{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2876708"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2876708","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Κλινική μελέτη του φαινομένου Drunkorexia σε εφήβους που έχουν απευθυνθεί σε μονάδες ψυχικής υγείας","abstract":"Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι να διερευνήσουμε το φαινόμενο “Drunkorexia” σε εφήβους που έχουν απευθυνθεί σε ψυχιατρικές μονάδες και να ελέγξουμε τη συσχέτιση του φαινομένου αυτού με τις αγχώδεις διαταραχές και την κατάθλιψη. Επιπλέον, στόχος είναι να διερευνηθεί πως οι παράγοντες που αφορούν τον έφηβο, όπως το φύλο, ο δείκτης μάζας σώματος (ΒΜΙ) και η άσκηση, μπορούν να επηρεάσουν το φαινόμενο “Drunkorexia”. Το φαινόμενο αυτό αναφέρεται στο συνδυασμό της κατάχρησης αλκοόλ και των διατροφικών διαταραχών με στόχο να αντισταθμιστούν οι επιπλέον θερμίδες από την κατάχρηση αλκοόλ καθώς και την γρήγορη επίτευξη της τοξίκωσης (Bryant et al, 2012). Με σκοπό τη μείωση των θερμίδων πριν από τη χρήση αλκοόλ διάφορες δυσλειτουργικές διατροφικές συμπεριφορές έχουν αναφερθεί, όπως η μείωση των θερμίδων, η μείωση της ποσότητας του φαγητού κατά τη διάρκεια των γευμάτων, η μείωση των λιπαρών τροφών, η νηστεία, η χρήση αντισταθμιστικών συμπεριφορών όπως η πρόκληση εμετού, η χρήση καθαρκτικών, διουρητικών και η υπερβολική άσκηση (Bryant et al, 2012; Rahal et al, 2012). Δεν υπάρχει σαφής ορισμός και κριτήρια που ορίζουν το φαινόμενο αλλά σίγουρα απασχολεί την κοινωνία και τον επιστημονικό κόσμο, λόγω των αρνητικών συνεπειών της τόσο στη σωματική όσο και στην ψυχική υγεία των ατόμων. Στη μελέτη αυτή συμμετείχαν 51 έφηβοι, ηλικίας 16 έως 18 ετών, οι οποίοι είχαν απευθυνθεί στο Κ.Ψ.Υ. , την Μονάδα Εφήβων και Νέων του Γ.Ν.Α. Γ. Γεννηματάς» και τα εξωτερικά ιατρεία της παιδοψυχιατρικής κλινικής του Γενικού Νοσοκομείου «Ασκληπιείο Βούλας ». Τα ερωτηματολόγια που συμπληρώθηκαν από τους παραπάνω εφήβους, ήταν το ερωτηματολόγιο καταγραφής βασικών δημογραφικών δεδομένων, η κλίμακα CEBRACS και η κλίμακα RCADS. Η κλίμακα CEBRACS περιλαμβάνει πέντε παράγοντες: 1) «Χρήση αλκοόλ» , 2) «Χρήση καθαρκτικών», 3) «Δίαιτα και άσκηση», 4) «Χρήση διουρητικών» και 5) «Περιορισμός» . Η κλίμακα RCADS αναφέρεται στις αγχώδεις διαταραχές και στην κατάθλιψη. Από τα αποτελέσματα προέκυψε ότι το 78,4% των ατόμων έχει προβεί τουλάχιστον μια φορά σε αντισταθμιστική διατροφική συμπεριφορά σε σχέση με το αλκοόλ και δεν υπήρχε στατιστική διαφορά ανάμεσα στα δυο φύλα, όσον αφορά το φαινόμενο “Drunkorexia”. Επίσης δεν υπήρξε στατιστικά σημαντική διαφορά ανάμεσα στα δυο φύλα σε σχέση με τους πέντε παράγοντες της κλίμακας CEBRACS. Ακόμα παρατηρήθηκε μια αρνητική συσχέτιση του φαινομένου με την άσκηση, καθώς και μια θετική συσχέτιση του φαινομένου αυτού με τις αγχώδεις διαταραχές το κοινωνικό άγχος και την κατάθλιψη. Συμπερασματικά, από τα παραπάνω φαίνεται ότι υπάρχει ανάγκη για περαιτέρω διερεύνηση του φαινομένου “Drunkorexia” και την ευαισθητοποίηση των ειδικών. Επίσης είναι αναγκαίος ένας σαφής ορισμός του φαινομένου και η μελέτη των κινήτρων και των συμπεριφορών που συνδέονται με αυτών ώστε να αναπτυχθούν κατάλληλα προγράμματα