{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2877825"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2877825","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Μελέτη συσχέτισης μεταξύ πολυμορφισμών σε γονίδια που σχετίζονται με τα μεταβολικά μονοπάτια των θυρεοειδικών ορμονών και την κλινική έκβαση σε υποθυρεοειδικά παιδιά","abstract":"Βασικές γνώσεις: Ο συγγενής υποθυρεοειδισμός (ΣΥ) αποτελεί την πιο συχνή συγγενή ενδοκρινοπάθεια, με επιπολασμό 1:1500-3000 γεννήσεις και μπορεί να οδηγήσει σε διανοητικές διαταραχές εάν δεν διαγνωστεί και αντιμετωπιστεί άμεσα. Το Ελληνικό Πρόγραμμα Προληπτικού Ελέγχου Νεογνών (ΕΠΠΕΝ) για το ΣΥ ξεκίνησε το 1980 και διεξάγεται από το Ινστιτούτο Υγείας του Παιδιού (ΙΥΠ) που λαμβάνει και ελέγχει τις κάρτες Guthrie από όλα τα μαιευτήρια της Ελλάδας. Περισσότερα από 3.700.000 νεογνά έχουν ελεγχθεί τα τελευταία 35 χρόνια. Το ΙΥΠ σε συνεργασία με το Τμήμα Ενδοκρινολογίας, Διαβήτη και Μεταβολισμού της Α’ Παιδιατρικής Κλινικής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών είναι υπεύθυνοι για την έναρξη της θεραπείας υποκατάστασης καθώς και την μακροχρόνια κλινικοεργαστηριακή παρακολούθηση των ασθενών αυτών. Στόχος και υπόθεση: Η διερεύνηση SNPs που βρίσκονται σε γονίδια που σχετιζόνται με το μεταβολισμό των θυρεοειδικών ορμονών με σκοπό τη συσχέτισή τους με ορισμένα κλινικά χαρακτηριστικά του ΣΥ, όπως η ανταπόκριση στη θεραπεία ύποκατάστασης με L-T4. Ασθενείς: Τα εργαστηριακά, κλινικά και υπερηχογραφικά δεδομένα καταγράφηκαν από τον ιατρικό φάκελο των παιδιών που διαγνώστηκαν με ΣΥ από το ΕΠΠΕΝ. 176 ασθενείς ΣΥ διαιρέθηκαν σε 4 υποομάδες σύμφωνα με τα κλινικά χαρακτηριστικά τους: Δυσγενεσία ( Ν = 54), Δυσορμονογένεση ( Ν = 91), η οποία υποδιαιρείται σε ομάδα χαμηλής δόσης (<3 μ g / kg / d) (Ν = 55) και υψηλής δόσης (> 3 μ g / kg / d) (Ν = 36) και Παροδικός ΣΥ (Ν = 30). Μέθοδος: Η μέθοδος περιλαμβάνει : 1) απομόνωση γενωμικού DNA από ολικό αίμα, 2) ενίσχυση περιοχής με PCR (255 bp, 190 bp, 265 bp για τους rs225014, rs939348 και rs1991517 αντίστοιχα) 3) πέψη με περιοριστικά ένζυμα ( AfaI , RspRSII και BauI για τους rs225014, rs939348 και rs1991517 αντίστοιχα) 4) ηλεκτροφόρηση σε πηκτή αγαρόζης. Μελέτες βελτιστοποίησης διεξήχθησαν με σκοπό την επίτευξη της καλύτερης διάκρισης μεταξύ των τριών γονότυπων. Αποτελέσματα: Δεν βρέθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ των υποομάδων για τους τρεις γονότυπους. Συγκεκριμένα, η αναλογία του γονότυπου CC στον THRa στην ομάδα της Δυσγενεσίας (11,1%) ήταν διπλάσια από ότι στην ομάδα του Παροδικού ΣΥ (6,60%) και τετραπλάσια από αυτή της ομάδας της Δυσορμονογένεσης (3,20%) . Η αναλογία του γονότυπου CG στον TSHR στην ομάδα της Δυσγενεσίας (14,80 %) ήταν διπλάσια συγκριτικά με αυτή του Παραδικού ΣΥ (6,60%) και της Δυσορμονογένεσης (6,70%), ενώ στο DIO2 παρατηρήθηκαν μικρότερες διαφορές μεταξύ των ομάδων. Η FT4 και η δόση θυροξίνης βρέθηκε ότι συσχετίζονται με ορισμένους γονότυπους, αλλά η επίδραση ήταν διαφορετική μεταξύ των ομάδων. Ο rs225014 (DIO2) εμφανίζεται να έχει επίδραση στη δόση L-T4 και στα επίπεδα της FT4 στον Παροδικό ΣΥ, ενώ ο rs939348 ( THRa ) φαίνεται να