{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2877958"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2877958","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Συμβολή στη βελτιστοποίηση της γαστρεντερικής απορρόφησης φαρμάκων που χορηγούνται per os σε νήπια","abstract":"Σκοπός: Η προκαταρκτική in vitro διερεύνηση της χρησιμότητας διασπορών σε παρακευαζόμενες με ηλεκτροϊνοποίηση νανοΐνες πολυμερών, ως μεθοδολογία παρασκευής προϊόντων με αυξημένες δυνατότητες (enabling drug products) για per os χορήγηση σε νήπια, φαρμάκων των οποίων η απορρόφηση ρυθμίζεται από την ενδοαυλική διαλυτότητα. Η εκτίμηση της βακτηριακής αποικοδόμησης σε υλικό από κόπρανα νηπίων, φαρμάκων για τα οποία υπάρχουν ήδη δεδομένα σε παρόμοιο υλικό από ενήλικες και παιδιά σχολικής ηλικίας. Μέθοδοι: Αρχικά παρασκευάσθηκαν και μελετήθηκαν στερεές διασπορές δύο ευδιάλυτων φαρμάκων (καφεΐνη και ρανιτιδίνη) σε νανοΐνες για την προκαταρκτική εκτίμηση της σημασίας της υδατοδιαλυτότητας του πολυμερούς στη διάλυση του φαρμάκου. Στη συνέχεια, παρασκευάσθηκαν και μελετήθηκαν στερεές διασπορές της αλβενδαζόλης σε νανοΐνες διαφόρων πολυμερών, ως προς τη χρησιμότητά τους στη βελτίωση των χαρακτηριστικών διάλυσης σε συνθήκες, που προσομοιώνουν τα περιεχόμενα του στομάχου κατά τη διαπεπτική περίοδο. Επιπρόσθετα, για την εκτίμηση της συμπεριφοράς μετά από απευθείας χορήγηση του υλικού με ένα ποτήρι νερό, δηλαδή, εναιωρήματος για χορήγηση σε νήπια, τα δεδομένα συγκρίθηκαν με τα δεδομένα ενός εμπορικά διαθέσιμου εναιωρήματος της αλβενδαζόλης με ενισχυμένες δυνατότητες (enhanced oral suspension, Zentel). H βακτηριακή αποικοδόμηση της μετρονιδαζόλης και ολσαλαζίνης μελετήθηκε σε υλικό από κόπρανα, που παρασκευάσθηκε από κόπρανα επτά (7) νηπίων (εύρος ηλικιών: 2-5 ετών). Υπό αναερόβιες συνθήκες, το υλικό παρασκευάσθηκε με αραίωση των κοπράνων με φυσιολογικό ορό (0,9 % χλωριούχο νάτριο) σε αναλογία 1:3,8 w/v. Τα πειράματα έγιναν σε αναερόβιες συνθήκες. Αποτελέσματα: Τα δεδομένα διάλυσης διασπορών καφεΐνης και ρανιτιδίνης έδειξαν ότι η υδατοδιαλυτότητα του πολυμερούς δεν είναι επαρκής για την επιλογή του κατάλληλου πολυμερούς για παρασκευή διασποράς ενός φαρμάκου σε πολυμερικές νανοϊνες. Συγκριτικά με δεδομένα από άλλες πολυμερικές νανοϊνες, η διάλυση της αλβενδαζόλης από νανοϊνες πολυβινυλοπυρρολιδόνης (PVP) σε FaSSGF Level III ήταν πληρέστερη. Στις νανοΐνες αυτές η αλβενδαζόλη ήταν κατανεμημένη σε άμορφη κατάσταση. Σε συνθήκες προσομοίωσης απευθείας χορήγησης διασποράς αλβενδαζόλης σε νανοϊνες PVP, ο ρυθμός διάλυσης ήταν ελαφρώς αργότερος και η μέγιστη συγκέντρωση παρόμοια με τα δεδομένα του εμπορικά διαθέσιμου εναιωρήματος με ενισχυμένες δυνατότητες. Η μέση τιμή του χρόνου ημίσειας ζωής στο υλικό από κόπρανα των νηπίων για τη μετρονιδαζόλη και την ολσαλαζίνη ήταν 5,6 min και 23 min, αντίστοιχα. Συμπεράσματα: Με βάση τα δεδομένα για την αλβενδαζόλη, πολυμερικές νανοϊνες που έχουν παρασκευασθεί με ηλεκτροϊνοποίηση θα μπορούσαν να αποτελέσουν χρήσιμη μεθοδολογία παρασκευής προϊόντων