{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2877663"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2877663","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Το σχολείο ως \"οργανισμός που μαθαίνει\" και Επαγγελματικές Κοινότητες Μάθησης \"Η συνεργατική κουλτούρα ως παράγοντας επαγγελματικής ανάπτυξης των εκπαιδευτικών: ο ρόλος του διευθυντή\"","abstract":"Περίληψη Από τα μέσα της δεκαετίας του '80, πολλές έρευνες έχουν δείξει ότι οι κουλτούρες συνεργασίας δεν είναι απλώς μια πολυτέλεια, αλλά έχουν μια θετική και συστηματική σύνδεση με την αποτελεσματικότητα των εκπαιδευτικών. Οι συνεργατικές σχολικές κουλτούρες θεωρούνται όλο και περισσότερο απαραίτητες για πιο αποτελεσματικά σχολεία.Η ανάπτυξη ενδοσχολικών συνεργατικών πρακτικών εξυπηρετεί τις ανάγκες τόσο της οργανωμένης κοινότητας μάθησης όσο και του εξελισσόμενου εκπαιδευτικού συστήματος. Ένας από τους κυριότερους βασικούς παράγοντες διαμόρφωσης της συνεργατικής κουλτούρας είναι ο διευθυντής/ηγέτης της σχολικής μονάδας ο οποίος καλείται να ανταποκριθεί στις σύγχρονες απαιτήσεις της σχολικής μονάδας και να μετασχηματίσει, σε συνεργασία με τους εκπαιδευτικούς, τον σχολικό οργανισμό σε μια επαγγελματική κοινότητα μάθησης για όλους. Στην παρούσα διπλωματική εργασία μελετήθηκαν οι αντιλήψεις των εκπαιδευτικών πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης για τη συνεργατική σχολική κουλτούρα ως παράγοντα επαγγελματικής ανάπτυξης και ο ρόλος του διευθυντή στη διαμόρφωσή της. Ειδικότερος στόχος της έρευνας ήταν η διερεύνηση της υφιστάμενης συνεργατικής κουλτούρας αναφορικά και με τον ρόλο του διευθυντή. Τα αποτελέσματα δείχνουν τις θετικές αντιλήψεις των εκπαιδευτικών για την κουλτούρα συνεργασίας και αναγνωρίζουν τον σημαντικό ρόλο της διεύθυνσης του σχολείου στο «χτίσιμο» της κουλτούρας συνεργασίας στο σχολείο. Επίσης δείχνουν ότι, ενώ υπάρχουν κάποια χαρακτηριστικά της συνεργατικής κουλτούρας στα σχολεία τους, η ισχύουσα νοοτροπία είναι αυτή του ατομισμού και της απομόνωσης.","abstract_html":"Περίληψη Από τα μέσα της δεκαετίας του &#x27;80, πολλές έρευνες έχουν δείξει ότι οι κουλτούρες συνεργασίας δεν είναι απλώς μια πολυτέλεια, αλλά έχουν μια θετική και συστηματική σύνδεση με την αποτελεσματικότητα των εκπαιδευτικών. Οι συνεργατικές σχολικές κουλτούρες θεωρούνται όλο και περισσότερο απαραίτητες για πιο αποτελεσματικά σχολεία.Η ανάπτυξη ενδοσχολικών συνεργατικών πρακτικών εξυπηρετεί τις ανάγκες τόσο της οργανωμένης κοινότητας μάθησης όσο και του εξελισσόμενου εκπαιδευτικού συστήματος. Ένας από τους κυριότερους βασικούς παράγοντες διαμόρφωσης της συνεργατικής κουλτούρας είναι ο διευθυντής/ηγέτης της σχολικής μονάδας ο οποίος καλείται να ανταποκριθεί στις σύγχρονες απαιτήσεις της σχολικής μονάδας και να μετασχηματίσει, σε συνεργασία με τους εκπαιδευτικούς, τον σχολικό οργανισμό σε μια επαγγελματική κοινότητα μάθησης για όλους. Στην παρούσα διπλωματική εργασία μελετήθηκαν οι αντιλήψεις των εκπαιδευτικών πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης για τη συνεργατική σχολική κουλτούρα ως παράγοντα επαγγελματικής ανάπτυξης και ο ρόλος του διευθυντή στη διαμόρφωσή της. Ειδικότερος στόχος της έρευνας ήταν η διερεύνηση της υφιστάμενης συνεργατικής κουλτούρας αναφορικά και με τον ρόλο του διευθυντή. Τα αποτελέσματα δείχνουν τις θετικές αντιλήψεις των εκπαιδευτικών για την κουλτούρα συνεργασίας και αναγνωρίζουν τον σημαντικό ρόλο της διεύθυνσης του σχολείου στο «χτίσιμο» της κουλτούρας συνεργασίας στο σχολείο. Επίσης δείχνουν ότι, ενώ υπάρχουν κάποια χαρακτηριστικά της συνεργατικής κουλτούρας στα σχολεία τους, η ισχύουσα νοοτροπία είναι αυτή του ατομισμού και της απομόνωσης.","abstract_has_math":false,"creators":["Μυλωνά Μαρία","Milona