{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2877684"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2877684","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ενισχύοντας τις προσπάθειες του οικογενειακού συτήματος: Ένα θεραπευτικό ψυχοκεπαιδευτικό πρόγραμμα παρέμβασης για γονείς παιδιών με ΔΑΦ.","abstract":"Οι οικογένειες των παιδιών με Διαταραχή Αυτιστικού Φάσματος (ΔΑΦ) βιώνουν υψηλά επίπεδα άγχους στην καθημερινότητά τους, γεγονός που αποδίδεται κυρίως στις δυσκολίες που το παιδί αντιμετωπίζει σε κοινωνικό, επικοινωνιακό και συμπεριφορικό επίπεδο. Επίσης, ο γονικός ρόλος και η συζυγική σχέση του ζεύγους επηρεάζονται άμεσα από την παρουσία του παιδιού με ΔΑΦ στην οικογένεια (Γενά, 2017). Η ψυχοεκπαίδευση αφορά σε μία συμπεριφορική θεραπευτική παρέμβαση, που αξιοποιεί διδακτικές και ψυχοθεραπευτικές διαδικασίες, που στοχεύουν στην ενημέρωση της οικογένειας σχετικά με τη διαταραχή, καθώς και στη διδασκαλία δεξιοτήτων επικοινωνίας και επίλυσης προβλήματος (Tsiouri et al., 2015). Σκοπός της παρούσας έρευνας ήταν η ποιοτική και ποσοτική διερεύνηση της αποτελεσματικότητας ενός ψυχοεκπαιδευτικού προγράμματος παρέμβασης, βασισμένο στο πρωτόκολλο συμπεριφορικής θεραπείας της οικογένειας που αναπτύχθηκε από τους Ian Falloon και Liberman (1983), σε γονείς παιδιών με ΔΑΦ. Οι συμμετέχοντες στην ομάδα ψυχοεκπαίδευσης ήταν τρία ζευγάρια γονέων παιδιών με διάγνωση ΔΑΦ. Η παρέμβαση διεξήχθη στο διάστημα Μαρτίου-Δεκεμβρίου 2018, και πραγματοποιήθηκαν 10 δίωρες συναντήσεις. Βάσει της ποιοτικής ανάλυσης των αναφορών των γονέων προκύπτει πως μέσω του προγράμματος ψυχοεκπαίδευσης, οι γονείς απέκτησαν: α) ορθότερη αντίληψη για τη φύση της ΔΑΦ, β) καλύτερη επίγνωση για τις έννοιες «κοινωνικό στίγμα» και «αυτοστιγματισμός» και γ) ενημερότητα για το πώς να αντιμετωπίζουν προβλήματα επικοινωνίας με τους οικείους τους, δ) κοινωνική δικτύωση μεταξύ μελών της ομάδας, ε) θετική εμπειρία από τη συμμετοχή στο ομαδικό πλαίσιο και θετική ανατροφοδότηση από τους ειδικούς/θεραπευτές. Βάσει της ποσοτικής ανάλυσης δεν σημειώθηκε κάποια στατιστικά σημαντική αλλαγή ως προς α) τη μείωση της οικογενειακής επιβάρυνσης, β) τη βελτίωση της οικογενειακής λειτουργικότητας και γ) τη βελτίωση των οικογενειακών συνηθειών.","abstract_html":"Οι οικογένειες των παιδιών με Διαταραχή Αυτιστικού Φάσματος (ΔΑΦ) βιώνουν υψηλά επίπεδα άγχους στην καθημερινότητά τους, γεγονός που αποδίδεται κυρίως στις δυσκολίες που το παιδί αντιμετωπίζει σε κοινωνικό, επικοινωνιακό και συμπεριφορικό επίπεδο. Επίσης, ο γονικός ρόλος και η συζυγική σχέση του ζεύγους επηρεάζονται άμεσα από την παρουσία του παιδιού με ΔΑΦ στην οικογένεια (Γενά, 2017). Η ψυχοεκπαίδευση αφορά σε μία συμπεριφορική θεραπευτική παρέμβαση, που αξιοποιεί διδακτικές και ψυχοθεραπευτικές διαδικασίες, που στοχεύουν στην ενημέρωση της οικογένειας σχετικά με τη διαταραχή, καθώς και στη διδασκαλία δεξιοτήτων επικοινωνίας και επίλυσης προβλήματος (Tsiouri et al., 2015). Σκοπός της παρούσας έρευνας ήταν η ποιοτική και ποσοτική διερεύνηση της αποτελεσματικότητας ενός ψυχοεκπαιδευτικού προγράμματος παρέμβασης, βασισμένο στο πρωτόκολλο συμπεριφορικής θεραπείας της οικογένειας που αναπτύχθηκε από τους Ian Falloon και Liberman (1983), σε γονείς παιδιών με ΔΑΦ. Οι συμμετέχοντες στην ομάδα ψυχοεκπαίδευσης