πρόληψης.","abstract_html":"Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι να διερευνήσουμε το φαινόμενο “Drunkorexia” σε εφήβους που έχουν απευθυνθεί σε ψυχιατρικές μονάδες και να ελέγξουμε τη συσχέτιση του φαινομένου αυτού με τις αγχώδεις διαταραχές και την κατάθλιψη. Επιπλέον, στόχος είναι να διερευνηθεί πως οι παράγοντες που αφορούν τον έφηβο, όπως το φύλο, ο δείκτης μάζας σώματος (ΒΜΙ) και η άσκηση, μπορούν να επηρεάσουν το φαινόμενο “Drunkorexia”. Το φαινόμενο αυτό αναφέρεται στο συνδυασμό της κατάχρησης αλκοόλ και των διατροφικών διαταραχών με στόχο να αντισταθμιστούν οι επιπλέον θερμίδες από την κατάχρηση αλκοόλ καθώς και την γρήγορη επίτευξη της τοξίκωσης (Bryant et al, 2012). Με σκοπό τη μείωση των θερμίδων πριν από τη χρήση αλκοόλ διάφορες δυσλειτουργικές διατροφικές συμπεριφορές έχουν αναφερθεί, όπως η μείωση των θερμίδων, η μείωση της ποσότητας του φαγητού κατά τη διάρκεια των γευμάτων, η μείωση των λιπαρών τροφών, η νηστεία, η χρήση αντισταθμιστικών συμπεριφορών όπως η πρόκληση εμετού, η χρήση καθαρκτικών, διουρητικών και η υπερβολική άσκηση (Bryant et al, 2012; Rahal et al, 2012). Δεν υπάρχει σαφής ορισμός και κριτήρια που ορίζουν το φαινόμενο αλλά σίγουρα απασχολεί την κοινωνία και τον επιστημονικό κόσμο, λόγω των αρνητικών συνεπειών της τόσο στη σωματική όσο και στην ψυχική υγεία των ατόμων. Στη μελέτη αυτή συμμετείχαν 51 έφηβοι, ηλικίας 16 έως 18 ετών, οι οποίοι είχαν απευθυνθεί στο Κ.Ψ.Υ. , την Μονάδα Εφήβων και Νέων του Γ.Ν.Α. Γ. Γεννηματάς» και τα εξωτερικά ιατρεία της παιδοψυχιατρικής κλινικής του Γενικού Νοσοκομείου «Ασκληπιείο Βούλας ». Τα ερωτηματολόγια που συμπληρώθηκαν από τους παραπάνω εφήβους, ήταν το ερωτηματολόγιο καταγραφής βασικών δημογραφικών δεδομένων, η κλίμακα CEBRACS και η κλίμακα RCADS. Η κλίμακα CEBRACS περιλαμβάνει πέντε παράγοντες: 1) «Χρήση αλκοόλ» , 2) «Χρήση καθαρκτικών», 3) «Δίαιτα και άσκηση», 4) «Χρήση διουρητικών» και 5) «Περιορισμός» . Η κλίμακα RCADS αναφέρεται στις αγχώδεις διαταραχές και στην κατάθλιψη. Από τα αποτελέσματα προέκυψε ότι το 78,4% των ατόμων έχει προβεί τουλάχιστον μια φορά σε αντισταθμιστική διατροφική συμπεριφορά σε σχέση με το αλκοόλ και δεν υπήρχε στατιστική διαφορά ανάμεσα στα δυο φύλα, όσον αφορά το φαινόμενο “Drunkorexia”. Επίσης δεν υπήρξε στατιστικά σημαντική διαφορά ανάμεσα στα δυο φύλα σε σχέση με τους πέντε παράγοντες της κλίμακας CEBRACS. Ακόμα παρατηρήθηκε μια αρνητική συσχέτιση του φαινομένου με την άσκηση, καθώς και μια θετική συσχέτιση του φαινομένου αυτού με τις αγχώδεις διαταραχές το κοινωνικό άγχος και την κατάθλιψη. Συμπερασματικά, από τα παραπάνω φαίνεται ότι υπάρχει ανάγκη για περαιτέρω διερεύνηση του φαινομένου “Drunkorexia” και την ευαισθητοποίηση των ειδικών. Επίσης είναι αναγκαίος ένας σαφής ορισμός του φαινομένου και η μελέτη των κινήτρων και των συμπεριφορών που συνδέονται με αυτών ώστε να αναπτυχθούν κατάλληλα προγράμματα πρόληψης.","abstract_has_math":false,"creators":["Πούλιου Δήμητρα","Pouliou Dimitra"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:35:32Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2876708"],"render_values":[{"text":"uoadl:2876708","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2876708","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2876708","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2876708","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Πούλιου