{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2877143"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2877143","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Μετα-ανάλυση των αποτελεσμάτων της αντιμετώπισης παθολογικών σπονδυλικών καταγμάτων σε ασθενείς με πολλαπλούν μυέλωμα με τη χρήση κυφοπλαστικής/σπονδυλοπλαστικής.","abstract":"Εισαγωγή: Τα παθολογικά σπονδυλικά κατάγματα αποτελούν κυρίαρχη αιτία πόνου και χαμηλού επιπέδου λειτουργικότητας στους ασθενείς που πάσχουν από πολλαπλούν μυέλωμα. Επιπλέον, φαίνονται να σχετίζονται όχι μόνο με αυξημένη συννοσηρότητα, αλλά και με χαμηλότερα ποσοστά επιβίωσης. Η κυφοπλαστική και η σπονδυλοπλαστική αποτελούν μεθόδους ελάχιστης παρεμβατικότητας, που χρησιμοποιούνται ευρέως γαι τη σταθεροποίηση καλόηθων οστεοπορωτικών καταγμάτων. Σκοπός της συγκεκριμένης εργασίας είναι η εκτίμηση της αποτελεσματικότητας και της ασφάλειας των παραπάνω τεχνικών σε ασθενείς με πολλαπλούν μυέλωμα και η ποσοτική σύνθεση των δεδομένων αυτών. Υλικό και μέθοδοι: Διενεργήθηκε συστηματική αναζήτηση της βιβλιογραφίας στις online βάσεις δεδομένων Pubmed and Cochrane Library Database μέχρι και τον Ιανουάριο 2019. Αναζητήθηκαν άρθρα, που αφορούσαν σε εφαρμογή των παραπάνω μεθόδων σε ασθενείς με σπονδυλικά κατάγματα σε έδαφος πολλαπλού μυελώματος. Οι μελέτες που συμπεριελήφθησαν αξιολογήθηκαν μεθοδολογικά και εκτιμήθηκε ο κίνδυνος συστηματικού σφάλματος. Το μέγεθος επίδρασης υπολογίσθηκε εφαρμόζοντας μοντέλο τυχαίων επιδράσεων με τη χρήση του Review Manager 5.1 Software. Τέλος, διενεργήθηκε έλεγχος ευαισθησίας για τη διερεύνηση πιθανών παραγόντων ετερογένειας. Αποτελέσματα: Στη μετα-ανάλυση συμπεριλήφθηκαν τελικά 13 από τις 258 μελέτες. Οι έξι από αυτές συνέκριναν την εφαρμογή κυφοπλαστικής ή σπονδυλοπλαστικής σε σχέση με τη συντηρητική αγωγή, ενώ οι υπόλοιπες είχαν σχεδιασμό μονής κοορτής. Οι σταθμισμένες διαφορές μέσων προ- και μετεγχειρητικών τιμών για τις κλίμακες VAS και ODI ανέρχοταν σε 5.21; 95% CI: 4.30-6.11 και 32.09; 95% CI: 23.1-42.7, αντίστοιχα. Σε σύγκριση με τη συμβατική αγωγή προέκυψε ότι παρέχουν μεγαλύτερη ανακούφιση από τον πόνο, όχι μόνο άμεσα μετεγχειρητικά, αλλά και σε βάθος χρόνου τουλάχιστον 1 έτους. (WMD=2.05; 95%CI: 1.16-2.9). Τέλος, τα ποσοστά θνητότητας ήταν χαμηλότερα για τα χειρουργικά groups, αλλά όχι σε στατιστικά σημαντικό επίπεδο. Συμπεράσματα: Από τη μετα-ανάλυση των δεδομένων αναδείχθηκε τόσο η αποτελεσματικότητα, όσο και η ασφάλεια των μεθόδων σπονδυλικής ενίσχυσης με τσιμέντο. Φάνηκε, εξάλλου, ότι υπερέχουν σε σχέση με τη συμβατική αγωγή σε ότι αφορά την ανακούφιση από το πόνο, τόσο άμεσα μετεγχειρητικά όσο και σε βάθος χρόνου. Ωστόσο, η επίδρασή τους στην ποιότητα ζωής και στους δείκτες επιβίωσης, συνολικά, δεν μπορεί ακόμα να τεκμηριωθεί.","abstract_html":"Εισαγωγή: Τα παθολογικά σπονδυλικά κατάγματα αποτελούν κυρίαρχη αιτία πόνου και χαμηλού επιπέδου λειτουργικότητας στους ασθενείς που πάσχουν από πολλαπλούν μυέλωμα. Επιπλέον, φαίνονται να σχετίζονται όχι μόνο με αυξημένη συννοσηρότητα, αλλά και με χαμηλότερα ποσοστά επιβίωσης. Η κυφοπλαστική και η σπονδυλοπλαστική αποτελούν μεθόδους