{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2876904"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2876904","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Summer Coccolithophore Community in the Western Black Sea: Comparison with North Aegean Records","abstract":"Η Μαύρη Θάλασσα είναι η μεγαλύτερη ημίκλειστη περιθωριακή θάλασσα και δέχεται αποστράγγιση από το ένα τρίτο περίπου της ηπειρωτικής Ευρώπης. Οι έντονες εποχικές αυξήσεις του πληθυσμού των κοκκολιθοφόρων (κυρίως του είδους Emiliania huxleyi) είναι συχνό φαινόμενο που παρατηρείται στην περιοχή. Ο κύριος στόχος αυτής της μελέτης είναι να προσδιοριστούν η οριζόντια και η κατακόρυφη κατανομή των σύγχρονων κοκκολιθοφόρων στο ανώτερο, οξικό υδάτινο στρώμα από το δυτικό τμήμα της Μαύρης Θάλασσας κατά τον Ιούνιο του 2016. Συνολικά ελήφθησαν 95 δείγματα φυτοπλαγκτού από 33 σταθμούς από διακριτά δείγματα νερού (βάθη 1 έως 50 μ.) που συλλέχθηκαν από την περιοχή κοντά στην ακτή και από την ανοιχτή θάλασσα. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της μελέτης, τα σύγχρονα κοκκολιθοφόρα παρουσίασαν υψηλές πυκνότητες, κυμαινόμενες από 2.44x104 έως 7.63x106 κοκκόσφαιρες l-1. Το είδος E. huxleyi επικρατεί στο επιφανειακό στρώμα και αποτελεί το 98% της συνάθροισης των κοκκολιθοφόρων. Διαπιστώθηκαν διαφορές στη χωρική κατανομή μεταξύ των παράκτιων περιοχών και του περιβάλλοντος ανοικτής θάλασσας που αποδίδονται κυρίως στις εισροές γλυκού νερού και στα θρεπτικά συστατικά που εισρέουν από τον ποταμό Δούναβη. Γενικά, το είδος E. huxleyi παρουσίασε υψηλότερα ποσοστά στο επιφανειακό στρώμα (μέχρι περίπου 35 μ.) και μία μείωση της πυκνότητάς του κάτω από τα ~ 35 m βάθους νερού. Σε αυτά τα επίπεδα βάθους, το είδος Algirosphaera robusta παρουσίασε υψηλές πυκνότητες (μέχρι 7.94x106 κοκκοσφαίρες l-1), υποστηρίζοντας τη χαμηλή διαθεσιμότητα φωτός κάτω από το θερμοκλινές (Kleijne, 1993; Young, 1994). Η ισχυρή θετική συσχέτιση μεταξύ της πυκνότητας του είδους Ε. huxleyi και των δεδομένων CTD-φθορισμού αλλά και των συγκεντρώσεων Chl α δείχνουν μια άμεση σχέση μεταξύ των κοκκολιθοφόρων και της χλωροφύλλης. Σύμφωνα με δεδομένα από το βορειοανατολικό Αιγαίο, η πυκνότητα των κοκκολιθοφόρων ήταν σημαντικά χαμηλή κατά τους θερινούς μήνες του 2014 και το είδος E. huxleyi απουσίαζε εν μέρει (Karatsolis et al., 2017). Τα στοιχεία αυτά υποστηρίζουν ότι το νερό που εισέρχεται από τη Μαύρη Θάλασσα μέσω του στενού των Δαρδανελλίων χαρακτηρίζεται από χαμηλές συγκεντρώσεις θρεπτικών συστατικών (Lagaria et al., 2017).","abstract_html":"Η Μαύρη Θάλασσα είναι η μεγαλύτερη ημίκλειστη περιθωριακή θάλασσα και δέχεται αποστράγγιση από το ένα τρίτο περίπου της ηπειρωτικής Ευρώπης. Οι έντονες εποχικές αυξήσεις του πληθυσμού των κοκκολιθοφόρων (κυρίως του είδους Emiliania huxleyi) είναι συχνό φαινόμενο που παρατηρείται στην περιοχή. Ο κύριος στόχος αυτής της μελέτης είναι να προσδιοριστούν η οριζόντια και η κατακόρυφη κατανομή των σύγχρονων κοκκολιθοφόρων στο ανώτερο, οξικό υδάτινο στρώμα από το δυτικό τμήμα της Μαύρης Θάλασσας κατά τον Ιούνιο του 2016. Συνολικά ελήφθησαν 95 δείγματα φυτοπλαγκτού από 33 σταθμούς από διακριτά δείγματα νερού (βάθη 1 έως 50 μ.) που συλλέχθηκαν από την περιοχή κοντά στην ακτή και από την ανοιχτή θάλασσα. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της μελέτης, τα σύγχρονα κοκκολιθοφόρα παρουσίασαν υψηλές πυκνότητες, κυμαινόμενες από 2.44x104 έως 7.63x106 κοκκόσφαιρες l-1. Το είδος E. huxleyi επικρατεί στο επιφανειακό στρώμα και αποτελεί το 98% της συνάθροισης των κοκκολιθοφόρων. Διαπιστώθηκαν διαφορές στη χωρική κατανομή μεταξύ των παράκτιων περιοχών και του περιβάλλοντος ανοικτής θάλασσας που αποδίδονται κυρίως στις εισροές γλυκού νερού και στα θρεπτικά συστατικά που εισρέουν από τον ποταμό Δούναβη. Γενικά, το είδος E. huxleyi παρουσίασε υψηλότερα ποσοστά στο επιφανειακό στρώμα (μέχρι περίπου 35 μ.) και μία μείωση της πυκνότητάς του κάτω από τα ~ 35 m βάθους νερού. Σε αυτά τα επίπεδα βάθους, το είδος Algirosphaera robusta παρουσίασε υψηλές πυκνότητες (μέχρι 7.94x106 κοκκοσφαίρες l-1), υποστηρίζοντας τη χαμηλή διαθεσιμότητα φωτός κάτω από το θερμοκλινές (Kleijne, 1993; Young, 1994). Η ισχυρή θετική συσχέτιση μεταξύ της πυκνότητας του είδους Ε. huxleyi και των δεδομένων CTD-φθορισμού αλλά και των συγκεντρώσεων Chl α δείχνουν μια άμεση σχέση μεταξύ των κοκκολιθοφόρων και της χλωροφύλλης. Σύμφωνα με δεδομένα από το βορειοανατολικό Αιγαίο, η πυκνότητα των κοκκολιθοφόρων ήταν σημαντικά χαμηλή κατά τους θερινούς μήνες του 2014 και το είδος E. huxleyi απουσίαζε εν μέρει (Karatsolis et al., 2017). Τα στοιχεία αυτά υποστηρίζουν ότι το νερό που εισέρχεται από τη Μαύρη Θάλασσα μέσω του στενού των Δαρδανελλίων χαρακτηρίζεται από χαμηλές συγκεντρώσεις θρεπτικών συστατικών (Lagaria et al., 2017).","abstract_has_math":false,"creators":["Ραβάνη Αλεξάνδρα","Ravani Alexandra"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:35:32Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2876904"],"render_values":[{"text":"uoadl:2876904","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2876904","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2876904","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2876904","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ραβάνη Αλεξάνδρα","Ravani Alexandra"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2876904","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2876904"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η Μαύρη Θάλασσα είναι η μεγαλύτερη ημίκλειστη περιθωριακή θάλασσα και δέχεται αποστράγγιση από το ένα τρίτο περίπου της ηπειρωτικής Ευρώπης. Οι έντονες εποχικές αυξήσεις του πληθυσμού των κοκκολιθοφόρων (κυρίως του είδους Emiliania huxleyi) είναι συχνό φαινόμενο που παρατηρείται στην περιοχή. Ο κύριος στόχος αυτής της μελέτης είναι να προσδιοριστούν η οριζόντια και η κατακόρυφη κατανομή των σύγχρονων κοκκολιθοφόρων στο ανώτερο, οξικό υδάτινο στρώμα από το δυτικό τμήμα της Μαύρης Θάλασσας κατά τον Ιούνιο του 2016. Συνολικά ελήφθησαν 95 δείγματα φυτοπλαγκτού από 33 σταθμούς από διακριτά δείγματα νερού (βάθη 1 έως 50 μ.) που συλλέχθηκαν από την περιοχή κοντά στην ακτή και από την ανοιχτή θάλασσα. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της μελέτης, τα σύγχρονα κοκκολιθοφόρα παρουσίασαν υψηλές πυκνότητες, κυμαινόμενες από 2.44x104 έως 7.63x106 κοκκόσφαιρες l-1. Το είδος E. huxleyi επικρατεί στο επιφανειακό στρώμα και αποτελεί το 98% της συνάθροισης των κοκκολιθοφόρων. Διαπιστώθηκαν διαφορές στη χωρική κατανομή μεταξύ των παράκτιων περιοχών και του περιβάλλοντος ανοικτής θάλασσας που αποδίδονται κυρίως στις εισροές γλυκού νερού και στα θρεπτικά συστατικά που εισρέουν από τον ποταμό Δούναβη. Γενικά, το είδος E. huxleyi παρουσίασε υψηλότερα ποσοστά στο επιφανειακό στρώμα (μέχρι περίπου 35 μ.) και μία μείωση της πυκνότητάς του κάτω από τα ~ 35 m βάθους νερού. Σε αυτά τα επίπεδα βάθους, το είδος Algirosphaera robusta παρουσίασε υψηλές πυκνότητες (μέχρι 7.94x106 κοκκοσφαίρες l-1), υποστηρίζοντας τη χαμηλή διαθεσιμότητα φωτός κάτω από το θερμοκλινές (Kleijne, 1993; Young, 1994). Η ισχυρή θετική συσχέτιση μεταξύ της πυκνότητας του είδους Ε. huxleyi και των δεδομένων CTD-φθορισμού αλλά και των συγκεντρώσεων Chl α δείχνουν μια άμεση