{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2877343"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2877343","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Λεϊσμανίαση στον πληθυσμό της Κύπρου. Αναδρομική μελέτη 2005-2018","abstract":"Γενική περιγραφή του θέματος: Η λεϊσμανίαση είναι παρασιτική νόσος που οφείλεται σε πρωτόζωα του γένους Leishmania και μεταδίδεται με το δείγμα του θυληκού φλεβοτόμου. Είναι ενδημικό σε 97 χώρες παγκοσμίος με 700.000-1.000.000 νέες περιπτώσεις και 20.000-30.000 θανάτους ετησίως. Στην Κύπρο η λεϊσμανίαση ήταν διαδεδομένη πρίν το 1945. Δύο εκστρατείες είχαν ως αποτέλεσμα την καταστροφή των διαβιβαστών και των ξενιστών της νόσου και μόνο λίγες περιπτώσεις αναφέρθηκαν μέχρι το 2005. Από τότε καταγράφηκε αυξημένος αριθμός νέων κρουσμάτων λεϊσμανίασης στην Κύπρο. Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η περιγραφή των κλινικών και επιδημιολογικών χαρακτηριστικών της λεϊσμανίας στην Κύπρο και η αξιολόγηση της παρούσας κατάστασης και εξέτασης της δυνατότητας επιδείνωσης του προβλήματος. Μέθοδοι: Αναδρομική μελέτη των περιστατικών λεϊσμανίασης που καταγράφηκαν στον πληθυσμό της Κύπρου κατά την περίοδο 2005-2018. Τα δεδομένα λήφθηκαν απο το Υπουργείο Υγείας της Κύπρου, το Εργαστήριο Κτηνιατρικών Υπηρεσιών και του ατομικούς φακέλους των ασθενών.Συγκεντρώθηκαν δημογραφικά δεδομένα, κλινικά στοιχεία, εργαστηριακά ευρήματα, θεραπεία και στοιχεία για την έκβαση της νόσου. Αποτελέσματα: Μεταξύ 2005-2018, καταγράφηκαν 38 περιπτώσεις ανθρώπινης λεϊσμανίασης. 28 αυτόχθονες και 10 εισαγόμενες που αφορούσαν Σύριους πρόσφυγες. Καταγράφηκαν 10 σπλαχνικές λεϊσμανιάσεις, όλα αυτόχθονα περιστατικά, εκ των οποίων οι 6 σε παιδιά. Δερματική λεϊσμανίαση παρατηρήθηκε τόσο στο τοπικό πληθυσμό (18 περιπτώσεις) όσο και σε πρόσφυγες (10). Ο διάμεσος χρόνος από την εμφάνιση των συμπτωμάτων μέχρι τη διάγνωση της ΣΛ ήταν 38 ημέρες έναντι 180 ημερών για τη διάγνωση ΔΛ. Ανθρωπονοτική Leishmania donovani-MON37 εντοπίστηκαν σε αυτόχθονες περιπτώσεις ενώ ανθρωπονοτική Leishmania tropica εντοπίστηκε σε πρόσφυγες.4 από τις 6 παιδιατρικές ΣΛ (66%) ανέπτυξαν αιμοφαγοκυτταρικό σύνδρομο. Συμπεράσματα: Αν και η λεϊσμανίαση είναι μια σπάνια νόσος στην Κύπρο παραμένει ένα σοβαρό πρόβλημα δημόσιας υγείας. Λόγω της καθυστερημένης διάγνωσης της ΔΛ έναντι της ΣΛ, η δερματική μορφή θεωρείται σημαντικός παράγοντας κινδύνου για μετάδοση. Συνεπώς, απαιτείται η εκπαίδευση των γιατρών, ώστε να επιτυγχάνεται η έγκαιρη διάγνωση. Η εισαγωγή του ανθρωπονοτικού L. tropica στο νησί μπορεί να αποτελέσει πρόσθετο πρόβλημα εάν μεταδοθεί στον τοπικό πληθυσμό λόγω της ομοιότητας των κλιματολογικών συνθηκών με τη Συρία και της παρουσίας στο κατάλληλων φορέων για μετάδοση. Κρίνεται αναγκαία η παρακολούθηση του παθογόνου και της περαιτέρω εξέλιξης της νόσου.","abstract_html":"Γενική περιγραφή του θέματος: Η λεϊσμανίαση είναι παρασιτική νόσος που οφείλεται σε πρωτόζωα του γένους Leishmania και μεταδίδεται με το δείγμα του θυληκού φλεβοτόμου. Είναι ενδημικό σε 97 χώρες παγκοσμίος με 700.000-1.000.000 νέες περιπτώσεις και 20.000-30.000 θανάτους ετησίως. Στην Κύπρο η λεϊσμανίαση ήταν διαδεδομένη πρίν το 1945. Δύο εκστρατείες είχαν ως αποτέλεσμα την καταστροφή των διαβιβαστών και των ξενιστών της νόσου και μόνο λίγες περιπτώσεις αναφέρθηκαν μέχρι το 2005. Από τότε καταγράφηκε αυξημένος αριθμός νέων κρουσμάτων λεϊσμανίασης στην Κύπρο. Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η περιγραφή των κλινικών και επιδημιολογικών χαρακτηριστικών της λεϊσμανίας στην Κύπρο και η αξιολόγηση της παρούσας κατάστασης και εξέτασης της δυνατότητας επιδείνωσης του προβλήματος. Μέθοδοι: Αναδρομική μελέτη των περιστατικών λεϊσμανίασης που καταγράφηκαν στον πληθυσμό της Κύπρου κατά την περίοδο 2005-2018. Τα δεδομένα λήφθηκαν απο το Υπουργείο Υγείας της Κύπρου, το Εργαστήριο Κτηνιατρικών Υπηρεσιών και του ατομικούς φακέλους των ασθενών.Συγκεντρώθηκαν δημογραφικά δεδομένα, κλινικά στοιχεία, εργαστηριακά ευρήματα, θεραπεία και στοιχεία για την έκβαση της νόσου. Αποτελέσματα: Μεταξύ 2005-2018, καταγράφηκαν 38 περιπτώσεις ανθρώπινης λεϊσμανίασης. 28 αυτόχθονες και 10 εισαγόμενες που αφορούσαν Σύριους πρόσφυγες. Καταγράφηκαν 10 σπλαχνικές λεϊσμανιάσεις, όλα αυτόχθονα περιστατικά, εκ των οποίων οι 6 σε παιδιά. Δερματική λεϊσμανίαση παρατηρήθηκε τόσο στο τοπικό πληθυσμό (18 περιπτώσεις) όσο και σε πρόσφυγες (10). Ο διάμεσος χρόνος από την εμφάνιση των συμπτωμάτων μέχρι τη διάγνωση της ΣΛ ήταν 38 ημέρες έναντι 180 ημερών για τη διάγνωση ΔΛ. Ανθρωπονοτική Leishmania donovani-MON37 εντοπίστηκαν σε αυτόχθονες περιπτώσεις ενώ ανθρωπονοτική Leishmania tropica εντοπίστηκε σε πρόσφυγες.4 από τις 6 παιδιατρικές ΣΛ (66%) ανέπτυξαν αιμοφαγοκυτταρικό σύνδρομο. Συμπεράσματα: Αν και η λεϊσμανίαση είναι μια σπάνια νόσος στην Κύπρο παραμένει ένα σοβαρό πρόβλημα δημόσιας υγείας. Λόγω της καθυστερημένης διάγνωσης της ΔΛ έναντι της ΣΛ, η δερματική μορφή θεωρείται σημαντικός παράγοντας κινδύνου για μετάδοση. Συνεπώς, απαιτείται η εκπαίδευση των γιατρών, ώστε να επιτυγχάνεται η έγκαιρη διάγνωση. Η εισαγωγή του ανθρωπονοτικού L. tropica στο νησί μπορεί να αποτελέσει πρόσθετο πρόβλημα εάν μεταδοθεί στον τοπικό πληθυσμό λόγω της ομοιότητας των κλιματολογικών συνθηκών με τη Συρία και της παρουσίας στο κατάλληλων φορέων για μετάδοση. Κρίνεται αναγκαία η παρακολούθηση του παθογόνου και της περαιτέρω εξέλιξης της νόσου.","abstract_has_math":false,"creators":["Μακαρίου Ιωάννης","Makariou Ioannis"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:35:36Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2877343"],"render_values":[{"text":"uoadl:2877343","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2877343","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2877343","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2877343","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μακαρίου Ιωάννης","Makariou Ioannis"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2877343","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2877343"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Γενική περιγραφή του θέματος: Η λεϊσμανίαση είναι παρασιτική νόσος που οφείλεται σε πρωτόζωα του γένους Leishmania και μεταδίδεται με το δείγμα του θυληκού φλεβοτόμου. Είναι ενδημικό σε 97 χώρες παγκοσμίος με 700.000-1.000.000 νέες περιπτώσεις και 20.000-30.000 θανάτους ετησίως. Στην Κύπρο η λεϊσμανίαση ήταν διαδεδομένη πρίν το 1945. Δύο εκστρατείες είχαν ως αποτέλεσμα την καταστροφή των διαβιβαστών και των ξενιστών της νόσου και μόνο λίγες περιπτώσεις αναφέρθηκαν μέχρι το 2005. Από τότε καταγράφηκε αυξημένος αριθμός νέων κρουσμάτων λεϊσμανίασης στην Κύπρο. Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η περιγραφή των κλινικών και επιδημιολογικών χαρακτηριστικών της λεϊσμανίας στην Κύπρο και η αξιολόγηση της παρούσας κατάστασης και εξέτασης της δυνατότητας επιδείνωσης του προβλήματος. Μέθοδοι: Αναδρομική μελέτη των περιστατικών λεϊσμανίασης που καταγράφηκαν στον πληθυσμό της Κύπρου κατά την περίοδο 2005-2018. Τα δεδομένα λήφθηκαν απο το Υπουργείο Υγείας της Κύπρου, το Εργαστήριο Κτηνιατρικών Υπηρεσιών και του ατομικούς φακέλους των ασθενών.Συγκεντρώθηκαν δημογραφικά δεδομένα, κλινικά στοιχεία, εργαστηριακά ευρήματα, θεραπεία και στοιχεία για την έκβαση της νόσου. Αποτελέσματα: Μεταξύ 2005-2018, καταγράφηκαν 38 περιπτώσεις ανθρώπινης λεϊσμανίασης. 28 αυτόχθονες και 10 εισαγόμενες που αφορούσαν Σύριους πρόσφυγες. Καταγράφηκαν 10 σπλαχνικές λεϊσμανιάσεις, όλα αυτόχθονα περιστατικά, εκ των οποίων οι 6 σε παιδιά. Δερματική λεϊσμανίαση παρατηρήθηκε τόσο στο τοπικό πληθυσμό (18 περιπτώσεις) όσο και σε πρόσφυγες (10). Ο διάμεσος χρόνος από την εμφάνιση των συμπτωμάτων μέχρι τη διάγνωση της ΣΛ ήταν 38 ημέρες έναντι 180 ημερών για τη διάγνωση ΔΛ. Ανθρωπονοτική Leishmania donovani-MON37 εντοπίστηκαν σε αυτόχθονες περιπτώσεις ενώ ανθρωπονοτική Leishmania tropica εντοπίστηκε σε πρόσφυγες.4 από τις 6 παιδιατρικές ΣΛ (66%) ανέπτυξαν αιμοφαγοκυτταρικό σύνδρομο. Συμπεράσματα: Αν και η λεϊσμανίαση είναι μια σπάνια νόσος στην Κύπρο παραμένει ένα σοβαρό πρόβλημα δημόσιας υγείας. Λόγω της καθυστερημένης διάγνωσης της ΔΛ έναντι της ΣΛ, η δερματική μορφή θεωρείται σημαντικός παράγοντας κινδύνου για μετάδοση. Συνεπώς, απαιτείται η εκπαίδευση των γιατρών, ώστε να επιτυγχάνεται η έγκαιρη διάγνωση. Η εισαγωγή του ανθρωπονοτικού L. tropica στο νησί μπορεί να αποτελέσει πρόσθετο πρόβλημα εάν μεταδοθεί στον τοπικό πληθυσμό λόγω της ομοιότητας των κλιματολογικών συνθηκών με τη Συρία και της παρουσίας στο κατάλληλων φορέων για μετάδοση. Κρίνεται αναγκαία η παρακολούθηση του παθογόνου και της περαιτέρω εξέλιξης της νόσου.","Background: Leishmaniasis is a vector-borne disease caused by an intracellural parasite transmitted to humans by the bite of the female sandfly. It is endemic in 97 countries worldwide with 700 000-1 000 000 new cases and 20 000- 30 000 deaths every year. In Cyprus leishmaniasis was prevalent before 1945.Two campaigns resulted the destruction of reservoir hosts and vectors and only few cases where reported until 2005. Since then an increased number of new leishmaniasis cases in humans have been reported in Cyprus. The aim of this study is to describe the clinical and epidemiological characteristics of leishmaniasis in Cyprus and evaluate the current and future aspects of the problem. Methods: We retrospectively reviewed all leishmaniasis cases recorded in the population of Cyprus during the period 2005-2018. Data were accessed from Cyprus Ministry of Health, the Veterinary Services Laboratory and medical records. Demographic, clinical, laboratory and diagnostic findings as well as treatment and outcome data were collected. Results: Between 2005-2018, 38 cases of human leishmaniasis were recorded. 28 autochthonous and 10 imported cases by Syrian refugees.10 visceral cases were detected in local population. 