{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2877943"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2877943","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"PTSD σε διασώστες μετά από τρομοκρατικές επιθέσεις","abstract":"Εισαγωγή : Τα τελευταία χρόνια έχει σημειωθεί αύξηση των τρομοκρατικών χτυπημάτων. Λόγω της φύσης του επαγγέλματος η διαταραχή μετατραυματικού στρες (PTSD),προσβάλλει συχνά τους διασώστες μετά από μεγάλες καταστροφές όπως οι τρομοκρατικές επιθέσεις ,ως αποτέλεσμα της αλληλεπίδρασης του στρεσσογόνου περιβάλλοντος και των τραυματικών γεγονότων που λαμβάνουν χώρα. Σκοπός: Ο σκοπός της παρούσας συστηματικής ανασκόπησης ήταν η διερεύνηση της συχνότητας του PTSD σε διασώστες μετά από συμμέτοχη σε τρομοκρατικές επιθέσεις καθώς και η μελέτη των προστατευτικών παραγόντων και των παραγόντων κινδύνου, όπως και η αποτελεσματικότητα των μέτρων θεραπείας. Μέθοδος: Διεξήχθη αναζήτηση άρθρων και μελετών από Οκτώβριο 2018 μέχρι Mάρτιο 2019 στις βάσεις δεδομένων Pubmed, Science Direct ,Google Scholar και Scopus καθώς και γενική αναζήτηση στο διαδίκτυο. H βιβλιογραφική ανασκόπηση πραγματοποιήθηκε βάσει της μεθόδου “Prisma”. Αποτελέσματα: Η συχνότητα του PTSD ανάμεσα στους διασώστες βρέθηκε να είναι διπλάσια από αυτή του γενικού πληθυσμού και μεγαλύτερη από αυτή των αστυνομικών και των πυροσβεστών με ποσοστά που αγγίζουν το 22 %. Συγκεκριμένα μετά από τρομοκρατικές επιθέσεις αυτό διαμορφώνεται στο 3-6 %.Οι πιο συχνοί παράγοντες κινδύνου παρατηρήθηκε ότι ήταν η επανειλημμένη έκθεση και έκταση στο τραυματικό συμβάν , η πίεση για τη διάσωση των τραυματιών και το προηγούμενο ψυχιατρικό ιστορικό. Προστατευτική επίδραση είχαν η στήριξη οικογένειας και φίλων καθώς και η ικανότητα αυτοελέγχου του ατόμου.H πιο αποτελεσματική και σύγχρονη θεραπεία για το PTSD μετά από τρομοκρατικό γεγονός, αν και δεν υπάρχουν πολλά στοιχεία, θεωρείται η Οφθαλμική Aπευαισθητοποίηση και Eπανεπεξεργασία (EMDR). Συμπεράσματα: Η χαμηλή συχνότητα μετατραυματικής αγχώδους διαταραχής στους διασώστες μετά από συμμετοχή σε τρομοκρατικές επιθέσεις οφείλεται πιθανότατα στη κατάλληλη προηγούμενη εκπαίδευση τους και στην ικανότητα αυτοελέγχου. Τα άτομα με προηγούμενη έκθεση σε τραυματικό γεγονός και πρωτύτερο ψυχιατρικό ιστορικό είχαν μεγαλύτερες πιθανότητες να εκδηλώσουν PTSD απ’ τα άτομα που είχαν ανθεκτικότητα και συναισθηματική στήριξη.","abstract_html":"Εισαγωγή : Τα τελευταία χρόνια έχει σημειωθεί αύξηση των τρομοκρατικών χτυπημάτων. Λόγω της φύσης του επαγγέλματος η διαταραχή μετατραυματικού στρες (PTSD),προσβάλλει συχνά τους διασώστες μετά από μεγάλες καταστροφές όπως οι τρομοκρατικές επιθέσεις ,ως αποτέλεσμα της αλληλεπίδρασης του στρεσσογόνου περιβάλλοντος και των τραυματικών γεγονότων που λαμβάνουν χώρα. Σκοπός: Ο σκοπός της παρούσας συστηματικής ανασκόπησης ήταν η διερεύνηση της συχνότητας του PTSD σε διασώστες μετά από συμμέτοχη σε τρομοκρατικές επιθέσεις καθώς και η μελέτη των προστατευτικών παραγόντων και των παραγόντων κινδύνου, όπως και η αποτελεσματικότητα των μέτρων θεραπείας. Μέθοδος: Διεξήχθη αναζήτηση άρθρων και μελετών από Οκτώβριο 2018 μέχρι Mάρτιο 2019 στις βάσεις δεδομένων Pubmed, Science Direct ,Google Scholar και Scopus καθώς και γενική αναζήτηση στο διαδίκτυο. H βιβλιογραφική ανασκόπηση πραγματοποιήθηκε βάσει της μεθόδου “Prisma”. Αποτελέσματα: Η συχνότητα του PTSD ανάμεσα στους διασώστες βρέθηκε να είναι διπλάσια από αυτή του γενικού πληθυσμού και μεγαλύτερη από αυτή των αστυνομικών και των πυροσβεστών με ποσοστά που αγγίζουν το 22 %. Συγκεκριμένα μετά από τρομοκρατικές επιθέσεις αυτό διαμορφώνεται στο 3-6 %.