{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2878012"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2878012","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Φαρμακοκινητική Της Ροπιβακαϊνης Σε Ετερόπλευρο Θωρακικό Παρασπονδυλικό Αποκλεισμό Σε Θωρακοχειρουργικές Επεμβάσεις","abstract":"Εισαγωγή: Ο παρασπονδυλικός αποκλεισμός είναι μια τεχνική που χρησιμοποιείται ολοένα και περισσότερο τα τελευταία χρόνια, τείνοντας να αντικαταστήσει την επισκληρίδιο οδό χορήγησης των τοπικών αναισθητικών, κυρίως λόγω του μικρότερου κινητικού αποκλεισμού που προκαλεί. Φαίνεται να εμφανίζει ένα ασφαλέστερο και εξίσου αποτελεσματικό προφίλ σε σχέση με τις υπόλοιπες μεθόδους ελέγχου του μετεγχειρητικού πόνου, αν και αυτό δεν είναι απόλυτα τεκμηριωμένο διότι οι απόψεις της διεθνούς βιβλιογραφίας διίστανται. Πολλοί είναι υπέρ της επισκληριδίου χορήγησης λόγω σίγουρων αποτελεσμάτων που προκύπτουν από την χρόνια χρήση της. Η ροπιβακαϊνη είναι ένα τοπικό αναισθητικό το οποίο έχει αντικαταστήσει σχεδόν ολοκληρωτικά τη βουπιβακαϊνη, λόγω της αυξημένης καρδιοτοξικότητας που εμφάνιζε η τελευταία. Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν να εντρυφήσει στη φαρμακοκινητική της ροπιβακαϊνης μετά από θωρακικό παρασπονδυλικό αποκλεισμό, δεδομένου του ότι είναι μία οδός χορήγησης η οποία δεν έχει μελετηθεί σε μεγάλο βαθμό και υπάρχουν ελάχιστα δεδομένα στη διεθνή βιβλιογραφία. Μέθοδοι: Διενεργήθηκε μια προοπτική κλινικοεργαστηριακή μελέτη με συνεργασία του Εργαστηρίου Βιοφαρμακευτικής-Φαρμακοκινητικής του ΕΚΠΑ και της Β΄ Πανεπιστημιακής Κλινικής Αναισθησιολογίας του ΠΓΝ «ΑΤΤΙΚΟΝ». Στη μελέτη μέχρι στιγμής συμμετείχαν 10 ασθενείς που υποβλήθηκαν σε θωρακικά χειρουργεία και έλαβαν αναισθησία με θωρακικό παρασπονδυλικό αποκλεισμό στην αρχή του χειρουργείου με bolus χορήγηση ροπιβακαϊνης 125 mg και στη συνέχεια συνεχή έγχυση 14 ml/h του φαρμάκου για μετεγχειρητική αναλγησία για τρεις ημέρες. Συλλέχθηκαν δείγματα αίματος (αρτηριακό και φλεβικό) των ασθενών που συμμετείχαν στην μελέτη καθόλη τη διάρκεια του χειρουργείου και της συνεχής έγχυσης και αναλύθηκαν για τον προσδιορισμό της ολικής ροπιβακαϊνης με Υγρή Χρωματογραφία Υψηλής Απόδοσης HPLC. Προσδιορίστηκαν οι φαρμακοκινητικές παράμετροι μετά από μη διαμερισματική ανάλυση των συγκεντρώσεων ροπιβακαϊνης στο αρτηριακό και φλεβικό αίμα μέσω του υπολογιστικού προγράμματος WinNonlin, ενώ η στατιστική μελέτη έγινε με τη βοήθεια του SPSS Statistics. Αποτελέσματα και Συζήτηση : Συνολικά οι ασθενείς βρέθηκαν μετεγχειρητικά να νιώθουν ήπιο πόνο στην ηρεμία και μέτριο πόνο στην κίνηση. Οι εργαστηριακές τους εξετάσεις δείχνουν ότι τόσο η προεγχειρητική, όσο και η μετεγχειρητική τους κατάσταση ήταν καλή, καθώς δεν παρατηρήθηκαν μη φυσιολογικές τιμές. Η φαρμακοκινητική ανάλυση των συγκεντρώσεων ροπιβακαϊνης έγινε χωριστά για τη bolus χορήγηση και συνολικά για την bolus χορήγηση μαζί με τη διαδικασία της συνεχούς έγχυσης. Οι φαρμακοκινητικές παράμετροι βρέθηκαν να ακολουθούν μη κανονική κατανομή. Για το λόγο αυτό θα παραθέτονται οι διάμεσες τιμές