{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2877028"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2877028","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ο ρόλος του διευθυντή σχολικής μονάδας στη διαμόρφωση κουλτούρας συνεργασίας στο σχολείο. Η περίπτωση των εκπαιδευτικών της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης","abstract":"Οι εξελίξεις στην εκπαίδευση στο διεθνή χώρο σηματοδοτούν τη διεθνοποίηση των εκπαιδευτικών συστημάτων και της εκπαιδευτικής πολιτικής που ακολουθείται. Οι εκπαιδευτικές πρακτικές που προκρίνονται, ιδιαίτερα με τη συνθήκη της Λισαβόνας, περιγράφουν ένα εκπαιδευτικό μοντέλο, το οποίο διαφέρει ριζικά από το παραδοσιακό μοντέλο εκπαίδευσης. Χαρακτηρίζεται από την τάση των συστημάτων για περισσότερη αυτονομία και, επομένως από το μετασχηματισμό των διευθυντών των σχολικών μονάδων σε ηγέτες. Οι ηγέτες αυτοί διακατέχονται από όραμα για το σχολείο, το οποίο καταφέρνουν να εμφυσήσουν στους εκπαιδευτικούς του σχολείου τους, ενώ ταυτόχρονα τους κάνουν κοινωνούς σε όλες τις διαδικασίες της σχολικής μονάδας και διαμοιράζονται μαζί τους την ηγεσία, ενθαρρύνοντάς τους, ώστε να συμμετέχουν στη λήψη των αποφάσεων. Στο ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα, το οποίο χαρακτηρίζεται από συγκεντρωτισμό και γραφειοκρατική δομή, τα περιθώρια δράσης των διευθυντών σχολικών μονάδων είναι περιορισμένα, αλλά όχι ανύπαρκτα. Ο ρόλος τους, βέβαια, μέχρι σήμερα ελάχιστα ανταποκρίνεται στις διεθνείς εξελίξεις, όπως διαφαίνεται και μέσα από τις απόψεις των εκπαιδευτικών που έλαβαν μέρος στην παρούσα έρευνα. Από τα ευρήματα, εξάλλου, εξάγεται πως για τους εκπαιδευτικούς ένας ρόλος διευθυντή-ηγέτη δύναται να αποβεί σημαντικός για τη δημιουργία κλίματος συνεργασίας στο σχολείο και την καλλιέργεια κουλτούρας συνεργασίας μεταξύ των εκπαιδευτικών και είναι επιθυμητός από την εκπαιδευτική κοινότητα.","abstract_html":"Οι εξελίξεις στην εκπαίδευση στο διεθνή χώρο σηματοδοτούν τη διεθνοποίηση των εκπαιδευτικών συστημάτων και της εκπαιδευτικής πολιτικής που ακολουθείται. Οι εκπαιδευτικές πρακτικές που προκρίνονται, ιδιαίτερα με τη συνθήκη της Λισαβόνας, περιγράφουν ένα εκπαιδευτικό μοντέλο, το οποίο διαφέρει ριζικά από το παραδοσιακό μοντέλο εκπαίδευσης. Χαρακτηρίζεται από την τάση των συστημάτων για περισσότερη αυτονομία και, επομένως από το μετασχηματισμό των διευθυντών των σχολικών μονάδων σε ηγέτες. Οι ηγέτες αυτοί διακατέχονται από όραμα για το σχολείο, το οποίο καταφέρνουν να εμφυσήσουν στους εκπαιδευτικούς του σχολείου τους, ενώ ταυτόχρονα τους κάνουν κοινωνούς σε όλες τις διαδικασίες της σχολικής μονάδας και διαμοιράζονται μαζί τους την ηγεσία, ενθαρρύνοντάς τους, ώστε να συμμετέχουν στη λήψη των αποφάσεων. Στο ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα, το οποίο χαρακτηρίζεται από συγκεντρωτισμό και γραφειοκρατική δομή, τα περιθώρια δράσης των διευθυντών σχολικών μονάδων είναι περιορισμένα, αλλά όχι ανύπαρκτα. Ο ρόλος τους, βέβαια, μέχρι σήμερα ελάχιστα ανταποκρίνεται στις διεθνείς εξελίξεις, όπως διαφαίνεται και μέσα από τις απόψεις των εκπαιδευτικών που έλαβαν μέρος στην παρούσα έρευνα. Από τα ευρήματα, εξάλλου, εξάγεται πως για τους εκπαιδευτικούς ένας ρόλος διευθυντή-ηγέτη δύναται να αποβεί σημαντικός για τη δημιουργία κλίματος συνεργασίας στο σχολείο και την καλλιέργεια κουλτούρας συνεργασίας μεταξύ των εκπαιδευτικών και είναι επιθυμητός από την εκπαιδευτική κοινότητα.","abstract_has_math":false,"creators":["Γιαννάκος Βασίλειος","Giannakos