ήταν τρία ζευγάρια γονέων παιδιών με διάγνωση ΔΑΦ. Η παρέμβαση διεξήχθη στο διάστημα Μαρτίου-Δεκεμβρίου 2018, και πραγματοποιήθηκαν 10 δίωρες συναντήσεις. Βάσει της ποιοτικής ανάλυσης των αναφορών των γονέων προκύπτει πως μέσω του προγράμματος ψυχοεκπαίδευσης, οι γονείς απέκτησαν: α) ορθότερη αντίληψη για τη φύση της ΔΑΦ, β) καλύτερη επίγνωση για τις έννοιες «κοινωνικό στίγμα» και «αυτοστιγματισμός» και γ) ενημερότητα για το πώς να αντιμετωπίζουν προβλήματα επικοινωνίας με τους οικείους τους, δ) κοινωνική δικτύωση μεταξύ μελών της ομάδας, ε) θετική εμπειρία από τη συμμετοχή στο ομαδικό πλαίσιο και θετική ανατροφοδότηση από τους ειδικούς/θεραπευτές. Βάσει της ποσοτικής ανάλυσης δεν σημειώθηκε κάποια στατιστικά σημαντική αλλαγή ως προς α) τη μείωση της οικογενειακής επιβάρυνσης, β) τη βελτίωση της οικογενειακής λειτουργικότητας και γ) τη βελτίωση των οικογενειακών συνηθειών.","abstract_has_math":false,"creators":["Κόλλια Ευαγγελία","Kollia Evangelia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:35:38Z","subjects":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2877684"],"render_values":[{"text":"uoadl:2877684","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2877684","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2877684","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2877684","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κόλλια Ευαγγελία","Kollia Evangelia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2877684","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2877684"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Οι οικογένειες των παιδιών με Διαταραχή Αυτιστικού Φάσματος (ΔΑΦ) βιώνουν υψηλά επίπεδα άγχους στην καθημερινότητά τους, γεγονός που αποδίδεται κυρίως στις δυσκολίες που το παιδί αντιμετωπίζει σε κοινωνικό, επικοινωνιακό και συμπεριφορικό επίπεδο. Επίσης, ο γονικός ρόλος και η συζυγική σχέση του ζεύγους επηρεάζονται άμεσα από την παρουσία του παιδιού με ΔΑΦ στην οικογένεια (Γενά, 2017). Η ψυχοεκπαίδευση αφορά σε μία συμπεριφορική θεραπευτική παρέμβαση, που αξιοποιεί διδακτικές και ψυχοθεραπευτικές διαδικασίες, που στοχεύουν στην ενημέρωση της οικογένειας σχετικά με τη διαταραχή, καθώς και στη διδασκαλία δεξιοτήτων επικοινωνίας και επίλυσης προβλήματος (Tsiouri et al., 2015). Σκοπός της παρούσας έρευνας ήταν η ποιοτική και ποσοτική διερεύνηση της αποτελεσματικότητας ενός ψυχοεκπαιδευτικού προγράμματος παρέμβασης, βασισμένο στο πρωτόκολλο συμπεριφορικής θεραπείας της οικογένειας που αναπτύχθηκε από τους Ian Falloon και Liberman (1983), σε γονείς παιδιών με ΔΑΦ. Οι συμμετέχοντες στην ομάδα ψυχοεκπαίδευσης ήταν τρία ζευγάρια γονέων παιδιών με διάγνωση ΔΑΦ. Η παρέμβαση διεξήχθη στο διάστημα Μαρτίου-Δεκεμβρίου 2018, και πραγματοποιήθηκαν 10 δίωρες συναντήσεις. Βάσει της ποιοτικής ανάλυσης των αναφορών των γονέων προκύπτει πως μέσω του προγράμματος ψυχοεκπαίδευσης, οι γονείς απέκτησαν: α) ορθότερη αντίληψη για τη φύση της ΔΑΦ, β) καλύτερη επίγνωση για τις έννοιες «κοινωνικό στίγμα» και «αυτοστιγματισμός» και γ) ενημερότητα για το πώς να αντιμετωπίζουν προβλήματα επικοινωνίας με τους οικείους τους, δ) κοινωνική δικτύωση μεταξύ μελών της ομάδας, ε) θετική εμπειρία από τη συμμετοχή στο ομαδικό πλαίσιο και θετική ανατροφοδότηση από τους