντικότητας <0.01, εκτός από την περίπτωση της κατάθλιψης μεταξύ δεύτερης και τρίτης φάσης που η μείωση ήταν στατιστικά σημαντική σε επίπεδο σημαντικότητας <0.05. Τέλος, ο «δείκτης ανεξαρτησίας» των ασθενών του ερωτηματολογίου Barthel Index σημείωσε στατιστικά σημαντική βελτίωση μεταξύ εισόδου και εξόδου από το κέντρο αποκατάστασης (σε επίπεδο σημαντικότητας <0.01). Συμπεράσματα: Η έρευνα επιβεβαίωσε τα πορίσματα προηγούμενων ερευνών και ανέδειξε τη μεγάλη συνεισφορά των άτυπων φροντιστών στην περιποίηση ασθενών με αναπηρία, οι οποίοι εξαιτίας του συγγενικού δεσμού με τον ασθενή αισθάνονται μεγάλο βαθμό ηθικής και συναισθηματικής δέσμευσης, ειδικά στο σκέλος της ψυχικής υγείας. Το τελικό συμπέρασμα της μελέτης ήταν η αναγκαιότητα η Πολιτεία να στηρίξει το έργο των άτυπων φροντιστών δημιουργώντας νέες υπηρεσίες και προγράμματα προκειμένου να περιορίσουν την επιβάρυνσή τους, αλλά και τη χαμηλή ποιότητα ζωής τους που οδηγεί τελικά σε κακή ψυχική και σωματική υγεία.","\"The Burden of care-givers of physically disabled people study during in-hospital treatment of a Rehabilitation Center in Kalamata\" ABSTRACT Introduction: Disability as a result of a disease is a chronic situation with a high prevalence in Greece and in most countries of the world. Studies have shown that care-givers of people with disabilities are a precious health resource for Health Systems, with high costs, intense mental load and low quality of life being taken care of in the community by patients while ensuring the sustainability of Health Systems. Purpose: The purpose of the study was to investigate the burden, depression and anxiety in CG of people with disabilities as part of a rehabilitation center as a confirmation of the hypothesis that the independence index of the caregiver relates to the reduction of burden, anxiety and depression. Material - Method: The survey was conducted between January 2018 and October 2018 and refer to caregivers of people with disabilities who were hospitalized at a rehabilitation center in the city of Kalamata. The study involved 30 people with disabilities as a result of stroke or leg fracture and their caregivers. The study was conducted in three phases when the patient entered the center, during the treatment and three months after leaving the center. The questionnaires were completed by the researcher as part of a personal interview and included Zarit Burden Interview (ZBI), Barthel's Functional Index (BI), Depression and Stress Scale (HADS) Hospital Patients, and questions about the demographic characteristics of the sample and the patients. The above questionnaires show high reliability and validity values. For the coding and statistical processing SPSS v.22 was used, while the statistical processing included descriptive statistics, X2 independence control, Mann-Whitney non-parametric control, correlation with the Spearman index (ρ), as Frequency Distribution Control Kolmogorov-Smirnov showed that some of the quantitative data did not follow a normal distribution. The level of statistical significance was considered statistically significant at the level of p <0.05. Results: The survey involved 30 care-givers, of whom 14 were male (46.7%) and 16 (53.3%) were women, 8 (26.7%) were primary educated, 10 (33.3%) and 12 (40%) tertiary, while the majority (70% -76.7%) was moderate in all phases. Care-givers were all informal, of whom 16 (53.3%) were husbands and 14 (46.7%) parents. In the first phase, 18 (60%) cohabit with the patient, in the second phase 5 (16.7%), while in the third phase 19 (63.3%). According to the results, all three scales used showed high reliability. In addition, on the scale of the burden, there was a statistically significant decrease (in significance level <0.01) of the factors of \"personal tension\" and \"intensity of the role\" between the first and the second phase, as well as between the first and the third phase. The \"Deprivate Relations\" factor also showed a statistically significant reduction (at the level of significance <0.01) between the first and the third phase, while the \"care management\" factor showed a statistically significant decrease (at a level of significance <0.01) between the first and the second phase between the first and the third phase. The stress and depression factors of the HADS scale showed a statistically significant reduction in all pairs of phase comparisons at a level of significance <0.01, except in the case of depression between the second and third phases, the decrease being statistically significant in significance <0.05. Finally, Barthel Index's \"independence index\" of patients recorded a statistically significant improvement between entry and exit of the rehabilitation center (at a level of significance <0.01). Conclusions: The survey confirmed the findings of previous research and highlighted the great contribution of informal carers in the care of patients with disabilities who, due to their close relationship with the patient, feel a high degree of moral and emotional commitment, especially in the mental health field. The final conclusion of the study was the need for the State to support the work of informal carers by creating new services and programs to reduce their burden, as well as their poor quality of life which ultimately leads to poor mental and physical health."],"dc:identifier":["uoadl:2876677","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2876677"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Το φορτίο των φροντιστών ατόμων με σωματική αναπηρία: Μελέτη στο πλαίσιο Κέντρου Αποκατάστασης στην Καλαμάτα"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:35:32Z"}