Vasileios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:35:34Z","subjects":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2877028"],"render_values":[{"text":"uoadl:2877028","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2877028","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2877028","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2877028","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Γιαννάκος Βασίλειος","Giannakos Vasileios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2877028","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2877028"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Οι εξελίξεις στην εκπαίδευση στο διεθνή χώρο σηματοδοτούν τη διεθνοποίηση των εκπαιδευτικών συστημάτων και της εκπαιδευτικής πολιτικής που ακολουθείται. Οι εκπαιδευτικές πρακτικές που προκρίνονται, ιδιαίτερα με τη συνθήκη της Λισαβόνας, περιγράφουν ένα εκπαιδευτικό μοντέλο, το οποίο διαφέρει ριζικά από το παραδοσιακό μοντέλο εκπαίδευσης. Χαρακτηρίζεται από την τάση των συστημάτων για περισσότερη αυτονομία και, επομένως από το μετασχηματισμό των διευθυντών των σχολικών μονάδων σε ηγέτες. Οι ηγέτες αυτοί διακατέχονται από όραμα για το σχολείο, το οποίο καταφέρνουν να εμφυσήσουν στους εκπαιδευτικούς του σχολείου τους, ενώ ταυτόχρονα τους κάνουν κοινωνούς σε όλες τις διαδικασίες της σχολικής μονάδας και διαμοιράζονται μαζί τους την ηγεσία, ενθαρρύνοντάς τους, ώστε να συμμετέχουν στη λήψη των αποφάσεων. Στο ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα, το οποίο χαρακτηρίζεται από συγκεντρωτισμό και γραφειοκρατική δομή, τα περιθώρια δράσης των διευθυντών σχολικών μονάδων είναι περιορισμένα, αλλά όχι ανύπαρκτα. Ο ρόλος τους, βέβαια, μέχρι σήμερα ελάχιστα ανταποκρίνεται στις διεθνείς εξελίξεις, όπως διαφαίνεται και μέσα από τις απόψεις των εκπαιδευτικών που έλαβαν μέρος στην παρούσα έρευνα. Από τα ευρήματα, εξάλλου, εξάγεται πως για τους εκπαιδευτικούς ένας ρόλος διευθυντή-ηγέτη δύναται να αποβεί σημαντικός για τη δημιουργία κλίματος συνεργασίας στο σχολείο και την καλλιέργεια κουλτούρας συνεργασίας μεταξύ των εκπαιδευτικών και είναι επιθυμητός από την εκπαιδευτική κοινότητα.","The developments in the field of education worldwide signify the internationalization of educational systems and of the currently adopted educational policy. The educational practices put forward, especially with the Lisbon Treaty, describe an educational model which differs radically from the traditional educational model. This model is characterized by the tendency of organizations to become more autonomous and therefore transforming the principals of school units into leaders. As leaders they have a vision for their school which they manage to instill to their school teachers, while at the same time principals distribute leadership involving the entire staff into making decisions affecting the school. In the Greek educational system however, which is overly control-oriented, hierarchical and a bureaucratic system of organization is fully implemented, the opportunities that school principals have to take action are limited but this does not mean that they are non-existent. Furthermore, their role barely meets the reforms at an international level, as was claimed by the teachers who participated in this survey. According to the findings of this paper, it can be concluded that the role of a principal-leader is highly desirable from the teacher community and key to the creation of a climate of cooperation among the teaching staff."