{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2877965"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2877965","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Θεραπεία Δερματικής Φλεγμονής και Τραύματος με Επιθέματα από Εκχύλισμα Pinus halepensis και Πρόπολης","abstract":"Η φλεγμονή του δέρματος αποτελεί ένα από τα κυριότερα συμπτώματα πολλών δερματικών παθήσεων και έναν από τους κύριους λόγους καθυστέρησης της επούλωσης. Η φλεγμονή από την επίδραση της υπεριώδους ακτινοβολίας στο δέρμα αντιμετωπίζεται συνήθως με τη χρήση διαφόρων τοπικών σκευασμάτων όπως κρέμες και γέλες• αντικείμενο μελετών αποτελεί η θεραπεία της με εφαρμογή επιθεμάτων. Βασιζόμενη σε προηγούμενη μελέτη, εξετάστηκε ως προς την αντιφλεγμονώδη δράση τους σε μύες πολυμερικό επίθεμα με υδατικό εκχύλισμα του φλοιού Pinus halepensis στη συγκέντρωση κορεσμού που ήταν δυνατή να παρασκευαστεί μέσω ηλεκτροστατικής ινοποίησης. Συντέθηκαν δυο επιθέματα νανοϊνών αποτελούμενα από Αλγινικό Νάτριο (SA), Οξική Κυτταρίνη (CA), Πολυαιθυλενοξείδιο (PEO) και εκχύλισμα P. halepensis σε ποσοστά 15,1% w/w και 26,2% w/w. Επιπλέον, παρασκευάστηκε ένα επίθεμα από SA, CA και PEO και ένα με CA και PEO. Ως μάρτυρας χρησιμοποιήθηκε αποστειρωμένη γάζα ίδιων διαστάσεων με τα πολυμερικά επιθέματα. Η αξιολόγηση της αντιφλεγμονώδους δράσης των επιθεμάτων έγινε σε άτριχους, θηλυκούς μύες, τύπου SKH-1 οι οποίοι χωρίστηκαν σε 5 ομάδες των 8 ζώων και ακτινοβολήθηκαν άπαξ με τρεις ελάχιστες ερυθηματώδεις δόσεις (3 M.E.D.). Σε κάθε ομάδα γινόταν καθημερινή εφαρμογή του αντίστοιχου επιθέματος. Πριν την ακτινοβόληση, κατά τη διάρκεια του πειράματος και στο τέλος ελήφθησαν μετρήσεις πάχους δέρματος, άδηλης απώλειας ύδατος, ενυδάτωσης, σμήγματος, ερυθρότητας του δέρματος των μυών. Την 18η μέρα τα ζώα θυσιάστηκαν και ελήφθησαν τμήματα δέρματος από την ανατομική περιοχή της φλεγμονής για ιστοπαθολογική αξιολόγηση. Τα αποτελέσματα επιβεβαίωσαν την αντιφλεγμονώδη δράση του υδατικού εκχυλίσματος φλοιού P. halepensis, καθώς η ομάδα στην οποία εφαρμόστηκε το επίθεμα με το μεγαλύτερο ποσοστό (26,2% w/w) παρουσίασε σημαντική δράση έναντι της φλεγμονής Στη συνέχεια αντικείμενο μελέτης αποτέλεσε η επιβεβαίωση της επουλωτικής και αντιμικροβιακής δράσης της πρόπολης σε μορφή πολυμερικού επιθέματος και η εύρεση της βέλτιστης φαρμακοδυναμικής δόσης. Παρ’ όλες τις ευεργετικές της δράσεις η χρήση της πρόπολης στη θεραπεία των πληγών εμποδίζεται λόγω της τοξικότητας της αιθανόλης που είναι ο συνήθης φορέας της. Το πρόβλημα αυτό αντιμετωπίστηκε με την εξάτμιση του διαλύτη μέσω της μεθόδου της ηλεκτροστατικής ινοποίησης. Αρχικά, συντέθηκαν 6 επιθέματα νανοϊνών αποτελούμενα από Πολυκαπρολακτόνη (PCL), Πολυβινυλοπυρρολιδόνη (PVP) και εκχύλισμα πρόπολης σε ποσοστά 0,1%, 0,4%, 0,7%, 1%, 15% και 30% w/w καθώς και ένα επίθεμα αποτελούμενο από τα πολυμερή PCL και PVP. Επίσης, χρησιμοποιήθηκε αποστειρωμένη γάζα ίδιων διαστάσεων με τα πολυμερικά επιθέματα ως μάρτυρας. Η αξιολόγηση της επουλωτικής δράσης των επιθεμάτων έγινε σε άτριχους, αρσενικούς μύες, τύπου SKH-1 σε 2 φάσεις. Στην πρώτη φάση εξετάστηκαν τα επιθέματα