{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2876991"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2876991","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Σύγκριση αντιλήψεων ογκολογικών ασθενών και φροντιστών για τις ανάγκες και τα προβλήματα που αφορούν τους ασθενείς που δέχονταν κατ’ οίκον ανακουφιστική φροντίδα","abstract":"Εισαγωγή: Η Ανακουφιστική Φροντίδα δίνει έμφαση στη διατήρηση ποιότητας ζωής των ασθενών και έχει σαν στόχο στη βελτίωση των συμπτωμάτων. Επειδή η συχνότητα εμφάνισής τους ποικίλλει, η εκτίμησή τους είναι απαραίτητη. Σκοπός: Η σύγκριση αντιλήψεων των ογκολογικών ασθενών και των φροντιστών για τα προβλήματα ανακουφιστικής φροντίδας και την ανάγκη επαγγελματικής βοήθειας διαχείρισης τους, που αφορούν τους ασθενείς που δέχονταν κατ’ οίκον ανακουφιστική φροντίδα. Μέθοδος: Το δείγμα της μελέτης ήταν 30 ασθενείς και οι αντίστοιχοι 30 φροντιστές (ποσοστό ανταπόκρισης 54,5%), τους οποίους είχαν ορίσει οι ασθενείς κατά την ένταξή τους στο πρόγραμμα παρακολούθησης από την κατ’ οίκον υπηρεσία της Μονάδας Ανακουφιστικής Φροντίδας «ΓΑΛΙΛΑΙΑ» (Μ.Α.Φ.Γ.) την περίοδο 01/07/2015 μέχρι 01/08/2016. Εξασφαλίστηκε ειδική άδεια για τη διεξαγωγή της μελέτης από την επιτροπή ηθικής της Μ.Α.Φ.Γ. Ασθενής και φροντιστής συμπλήρωνε ο καθένας ξεχωριστά, το μεταφρασμένο στην Ελληνική γλώσσα ερωτηματολόγιο Problems and Needs in Palliative Care Questionnaire short version (PCNC- sv), κατά την εισαγωγή στην υπηρεσία και ένα μήνα μετά. Το PCNC- sv είναι ένα εργαλείο εκτίμησης 32 προβλημάτων ανακουφιστικής φροντίδας και των αναγκών για επαγγελματική βοήθεια διαχείρισης τους. Οι ερωτήσεις είναι κατηγοριοποιημένες στους παρακάτω τομείς: Δραστηριότητες καθημερινής διαβίωσης, Φυσικά συμπτώματα, Αυτονομία, Κοινωνικά, Ψυχολογικά, Πνευματικά και Οικονομικά ζητήματα καθώς και Ανάγκη για Πληροφόρηση. Οι απαντήσεις παρέχονται με μια τρίβαθμη κλίμακα τύπου Likert (0-2). Επιπλέον δημογραφικά χαρακτηριστικά των ασθενών και φροντιστών καθώς και κλινικά χαρακτηριστικά των ασθενών συνελέχθησαν. Αποτελέσματα: Οι περισσότεροι ασθενείς ήταν γυναίκες (56,7%) και η μέση ηλικία τους ασθενούς ήταν 68 έτη. Η συχνότερη διάγνωση καρκίνου ήταν μαστού (26,7%) και ακολουθούσε του ουροποιητικού (23,3%) και πεπτικού συστήματος (16%). Η μέση τιμή της λειτουργική ικανότητας κατά PPS των ασθενών ήταν 64±13,54. Οι περισσότεροι από τους φροντιστές ήταν άνδρες (53,3%) και η μέση ηλικία τους ήταν 56 έτη. Οι ασθενείς στην πρώτη και δεύτερη μέτρηση αντιμετώπιζαν μεγαλύτερη δυσκολία στα θέματα αυτονομίας (1,4±0,7 και 1,4±0,54 αντίστοιχα) και τα ψυχολογικά ζητήματα (1,2± 0,6 και 1±0,53 αντίστοιχα). Αντίστοιχα, στην πρώτη και στη δεύτερη μέτρηση, οι φροντιστές θεωρούσαν ως σημαντικότερο πρόβλημα των ασθενών τα ψυχολογικά προβλήματα (1,4±0,59 και 1,4±0,65 αντίστοιχα) και τα θέματα αυτονομίας (1,3±0,65 και 1,1±0,54 αντίστοιχα). Κατά την πρώτη και δεύτερη μέτρηση των απαντήσεων των ασθενών το μεγαλύτερο ποσοστό αποφυγής της φροντίδας ήταν στις ελαφριές οικιακές εργασίες (50%) και στα επιπλέον έξοδα λόγω της ασθένειας (50%). Αντίστοιχα, το μεγαλύτερο ποσοστό των απαντήσεων των φροντιστών για την αποφυγή της φροντίδας αφορούσε στις ελαφριές οικιακές εργασίες (46,7%) και στα επιπλέον έξοδα λόγω της ασθένειας (43,3%). Στην πρώτη και δεύτερη μέτρηση, τα μεγαλύτερα ποσοστά μη ικανοποιούμενων αναγκών των ασθενών αφορούσαν στις διαταραχές ύπνου (100%), αίσθημα τσιμπήματος/ μουδιάσματος (100%) και κόπωση (92,6%). Αντιστοίχως, οι απαντήσεις των φροντιστών για τις περισσότερο μη ικανοποιούμενες ανάγκες των ασθενών αφορούσαν στις διαταραχές ύπνου (91,7%) και πόνο (86,4%) στην πρώτη μέτρηση, και στη δεύτερη μέτρηση στις διαταραχές ύπνου (61,9%), στον πόνο (61,9%) και στα κοινωνικά θέματα με κυριότερη δυσκολία στο να βρουν κάποιον έμπιστο να μιλήσουν (100%). Κατά την πρώτη μέτρηση, συγκρίνοντας τις απαντήσεις ασθενών-φροντιστών, οι φροντιστές απάντησαν ότι οι ασθενείς χρειάζονταν περισσότερη επαγγελματική βοήθεια για τη διαχείριση των ψυχολογικών ζητημάτων και την πληροφόρηση από τους ίδιους τους ασθενείς (p=0,01). Κατά τη δεύτερη μέτρηση, οι φροντιστές απάντησαν ότι οι ασθενείς είχαν περισσότερα οργανικά προβλήματα και τα οικονομικά θέματα (p=0,01), από ότι απάντησαν οι ίδιοι οι ασθενείς. Επιπλέον συγκρίνοντας τις απαντήσεις των ασθενών μεταξύ των δύο μετρήσεων βρέθηκε στατιστικά σημαντική βελτίωση στα ψυχολογικά προβλήματα (p=0,00), και δε χρειάζονταν περισσότερη επαγγελματική