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ο ρόλος του διευθυντή σχολικής μονάδας στη διαμόρφωση κουλτούρας συνεργασίας στο σχολείο. Η περίπτωση των εκπαιδευτικών της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Γιαννάκος Βασίλειος","Giannakos Vasileios"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Οι εξελίξεις στην εκπαίδευση στο διεθνή χώρο σηματοδοτούν τη διεθνοποίηση των εκπαιδευτικών συστημάτων και της εκπαιδευτικής πολιτικής που ακολουθείται. Οι εκπαιδευτικές πρακτικές που προκρίνονται, ιδιαίτερα με τη συνθήκη της Λισαβόνας, περιγράφουν ένα εκπαιδευτικό μοντέλο, το οποίο διαφέρει ριζικά από το παραδοσιακό μοντέλο εκπαίδευσης. Χαρακτηρίζεται από την τάση των συστημάτων για περισσότερη αυτονομία και, επομένως από το μετασχηματισμό των διευθυντών των σχολικών μονάδων σε ηγέτες. Οι ηγέτες αυτοί διακατέχονται από όραμα για το σχολείο, το οποίο καταφέρνουν να εμφυσήσουν στους εκπαιδευτικούς του σχολείου τους, ενώ ταυτόχρονα τους κάνουν κοινωνούς σε όλες τις διαδικασίες της σχολικής μονάδας και διαμοιράζονται μαζί τους την ηγεσία, ενθαρρύνοντάς τους, ώστε να συμμετέχουν στη λήψη των αποφάσεων. Στο ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα, το οποίο χαρακτηρίζεται από συγκεντρωτισμό και γραφειοκρατική δομή, τα περιθώρια δράσης των διευθυντών σχολικών μονάδων είναι περιορισμένα, αλλά όχι ανύπαρκτα. Ο ρόλος τους, βέβαια, μέχρι σήμερα ελάχιστα ανταποκρίνεται στις διεθνείς εξελίξεις, όπως διαφαίνεται και μέσα από τις απόψεις των εκπαιδευτικών που έλαβαν μέρος στην παρούσα έρευνα. Από τα ευρήματα, εξάλλου, εξάγεται πως για τους εκπαιδευτικούς ένας ρόλος διευθυντή-ηγέτη δύναται να αποβεί σημαντικός για τη δημιουργία κλίματος συνεργασίας στο σχολείο και την καλλιέργεια κουλτούρας συνεργασίας μεταξύ των εκπαιδευτικών και είναι επιθυμητός από την εκπαιδευτική κοινότητα.","The developments in the field of education worldwide signify the internationalization of educational systems and of the currently adopted educational policy. The educational practices put forward, especially with the Lisbon Treaty, describe an educational model which differs radically from the traditional educational model. This model is characterized by the tendency of organizations to become more autonomous and therefore transforming the principals of school units into leaders. As leaders they have a vision for their school which they manage to instill to their school teachers, while at the same time principals distribute leadership involving the entire staff into making decisions affecting the school. In the Greek educational system however, which is overly control-oriented, hierarchical and a bureaucratic system of organization is fully implemented, the opportunities that school principals have to take action are limited but this does not mean that they are non-existent. Furthermore, their role barely meets the reforms at an international level, as was claimed by the teachers who participated in this survey. According to the findings of this paper, it can be concluded that the role of a principal-leader is highly desirable from the teacher community and key to the creation of a climate of cooperation among the teaching staff."],"dc:identifier":["uoadl:2877028","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2877028"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"],"dc:title":["Ο ρόλος του διευθυντή σχολικής μονάδας στη διαμόρφωση κουλτούρας συνεργασίας στο σχολείο. Η περίπτωση των εκπαιδευτικών της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:35:34Z"}