και το εύρος το τιμών. Η bolus χορήγηση έδειξε για το αρτηριακό αίμα Cmax 1.16 ug/ml (0.7-2.036), tmax 15 min (15-90) και AUC 162.11 ug/ml*min (87.38-428.62), ενώ για το φλεβικό αίμα Cmax 0.91 ug/ml (0.43-2.24), tmax 60 min (7.5-185) και AUC 90.97 ug/ml*min (26.78-569.68). Η συνολική φαρμακοκινητική διερεύνηση (bolus και συνεχής έγχυση) έδειξε για το αρτηριακό αίμα Cmax 2.71 ug/ml (2.06-3.16), tmax 5955 min (3007-5995) και AUC 12829 ug/ml*min (10078.05-15551), ενώ για το φλεβικό αίμα Cmax 2.73ug/ml (2.5-3.47), tmax 5955 min (3015-5995) και AUC 13968.84 ug/ml*min (9508.55-17081.61). Παρατηρείται ότι οι μέγιστες συγκεντρώσεις, τόσο για το φλεβικό όσο και για το αρτηριακό αίμα, στο κομμάτι της συνεχούς έγχυσης έχουν ξεπεράσει τα επιτρεπτά όρια για την εμφάνιση νευροτοξικότητας, χωρίς όμως, οι ασθενείς να έχουν εμφανίσει κάποια ανεπιθύμητη ενέργεια. Συμπεράσματα: Τα αποτελέσματα αυτά αφορούν τους πρώτους 10 ασθενείς που συμμετείχαν σε αυτή τη μελέτη, η οποία θα συνεχιστεί προκειμένου να δοθεί μια πιο ολοκληρωμένη εικόνα για τη φαρμακοκινητική της ροπιβακαϊνης μετά από παρασπονδυλικό αποκλεισμό. Μέχρι στιγμής, μπορούμε να συμπεράνουμε ότι οι ασθενείς καλύπτονται επαρκώς στον τομέα της αναληγησίας, με δεδομένο ότι ο πόνος που νιώθουν μετεγχειρητικά φαίνεται να ελέγχεται.","abstract_html":"Εισαγωγή: Ο παρασπονδυλικός αποκλεισμός είναι μια τεχνική που χρησιμοποιείται ολοένα και περισσότερο τα τελευταία χρόνια, τείνοντας να αντικαταστήσει την επισκληρίδιο οδό χορήγησης των τοπικών αναισθητικών, κυρίως λόγω του μικρότερου κινητικού αποκλεισμού που προκαλεί. Φαίνεται να εμφανίζει ένα ασφαλέστερο και εξίσου αποτελεσματικό προφίλ σε σχέση με τις υπόλοιπες μεθόδους ελέγχου του μετεγχειρητικού πόνου, αν και αυτό δεν είναι απόλυτα τεκμηριωμένο διότι οι απόψεις της διεθνούς βιβλιογραφίας διίστανται. Πολλοί είναι υπέρ της επισκληριδίου χορήγησης λόγω σίγουρων αποτελεσμάτων που προκύπτουν από την χρόνια χρήση της. Η ροπιβακαϊνη είναι ένα τοπικό αναισθητικό το οποίο έχει αντικαταστήσει σχεδόν ολοκληρωτικά τη βουπιβακαϊνη, λόγω της αυξημένης καρδιοτοξικότητας που εμφάνιζε η τελευταία. Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν να εντρυφήσει στη φαρμακοκινητική της ροπιβακαϊνης μετά από θωρακικό παρασπονδυλικό αποκλεισμό, δεδομένου του ότι είναι μία οδός χορήγησης η οποία δεν έχει μελετηθεί σε μεγάλο βαθμό και υπάρχουν ελάχιστα δεδομένα στη διεθνή βιβλιογραφία. Μέθοδοι: Διενεργήθηκε μια προοπτική κλινικοεργαστηριακή μελέτη με συνεργασία του Εργαστηρίου Βιοφαρμακευτικής-Φαρμακοκινητικής του ΕΚΠΑ και της Β΄ Πανεπιστημιακής Κλινικής Αναισθησιολογίας του ΠΓΝ «ΑΤΤΙΚΟΝ». Στη μελέτη μέχρι στιγμής συμμετείχαν 10 ασθενείς που υποβλήθηκαν σε θωρακικά χειρουργεία και έλαβαν αναισθησία με θωρακικό παρασπονδυλικό αποκλεισμό στην αρχή του χειρουργείου με bolus χορήγηση ροπιβακαϊνης 125 mg και στη συνέχεια συνεχή έγχυση 14 ml/h του φαρμάκου για μετεγχειρητική αναλγησία για τρεις ημέρες. Συλλέχθηκαν δείγματα αίματος (αρτηριακό και φλεβικό) των ασθενών που συμμετείχαν στην μελέτη καθόλη τη διάρκεια του