βοήθεια (p>0,001). Συγκρίνοντας τις απαντήσεις των φροντιστών βρέθηκε στατιστικά σημαντική βελτίωση των οργανικών προβλημάτων των ασθενών (p=0,0001). Από τις πραγματοποιθείσες συσχετίσεις με δημογραφικά και κλινικά χαρακτηριστικά βρέθηκε μόνο ότι ο αριθμός των παιδιών συσχετίζονταν με βελτίωση των απαντήσεων για τα ψυχολογικά και τα πνευματικά ζητήματα (Ν=30, rho=0,54, p=0,003). Οι ασθενείς που είχαν φροντιστή άνδρα (0,51±0,39) είχαν λιγότερη ανάγκη επαγγελματικής βοήθειας για τα ψυχολογικά προβλήματα στη δεύτερη μέτρηση από εκείνους που είχαν φροντιστές γυναίκες (0,11±0,38) (z=-2.7, p=0.008). Ασθενείς και φροντιστές που περιέγραψαν κακή οικονομική κατάσταση (0,72±0,44) βελτίωσαν τις απαντήσεις σχετικά με την ανάγκη για επαγγελματική βοήθεια (x(2)²=12,8, p=0,002). Επιπλέον, το μορφωτικό επίπεδο των φροντιστών και συγκεκριμένα όσοι είχαν ανώτερη εκπαίδευση, βελτίωσαν περισσότερο τις απαντήσεις τους για τα οικονομικά προβλήματα των ασθενών (0,67±0,75). Συμπεράσματα: Οι ασθενείς και οι φροντιστές στην παρούσα μελέτη περιέγραψαν ανικανοποίητες ανάγκες που σχετίζονταν κυρίως με οργανικά προβλήματα, ενώ τα προβλήματα για τα οποία απέφευγαν βοήθεια αφορούσαν κυρίως οικονομικά προβλήματα και προβλήματα καθημερινών δραστηριοτήτων και αυτονομίας. Επιπλέον οι ασθενείς και οι φροντιστές που ελάμβαναν κατ’ οίκον ανακουφιστική φροντίδα συμφωνούσαν στις απαντήσεις τους για τα προβλήματα και τις ανάγκες για επαγγελματική βοήθεια των ασθενών στη διάρκεια της μελέτης. Περαιτέρω μελέτη με μεγαλύτερο ερευνητικό δείγμα θα διερευνήσει την επίδραση των δημογραφικών χαρακτηριστικών ασθενών και φροντιστών και των κλινικών χαρακτηριστικών των ασθενών στις απαντήσεις τους για τα προβλήματα και τις ανάγκες ανακουφιστικής φροντίδας.","abstract_html":"Εισαγωγή: Η Ανακουφιστική Φροντίδα δίνει έμφαση στη διατήρηση ποιότητας ζωής των ασθενών και έχει σαν στόχο στη βελτίωση των συμπτωμάτων. Επειδή η συχνότητα εμφάνισής τους ποικίλλει, η εκτίμησή τους είναι απαραίτητη. Σκοπός: Η σύγκριση αντιλήψεων των ογκολογικών ασθενών και των φροντιστών για τα προβλήματα ανακουφιστικής φροντίδας και την ανάγκη επαγγελματικής βοήθειας διαχείρισης τους, που αφορούν τους ασθενείς που δέχονταν κατ’ οίκον ανακουφιστική φροντίδα. Μέθοδος: Το δείγμα της μελέτης ήταν 30 ασθενείς και οι αντίστοιχοι 30 φροντιστές (ποσοστό ανταπόκρισης 54,5%), τους οποίους είχαν ορίσει οι ασθενείς κατά την ένταξή τους στο πρόγραμμα παρακολούθησης από την κατ’ οίκον υπηρεσία της Μονάδας Ανακουφιστικής Φροντίδας «ΓΑΛΙΛΑΙΑ» (Μ.Α.Φ.Γ.) την περίοδο 01/07/2015 μέχρι 01/08/2016. Εξασφαλίστηκε ειδική άδεια για τη διεξαγωγή της μελέτης από την επιτροπή ηθικής της Μ.Α.Φ.Γ. Ασθενής και φροντιστής συμπλήρωνε ο καθένας ξεχωριστά, το μεταφρασμένο στην Ελληνική γλώσσα ερωτηματολόγιο Problems and Needs in Palliative Care Questionnaire short version (PCNC- sv), κατά την εισαγωγή στην υπηρεσία και ένα μήνα μετά. Το PCNC- sv είναι ένα εργαλείο εκτίμησης 32 προβλημάτων ανακουφιστικής φροντίδας και των αναγκών για επαγγελματική βοήθεια διαχείρισης τους. Οι ερωτήσεις είναι κατηγοριοποιημένες στους παρακάτω τομείς: Δραστηριότητες καθημερινής διαβίωσης, Φυσικά συμπτώματα, Αυτονομία, Κοινωνικά, Ψυχολογικά, Πνευματικά και Οικονομικά ζητήματα καθώς και Ανάγκη για Πληροφόρηση. Οι απαντήσεις παρέχονται με μια τρίβαθμη κλίμακα τύπου Likert (0-2). Επιπλέον δημογραφικά χαρακτηριστικά των ασθενών και φροντιστών καθώς και κλινικά χαρακτηριστικά των ασθενών συνελέχθησαν. Αποτελέσματα: Οι περισσότεροι ασθενείς ήταν γυναίκες (56,7%) και η μέση ηλικία τους ασθενούς ήταν 68 έτη. Η συχνότερη διάγνωση καρκίνου ήταν μαστού (26,7%) και ακολουθούσε του ουροποιητικού (23,3%) και πεπτικού συστήματος (16%). Η μέση τιμή της λειτουργική ικανότητας κατά PPS των ασθενών ήταν 64±13,54. Οι περισσότεροι από τους φροντιστές ήταν άνδρες (53,3%) και η μέση ηλικία τους ήταν 56 έτη. Οι ασθενείς στην πρώτη και δεύτερη μέτρηση αντιμετώπιζαν μεγαλύτερη δυσκολία στα θέματα αυτονομίας (1,4±0,7 και 1,4±0,54 αντίστοιχα) και τα ψυχολογικά ζητήματα (1,2± 0,6 και 1±0,53 αντίστοιχα). Αντίστοιχα, στην πρώτη και στη δεύτερη μέτρηση, οι φροντιστές θεωρούσαν ως σημαντικότερο πρόβλημα των ασθενών τα ψυχολογικά προβλήματα (1,4±0,59 και 1,4±0,65 αντίστοιχα) και τα θέματα αυτονομίας (1,3±0,65 και 1,1±0,54 αντίστοιχα). Κατά την πρώτη και δεύτερη μέτρηση των απαντήσεων των ασθενών το μεγαλύτερο ποσοστό αποφυγής της φροντίδας ήταν στις ελαφριές οικιακές εργασίες (50%) και στα επιπλέον