Δήμητρα","Pouliou Dimitra"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2876708","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2876708"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι να διερευνήσουμε το φαινόμενο “Drunkorexia” σε εφήβους που έχουν απευθυνθεί σε ψυχιατρικές μονάδες και να ελέγξουμε τη συσχέτιση του φαινομένου αυτού με τις αγχώδεις διαταραχές και την κατάθλιψη. Επιπλέον, στόχος είναι να διερευνηθεί πως οι παράγοντες που αφορούν τον έφηβο, όπως το φύλο, ο δείκτης μάζας σώματος (ΒΜΙ) και η άσκηση, μπορούν να επηρεάσουν το φαινόμενο “Drunkorexia”. Το φαινόμενο αυτό αναφέρεται στο συνδυασμό της κατάχρησης αλκοόλ και των διατροφικών διαταραχών με στόχο να αντισταθμιστούν οι επιπλέον θερμίδες από την κατάχρηση αλκοόλ καθώς και την γρήγορη επίτευξη της τοξίκωσης (Bryant et al, 2012). Με σκοπό τη μείωση των θερμίδων πριν από τη χρήση αλκοόλ διάφορες δυσλειτουργικές διατροφικές συμπεριφορές έχουν αναφερθεί, όπως η μείωση των θερμίδων, η μείωση της ποσότητας του φαγητού κατά τη διάρκεια των γευμάτων, η μείωση των λιπαρών τροφών, η νηστεία, η χρήση αντισταθμιστικών συμπεριφορών όπως η πρόκληση εμετού, η χρήση καθαρκτικών, διουρητικών και η υπερβολική άσκηση (Bryant et al, 2012; Rahal et al, 2012). Δεν υπάρχει σαφής ορισμός και κριτήρια που ορίζουν το φαινόμενο αλλά σίγουρα απασχολεί την κοινωνία και τον επιστημονικό κόσμο, λόγω των αρνητικών συνεπειών της τόσο στη σωματική όσο και στην ψυχική υγεία των ατόμων. Στη μελέτη αυτή συμμετείχαν 51 έφηβοι, ηλικίας 16 έως 18 ετών, οι οποίοι είχαν απευθυνθεί στο Κ.Ψ.Υ. , την Μονάδα Εφήβων και Νέων του Γ.Ν.Α. Γ. Γεννηματάς» και τα εξωτερικά ιατρεία της παιδοψυχιατρικής κλινικής του Γενικού Νοσοκομείου «Ασκληπιείο Βούλας ». Τα ερωτηματολόγια που συμπληρώθηκαν από τους παραπάνω εφήβους, ήταν το ερωτηματολόγιο καταγραφής βασικών δημογραφικών δεδομένων, η κλίμακα CEBRACS και η κλίμακα RCADS. Η κλίμακα CEBRACS περιλαμβάνει πέντε παράγοντες: 1) «Χρήση αλκοόλ» , 2) «Χρήση καθαρκτικών», 3) «Δίαιτα και άσκηση», 4) «Χρήση διουρητικών» και 5) «Περιορισμός» . Η κλίμακα RCADS αναφέρεται στις αγχώδεις διαταραχές και στην κατάθλιψη. Από τα αποτελέσματα προέκυψε ότι το 78,4% των ατόμων έχει προβεί τουλάχιστον μια φορά σε αντισταθμιστική διατροφική συμπεριφορά σε σχέση με το αλκοόλ και δεν υπήρχε στατιστική διαφορά ανάμεσα στα δυο φύλα, όσον αφορά το φαινόμενο “Drunkorexia”. Επίσης δεν υπήρξε στατιστικά σημαντική διαφορά ανάμεσα στα δυο φύλα σε σχέση με τους πέντε παράγοντες της κλίμακας CEBRACS. Ακόμα παρατηρήθηκε μια αρνητική συσχέτιση του φαινομένου με την άσκηση, καθώς και μια θετική συσχέτιση του φαινομένου αυτού με τις αγχώδεις διαταραχές το κοινωνικό άγχος και την κατάθλιψη. Συμπερασματικά, από τα παραπάνω φαίνεται ότι υπάρχει ανάγκη για περαιτέρω διερεύνηση του φαινομένου “Drunkorexia” και την ευαισθητοποίηση των ειδικών. Επίσης είναι αναγκαίος ένας σαφής ορισμός του φαινομένου και η μελέτη των κινήτρων και των συμπεριφορών που συνδέονται με αυτών ώστε να αναπτυχθούν κατάλληλα