{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2877332"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2877332","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Καταγραφή επιπολασμού και διερεύνηση των στάσεων και των τεχνικών διαχείρισης επιθετικής συμπεριφοράς ασθενών με ψυχικές διαταραχές από τους νοσηλευτές ψυχικής υγείας: Συγχρονική μελέτη","abstract":"Εισαγωγή: Έρευνες που έχουν πραγματοποιηθεί διεθνώς σε νοσηλευτές ψυχικής υγείας αναφέρουν τουλάχιστον μια φορά σωματική επίθεση από ασθενή κατά την διάρκεια της καριέρας τους. Τόσο η βραχυπρόθεσμη όσο και η μακροπρόθεσμη έκθεση σε οποιαδήποτε μορφή βίας έχει σημαντικά, αρνητικά, αποτελέσματα για το προσωπικό, τους ασθενείς, την θεραπεία τους αλλά και την ίδια την λειτουργία του οργανισμού. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η καταγραφή των τεχνικών διαχείρισης και αντιμετώπισης των ασθενών με επιθετική συμπεριφορά από τους νοσηλευτές ψυχικής υγείας καθώς και η διερεύνηση των στάσεων τους. Υλικό και Μέθοδος: Η έρευνα ήταν συγχρονική και πραγματοποιήθηκε σε 141 νοσηλευτές που εργάζονταν σε δομές ψυχικής υγείας στην Αττική για το διάστημα Δεκεμβρίου 2018 - Φεβρουαρίου 2019. Για τη συλλογή των δεδομένων της έρευνας χρησιμοποιήθηκε ερωτηματολόγιο αυτοαναφοράς το οποίο περιελάβανε ένα δημογραφικό ερωτηματολόγιο και τέσσερεις ακόμα κλίμακες αυτοαξιολόγησης. Συγκεκριμένα, οι συμμετέχοντες συμπλήρωσαν την κλίμακα για τη μέτρηση της στάσης απέναντι στην επιθετικότητα των ασθενών (ATAS), την κλίμακα των αντιλήψεων σχετικά με τον επιπολασμό της επιθετικότητας των ασθενών (POPAS), την κλίμακα σχετικά με τις στάσεις των νοσηλευτών για την διαχείριση της επιθετικότητας και της βίας (MAVAS) και τέλος την κλίμακα της Minnesota για την ικανοποίηση από την εργασία (MSQ) Αποτελέσματα: Οι νοσηλευτές δήλωσαν, σε ποσοστό 90.8%, ότι έχουν βιώσει έστω και έναν τύπο επιθετικότητα από τους ασθενείς στο χώρο εργασίας τους κατά το προηγούμενο έτος. Συνολικά, οι νοσηλευτές θεωρούν συχνότερα την επιθετικότητα ως προσβλητική, καταστροφική και παρεμβατική και λιγότερο πιθανό ως μέσω επικοινωνίας. Η λεκτική επίθεση ήταν ο συχνότερος τύπος επιθετικότητας ενώ οι σεξουαλικές εκφοβιστικές και απόπειρες αυτοκτονίας ήταν λιγότερο συχνές. Οι συμμετέχοντες εξέφρασαν την ισχυρότερη συμφωνία τους με την ιδέα ότι οι εσωτερικοί παράγοντες ενισχύουν την επιθετικότητα των ασθενών, ενώ ως μέθοδο διαχείρισης της επιθετικότητας δήλωσαν τη χρήση φαρμακευτικής αγωγής και σωματικών περιορισμών ενώ είχαν μια ουδέτερη στάση απέναντι στη χρήση τεχνικών αποκλιμάκωσης. Συμπεράσματα: Ένα υψηλό ποσοστό νοσηλευτών είχε προσωπική εμπειρία διαφόρων μορφών επιθετικότητας των ασθενών. Η στάση των νοσηλευτών απέναντι στην επιθετικότητα των ασθενών επηρεάζει την επιλογή των στρατηγικών διαχείρισης των επιθέσεων γεγονός που καταδεικνύει την αναγκαιότητα εκπαιδευτικών προγραμμάτων. Πρέπει να πραγματοποιηθούν στοχευμένες προσπάθειες ερευνών με πολύπλευρες προσεγγίσεις, στον συγκεκριμένο τομέα, προς περαιτέρω διερεύνηση του φαινομένου.","abstract_html":"Εισαγωγή: Έρευνες που έχουν πραγματοποιηθεί διεθνώς σε νοσηλευτές ψυχικής υγείας αναφέρουν τουλάχιστον μια φορά σωματική επίθεση από ασθενή κατά την διάρκεια της καριέρας τους. Τόσο η βραχυπρόθεσμη όσο και η μακροπρόθεσμη έκθεση σε οποιαδήποτε μορφή βίας έχει σημαντικά, αρνητικά, αποτελέσματα για το προσωπικό, τους ασθενείς, την θεραπεία τους αλλά και την ίδια την λειτουργία του οργανισμού. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η καταγραφή των τεχνικών διαχείρισης και αντιμετώπισης των ασθενών με επιθετική συμπεριφορά από τους νοσηλευτές ψυχικής υγείας καθώς και η διερεύνηση των στάσεων τους. Υλικό και Μέθοδος: Η έρευνα ήταν συγχρονική και πραγματοποιήθηκε σε 141 νοσηλευτές που εργάζονταν σε δομές ψυχικής υγείας στην Αττική για το διάστημα Δεκεμβρίου 2018 - Φεβρουαρίου 2019. Για τη συλλογή των δεδομένων της έρευνας χρησιμοποιήθηκε ερωτηματολόγιο αυτοαναφοράς το οποίο περιελάβανε ένα δημογραφικό ερωτηματολόγιο και τέσσερεις ακόμα κλίμακες αυτοαξιολόγησης. Συγκεκριμένα, οι συμμετέχοντες συμπλήρωσαν την κλίμακα για τη μέτρηση της στάσης απέναντι στην επιθετικότητα των ασθενών (ATAS), την κλίμακα των αντιλήψεων σχετικά με τον επιπολασμό της επιθετικότητας των ασθενών (POPAS), την κλίμακα σχετικά με τις στάσεις των νοσηλευτών για την διαχείριση της επιθετικότητας και της βίας (MAVAS) και τέλος την κλίμακα της Minnesota για την ικανοποίηση από την εργασία (MSQ) Αποτελέσματα: Οι νοσηλευτές δήλωσαν, σε ποσοστό 90.8%, ότι έχουν βιώσει έστω και έναν τύπο επιθετικότητα από τους ασθενείς στο χώρο εργασίας τους κατά το προηγούμενο έτος. Συνολικά, οι νοσηλευτές θεωρούν συχνότερα την επιθετικότητα ως προσβλητική, καταστροφική και παρεμβατική και λιγότερο πιθανό ως μέσω επικοινωνίας. Η λεκτική επίθεση ήταν ο συχνότερος τύπος επιθετικότητας ενώ οι σεξουαλικές εκφοβιστικές και απόπειρες αυτοκτονίας ήταν λιγότερο συχνές. Οι συμμετέχοντες εξέφρασαν την ισχυρότερη συμφωνία τους με την ιδέα ότι οι εσωτερικοί παράγοντες ενισχύουν την επιθετικότητα των ασθενών, ενώ ως μέθοδο διαχείρισης της επιθετικότητας δήλωσαν τη χρήση φαρμακευτικής αγωγής και σωματικών περιορισμών ενώ είχαν μια ουδέτερη στάση απέναντι στη χρήση τεχνικών αποκλιμάκωσης. Συμπεράσματα: Ένα υψηλό ποσοστό νοσηλευτών είχε προσωπική εμπειρία διαφόρων μορφών επιθετικότητας των ασθενών. Η στάση των νοσηλευτών απέναντι στην επιθετικότητα των ασθενών επηρεάζει την επιλογή των στρατηγικών διαχείρισης των επιθέσεων γεγονός που καταδεικνύει την αναγκαιότητα εκπαιδευτικών προγραμμάτων. Πρέπει να πραγματοποιηθούν στοχευμένες προσπάθειες ερευνών με πολύπλευρες προσεγγίσεις, στον συγκεκριμένο τομέα, προς περαιτέρω διερεύνηση του φαινομένου.","abstract_has_math":false,"creators":["Πελέκη Θεοδοσία","Peleki Theodosia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:35:36Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2877332"],"render_values":[{"text":"uoadl:2877332","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2877332","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2877332","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2877332","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Πελέκη Θεοδοσία","Peleki Theodosia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2877332","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2877332"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Έρευνες που έχουν πραγματοποιηθεί διεθνώς σε νοσηλευτές ψυχικής υγείας αναφέρουν τουλάχιστον μια φορά σωματική επίθεση από ασθενή κατά την διάρκεια της καριέρας τους. Τόσο η βραχυπρόθεσμη όσο και η μακροπρόθεσμη έκθεση σε οποιαδήποτε μορφή βίας έχει σημαντικά, αρνητικά, αποτελέσματα για το προσωπικό, τους ασθενείς, την θεραπεία τους αλλά και την ίδια την λειτουργία του οργανισμού. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η καταγραφή των τεχνικών διαχείρισης και αντιμετώπισης των ασθενών με επιθετική συμπεριφορά από τους νοσηλευτές ψυχικής υγείας καθώς και η διερεύνηση των στάσεων τους. Υλικό και Μέθοδος: Η έρευνα ήταν συγχρονική και πραγματοποιήθηκε σε 141 νοσηλευτές που εργάζονταν σε δομές ψυχικής υγείας στην Αττική για το διάστημα Δεκεμβρίου 2018 - Φεβρουαρίου 2019. Για τη συλλογή των δεδομένων της έρευνας χρησιμοποιήθηκε ερωτηματολόγιο αυτοαναφοράς το οποίο περιελάβανε ένα δημογραφικό ερωτηματολόγιο και τέσσερεις ακόμα κλίμακες αυτοαξιολόγησης. Συγκεκριμένα, οι συμμετέχοντες συμπλήρωσαν την κλίμακα για τη μέτρηση της στάσης απέναντι στην επιθετικότητα των ασθενών (ATAS), την κλίμακα των αντιλήψεων σχετικά με τον επιπολασμό της επιθετικότητας των ασθενών (POPAS), την κλίμακα σχετικά με τις στάσεις των νοσηλευτών για την διαχείριση της επιθετικότητας και της βίας (MAVAS) και τέλος την κλίμακα της Minnesota για την ικανοποίηση από την εργασία (MSQ) Αποτελέσματα: Οι νοσηλευτές δήλωσαν, σε ποσοστό 90.8%, ότι έχουν βιώσει έστω και έναν τύπο επιθετικότητα από τους ασθενείς στο χώρο εργασίας τους κατά το προηγούμενο έτος. Συνολικά, οι νοσηλευτές θεωρούν συχνότερα την επιθετικότητα ως προσβλητική, καταστροφική και παρεμβατική και λιγότερο πιθανό ως μέσω επικοινωνίας. Η λεκτική επίθεση ήταν ο συχνότερος τύπος επιθετικότητας ενώ οι σεξουαλικές εκφοβιστικές και απόπειρες αυτοκτονίας ήταν λιγότερο συχνές. Οι συμμετέχοντες εξέφρασαν την ισχυρότερη συμφωνία τους με την ιδέα ότι οι εσωτερικοί παράγοντες ενισχύουν την επιθετικότητα των ασθενών, ενώ ως μέθοδο διαχείρισης της επιθετικότητας δήλωσαν τη χρήση φαρμακευτικής αγωγής και σωματικών περιορισμών ενώ είχαν μια ουδέτερη στάση απέναντι στη χρήση τεχνικών αποκλιμάκωσης. Συμπεράσματα: Ένα υψηλό ποσοστό νοσηλευτών είχε προσωπική εμπειρία διαφόρων μορφών επιθετικότητας των ασθενών. Η στάση των νοσηλευτών απέναντι στην επιθετικότητα των ασθενών επηρεάζει την επιλογή των στρατηγικών διαχείρισης των επιθέσεων γεγονός που καταδεικνύει την αναγκαιότητα εκπαιδευτικών προγραμμάτων. Πρέπει να πραγματοποιηθούν στοχευμένες προσπάθειες ερευνών με πολύπλευρες προσεγγίσεις, στον συγκεκριμένο τομέα, προς περαιτέρω διερεύνηση του φαινομένου.","Introduction: Research conducted internationally in mental health nurses reports at least once a physical attack by a patient during their career. Both the short and long term exposure to any form of violence has significant negative effects on staff, patients, their treatment and functioning of the organization. Aims/ Objectives: The purpose of this study was to identify the techniques of management of patients with aggressive behavior by mental health nurses as well as to investigate their attitudes. Material and Methods: This cross-sectional study was conducted on 141 nurses working in mental health structures in Athens, Greece, for the period December 2018 - February 2019. For the collection of research data used self-report questionnaire that included a demographic questionnaire and four even self-assessment scales. In particular, participants completed the Attitudes towards Patient Aggression scale (ATAS), the Perceptions of the Prevalence of Patient Aggression scale (POPAS), the Management of Aggression and Violence Attitude Scale (MAVAS) and the Minnesota Job Satisfaction