με τις 3 υψηλές περιεκτικότητες σε πρόπολη σε ομάδες των 8 ζώων στα οποία είχε προκληθεί τραύμα εμβαδού 1 cm2. Σε κάθε ομάδα γινόταν καθημερινή εφαρμογή του αντίστοιχου επιθέματος. Πριν την πρόκληση της πληγής και στο τέλος του πειράματος ελήφθησαν μετρήσεις πάχους δέρματος, άδηλης απώλειας ύδατος, ενυδάτωσης, ερυθρότητας, και ελαστικότητας του δέρματος των μυών. Την 1η ημέρα και την 14η ημέρα του πειράματος έγινε λήψη φωτογραφιών με την εξειδικευμένη κάμερα Antera 3D. Στη δεύτερη φάση, η περιεκτικότητα σε πρόπολη των επιθεμάτων μειώθηκε λόγω εμφάνισης ερεθισμού στο πρώτο πείραμα. Τα επιθέματα εξετάστηκαν σε ομάδες των 8 ζώων και ελήφθησαν οι ίδιες μετρήσεις. Στο τέλος του κάθε πειράματος τα ζώα θυσιάστηκαν και ελήφθησαν τμήματα δέρματος από το σημείο του τραύματος για ιστοπαθολογική αξιολόγηση. Η κλινική εικόνα, η φωτοτεκμηρίωση, η μείωση του εμβαδού της πληγής σε συνδυασμό με την ιστοπαθολογική αξιολόγηση έδειξαν ότι το επίθεμα με 0,7% w/w εκχυλίσματος πρόπολης προωθεί σημαντικά την επουλωτική διαδικασία. Σε επόμενο στάδιο αξίζει να μελετηθεί η αντιμικροβιακή και επουλωτική δράση της πρόπολης in vitro και in vivo.","abstract_html":"Η φλεγμονή του δέρματος αποτελεί ένα από τα κυριότερα συμπτώματα πολλών δερματικών παθήσεων και έναν από τους κύριους λόγους καθυστέρησης της επούλωσης. Η φλεγμονή από την επίδραση της υπεριώδους ακτινοβολίας στο δέρμα αντιμετωπίζεται συνήθως με τη χρήση διαφόρων τοπικών σκευασμάτων όπως κρέμες και γέλες• αντικείμενο μελετών αποτελεί η θεραπεία της με εφαρμογή επιθεμάτων. Βασιζόμενη σε προηγούμενη μελέτη, εξετάστηκε ως προς την αντιφλεγμονώδη δράση τους σε μύες πολυμερικό επίθεμα με υδατικό εκχύλισμα του φλοιού Pinus halepensis στη συγκέντρωση κορεσμού που ήταν δυνατή να παρασκευαστεί μέσω ηλεκτροστατικής ινοποίησης. Συντέθηκαν δυο επιθέματα νανοϊνών αποτελούμενα από Αλγινικό Νάτριο (SA), Οξική Κυτταρίνη (CA), Πολυαιθυλενοξείδιο (PEO) και εκχύλισμα P. halepensis σε ποσοστά 15,1% w/w και 26,2% w/w. Επιπλέον, παρασκευάστηκε ένα επίθεμα από SA, CA και PEO και ένα με CA και PEO. Ως μάρτυρας χρησιμοποιήθηκε αποστειρωμένη γάζα ίδιων διαστάσεων με τα πολυμερικά επιθέματα. Η αξιολόγηση της αντιφλεγμονώδους δράσης των επιθεμάτων έγινε σε άτριχους, θηλυκούς μύες, τύπου SKH-1 οι οποίοι χωρίστηκαν σε 5 ομάδες των 8 ζώων και ακτινοβολήθηκαν άπαξ με τρεις ελάχιστες ερυθηματώδεις δόσεις (3 M.E.D.). Σε κάθε ομάδα γινόταν καθημερινή εφαρμογή του αντίστοιχου επιθέματος. Πριν την ακτινοβόληση, κατά τη διάρκεια του πειράματος και στο τέλος ελήφθησαν μετρήσεις πάχους δέρματος, άδηλης απώλειας ύδατος, ενυδάτωσης, σμήγματος, ερυθρότητας του δέρματος των μυών. Την 18η μέρα τα ζώα θυσιάστηκαν και ελήφθησαν τμήματα δέρματος από την ανατομική περιοχή της φλεγμονής για ιστοπαθολογική αξιολόγηση. Τα αποτελέσματα επιβεβαίωσαν την αντιφλεγμονώδη δράση του υδατικού εκχυλίσματος φλοιού P. halepensis, καθώς η ομάδα στην οποία εφαρμόστηκε το επίθεμα με το μεγαλύτερο ποσοστό (26,2% w/w) παρουσίασε σημαντική δράση έναντι της φλεγμονής Στη συνέχεια αντικείμενο μελέτης αποτέλεσε η επιβεβαίωση της επουλωτικής και αντιμικροβιακής δράσης