Maria"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:35:38Z","subjects":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2877663"],"render_values":[{"text":"uoadl:2877663","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2877663","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2877663","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2877663","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μυλωνά Μαρία","Milona Maria"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2877663","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2877663"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Περίληψη Από τα μέσα της δεκαετίας του '80, πολλές έρευνες έχουν δείξει ότι οι κουλτούρες συνεργασίας δεν είναι απλώς μια πολυτέλεια, αλλά έχουν μια θετική και συστηματική σύνδεση με την αποτελεσματικότητα των εκπαιδευτικών. Οι συνεργατικές σχολικές κουλτούρες θεωρούνται όλο και περισσότερο απαραίτητες για πιο αποτελεσματικά σχολεία.Η ανάπτυξη ενδοσχολικών συνεργατικών πρακτικών εξυπηρετεί τις ανάγκες τόσο της οργανωμένης κοινότητας μάθησης όσο και του εξελισσόμενου εκπαιδευτικού συστήματος. Ένας από τους κυριότερους βασικούς παράγοντες διαμόρφωσης της συνεργατικής κουλτούρας είναι ο διευθυντής/ηγέτης της σχολικής μονάδας ο οποίος καλείται να ανταποκριθεί στις σύγχρονες απαιτήσεις της σχολικής μονάδας και να μετασχηματίσει, σε συνεργασία με τους εκπαιδευτικούς, τον σχολικό οργανισμό σε μια επαγγελματική κοινότητα μάθησης για όλους. Στην παρούσα διπλωματική εργασία μελετήθηκαν οι αντιλήψεις των εκπαιδευτικών πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης για τη συνεργατική σχολική κουλτούρα ως παράγοντα επαγγελματικής ανάπτυξης και ο ρόλος του διευθυντή στη διαμόρφωσή της. Ειδικότερος στόχος της έρευνας ήταν η διερεύνηση της υφιστάμενης συνεργατικής κουλτούρας αναφορικά και με τον ρόλο του διευθυντή. Τα αποτελέσματα δείχνουν τις θετικές αντιλήψεις των εκπαιδευτικών για την κουλτούρα συνεργασίας και αναγνωρίζουν τον σημαντικό ρόλο της διεύθυνσης του σχολείου στο «χτίσιμο» της κουλτούρας συνεργασίας στο σχολείο. Επίσης δείχνουν ότι, ενώ υπάρχουν κάποια χαρακτηριστικά της συνεργατικής κουλτούρας στα σχολεία τους, η ισχύουσα νοοτροπία είναι αυτή του ατομισμού και της απομόνωσης.","Abstract Since the mid-1980s a substantial body of research has demonstrated that a culture of collaboration has a positive and systematic connection with the effectiveness among educators. Collaborative school cultures are considered increasingly indispensable for successful schools. The development of in-school collaborative practices serves the needs of the organised learning community as well as the developing education system. One of the most important factors in the development of a collaborative culture is the leader of the school, who is called upon to respond to modern school demands and transform, in collaboration with the teachers, the organisation into a professional and all-inclusive learning community. This thesis has examined the perceptions of teachers in primary education with regards to collaborative school culture as an element of professional development and the role of the school manager in its formation. A specific aim of the research is the exploration of the existing culture of collaboration with reference to the role of the school leader. The results of the research indicate positive attitudes amongst teachers as far as a culture of collaboration is concerned, and a recognition of the key role that school management has in fostering such a culture in the school. The results also show that whilst elements of a collaborative culture exist in the schools, the prevailing mentality is that of individualism and segregation."