{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2878129"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2878129","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Αιμάτωση του σπληνός και σημασία της στη χειρουργική","abstract":"Ο σπλήνας είναι ένα συμπαγές όργανο του δικτυοενδοθηλιακού συστήματος, που εντοπίζεται στο αριστερό υποχόνδριο. Το σύνηθες μήκος του είναι 7 έως 10 cm. Εμφανίζεται την 5η εβδομάδα κύησης. Δέχεται αγγείωση από τη σπληνική αρτηρία και φλέβα, την αριστερή γαστροεπιπλοϊκή αρτηρία και τις βραχείες γαστρικές αρτηρίες και φλέβες. Οι παραλλαγές στη μορφολογία του σπληνός και στην πορεία και έκφυση των αγγείων του είναι συχνές. Η γνώση της ανατομίας, της εμβρυολογίας και των παραλλαγών των σπληνικών αγγείων είναι απαραίτητη για κάθε χειρουργό. Τα εμβρυολογικά ανάγγεια χειρουργικά πλάνα, που αφορούν την περιοχή του αριστερού υποχονδρίου, προσφέρουν τη δυνατότητα ασφαλών χειρισμών και κινητοποιήσεων στη περιοχή. Πάγιες χειρουργικές αρχές διέπουν το χειρισμό των σπληνικών αγγείων και του σπληνός, όσον αφορά την κινητοποίηση του ίδιου του σπλήνα όσο και των πέριξ οργάνων, όπως η κατάσπαση της αριστερής κολικής (σπληνικής) καμπής, η κινητοποίηση της περιφερικού παγκρέατος και η κινητοποίηση του στομάχου. Η γνώση των αγγειακών δομών της περιοχής του σπληνός επιτρέπουν την αντιμετώπιση των ασθενών που πάσχουν από ανεύρυσμα σπληνικής αρτηρίας, ασθενών που πάσχουν από πυλαία υπέρταση και γαστροοισοφαγικούς κιρσούς, καθώς και τραυματιών, που πλέον δύνανται να αντιμετωπιστούν με εμβολισμό. Η επιβεβαίωση ότι ο σπλήνας είναι βιώσιμος, ακόμα και μετά από απολίνωση των σπληνικών αγγείων, έδωσε ώθηση στην ανάπτυξη τεχνικών διατήρησης του σπλήνα, επιτρέποντας τη μείωση της νοσηρότητας της περιφερικής παγκρεατεκτομής και απαλλάσσοντας τους ασθενείς από τις συνέπειες της σπληνεκτομής. Τα αποτελέσματα στη βιβλιογραφία, σχετικά με το ποια τεχνική θα πρέπει να προτιμάται, είναι ακόμη αντικρουόμενα. Ο χειρουργός θα πρέπει να είναι εξοικειωμένος με όλες τις τεχνικές και να προσαρμόζει την επέμβαση στα δεδομένα του κάθε ασθενή.","abstract_html":"Ο σπλήνας είναι ένα συμπαγές όργανο του δικτυοενδοθηλιακού συστήματος, που εντοπίζεται στο αριστερό υποχόνδριο. Το σύνηθες μήκος του είναι 7 έως 10 cm. Εμφανίζεται την 5η εβδομάδα κύησης. Δέχεται αγγείωση από τη σπληνική αρτηρία και φλέβα, την αριστερή γαστροεπιπλοϊκή αρτηρία και τις βραχείες γαστρικές αρτηρίες και φλέβες. Οι παραλλαγές στη μορφολογία του σπληνός και στην πορεία και έκφυση των αγγείων του είναι συχνές. Η γνώση της ανατομίας, της εμβρυολογίας και των παραλλαγών των σπληνικών αγγείων είναι απαραίτητη για κάθε χειρουργό. Τα εμβρυολογικά ανάγγεια χειρουργικά πλάνα, που αφορούν την περιοχή του αριστερού υποχονδρίου, προσφέρουν τη δυνατότητα ασφαλών χειρισμών και κινητοποιήσεων στη περιοχή. Πάγιες χειρουργικές αρχές διέπουν το χειρισμό των σπληνικών αγγείων και του σπληνός, όσον αφορά την κινητοποίηση του ίδιου του σπλήνα όσο και των πέριξ οργάνων, όπως η κατάσπαση της αριστερής κολικής (σπληνικής) καμπής, η κινητοποίηση της περιφερικού παγκρέατος και η κινητοποίηση του στομάχου. Η γνώση των αγγειακών δομών της περιοχής του σπληνός επιτρέπουν την αντιμετώπιση των ασθενών που πάσχουν από ανεύρυσμα σπληνικής αρτηρίας, ασθενών που πάσχουν από πυλαία υπέρταση και γαστροοισοφαγικούς κιρσούς, καθώς και τραυματιών, που πλέον δύνανται να αντιμετωπιστούν με εμβολισμό. Η επιβεβαίωση ότι ο σπλήνας είναι βιώσιμος, ακόμα και μετά από απολίνωση των σπληνικών αγγείων, έδωσε ώθηση στην ανάπτυξη τεχνικών διατήρησης του σπλήνα, επιτρέποντας τη μείωση της νοσηρότητας της περιφερικής παγκρεατεκτομής και απαλλάσσοντας τους ασθενείς από τις συνέπειες της σπληνεκτομής. Τα αποτελέσματα στη βιβλιογραφία, σχετικά με το ποια τεχνική θα πρέπει να προτιμάται, είναι ακόμη αντικρουόμενα. Ο χειρουργός θα πρέπει να είναι εξοικειωμένος με όλες τις τεχνικές και να προσαρμόζει την επέμβαση στα δεδομένα του κάθε ασθενή.","abstract_has_math":false,"creators":["Παπατριανταφύλλου Ανδρέας","Papatriantafyllou