με αυξημένες δυνατότητες για per os χορήγηση σε νήπια, φαρμάκων των οποίων η απορρόφηση ρυθμίζεται από την ενδοαυλική διαλυτότητα. Ωστόσο, πληροφορίες σχετικές με τις κρίσιμες ιδιότητες ενός πολυμερούς για τη συγκεκριμένη εφαρμογή είναι πολύ περιορισμένες. Επιπρόσθετα, η σταθερότητα της άμορφης κατάστασης και η παρασκευή σχετικών προϊόντων σε βιομηχανική κλίμακα αποτελούν θέματα για περαιτέρω διερεύνηση. Η βακτηριακή αποικοδόμηση της μετρονιδαζόλης και της ολσαλαζίνης σε υλικό από κόπρανα νηπίων ήταν υψηλής μεταβλητότητας, μεγαλύτερης από αυτή που έχει παρατηρηθεί στο παρελθόν σε παρόμοια υλικά από ενήλικες και από παιδιά σχολικής ηλικίας.","abstract_html":"Σκοπός: Η προκαταρκτική in vitro διερεύνηση της χρησιμότητας διασπορών σε παρακευαζόμενες με ηλεκτροϊνοποίηση νανοΐνες πολυμερών, ως μεθοδολογία παρασκευής προϊόντων με αυξημένες δυνατότητες (enabling drug products) για per os χορήγηση σε νήπια, φαρμάκων των οποίων η απορρόφηση ρυθμίζεται από την ενδοαυλική διαλυτότητα. Η εκτίμηση της βακτηριακής αποικοδόμησης σε υλικό από κόπρανα νηπίων, φαρμάκων για τα οποία υπάρχουν ήδη δεδομένα σε παρόμοιο υλικό από ενήλικες και παιδιά σχολικής ηλικίας. Μέθοδοι: Αρχικά παρασκευάσθηκαν και μελετήθηκαν στερεές διασπορές δύο ευδιάλυτων φαρμάκων (καφεΐνη και ρανιτιδίνη) σε νανοΐνες για την προκαταρκτική εκτίμηση της σημασίας της υδατοδιαλυτότητας του πολυμερούς στη διάλυση του φαρμάκου. Στη συνέχεια, παρασκευάσθηκαν και μελετήθηκαν στερεές διασπορές της αλβενδαζόλης σε νανοΐνες διαφόρων πολυμερών, ως προς τη χρησιμότητά τους στη βελτίωση των χαρακτηριστικών διάλυσης σε συνθήκες, που προσομοιώνουν τα περιεχόμενα του στομάχου κατά τη διαπεπτική περίοδο. Επιπρόσθετα, για την εκτίμηση της συμπεριφοράς μετά από απευθείας χορήγηση του υλικού με ένα ποτήρι νερό, δηλαδή, εναιωρήματος για χορήγηση σε νήπια, τα δεδομένα συγκρίθηκαν με τα δεδομένα ενός εμπορικά διαθέσιμου εναιωρήματος της αλβενδαζόλης με ενισχυμένες δυνατότητες (enhanced oral suspension, Zentel). H βακτηριακή αποικοδόμηση της μετρονιδαζόλης και ολσαλαζίνης μελετήθηκε σε υλικό από κόπρανα, που παρασκευάσθηκε από κόπρανα επτά (7) νηπίων (εύρος ηλικιών: 2-5 ετών). Υπό αναερόβιες συνθήκες, το υλικό παρασκευάσθηκε με αραίωση των κοπράνων με φυσιολογικό ορό (0,9 % χλωριούχο νάτριο) σε αναλογία 1:3,8 w/v. Τα πειράματα έγιναν σε αναερόβιες συνθήκες. Αποτελέσματα: Τα δεδομένα διάλυσης διασπορών καφεΐνης και ρανιτιδίνης έδειξαν ότι η υδατοδιαλυτότητα του πολυμερούς δεν είναι επαρκής για την επιλογή του κατάλληλου πολυμερούς για παρασκευή διασποράς ενός φαρμάκου σε πολυμερικές νανοϊνες. Συγκριτικά με δεδομένα από άλλες πολυμερικές νανοϊνες, η διάλυση της αλβενδαζόλης από νανοϊνες πολυβινυλοπυρρολιδόνης (PVP) σε FaSSGF Level III ήταν πληρέστερη. Στις νανοΐνες αυτές η αλβενδαζόλη ήταν κατανεμημένη σε άμορφη κατάσταση. Σε συνθήκες προσομοίωσης απευθείας χορήγησης διασποράς αλβενδαζόλης σε νανοϊνες PVP, ο ρυθμός διάλυσης ήταν ελαφρώς αργότερος και η μέγιστη συγκέντρωση παρόμοια με τα δεδομένα του εμπορικά διαθέσιμου