έξοδα λόγω της ασθένειας (50%). Αντίστοιχα, το μεγαλύτερο ποσοστό των απαντήσεων των φροντιστών για την αποφυγή της φροντίδας αφορούσε στις ελαφριές οικιακές εργασίες (46,7%) και στα επιπλέον έξοδα λόγω της ασθένειας (43,3%). Στην πρώτη και δεύτερη μέτρηση, τα μεγαλύτερα ποσοστά μη ικανοποιούμενων αναγκών των ασθενών αφορούσαν στις διαταραχές ύπνου (100%), αίσθημα τσιμπήματος/ μουδιάσματος (100%) και κόπωση (92,6%). Αντιστοίχως, οι απαντήσεις των φροντιστών για τις περισσότερο μη ικανοποιούμενες ανάγκες των ασθενών αφορούσαν στις διαταραχές ύπνου (91,7%) και πόνο (86,4%) στην πρώτη μέτρηση, και στη δεύτερη μέτρηση στις διαταραχές ύπνου (61,9%), στον πόνο (61,9%) και στα κοινωνικά θέματα με κυριότερη δυσκολία στο να βρουν κάποιον έμπιστο να μιλήσουν (100%). Κατά την πρώτη μέτρηση, συγκρίνοντας τις απαντήσεις ασθενών-φροντιστών, οι φροντιστές απάντησαν ότι οι ασθενείς χρειάζονταν περισσότερη επαγγελματική βοήθεια για τη διαχείριση των ψυχολογικών ζητημάτων και την πληροφόρηση από τους ίδιους τους ασθενείς (p=0,01). Κατά τη δεύτερη μέτρηση, οι φροντιστές απάντησαν ότι οι ασθενείς είχαν περισσότερα οργανικά προβλήματα και τα οικονομικά θέματα (p=0,01), από ότι απάντησαν οι ίδιοι οι ασθενείς. Επιπλέον συγκρίνοντας τις απαντήσεις των ασθενών μεταξύ των δύο μετρήσεων βρέθηκε στατιστικά σημαντική βελτίωση στα ψυχολογικά προβλήματα (p=0,00), και δε χρειάζονταν περισσότερη επαγγελματική βοήθεια (p&gt;0,001). Συγκρίνοντας τις απαντήσεις των φροντιστών βρέθηκε στατιστικά σημαντική βελτίωση των οργανικών προβλημάτων των ασθενών (p=0,0001). Από τις πραγματοποιθείσες συσχετίσεις με δημογραφικά και κλινικά χαρακτηριστικά βρέθηκε μόνο ότι ο αριθμός των παιδιών συσχετίζονταν με βελτίωση των απαντήσεων για τα ψυχολογικά και τα πνευματικά ζητήματα (Ν=30, rho=0,54, p=0,003). Οι ασθενείς που είχαν φροντιστή άνδρα (0,51±0,39) είχαν λιγότερη ανάγκη επαγγελματικής βοήθειας για τα ψυχολογικά προβλήματα στη δεύτερη μέτρηση από εκείνους που είχαν φροντιστές γυναίκες (0,11±0,38) (z=-2.7, p=0.008). Ασθενείς και φροντιστές που περιέγραψαν κακή οικονομική κατάσταση (0,72±0,44) βελτίωσαν τις απαντήσεις σχετικά με την ανάγκη για επαγγελματική βοήθεια (x(2)²=12,8, p=0,002). Επιπλέον, το μορφωτικό επίπεδο των φροντιστών και συγκεκριμένα όσοι είχαν ανώτερη εκπαίδευση, βελτίωσαν περισσότερο τις απαντήσεις τους για τα οικονομικά προβλήματα των ασθενών (0,67±0,75). Συμπεράσματα: Οι ασθενείς και οι φροντιστές στην παρούσα μελέτη περιέγραψαν ανικανοποίητες ανάγκες που σχετίζονταν κυρίως με οργανικά προβλήματα, ενώ τα προβλήματα για τα οποία απέφευγαν βοήθεια αφορούσαν κυρίως οικονομικά προβλήματα και προβλήματα καθημερινών δραστηριοτήτων και αυτονομίας. Επιπλέον οι ασθενείς και οι φροντιστές που ελάμβαναν κατ’ οίκον ανακουφιστική φροντίδα συμφωνούσαν στις απαντήσεις τους για τα προβλήματα και τις ανάγκες για επαγγελματική βοήθεια των ασθενών στη διάρκεια της μελέτης. Περαιτέρω μελέτη με μεγαλύτερο ερευνητικό δείγμα θα διερευνήσει την επίδραση των δημογραφικών χαρακτηριστικών ασθενών και φροντιστών και των κλινικών χαρακτηριστικών των ασθενών στις απαντήσεις τους για τα προβλήματα και τις ανάγκες ανακουφιστικής φροντίδας.","abstract_has_math":false,"creators":["Ραϋμόνδου Ηρώ","Raimondou Iro"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:35:34Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2876991"],"render_values":[{"text":"uoadl:2876991","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2876991","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2876991","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2876991","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ραϋμόνδου Ηρώ","Raimondou Iro"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2876991","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2876991"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Η Ανακουφιστική Φροντίδα δίνει έμφαση στη διατήρηση ποιότητας ζωής των ασθενών και έχει σαν στόχο στη βελτίωση των συμπτωμάτων. Επειδή η συχνότητα εμφάνισής τους ποικίλλει, η εκτίμησή τους είναι απαραίτητη. Σκοπός: Η σύγκριση αντιλήψεων των ογκολογικών ασθενών και των φροντιστών για τα προβλήματα ανακουφιστικής φροντίδας και την ανάγκη επαγγελματικής βοήθειας διαχείρισης τους, που αφορούν τους ασθενείς που δέχονταν κατ’ οίκον ανακουφιστική φροντίδα. Μέθοδος: Το δείγμα της μελέτης ήταν 30 ασθενείς και οι αντίστοιχοι 30 φροντιστές (ποσοστό ανταπόκρισης 54,5%), τους οποίους είχαν ορίσει οι ασθενείς κατά την ένταξή τους στο πρόγραμμα παρακολούθησης από την κατ’ οίκον υπηρεσία της Μονάδας Ανακουφιστικής Φροντίδας «ΓΑΛΙΛΑΙΑ» (Μ.