επηρεάζει τα επίπεδα της FT4 σε ασθενείς με δυσορμονογένεση. Κανένα από τα εξετασθέντα SNPs δεν συσχετίστηκε με άλλες κλινικές παραμέτρους. Συζήτηση: Καταλήγοντας ο ΣΥ είναι μία πολυπαραγοντική και πολυγονιδιακή νόσος με πληθώρα χαρακτηριστικών και φαινοτύπων γεγονός που καθιστά πολύ δύσκολη την εύρεση γενετικών βιοδείκτων για την λήψη αποφάσεων και αυτό αποδεικνύεται και από τα αντιφατικά αποτελέσματα των μελετών που έχουν ήδη δημοσιευθεί. Η παρούσα μελέτη πρόκειται για την πρώτη μελέτη συσχέτισης των συγκεκριμένων πολυμορφισμών με τη δόση σε παιδιά με ΣΥ και μάλιστα με γνωστή αιτιοπαθολογία της νόσου.","abstract_html":"Βασικές γνώσεις: Ο συγγενής υποθυρεοειδισμός (ΣΥ) αποτελεί την πιο συχνή συγγενή ενδοκρινοπάθεια, με επιπολασμό 1:1500-3000 γεννήσεις και μπορεί να οδηγήσει σε διανοητικές διαταραχές εάν δεν διαγνωστεί και αντιμετωπιστεί άμεσα. Το Ελληνικό Πρόγραμμα Προληπτικού Ελέγχου Νεογνών (ΕΠΠΕΝ) για το ΣΥ ξεκίνησε το 1980 και διεξάγεται από το Ινστιτούτο Υγείας του Παιδιού (ΙΥΠ) που λαμβάνει και ελέγχει τις κάρτες Guthrie από όλα τα μαιευτήρια της Ελλάδας. Περισσότερα από 3.700.000 νεογνά έχουν ελεγχθεί τα τελευταία 35 χρόνια. Το ΙΥΠ σε συνεργασία με το Τμήμα Ενδοκρινολογίας, Διαβήτη και Μεταβολισμού της Α’ Παιδιατρικής Κλινικής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών είναι υπεύθυνοι για την έναρξη της θεραπείας υποκατάστασης καθώς και την μακροχρόνια κλινικοεργαστηριακή παρακολούθηση των ασθενών αυτών. Στόχος και υπόθεση: Η διερεύνηση SNPs που βρίσκονται σε γονίδια που σχετιζόνται με το μεταβολισμό των θυρεοειδικών ορμονών με σκοπό τη συσχέτισή τους με ορισμένα κλινικά χαρακτηριστικά του ΣΥ, όπως η ανταπόκριση στη θεραπεία ύποκατάστασης με L-T4. Ασθενείς: Τα εργαστηριακά, κλινικά και υπερηχογραφικά δεδομένα καταγράφηκαν από τον ιατρικό φάκελο των παιδιών που διαγνώστηκαν με ΣΥ από το ΕΠΠΕΝ. 176 ασθενείς ΣΥ διαιρέθηκαν σε 4 υποομάδες σύμφωνα με τα κλινικά χαρακτηριστικά τους: Δυσγενεσία ( Ν = 54), Δυσορμονογένεση ( Ν = 91), η οποία υποδιαιρείται σε ομάδα χαμηλής δόσης (&lt;3 μ g / kg / d) (Ν = 55) και υψηλής δόσης (&gt; 3 μ g / kg / d) (Ν = 36) και Παροδικός ΣΥ (Ν = 30). Μέθοδος: Η μέθοδος περιλαμβάνει : 1) απομόνωση γενωμικού DNA από ολικό αίμα, 2) ενίσχυση περιοχής με PCR (255 bp, 190 bp, 265 bp για τους rs225014, rs939348 και rs1991517 αντίστοιχα) 3) πέψη με περιοριστικά ένζυμα ( AfaI , RspRSII και BauI για τους rs225014, rs939348 και rs1991517 αντίστοιχα) 4) ηλεκτροφόρηση σε πηκτή αγαρόζης. Μελέτες βελτιστοποίησης διεξήχθησαν με σκοπό την επίτευξη της καλύτερης διάκρισης μεταξύ των τριών γονότυπων. Αποτελέσματα: Δεν βρέθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ των υποομάδων για τους τρεις γονότυπους. Συγκεκριμένα, η αναλογία του γονότυπου CC στον THRa στην ομάδα της Δυσγενεσίας (11,1%) ήταν διπλάσια από ότι στην ομάδα του Παροδικού ΣΥ (6,60%) και τετραπλάσια από αυτή της ομάδας της Δυσορμονογένεσης (3,20%) . Η αναλογία του γονότυπου CG στον TSHR στην ομάδα της Δυσγενεσίας (14,80 %) ήταν διπλάσια συγκριτικά με αυτή του Παραδικού ΣΥ (6,60%) και της Δυσορμονογένεσης (6,70%), ενώ στο DIO2 παρατηρήθηκαν μικρότερες διαφορές μεταξύ των ομάδων. Η