{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2878167"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2878167","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Σύνθεση, χαρακτηρισμός και ιδιότητες ομοπολυμερών πολυφαινυλαλανίνης και υβριδικών συμπολυμερών πολυαιθυλενοξειδίου, πολυϊστιδίνης και πολυφαινυλαλανίνης","abstract":"Στην παρούσα ερευνητική εργασία παρουσιάζεται η σύνθεση δύο ομοπολυμερών φαινυλαλανίνης με πέντε και δέκα δομικές μονάδες φαινυλαλανίνης αντίστοιχα, χρησιμοποιώντας ως απαρχητή πολυμερισμού την απλούστερη δευτεροταγή αμίνη, την διμεθυλαμίνη. Επίσης πραγματοποιήθηκε η σύνθεση δύο τρισυσταδικών συμπολυμερών τύπου PEO-b-PHis-b-PPhe με διαφορετικές ποσότητες φαινυλαλανίνης στο άκρο της αλυσίδας και συγκεκριμένα πέντε και δέκα αντίστοιχα. Η σύνθεση τόσο των ομοπολυμερών όσο και των συμπολυμερών πραγματοποιήθηκε μέσω πολυμερισμού διάνοιξης δακτυλίου των αντίστοιχων προστατευμένων Ν-καρβοξυ ανυδριτών (μονομερή) με χρήση αμινο-τελικού πολυαιθυλενοξειδίου (m-PEO-NH2) ως μακροαπαρχητή για τα δύο συμπολυμερή. Για τη σύνθεση των Ν-καρβοξυ ανυδριτών, τον καθαρισμό των διαλυτών, αλλά και των τελικών συμπολυμερών, χρησιμοποιήθηκαν τεχνικές υψηλού κενού, εξασφαλίζοντας υψηλή καθαρότητα στο σύστημα. Η επιτυχής σύνθεση των πολυμερών επιβεβαιώθηκε με τις τεχνικές χρωματογραφίας αποκλεισμού μεγεθών (SEC), πυρηνικού μαγνητικού συντονισμού (1Η-NMR), και της φασματοσκοπίας υπερύθρου (FT-IR), όπως επίσης μέσω φασματοφωτομέτρου ορατού-υπεριώδους (UV-Vis) για τα δύο συμπολυμερή. Επιπλέον μελετήθηκε η εξάρτηση της δευτεροταγούς δομής των πολυπεπτιδίων από το pH και τη θερμοκρασία με την τεχνική του κυκλικού διχρωϊσμού (CD). Τέλος, χρησιμοποιήθηκε η τεχνική της δυναμικής σκέδασης φωτός (DLS) προκειμένου να μελετηθεί η ικανότητα αυτό-οργάνωσης και το μέγεθος των συντιθέμενων πολυμερών. Απώτερος στόχος είναι η δημιουργία σταθερών και αποκρίσιμων σε καρκινικό περιβάλλον νανοδομών που θα χρησιμοποιηθούν σε εφαρμογές στοχευμένης και ελεγχόμενης αποδέσμευσης φαρμάκων στους καρκινικούς ιστούς.","abstract_html":"Στην παρούσα ερευνητική εργασία παρουσιάζεται η σύνθεση δύο ομοπολυμερών φαινυλαλανίνης με πέντε και δέκα δομικές μονάδες φαινυλαλανίνης αντίστοιχα, χρησιμοποιώντας ως απαρχητή πολυμερισμού την απλούστερη δευτεροταγή αμίνη, την διμεθυλαμίνη. Επίσης πραγματοποιήθηκε η σύνθεση δύο τρισυσταδικών συμπολυμερών τύπου PEO-b-PHis-b-PPhe με διαφορετικές ποσότητες φαινυλαλανίνης στο άκρο της αλυσίδας και συγκεκριμένα πέντε και δέκα αντίστοιχα. Η σύνθεση τόσο των ομοπολυμερών όσο και των συμπολυμερών πραγματοποιήθηκε μέσω πολυμερισμού διάνοιξης δακτυλίου των αντίστοιχων προστατευμένων Ν-καρβοξυ ανυδριτών (μονομερή) με χρήση αμινο-τελικού πολυαιθυλενοξειδίου (m-PEO-NH2) ως μακροαπαρχητή για τα δύο συμπολυμερή. Για τη σύνθεση των Ν-καρβοξυ ανυδριτών, τον καθαρισμό των διαλυτών, αλλά και των τελικών συμπολυμερών, χρησιμοποιήθηκαν τεχνικές υψηλού κενού, εξασφαλίζοντας υψηλή καθαρότητα στο σύστημα. Η επιτυχής σύνθεση των πολυμερών επιβεβαιώθηκε με τις τεχνικές χρωματογραφίας αποκλεισμού μεγεθών (SEC), πυρηνικού μαγνητικού συντονισμού (1Η-NMR), και της φασματοσκοπίας υπερύθρου (FT-IR), όπως επίσης μέσω φασματοφωτομέτρου ορατού-υπεριώδους (UV-Vis) για τα δύο συμπολυμερή. Επιπλέον μελετήθηκε η εξάρτηση της δευτεροταγούς δομής των πολυπεπτιδίων από το pH και τη θερμοκρασία με την τεχνική του κυκλικού διχρωϊσμού (CD). Τέλος, χρησιμοποιήθηκε η τεχνική της δυναμικής σκέδασης φωτός (DLS) προκειμένου να μελετηθεί η ικανότητα αυτό-οργάνωσης και το μέγεθος των συντιθέμενων πολυμερών. Απώτερος στόχος είναι η δημιουργία σταθερών και αποκρίσιμων σε καρκινικό περιβάλλον νανοδομών που θα χρησιμοποιηθούν σε εφαρμογές στοχευμένης και ελεγχόμενης αποδέσμευσης φαρμάκων στους καρκινικούς ιστούς.","abstract_has_math":false,"creators":["Ρουμελιώτη