της πρόπολης σε μορφή πολυμερικού επιθέματος και η εύρεση της βέλτιστης φαρμακοδυναμικής δόσης. Παρ’ όλες τις ευεργετικές της δράσεις η χρήση της πρόπολης στη θεραπεία των πληγών εμποδίζεται λόγω της τοξικότητας της αιθανόλης που είναι ο συνήθης φορέας της. Το πρόβλημα αυτό αντιμετωπίστηκε με την εξάτμιση του διαλύτη μέσω της μεθόδου της ηλεκτροστατικής ινοποίησης. Αρχικά, συντέθηκαν 6 επιθέματα νανοϊνών αποτελούμενα από Πολυκαπρολακτόνη (PCL), Πολυβινυλοπυρρολιδόνη (PVP) και εκχύλισμα πρόπολης σε ποσοστά 0,1%, 0,4%, 0,7%, 1%, 15% και 30% w/w καθώς και ένα επίθεμα αποτελούμενο από τα πολυμερή PCL και PVP. Επίσης, χρησιμοποιήθηκε αποστειρωμένη γάζα ίδιων διαστάσεων με τα πολυμερικά επιθέματα ως μάρτυρας. Η αξιολόγηση της επουλωτικής δράσης των επιθεμάτων έγινε σε άτριχους, αρσενικούς μύες, τύπου SKH-1 σε 2 φάσεις. Στην πρώτη φάση εξετάστηκαν τα επιθέματα με τις 3 υψηλές περιεκτικότητες σε πρόπολη σε ομάδες των 8 ζώων στα οποία είχε προκληθεί τραύμα εμβαδού 1 cm2. Σε κάθε ομάδα γινόταν καθημερινή εφαρμογή του αντίστοιχου επιθέματος. Πριν την πρόκληση της πληγής και στο τέλος του πειράματος ελήφθησαν μετρήσεις πάχους δέρματος, άδηλης απώλειας ύδατος, ενυδάτωσης, ερυθρότητας, και ελαστικότητας του δέρματος των μυών. Την 1η ημέρα και την 14η ημέρα του πειράματος έγινε λήψη φωτογραφιών με την εξειδικευμένη κάμερα Antera 3D. Στη δεύτερη φάση, η περιεκτικότητα σε πρόπολη των επιθεμάτων μειώθηκε λόγω εμφάνισης ερεθισμού στο πρώτο πείραμα. Τα επιθέματα εξετάστηκαν σε ομάδες των 8 ζώων και ελήφθησαν οι ίδιες μετρήσεις. Στο τέλος του κάθε πειράματος τα ζώα θυσιάστηκαν και ελήφθησαν τμήματα δέρματος από το σημείο του τραύματος για ιστοπαθολογική αξιολόγηση. Η κλινική εικόνα, η φωτοτεκμηρίωση, η μείωση του εμβαδού της πληγής σε συνδυασμό με την ιστοπαθολογική αξιολόγηση έδειξαν ότι το επίθεμα με 0,7% w/w εκχυλίσματος πρόπολης προωθεί σημαντικά την επουλωτική διαδικασία. Σε επόμενο στάδιο αξίζει να μελετηθεί η αντιμικροβιακή και επουλωτική δράση της πρόπολης in vitro και in vivo.","abstract_has_math":false,"creators":["Σημηριώτη Ελευθερία","Simirioti Eleftheria"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:35:41Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2877965"],"render_values":[{"text":"uoadl:2877965","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2877965","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2877965","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2877965","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Σημηριώτη Ελευθερία","Simirioti Eleftheria"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2877965","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2877965"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η φλεγμονή του δέρματος αποτελεί ένα από τα κυριότερα συμπτώματα πολλών δερματικών παθήσεων και έναν από τους κύριους λόγους καθυστέρησης της επούλωσης. Η φλεγμονή από την επίδραση της υπεριώδους ακτινοβολίας στο δέρμα αντιμετωπίζεται συνήθως με τη χρήση διαφόρων τοπικών σκευασμάτων όπως κρέμες και γέλες• αντικείμενο μελετών αποτελεί η θεραπεία της με εφαρμογή επιθεμάτων. Βασιζόμενη