ελάχιστης παρεμβατικότητας, που χρησιμοποιούνται ευρέως γαι τη σταθεροποίηση καλόηθων οστεοπορωτικών καταγμάτων. Σκοπός της συγκεκριμένης εργασίας είναι η εκτίμηση της αποτελεσματικότητας και της ασφάλειας των παραπάνω τεχνικών σε ασθενείς με πολλαπλούν μυέλωμα και η ποσοτική σύνθεση των δεδομένων αυτών. Υλικό και μέθοδοι: Διενεργήθηκε συστηματική αναζήτηση της βιβλιογραφίας στις online βάσεις δεδομένων Pubmed and Cochrane Library Database μέχρι και τον Ιανουάριο 2019. Αναζητήθηκαν άρθρα, που αφορούσαν σε εφαρμογή των παραπάνω μεθόδων σε ασθενείς με σπονδυλικά κατάγματα σε έδαφος πολλαπλού μυελώματος. Οι μελέτες που συμπεριελήφθησαν αξιολογήθηκαν μεθοδολογικά και εκτιμήθηκε ο κίνδυνος συστηματικού σφάλματος. Το μέγεθος επίδρασης υπολογίσθηκε εφαρμόζοντας μοντέλο τυχαίων επιδράσεων με τη χρήση του Review Manager 5.1 Software. Τέλος, διενεργήθηκε έλεγχος ευαισθησίας για τη διερεύνηση πιθανών παραγόντων ετερογένειας. Αποτελέσματα: Στη μετα-ανάλυση συμπεριλήφθηκαν τελικά 13 από τις 258 μελέτες. Οι έξι από αυτές συνέκριναν την εφαρμογή κυφοπλαστικής ή σπονδυλοπλαστικής σε σχέση με τη συντηρητική αγωγή, ενώ οι υπόλοιπες είχαν σχεδιασμό μονής κοορτής. Οι σταθμισμένες διαφορές μέσων προ- και μετεγχειρητικών τιμών για τις κλίμακες VAS και ODI ανέρχοταν σε 5.21; 95% CI: 4.30-6.11 και 32.09; 95% CI: 23.1-42.7, αντίστοιχα. Σε σύγκριση με τη συμβατική αγωγή προέκυψε ότι παρέχουν μεγαλύτερη ανακούφιση από τον πόνο, όχι μόνο άμεσα μετεγχειρητικά, αλλά και σε βάθος χρόνου τουλάχιστον 1 έτους. (WMD=2.05; 95%CI: 1.16-2.9). Τέλος, τα ποσοστά θνητότητας ήταν χαμηλότερα για τα χειρουργικά groups, αλλά όχι σε στατιστικά σημαντικό επίπεδο. Συμπεράσματα: Από τη μετα-ανάλυση των δεδομένων αναδείχθηκε τόσο η αποτελεσματικότητα, όσο και η ασφάλεια των μεθόδων σπονδυλικής ενίσχυσης με τσιμέντο. Φάνηκε, εξάλλου, ότι υπερέχουν σε σχέση με τη συμβατική αγωγή σε ότι αφορά την ανακούφιση από το πόνο, τόσο άμεσα μετεγχειρητικά όσο και σε βάθος χρόνου. Ωστόσο, η επίδρασή τους στην ποιότητα ζωής και στους δείκτες επιβίωσης, συνολικά, δεν μπορεί ακόμα να τεκμηριωθεί.","abstract_has_math":false,"creators":["Μασούρος Παναγιώτης","Masouros Panagiotis"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:35:34Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2877143"],"render_values":[{"text":"uoadl:2877143","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2877143","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2877143","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2877143","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μασούρος Παναγιώτης","Masouros Panagiotis"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2877143","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2877143"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Τα παθολογικά σπονδυλικά κατάγματα αποτελούν κυρίαρχη αιτία πόνου και χαμηλού επιπέδου λειτουργικότητας στους ασθενείς που πάσχουν από πολλαπλούν μυέλωμα. Επιπλέον, φαίνονται να σχετίζονται όχι μόνο με αυξημένη συννοσηρότητα, αλλά και με χαμηλότερα ποσοστά επιβίωσης. Η κυφοπλαστική και η σπονδυλοπλαστική αποτελούν μεθόδους