χειρουργείου και της συνεχής έγχυσης και αναλύθηκαν για τον προσδιορισμό της ολικής ροπιβακαϊνης με Υγρή Χρωματογραφία Υψηλής Απόδοσης HPLC. Προσδιορίστηκαν οι φαρμακοκινητικές παράμετροι μετά από μη διαμερισματική ανάλυση των συγκεντρώσεων ροπιβακαϊνης στο αρτηριακό και φλεβικό αίμα μέσω του υπολογιστικού προγράμματος WinNonlin, ενώ η στατιστική μελέτη έγινε με τη βοήθεια του SPSS Statistics. Αποτελέσματα και Συζήτηση : Συνολικά οι ασθενείς βρέθηκαν μετεγχειρητικά να νιώθουν ήπιο πόνο στην ηρεμία και μέτριο πόνο στην κίνηση. Οι εργαστηριακές τους εξετάσεις δείχνουν ότι τόσο η προεγχειρητική, όσο και η μετεγχειρητική τους κατάσταση ήταν καλή, καθώς δεν παρατηρήθηκαν μη φυσιολογικές τιμές. Η φαρμακοκινητική ανάλυση των συγκεντρώσεων ροπιβακαϊνης έγινε χωριστά για τη bolus χορήγηση και συνολικά για την bolus χορήγηση μαζί με τη διαδικασία της συνεχούς έγχυσης. Οι φαρμακοκινητικές παράμετροι βρέθηκαν να ακολουθούν μη κανονική κατανομή. Για το λόγο αυτό θα παραθέτονται οι διάμεσες τιμές και το εύρος το τιμών. Η bolus χορήγηση έδειξε για το αρτηριακό αίμα Cmax 1.16 ug/ml (0.7-2.036), tmax 15 min (15-90) και AUC 162.11 ug/ml*min (87.38-428.62), ενώ για το φλεβικό αίμα Cmax 0.91 ug/ml (0.43-2.24), tmax 60 min (7.5-185) και AUC 90.97 ug/ml*min (26.78-569.68). Η συνολική φαρμακοκινητική διερεύνηση (bolus και συνεχής έγχυση) έδειξε για το αρτηριακό αίμα Cmax 2.71 ug/ml (2.06-3.16), tmax 5955 min (3007-5995) και AUC 12829 ug/ml*min (10078.05-15551), ενώ για το φλεβικό αίμα Cmax 2.73ug/ml (2.5-3.47), tmax 5955 min (3015-5995) και AUC 13968.84 ug/ml*min (9508.55-17081.61). Παρατηρείται ότι οι μέγιστες συγκεντρώσεις, τόσο για το φλεβικό όσο και για το αρτηριακό αίμα, στο κομμάτι της συνεχούς έγχυσης έχουν ξεπεράσει τα επιτρεπτά όρια για την εμφάνιση νευροτοξικότητας, χωρίς όμως, οι ασθενείς να έχουν εμφανίσει κάποια ανεπιθύμητη ενέργεια. Συμπεράσματα: Τα αποτελέσματα αυτά αφορούν τους πρώτους 10 ασθενείς που συμμετείχαν σε αυτή τη μελέτη, η οποία θα συνεχιστεί προκειμένου να δοθεί μια πιο ολοκληρωμένη εικόνα για τη φαρμακοκινητική της ροπιβακαϊνης μετά από παρασπονδυλικό αποκλεισμό. Μέχρι στιγμής, μπορούμε να συμπεράνουμε ότι οι ασθενείς καλύπτονται επαρκώς στον τομέα της αναληγησίας, με δεδομένο ότι ο πόνος που νιώθουν μετεγχειρητικά φαίνεται να ελέγχεται.","abstract_has_math":false,"creators":["Φεβρωνία Κιοσπέ","Fevronia Kiospe"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:35:41Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2878012"],"render_values":[{"text":"uoadl:2878012","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2878012","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2878012","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2878012","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Φεβρωνία Κιοσπέ","Fevronia Kiospe"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2878012","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2878012"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Ο παρασπονδυλικός αποκλεισμός είναι μια τεχνική που