προγράμματα πρόληψης.","The purpose of this study is to investigate Drunkorexia in teenagers who have been addressed to child-psychiatric departments, and to identify any correlation between Drunkorexia, anxiety disorders and depression. An additional goal is to find out how teenager related factors, like gender, BMI and physical activity can affect Drunkorexia. Drunkorexia refers to a combination of alcohol abuse and eating disorders in order to compensate for the calories of drinking and maximize the intoxicating effects of the alcohol (Bryant et al, 2012). In order to restrict calories before drinking, different dysfunctional eating behaviors have been reported including reducing the consumption of high-calories or fatty foods, eating less during meals, skipping meals, fasting and using compensatory behaviors such as self-induced vomiting, use of laxative and/or diuretics and excessive exercising (Bryant et al 2012; Rahal et al 2012). There is no precise definition and criteria for Drunkorexia. However, community and scientific world are very much interest in this phenomenon due to its negative consequences to physical and mental health. In this study 51 teenagers aged 16-18 were included . These were addressed to “Community Mental Health Center” of General Hospital “G. Gennimatas”, to the “Department of Psychiatry for Teenagers and Young” of General Hospital “G. Gennimatas” and to the “Department of Children and Adolescent Psychiatry” of General Hospital “Asklipieio Voulas”. The questionnaires completed by the above-mentioned teenagers included the basic demographic data recording questionnaire, which was designed for this study, the CEBRACS scale and the RCADS scale. The CEBRACS includes five individual factors: factor 1 “Alcohol Effect”, factor 2 “Laxative use”, factor 3 “Dietary Restrain and Exercise”, factor 4 “Diuretic Use” and finally factor 5 “Restriction”. The RCADS is a self-reported measure which has been developed to screen and identify clinical symptomatology of anxiety and depression among children and adolescents. The results indicated that 78.4% of the participants has demonstrated at least once alcohol related compensatory eating behavior the last three months. Additionally, there was no significant statistic difference between the two genders as far as Drunkorexia is concerned. Also, no significant difference was found between the genders as far as the five factors of CEBRACS. Furthermore, a negative correlation between Drunkorexia and physical activity was demonstrated, as well as a positive correlation between Drunkorexia, anxiety disorders, depression and social anxiety. In conclusion, this study showed that further investigation of Drunkorexia and specialists’ awareness is required. Additionally, as there is no precise definition of this phenomenon currently, the need for a consensus on a clear definition of Drunkorexia is mandatory. Finally, further research in motives and behaviours related to Drunkorexia is required to enable development of appropriate prevention programs."