{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2876745"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2876745","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Προσυμπτωματικός έλεγχος σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 σε νοσηλευόμενους ασθενείς- συστηματική ανασκόπηση βιβλιογραφίας","abstract":"Εισαγωγή: Ο επιπολασμός του σακχαρώδους διαβήτη σε νοσηλευόμενους ασθενείς είναι υψηλότερος από αυτόν της κοινότητας και κυμαίνεται γύρω στο 20%. Τα ποσοστά του αδιάγνωστου ΣΔτ2 δεν έχουν με σαφήνεια καθοριστεί με κάποιες μεμονωμένες μελέτες να τα προσδιορίζουν γύρω στο 15%. Σε σχέση με τον επιπολασμό του ΣΔτ2 στην κοινότητα που είναι γύρω στο 8% στον ανεπτυγμένο κόσμο, η διερεύνηση του ΣΔτ2 σαν προσυμπτωματικός έλεγχος στον νοσηλευόμενο ασθενή φαντάζει μια εξαιρετική ευκαιρία πρώιμης διάγνωσης των διαβητικών με άμεσο κέρδος την πρόληψη σοβαρών επιπλοκών. Σκοπός: Διερεύνηση του επιπολασμού του αδιάγνωστου ΣΔτ2 στο νοσηλευόμενο πληθυσμό, της αναγκαιότητας προσυμπτωματικού ελέγχου και της επιλογής του καταλληλότερου εργαλείου διάγνωσης. Μέθοδος: συστηματική ανασκόπηση της βιβλιογραφίας με επιλογή 45 μελετών. Αποτελέσματα: Το συνολικό ποσοστό του νεοδιαγνωσθέντος ΣΔτ2 ήταν 14%, με τα καρδιολογικά και νευρολογικά, πνευμονολογικά τμήματα και τα τμήματα επειγόντων περιστατικών να συγκεντρώνουν ποσοστά μεγαλύτερα του γενικού μέσου όρου. Η αναγκαιότητα screening δεν προέκυψε για τα ορθοπεδικά χειρουργικά και παθολογικά τμήματα και τις ΜΕΘ. Ο καθολικός έλεγχος ρουτίνας επιβάλλεται σε καρδιολογικά και νευρολογικά τμήματα με τα λοιπά να υποβάλλουν τους ασθενείς σε διαγνωστικό αλγόριθμο βάσει υπεργλυκαιμίας εισόδου. Καλύτερο εργαλείο κρίνεται η OGTT με την HbA1c να διατηρεί σημαίνοντα ρόλο λόγω της ευχρηστότητας της, με τη σημείωση ότι η πιθανή μείωση του διαγνωστικού της κατωφλιού αυξάνει την ευαισθησία της. Επίλογος: Η αναγκαιότητα προσυμπτωματικού ελέγχου σε νοσηλευόμενους ασθενείς ειδικά σε έδαφος ανεύρεσης τυχαίας υπεργλυκαιμίας είναι απαραίτητος. Η χρήση διαγνωστικών αλγορίθμων βάσει τμήματος νοσηλείας είναι ο πιο αποτελεσματικός τρόπος προσυμπτωματικού ελέγχου, με στόχο την αποτελεσματικότερη καθοδήγηση και θεραπεία των νεοδιαγνωσθέντων διαβητικών.","abstract_html":"Εισαγωγή: Ο επιπολασμός του σακχαρώδους διαβήτη σε νοσηλευόμενους ασθενείς είναι υψηλότερος από αυτόν της κοινότητας και κυμαίνεται γύρω στο 20%. Τα ποσοστά του αδιάγνωστου ΣΔτ2 δεν έχουν με σαφήνεια καθοριστεί με κάποιες μεμονωμένες μελέτες να τα προσδιορίζουν γύρω στο 15%. Σε σχέση με τον επιπολασμό του ΣΔτ2 στην κοινότητα που είναι γύρω στο 8% στον ανεπτυγμένο κόσμο, η διερεύνηση του ΣΔτ2 σαν προσυμπτωματικός έλεγχος στον νοσηλευόμενο ασθενή φαντάζει μια εξαιρετική ευκαιρία πρώιμης διάγνωσης των διαβητικών με άμεσο κέρδος την πρόληψη σοβαρών επιπλοκών. Σκοπός: Διερεύνηση του επιπολασμού του αδιάγνωστου ΣΔτ2 στο νοσηλευόμενο πληθυσμό, της αναγκαιότητας προσυμπτωματικού ελέγχου και της επιλογής του καταλληλότερου εργαλείου διάγνωσης. Μέθοδος: συστηματική ανασκόπηση της βιβλιογραφίας με επιλογή 45 μελετών. Αποτελέσματα: Το συνολικό ποσοστό του νεοδιαγνωσθέντος ΣΔτ2 ήταν 14%, με τα καρδιολογικά και νευρολογικά, πνευμονολογικά τμήματα και τα τμήματα