FT4 και η δόση θυροξίνης βρέθηκε ότι συσχετίζονται με ορισμένους γονότυπους, αλλά η επίδραση ήταν διαφορετική μεταξύ των ομάδων. Ο rs225014 (DIO2) εμφανίζεται να έχει επίδραση στη δόση L-T4 και στα επίπεδα της FT4 στον Παροδικό ΣΥ, ενώ ο rs939348 ( THRa ) φαίνεται να επηρεάζει τα επίπεδα της FT4 σε ασθενείς με δυσορμονογένεση. Κανένα από τα εξετασθέντα SNPs δεν συσχετίστηκε με άλλες κλινικές παραμέτρους. Συζήτηση: Καταλήγοντας ο ΣΥ είναι μία πολυπαραγοντική και πολυγονιδιακή νόσος με πληθώρα χαρακτηριστικών και φαινοτύπων γεγονός που καθιστά πολύ δύσκολη την εύρεση γενετικών βιοδείκτων για την λήψη αποφάσεων και αυτό αποδεικνύεται και από τα αντιφατικά αποτελέσματα των μελετών που έχουν ήδη δημοσιευθεί. Η παρούσα μελέτη πρόκειται για την πρώτη μελέτη συσχέτισης των συγκεκριμένων πολυμορφισμών με τη δόση σε παιδιά με ΣΥ και μάλιστα με γνωστή αιτιοπαθολογία της νόσου.","abstract_has_math":false,"creators":["Γκίκα Άννα","Gkika Anna"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:35:38Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2877825"],"render_values":[{"text":"uoadl:2877825","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2877825","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2877825","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2877825","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Γκίκα Άννα","Gkika Anna"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2877825","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2877825"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Βασικές γνώσεις: Ο συγγενής υποθυρεοειδισμός (ΣΥ) αποτελεί την πιο συχνή συγγενή ενδοκρινοπάθεια, με επιπολασμό 1:1500-3000 γεννήσεις και μπορεί να οδηγήσει σε διανοητικές διαταραχές εάν δεν διαγνωστεί και αντιμετωπιστεί άμεσα. Το Ελληνικό Πρόγραμμα Προληπτικού Ελέγχου Νεογνών (ΕΠΠΕΝ) για το ΣΥ ξεκίνησε το 1980 και διεξάγεται από το Ινστιτούτο Υγείας του Παιδιού (ΙΥΠ) που λαμβάνει και ελέγχει τις κάρτες Guthrie από όλα τα μαιευτήρια της Ελλάδας. Περισσότερα από 3.700.000 νεογνά έχουν ελεγχθεί τα τελευταία 35 χρόνια. Το ΙΥΠ σε συνεργασία με το Τμήμα Ενδοκρινολογίας, Διαβήτη και Μεταβολισμού της Α’ Παιδιατρικής Κλινικής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών είναι υπεύθυνοι για την έναρξη της θεραπείας υποκατάστασης καθώς και την μακροχρόνια κλινικοεργαστηριακή παρακολούθηση των ασθενών αυτών. Στόχος και υπόθεση: Η διερεύνηση SNPs που βρίσκονται σε γονίδια που σχετιζόνται με το μεταβολισμό των θυρεοειδικών ορμονών με σκοπό τη συσχέτισή τους με ορισμένα κλινικά χαρακτηριστικά του ΣΥ, όπως η ανταπόκριση στη θεραπεία ύποκατάστασης με L-T4. Ασθενείς: Τα εργαστηριακά, κλινικά και υπερηχογραφικά δεδομένα καταγράφηκαν από τον ιατρικό φάκελο των παιδιών που διαγνώστηκαν με ΣΥ από το ΕΠΠΕΝ. 