{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2877979"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2877979","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Diving accidents: An insight into the decompression sickness","abstract":"Η νόσος των δυτών ή νόσος εξ αποσυμπιέσεως αν και αποτελεί ένα σπάνιο συμβάν είναι μια απειλητική κατάσταση για τη ζωή. Υπάρχουν πολλοί παράγοντες που προδιαθέτουν στην εμφάνισή της με τον πιο σημαντικό να είναι το καταδυτικό προφίλ που ακολουθείται από το δύτη. Η νόσος εμφανίζει ένα μεγάλο εύρος κλινικών εκδηλώσεων και μπορεί να προκαλέσει μη αναστρέψιμη βλάβη στους προσβεβλημένους ιστούς. Τόσο η προσεκτική λήψη του ιστορικού όσο και η επιμελής κλινική εξέταση παίζουν σημαντικό ρόλο στην αξιολόγηση και την τελική διάγνωση της νόσου. Τα συμπτώματα συνήθως εμφανίζονται μέσα στις πρώτες 6 ώρες μετά την ανάδυση στην επιφάνεια αλλά μπορεί να κάνουν την εμφάνισή τους μετά τις πρώτες 24 ώρες. Ο κλινικός θα πρέπει να αποκλείσει άλλες παθήσεις με παρόμοια συμπτωματολογία. Όσον αφορά την αντιμετώπιση, η χορήγηση οξυγόνου 100% αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της προνοσοκομειακής φροντίδας ενώ η επανασυμπίεση σε ειδικό θάλαμο με υπερβαρικό οξυγόνο αποτελεί την τελική θεραπεία η οποία πραγματοποιείται μόνο σε εξειδικευμένα κέντρα. Τέλος η συνεχής εκπαίδευση τόσο του δύτη όσο και της ιατρικής κοινότητας είναι ύψιστης σημασίας για την πρόληψη και την καλύτερη αντιμετώπιση της νόσου. Ωστόσο το γεγονός ότι παρά τα προβλεπόμενα μέτρα πρόληψης, δύτες με παρόμοιο σωματικό και καταδυτικό προφίλ μπορεί να προσβληθούν από τη νόσο ενώ άλλοι όχι υποδεικνύει ότι περισσότερή έρευνα χρειάζεται προκειμένου να κατανοηθούν πλήρως όλες οι πτυχές αυτής της οντότητας.","abstract_html":"Η νόσος των δυτών ή νόσος εξ αποσυμπιέσεως αν και αποτελεί ένα σπάνιο συμβάν είναι μια απειλητική κατάσταση για τη ζωή. Υπάρχουν πολλοί παράγοντες που προδιαθέτουν στην εμφάνισή της με τον πιο σημαντικό να είναι το καταδυτικό προφίλ που ακολουθείται από το δύτη. Η νόσος εμφανίζει ένα μεγάλο εύρος κλινικών εκδηλώσεων και μπορεί να προκαλέσει μη αναστρέψιμη βλάβη στους προσβεβλημένους ιστούς. Τόσο η προσεκτική λήψη του ιστορικού όσο και η επιμελής κλινική εξέταση παίζουν σημαντικό ρόλο στην αξιολόγηση και την τελική διάγνωση της νόσου. Τα συμπτώματα συνήθως εμφανίζονται μέσα στις πρώτες 6 ώρες μετά την ανάδυση στην επιφάνεια αλλά μπορεί να κάνουν την εμφάνισή τους μετά τις πρώτες 24 ώρες. Ο κλινικός θα πρέπει να αποκλείσει άλλες παθήσεις με παρόμοια συμπτωματολογία. Όσον αφορά την αντιμετώπιση, η χορήγηση οξυγόνου 100% αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της προνοσοκομειακής φροντίδας ενώ η επανασυμπίεση σε ειδικό θάλαμο με υπερβαρικό οξυγόνο αποτελεί την τελική θεραπεία η οποία πραγματοποιείται μόνο σε εξειδικευμένα κέντρα. Τέλος η συνεχής εκπαίδευση τόσο του δύτη όσο και της ιατρικής κοινότητας είναι ύψιστης σημασίας για την πρόληψη και την καλύτερη αντιμετώπιση της νόσου. Ωστόσο το γεγονός ότι παρά τα προβλεπόμενα μέτρα πρόληψης, δύτες με παρόμοιο σωματικό και καταδυτικό προφίλ μπορεί να προσβληθούν από τη νόσο ενώ άλλοι όχι υποδεικνύει ότι περισσότερή έρευνα χρειάζεται προκειμένου να κατανοηθούν πλήρως όλες οι πτυχές αυτής της οντότητας.","abstract_has_math":false,"creators":["Καλιντεράκης Γεώργιος","Kalinterakis Georgios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:35:41Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2877979"],"render_values":[{"text":"uoadl:2877979","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2877979","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2877979","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2877979","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Καλιντεράκης Γεώργιος","Kalinterakis Georgios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2877979","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2877979"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η νόσος των δυτών ή νόσος εξ αποσυμπιέσεως αν και αποτελεί ένα σπάνιο συμβάν είναι μια απειλητική κατάσταση για τη ζωή. Υπάρχουν πολλοί παράγοντες που προδιαθέτουν στην εμφάνισή της με τον πιο σημαντικό να είναι το καταδυτικό προφίλ που ακολουθείται από το δύτη. Η νόσος εμφανίζει ένα μεγάλο εύρος κλινικών εκδηλώσεων και μπορεί να προκαλέσει μη αναστρέψιμη βλάβη στους προσβεβλημένους ιστούς. Τόσο η προσεκτική λήψη του ιστορικού όσο και η επιμελής κλινική εξέταση παίζουν σημαντικό ρόλο στην αξιολόγηση και την τελική διάγνωση της νόσου. Τα συμπτώματα συνήθως εμφανίζονται μέσα στις πρώτες 6 ώρες μετά την ανάδυση στην επιφάνεια αλλά μπορεί να κάνουν την εμφάνισή τους μετά τις πρώτες 24 ώρες. Ο κλινικός θα πρέπει να αποκλείσει άλλες παθήσεις με παρόμοια συμπτωματολογία. Όσον αφορά την αντιμετώπιση, η χορήγηση οξυγόνου 100% αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της προνοσοκομειακής φροντίδας ενώ η επανασυμπίεση σε ειδικό θάλαμο με υπερβαρικό