επειγόντων περιστατικών να συγκεντρώνουν ποσοστά μεγαλύτερα του γενικού μέσου όρου. Η αναγκαιότητα screening δεν προέκυψε για τα ορθοπεδικά χειρουργικά και παθολογικά τμήματα και τις ΜΕΘ. Ο καθολικός έλεγχος ρουτίνας επιβάλλεται σε καρδιολογικά και νευρολογικά τμήματα με τα λοιπά να υποβάλλουν τους ασθενείς σε διαγνωστικό αλγόριθμο βάσει υπεργλυκαιμίας εισόδου. Καλύτερο εργαλείο κρίνεται η OGTT με την HbA1c να διατηρεί σημαίνοντα ρόλο λόγω της ευχρηστότητας της, με τη σημείωση ότι η πιθανή μείωση του διαγνωστικού της κατωφλιού αυξάνει την ευαισθησία της. Επίλογος: Η αναγκαιότητα προσυμπτωματικού ελέγχου σε νοσηλευόμενους ασθενείς ειδικά σε έδαφος ανεύρεσης τυχαίας υπεργλυκαιμίας είναι απαραίτητος. Η χρήση διαγνωστικών αλγορίθμων βάσει τμήματος νοσηλείας είναι ο πιο αποτελεσματικός τρόπος προσυμπτωματικού ελέγχου, με στόχο την αποτελεσματικότερη καθοδήγηση και θεραπεία των νεοδιαγνωσθέντων διαβητικών.","abstract_has_math":false,"creators":["Μηλάκη Καλλιόπη","Milaki Kalliopi"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:35:32Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2876745"],"render_values":[{"text":"uoadl:2876745","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2876745","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2876745","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2876745","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μηλάκη Καλλιόπη","Milaki Kalliopi"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2876745","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2876745"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Ο επιπολασμός του σακχαρώδους διαβήτη σε νοσηλευόμενους ασθενείς είναι υψηλότερος από αυτόν της κοινότητας και κυμαίνεται γύρω στο 20%. Τα ποσοστά του αδιάγνωστου ΣΔτ2 δεν έχουν με σαφήνεια καθοριστεί με κάποιες μεμονωμένες μελέτες να τα προσδιορίζουν γύρω στο 15%. Σε σχέση με τον επιπολασμό του ΣΔτ2 στην κοινότητα που είναι γύρω στο 8% στον ανεπτυγμένο κόσμο, η διερεύνηση του ΣΔτ2 σαν προσυμπτωματικός έλεγχος στον νοσηλευόμενο ασθενή φαντάζει μια εξαιρετική ευκαιρία πρώιμης διάγνωσης των διαβητικών με άμεσο κέρδος την πρόληψη σοβαρών επιπλοκών. Σκοπός: Διερεύνηση του επιπολασμού του αδιάγνωστου ΣΔτ2 στο νοσηλευόμενο πληθυσμό, της αναγκαιότητας προσυμπτωματικού ελέγχου και της επιλογής του καταλληλότερου εργαλείου διάγνωσης. Μέθοδος: συστηματική ανασκόπηση της βιβλιογραφίας με επιλογή 45 μελετών. Αποτελέσματα: Το συνολικό ποσοστό του νεοδιαγνωσθέντος ΣΔτ2 ήταν 14%, με τα καρδιολογικά και νευρολογικά, πνευμονολογικά τμήματα και τα τμήματα επειγόντων περιστατικών να συγκεντρώνουν ποσοστά μεγαλύτερα του γενικού μέσου όρου. Η αναγκαιότητα screening δεν προέκυψε για τα ορθοπεδικά χειρουργικά και παθολογικά τμήματα και τις ΜΕΘ. Ο καθολικός έλεγχος ρουτίνας επιβάλλεται σε καρδιολογικά και νευρολογικά τμήματα με τα λοιπά να υποβάλλουν τους ασθενείς σε διαγνωστικό αλγόριθμο βάσει υπεργλυκαιμίας εισόδου. Καλύτερο εργαλείο κρίνεται η OGTT με την HbA1c να διατηρεί σημαίνοντα ρόλο λόγω της ευχρηστότητας της, με τη σημείωση ότι η πιθανή μείωση του διαγνωστικού της κατωφλιού αυξάνει την ευαισθησία της. Επίλογος: Η αναγκαιότητα προσυμπτωματικού ελέγχου σε νοσηλευόμενους ασθενείς