σε προηγούμενη μελέτη, εξετάστηκε ως προς την αντιφλεγμονώδη δράση τους σε μύες πολυμερικό επίθεμα με υδατικό εκχύλισμα του φλοιού Pinus halepensis στη συγκέντρωση κορεσμού που ήταν δυνατή να παρασκευαστεί μέσω ηλεκτροστατικής ινοποίησης. Συντέθηκαν δυο επιθέματα νανοϊνών αποτελούμενα από Αλγινικό Νάτριο (SA), Οξική Κυτταρίνη (CA), Πολυαιθυλενοξείδιο (PEO) και εκχύλισμα P. halepensis σε ποσοστά 15,1% w/w και 26,2% w/w. Επιπλέον, παρασκευάστηκε ένα επίθεμα από SA, CA και PEO και ένα με CA και PEO. Ως μάρτυρας χρησιμοποιήθηκε αποστειρωμένη γάζα ίδιων διαστάσεων με τα πολυμερικά επιθέματα. Η αξιολόγηση της αντιφλεγμονώδους δράσης των επιθεμάτων έγινε σε άτριχους, θηλυκούς μύες, τύπου SKH-1 οι οποίοι χωρίστηκαν σε 5 ομάδες των 8 ζώων και ακτινοβολήθηκαν άπαξ με τρεις ελάχιστες ερυθηματώδεις δόσεις (3 M.E.D.). Σε κάθε ομάδα γινόταν καθημερινή εφαρμογή του αντίστοιχου επιθέματος. Πριν την ακτινοβόληση, κατά τη διάρκεια του πειράματος και στο τέλος ελήφθησαν μετρήσεις πάχους δέρματος, άδηλης απώλειας ύδατος, ενυδάτωσης, σμήγματος, ερυθρότητας του δέρματος των μυών. Την 18η μέρα τα ζώα θυσιάστηκαν και ελήφθησαν τμήματα δέρματος από την ανατομική περιοχή της φλεγμονής για ιστοπαθολογική αξιολόγηση. Τα αποτελέσματα επιβεβαίωσαν την αντιφλεγμονώδη δράση του υδατικού εκχυλίσματος φλοιού P. halepensis, καθώς η ομάδα στην οποία εφαρμόστηκε το επίθεμα με το μεγαλύτερο ποσοστό (26,2% w/w) παρουσίασε σημαντική δράση έναντι της φλεγμονής Στη συνέχεια αντικείμενο μελέτης αποτέλεσε η επιβεβαίωση της επουλωτικής και αντιμικροβιακής δράσης της πρόπολης σε μορφή πολυμερικού επιθέματος και η εύρεση της βέλτιστης φαρμακοδυναμικής δόσης. Παρ’ όλες τις ευεργετικές της δράσεις η χρήση της πρόπολης στη θεραπεία των πληγών εμποδίζεται λόγω της τοξικότητας της αιθανόλης που είναι ο συνήθης φορέας της. Το πρόβλημα αυτό αντιμετωπίστηκε με την εξάτμιση του διαλύτη μέσω της μεθόδου της ηλεκτροστατικής ινοποίησης. Αρχικά, συντέθηκαν 6 επιθέματα νανοϊνών αποτελούμενα από Πολυκαπρολακτόνη (PCL), Πολυβινυλοπυρρολιδόνη (PVP) και εκχύλισμα πρόπολης σε ποσοστά 0,1%, 0,4%, 0,7%, 1%, 15% και 30% w/w καθώς και ένα επίθεμα αποτελούμενο από τα πολυμερή PCL και PVP. Επίσης, χρησιμοποιήθηκε αποστειρωμένη γάζα ίδιων διαστάσεων με τα πολυμερικά επιθέματα ως μάρτυρας. Η αξιολόγηση της επουλωτικής δράσης των επιθεμάτων έγινε σε άτριχους, αρσενικούς μύες, τύπου SKH-1 σε 2 φάσεις. Στην πρώτη φάση εξετάστηκαν τα επιθέματα με τις 3 υψηλές περιεκτικότητες σε πρόπολη σε ομάδες των 8 ζώων στα οποία είχε προκληθεί τραύμα εμβαδού 1 cm2. Σε κάθε ομάδα γινόταν καθημερινή εφαρμογή του αντίστοιχου επιθέματος. Πριν την πρόκληση της πληγής και στο τέλος του πειράματος ελήφθησαν μετρήσεις πάχους δέρματος, άδηλης απώλειας ύδατος, ενυδάτωσης, ερυθρότητας, και ελαστικότητας του δέρματος των μυών. Την 1η ημέρα και την 14η ημέρα του πειράματος έγινε λήψη φωτογραφιών με την εξειδικευμένη κάμερα Antera 3D. Στη δεύτερη φάση, η περιεκτικότητα σε πρόπολη των επιθεμάτων μειώθηκε λόγω εμφάνισης ερεθισμού στο πρώτο πείραμα. Τα επιθέματα εξετάστηκαν σε ομάδες των 8 ζώων και ελήφθησαν οι ίδιες μετρήσεις. Στο