χρησιμοποιείται ολοένα και περισσότερο τα τελευταία χρόνια, τείνοντας να αντικαταστήσει την επισκληρίδιο οδό χορήγησης των τοπικών αναισθητικών, κυρίως λόγω του μικρότερου κινητικού αποκλεισμού που προκαλεί. Φαίνεται να εμφανίζει ένα ασφαλέστερο και εξίσου αποτελεσματικό προφίλ σε σχέση με τις υπόλοιπες μεθόδους ελέγχου του μετεγχειρητικού πόνου, αν και αυτό δεν είναι απόλυτα τεκμηριωμένο διότι οι απόψεις της διεθνούς βιβλιογραφίας διίστανται. Πολλοί είναι υπέρ της επισκληριδίου χορήγησης λόγω σίγουρων αποτελεσμάτων που προκύπτουν από την χρόνια χρήση της. Η ροπιβακαϊνη είναι ένα τοπικό αναισθητικό το οποίο έχει αντικαταστήσει σχεδόν ολοκληρωτικά τη βουπιβακαϊνη, λόγω της αυξημένης καρδιοτοξικότητας που εμφάνιζε η τελευταία. Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν να εντρυφήσει στη φαρμακοκινητική της ροπιβακαϊνης μετά από θωρακικό παρασπονδυλικό αποκλεισμό, δεδομένου του ότι είναι μία οδός χορήγησης η οποία δεν έχει μελετηθεί σε μεγάλο βαθμό και υπάρχουν ελάχιστα δεδομένα στη διεθνή βιβλιογραφία. Μέθοδοι: Διενεργήθηκε μια προοπτική κλινικοεργαστηριακή μελέτη με συνεργασία του Εργαστηρίου Βιοφαρμακευτικής-Φαρμακοκινητικής του ΕΚΠΑ και της Β΄ Πανεπιστημιακής Κλινικής Αναισθησιολογίας του ΠΓΝ «ΑΤΤΙΚΟΝ». Στη μελέτη μέχρι στιγμής συμμετείχαν 10 ασθενείς που υποβλήθηκαν σε θωρακικά χειρουργεία και έλαβαν αναισθησία με θωρακικό παρασπονδυλικό αποκλεισμό στην αρχή του χειρουργείου με bolus χορήγηση ροπιβακαϊνης 125 mg και στη συνέχεια συνεχή έγχυση 14 ml/h του φαρμάκου για μετεγχειρητική αναλγησία για τρεις ημέρες. Συλλέχθηκαν δείγματα αίματος (αρτηριακό και φλεβικό) των ασθενών που συμμετείχαν στην μελέτη καθόλη τη διάρκεια του χειρουργείου και της συνεχής έγχυσης και αναλύθηκαν για τον προσδιορισμό της ολικής ροπιβακαϊνης με Υγρή Χρωματογραφία Υψηλής Απόδοσης HPLC. Προσδιορίστηκαν οι φαρμακοκινητικές παράμετροι μετά από μη διαμερισματική ανάλυση των συγκεντρώσεων ροπιβακαϊνης στο αρτηριακό και φλεβικό αίμα μέσω του υπολογιστικού προγράμματος WinNonlin, ενώ η στατιστική μελέτη έγινε με τη βοήθεια του SPSS Statistics. Αποτελέσματα και Συζήτηση : Συνολικά οι ασθενείς βρέθηκαν μετεγχειρητικά να νιώθουν ήπιο πόνο στην ηρεμία και μέτριο πόνο στην κίνηση. Οι εργαστηριακές τους εξετάσεις δείχνουν ότι τόσο η προεγχειρητική, όσο και η μετεγχειρητική τους κατάσταση ήταν καλή, καθώς δεν παρατηρήθηκαν μη φυσιολογικές τιμές. Η φαρμακοκινητική ανάλυση των συγκεντρώσεων ροπιβακαϊνης έγινε χωριστά για τη bolus χορήγηση και συνολικά για την bolus χορήγηση μαζί με τη διαδικασία της συνεχούς έγχυσης. Οι φαρμακοκινητικές παράμετροι βρέθηκαν να ακολουθούν μη κανονική κατανομή. Για το λόγο αυτό θα παραθέτονται οι διάμεσες τιμές και το εύρος το τιμών. Η bolus χορήγηση έδειξε για το αρτηριακό αίμα Cmax 1.16 ug/ml (0.7-2.036), tmax 15 min (15-90) και AUC 162.11 ug/ml*min (87.38-428.62), ενώ για το φλεβικό αίμα Cmax 0.91 ug/ml (0.43-2.24), tmax 60 min (7.5-185) και AUC 90.97 ug/ml*min (26.78-569.68). Η συνολική φαρμακοκινητική διερεύνηση (bolus και συνεχής έγχυση) έδειξε για το αρτηριακό αίμα Cmax 2.71 