Οι πιο συχνοί παράγοντες κινδύνου παρατηρήθηκε ότι ήταν η επανειλημμένη έκθεση και έκταση στο τραυματικό συμβάν , η πίεση για τη διάσωση των τραυματιών και το προηγούμενο ψυχιατρικό ιστορικό. Προστατευτική επίδραση είχαν η στήριξη οικογένειας και φίλων καθώς και η ικανότητα αυτοελέγχου του ατόμου.H πιο αποτελεσματική και σύγχρονη θεραπεία για το PTSD μετά από τρομοκρατικό γεγονός, αν και δεν υπάρχουν πολλά στοιχεία, θεωρείται η Οφθαλμική Aπευαισθητοποίηση και Eπανεπεξεργασία (EMDR). Συμπεράσματα: Η χαμηλή συχνότητα μετατραυματικής αγχώδους διαταραχής στους διασώστες μετά από συμμετοχή σε τρομοκρατικές επιθέσεις οφείλεται πιθανότατα στη κατάλληλη προηγούμενη εκπαίδευση τους και στην ικανότητα αυτοελέγχου. Τα άτομα με προηγούμενη έκθεση σε τραυματικό γεγονός και πρωτύτερο ψυχιατρικό ιστορικό είχαν μεγαλύτερες πιθανότητες να εκδηλώσουν PTSD απ’ τα άτομα που είχαν ανθεκτικότητα και συναισθηματική στήριξη.","abstract_has_math":false,"creators":["Μώρου Μαρία-Έλενα","Morou Maria-Elena"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:35:41Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2877943"],"render_values":[{"text":"uoadl:2877943","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2877943","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2877943","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2877943","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μώρου Μαρία-Έλενα","Morou Maria-Elena"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2877943","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2877943"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή : Τα τελευταία χρόνια έχει σημειωθεί αύξηση των τρομοκρατικών χτυπημάτων. Λόγω της φύσης του επαγγέλματος η διαταραχή μετατραυματικού στρες (PTSD),προσβάλλει συχνά τους διασώστες μετά από μεγάλες καταστροφές όπως οι τρομοκρατικές επιθέσεις ,ως αποτέλεσμα της αλληλεπίδρασης του στρεσσογόνου περιβάλλοντος και των τραυματικών γεγονότων που λαμβάνουν χώρα. Σκοπός: Ο σκοπός της παρούσας συστηματικής ανασκόπησης ήταν η διερεύνηση της συχνότητας του PTSD σε διασώστες μετά από συμμέτοχη σε τρομοκρατικές επιθέσεις καθώς και η μελέτη των προστατευτικών παραγόντων και των παραγόντων κινδύνου, όπως και η αποτελεσματικότητα των μέτρων θεραπείας. Μέθοδος: Διεξήχθη αναζήτηση άρθρων και μελετών από Οκτώβριο 2018 μέχρι Mάρτιο 2019 στις βάσεις δεδομένων Pubmed, Science Direct ,Google Scholar και Scopus καθώς και γενική αναζήτηση στο διαδίκτυο. H βιβλιογραφική ανασκόπηση πραγματοποιήθηκε βάσει της μεθόδου “Prisma”. Αποτελέσματα: Η συχνότητα του PTSD ανάμεσα στους διασώστες βρέθηκε να είναι διπλάσια από αυτή του γενικού πληθυσμού και μεγαλύτερη από αυτή των αστυνομικών και των πυροσβεστών με ποσοστά που αγγίζουν το 22 %. Συγκεκριμένα μετά από τρομοκρατικές επιθέσεις αυτό διαμορφώνεται στο 3-6 %.