176 ασθενείς ΣΥ διαιρέθηκαν σε 4 υποομάδες σύμφωνα με τα κλινικά χαρακτηριστικά τους: Δυσγενεσία ( Ν = 54), Δυσορμονογένεση ( Ν = 91), η οποία υποδιαιρείται σε ομάδα χαμηλής δόσης (<3 μ g / kg / d) (Ν = 55) και υψηλής δόσης (> 3 μ g / kg / d) (Ν = 36) και Παροδικός ΣΥ (Ν = 30). Μέθοδος: Η μέθοδος περιλαμβάνει : 1) απομόνωση γενωμικού DNA από ολικό αίμα, 2) ενίσχυση περιοχής με PCR (255 bp, 190 bp, 265 bp για τους rs225014, rs939348 και rs1991517 αντίστοιχα) 3) πέψη με περιοριστικά ένζυμα ( AfaI , RspRSII και BauI για τους rs225014, rs939348 και rs1991517 αντίστοιχα) 4) ηλεκτροφόρηση σε πηκτή αγαρόζης. Μελέτες βελτιστοποίησης διεξήχθησαν με σκοπό την επίτευξη της καλύτερης διάκρισης μεταξύ των τριών γονότυπων. Αποτελέσματα: Δεν βρέθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ των υποομάδων για τους τρεις γονότυπους. Συγκεκριμένα, η αναλογία του γονότυπου CC στον THRa στην ομάδα της Δυσγενεσίας (11,1%) ήταν διπλάσια από ότι στην ομάδα του Παροδικού ΣΥ (6,60%) και τετραπλάσια από αυτή της ομάδας της Δυσορμονογένεσης (3,20%) . Η αναλογία του γονότυπου CG στον TSHR στην ομάδα της Δυσγενεσίας (14,80 %) ήταν διπλάσια συγκριτικά με αυτή του Παραδικού ΣΥ (6,60%) και της Δυσορμονογένεσης (6,70%), ενώ στο DIO2 παρατηρήθηκαν μικρότερες διαφορές μεταξύ των ομάδων. Η FT4 και η δόση θυροξίνης βρέθηκε ότι συσχετίζονται με ορισμένους γονότυπους, αλλά η επίδραση ήταν διαφορετική μεταξύ των ομάδων. Ο rs225014 (DIO2) εμφανίζεται να έχει επίδραση στη δόση L-T4 και στα επίπεδα της FT4 στον Παροδικό ΣΥ, ενώ ο rs939348 ( THRa ) φαίνεται να επηρεάζει τα επίπεδα της FT4 σε ασθενείς με δυσορμονογένεση. Κανένα από τα εξετασθέντα SNPs δεν συσχετίστηκε με άλλες κλινικές παραμέτρους. Συζήτηση: Καταλήγοντας ο ΣΥ είναι μία πολυπαραγοντική και πολυγονιδιακή νόσος με πληθώρα χαρακτηριστικών και φαινοτύπων γεγονός που καθιστά πολύ δύσκολη την εύρεση γενετικών βιοδείκτων για την λήψη αποφάσεων και αυτό αποδεικνύεται και από τα αντιφατικά αποτελέσματα των μελετών που έχουν ήδη δημοσιευθεί. Η παρούσα μελέτη πρόκειται για την πρώτη μελέτη συσχέτισης των συγκεκριμένων πολυμορφισμών με τη δόση σε παιδιά με ΣΥ και μάλιστα με γνωστή αιτιοπαθολογία της νόσου.","Background knowledge: Congenital hypothyroidism (CH) is the most frequently encountered Congenital Endocrinopathy, with prevalence 1:1500-3000 births, and may lead to intellectual disability if not diagnosed and treated promptly. The Hellenic Newborn Screening Program was initiated in 1980 and is carried out by Institute of Child Health (ICH) that receives and tests the Guthrie cards from all the maternity hospitals in Greece. More than 3,700,000 neonates have been screened over the last 35 years. ICH in collaboration with the Division of Endocrinology, Diabetes and Metabolism of the First Department of Pediatrics of the National and Kapodistrian University of Athens are responsible for the treatment initiation and the long-term clinical and hormonal follow-up of these patients. Objective and hypothesis: To investigate if SNP’s found in genes associated with Thyroid hormones metabolic pathways can be correlated with some clinical features of CH such as L-T4 replacement therapy response. Patients: Laboratory, clinical and ultrasonographic data were recorded from the medical records of children diagnosed with CH by the Greek neonatal CH screening program. Patients were selected according to the following criteria: age (>3 years old), natural conception, gestational age (>37 weeks), treatment initiation (<180 days from birth), monocytic pregnacy, non- syndromic, non- low birth-weight with a variety in LT-4 substitution therapy. 