τέλος του κάθε πειράματος τα ζώα θυσιάστηκαν και ελήφθησαν τμήματα δέρματος από το σημείο του τραύματος για ιστοπαθολογική αξιολόγηση. Η κλινική εικόνα, η φωτοτεκμηρίωση, η μείωση του εμβαδού της πληγής σε συνδυασμό με την ιστοπαθολογική αξιολόγηση έδειξαν ότι το επίθεμα με 0,7% w/w εκχυλίσματος πρόπολης προωθεί σημαντικά την επουλωτική διαδικασία. Σε επόμενο στάδιο αξίζει να μελετηθεί η αντιμικροβιακή και επουλωτική δράση της πρόπολης in vitro και in vivo.","Skin inflammation is one of the main symptoms of many skin disorders and one of the main causes of delayed healing. Inflammation caused by ultraviolet radiation is usually treated with various topical preparations such as creams and gels, while its treatment using patches has been the topic of many studies. Based on a previous study, the anti-inflammatory effect of polymeric patches, loaded with aqueous bark extract of Pinus halepensis at a saturated concentration prepared by electrospinning, were investigated on mice. Two nanofibrous patches composed of Sodium Alginate (SA), Cellulose Acetate (CA), Polyethyleneoxide (PEO) and P. halepensis extract in 15.1% w/w and 26.2% w/w concentration were prepared. In addition, a patch with SA, CA and PEO and one with CA and PEO were prepared. Sterile gauze cut in the same dimensions as the polymeric patches was used as control group. The evaluation of the anti-inflammatory activity of the patches was performed on hairless, SKH-1 type female mice. After being divided into 5 groups of 8 animals each, they were once irradiated with 3 M.E.D. The patches were removed and replaced daily. Before irradiation, during the test and at the end, measurements of skin thickness, transepidermal water loss, hydration, sebum, redness of the skin of the mice were obtained. On day 18 the animals were sacrificed and skin sections were collected from the inflammation site for histopathological evaluation. The results confirmed the anti-inflammatory activity of the aqueous bark extract of P. halepensis, considering that the group with the highest concentration (26.2% w/w) patch had the best anti-inflammatory activity. Moving on, the aim of the study was confirming the healing and antimicrobial action of propolis formed into nanofibrous patches and its optimal pharmacodynamic action. Despite its beneficial effects, the use of propolis in the treatment of wounds is limited due to the toxicity of ethanol which is its usual carrier. This problem was resolved by evaporating the solvent through the electrospinning method. Initially, 6 nanofibrous paches were composed of Polycaprolactone (PCL), Polyvinylpyrrolidone (PVP) and propolis extract at 0.1%, 0.4%, 0.7%, 1%, 15% and 30% w/w concentrations, as well as a patch composed of PCL and PVP polymers. Sterile gauze cut in the same dimensions as the polymeric patches was used as control group. The assessment of the healing effect of patches was tested on hairless, SKH-1 type male mice, in two phases. In the first set, patches with the 3 highest concentrations of propolis were tested in groups of 8 animals each, on