Οι πιο συχνοί παράγοντες κινδύνου παρατηρήθηκε ότι ήταν η επανειλημμένη έκθεση και έκταση στο τραυματικό συμβάν , η πίεση για τη διάσωση των τραυματιών και το προηγούμενο ψυχιατρικό ιστορικό. Προστατευτική επίδραση είχαν η στήριξη οικογένειας και φίλων καθώς και η ικανότητα αυτοελέγχου του ατόμου.H πιο αποτελεσματική και σύγχρονη θεραπεία για το PTSD μετά από τρομοκρατικό γεγονός, αν και δεν υπάρχουν πολλά στοιχεία, θεωρείται η Οφθαλμική Aπευαισθητοποίηση και Eπανεπεξεργασία (EMDR). Συμπεράσματα: Η χαμηλή συχνότητα μετατραυματικής αγχώδους διαταραχής στους διασώστες μετά από συμμετοχή σε τρομοκρατικές επιθέσεις οφείλεται πιθανότατα στη κατάλληλη προηγούμενη εκπαίδευση τους και στην ικανότητα αυτοελέγχου. Τα άτομα με προηγούμενη έκθεση σε τραυματικό γεγονός και πρωτύτερο ψυχιατρικό ιστορικό είχαν μεγαλύτερες πιθανότητες να εκδηλώσουν PTSD απ’ τα άτομα που είχαν ανθεκτικότητα και συναισθηματική στήριξη.","Introduction: Over the past years there has been an increase in terrorist attacks. Due to the nature of the profession, post traumatic stress disorder (PTSD) often attacks rescuers after major disasters, such as terrorist attacks as a result of the interaction of the stressful environment and the traumatic events taking place. Purpose: The purpose of this systematic review was to investigate the incidence of PTSD in rescuers after participation in terrorist attacks as well as the study of protective agents and risk factors and also the effectiveness of treatment measures. Method: Articles and studies were searched for in the Pubmed, Science Direct, Google Scholar and Scopus databases in the period of October to March, as well as a general research on the web. The method used for the bibliographic review was \"Prisma\". Results: The prevalence of PTSD among the rescuers was twice as high as that of the general population and higher than that of police and firefighters with rates of 22%. Specifically, after terrorist attacks, this is set at 3-6%.The most frequent risk factors observed were repeated exposure and stretch in the event, pressure to rescue the injured as well as the previous psychiatric history. Protective effect had the support of the family and friends as well as the self-control ability of the individual. The treatment that has been seen as the most effective modern treatment of PTSD after a terrorist event, although there is not much evidence, is Eye Movement Desensitization and Reprocessing (EMDR). Conclusions: The low prevalence of post-traumatic anxiety disorder in rescue workers after engaging in terrorist attacks is probably due to their proper prior education and self-control ability. Individuals with a previous exposure to a traumatic event and earlier psychiatric history were more likely to develop PTSD than those with resilience and emotional support."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["PTSD σε διασώστες μετά από τρομοκρατικές επιθέσεις"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μώρου Μαρία-Έλενα","Morou Maria-Elena"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Εισαγωγή : Τα τελευταία χρόνια έχει σημειωθεί αύξηση των τρομοκρατικών χτυπημάτων. Λόγω της φύσης του επαγγέλματος η διαταραχή μετατραυματικού στρες (PTSD),προσβάλλει συχνά τους διασώστες μετά από μεγάλες καταστροφές όπως οι τρομοκρατικές επιθέσεις ,ως αποτέλεσμα της αλληλεπίδρασης του στρεσσογόνου περιβάλλοντος και των τραυματικών γεγονότων που λαμβάνουν χώρα. Σκοπός: Ο σκοπός της παρούσας συστηματικής ανασκόπησης ήταν η διερεύνηση της συχνότητας του PTSD σε διασώστες μετά από συμμέτοχη σε τρομοκρατικές επιθέσεις καθώς και η μελέτη των προστατευτικών παραγόντων και των παραγόντων κινδύνου, όπως και η αποτελεσματικότητα των μέτρων θεραπείας. Μέθοδος: Διεξήχθη αναζήτηση άρθρων και μελετών από Οκτώβριο 2018 μέχρι Mάρτιο 2019 στις βάσεις δεδομένων Pubmed, Science Direct ,Google Scholar και Scopus καθώς και γενική αναζήτηση στο διαδίκτυο. H βιβλιογραφική ανασκόπηση πραγματοποιήθηκε βάσει της μεθόδου “Prisma”. Αποτελέσματα: Η συχνότητα του PTSD ανάμεσα στους διασώστες βρέθηκε να είναι διπλάσια από αυτή του γενικού πληθυσμού και μεγαλύτερη από αυτή των αστυνομικών και των πυροσβεστών με ποσοστά που αγγίζουν το 22 %. Συγκεκριμένα μετά από τρομοκρατικές επιθέσεις αυτό διαμορφώνεται στο 3-6 %.