Α.Φ.Γ.) την περίοδο 01/07/2015 μέχρι 01/08/2016. Εξασφαλίστηκε ειδική άδεια για τη διεξαγωγή της μελέτης από την επιτροπή ηθικής της Μ.Α.Φ.Γ. Ασθενής και φροντιστής συμπλήρωνε ο καθένας ξεχωριστά, το μεταφρασμένο στην Ελληνική γλώσσα ερωτηματολόγιο Problems and Needs in Palliative Care Questionnaire short version (PCNC- sv), κατά την εισαγωγή στην υπηρεσία και ένα μήνα μετά. Το PCNC- sv είναι ένα εργαλείο εκτίμησης 32 προβλημάτων ανακουφιστικής φροντίδας και των αναγκών για επαγγελματική βοήθεια διαχείρισης τους. Οι ερωτήσεις είναι κατηγοριοποιημένες στους παρακάτω τομείς: Δραστηριότητες καθημερινής διαβίωσης, Φυσικά συμπτώματα, Αυτονομία, Κοινωνικά, Ψυχολογικά, Πνευματικά και Οικονομικά ζητήματα καθώς και Ανάγκη για Πληροφόρηση. Οι απαντήσεις παρέχονται με μια τρίβαθμη κλίμακα τύπου Likert (0-2). Επιπλέον δημογραφικά χαρακτηριστικά των ασθενών και φροντιστών καθώς και κλινικά χαρακτηριστικά των ασθενών συνελέχθησαν. Αποτελέσματα: Οι περισσότεροι ασθενείς ήταν γυναίκες (56,7%) και η μέση ηλικία τους ασθενούς ήταν 68 έτη. Η συχνότερη διάγνωση καρκίνου ήταν μαστού (26,7%) και ακολουθούσε του ουροποιητικού (23,3%) και πεπτικού συστήματος (16%). Η μέση τιμή της λειτουργική ικανότητας κατά PPS των ασθενών ήταν 64±13,54. Οι περισσότεροι από τους φροντιστές ήταν άνδρες (53,3%) και η μέση ηλικία τους ήταν 56 έτη. Οι ασθενείς στην πρώτη και δεύτερη μέτρηση αντιμετώπιζαν μεγαλύτερη δυσκολία στα θέματα αυτονομίας (1,4±0,7 και 1,4±0,54 αντίστοιχα) και τα ψυχολογικά ζητήματα (1,2± 0,6 και 1±0,53 αντίστοιχα). Αντίστοιχα, στην πρώτη και στη δεύτερη μέτρηση, οι φροντιστές θεωρούσαν ως σημαντικότερο πρόβλημα των ασθενών τα ψυχολογικά προβλήματα (1,4±0,59 και 1,4±0,65 αντίστοιχα) και τα θέματα αυτονομίας (1,3±0,65 και 1,1±0,54 αντίστοιχα). Κατά την πρώτη και δεύτερη μέτρηση των απαντήσεων των ασθενών το μεγαλύτερο ποσοστό αποφυγής της φροντίδας ήταν στις ελαφριές οικιακές εργασίες (50%) και στα επιπλέον έξοδα λόγω της ασθένειας (50%). Αντίστοιχα, το μεγαλύτερο ποσοστό των απαντήσεων των φροντιστών για την αποφυγή της φροντίδας αφορούσε στις ελαφριές οικιακές εργασίες (46,7%) και στα επιπλέον έξοδα λόγω της ασθένειας (43,3%). Στην πρώτη και δεύτερη μέτρηση, τα μεγαλύτερα ποσοστά μη ικανοποιούμενων αναγκών των ασθενών αφορούσαν στις διαταραχές ύπνου (100%), αίσθημα τσιμπήματος/ μουδιάσματος (100%) και κόπωση (92,6%). Αντιστοίχως, οι απαντήσεις των φροντιστών για τις περισσότερο μη ικανοποιούμενες ανάγκες των ασθενών αφορούσαν στις διαταραχές ύπνου (91,7%) και πόνο (86,4%) στην πρώτη μέτρηση, και στη δεύτερη μέτρηση στις διαταραχές ύπνου (61,9%), στον πόνο (61,9%) και στα κοινωνικά θέματα με κυριότερη δυσκολία στο να βρουν κάποιον έμπιστο να μιλήσουν (100%). Κατά την πρώτη μέτρηση, συγκρίνοντας τις απαντήσεις ασθενών-φροντιστών, οι φροντιστές απάντησαν ότι οι ασθενείς χρειάζονταν περισσότερη επαγγελματική βοήθεια για τη διαχείριση των ψυχολογικών ζητημάτων και την πληροφόρηση από τους ίδιους τους ασθενείς (p=0,01). Κατά τη δεύτερη μέτρηση, οι φροντιστές απάντησαν ότι οι ασθενείς είχαν περισσότερα οργανικά προβλήματα και τα οικονομικά θέματα (p=0,01), από ότι απάντησαν οι ίδιοι οι ασθενείς. Επιπλέον συγκρίνοντας τις απαντήσεις των ασθενών μεταξύ των δύο μετρήσεων βρέθηκε στατιστικά σημαντική βελτίωση στα ψυχολογικά προβλήματα (p=0,00), και δε χρειάζονταν περισσότερη επαγγελματική βοήθεια (p>0,001). Συγκρίνοντας τις απαντήσεις των φροντιστών βρέθηκε στατιστικά σημαντική βελτίωση των οργανικών προβλημάτων των ασθενών (p=0,0001). Από τις πραγματοποιθείσες συσχετίσεις με δημογραφικά και κλινικά χαρακτηριστικά βρέθηκε μόνο ότι ο αριθμός των παιδιών συσχετίζονταν με βελτίωση των απαντήσεων για τα ψυχολογικά και τα πνευματικά ζητήματα (Ν=30, rho=0,54, p=0,003). Οι ασθενείς που είχαν φροντιστή άνδρα (0,51±0,39) είχαν λιγότερη ανάγκη επαγγελματικής βοήθειας για τα ψυχολογικά προβλήματα στη δεύτερη μέτρηση από εκείνους που είχαν φροντιστές γυναίκες (0,11±0,38) (z=-2.7, p=0.008). Ασθενείς και φροντιστές που περιέγραψαν κακή οικονομική κατάσταση (0,72±0,44) βελτίωσαν τις απαντήσεις σχετικά με την ανάγκη για επαγγελματική βοήθεια (x(2)²=12,8, p=0,002). Επιπλέον, το μορφωτικό επίπεδο των φροντιστών και συγκεκριμένα όσοι είχαν ανώτερη εκπαίδευση, βελτίωσαν περισσότερο τις απαντήσεις τους για τα οικονομικά προβλήματα των ασθενών (0,67±0,75). Συμπεράσματα: Οι ασθενείς και οι φροντιστές στην παρούσα μελέτη περιέγραψαν ανικανοποίητες ανάγκες που σχετίζονταν κυρίως με οργανικά προβλήματα, ενώ τα προβλήματα για τα οποία απέφευγαν βοήθεια αφορούσαν κυρίως οικονομικά προβλήματα και προβλήματα καθημερινών δραστηριοτήτων και αυτονομίας. Επιπλέον οι ασθενείς και οι φροντιστές που ελάμβαναν κατ’ οίκον ανακουφιστική φροντίδα συμφωνούσαν στις απαντήσεις τους για τα προβλήματα και τις ανάγκες για επαγγελματική βοήθεια των ασθενών στη διάρκεια της μελέτης. Περαιτέρω μελέτη με μεγαλύτερο ερευνητικό δείγμα θα διερευνήσει την επίδραση των δημογραφικών χαρακτηριστικών ασθενών και φροντιστών και των κλινικών χαρακτηριστικών των ασθενών στις απαντήσεις τους για τα προβλήματα και τις ανάγκες ανακουφιστικής φροντίδας.","Introduction: Palliative Care emphasizes in maintaining patient quality of life and aims at improving symptoms. Because their incidence varies, their assessment is necessary. Purpose: The comparison of perceptions of oncological patients and caregivers on the problems of palliative care and the need for professional assistance in managing them, for patients receiving palliative care at home. Method: The sample of the study was 30 patients and the corresponding 30 caregivers (response rate 54.5%), which were designated by the patients during their integration into the home care program of the \"GALILEA\" Palliative Care Unit (P.C.U.G.) for the period 01/07/2015 to 01/08/2016. Special permission to conduct the study was provided by the Ethics Committee of the P.C.U.G. A patient and a caregiver each completed the Problems and Needs in the Palliative Care Questionnaire short version (PCNC-sv) when they were introduced to the service and one month later. PCNC-sv is a tool for assessing 32 palliative care problems and their needs for professional assistance in managing them. Questions are categorized in the following areas: Daily Living, Physical Symptoms, Autonomy, Social, Psychological, Spiritual and Financial Issues, as well as the Need for Information. Responses are provided using a Likert-type three-step scale (0-2). Additional demographic characteristics of patients and caregivers as well as clinical characteristics of patients were collected. Results: Most patients were female (56.7%) and the mean age of the patient was 68 years. The most common cancer diagnosis was breast (26.7%) followed by urinary (23.3%) and digestive system (16%). The mean PPS functional capacity of the patients was 64 ± 13.54. Most of the caregivers were male (53.3%) and their mean age was 56 years. Patients in the first and second measurements faced more difficulty to deal with autonomy issues (1.4 ± 0.7 and 1.4 ± 0.54 respectively) and psychological issues (1.2 ± 0.6 and 1 ± 0.53 respectively). Correspondingly, in the first and the second measurement, caregivers considered psychological problems as the most important problem of the patients (1,4 ± 0,59 and 1,4 ± 0,65 respectively) and the issues of autonomy (1,3 ± 0,65 and 1.1 ± 0.54 respectively). In the first and second measurements of patients' responses, the highest rate of avoidance of care was in light housework (50%) and in extra costs due to illness (50%). Respectively, most of the caregivers' responses to avoidance of care were for light housework (46.7%) and additional costs due to illness (43.3%). In the first and second measurement, the highest rates of unsatisfied needs of patients were related to sleep disorders (100%), stinging / numbness (100%) and fatigue (92.6%). Correspondingly, caregivers’ responses to the most unsatisfied patient needs were related to sleep disorders (91.7%) and pain (86.4%) in the first measurement, and in the second measurement, sleep disturbances (61.9%), poverty (61.9%) and social issues and the main difficulty was finding someone trusted to speak (100%). In the first measurement, comparing patient-caregiver responses, caregivers answered that patients needed more professional help to manage with psychological issues and information from patients themselves (p = 0.01). In the second measurement, caregivers answered that patients had more physical problems and financial issues (p = 0.01) than what patients answered for themselves. In addition, comparing patient responses between the two measurements, a statistically significant improvement was found in psychological problems (p=0.00), and no more professional