which 1cm2 wounds were induced. The patches were removed and replaced daily. Before the ulcer was induced and at the end of the test measurements of skin thickness, transepidermal water loss, hydration, elasticity and redness of the skin of the mice were obtained. On the 1st day and 14th day of the test, photographs were taken using Antera 3D camera. In the second set, the concentration of propolis in the patches was reduced due to the irritation observed in the first one. The patches were tested in groups of 8 and the same measurements were obtained. At the end of each experiment the mice were sacrificed and skin sections from the wound site were collected for histopathological evaluation. Clinical assessment, photodocumentation, reduction in the size of the wound combined with the histopathological evaluation showed that the 0.7% w/w propolis extract patch significantly promotes the healing procedure. As for the next step, studying the in vitro and in vivo antimicrobial and healing effect of propolis is considered worthwhile."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Θεραπεία Δερματικής Φλεγμονής και Τραύματος με Επιθέματα από Εκχύλισμα Pinus halepensis και Πρόπολης"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Σημηριώτη Ελευθερία","Simirioti Eleftheria"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Η φλεγμονή του δέρματος αποτελεί ένα από τα κυριότερα συμπτώματα πολλών δερματικών παθήσεων και έναν από τους κύριους λόγους καθυστέρησης της επούλωσης. Η φλεγμονή από την επίδραση της υπεριώδους ακτινοβολίας στο δέρμα αντιμετωπίζεται συνήθως με τη χρήση διαφόρων τοπικών σκευασμάτων όπως κρέμες και γέλες• αντικείμενο μελετών αποτελεί η θεραπεία της με εφαρμογή επιθεμάτων. Βασιζόμενη σε προηγούμενη μελέτη, εξετάστηκε ως προς την αντιφλεγμονώδη δράση τους σε μύες πολυμερικό επίθεμα με υδατικό εκχύλισμα του φλοιού Pinus halepensis στη συγκέντρωση κορεσμού που ήταν δυνατή να παρασκευαστεί μέσω ηλεκτροστατικής ινοποίησης. Συντέθηκαν δυο επιθέματα νανοϊνών αποτελούμενα από Αλγινικό Νάτριο (SA), Οξική Κυτταρίνη (CA), Πολυαιθυλενοξείδιο (PEO) και εκχύλισμα P. halepensis σε ποσοστά 15,1% w/w και 26,2% w/w. Επιπλέον, παρασκευάστηκε ένα επίθεμα από SA, CA και PEO και ένα με CA και PEO. Ως μάρτυρας χρησιμοποιήθηκε αποστειρωμένη γάζα ίδιων διαστάσεων με τα πολυμερικά επιθέματα. Η αξιολόγηση της αντιφλεγμονώδους δράσης των επιθεμάτων έγινε σε άτριχους, θηλυκούς μύες, τύπου SKH-1 οι οποίοι χωρίστηκαν σε 5 ομάδες των 8 ζώων και ακτινοβολήθηκαν άπαξ με τρεις ελάχιστες ερυθηματώδεις δόσεις (3 M.E.D.). Σε κάθε ομάδα γινόταν καθημερινή εφαρμογή του αντίστοιχου επιθέματος. Πριν την ακτινοβόληση, κατά τη διάρκεια του πειράματος και στο τέλος ελήφθησαν μετρήσεις πάχους δέρματος, άδηλης απώλειας ύδατος, ενυδάτωσης, σμήγματος, ερυθρότητας του δέρματος των μυών. Την 18η μέρα τα ζώα θυσιάστηκαν και ελήφθησαν τμήματα δέρματος από την ανατομική περιοχή της φλεγμονής για ιστοπαθολογική αξιολόγηση. Τα αποτελέσματα επιβεβαίωσαν την αντιφλεγμονώδη δράση του υδατικού εκχυλίσματος φλοιού P. halepensis, καθώς η ομάδα στην οποία εφαρμόστηκε το