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Το σχολείο ως \"οργανισμός που μαθαίνει\" και Επαγγελματικές Κοινότητες Μάθησης \"Η συνεργατική κουλτούρα ως παράγοντας επαγγελματικής ανάπτυξης των εκπαιδευτικών: ο ρόλος του διευθυντή\""]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μυλωνά Μαρία","Milona Maria"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Περίληψη Από τα μέσα της δεκαετίας του '80, πολλές έρευνες έχουν δείξει ότι οι κουλτούρες συνεργασίας δεν είναι απλώς μια πολυτέλεια, αλλά έχουν μια θετική και συστηματική σύνδεση με την αποτελεσματικότητα των εκπαιδευτικών. Οι συνεργατικές σχολικές κουλτούρες θεωρούνται όλο και περισσότερο απαραίτητες για πιο αποτελεσματικά σχολεία.Η ανάπτυξη ενδοσχολικών συνεργατικών πρακτικών εξυπηρετεί τις ανάγκες τόσο της οργανωμένης κοινότητας μάθησης όσο και του εξελισσόμενου εκπαιδευτικού συστήματος. Ένας από τους κυριότερους βασικούς παράγοντες διαμόρφωσης της συνεργατικής κουλτούρας είναι ο διευθυντής/ηγέτης της σχολικής μονάδας ο οποίος καλείται να ανταποκριθεί στις σύγχρονες απαιτήσεις της σχολικής μονάδας και να μετασχηματίσει, σε συνεργασία με τους εκπαιδευτικούς, τον σχολικό οργανισμό σε μια επαγγελματική κοινότητα μάθησης για όλους. Στην παρούσα διπλωματική εργασία μελετήθηκαν οι αντιλήψεις των εκπαιδευτικών πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης για τη συνεργατική σχολική κουλτούρα ως παράγοντα επαγγελματικής ανάπτυξης και ο ρόλος του διευθυντή στη διαμόρφωσή της. Ειδικότερος στόχος της έρευνας ήταν η διερεύνηση της υφιστάμενης συνεργατικής κουλτούρας αναφορικά και με τον ρόλο του διευθυντή. Τα αποτελέσματα δείχνουν τις θετικές αντιλήψεις των εκπαιδευτικών για την κουλτούρα συνεργασίας και αναγνωρίζουν τον σημαντικό ρόλο της διεύθυνσης του σχολείου στο «χτίσιμο» της κουλτούρας συνεργασίας στο σχολείο. Επίσης δείχνουν ότι, ενώ υπάρχουν κάποια χαρακτηριστικά της συνεργατικής κουλτούρας στα σχολεία τους, η ισχύουσα νοοτροπία είναι αυτή του ατομισμού και της απομόνωσης.","Abstract Since the mid-1980s a substantial body of research has demonstrated that a culture of collaboration has a positive and systematic connection with the effectiveness among educators. Collaborative school cultures are considered increasingly indispensable for successful schools. The development of in-school collaborative practices serves the needs of the organised learning community as well as the developing education system. One of the most important factors in the development of a collaborative culture is the leader of the school, who is called upon to respond to modern school demands and transform, in collaboration with the teachers, the organisation into a professional and all-inclusive learning community. This thesis has examined the perceptions of teachers in primary education with regards to collaborative school culture as an element of professional development and the role of the school manager in its formation. A specific aim of the research is the exploration of the existing culture of collaboration with reference to the role of the school leader. The results of the research indicate positive attitudes amongst teachers as far as a culture of collaboration is concerned, and a recognition of the key role that school management has in fostering such a culture in the school. The results also show that whilst elements of a collaborative culture exist in the schools, the prevailing mentality is that of individualism and segregation."],"dc:identifier":["uoadl:2877663","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2877663"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"],"dc:title":["Το σχολείο ως \"οργανισμός που μαθαίνει\" και Επαγγελματικές Κοινότητες Μάθησης \"Η συνεργατική κουλτούρα ως παράγοντας επαγγελματικής ανάπτυξης των εκπαιδευτικών: ο ρόλος του διευθυντή\""],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:35:38Z"}