εναιωρήματος με ενισχυμένες δυνατότητες. Η μέση τιμή του χρόνου ημίσειας ζωής στο υλικό από κόπρανα των νηπίων για τη μετρονιδαζόλη και την ολσαλαζίνη ήταν 5,6 min και 23 min, αντίστοιχα. Συμπεράσματα: Με βάση τα δεδομένα για την αλβενδαζόλη, πολυμερικές νανοϊνες που έχουν παρασκευασθεί με ηλεκτροϊνοποίηση θα μπορούσαν να αποτελέσουν χρήσιμη μεθοδολογία παρασκευής προϊόντων με αυξημένες δυνατότητες για per os χορήγηση σε νήπια, φαρμάκων των οποίων η απορρόφηση ρυθμίζεται από την ενδοαυλική διαλυτότητα. Ωστόσο, πληροφορίες σχετικές με τις κρίσιμες ιδιότητες ενός πολυμερούς για τη συγκεκριμένη εφαρμογή είναι πολύ περιορισμένες. Επιπρόσθετα, η σταθερότητα της άμορφης κατάστασης και η παρασκευή σχετικών προϊόντων σε βιομηχανική κλίμακα αποτελούν θέματα για περαιτέρω διερεύνηση. Η βακτηριακή αποικοδόμηση της μετρονιδαζόλης και της ολσαλαζίνης σε υλικό από κόπρανα νηπίων ήταν υψηλής μεταβλητότητας, μεγαλύτερης από αυτή που έχει παρατηρηθεί στο παρελθόν σε παρόμοια υλικά από ενήλικες και από παιδιά σχολικής ηλικίας.","abstract_has_math":false,"creators":["Ρωμανός Ιωάννης","Romanos Ioannis"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:35:41Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2877958"],"render_values":[{"text":"uoadl:2877958","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2877958","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2877958","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2877958","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ρωμανός Ιωάννης","Romanos Ioannis"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2877958","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2877958"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Σκοπός: Η προκαταρκτική in vitro διερεύνηση της χρησιμότητας διασπορών σε παρακευαζόμενες με ηλεκτροϊνοποίηση νανοΐνες πολυμερών, ως μεθοδολογία παρασκευής προϊόντων με αυξημένες δυνατότητες (enabling drug products) για per os χορήγηση σε νήπια, φαρμάκων των οποίων η απορρόφηση ρυθμίζεται από την ενδοαυλική διαλυτότητα. Η εκτίμηση της βακτηριακής αποικοδόμησης σε υλικό από κόπρανα νηπίων, φαρμάκων για τα οποία υπάρχουν ήδη δεδομένα σε παρόμοιο υλικό από ενήλικες και παιδιά σχολικής ηλικίας. Μέθοδοι: Αρχικά παρασκευάσθηκαν και μελετήθηκαν στερεές διασπορές δύο ευδιάλυτων φαρμάκων (καφεΐνη και ρανιτιδίνη) σε νανοΐνες για την προκαταρκτική εκτίμηση της σημασίας της υδατοδιαλυτότητας του πολυμερούς στη διάλυση του φαρμάκου. Στη συνέχεια, παρασκευάσθηκαν και μελετήθηκαν στερεές διασπορές της αλβενδαζόλης σε νανοΐνες διαφόρων πολυμερών, ως προς τη χρησιμότητά τους στη βελτίωση των χαρακτηριστικών διάλυσης σε συνθήκες, που προσομοιώνουν τα περιεχόμενα του στομάχου κατά τη διαπεπτική περίοδο. Επιπρόσθετα, για την εκτίμηση της συμπεριφοράς μετά από απευθείας χορήγηση του υλικού με ένα ποτήρι νερό, δηλαδή, εναιωρήματος για χορήγηση σε νήπια, τα δεδομένα συγκρίθηκαν με τα δεδομένα ενός εμπορικά διαθέσιμου εναιωρήματος της αλβενδαζόλης με ενισχυμένες δυνατότητες (enhanced