ug/ml (2.06-3.16), tmax 5955 min (3007-5995) και AUC 12829 ug/ml*min (10078.05-15551), ενώ για το φλεβικό αίμα Cmax 2.73ug/ml (2.5-3.47), tmax 5955 min (3015-5995) και AUC 13968.84 ug/ml*min (9508.55-17081.61). Παρατηρείται ότι οι μέγιστες συγκεντρώσεις, τόσο για το φλεβικό όσο και για το αρτηριακό αίμα, στο κομμάτι της συνεχούς έγχυσης έχουν ξεπεράσει τα επιτρεπτά όρια για την εμφάνιση νευροτοξικότητας, χωρίς όμως, οι ασθενείς να έχουν εμφανίσει κάποια ανεπιθύμητη ενέργεια. Συμπεράσματα: Τα αποτελέσματα αυτά αφορούν τους πρώτους 10 ασθενείς που συμμετείχαν σε αυτή τη μελέτη, η οποία θα συνεχιστεί προκειμένου να δοθεί μια πιο ολοκληρωμένη εικόνα για τη φαρμακοκινητική της ροπιβακαϊνης μετά από παρασπονδυλικό αποκλεισμό. Μέχρι στιγμής, μπορούμε να συμπεράνουμε ότι οι ασθενείς καλύπτονται επαρκώς στον τομέα της αναληγησίας, με δεδομένο ότι ο πόνος που νιώθουν μετεγχειρητικά φαίνεται να ελέγχεται.","Introduction: The paravertebral block is a technique being used increasingly for intra- and post-operative anaglesia over the last few years, tending to replace the epidural anesthesia, mainly because it provides minimum motor blockade. It seems to have a safer and equally effective profile compared to other analgesic techniques, although there are differing views and this is not universally accepted in the international bibliography. Many are still in favor of epidural administration because of its known effectiveness and long use. Ropivacaine is a local anesthetic which has almost entirely replaced bupivacaine, due to the increasing cardiotoxicity of the latter. The aim of the present study was to investigate ropivacaine pharmacokinetics after thoracic paravertebral block; an administration technique not fully studied. Methods: A prospective clinical – laboratory study was carried out between the Laboratory of Biopharmaceutics – Pharmacokinetics, National Kapodistrian University of Athens and the B’ University Anesthesiology Clinic of the “Attikon” Hospital. Patients who took part in the study underwent thoracic surgery and received analgesia with paravertebral block at the beginning of surgery with a bolus dose of 125 mg of ropivacaine followed by continuous infusion 4 ml/h at the end of surgery for the first three postoperative days. Blood samples (arterial and venous) were collected during the surgery and during the continuous infusion and were assayed using High Performance Liquid Chromatography. The pharmacokinetic parameters were assessed with the use of WinNonlin, while SPSS 25 statistical software was used for statistical analysis. Results: Postoperatively, patients had mild pain in rest and moderate pain during movement. Test results were normal before and after surgery, indicating that the health status of the patients was good throughout ropivacaine administration. The pharmacokinetic parameters were not normally distributed and therefore median values (range) are cited for each parameter. The pharmacokinetic analysis was performed separately for arterial and venous