ελάχιστης παρεμβατικότητας, που χρησιμοποιούνται ευρέως γαι τη σταθεροποίηση καλόηθων οστεοπορωτικών καταγμάτων. Σκοπός της συγκεκριμένης εργασίας είναι η εκτίμηση της αποτελεσματικότητας και της ασφάλειας των παραπάνω τεχνικών σε ασθενείς με πολλαπλούν μυέλωμα και η ποσοτική σύνθεση των δεδομένων αυτών. Υλικό και μέθοδοι: Διενεργήθηκε συστηματική αναζήτηση της βιβλιογραφίας στις online βάσεις δεδομένων Pubmed and Cochrane Library Database μέχρι και τον Ιανουάριο 2019. Αναζητήθηκαν άρθρα, που αφορούσαν σε εφαρμογή των παραπάνω μεθόδων σε ασθενείς με σπονδυλικά κατάγματα σε έδαφος πολλαπλού μυελώματος. Οι μελέτες που συμπεριελήφθησαν αξιολογήθηκαν μεθοδολογικά και εκτιμήθηκε ο κίνδυνος συστηματικού σφάλματος. Το μέγεθος επίδρασης υπολογίσθηκε εφαρμόζοντας μοντέλο τυχαίων επιδράσεων με τη χρήση του Review Manager 5.1 Software. Τέλος, διενεργήθηκε έλεγχος ευαισθησίας για τη διερεύνηση πιθανών παραγόντων ετερογένειας. Αποτελέσματα: Στη μετα-ανάλυση συμπεριλήφθηκαν τελικά 13 από τις 258 μελέτες. Οι έξι από αυτές συνέκριναν την εφαρμογή κυφοπλαστικής ή σπονδυλοπλαστικής σε σχέση με τη συντηρητική αγωγή, ενώ οι υπόλοιπες είχαν σχεδιασμό μονής κοορτής. Οι σταθμισμένες διαφορές μέσων προ- και μετεγχειρητικών τιμών για τις κλίμακες VAS και ODI ανέρχοταν σε 5.21; 95% CI: 4.30-6.11 και 32.09; 95% CI: 23.1-42.7, αντίστοιχα. Σε σύγκριση με τη συμβατική αγωγή προέκυψε ότι παρέχουν μεγαλύτερη ανακούφιση από τον πόνο, όχι μόνο άμεσα μετεγχειρητικά, αλλά και σε βάθος χρόνου τουλάχιστον 1 έτους. (WMD=2.05; 95%CI: 1.16-2.9). Τέλος, τα ποσοστά θνητότητας ήταν χαμηλότερα για τα χειρουργικά groups, αλλά όχι σε στατιστικά σημαντικό επίπεδο. Συμπεράσματα: Από τη μετα-ανάλυση των δεδομένων αναδείχθηκε τόσο η αποτελεσματικότητα, όσο και η ασφάλεια των μεθόδων σπονδυλικής ενίσχυσης με τσιμέντο. Φάνηκε, εξάλλου, ότι υπερέχουν σε σχέση με τη συμβατική αγωγή σε ότι αφορά την ανακούφιση από το πόνο, τόσο άμεσα μετεγχειρητικά όσο και σε βάθος χρόνου. Ωστόσο, η επίδρασή τους στην ποιότητα ζωής και στους δείκτες επιβίωσης, συνολικά, δεν μπορεί ακόμα να τεκμηριωθεί.","Background: Vertebral fractures are a leading cause of disability and pain among patients with multiple myeloma, while they are associated with increased morbidity and mortality. Kyphoplasty and vertebroplasty are minimally invasive procedures, which have been succesfully implemented in the treatment of benign fractures. The objective of this study was to assess the outcomes of these techniques in myelotic populations and provide a quantitive synthesis of these data. Material and methods: A systematic search of the literature was conducted on Pubmed and Cochrane Library Database until January 2019 seeking articles, which reported on the application of vertebral augmentation procedures in patients with spinal fractures secondary to multiple myeloma. The included studies were evaluated for methodological quality and the risk of bias was assessed. The effect size was estimated using a random effect model on Review Manager 5.1 Software. A sensitivity analysis was performed in order to detect possible heterogeneity factors. Results: 