Nίκη"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:35:41Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","English","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2878167"],"render_values":[{"text":"uoadl:2878167","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2878167","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2878167","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2878167","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ρουμελιώτη Nίκη"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","English","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2878167","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2878167"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Στην παρούσα ερευνητική εργασία παρουσιάζεται η σύνθεση δύο ομοπολυμερών φαινυλαλανίνης με πέντε και δέκα δομικές μονάδες φαινυλαλανίνης αντίστοιχα, χρησιμοποιώντας ως απαρχητή πολυμερισμού την απλούστερη δευτεροταγή αμίνη, την διμεθυλαμίνη. Επίσης πραγματοποιήθηκε η σύνθεση δύο τρισυσταδικών συμπολυμερών τύπου PEO-b-PHis-b-PPhe με διαφορετικές ποσότητες φαινυλαλανίνης στο άκρο της αλυσίδας και συγκεκριμένα πέντε και δέκα αντίστοιχα. Η σύνθεση τόσο των ομοπολυμερών όσο και των συμπολυμερών πραγματοποιήθηκε μέσω πολυμερισμού διάνοιξης δακτυλίου των αντίστοιχων προστατευμένων Ν-καρβοξυ ανυδριτών (μονομερή) με χρήση αμινο-τελικού πολυαιθυλενοξειδίου (m-PEO-NH2) ως μακροαπαρχητή για τα δύο συμπολυμερή. Για τη σύνθεση των Ν-καρβοξυ ανυδριτών, τον καθαρισμό των διαλυτών, αλλά και των τελικών συμπολυμερών, χρησιμοποιήθηκαν τεχνικές υψηλού κενού, εξασφαλίζοντας υψηλή καθαρότητα στο σύστημα. Η επιτυχής σύνθεση των πολυμερών επιβεβαιώθηκε με τις τεχνικές χρωματογραφίας αποκλεισμού μεγεθών (SEC), πυρηνικού μαγνητικού συντονισμού (1Η-NMR), και της φασματοσκοπίας υπερύθρου (FT-IR), όπως επίσης μέσω φασματοφωτομέτρου ορατού-υπεριώδους (UV-Vis) για τα δύο συμπολυμερή. Επιπλέον μελετήθηκε η εξάρτηση της δευτεροταγούς δομής των πολυπεπτιδίων από το pH και τη θερμοκρασία με την τεχνική του κυκλικού διχρωϊσμού (CD). Τέλος, χρησιμοποιήθηκε η τεχνική της δυναμικής σκέδασης φωτός (DLS) προκειμένου να μελετηθεί η ικανότητα αυτό-οργάνωσης και το μέγεθος των συντιθέμενων πολυμερών. Απώτερος στόχος είναι η δημιουργία σταθερών και αποκρίσιμων σε καρκινικό περιβάλλον νανοδομών που θα χρησιμοποιηθούν σε εφαρμογές στοχευμένης και ελεγχόμενης αποδέσμευσης φαρμάκων στους καρκινικούς ιστούς.","In the present research project is presented the synthesis of two homopolymers, pentapolymer and decapolymer, based on L-phenylalanine, that synthesized through the ring opening polymerization (ROP) of the corresponding N-carboxyanhydride. For the synthesis of the well-defined homopolymers, the initiators were the secondary amine, dimethylamine. Furthermore, two copolymers PEO-b-PHis-b-Phe, with different amount of phenylalanine was achieved, using an amine end-functionalized poly (ethylene oxide) m-PEO-NH2 as macroinitiator. High-vacuum techniques were used for the synthesis of N-carboxy anhydrides of a-amino acids, for the purification of solvents and for the isolation of well-defined polymers as well, ensuring the high purity of the system. The successful synthesis of the polymers was confirmed by size exclusion chromatography (SEC), proton nuclear magnetic resonance (1H-NMR) and infrared spectroscopy (FT-IR), as well as phasmatophotometer ultraviolet-visible (UV-Vis). In addition, the relation between the secondary structure of the polypeptides and the pH and temperature was studied, using the technique of circular dichroism (CD). Finally, dynamic light scattering (DLS) were used, in order to investigate the ability of the polypeptides to self-assemble into micelles, as well as their size. The ultimate goal is to create novel hybrid drug delivery systems, which will be used for targeted and controlled drug release applications to treat cancer cells."