Questionnaire (MSQ) Results: Mental health nurses stated in percentage 90.8% that have experienced even one type of aggression by patients at their workplace in the previous year. Overall, nurses consider aggression more often as offensive, destructive and intrusive and less likely as a means of communication. The verbal assault was the most common type of aggression while sexual intimidation and suicide attempts were less frequent. The participants expressed their strongest agreement with the idea that the internal factors reinforce the aggressiveness of patients, while as aggression management method declared using medication and physical restraints and had a neutral attitude towards the use de-escalation techniques. Discussion: A high proportion of nurses had a personal experience of various forms of patient aggression. The attitude of nurses towards patient aggression affects the choice of attack management strategies, which demonstrates the need for educational programs. Targeted multi-faceted research efforts in this field should be undertaken to further investigate the phenomenon."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Καταγραφή επιπολασμού και διερεύνηση των στάσεων και των τεχνικών διαχείρισης επιθετικής συμπεριφοράς ασθενών με ψυχικές διαταραχές από τους νοσηλευτές ψυχικής υγείας: Συγχρονική μελέτη"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Πελέκη Θεοδοσία","Peleki Theodosia"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Εισαγωγή: Έρευνες που έχουν πραγματοποιηθεί διεθνώς σε νοσηλευτές ψυχικής υγείας αναφέρουν τουλάχιστον μια φορά σωματική επίθεση από ασθενή κατά την διάρκεια της καριέρας τους. Τόσο η βραχυπρόθεσμη όσο και η μακροπρόθεσμη έκθεση σε οποιαδήποτε μορφή βίας έχει σημαντικά, αρνητικά, αποτελέσματα για το προσωπικό, τους ασθενείς, την θεραπεία τους αλλά και την ίδια την λειτουργία του οργανισμού. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η καταγραφή των τεχνικών διαχείρισης και αντιμετώπισης των ασθενών με επιθετική συμπεριφορά από τους νοσηλευτές ψυχικής υγείας καθώς και η διερεύνηση των στάσεων τους. Υλικό και Μέθοδος: Η έρευνα ήταν συγχρονική και πραγματοποιήθηκε σε 141 νοσηλευτές που εργάζονταν σε δομές ψυχικής υγείας στην Αττική για το διάστημα Δεκεμβρίου 2018 - Φεβρουαρίου 2019. Για τη συλλογή των δεδομένων της έρευνας χρησιμοποιήθηκε ερωτηματολόγιο αυτοαναφοράς το οποίο περιελάβανε ένα δημογραφικό ερωτηματολόγιο και τέσσερεις ακόμα κλίμακες αυτοαξιολόγησης. Συγκεκριμένα, οι συμμετέχοντες συμπλήρωσαν την κλίμακα για τη μέτρηση της στάσης απέναντι στην επιθετικότητα των ασθενών (ATAS), την κλίμακα των αντιλήψεων σχετικά με τον επιπολασμό της επιθετικότητας των ασθενών (POPAS), την κλίμακα σχετικά με τις στάσεις των νοσηλευτών για την διαχείριση της επιθετικότητας και της βίας (MAVAS) και τέλος την κλίμακα της Minnesota για την ικανοποίηση από την εργασία (MSQ) Αποτελέσματα: Οι νοσηλευτές δήλωσαν, σε ποσοστό 90.8%, ότι έχουν βιώσει έστω και έναν τύπο επιθετικότητα από τους ασθενείς στο χώρο εργασίας τους κατά το προηγούμενο έτος. Συνολικά, οι νοσηλευτές θεωρούν συχνότερα την επιθετικότητα ως προσβλητική, καταστροφική και παρεμβατική και λιγότερο πιθανό ως μέσω επικοινωνίας. Η λεκτική επίθεση ήταν ο συχνότερος τύπος επιθετικότητας ενώ οι σεξουαλικές εκφοβιστικές και απόπειρες αυτοκτονίας ήταν λιγότερο συχνές. Οι συμμετέχοντες εξέφρασαν