επίθεμα με το μεγαλύτερο ποσοστό (26,2% w/w) παρουσίασε σημαντική δράση έναντι της φλεγμονής Στη συνέχεια αντικείμενο μελέτης αποτέλεσε η επιβεβαίωση της επουλωτικής και αντιμικροβιακής δράσης της πρόπολης σε μορφή πολυμερικού επιθέματος και η εύρεση της βέλτιστης φαρμακοδυναμικής δόσης. Παρ’ όλες τις ευεργετικές της δράσεις η χρήση της πρόπολης στη θεραπεία των πληγών εμποδίζεται λόγω της τοξικότητας της αιθανόλης που είναι ο συνήθης φορέας της. Το πρόβλημα αυτό αντιμετωπίστηκε με την εξάτμιση του διαλύτη μέσω της μεθόδου της ηλεκτροστατικής ινοποίησης. Αρχικά, συντέθηκαν 6 επιθέματα νανοϊνών αποτελούμενα από Πολυκαπρολακτόνη (PCL), Πολυβινυλοπυρρολιδόνη (PVP) και εκχύλισμα πρόπολης σε ποσοστά 0,1%, 0,4%, 0,7%, 1%, 15% και 30% w/w καθώς και ένα επίθεμα αποτελούμενο από τα πολυμερή PCL και PVP. Επίσης, χρησιμοποιήθηκε αποστειρωμένη γάζα ίδιων διαστάσεων με τα πολυμερικά επιθέματα ως μάρτυρας. Η αξιολόγηση της επουλωτικής δράσης των επιθεμάτων έγινε σε άτριχους, αρσενικούς μύες, τύπου SKH-1 σε 2 φάσεις. Στην πρώτη φάση εξετάστηκαν τα επιθέματα με τις 3 υψηλές περιεκτικότητες σε πρόπολη σε ομάδες των 8 ζώων στα οποία είχε προκληθεί τραύμα εμβαδού 1 cm2. Σε κάθε ομάδα γινόταν καθημερινή εφαρμογή του αντίστοιχου επιθέματος. Πριν την πρόκληση της πληγής και στο τέλος του πειράματος ελήφθησαν μετρήσεις πάχους δέρματος, άδηλης απώλειας ύδατος, ενυδάτωσης, ερυθρότητας, και ελαστικότητας του δέρματος των μυών. Την 1η ημέρα και την 14η ημέρα του πειράματος έγινε λήψη φωτογραφιών με την εξειδικευμένη κάμερα Antera 3D. Στη δεύτερη φάση, η περιεκτικότητα σε πρόπολη των επιθεμάτων μειώθηκε λόγω εμφάνισης ερεθισμού στο πρώτο πείραμα. Τα επιθέματα εξετάστηκαν σε ομάδες των 8 ζώων και ελήφθησαν οι ίδιες μετρήσεις. Στο τέλος του κάθε πειράματος τα ζώα θυσιάστηκαν και ελήφθησαν τμήματα δέρματος από το σημείο του τραύματος για ιστοπαθολογική αξιολόγηση. Η κλινική εικόνα, η φωτοτεκμηρίωση, η μείωση του εμβαδού της πληγής σε συνδυασμό με την ιστοπαθολογική αξιολόγηση έδειξαν ότι το επίθεμα με 0,7% w/w εκχυλίσματος πρόπολης προωθεί σημαντικά την επουλωτική διαδικασία. Σε επόμενο στάδιο αξίζει να μελετηθεί η αντιμικροβιακή και επουλωτική δράση της πρόπολης in vitro και in vivo.","Skin inflammation is one of the main symptoms of many skin disorders and one of the main causes of delayed healing. Inflammation caused by ultraviolet radiation is usually treated with various topical preparations such as creams and gels, while its treatment using patches has been the topic of many studies. Based on a previous study, the anti-inflammatory effect of polymeric patches, loaded with aqueous bark extract of Pinus halepensis at a saturated concentration prepared by electrospinning, were investigated on mice. Two nanofibrous patches composed of Sodium Alginate (SA), Cellulose Acetate (CA), Polyethyleneoxide (PEO) and P. halepensis extract in 15.1% w/w and 26.2% w/w concentration were prepared. In addition, a patch with SA, CA and PEO and one with CA and PEO were prepared. Sterile gauze cut in the same dimensions as the polymeric patches was used as control group. The