6 visceral cases were diagnosed in children. Cutaneous leishmaniasis occurred in both local population (18 cases) and refugees (10). Median time from onset of symptoms to diagnosis of VL was 38 days vs CL 180 days. Anthroponotic Leishmania donovani-MON37 was identified in autochthonous cases while anthroponotic Leishmania tropica was identified in refugee cases. 4 out 6 pediatric (66%) visceral cases developed hemophagocytic lymphohistiocytosis syndrome. Conclusion: Despite leishmaniasis is a rare disease in Cyprus it remains a serious problem of public health. Because of the delayed diagnosis of CL versus VL, the cutaneous form is considered a major risk factor for transmission. Therefore training of the physicians is required so that earlier diagnosis is achieved. The importation of anthroponotic L. tropica may become an additional problem if it becomes transmissible to the local population given the similarity of climatic conditions with Syria and the presence of competent vectors for transmission. Continuous surveillance of the pathogen and the disease is required."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Λεϊσμανίαση στον πληθυσμό της Κύπρου. Αναδρομική μελέτη 2005-2018"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μακαρίου Ιωάννης","Makariou Ioannis"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Γενική περιγραφή του θέματος: Η λεϊσμανίαση είναι παρασιτική νόσος που οφείλεται σε πρωτόζωα του γένους Leishmania και μεταδίδεται με το δείγμα του θυληκού φλεβοτόμου. Είναι ενδημικό σε 97 χώρες παγκοσμίος με 700.000-1.000.000 νέες περιπτώσεις και 20.000-30.000 θανάτους ετησίως. Στην Κύπρο η λεϊσμανίαση ήταν διαδεδομένη πρίν το 1945. Δύο εκστρατείες είχαν ως αποτέλεσμα την καταστροφή των διαβιβαστών και των ξενιστών της νόσου και μόνο λίγες περιπτώσεις αναφέρθηκαν μέχρι το 2005. Από τότε καταγράφηκε αυξημένος αριθμός νέων κρουσμάτων λεϊσμανίασης στην Κύπρο. Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η περιγραφή των κλινικών και επιδημιολογικών χαρακτηριστικών της λεϊσμανίας στην Κύπρο και η αξιολόγηση της παρούσας κατάστασης και εξέτασης της δυνατότητας επιδείνωσης του προβλήματος. Μέθοδοι: Αναδρομική μελέτη των περιστατικών λεϊσμανίασης που καταγράφηκαν στον πληθυσμό της Κύπρου κατά την περίοδο 2005-2018. Τα δεδομένα λήφθηκαν απο το Υπουργείο Υγείας της Κύπρου, το Εργαστήριο Κτηνιατρικών Υπηρεσιών και του ατομικούς φακέλους των ασθενών.Συγκεντρώθηκαν δημογραφικά δεδομένα, κλινικά στοιχεία, εργαστηριακά ευρήματα, θεραπεία και στοιχεία για την έκβαση της νόσου. Αποτελέσματα: Μεταξύ 2005-2018, καταγράφηκαν 38 περιπτώσεις ανθρώπινης λεϊσμανίασης. 28 αυτόχθονες και 10 εισαγόμενες που αφορούσαν Σύριους πρόσφυγες. Καταγράφηκαν 10 σπλαχνικές λεϊσμανιάσεις, όλα αυτόχθονα περιστατικά, εκ των οποίων οι 6 σε παιδιά. Δερματική λεϊσμανίαση παρατηρήθηκε τόσο στο τοπικό πληθυσμό (18 περιπτώσεις) όσο και σε πρόσφυγες (10). Ο διάμεσος χρόνος από την εμφάνιση των συμπτωμάτων μέχρι τη διάγνωση της ΣΛ ήταν 38 ημέρες έναντι 180 ημερών για τη διάγνωση ΔΛ. Ανθρωπονοτική Leishmania donovani-MON37 εντοπίστηκαν σε αυτόχθονες περιπτώσεις ενώ ανθρωπονοτική Leishmania tropica εντοπίστηκε σε πρόσφυγες.4 από τις 6 παιδιατρικές ΣΛ (66%) ανέπτυξαν αιμοφαγοκυτταρικό