την ισχυρότερη συμφωνία τους με την ιδέα ότι οι εσωτερικοί παράγοντες ενισχύουν την επιθετικότητα των ασθενών, ενώ ως μέθοδο διαχείρισης της επιθετικότητας δήλωσαν τη χρήση φαρμακευτικής αγωγής και σωματικών περιορισμών ενώ είχαν μια ουδέτερη στάση απέναντι στη χρήση τεχνικών αποκλιμάκωσης. Συμπεράσματα: Ένα υψηλό ποσοστό νοσηλευτών είχε προσωπική εμπειρία διαφόρων μορφών επιθετικότητας των ασθενών. Η στάση των νοσηλευτών απέναντι στην επιθετικότητα των ασθενών επηρεάζει την επιλογή των στρατηγικών διαχείρισης των επιθέσεων γεγονός που καταδεικνύει την αναγκαιότητα εκπαιδευτικών προγραμμάτων. Πρέπει να πραγματοποιηθούν στοχευμένες προσπάθειες ερευνών με πολύπλευρες προσεγγίσεις, στον συγκεκριμένο τομέα, προς περαιτέρω διερεύνηση του φαινομένου.","Introduction: Research conducted internationally in mental health nurses reports at least once a physical attack by a patient during their career. Both the short and long term exposure to any form of violence has significant negative effects on staff, patients, their treatment and functioning of the organization. Aims/ Objectives: The purpose of this study was to identify the techniques of management of patients with aggressive behavior by mental health nurses as well as to investigate their attitudes. Material and Methods: This cross-sectional study was conducted on 141 nurses working in mental health structures in Athens, Greece, for the period December 2018 - February 2019. For the collection of research data used self-report questionnaire that included a demographic questionnaire and four even self-assessment scales. In particular, participants completed the Attitudes towards Patient Aggression scale (ATAS), the Perceptions of the Prevalence of Patient Aggression scale (POPAS), the Management of Aggression and Violence Attitude Scale (MAVAS) and the Minnesota Job Satisfaction Questionnaire (MSQ) Results: Mental health nurses stated in percentage 90.8% that have experienced even one type of aggression by patients at their workplace in the previous year. Overall, nurses consider aggression more often as offensive, destructive and intrusive and less likely as a means of communication. The verbal assault was the most common type of aggression while sexual intimidation and suicide attempts were less frequent. The participants expressed their strongest agreement with the idea that the internal factors reinforce the aggressiveness of patients, while as aggression management method declared using medication and physical restraints and had a neutral attitude towards the use de-escalation techniques. Discussion: A high proportion of nurses had a personal experience of various forms of patient aggression. The attitude of nurses towards patient aggression affects the choice of attack management strategies, which demonstrates the need for educational programs. Targeted multi-faceted research efforts in this field should be undertaken to further investigate the phenomenon."],"dc:identifier":["uoadl:2877332","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2877332"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Καταγραφή επιπολασμού και διερεύνηση των στάσεων και των τεχνικών διαχείρισης επιθετικής συμπεριφοράς ασθενών με ψυχικές διαταραχές από τους νοσηλευτές ψυχικής υγείας: Συγχρονική μελέτη"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:35:36Z"}