13 studies out of 258 were included. Six studies compared KP/VP to conventional treatment, while the rest had a single-cohort design. Weighted mean difference in VAS and ODI scales were estimated to be 5.21; 95% CI: 4.30-6.11 and 32.09; 95% CI: 23.1-42.7 respectively. Comparison to conventional treatment revealed that KP and VP were associated with superior outcomes in terms of pain relief (2.05; 95%CI: 1.16-2.94, expressed as mean difference between the two treatment groups). Mortality rates were lower for the surgery groups, but not to a statistically significant level. Conclusion: It appears that kyphoplasty and vertebroplasty are quite effective, safe and well-tolerated procedures. They offer improved clinical outcomes, both short- and long-term, when compared to conventional treatment. However, the overall impact on patients’ quality of life and survival indices have yet to be defined. High quality RCTs are required in order to establish Level I evidence on their long-term superiority."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Μετα-ανάλυση των αποτελεσμάτων της αντιμετώπισης παθολογικών σπονδυλικών καταγμάτων σε ασθενείς με πολλαπλούν μυέλωμα με τη χρήση κυφοπλαστικής/σπονδυλοπλαστικής."]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μασούρος Παναγιώτης","Masouros Panagiotis"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Εισαγωγή: Τα παθολογικά σπονδυλικά κατάγματα αποτελούν κυρίαρχη αιτία πόνου και χαμηλού επιπέδου λειτουργικότητας στους ασθενείς που πάσχουν από πολλαπλούν μυέλωμα. Επιπλέον, φαίνονται να σχετίζονται όχι μόνο με αυξημένη συννοσηρότητα, αλλά και με χαμηλότερα ποσοστά επιβίωσης. Η κυφοπλαστική και η σπονδυλοπλαστική αποτελούν μεθόδους ελάχιστης παρεμβατικότητας, που χρησιμοποιούνται ευρέως γαι τη σταθεροποίηση καλόηθων οστεοπορωτικών καταγμάτων. Σκοπός της συγκεκριμένης εργασίας είναι η εκτίμηση της αποτελεσματικότητας και της ασφάλειας των παραπάνω τεχνικών σε ασθενείς με πολλαπλούν μυέλωμα και η ποσοτική σύνθεση των δεδομένων αυτών. Υλικό και μέθοδοι: Διενεργήθηκε συστηματική αναζήτηση της βιβλιογραφίας στις online βάσεις δεδομένων Pubmed and Cochrane Library Database μέχρι και τον Ιανουάριο 2019. Αναζητήθηκαν άρθρα, που αφορούσαν σε εφαρμογή των παραπάνω μεθόδων σε ασθενείς με σπονδυλικά κατάγματα σε έδαφος πολλαπλού μυελώματος. Οι μελέτες που συμπεριελήφθησαν αξιολογήθηκαν μεθοδολογικά και εκτιμήθηκε ο κίνδυνος συστηματικού σφάλματος. Το μέγεθος επίδρασης υπολογίσθηκε εφαρμόζοντας μοντέλο τυχαίων επιδράσεων με τη χρήση του Review Manager 5.1 Software. Τέλος, διενεργήθηκε έλεγχος ευαισθησίας για τη διερεύνηση πιθανών παραγόντων ετερογένειας. Αποτελέσματα: Στη μετα-ανάλυση συμπεριλήφθηκαν τελικά 13 από τις 258 μελέτες. Οι έξι από αυτές συνέκριναν την εφαρμογή κυφοπλαστικής ή σπονδυλοπλαστικής σε σχέση με τη συντηρητική αγωγή, ενώ οι υπόλοιπες είχαν σχεδιασμό μονής κοορτής. Οι σταθμισμένες διαφορές μέσων προ- και μετεγχειρητικών τιμών για τις κλίμακες VAS και ODI ανέρχοταν σε 5.21; 95% CI: 4.30-6.11 και 32.09; 95% CI: 23.1-42.7, αντίστοιχα. Σε σύγκριση με τη συμβατική αγωγή προέκυψε ότι παρέχουν