Οι πιο συχνοί παράγοντες κινδύνου παρατηρήθηκε ότι ήταν η επανειλημμένη έκθεση και έκταση στο τραυματικό συμβάν , η πίεση για τη διάσωση των τραυματιών και το προηγούμενο ψυχιατρικό ιστορικό. Προστατευτική επίδραση είχαν η στήριξη οικογένειας και φίλων καθώς και η ικανότητα αυτοελέγχου του ατόμου.H πιο αποτελεσματική και σύγχρονη θεραπεία για το PTSD μετά από τρομοκρατικό γεγονός, αν και δεν υπάρχουν πολλά στοιχεία, θεωρείται η Οφθαλμική Aπευαισθητοποίηση και Eπανεπεξεργασία (EMDR). Συμπεράσματα: Η χαμηλή συχνότητα μετατραυματικής αγχώδους διαταραχής στους διασώστες μετά από συμμετοχή σε τρομοκρατικές επιθέσεις οφείλεται πιθανότατα στη κατάλληλη προηγούμενη εκπαίδευση τους και στην ικανότητα αυτοελέγχου. Τα άτομα με προηγούμενη έκθεση σε τραυματικό γεγονός και πρωτύτερο ψυχιατρικό ιστορικό είχαν μεγαλύτερες πιθανότητες να εκδηλώσουν PTSD απ’ τα άτομα που είχαν ανθεκτικότητα και συναισθηματική στήριξη.","Introduction: Over the past years there has been an increase in terrorist attacks. Due to the nature of the profession, post traumatic stress disorder (PTSD) often attacks rescuers after major disasters, such as terrorist attacks as a result of the interaction of the stressful environment and the traumatic events taking place. Purpose: The purpose of this systematic review was to investigate the incidence of PTSD in rescuers after participation in terrorist attacks as well as the study of protective agents and risk factors and also the effectiveness of treatment measures. Method: Articles and studies were searched for in the Pubmed, Science Direct, Google Scholar and Scopus databases in the period of October to March, as well as a general research on the web. The method used for the bibliographic review was \"Prisma\". Results: The prevalence of PTSD among the rescuers was twice as high as that of the general population and higher than that of police and firefighters with rates of 22%. Specifically, after terrorist attacks, this is set at 3-6%.The most frequent risk factors observed were repeated exposure and stretch in the event, pressure to rescue the injured as well as the previous psychiatric history. Protective effect had the support of the family and friends as well as the self-control ability of the individual. The treatment that has been seen as the most effective modern treatment of PTSD after a terrorist event, although there is not much evidence, is Eye Movement Desensitization and Reprocessing (EMDR). Conclusions: The low prevalence of post-traumatic anxiety disorder in rescue workers after engaging in terrorist attacks is probably due to their proper prior education and self-control ability. Individuals with a previous exposure to a traumatic event and earlier psychiatric history were more likely to develop PTSD than those with resilience and emotional support."],"dc:identifier":["uoadl:2877943","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2877943"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["PTSD σε διασώστες μετά από τρομοκρατικές επιθέσεις"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:35:41Z"}