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Κλινική μελέτη του φαινομένου Drunkorexia σε εφήβους που έχουν απευθυνθεί σε μονάδες ψυχικής υγείας"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Πούλιου Δήμητρα","Pouliou Dimitra"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι να διερευνήσουμε το φαινόμενο “Drunkorexia” σε εφήβους που έχουν απευθυνθεί σε ψυχιατρικές μονάδες και να ελέγξουμε τη συσχέτιση του φαινομένου αυτού με τις αγχώδεις διαταραχές και την κατάθλιψη. Επιπλέον, στόχος είναι να διερευνηθεί πως οι παράγοντες που αφορούν τον έφηβο, όπως το φύλο, ο δείκτης μάζας σώματος (ΒΜΙ) και η άσκηση, μπορούν να επηρεάσουν το φαινόμενο “Drunkorexia”. Το φαινόμενο αυτό αναφέρεται στο συνδυασμό της κατάχρησης αλκοόλ και των διατροφικών διαταραχών με στόχο να αντισταθμιστούν οι επιπλέον θερμίδες από την κατάχρηση αλκοόλ καθώς και την γρήγορη επίτευξη της τοξίκωσης (Bryant et al, 2012). Με σκοπό τη μείωση των θερμίδων πριν από τη χρήση αλκοόλ διάφορες δυσλειτουργικές διατροφικές συμπεριφορές έχουν αναφερθεί, όπως η μείωση των θερμίδων, η μείωση της ποσότητας του φαγητού κατά τη διάρκεια των γευμάτων, η μείωση των λιπαρών τροφών, η νηστεία, η χρήση αντισταθμιστικών συμπεριφορών όπως η πρόκληση εμετού, η χρήση καθαρκτικών, διουρητικών και η υπερβολική άσκηση (Bryant et al, 2012; Rahal et al, 2012). Δεν υπάρχει σαφής ορισμός και κριτήρια που ορίζουν το φαινόμενο αλλά σίγουρα απασχολεί την κοινωνία και τον επιστημονικό κόσμο, λόγω των αρνητικών συνεπειών της τόσο στη σωματική όσο και στην ψυχική υγεία των ατόμων. Στη μελέτη αυτή συμμετείχαν 51 έφηβοι, ηλικίας 16 έως 18 ετών, οι οποίοι είχαν απευθυνθεί στο Κ.Ψ.Υ. , την Μονάδα Εφήβων και Νέων του Γ.Ν.Α. Γ. Γεννηματάς» και τα εξωτερικά ιατρεία της παιδοψυχιατρικής κλινικής του Γενικού Νοσοκομείου «Ασκληπιείο Βούλας ». Τα ερωτηματολόγια που συμπληρώθηκαν από τους παραπάνω εφήβους, ήταν το ερωτηματολόγιο καταγραφής βασικών δημογραφικών δεδομένων, η κλίμακα CEBRACS και η κλίμακα RCADS. Η κλίμακα CEBRACS περιλαμβάνει πέντε παράγοντες: 1) «Χρήση αλκοόλ» , 2) «Χρήση καθαρκτικών», 3) «Δίαιτα και άσκηση», 4) «Χρήση διουρητικών» και 5) «Περιορισμός» . Η κλίμακα RCADS αναφέρεται στις αγχώδεις διαταραχές και στην κατάθλιψη. Από τα αποτελέσματα προέκυψε ότι το 78,4% των ατόμων έχει προβεί τουλάχιστον μια φορά σε αντισταθμιστική διατροφική συμπεριφορά σε σχέση με το αλκοόλ και δεν υπήρχε στατιστική διαφορά ανάμεσα στα δυο φύλα, όσον αφορά το φαινόμενο “Drunkorexia”. Επίσης δεν υπήρξε στατιστικά σημαντική διαφορά ανάμεσα στα δυο φύλα σε σχέση με τους πέντε παράγοντες της κλίμακας CEBRACS. Ακόμα παρατηρήθηκε μια αρνητική συσχέτιση του φαινομένου με την άσκηση, καθώς και μια θετική συσχέτιση του φαινομένου αυτού με τις αγχώδεις διαταραχές το κοινωνικό άγχος και την κατάθλιψη. Συμπερασματικά, από τα παραπάνω φαίνεται ότι υπάρχει ανάγκη για περαιτέρω διερεύνηση του φαινομένου “Drunkorexia” και την ευαισθητοποίηση των ειδικών. Επίσης είναι αναγκαίος ένας σαφής ορισμός του φαινομένου και η μελέτη των κινήτρων και των συμπεριφορών που συνδέονται με αυτών ώστε να αναπτυχθούν κατάλληλα προγράμματα πρόληψης.","The purpose of this study is to investigate Drunkorexia in teenagers who have been addressed to child-psychiatric departments, and to identify any correlation between