ειδικούς/θεραπευτές. Βάσει της ποσοτικής ανάλυσης δεν σημειώθηκε κάποια στατιστικά σημαντική αλλαγή ως προς α) τη μείωση της οικογενειακής επιβάρυνσης, β) τη βελτίωση της οικογενειακής λειτουργικότητας και γ) τη βελτίωση των οικογενειακών συνηθειών.","Families of Children with ASD experience high levels of anxiety in their daily lives, which is mainly attributable to the difficulties faced by the child at a social, communicative and behavioral level. Also, the couple's parental role and marital affiliation are directly affected by the presence of the child with ASD in the family (Gena, 2017). Psycho-education refers to a behavioral therapeutic intervention that exploits teaching and psychotherapeutic procedures aimed at informing the family about the disorder as well as teaching communication and problem-solving skills (Tsiouri et al., 2015). The purpose of the present study was to investigate the effectiveness of a psycho-educational intervention program based on the protocol of behavioral therapy of the family developed by Ian Falloon and Liberman (1983) to parents of children with ASD, using qualitative and quantitative method. The participants in the psycho-education group were three pairs of parents of children diagnosed with ASD. The intervention took place during the period of March-December 2018, and 10 two-hour meetings took place. On the basis of the qualitative analysis of parents' reports it appears that through the psycho-education program the parents gained: a) a better understanding of the nature of the ASD, b) better awareness and management of social stigma and self-stigmatization, c) better awareness concerning problems of communication with their family members, d) social networking among members of the team, e) positive experience of participating in the team framework and positive feedback from specialists /therapists. On the basis of the quantitative analysis there was no statistically significant change in: a) the reduction of the family burden, b) the improvement of family functionality and c) the improvement of family habits."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ενισχύοντας τις προσπάθειες του οικογενειακού συτήματος: Ένα θεραπευτικό ψυχοκεπαιδευτικό πρόγραμμα παρέμβασης για γονείς παιδιών με ΔΑΦ."]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κόλλια Ευαγγελία","Kollia Evangelia"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Οι οικογένειες των παιδιών με Διαταραχή Αυτιστικού Φάσματος (ΔΑΦ) βιώνουν υψηλά επίπεδα άγχους στην καθημερινότητά τους, γεγονός που αποδίδεται κυρίως στις δυσκολίες που το παιδί αντιμετωπίζει σε κοινωνικό, επικοινωνιακό και συμπεριφορικό επίπεδο. Επίσης, ο γονικός ρόλος και η συζυγική σχέση του ζεύγους επηρεάζονται άμεσα από την παρουσία του παιδιού με ΔΑΦ στην οικογένεια (Γενά, 2017). Η ψυχοεκπαίδευση αφορά σε μία συμπεριφορική θεραπευτική παρέμβαση, που αξιοποιεί διδακτικές και ψυχοθεραπευτικές διαδικασίες, που στοχεύουν στην ενημέρωση της οικογένειας σχετικά με τη διαταραχή, καθώς και στη διδασκαλία δεξιοτήτων επικοινωνίας και επίλυσης προβλήματος (Tsiouri et al., 2015). Σκοπός της παρούσας έρευνας ήταν η ποιοτική και ποσοτική διερεύνηση της αποτελεσματικότητας ενός ψυχοεκπαιδευτικού προγράμματος παρέμβασης, βασισμένο στο πρωτόκολλο