Andreas"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:35:41Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2878129"],"render_values":[{"text":"uoadl:2878129","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2878129","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2878129","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2878129","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Παπατριανταφύλλου Ανδρέας","Papatriantafyllou Andreas"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2878129","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2878129"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Ο σπλήνας είναι ένα συμπαγές όργανο του δικτυοενδοθηλιακού συστήματος, που εντοπίζεται στο αριστερό υποχόνδριο. Το σύνηθες μήκος του είναι 7 έως 10 cm. Εμφανίζεται την 5η εβδομάδα κύησης. Δέχεται αγγείωση από τη σπληνική αρτηρία και φλέβα, την αριστερή γαστροεπιπλοϊκή αρτηρία και τις βραχείες γαστρικές αρτηρίες και φλέβες. Οι παραλλαγές στη μορφολογία του σπληνός και στην πορεία και έκφυση των αγγείων του είναι συχνές. Η γνώση της ανατομίας, της εμβρυολογίας και των παραλλαγών των σπληνικών αγγείων είναι απαραίτητη για κάθε χειρουργό. Τα εμβρυολογικά ανάγγεια χειρουργικά πλάνα, που αφορούν την περιοχή του αριστερού υποχονδρίου, προσφέρουν τη δυνατότητα ασφαλών χειρισμών και κινητοποιήσεων στη περιοχή. Πάγιες χειρουργικές αρχές διέπουν το χειρισμό των σπληνικών αγγείων και του σπληνός, όσον αφορά την κινητοποίηση του ίδιου του σπλήνα όσο και των πέριξ οργάνων, όπως η κατάσπαση της αριστερής κολικής (σπληνικής) καμπής, η κινητοποίηση της περιφερικού παγκρέατος και η κινητοποίηση του στομάχου. Η γνώση των αγγειακών δομών της περιοχής του σπληνός επιτρέπουν την αντιμετώπιση των ασθενών που πάσχουν από ανεύρυσμα σπληνικής αρτηρίας, ασθενών που πάσχουν από πυλαία υπέρταση και γαστροοισοφαγικούς κιρσούς, καθώς και τραυματιών, που πλέον δύνανται να αντιμετωπιστούν με εμβολισμό. Η επιβεβαίωση ότι ο σπλήνας είναι βιώσιμος, ακόμα και μετά από απολίνωση των σπληνικών αγγείων, έδωσε ώθηση στην ανάπτυξη τεχνικών διατήρησης του σπλήνα, επιτρέποντας τη μείωση της νοσηρότητας της περιφερικής παγκρεατεκτομής και απαλλάσσοντας τους ασθενείς από τις συνέπειες της σπληνεκτομής. Τα αποτελέσματα στη βιβλιογραφία, σχετικά με το ποια τεχνική θα πρέπει να προτιμάται, είναι ακόμη αντικρουόμενα. Ο χειρουργός θα πρέπει να είναι εξοικειωμένος με όλες τις τεχνικές και να προσαρμόζει την επέμβαση στα δεδομένα του κάθε ασθενή.","The spleen is a compact organ of the reticuloendothelial system, located in the left hypochondrium. Its usual length is 7 to 10 cm. The organ makes its appearance at the fifth week of gestation. Its blood flow comes from the splenic artery and vein, the left gastroepiploic artery and the short gastric arteries and veins. The variants of the spleen formation and of the course and origin of the splenic vessels are often. The knowledge of the anatomy, embryology and splenic vessel vari-ants are essential for every surgeon. The embryological avascular planes of the left upper quadrant offer the possibility for safe maneuvers and mobilizations in this area. Standard surgical principles are applied on the manipulation of the splenic vessels and the spleen, as far as the spleen itself is concerned, as well as the nearby organs, i.e. the depression of the splenic flexure, the mobilization of the distal pancreas and the mobilization of the stomach. The knowledge of the vascular structures of the spleen, offer the possibility of treatment to patients with splenic artery aneurysms, patients with portal hypertension and gastroesophageal varices and to trauma patients that can nowdays be treated with embolism. The confirmation that the spleen is viable, even after ligating the splenic artery and vein, led to the development of spleen – preserving techniques, allowing the minimization of the morbidity of the distal pancreatectomy, eliminating the consequences of splenectomy. The results in the current literature, about which spleen – preserving technique should be preferred, are still controvensial. Each surgeon should be familiar with both techniques and surgical treatment should be personalized for every patient."