blood. After bolus administration the peak plasma concentration was Cmax 1.16 ug/ml (0.7-2.04), time to reach peak concentration was tmax 15 min (15-90) and AUC 162.11 ug/ml*min (341.25) in arterial blood, and Cmax 0.91 ug/ml (1.81), tmax 60 min (177.5) and AUC 90.97 ug/ml*min (87.38-428.62) for venous blood. Following bolus and continuous infusion arterial blood parameters were Cmax 2.71 ug/ml (2.06-3.16), tmax 5955 min (3007-5995) and AUC 12829 ug/ml*min (10078.05-15551), while venous blood parameters were Cmax 2.73ug/ml (2.5-3.47), tmax 5955 min (3015-5995) and AUC 13968.84 ug/ml*min (9508.55-17081.61). Peak concentrations in both arterial and venous blood were found to exceed the defined concentration limits for the occurrence of neurotoxicity without any patients experiencing any adverse effects. Conclusions: This study describes paravertebral ropivacaine administration in 10 patients undergoing thoracic surgery, and will be continued in order to get a more robust sample size for the pharmacokinetic analysis of ropivacaine after paravertebral block. So far, it appears that adequate pain control is achieved during postoperative pain management."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Φαρμακοκινητική Της Ροπιβακαϊνης Σε Ετερόπλευρο Θωρακικό Παρασπονδυλικό Αποκλεισμό Σε Θωρακοχειρουργικές Επεμβάσεις"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Φεβρωνία Κιοσπέ","Fevronia Kiospe"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Εισαγωγή: Ο παρασπονδυλικός αποκλεισμός είναι μια τεχνική που χρησιμοποιείται ολοένα και περισσότερο τα τελευταία χρόνια, τείνοντας να αντικαταστήσει την επισκληρίδιο οδό χορήγησης των τοπικών αναισθητικών, κυρίως λόγω του μικρότερου κινητικού αποκλεισμού που προκαλεί. Φαίνεται να εμφανίζει ένα ασφαλέστερο και εξίσου αποτελεσματικό προφίλ σε σχέση με τις υπόλοιπες μεθόδους ελέγχου του μετεγχειρητικού πόνου, αν και αυτό δεν είναι απόλυτα τεκμηριωμένο διότι οι απόψεις της διεθνούς βιβλιογραφίας διίστανται. Πολλοί είναι υπέρ της επισκληριδίου χορήγησης λόγω σίγουρων αποτελεσμάτων που προκύπτουν από την χρόνια χρήση της. Η ροπιβακαϊνη είναι ένα τοπικό αναισθητικό το οποίο έχει αντικαταστήσει σχεδόν ολοκληρωτικά τη βουπιβακαϊνη, λόγω της αυξημένης καρδιοτοξικότητας που εμφάνιζε η τελευταία. Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν να εντρυφήσει στη φαρμακοκινητική της ροπιβακαϊνης μετά από θωρακικό παρασπονδυλικό αποκλεισμό, δεδομένου του ότι είναι μία οδός χορήγησης η οποία δεν έχει μελετηθεί σε μεγάλο βαθμό και υπάρχουν ελάχιστα δεδομένα στη διεθνή βιβλιογραφία. Μέθοδοι: Διενεργήθηκε μια προοπτική κλινικοεργαστηριακή μελέτη με συνεργασία του Εργαστηρίου Βιοφαρμακευτικής-Φαρμακοκινητικής του ΕΚΠΑ και της Β΄ Πανεπιστημιακής Κλινικής Αναισθησιολογίας του ΠΓΝ «ΑΤΤΙΚΟΝ». Στη μελέτη μέχρι στιγμής συμμετείχαν 10 ασθενείς που υποβλήθηκαν σε θωρακικά χειρουργεία και έλαβαν αναισθησία με θωρακικό παρασπονδυλικό αποκλεισμό στην αρχή του χειρουργείου με bolus χορήγηση ροπιβακαϊνης 125 mg και στη συνέχεια συνεχή έγχυση 14 ml/h του φαρμάκου