oral suspension, Zentel). H βακτηριακή αποικοδόμηση της μετρονιδαζόλης και ολσαλαζίνης μελετήθηκε σε υλικό από κόπρανα, που παρασκευάσθηκε από κόπρανα επτά (7) νηπίων (εύρος ηλικιών: 2-5 ετών). Υπό αναερόβιες συνθήκες, το υλικό παρασκευάσθηκε με αραίωση των κοπράνων με φυσιολογικό ορό (0,9 % χλωριούχο νάτριο) σε αναλογία 1:3,8 w/v. Τα πειράματα έγιναν σε αναερόβιες συνθήκες. Αποτελέσματα: Τα δεδομένα διάλυσης διασπορών καφεΐνης και ρανιτιδίνης έδειξαν ότι η υδατοδιαλυτότητα του πολυμερούς δεν είναι επαρκής για την επιλογή του κατάλληλου πολυμερούς για παρασκευή διασποράς ενός φαρμάκου σε πολυμερικές νανοϊνες. Συγκριτικά με δεδομένα από άλλες πολυμερικές νανοϊνες, η διάλυση της αλβενδαζόλης από νανοϊνες πολυβινυλοπυρρολιδόνης (PVP) σε FaSSGF Level III ήταν πληρέστερη. Στις νανοΐνες αυτές η αλβενδαζόλη ήταν κατανεμημένη σε άμορφη κατάσταση. Σε συνθήκες προσομοίωσης απευθείας χορήγησης διασποράς αλβενδαζόλης σε νανοϊνες PVP, ο ρυθμός διάλυσης ήταν ελαφρώς αργότερος και η μέγιστη συγκέντρωση παρόμοια με τα δεδομένα του εμπορικά διαθέσιμου εναιωρήματος με ενισχυμένες δυνατότητες. Η μέση τιμή του χρόνου ημίσειας ζωής στο υλικό από κόπρανα των νηπίων για τη μετρονιδαζόλη και την ολσαλαζίνη ήταν 5,6 min και 23 min, αντίστοιχα. Συμπεράσματα: Με βάση τα δεδομένα για την αλβενδαζόλη, πολυμερικές νανοϊνες που έχουν παρασκευασθεί με ηλεκτροϊνοποίηση θα μπορούσαν να αποτελέσουν χρήσιμη μεθοδολογία παρασκευής προϊόντων με αυξημένες δυνατότητες για per os χορήγηση σε νήπια, φαρμάκων των οποίων η απορρόφηση ρυθμίζεται από την ενδοαυλική διαλυτότητα. Ωστόσο, πληροφορίες σχετικές με τις κρίσιμες ιδιότητες ενός πολυμερούς για τη συγκεκριμένη εφαρμογή είναι πολύ περιορισμένες. Επιπρόσθετα, η σταθερότητα της άμορφης κατάστασης και η παρασκευή σχετικών προϊόντων σε βιομηχανική κλίμακα αποτελούν θέματα για περαιτέρω διερεύνηση. Η βακτηριακή αποικοδόμηση της μετρονιδαζόλης και της ολσαλαζίνης σε υλικό από κόπρανα νηπίων ήταν υψηλής μεταβλητότητας, μεγαλύτερης από αυτή που έχει παρατηρηθεί στο παρελθόν σε παρόμοια υλικά από ενήλικες και από παιδιά σχολικής ηλικίας.","Purpose: The preliminary in vitro investigation of the usefulness of electrospun polymeric nanofibers as an enabling drug product formulating technology for the oral administration of drugs with solubility limited absorption to toddlers. The evaluation of bacterial degradation in fecal material prepared from toddlers using drugs previously investigated in similar material from adults and school-children. Methods: Solid dispersions of two highly soluble drugs, caffeine and ranitidine were initially prepared and tested for evaluating the importance of polymer aqueous solubility on the dissolution kinetics. Solid dispersions of albendazole in nanofibers of various polymers were then prepared and tested for their usefulness in facilitating the dissolution process under conditions simulating the intragastric environment in the fasted state. In addition, to evaluate the performance, after direct administration