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Αιμάτωση του σπληνός και σημασία της στη χειρουργική"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Παπατριανταφύλλου Ανδρέας","Papatriantafyllou Andreas"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Ο σπλήνας είναι ένα συμπαγές όργανο του δικτυοενδοθηλιακού συστήματος, που εντοπίζεται στο αριστερό υποχόνδριο. Το σύνηθες μήκος του είναι 7 έως 10 cm. Εμφανίζεται την 5η εβδομάδα κύησης. Δέχεται αγγείωση από τη σπληνική αρτηρία και φλέβα, την αριστερή γαστροεπιπλοϊκή αρτηρία και τις βραχείες γαστρικές αρτηρίες και φλέβες. Οι παραλλαγές στη μορφολογία του σπληνός και στην πορεία και έκφυση των αγγείων του είναι συχνές. Η γνώση της ανατομίας, της εμβρυολογίας και των παραλλαγών των σπληνικών αγγείων είναι απαραίτητη για κάθε χειρουργό. Τα εμβρυολογικά ανάγγεια χειρουργικά πλάνα, που αφορούν την περιοχή του αριστερού υποχονδρίου, προσφέρουν τη δυνατότητα ασφαλών χειρισμών και κινητοποιήσεων στη περιοχή. Πάγιες χειρουργικές αρχές διέπουν το χειρισμό των σπληνικών αγγείων και του σπληνός, όσον αφορά την κινητοποίηση του ίδιου του σπλήνα όσο και των πέριξ οργάνων, όπως η κατάσπαση της αριστερής κολικής (σπληνικής) καμπής, η κινητοποίηση της περιφερικού παγκρέατος και η κινητοποίηση του στομάχου. Η γνώση των αγγειακών δομών της περιοχής του σπληνός επιτρέπουν την αντιμετώπιση των ασθενών που πάσχουν από ανεύρυσμα σπληνικής αρτηρίας, ασθενών που πάσχουν από πυλαία υπέρταση και γαστροοισοφαγικούς κιρσούς, καθώς και τραυματιών, που πλέον δύνανται να αντιμετωπιστούν με εμβολισμό. Η επιβεβαίωση ότι ο σπλήνας είναι βιώσιμος, ακόμα και μετά από απολίνωση των σπληνικών αγγείων, έδωσε ώθηση στην ανάπτυξη τεχνικών διατήρησης του σπλήνα, επιτρέποντας τη μείωση της νοσηρότητας της περιφερικής παγκρεατεκτομής και απαλλάσσοντας τους ασθενείς από τις συνέπειες της σπληνεκτομής. Τα αποτελέσματα στη βιβλιογραφία, σχετικά με το ποια τεχνική θα πρέπει να προτιμάται, είναι ακόμη αντικρουόμενα. Ο χειρουργός θα πρέπει να είναι εξοικειωμένος με όλες τις τεχνικές και να προσαρμόζει την επέμβαση στα δεδομένα του κάθε ασθενή.","The spleen is a compact organ of the reticuloendothelial system, located in the left hypochondrium. Its usual length is 7 to 10 cm. The organ makes its appearance at the fifth week of gestation. Its blood flow comes from the splenic artery and vein, the left gastroepiploic artery and the short gastric arteries and veins. The variants of the spleen formation and of the course and origin of the splenic vessels are often. The knowledge of the anatomy, embryology and splenic vessel vari-ants are essential for every surgeon. The embryological avascular planes of the left upper quadrant offer the possibility for safe maneuvers and mobilizations in this area. Standard surgical principles are applied on the manipulation of the splenic vessels and the spleen, as far as the spleen itself is concerned, as well as the nearby organs, i.e. the depression of the splenic flexure, the mobilization of the distal pancreas and the mobilization of the stomach. The knowledge of the vascular structures of the spleen, offer the possibility of treatment to patients with splenic artery aneurysms, patients with portal hypertension and gastroesophageal varices and to trauma patients that can nowdays be treated with embolism. The confirmation that the spleen is viable, even after ligating the splenic artery and vein, led to the development of spleen – preserving techniques, allowing the minimization of the morbidity of the distal pancreatectomy, eliminating the consequences of splenectomy. The results in the current literature, about which spleen – preserving technique should be preferred, are still controvensial. Each surgeon should be familiar with both techniques and surgical treatment should be personalized for every patient."],"dc:identifier":["uoadl:2878129","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2878129"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Αιμάτωση του σπληνός και σημασία της στη χειρουργική"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:35:41Z"}