μεγαλύτερη ανακούφιση από τον πόνο, όχι μόνο άμεσα μετεγχειρητικά, αλλά και σε βάθος χρόνου τουλάχιστον 1 έτους. (WMD=2.05; 95%CI: 1.16-2.9). Τέλος, τα ποσοστά θνητότητας ήταν χαμηλότερα για τα χειρουργικά groups, αλλά όχι σε στατιστικά σημαντικό επίπεδο. Συμπεράσματα: Από τη μετα-ανάλυση των δεδομένων αναδείχθηκε τόσο η αποτελεσματικότητα, όσο και η ασφάλεια των μεθόδων σπονδυλικής ενίσχυσης με τσιμέντο. Φάνηκε, εξάλλου, ότι υπερέχουν σε σχέση με τη συμβατική αγωγή σε ότι αφορά την ανακούφιση από το πόνο, τόσο άμεσα μετεγχειρητικά όσο και σε βάθος χρόνου. Ωστόσο, η επίδρασή τους στην ποιότητα ζωής και στους δείκτες επιβίωσης, συνολικά, δεν μπορεί ακόμα να τεκμηριωθεί.","Background: Vertebral fractures are a leading cause of disability and pain among patients with multiple myeloma, while they are associated with increased morbidity and mortality. Kyphoplasty and vertebroplasty are minimally invasive procedures, which have been succesfully implemented in the treatment of benign fractures. The objective of this study was to assess the outcomes of these techniques in myelotic populations and provide a quantitive synthesis of these data. Material and methods: A systematic search of the literature was conducted on Pubmed and Cochrane Library Database until January 2019 seeking articles, which reported on the application of vertebral augmentation procedures in patients with spinal fractures secondary to multiple myeloma. The included studies were evaluated for methodological quality and the risk of bias was assessed. The effect size was estimated using a random effect model on Review Manager 5.1 Software. A sensitivity analysis was performed in order to detect possible heterogeneity factors. Results: 13 studies out of 258 were included. Six studies compared KP/VP to conventional treatment, while the rest had a single-cohort design. Weighted mean difference in VAS and ODI scales were estimated to be 5.21; 95% CI: 4.30-6.11 and 32.09; 95% CI: 23.1-42.7 respectively. Comparison to conventional treatment revealed that KP and VP were associated with superior outcomes in terms of pain relief (2.05; 95%CI: 1.16-2.94, expressed as mean difference between the two treatment groups). Mortality rates were lower for the surgery groups, but not to a statistically significant level. Conclusion: It appears that kyphoplasty and vertebroplasty are quite effective, safe and well-tolerated procedures. They offer improved clinical outcomes, both short- and long-term, when compared to conventional treatment. However, the overall impact on patients’ quality of life and survival indices have yet to be defined. High quality RCTs are required in order to establish Level I evidence on their long-term superiority."],"dc:identifier":["uoadl:2877143","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2877143"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Μετα-ανάλυση των αποτελεσμάτων της αντιμετώπισης παθολογικών σπονδυλικών καταγμάτων σε ασθενείς με πολλαπλούν μυέλωμα με τη χρήση κυφοπλαστικής/σπονδυλοπλαστικής."],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:35:34Z"}