συμπεριφορικής θεραπείας της οικογένειας που αναπτύχθηκε από τους Ian Falloon και Liberman (1983), σε γονείς παιδιών με ΔΑΦ. Οι συμμετέχοντες στην ομάδα ψυχοεκπαίδευσης ήταν τρία ζευγάρια γονέων παιδιών με διάγνωση ΔΑΦ. Η παρέμβαση διεξήχθη στο διάστημα Μαρτίου-Δεκεμβρίου 2018, και πραγματοποιήθηκαν 10 δίωρες συναντήσεις. Βάσει της ποιοτικής ανάλυσης των αναφορών των γονέων προκύπτει πως μέσω του προγράμματος ψυχοεκπαίδευσης, οι γονείς απέκτησαν: α) ορθότερη αντίληψη για τη φύση της ΔΑΦ, β) καλύτερη επίγνωση για τις έννοιες «κοινωνικό στίγμα» και «αυτοστιγματισμός» και γ) ενημερότητα για το πώς να αντιμετωπίζουν προβλήματα επικοινωνίας με τους οικείους τους, δ) κοινωνική δικτύωση μεταξύ μελών της ομάδας, ε) θετική εμπειρία από τη συμμετοχή στο ομαδικό πλαίσιο και θετική ανατροφοδότηση από τους ειδικούς/θεραπευτές. Βάσει της ποσοτικής ανάλυσης δεν σημειώθηκε κάποια στατιστικά σημαντική αλλαγή ως προς α) τη μείωση της οικογενειακής επιβάρυνσης, β) τη βελτίωση της οικογενειακής λειτουργικότητας και γ) τη βελτίωση των οικογενειακών συνηθειών.","Families of Children with ASD experience high levels of anxiety in their daily lives, which is mainly attributable to the difficulties faced by the child at a social, communicative and behavioral level. Also, the couple's parental role and marital affiliation are directly affected by the presence of the child with ASD in the family (Gena, 2017). Psycho-education refers to a behavioral therapeutic intervention that exploits teaching and psychotherapeutic procedures aimed at informing the family about the disorder as well as teaching communication and problem-solving skills (Tsiouri et al., 2015). The purpose of the present study was to investigate the effectiveness of a psycho-educational intervention program based on the protocol of behavioral therapy of the family developed by Ian Falloon and Liberman (1983) to parents of children with ASD, using qualitative and quantitative method. The participants in the psycho-education group were three pairs of parents of children diagnosed with ASD. The intervention took place during the period of March-December 2018, and 10 two-hour meetings took place. On the basis of the qualitative analysis of parents' reports it appears that through the psycho-education program the parents gained: a) a better understanding of the nature of the ASD, b) better awareness and management of social stigma and self-stigmatization, c) better awareness concerning problems of communication with their family members, d) social networking among members of the team, e) positive experience of participating in the team framework and positive feedback from specialists /therapists. On the basis of the quantitative analysis there was no statistically significant change in: a) the reduction of the family burden, b) the improvement of family functionality and c) the improvement of family habits."],"dc:identifier":["uoadl:2877684","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2877684"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"],"dc:title":["Ενισχύοντας τις προσπάθειες του οικογενειακού συτήματος: Ένα θεραπευτικό ψυχοκεπαιδευτικό πρόγραμμα παρέμβασης για γονείς παιδιών με ΔΑΦ."],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:35:38Z"}