Drunkorexia, anxiety disorders and depression. An additional goal is to find out how teenager related factors, like gender, BMI and physical activity can affect Drunkorexia. Drunkorexia refers to a combination of alcohol abuse and eating disorders in order to compensate for the calories of drinking and maximize the intoxicating effects of the alcohol (Bryant et al, 2012). In order to restrict calories before drinking, different dysfunctional eating behaviors have been reported including reducing the consumption of high-calories or fatty foods, eating less during meals, skipping meals, fasting and using compensatory behaviors such as self-induced vomiting, use of laxative and/or diuretics and excessive exercising (Bryant et al 2012; Rahal et al 2012). There is no precise definition and criteria for Drunkorexia. However, community and scientific world are very much interest in this phenomenon due to its negative consequences to physical and mental health. In this study 51 teenagers aged 16-18 were included . These were addressed to “Community Mental Health Center” of General Hospital “G. Gennimatas”, to the “Department of Psychiatry for Teenagers and Young” of General Hospital “G. Gennimatas” and to the “Department of Children and Adolescent Psychiatry” of General Hospital “Asklipieio Voulas”. The questionnaires completed by the above-mentioned teenagers included the basic demographic data recording questionnaire, which was designed for this study, the CEBRACS scale and the RCADS scale. The CEBRACS includes five individual factors: factor 1 “Alcohol Effect”, factor 2 “Laxative use”, factor 3 “Dietary Restrain and Exercise”, factor 4 “Diuretic Use” and finally factor 5 “Restriction”. The RCADS is a self-reported measure which has been developed to screen and identify clinical symptomatology of anxiety and depression among children and adolescents. The results indicated that 78.4% of the participants has demonstrated at least once alcohol related compensatory eating behavior the last three months. Additionally, there was no significant statistic difference between the two genders as far as Drunkorexia is concerned. Also, no significant difference was found between the genders as far as the five factors of CEBRACS. Furthermore, a negative correlation between Drunkorexia and physical activity was demonstrated, as well as a positive correlation between Drunkorexia, anxiety disorders, depression and social anxiety. In conclusion, this study showed that further investigation of Drunkorexia and specialists’ awareness is required. Additionally, as there is no precise definition of this phenomenon currently, the need for a consensus on a clear definition of Drunkorexia is mandatory. Finally, further research in motives and behaviours related to Drunkorexia is required to enable development of appropriate prevention programs."],"dc:identifier":["uoadl:2876708","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2876708"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Κλινική μελέτη του φαινομένου Drunkorexia σε εφήβους που έχουν απευθυνθεί σε μονάδες ψυχικής υγείας"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:35:32Z"}