of the nanofiber material with a glass of water, i.e. of a suspension for administration to toddlers, data were compared with those of an enhanced, commercially available albendazole suspension (Zentel). Bacterial degradation of metronidazole and olsalazine was investigated in fecal material prepared from stools of seven healthy toddlers (age range: 2-5 years). Under anaerobic conditions, fecal material was prepared by dilution with saline (0.9% sodium chloride) at a ratio of 1:3.8 w/v. Experiments were performed under anaerobic conditions. Results: Data with caffeine and ranitidine solid dispersions in polymeric nanofibers revealed that aqueous solubility of the polymer is inadequate for selecting the most appropriate polymer. Compared with data in other polymeric nanofibers, albendazole dissolution from polyvinylpyrrolidone (PVP) nanofibers in FaSSGF Level III was more complete. Albendazole was dispersed in an amorphous state PVP nanofibers. Under conditions simulating direct administration of the albendazole dispersion in PVP nanofibers, the dissolution rates were slightly lower and the extent of dissolution was similar to those with Zentel suspension. Mean values for the half-life of metronidazole and olsalazine in faecal material were 5.6 min and 23 min, respectively. Conclusions: Based on the albendazole data, electrospun polymeric nanofibers could be considered as an enabling drug product platform for administering oral suspensions of drugs with solubility limited absorption to toddlers. However, today information on the critical properties of polymers to be considered for such application remain largely unknown. In addition, stability of the amorphous state of the drug dispersed in nanofibers and manufacturing process of relevant products on an industrial scale are areas requiring further investigation. Metronidazole and olsalazine degradation data in fecal material from toddlers were highly variable. Variability seems to be higher than that previously observed in similar material from adults or school-children."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Συμβολή στη βελτιστοποίηση της γαστρεντερικής απορρόφησης φαρμάκων που χορηγούνται per os σε νήπια"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ρωμανός Ιωάννης","Romanos Ioannis"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Σκοπός: Η προκαταρκτική in vitro διερεύνηση της χρησιμότητας διασπορών σε παρακευαζόμενες με ηλεκτροϊνοποίηση νανοΐνες πολυμερών, ως μεθοδολογία παρασκευής προϊόντων με αυξημένες δυνατότητες (enabling drug products) για per os χορήγηση σε νήπια, φαρμάκων των οποίων η απορρόφηση ρυθμίζεται από την ενδοαυλική διαλυτότητα. Η εκτίμηση της βακτηριακής αποικοδόμησης σε υλικό από κόπρανα νηπίων, φαρμάκων για τα οποία υπάρχουν ήδη δεδομένα σε παρόμοιο υλικό από ενήλικες και παιδιά σχολικής ηλικίας. Μέθοδοι: Αρχικά παρασκευάσθηκαν και μελετήθηκαν στερεές διασπορές δύο ευδιάλυτων φαρμάκων (καφεΐνη και ρανιτιδίνη) σε νανοΐνες για την προκαταρκτική