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Σύνθεση, χαρακτηρισμός και ιδιότητες ομοπολυμερών πολυφαινυλαλανίνης και υβριδικών συμπολυμερών πολυαιθυλενοξειδίου, πολυϊστιδίνης και πολυφαινυλαλανίνης"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ρουμελιώτη Nίκη"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Στην παρούσα ερευνητική εργασία παρουσιάζεται η σύνθεση δύο ομοπολυμερών φαινυλαλανίνης με πέντε και δέκα δομικές μονάδες φαινυλαλανίνης αντίστοιχα, χρησιμοποιώντας ως απαρχητή πολυμερισμού την απλούστερη δευτεροταγή αμίνη, την διμεθυλαμίνη. Επίσης πραγματοποιήθηκε η σύνθεση δύο τρισυσταδικών συμπολυμερών τύπου PEO-b-PHis-b-PPhe με διαφορετικές ποσότητες φαινυλαλανίνης στο άκρο της αλυσίδας και συγκεκριμένα πέντε και δέκα αντίστοιχα. Η σύνθεση τόσο των ομοπολυμερών όσο και των συμπολυμερών πραγματοποιήθηκε μέσω πολυμερισμού διάνοιξης δακτυλίου των αντίστοιχων προστατευμένων Ν-καρβοξυ ανυδριτών (μονομερή) με χρήση αμινο-τελικού πολυαιθυλενοξειδίου (m-PEO-NH2) ως μακροαπαρχητή για τα δύο συμπολυμερή. Για τη σύνθεση των Ν-καρβοξυ ανυδριτών, τον καθαρισμό των διαλυτών, αλλά και των τελικών συμπολυμερών, χρησιμοποιήθηκαν τεχνικές υψηλού κενού, εξασφαλίζοντας υψηλή καθαρότητα στο σύστημα. Η επιτυχής σύνθεση των πολυμερών επιβεβαιώθηκε με τις τεχνικές χρωματογραφίας αποκλεισμού μεγεθών (SEC), πυρηνικού μαγνητικού συντονισμού (1Η-NMR), και της φασματοσκοπίας υπερύθρου (FT-IR), όπως επίσης μέσω φασματοφωτομέτρου ορατού-υπεριώδους (UV-Vis) για τα δύο συμπολυμερή. Επιπλέον μελετήθηκε η εξάρτηση της δευτεροταγούς δομής των πολυπεπτιδίων από το pH και τη θερμοκρασία με την τεχνική του κυκλικού διχρωϊσμού (CD). Τέλος, χρησιμοποιήθηκε η τεχνική της δυναμικής σκέδασης φωτός (DLS) προκειμένου να μελετηθεί η ικανότητα αυτό-οργάνωσης και το μέγεθος των συντιθέμενων πολυμερών. Απώτερος στόχος είναι η δημιουργία σταθερών και αποκρίσιμων σε καρκινικό περιβάλλον νανοδομών που θα χρησιμοποιηθούν σε εφαρμογές στοχευμένης και ελεγχόμενης αποδέσμευσης φαρμάκων στους καρκινικούς ιστούς.","In the present research project is presented the synthesis of two homopolymers, pentapolymer and decapolymer, based on L-phenylalanine, that synthesized through the ring opening polymerization (ROP) of the corresponding N-carboxyanhydride. For the synthesis of the well-defined homopolymers, the initiators were the secondary amine, dimethylamine. Furthermore, two copolymers PEO-b-PHis-b-Phe, with different amount of phenylalanine was achieved, using an amine end-functionalized poly (ethylene oxide) m-PEO-NH2 as macroinitiator. High-vacuum techniques were used for the synthesis of N-carboxy anhydrides of a-amino acids, for the purification of solvents and for the isolation of well-defined polymers as well, ensuring the high purity of the system. The successful synthesis of the polymers was confirmed by size exclusion chromatography (SEC), proton nuclear magnetic resonance (1H-NMR) and infrared spectroscopy (FT-IR), as well as phasmatophotometer ultraviolet-visible (UV-Vis). In addition, the relation between the secondary structure of the polypeptides and the pH and temperature was studied, using the technique of circular dichroism (CD). Finally, dynamic light scattering (DLS) were used, in order to investigate the ability of the polypeptides to self-assemble into micelles, as well as their size. The ultimate goal is to create novel hybrid drug delivery systems, which will be used for targeted and controlled drug release applications to treat cancer cells."],"dc:identifier":["uoadl:2878167","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2878167"],"dc:language":["Ελληνικά","English","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Σύνθεση, χαρακτηρισμός και ιδιότητες ομοπολυμερών πολυφαινυλαλανίνης και υβριδικών συμπολυμερών πολυαιθυλενοξειδίου, πολυϊστιδίνης και πολυφαινυλαλανίνης"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:35:41Z"}