ειδικά σε έδαφος ανεύρεσης τυχαίας υπεργλυκαιμίας είναι απαραίτητος. Η χρήση διαγνωστικών αλγορίθμων βάσει τμήματος νοσηλείας είναι ο πιο αποτελεσματικός τρόπος προσυμπτωματικού ελέγχου, με στόχο την αποτελεσματικότερη καθοδήγηση και θεραπεία των νεοδιαγνωσθέντων διαβητικών.","Introduction: The prevalence of DMt2 in the inpatient setting is higher than the community and it is estimated around 20%. The amount of the undiagnosed DMt2 patients is not definitely established with some sole studies to state it as high as 15%. In contrast with the prevalence of diabetes in the out-patient setting in developed countries which is around 8%, pre-symptomatic screening the in-patient seems to be a perfect opportunity diagnosing DMt2 in the early stages, reducing the long term complications and overall mortality. Aim: To investigate the prevalence of undiagnosed DMt2 in the in-patients, the necessity of pre- symptomatic screening in this population and defining the best screening tool. Method: systematic review of the literature was made and 45 studies/researches were included. Results: The whole prevalence of undiagnosed DMt2 was14%, with the cardiology, neurology, pneumonology departments and the emergency departments to accumulate high prevalence rates. The necessity of screening orthopedic, surgical, internal medicine and intensive care units patients was not established by this review. Routine testing should be offered to all cardiology and neurology patients while the other departments should screen the patients with diagnostic algorithms based upon random hyperglycemia. Best screening tool is OGTT, while HbA1c keeps its crucial role due to its feasibility, with the note that reducing the lower diagnosing threshold may augment its sensitivity. Conclusion: The necessity of screening in the inpatient setting in particular in the presence of random hyperglycemia is well established in this review. The use of diagnostic algorithms based upon the patients pathology is the safest way to approach undiagnosed in patient DMt2."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Προσυμπτωματικός έλεγχος σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 σε νοσηλευόμενους ασθενείς- συστηματική ανασκόπηση βιβλιογραφίας"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μηλάκη Καλλιόπη","Milaki Kalliopi"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Εισαγωγή: Ο επιπολασμός του σακχαρώδους διαβήτη σε νοσηλευόμενους ασθενείς είναι υψηλότερος από αυτόν της κοινότητας και κυμαίνεται γύρω στο 20%. Τα ποσοστά του αδιάγνωστου ΣΔτ2 δεν έχουν με σαφήνεια καθοριστεί με κάποιες μεμονωμένες μελέτες να τα προσδιορίζουν γύρω στο 15%. Σε σχέση με τον επιπολασμό του ΣΔτ2 στην κοινότητα που είναι γύρω στο 8% στον ανεπτυγμένο κόσμο, η διερεύνηση του ΣΔτ2 σαν προσυμπτωματικός έλεγχος στον νοσηλευόμενο ασθενή φαντάζει μια εξαιρετική ευκαιρία πρώιμης διάγνωσης των διαβητικών με άμεσο κέρδος την πρόληψη σοβαρών επιπλοκών. Σκοπός: Διερεύνηση του επιπολασμού του αδιάγνωστου ΣΔτ2 στο νοσηλευόμενο πληθυσμό, της αναγκαιότητας προσυμπτωματικού ελέγχου και της επιλογής του καταλληλότερου εργαλείου διάγνωσης. Μέθοδος: συστηματική ανασκόπηση της βιβλιογραφίας με επιλογή 45 