εκτίμηση της σημασίας της υδατοδιαλυτότητας του πολυμερούς στη διάλυση του φαρμάκου. Στη συνέχεια, παρασκευάσθηκαν και μελετήθηκαν στερεές διασπορές της αλβενδαζόλης σε νανοΐνες διαφόρων πολυμερών, ως προς τη χρησιμότητά τους στη βελτίωση των χαρακτηριστικών διάλυσης σε συνθήκες, που προσομοιώνουν τα περιεχόμενα του στομάχου κατά τη διαπεπτική περίοδο. Επιπρόσθετα, για την εκτίμηση της συμπεριφοράς μετά από απευθείας χορήγηση του υλικού με ένα ποτήρι νερό, δηλαδή, εναιωρήματος για χορήγηση σε νήπια, τα δεδομένα συγκρίθηκαν με τα δεδομένα ενός εμπορικά διαθέσιμου εναιωρήματος της αλβενδαζόλης με ενισχυμένες δυνατότητες (enhanced oral suspension, Zentel). H βακτηριακή αποικοδόμηση της μετρονιδαζόλης και ολσαλαζίνης μελετήθηκε σε υλικό από κόπρανα, που παρασκευάσθηκε από κόπρανα επτά (7) νηπίων (εύρος ηλικιών: 2-5 ετών). Υπό αναερόβιες συνθήκες, το υλικό παρασκευάσθηκε με αραίωση των κοπράνων με φυσιολογικό ορό (0,9 % χλωριούχο νάτριο) σε αναλογία 1:3,8 w/v. Τα πειράματα έγιναν σε αναερόβιες συνθήκες. Αποτελέσματα: Τα δεδομένα διάλυσης διασπορών καφεΐνης και ρανιτιδίνης έδειξαν ότι η υδατοδιαλυτότητα του πολυμερούς δεν είναι επαρκής για την επιλογή του κατάλληλου πολυμερούς για παρασκευή διασποράς ενός φαρμάκου σε πολυμερικές νανοϊνες. Συγκριτικά με δεδομένα από άλλες πολυμερικές νανοϊνες, η διάλυση της αλβενδαζόλης από νανοϊνες πολυβινυλοπυρρολιδόνης (PVP) σε FaSSGF Level III ήταν πληρέστερη. Στις νανοΐνες αυτές η αλβενδαζόλη ήταν κατανεμημένη σε άμορφη κατάσταση. Σε συνθήκες προσομοίωσης απευθείας χορήγησης διασποράς αλβενδαζόλης σε νανοϊνες PVP, ο ρυθμός διάλυσης ήταν ελαφρώς αργότερος και η μέγιστη συγκέντρωση παρόμοια με τα δεδομένα του εμπορικά διαθέσιμου εναιωρήματος με ενισχυμένες δυνατότητες. Η μέση τιμή του χρόνου ημίσειας ζωής στο υλικό από κόπρανα των νηπίων για τη μετρονιδαζόλη και την ολσαλαζίνη ήταν 5,6 min και 23 min, αντίστοιχα. Συμπεράσματα: Με βάση τα δεδομένα για την αλβενδαζόλη, πολυμερικές νανοϊνες που έχουν παρασκευασθεί με ηλεκτροϊνοποίηση θα μπορούσαν να αποτελέσουν χρήσιμη μεθοδολογία παρασκευής προϊόντων με αυξημένες δυνατότητες για per os χορήγηση σε νήπια, φαρμάκων των οποίων η απορρόφηση ρυθμίζεται από την ενδοαυλική διαλυτότητα. Ωστόσο, πληροφορίες σχετικές με τις κρίσιμες ιδιότητες ενός πολυμερούς για τη συγκεκριμένη εφαρμογή είναι πολύ περιορισμένες. Επιπρόσθετα, η σταθερότητα της άμορφης κατάστασης και η παρασκευή σχετικών προϊόντων σε βιομηχανική κλίμακα αποτελούν θέματα για περαιτέρω διερεύνηση. Η βακτηριακή αποικοδόμηση της μετρονιδαζόλης και της ολσαλαζίνης σε υλικό από κόπρανα νηπίων ήταν υψηλής μεταβλητότητας, μεγαλύτερης από αυτή που έχει παρατηρηθεί στο παρελθόν σε παρόμοια υλικά από ενήλικες και από παιδιά σχολικής ηλικίας.","Purpose: The preliminary in vitro investigation of the usefulness of electrospun polymeric nanofibers as an enabling drug product formulating technology for the oral administration of drugs with solubility limited absorption to toddlers. The evaluation of bacterial degradation in fecal