σύνδρομο. Συμπεράσματα: Αν και η λεϊσμανίαση είναι μια σπάνια νόσος στην Κύπρο παραμένει ένα σοβαρό πρόβλημα δημόσιας υγείας. Λόγω της καθυστερημένης διάγνωσης της ΔΛ έναντι της ΣΛ, η δερματική μορφή θεωρείται σημαντικός παράγοντας κινδύνου για μετάδοση. Συνεπώς, απαιτείται η εκπαίδευση των γιατρών, ώστε να επιτυγχάνεται η έγκαιρη διάγνωση. Η εισαγωγή του ανθρωπονοτικού L. tropica στο νησί μπορεί να αποτελέσει πρόσθετο πρόβλημα εάν μεταδοθεί στον τοπικό πληθυσμό λόγω της ομοιότητας των κλιματολογικών συνθηκών με τη Συρία και της παρουσίας στο κατάλληλων φορέων για μετάδοση. Κρίνεται αναγκαία η παρακολούθηση του παθογόνου και της περαιτέρω εξέλιξης της νόσου.","Background: Leishmaniasis is a vector-borne disease caused by an intracellural parasite transmitted to humans by the bite of the female sandfly. It is endemic in 97 countries worldwide with 700 000-1 000 000 new cases and 20 000- 30 000 deaths every year. In Cyprus leishmaniasis was prevalent before 1945.Two campaigns resulted the destruction of reservoir hosts and vectors and only few cases where reported until 2005. Since then an increased number of new leishmaniasis cases in humans have been reported in Cyprus. The aim of this study is to describe the clinical and epidemiological characteristics of leishmaniasis in Cyprus and evaluate the current and future aspects of the problem. Methods: We retrospectively reviewed all leishmaniasis cases recorded in the population of Cyprus during the period 2005-2018. Data were accessed from Cyprus Ministry of Health, the Veterinary Services Laboratory and medical records. Demographic, clinical, laboratory and diagnostic findings as well as treatment and outcome data were collected. Results: Between 2005-2018, 38 cases of human leishmaniasis were recorded. 28 autochthonous and 10 imported cases by Syrian refugees.10 visceral cases were detected in local population. 6 visceral cases were diagnosed in children. Cutaneous leishmaniasis occurred in both local population (18 cases) and refugees (10). Median time from onset of symptoms to diagnosis of VL was 38 days vs CL 180 days. Anthroponotic Leishmania donovani-MON37 was identified in autochthonous cases while anthroponotic Leishmania tropica was identified in refugee cases. 4 out 6 pediatric (66%) visceral cases developed hemophagocytic lymphohistiocytosis syndrome. Conclusion: Despite leishmaniasis is a rare disease in Cyprus it remains a serious problem of public health. Because of the delayed diagnosis of CL versus VL, the cutaneous form is considered a major risk factor for transmission. Therefore training of the physicians is required so that earlier diagnosis is achieved. The importation of anthroponotic L. tropica may become an additional problem if it becomes transmissible to the local population given the similarity of climatic conditions with Syria and the presence of competent vectors for transmission. Continuous surveillance of the pathogen and the disease is required."],"dc:identifier":["uoadl:2877343","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2877343"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Λεϊσμανίαση στον πληθυσμό της Κύπρου. Αναδρομική μελέτη 2005-2018"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:35:36Z"}