evaluation of the anti-inflammatory activity of the patches was performed on hairless, SKH-1 type female mice. After being divided into 5 groups of 8 animals each, they were once irradiated with 3 M.E.D. The patches were removed and replaced daily. Before irradiation, during the test and at the end, measurements of skin thickness, transepidermal water loss, hydration, sebum, redness of the skin of the mice were obtained. On day 18 the animals were sacrificed and skin sections were collected from the inflammation site for histopathological evaluation. The results confirmed the anti-inflammatory activity of the aqueous bark extract of P. halepensis, considering that the group with the highest concentration (26.2% w/w) patch had the best anti-inflammatory activity. Moving on, the aim of the study was confirming the healing and antimicrobial action of propolis formed into nanofibrous patches and its optimal pharmacodynamic action. Despite its beneficial effects, the use of propolis in the treatment of wounds is limited due to the toxicity of ethanol which is its usual carrier. This problem was resolved by evaporating the solvent through the electrospinning method. Initially, 6 nanofibrous paches were composed of Polycaprolactone (PCL), Polyvinylpyrrolidone (PVP) and propolis extract at 0.1%, 0.4%, 0.7%, 1%, 15% and 30% w/w concentrations, as well as a patch composed of PCL and PVP polymers. Sterile gauze cut in the same dimensions as the polymeric patches was used as control group. The assessment of the healing effect of patches was tested on hairless, SKH-1 type male mice, in two phases. In the first set, patches with the 3 highest concentrations of propolis were tested in groups of 8 animals each, on which 1cm2 wounds were induced. The patches were removed and replaced daily. Before the ulcer was induced and at the end of the test measurements of skin thickness, transepidermal water loss, hydration, elasticity and redness of the skin of the mice were obtained. On the 1st day and 14th day of the test, photographs were taken using Antera 3D camera. In the second set, the concentration of propolis in the patches was reduced due to the irritation observed in the first one. The patches were tested in groups of 8 and the same measurements were obtained. At the end of each experiment the mice were sacrificed and skin sections from the wound site were collected for histopathological evaluation. Clinical assessment, photodocumentation, reduction in the size of the wound combined with the histopathological evaluation showed that the 0.7% w/w propolis extract patch significantly promotes the healing procedure. As for the next step, studying the in vitro and in vivo antimicrobial and healing effect of propolis is considered worthwhile."],"dc:identifier":["uoadl:2877965","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2877965"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Θεραπεία Δερματικής Φλεγμονής και Τραύματος με Επιθέματα από Εκχύλισμα Pinus halepensis και Πρόπολης"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:35:41Z"}