material prepared from toddlers using drugs previously investigated in similar material from adults and school-children. Methods: Solid dispersions of two highly soluble drugs, caffeine and ranitidine were initially prepared and tested for evaluating the importance of polymer aqueous solubility on the dissolution kinetics. Solid dispersions of albendazole in nanofibers of various polymers were then prepared and tested for their usefulness in facilitating the dissolution process under conditions simulating the intragastric environment in the fasted state. In addition, to evaluate the performance, after direct administration of the nanofiber material with a glass of water, i.e. of a suspension for administration to toddlers, data were compared with those of an enhanced, commercially available albendazole suspension (Zentel). Bacterial degradation of metronidazole and olsalazine was investigated in fecal material prepared from stools of seven healthy toddlers (age range: 2-5 years). Under anaerobic conditions, fecal material was prepared by dilution with saline (0.9% sodium chloride) at a ratio of 1:3.8 w/v. Experiments were performed under anaerobic conditions. Results: Data with caffeine and ranitidine solid dispersions in polymeric nanofibers revealed that aqueous solubility of the polymer is inadequate for selecting the most appropriate polymer. Compared with data in other polymeric nanofibers, albendazole dissolution from polyvinylpyrrolidone (PVP) nanofibers in FaSSGF Level III was more complete. Albendazole was dispersed in an amorphous state PVP nanofibers. Under conditions simulating direct administration of the albendazole dispersion in PVP nanofibers, the dissolution rates were slightly lower and the extent of dissolution was similar to those with Zentel suspension. Mean values for the half-life of metronidazole and olsalazine in faecal material were 5.6 min and 23 min, respectively. Conclusions: Based on the albendazole data, electrospun polymeric nanofibers could be considered as an enabling drug product platform for administering oral suspensions of drugs with solubility limited absorption to toddlers. However, today information on the critical properties of polymers to be considered for such application remain largely unknown. In addition, stability of the amorphous state of the drug dispersed in nanofibers and manufacturing process of relevant products on an industrial scale are areas requiring further investigation. Metronidazole and olsalazine degradation data in fecal material from toddlers were highly variable. Variability seems to be higher than that previously observed in similar material from adults or school-children."],"dc:identifier":["uoadl:2877958","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2877958"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Συμβολή στη βελτιστοποίηση της γαστρεντερικής απορρόφησης φαρμάκων που χορηγούνται per os σε νήπια"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:35:41Z"}