για μετεγχειρητική αναλγησία για τρεις ημέρες. Συλλέχθηκαν δείγματα αίματος (αρτηριακό και φλεβικό) των ασθενών που συμμετείχαν στην μελέτη καθόλη τη διάρκεια του χειρουργείου και της συνεχής έγχυσης και αναλύθηκαν για τον προσδιορισμό της ολικής ροπιβακαϊνης με Υγρή Χρωματογραφία Υψηλής Απόδοσης HPLC. Προσδιορίστηκαν οι φαρμακοκινητικές παράμετροι μετά από μη διαμερισματική ανάλυση των συγκεντρώσεων ροπιβακαϊνης στο αρτηριακό και φλεβικό αίμα μέσω του υπολογιστικού προγράμματος WinNonlin, ενώ η στατιστική μελέτη έγινε με τη βοήθεια του SPSS Statistics. Αποτελέσματα και Συζήτηση : Συνολικά οι ασθενείς βρέθηκαν μετεγχειρητικά να νιώθουν ήπιο πόνο στην ηρεμία και μέτριο πόνο στην κίνηση. Οι εργαστηριακές τους εξετάσεις δείχνουν ότι τόσο η προεγχειρητική, όσο και η μετεγχειρητική τους κατάσταση ήταν καλή, καθώς δεν παρατηρήθηκαν μη φυσιολογικές τιμές. Η φαρμακοκινητική ανάλυση των συγκεντρώσεων ροπιβακαϊνης έγινε χωριστά για τη bolus χορήγηση και συνολικά για την bolus χορήγηση μαζί με τη διαδικασία της συνεχούς έγχυσης. Οι φαρμακοκινητικές παράμετροι βρέθηκαν να ακολουθούν μη κανονική κατανομή. Για το λόγο αυτό θα παραθέτονται οι διάμεσες τιμές και το εύρος το τιμών. Η bolus χορήγηση έδειξε για το αρτηριακό αίμα Cmax 1.16 ug/ml (0.7-2.036), tmax 15 min (15-90) και AUC 162.11 ug/ml*min (87.38-428.62), ενώ για το φλεβικό αίμα Cmax 0.91 ug/ml (0.43-2.24), tmax 60 min (7.5-185) και AUC 90.97 ug/ml*min (26.78-569.68). Η συνολική φαρμακοκινητική διερεύνηση (bolus και συνεχής έγχυση) έδειξε για το αρτηριακό αίμα Cmax 2.71 ug/ml (2.06-3.16), tmax 5955 min (3007-5995) και AUC 12829 ug/ml*min (10078.05-15551), ενώ για το φλεβικό αίμα Cmax 2.73ug/ml (2.5-3.47), tmax 5955 min (3015-5995) και AUC 13968.84 ug/ml*min (9508.55-17081.61). Παρατηρείται ότι οι μέγιστες συγκεντρώσεις, τόσο για το φλεβικό όσο και για το αρτηριακό αίμα, στο κομμάτι της συνεχούς έγχυσης έχουν ξεπεράσει τα επιτρεπτά όρια για την εμφάνιση νευροτοξικότητας, χωρίς όμως, οι ασθενείς να έχουν εμφανίσει κάποια ανεπιθύμητη ενέργεια. Συμπεράσματα: Τα αποτελέσματα αυτά αφορούν τους πρώτους 10 ασθενείς που συμμετείχαν σε αυτή τη μελέτη, η οποία θα συνεχιστεί προκειμένου να δοθεί μια πιο ολοκληρωμένη εικόνα για τη φαρμακοκινητική της ροπιβακαϊνης μετά από παρασπονδυλικό αποκλεισμό. Μέχρι στιγμής, μπορούμε να συμπεράνουμε ότι οι ασθενείς καλύπτονται επαρκώς στον τομέα της αναληγησίας, με δεδομένο ότι ο πόνος που νιώθουν μετεγχειρητικά φαίνεται να ελέγχεται.","Introduction: The paravertebral block is a technique being used increasingly for intra- and post-operative anaglesia over the last few years, tending to replace the epidural anesthesia, mainly because it provides minimum motor blockade. It seems to have a safer and equally effective profile compared to other analgesic techniques, although there are differing views and this is not universally accepted in the international bibliography. Many are still in favor of epidural administration because of its known effectiveness and long use. Ropivacaine is a local anesthetic which