176 CH patients were divided to 4 subgroups according to their clinical features: Dysgenesis (Ν=54), Dyshormonogenesis (Ν=91). Sub-divided to Low dose (<3 μg/kg/d) (N=55) and High dose (>3 μg/kg/d) (N=36) groups and Transient (Ν=30). Method: The method consists of: 1) DNA extraction from white blood cells 2) a PCR amplification (255 bp, 190 bp, 265 bp for rs225014, rs939348 and rs1991517) 3) restriction enzyme digestion (AfaI, RspRSII and BauI for rs225014, rs939348 and rs1991517 respectively) 4) gel electrophoresis. Optimization studies were carried out in order to achieve the best discrimination between the three genotypes. Results: No statistical significant difference found between subgroups for the three genotypes. Specifically THRa CC genotype proportion in Dysgenesis group (11,1%) was twice the Transient (6,60%) and four times more than Dyshormonogenesis group (3,20%). TSHR C/G allele genotype proportion in Dysgenesis group (14,80%) was twice the Transient (6,60%) and Dysormonogenesis (6,70%) group while in DIO2 smaller differences observed between groups. FT4 and dose was found to correlate to some genotypes but the affect was different between the groups. rs225014 (DIO2) appears to have an effect on the L-T4 dose and FT4 levels on Transient CH while rs939348 (THRa) appears to effect FT4 levels on CH patients with dyshormonogenesis. None of the examined SNPs correlated with any other clinical parameters. Discussion: CH is a multifactorial and polygenetic disease with a variety of features and phenotypes making very difficult to find genetic biomarkers for decision-making and this is also evidenced by the contradictory consequences of the already published studies. The present study is the first attempt to correlate specific polymorphisms with the dose in children with CH with a known pathoetiology of the disease."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Μελέτη συσχέτισης μεταξύ πολυμορφισμών σε γονίδια που σχετίζονται με τα μεταβολικά μονοπάτια των θυρεοειδικών ορμονών και την κλινική έκβαση σε υποθυρεοειδικά παιδιά"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Γκίκα Άννα","Gkika Anna"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Βασικές γνώσεις: Ο συγγενής υποθυρεοειδισμός (ΣΥ) αποτελεί την πιο συχνή συγγενή ενδοκρινοπάθεια, με επιπολασμό 1:1500-3000 γεννήσεις και μπορεί να οδηγήσει σε διανοητικές διαταραχές εάν δεν διαγνωστεί και αντιμετωπιστεί άμεσα. Το Ελληνικό Πρόγραμμα Προληπτικού Ελέγχου Νεογνών (ΕΠΠΕΝ) για το ΣΥ ξεκίνησε το 1980 και διεξάγεται από το Ινστιτούτο Υγείας του Παιδιού (ΙΥΠ) που λαμβάνει και ελέγχει τις κάρτες Guthrie από όλα τα μαιευτήρια της Ελλάδας. Περισσότερα από 3.700.000 νεογνά έχουν ελεγχθεί τα τελευταία 35 χρόνια. Το ΙΥΠ σε συνεργασία με το Τμήμα Ενδοκρινολογίας, Διαβήτη και Μεταβολισμού της Α’ Παιδιατρικής Κλινικής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών είναι υπεύθυνοι για την έναρξη της θεραπείας υποκατάστασης καθώς και την μακροχρόνια κλινικοεργαστηριακή παρακολούθηση των ασθενών αυτών. Στόχος και υπόθεση: Η διερεύνηση SNPs που βρίσκονται σε γονίδια που σχετιζόνται με το μεταβολισμό των θυρεοειδικών ορμονών με σκοπό τη συσχέτισή τους με ορισμένα κλινικά χαρακτηριστικά του ΣΥ, όπως η ανταπόκριση στη θεραπεία ύποκατάστασης με L-T4. Ασθενείς: Τα εργαστηριακά, κλινικά και υπερηχογραφικά δεδομένα καταγράφηκαν από τον ιατρικό φάκελο των παιδιών που διαγνώστηκαν με ΣΥ από το ΕΠΠΕΝ. 