assistance was needed (p>0.001). Comparing the responses of the caregivers, a statistically significant improvement of the patients' physical problems was found (p=0.0001). From the correlations of demographic and clinical features, it was only found that the number of children was associated with improved responses to psychological and spiritual issues (N = 30, rho = 0.54, p = 0.003). Patients with a male caregiver (0.51 ± 0.39) had less need for professional help for psychological problems in the second measurement than those who had female caregivers (0.11 ± 0.38) (z = -2.7, p = 0.008). Patients and caregivers who described poor economic status (0.72 ± 0.44) improved their responses as to the need for professional help (x(2)²=12.8, p=0.002). Moreover, the educational level of caregivers, particularly those with higher education, improved their responses as to patients' financial problems (0.67 ± 0.75). Conclusions: Patients and caregivers in this study described unsatisfied needs mainly related to physical problems, while problems for which they avoided assistance mainly concerned financial problems and problems of daily activities and autonomy. In addition, patients and caregivers who received palliative care agreed on their answers to the problems and needs for professional help to the patients during the study. Further study with a larger research sample will investigate the effect of patient and care demographics on patients' clinical characteristics in their responses to problems and palliative care needs."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Σύγκριση αντιλήψεων ογκολογικών ασθενών και φροντιστών για τις ανάγκες και τα προβλήματα που αφορούν τους ασθενείς που δέχονταν κατ’ οίκον ανακουφιστική φροντίδα"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ραϋμόνδου Ηρώ","Raimondou Iro"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Εισαγωγή: Η Ανακουφιστική Φροντίδα δίνει έμφαση στη διατήρηση ποιότητας ζωής των ασθενών και έχει σαν στόχο στη βελτίωση των συμπτωμάτων. Επειδή η συχνότητα εμφάνισής τους ποικίλλει, η εκτίμησή τους είναι απαραίτητη. Σκοπός: Η σύγκριση αντιλήψεων των ογκολογικών ασθενών και των φροντιστών για τα προβλήματα ανακουφιστικής φροντίδας και την ανάγκη επαγγελματικής βοήθειας διαχείρισης τους, που αφορούν τους ασθενείς που δέχονταν κατ’ οίκον ανακουφιστική φροντίδα. Μέθοδος: Το δείγμα της μελέτης ήταν 30 ασθενείς και οι αντίστοιχοι 30 φροντιστές (ποσοστό ανταπόκρισης 54,5%), τους οποίους είχαν ορίσει οι ασθενείς κατά την ένταξή τους στο πρόγραμμα παρακολούθησης από την κατ’ οίκον υπηρεσία της Μονάδας Ανακουφιστικής Φροντίδας «ΓΑΛΙΛΑΙΑ» (Μ.Α.Φ.Γ.) την περίοδο 01/07/2015 μέχρι 01/08/2016. Εξασφαλίστηκε ειδική άδεια για τη διεξαγωγή της μελέτης από την επιτροπή ηθικής της Μ.Α.Φ.Γ. Ασθενής και φροντιστής συμπλήρωνε ο καθένας ξεχωριστά, το μεταφρασμένο στην Ελληνική γλώσσα ερωτηματολόγιο Problems and Needs in Palliative Care Questionnaire short version (PCNC- sv), κατά την εισαγωγή στην υπηρεσία και ένα μήνα μετά. Το PCNC- sv είναι ένα εργαλείο εκτίμησης 32 προβλημάτων ανακουφιστικής φροντίδας και των αναγκών για επαγγελματική βοήθεια διαχείρισης τους. Οι ερωτήσεις είναι κατηγοριοποιημένες στους παρακάτω τομείς: Δραστηριότητες καθημερινής διαβίωσης, Φυσικά συμπτώματα, Αυτονομία, Κοινωνικά, Ψυχολογικά, Πνευματικά και Οικονομικά ζητήματα καθώς και Ανάγκη για Πληροφόρηση. Οι απαντήσεις παρέχονται με μια τρίβαθμη κλίμακα τύπου Likert (0-2). Επιπλέον δημογραφικά χαρακτηριστικά των ασθενών και φροντιστών καθώς και κλινικά χαρακτηριστικά των ασθενών συνελέχθησαν. Αποτελέσματα: Οι περισσότεροι ασθενείς ήταν γυναίκες (56,7%) και η μέση ηλικία τους ασθενούς ήταν 68 έτη. Η συχνότερη διάγνωση καρκίνου ήταν μαστού (26,7%) και ακολουθούσε του ουροποιητικού (23,3%) και πεπτικού συστήματος (16%). Η μέση τιμή της λειτουργική ικανότητας κατά PPS των ασθενών ήταν 64±13,54. Οι περισσότεροι από τους φροντιστές ήταν άνδρες (53,3%) και η μέση ηλικία τους ήταν 56 έτη. Οι ασθενείς στην πρώτη και δεύτερη μέτρηση αντιμετώπιζαν μεγαλύτερη δυσκολία στα θέματα αυτονομίας (1,4±0,7 και 1,4±0,54 αντίστοιχα) και τα ψυχολογικά ζητήματα (1,2± 0,6 και 1±0,53 αντίστοιχα). Αντίστοιχα, στην πρώτη και στη δεύτερη μέτρηση, οι φροντιστές θεωρούσαν ως σημαντικότερο πρόβλημα των ασθενών τα ψυχολογικά προβλήματα (1,4±0,59 και 1,4±0,65 αντίστοιχα) και τα θέματα αυτονομίας (1,3±0,65 και 1,1±0,54 αντίστοιχα). Κατά την πρώτη και δεύτερη