has almost entirely replaced bupivacaine, due to the increasing cardiotoxicity of the latter. The aim of the present study was to investigate ropivacaine pharmacokinetics after thoracic paravertebral block; an administration technique not fully studied. Methods: A prospective clinical – laboratory study was carried out between the Laboratory of Biopharmaceutics – Pharmacokinetics, National Kapodistrian University of Athens and the B’ University Anesthesiology Clinic of the “Attikon” Hospital. Patients who took part in the study underwent thoracic surgery and received analgesia with paravertebral block at the beginning of surgery with a bolus dose of 125 mg of ropivacaine followed by continuous infusion 4 ml/h at the end of surgery for the first three postoperative days. Blood samples (arterial and venous) were collected during the surgery and during the continuous infusion and were assayed using High Performance Liquid Chromatography. The pharmacokinetic parameters were assessed with the use of WinNonlin, while SPSS 25 statistical software was used for statistical analysis. Results: Postoperatively, patients had mild pain in rest and moderate pain during movement. Test results were normal before and after surgery, indicating that the health status of the patients was good throughout ropivacaine administration. The pharmacokinetic parameters were not normally distributed and therefore median values (range) are cited for each parameter. The pharmacokinetic analysis was performed separately for arterial and venous blood. After bolus administration the peak plasma concentration was Cmax 1.16 ug/ml (0.7-2.04), time to reach peak concentration was tmax 15 min (15-90) and AUC 162.11 ug/ml*min (341.25) in arterial blood, and Cmax 0.91 ug/ml (1.81), tmax 60 min (177.5) and AUC 90.97 ug/ml*min (87.38-428.62) for venous blood. Following bolus and continuous infusion arterial blood parameters were Cmax 2.71 ug/ml (2.06-3.16), tmax 5955 min (3007-5995) and AUC 12829 ug/ml*min (10078.05-15551), while venous blood parameters were Cmax 2.73ug/ml (2.5-3.47), tmax 5955 min (3015-5995) and AUC 13968.84 ug/ml*min (9508.55-17081.61). Peak concentrations in both arterial and venous blood were found to exceed the defined concentration limits for the occurrence of neurotoxicity without any patients experiencing any adverse effects. Conclusions: This study describes paravertebral ropivacaine administration in 10 patients undergoing thoracic surgery, and will be continued in order to get a more robust sample size for the pharmacokinetic analysis of ropivacaine after paravertebral block. So far, it appears that adequate pain control is achieved during postoperative pain management."],"dc:identifier":["uoadl:2878012","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2878012"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Φαρμακοκινητική Της Ροπιβακαϊνης Σε Ετερόπλευρο Θωρακικό Παρασπονδυλικό Αποκλεισμό Σε Θωρακοχειρουργικές Επεμβάσεις"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:35:41Z"}