176 ασθενείς ΣΥ διαιρέθηκαν σε 4 υποομάδες σύμφωνα με τα κλινικά χαρακτηριστικά τους: Δυσγενεσία ( Ν = 54), Δυσορμονογένεση ( Ν = 91), η οποία υποδιαιρείται σε ομάδα χαμηλής δόσης (<3 μ g / kg / d) (Ν = 55) και υψηλής δόσης (> 3 μ g / kg / d) (Ν = 36) και Παροδικός ΣΥ (Ν = 30). Μέθοδος: Η μέθοδος περιλαμβάνει : 1) απομόνωση γενωμικού DNA από ολικό αίμα, 2) ενίσχυση περιοχής με PCR (255 bp, 190 bp, 265 bp για τους rs225014, rs939348 και rs1991517 αντίστοιχα) 3) πέψη με περιοριστικά ένζυμα ( AfaI , RspRSII και BauI για τους rs225014, rs939348 και rs1991517 αντίστοιχα) 4) ηλεκτροφόρηση σε πηκτή αγαρόζης. Μελέτες βελτιστοποίησης διεξήχθησαν με σκοπό την επίτευξη της καλύτερης διάκρισης μεταξύ των τριών γονότυπων. Αποτελέσματα: Δεν βρέθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ των υποομάδων για τους τρεις γονότυπους. Συγκεκριμένα, η αναλογία του γονότυπου CC στον THRa στην ομάδα της Δυσγενεσίας (11,1%) ήταν διπλάσια από ότι στην ομάδα του Παροδικού ΣΥ (6,60%) και τετραπλάσια από αυτή της ομάδας της Δυσορμονογένεσης (3,20%) . Η αναλογία του γονότυπου CG στον TSHR στην ομάδα της Δυσγενεσίας (14,80 %) ήταν διπλάσια συγκριτικά με αυτή του Παραδικού ΣΥ (6,60%) και της Δυσορμονογένεσης (6,70%), ενώ στο DIO2 παρατηρήθηκαν μικρότερες διαφορές μεταξύ των ομάδων. Η FT4 και η δόση θυροξίνης βρέθηκε ότι συσχετίζονται με ορισμένους γονότυπους, αλλά η επίδραση ήταν διαφορετική μεταξύ των ομάδων. Ο rs225014 (DIO2) εμφανίζεται να έχει επίδραση στη δόση L-T4 και στα επίπεδα της FT4 στον Παροδικό ΣΥ, ενώ ο rs939348 ( THRa ) φαίνεται να επηρεάζει τα επίπεδα της FT4 σε ασθενείς με δυσορμονογένεση. Κανένα από τα εξετασθέντα SNPs δεν συσχετίστηκε με άλλες κλινικές παραμέτρους. Συζήτηση: Καταλήγοντας ο ΣΥ είναι μία πολυπαραγοντική και πολυγονιδιακή νόσος με πληθώρα χαρακτηριστικών και φαινοτύπων γεγονός που καθιστά πολύ δύσκολη την εύρεση γενετικών βιοδείκτων για την λήψη αποφάσεων και αυτό αποδεικνύεται και από τα αντιφατικά αποτελέσματα των μελετών που έχουν ήδη δημοσιευθεί. Η παρούσα μελέτη πρόκειται για την πρώτη μελέτη συσχέτισης των συγκεκριμένων πολυμορφισμών με τη δόση σε παιδιά με ΣΥ και μάλιστα με γνωστή αιτιοπαθολογία της νόσου.","Background knowledge: Congenital hypothyroidism (CH) is the most frequently encountered Congenital Endocrinopathy, with prevalence 1:1500-3000 births, and may lead to intellectual disability if not diagnosed and treated promptly. The Hellenic Newborn Screening Program was initiated in 1980 and is carried out by Institute of Child Health (ICH) that receives and tests the Guthrie cards from all the maternity hospitals in Greece. More than 3,700,000 neonates have been screened over the last 35 years. ICH in collaboration with the Division of