οξυγόνο αποτελεί την τελική θεραπεία η οποία πραγματοποιείται μόνο σε εξειδικευμένα κέντρα. Τέλος η συνεχής εκπαίδευση τόσο του δύτη όσο και της ιατρικής κοινότητας είναι ύψιστης σημασίας για την πρόληψη και την καλύτερη αντιμετώπιση της νόσου. Ωστόσο το γεγονός ότι παρά τα προβλεπόμενα μέτρα πρόληψης, δύτες με παρόμοιο σωματικό και καταδυτικό προφίλ μπορεί να προσβληθούν από τη νόσο ενώ άλλοι όχι υποδεικνύει ότι περισσότερή έρευνα χρειάζεται προκειμένου να κατανοηθούν πλήρως όλες οι πτυχές αυτής της οντότητας.","Decompression sickness (DCS) comprises a rare occurrence yet a serious medical problem for the divers. There are a lot of factors which influence the potential risk. However, the most important are the pressure time profile and the breathing gas. Clinical manifestations fluctuate considerably, leading damage to many systems and organs. Both taking history and physical examination play a prominent role in evaluation. Symptoms of DCS typically appear within 6 hours after emerging in the surface but they may be obscured for more than 24 hours whereas many other conditions should be excluded. High-concertation oxygen is the optimal first aid while HBOT is the definitive therapy. Although DCS is an international problem, a handful of physicians are well-trained and familiar with it. Both education and awareness must be raised in order the risk to be eliminated. Even if all necessary steps are taken in terms of prevention, there has yet to be any answer why dives with similar body types and same dive profiles resulted in some developing DCS and other not. More research is needed to shed a light on these findings so that our knowledge about this entity will be expanded."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Diving accidents: An insight into the decompression sickness"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Καλιντεράκης Γεώργιος","Kalinterakis Georgios"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Η νόσος των δυτών ή νόσος εξ αποσυμπιέσεως αν και αποτελεί ένα σπάνιο συμβάν είναι μια απειλητική κατάσταση για τη ζωή. Υπάρχουν πολλοί παράγοντες που προδιαθέτουν στην εμφάνισή της με τον πιο σημαντικό να είναι το καταδυτικό προφίλ που ακολουθείται από το δύτη. Η νόσος εμφανίζει ένα μεγάλο εύρος κλινικών εκδηλώσεων και μπορεί να προκαλέσει μη αναστρέψιμη βλάβη στους προσβεβλημένους ιστούς. Τόσο η προσεκτική λήψη του ιστορικού όσο και η επιμελής κλινική εξέταση παίζουν σημαντικό ρόλο στην αξιολόγηση και την τελική διάγνωση της νόσου. Τα συμπτώματα συνήθως εμφανίζονται μέσα στις πρώτες 6 ώρες μετά την ανάδυση στην επιφάνεια αλλά μπορεί να κάνουν την εμφάνισή τους μετά τις πρώτες 24 ώρες. Ο κλινικός θα πρέπει να αποκλείσει άλλες παθήσεις με παρόμοια συμπτωματολογία. Όσον αφορά την αντιμετώπιση, η χορήγηση οξυγόνου 100% αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της προνοσοκομειακής φροντίδας ενώ η επανασυμπίεση σε ειδικό θάλαμο με υπερβαρικό οξυγόνο αποτελεί την τελική θεραπεία η οποία πραγματοποιείται μόνο σε εξειδικευμένα κέντρα. Τέλος η συνεχής εκπαίδευση τόσο του δύτη όσο και της ιατρικής κοινότητας είναι ύψιστης σημασίας για την πρόληψη και την καλύτερη αντιμετώπιση της νόσου. Ωστόσο το γεγονός ότι παρά τα προβλεπόμενα μέτρα πρόληψης, δύτες με παρόμοιο σωματικό και καταδυτικό προφίλ μπορεί να προσβληθούν από τη νόσο ενώ άλλοι όχι υποδεικνύει ότι περισσότερή έρευνα χρειάζεται προκειμένου να κατανοηθούν πλήρως όλες οι πτυχές αυτής της οντότητας.","Decompression sickness (DCS) comprises a rare occurrence yet a serious medical problem for the divers. There are a lot of factors which influence the potential risk. However, the most important are the pressure time profile and the breathing gas. Clinical manifestations fluctuate considerably, leading damage to many systems and organs. Both taking history and physical examination play a prominent role in evaluation. Symptoms of DCS typically appear within 6 hours after emerging in the surface but they may be obscured for more than 24 hours whereas many other conditions should be excluded. High-concertation oxygen is the optimal first aid while HBOT is the definitive therapy. Although DCS is an international problem, a handful of physicians are well-trained and familiar with it. Both education and awareness must be raised in order the risk to be eliminated. Even if all necessary steps are taken in terms of prevention, there has yet to be any answer why dives with similar body types and same dive profiles resulted in some developing DCS and other not. More research is needed to shed a light on these findings so that our knowledge about this entity will be expanded."],"dc:identifier":["uoadl:2877979","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2877979"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Diving accidents: An insight into the decompression sickness"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:35:41Z"}