μέτρηση των απαντήσεων των ασθενών το μεγαλύτερο ποσοστό αποφυγής της φροντίδας ήταν στις ελαφριές οικιακές εργασίες (50%) και στα επιπλέον έξοδα λόγω της ασθένειας (50%). Αντίστοιχα, το μεγαλύτερο ποσοστό των απαντήσεων των φροντιστών για την αποφυγή της φροντίδας αφορούσε στις ελαφριές οικιακές εργασίες (46,7%) και στα επιπλέον έξοδα λόγω της ασθένειας (43,3%). Στην πρώτη και δεύτερη μέτρηση, τα μεγαλύτερα ποσοστά μη ικανοποιούμενων αναγκών των ασθενών αφορούσαν στις διαταραχές ύπνου (100%), αίσθημα τσιμπήματος/ μουδιάσματος (100%) και κόπωση (92,6%). Αντιστοίχως, οι απαντήσεις των φροντιστών για τις περισσότερο μη ικανοποιούμενες ανάγκες των ασθενών αφορούσαν στις διαταραχές ύπνου (91,7%) και πόνο (86,4%) στην πρώτη μέτρηση, και στη δεύτερη μέτρηση στις διαταραχές ύπνου (61,9%), στον πόνο (61,9%) και στα κοινωνικά θέματα με κυριότερη δυσκολία στο να βρουν κάποιον έμπιστο να μιλήσουν (100%). Κατά την πρώτη μέτρηση, συγκρίνοντας τις απαντήσεις ασθενών-φροντιστών, οι φροντιστές απάντησαν ότι οι ασθενείς χρειάζονταν περισσότερη επαγγελματική βοήθεια για τη διαχείριση των ψυχολογικών ζητημάτων και την πληροφόρηση από τους ίδιους τους ασθενείς (p=0,01). Κατά τη δεύτερη μέτρηση, οι φροντιστές απάντησαν ότι οι ασθενείς είχαν περισσότερα οργανικά προβλήματα και τα οικονομικά θέματα (p=0,01), από ότι απάντησαν οι ίδιοι οι ασθενείς. Επιπλέον συγκρίνοντας τις απαντήσεις των ασθενών μεταξύ των δύο μετρήσεων βρέθηκε στατιστικά σημαντική βελτίωση στα ψυχολογικά προβλήματα (p=0,00), και δε χρειάζονταν περισσότερη επαγγελματική βοήθεια (p>0,001). Συγκρίνοντας τις απαντήσεις των φροντιστών βρέθηκε στατιστικά σημαντική βελτίωση των οργανικών προβλημάτων των ασθενών (p=0,0001). Από τις πραγματοποιθείσες συσχετίσεις με δημογραφικά και κλινικά χαρακτηριστικά βρέθηκε μόνο ότι ο αριθμός των παιδιών συσχετίζονταν με βελτίωση των απαντήσεων για τα ψυχολογικά και τα πνευματικά ζητήματα (Ν=30, rho=0,54, p=0,003). Οι ασθενείς που είχαν φροντιστή άνδρα (0,51±0,39) είχαν λιγότερη ανάγκη επαγγελματικής βοήθειας για τα ψυχολογικά προβλήματα στη δεύτερη μέτρηση από εκείνους που είχαν φροντιστές γυναίκες (0,11±0,38) (z=-2.7, p=0.008). Ασθενείς και φροντιστές που περιέγραψαν κακή οικονομική κατάσταση (0,72±0,44) βελτίωσαν τις απαντήσεις σχετικά με την ανάγκη για επαγγελματική βοήθεια (x(2)²=12,8, p=0,002). Επιπλέον, το μορφωτικό επίπεδο των φροντιστών και συγκεκριμένα όσοι είχαν ανώτερη εκπαίδευση, βελτίωσαν περισσότερο τις απαντήσεις τους για τα οικονομικά προβλήματα των ασθενών (0,67±0,75). Συμπεράσματα: Οι ασθενείς και οι φροντιστές στην παρούσα μελέτη περιέγραψαν ανικανοποίητες ανάγκες που σχετίζονταν κυρίως με οργανικά προβλήματα, ενώ τα προβλήματα για τα οποία απέφευγαν βοήθεια αφορούσαν κυρίως οικονομικά προβλήματα και προβλήματα καθημερινών δραστηριοτήτων και αυτονομίας. Επιπλέον οι ασθενείς και οι φροντιστές που ελάμβαναν κατ’ οίκον ανακουφιστική φροντίδα συμφωνούσαν στις απαντήσεις τους για τα προβλήματα και τις ανάγκες για επαγγελματική βοήθεια των ασθενών στη διάρκεια της μελέτης. Περαιτέρω μελέτη με μεγαλύτερο ερευνητικό δείγμα θα διερευνήσει την επίδραση των δημογραφικών χαρακτηριστικών ασθενών και φροντιστών και των κλινικών χαρακτηριστικών των ασθενών στις απαντήσεις τους για τα προβλήματα και τις ανάγκες ανακουφιστικής φροντίδας.","Introduction: Palliative Care emphasizes in maintaining patient quality of life and aims at improving symptoms. Because their incidence varies, their assessment is necessary. Purpose: The comparison of perceptions of oncological patients and caregivers on the problems of palliative care and the need for professional assistance in managing them, for patients receiving palliative care at home. Method: The sample of the study was 30 patients and the corresponding 30 caregivers (response rate 54.5%), which were designated by the patients during their integration into the home care program of the \"GALILEA\" Palliative Care Unit (P.C.U.G.) for the period 01/07/2015 to 01/08/2016. Special permission to conduct the study was provided by the Ethics Committee of the P.C.U.G. A patient and a caregiver each completed the Problems and Needs in the Palliative Care Questionnaire short version (PCNC-sv) when they were introduced to the service and one month later. PCNC-sv is a tool for assessing 32 palliative care problems and their needs for professional assistance in managing them. Questions are categorized in the following areas: Daily