σχέση μεταξύ των κοκκολιθοφόρων και της χλωροφύλλης. Σύμφωνα με δεδομένα από το βορειοανατολικό Αιγαίο, η πυκνότητα των κοκκολιθοφόρων ήταν σημαντικά χαμηλή κατά τους θερινούς μήνες του 2014 και το είδος E. huxleyi απουσίαζε εν μέρει (Karatsolis et al., 2017). Τα στοιχεία αυτά υποστηρίζουν ότι το νερό που εισέρχεται από τη Μαύρη Θάλασσα μέσω του στενού των Δαρδανελλίων χαρακτηρίζεται από χαμηλές συγκεντρώσεις θρεπτικών συστατικών (Lagaria et al., 2017).","The Black Sea is the largest semi-enclosed marginal sea and receives drainage from almost one-third of continental Europe. Intensive coccolithophore blooms (Emiliania huxleyi, primarily) are typical events for the Black Sea. The main aim of this study is to determine the spatial and vertical distribution patterns of living coccolithophores from the oxic surface zone in the western part of the Black Sea in June 2016. A total of 95 plankton samples from 33 stations were taken from discrete water samples (1 to 50 m depths) that were collected from inner, outer shelf and open sea zones. Living coccolithophores showed excessively high densities, ranging from 2.44x104 to 7.63x106 coccospheres l–1. Emiliania huxleyi dominated in the surface assemblage and constitutes the 98% of the coccolithophore community. Differences in spatial distribution between inner shelf and open-sea environments were observed that are primarily associated with freshwater inputs and associated nutrients from the Danube river. In general, this species was usually higher in the surface layer (up to around 35 m), and tended to decrease in density below ~35 m water depth, while Algirosphaera robusta occurred in high densities (up to 7.94x106 coccospheres l–1), indicating low light availability below the thermocline (Kleijne, 1993; Young, 1994). A strong positive correlation between E. huxleyi density and CTD-fluorescence data but also Chl a concentrations indicate a direct relationship between coccolithophores and chlorophyll a. The significantly low coccolithophore and E. huxleyi concentrations of Northeastern Aegean assemblage in the summer period (Karatsolis et al., 2017), when BSW presented maximum inflow, are probably connected with the strong stratification of the Aegean Sea and the fact that the water that inflows to the surface of the Northeastern Aegean Sea from the Black Sea through the Dardanelles Strait is low in nutrients (Lagaria et al., 2017)."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Summer Coccolithophore Community in the Western Black Sea: Comparison with North Aegean Records"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ραβάνη Αλεξάνδρα","Ravani Alexandra"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Η Μαύρη Θάλασσα είναι η μεγαλύτερη ημίκλειστη περιθωριακή θάλασσα και δέχεται αποστράγγιση από το ένα τρίτο περίπου της ηπειρωτικής Ευρώπης. Οι έντονες εποχικές αυξήσεις του πληθυσμού των κοκκολιθοφόρων (κυρίως του είδους Emiliania huxleyi) είναι συχνό φαινόμενο που παρατηρείται στην περιοχή. Ο κύριος στόχος αυτής της μελέτης είναι να προσδιοριστούν η οριζόντια και η κατακόρυφη κατανομή των σύγχρονων κοκκολιθοφόρων στο ανώτερο, οξικό υδάτινο στρώμα από το δυτικό τμήμα της Μαύρης Θάλασσας κατά τον Ιούνιο του 2016. Συνολικά ελήφθησαν 95 δείγματα φυτοπλαγκτού από 33 σταθμούς από διακριτά δείγματα νερού (βάθη 1 έως 50 μ.) που συλλέχθηκαν από την περιοχή κοντά στην ακτή και από την ανοιχτή θάλασσα. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της μελέτης, τα σύγχρονα κοκκολιθοφόρα παρουσίασαν υψηλές πυκνότητες, κυμαινόμενες από 2.44x104 έως 7.63x106 κοκκόσφαιρες l-1. Το είδος E. huxleyi επικρατεί στο επιφανειακό στρώμα και αποτελεί το 98% της συνάθροισης των κοκκολιθοφόρων. Διαπιστώθηκαν διαφορές στη χωρική κατανομή μεταξύ των παράκτιων περιοχών και του περιβάλλοντος ανοικτής θάλασσας που αποδίδονται κυρίως στις εισροές γλυκού νερού και στα θρεπτικά συστατικά που εισρέουν από τον ποταμό Δούναβη. Γενικά, το είδος E. huxleyi παρουσίασε υψηλότερα ποσοστά στο επιφανειακό στρώμα (μέχρι περίπου 35 μ.) και μία μείωση της πυκνότητάς του κάτω από τα ~ 35 m βάθους νερού. Σε αυτά τα επίπεδα βάθους, το είδος Algirosphaera robusta παρουσίασε υψηλές πυκνότητες (μέχρι 7.94x106 κοκκοσφαίρες l-1), υποστηρίζοντας τη χαμηλή διαθεσιμότητα φωτός κάτω από το θερμοκλινές (Kleijne, 1993; Young, 1994). Η ισχυρή θετική συσχέτιση μεταξύ της πυκνότητας του είδους Ε. huxleyi και των δεδομένων CTD-φθορισμού αλλά και των συγκεντρώσεων Chl α δείχνουν μια άμεση σχέση μεταξύ των κοκκολιθοφόρων και της χλωροφύλλης. Σύμφωνα με δεδομένα από το βορειοανατολικό Αιγαίο, η πυκνότητα των κοκκολιθοφόρων ήταν σημαντικά χαμηλή κατά τους θερινούς μήνες του 2014 και το είδος E. huxleyi απουσίαζε εν μέρει (Karatsolis et al., 2017). Τα στοιχεία αυτά υποστηρίζουν ότι το νερό που εισέρχεται από τη Μαύρη Θάλασσα μέσω του στενού των Δαρδανελλίων χαρακτηρίζεται από χαμηλές συγκεντρώσεις θρεπτικών συστατικών (Lagaria et al., 2017).","The Black Sea is the largest semi-enclosed marginal sea and receives drainage from almost one-third of continental Europe. Intensive coccolithophore blooms (Emiliania huxleyi, primarily) are typical events for the Black Sea. The main aim of this study is to determine the spatial and vertical distribution patterns of living coccolithophores from the oxic surface zone in the western part of the Black Sea in June 2016. A total of 95 plankton samples from 33 stations were taken from discrete water samples (1 to 50 m depths) that were collected from inner, outer shelf and open sea zones. Living coccolithophores showed excessively high densities, ranging from 2.44x104 to 7.63x106 coccospheres l–1. Emiliania huxleyi dominated in the surface assemblage and constitutes the 98% of the coccolithophore community. Differences in spatial distribution between inner shelf and open-sea environments were observed that are primarily associated with freshwater inputs and associated nutrients from the Danube river. In general, this species was usually higher in the surface layer (up to around 35 m), and tended to decrease in density below ~35 m water depth, while Algirosphaera robusta occurred in high densities (up to 7.94x106 coccospheres l–1), indicating low light availability below the thermocline (Kleijne, 1993; Young, 1994). A strong positive correlation between E. huxleyi density and CTD-fluorescence data but also Chl a concentrations indicate a direct relationship between coccolithophores and chlorophyll a. The significantly low coccolithophore and E. huxleyi concentrations of Northeastern Aegean assemblage in the summer period (Karatsolis et al., 2017), when BSW presented maximum inflow, are probably connected with the strong stratification of the Aegean Sea and the fact that the water that inflows to the surface of the Northeastern Aegean Sea from the Black Sea through the Dardanelles Strait is low in nutrients (Lagaria et al., 2017)."],"dc:identifier":["uoadl:2876904","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2876904"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Summer Coccolithophore Community in the Western Black Sea: Comparison with North Aegean Records"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:35:32Z"}