μελετών. Αποτελέσματα: Το συνολικό ποσοστό του νεοδιαγνωσθέντος ΣΔτ2 ήταν 14%, με τα καρδιολογικά και νευρολογικά, πνευμονολογικά τμήματα και τα τμήματα επειγόντων περιστατικών να συγκεντρώνουν ποσοστά μεγαλύτερα του γενικού μέσου όρου. Η αναγκαιότητα screening δεν προέκυψε για τα ορθοπεδικά χειρουργικά και παθολογικά τμήματα και τις ΜΕΘ. Ο καθολικός έλεγχος ρουτίνας επιβάλλεται σε καρδιολογικά και νευρολογικά τμήματα με τα λοιπά να υποβάλλουν τους ασθενείς σε διαγνωστικό αλγόριθμο βάσει υπεργλυκαιμίας εισόδου. Καλύτερο εργαλείο κρίνεται η OGTT με την HbA1c να διατηρεί σημαίνοντα ρόλο λόγω της ευχρηστότητας της, με τη σημείωση ότι η πιθανή μείωση του διαγνωστικού της κατωφλιού αυξάνει την ευαισθησία της. Επίλογος: Η αναγκαιότητα προσυμπτωματικού ελέγχου σε νοσηλευόμενους ασθενείς ειδικά σε έδαφος ανεύρεσης τυχαίας υπεργλυκαιμίας είναι απαραίτητος. Η χρήση διαγνωστικών αλγορίθμων βάσει τμήματος νοσηλείας είναι ο πιο αποτελεσματικός τρόπος προσυμπτωματικού ελέγχου, με στόχο την αποτελεσματικότερη καθοδήγηση και θεραπεία των νεοδιαγνωσθέντων διαβητικών.","Introduction: The prevalence of DMt2 in the inpatient setting is higher than the community and it is estimated around 20%. The amount of the undiagnosed DMt2 patients is not definitely established with some sole studies to state it as high as 15%. In contrast with the prevalence of diabetes in the out-patient setting in developed countries which is around 8%, pre-symptomatic screening the in-patient seems to be a perfect opportunity diagnosing DMt2 in the early stages, reducing the long term complications and overall mortality. Aim: To investigate the prevalence of undiagnosed DMt2 in the in-patients, the necessity of pre- symptomatic screening in this population and defining the best screening tool. Method: systematic review of the literature was made and 45 studies/researches were included. Results: The whole prevalence of undiagnosed DMt2 was14%, with the cardiology, neurology, pneumonology departments and the emergency departments to accumulate high prevalence rates. The necessity of screening orthopedic, surgical, internal medicine and intensive care units patients was not established by this review. Routine testing should be offered to all cardiology and neurology patients while the other departments should screen the patients with diagnostic algorithms based upon random hyperglycemia. Best screening tool is OGTT, while HbA1c keeps its crucial role due to its feasibility, with the note that reducing the lower diagnosing threshold may augment its sensitivity. Conclusion: The necessity of screening in the inpatient setting in particular in the presence of random hyperglycemia is well established in this review. The use of diagnostic algorithms based upon the patients pathology is the safest way to approach undiagnosed in patient DMt2."],"dc:identifier":["uoadl:2876745","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2876745"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Προσυμπτωματικός έλεγχος σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 σε νοσηλευόμενους ασθενείς- συστηματική ανασκόπηση βιβλιογραφίας"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:35:32Z"}