Living, Physical Symptoms, Autonomy, Social, Psychological, Spiritual and Financial Issues, as well as the Need for Information. Responses are provided using a Likert-type three-step scale (0-2). Additional demographic characteristics of patients and caregivers as well as clinical characteristics of patients were collected. Results: Most patients were female (56.7%) and the mean age of the patient was 68 years. The most common cancer diagnosis was breast (26.7%) followed by urinary (23.3%) and digestive system (16%). The mean PPS functional capacity of the patients was 64 ± 13.54. Most of the caregivers were male (53.3%) and their mean age was 56 years. Patients in the first and second measurements faced more difficulty to deal with autonomy issues (1.4 ± 0.7 and 1.4 ± 0.54 respectively) and psychological issues (1.2 ± 0.6 and 1 ± 0.53 respectively). Correspondingly, in the first and the second measurement, caregivers considered psychological problems as the most important problem of the patients (1,4 ± 0,59 and 1,4 ± 0,65 respectively) and the issues of autonomy (1,3 ± 0,65 and 1.1 ± 0.54 respectively). In the first and second measurements of patients' responses, the highest rate of avoidance of care was in light housework (50%) and in extra costs due to illness (50%). Respectively, most of the caregivers' responses to avoidance of care were for light housework (46.7%) and additional costs due to illness (43.3%). In the first and second measurement, the highest rates of unsatisfied needs of patients were related to sleep disorders (100%), stinging / numbness (100%) and fatigue (92.6%). Correspondingly, caregivers’ responses to the most unsatisfied patient needs were related to sleep disorders (91.7%) and pain (86.4%) in the first measurement, and in the second measurement, sleep disturbances (61.9%), poverty (61.9%) and social issues and the main difficulty was finding someone trusted to speak (100%). In the first measurement, comparing patient-caregiver responses, caregivers answered that patients needed more professional help to manage with psychological issues and information from patients themselves (p = 0.01). In the second measurement, caregivers answered that patients had more physical problems and financial issues (p = 0.01) than what patients answered for themselves. In addition, comparing patient responses between the two measurements, a statistically significant improvement was found in psychological problems (p=0.00), and no more professional assistance was needed (p>0.001). Comparing the responses of the caregivers, a statistically significant improvement of the patients' physical problems was found (p=0.0001). From the correlations of demographic and clinical features, it was only found that the number of children was associated with improved responses to psychological and spiritual issues (N = 30, rho = 0.54, p = 0.003). Patients with a male caregiver (0.51 ± 0.39) had less need for professional help for psychological problems in the second measurement than those who had female caregivers (0.11 ± 0.38) (z = -2.7, p = 0.008). Patients and caregivers who described poor economic status (0.72 ± 0.44) improved their responses as to the need for professional help (x(2)²=12.8, p=0.002). Moreover, the educational level of caregivers, particularly those with higher education, improved their responses as to patients' financial problems (0.67 ± 0.75). Conclusions: Patients and caregivers in this study described unsatisfied needs mainly related to physical problems, while problems for which they avoided assistance mainly concerned financial problems and problems of daily activities and autonomy. In addition, patients and caregivers who received palliative care agreed on their answers to the problems and needs for professional help to the patients during the study. Further study with a larger research sample will investigate the effect of patient and care demographics on patients' clinical characteristics in their responses to problems and palliative care needs."],"dc:identifier":["uoadl:2876991","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2876991"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Σύγκριση αντιλήψεων ογκολογικών ασθενών και φροντιστών για τις ανάγκες και τα προβλήματα που αφορούν τους ασθενείς που δέχονταν κατ’ οίκον ανακουφιστική φροντίδα"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:35:34Z"}