Endocrinology, Diabetes and Metabolism of the First Department of Pediatrics of the National and Kapodistrian University of Athens are responsible for the treatment initiation and the long-term clinical and hormonal follow-up of these patients. Objective and hypothesis: To investigate if SNP’s found in genes associated with Thyroid hormones metabolic pathways can be correlated with some clinical features of CH such as L-T4 replacement therapy response. Patients: Laboratory, clinical and ultrasonographic data were recorded from the medical records of children diagnosed with CH by the Greek neonatal CH screening program. Patients were selected according to the following criteria: age (>3 years old), natural conception, gestational age (>37 weeks), treatment initiation (<180 days from birth), monocytic pregnacy, non- syndromic, non- low birth-weight with a variety in LT-4 substitution therapy. 176 CH patients were divided to 4 subgroups according to their clinical features: Dysgenesis (Ν=54), Dyshormonogenesis (Ν=91). Sub-divided to Low dose (<3 μg/kg/d) (N=55) and High dose (>3 μg/kg/d) (N=36) groups and Transient (Ν=30). Method: The method consists of: 1) DNA extraction from white blood cells 2) a PCR amplification (255 bp, 190 bp, 265 bp for rs225014, rs939348 and rs1991517) 3) restriction enzyme digestion (AfaI, RspRSII and BauI for rs225014, rs939348 and rs1991517 respectively) 4) gel electrophoresis. Optimization studies were carried out in order to achieve the best discrimination between the three genotypes. Results: No statistical significant difference found between subgroups for the three genotypes. Specifically THRa CC genotype proportion in Dysgenesis group (11,1%) was twice the Transient (6,60%) and four times more than Dyshormonogenesis group (3,20%). TSHR C/G allele genotype proportion in Dysgenesis group (14,80%) was twice the Transient (6,60%) and Dysormonogenesis (6,70%) group while in DIO2 smaller differences observed between groups. FT4 and dose was found to correlate to some genotypes but the affect was different between the groups. rs225014 (DIO2) appears to have an effect on the L-T4 dose and FT4 levels on Transient CH while rs939348 (THRa) appears to effect FT4 levels on CH patients with dyshormonogenesis. None of the examined SNPs correlated with any other clinical parameters. Discussion: CH is a multifactorial and polygenetic disease with a variety of features and phenotypes making very difficult to find genetic biomarkers for decision-making and this is also evidenced by the contradictory consequences of the already published studies. The present study is the first attempt to correlate specific polymorphisms with the dose in children with CH with a known pathoetiology of the disease."],"dc:identifier":["uoadl:2877825","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2877825"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Μελέτη συσχέτισης μεταξύ πολυμορφισμών σε γονίδια που σχετίζονται με τα μεταβολικά μονοπάτια των θυρεοειδικών ορμονών και την κλινική έκβαση σε υποθυρεοειδικά παιδιά"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:35:38Z"}