{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2878208"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2878208","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Μελέτη συσχέτισης πολυμορφισμών του γονιδίου VDR με την εμφάνιση λεύκης σε καυκάσιους ασθενείς","abstract":"Η λεύκη είναι μια χρόνια συστηματική διαταραχή που χαρακτηρίζεται από την εμφάνιση αχρωματικών ή υποχρωμικών κηλίδων στο δέρμα και τους βλεννογόνους. Είναι η πιο συχνή διαταραχή αποχρωματισμού και τα ποσοστά εμφάνισης της υπολογίζονται από 0.06% έως 2.3% παγκοσμίως. Μία από τις κυριότερες συνέπειες της νόσου είναι ο αντίκτυπος στην ποιότητα ζωής των ασθενών. Η λεύκη προκύπτει από την απώλεια μελανοκυττάρων, αν και η αιτιοπαθογένεσή της δεν είναι απολύτως κατανοητή. Έχει συσχετισθεί με την έλλειψη βιταμίνης D στον ορό των ασθενών. Η βιταμίνη D είναι μια σεκοστεροειδής ορμόνη που έχει ανοσορρυθμιστική δράση και δράση επί των μελανοκυττάρων. Δρα μέσω του υποδοχέα της (VDR), ο οποίος ανήκει στην οικογένεια των πυρηνικών υποδοχέων. Οι γενετικοί πολυμορφισμοί στο γονίδιο του VDR μπορεί να αλλάξουν τη έκφραση του γονιδίου, άρα και την ποσότητα της παραγόμενης πρωτεΐνης, ή τη δομή, άρα και τη δράση της πρωτεΐνης. Σκοπός της παρούσας έρευνας είναι η συσχέτιση των μεταξύ των πολυμορφισμών rs2228570 (FokI), rs1544410 (BsmI) και rs731236 (TaqI) του γονιδίου VDR και της πιθανότητας εμφάνισης λεύκης σε δείγμα ασθενών Νοτιοανατολικής Ευρωπαϊκής Καυκάσιας Καταγωγής. Στη μελέτη συμπεριελήφθησαν 87 ασθενείς με λεύκη από το τμήμα λεύκης του Νοσοκομείου «Ανδρέας Συγγρός» και 509 μάρτυρες Νοτιοανατολικής Ευρωπαϊκής Καυκάσιας καταγωγής. Το DNA απομονώθηκε από τα λευκά αιμοσφαίρια του ολικού αίματος, με τη χρήση ενός kit απομόνωσης DNA. Οι πολυμορφισμοί αναλύθηκαν με τη χρήση της τεχνικής real-time PCR και καμπυλών τήξης. Για τον πολυμορφισμό rs2228570 (FokI) 13 ασθενείς (14.94%) και 51 μάρτυρες (10.02%) έφεραν το γονότυπο T/T, 39 ασθενείς (44.83%) και 222 μάρτυρες (43.61%) έφεραν το γονότυπο T/C, 35 ασθενείς (40.23%) και 236 μάρτυρες (46.37%) έφεραν το γονότυπο C/C. Το φυσικό αλληλόμορφο T εμφανίστηκε σε ποσοστό 37.36% στους ασθενείς και 31.83% στους μάρτυρες και το μεταλλαγμένο C σε ποσοστό 62.64% στους ασθενείς και σε ποσοστό 68.17% στους μάρτυρες. Για τον πολυμορφισμό rs1544410 (BsmI) 28 ασθενείς (32.18%) και 186 μάρτυρες (36.54%) έφεραν το γονότυπο G/G, 43 ασθενείς (49.43%) και 243 μάρτυρες (47.74%) έφεραν το γονότυπο G/A και 28 ασθενείς (32.18%) και 80 μάρτυρες (15.72%) έφεραν το γονότυπο A/A. Το φυσικό αλληλόμορφο G εμφανίστηκε σε ποσοστό 56.89% στους ασθενείς και 60.41% στους μάρτυρες και το μεταλλαγμένο A σε ποσοστό 43.10% στους ασθενείς και σε ποσοστό 39.59% στους μάρτυρες. Για τον πολυμορφισμό rs731236 (TaqI) 34 ασθενείς (39.08%) και 197 μάρτυρες (38.70%) έφεραν το γονότυπο T/T, 41 ασθενείς (47.13%) και 239 μάρτυρες (46.95%) έφεραν το γονότυπο T/C, 12 ασθενείς (13.79%) και 73 μάρτυρες (14.34%) έφεραν το γονότυπο C/C. Το φυσικό αλληλόμορφο T εμφανίστηκε σε ποσοστό 62.64% στους ασθενείς και 62.18% στους μάρτυρες και το μεταλλαγμένο C σε ποσοστό 37.36% στους ασθενείς και σε ποσοστό 37.82% στους μάρτυρες. Οι πολυμορφισμοί του VDR που μελετήθηκαν στην παρούσα εργασία δεν εμφάνισαν κάποια συσχέτιση με τη λεύκη. Βρέθηκε όμως συσχέτιση ανάμεσα στο αλληλόμορφο G του πολυμορφισμού rs1544410 (BsmI) και την εμφάνιση λεύκης πρώιμης έναρξης (early-onset vitiligo), όπως και ανάμεσα στο γονότυπο G/G και τη λεύκη πρώιμης έναρξης. Το αλληλόμορφο G και ο γονότυπος G/G του πολυμορφισμού rs1544410 (BsmI), και ο γονότυπος T/T του πολυμορφισμού rs731236 (TaqI) βρέθηκε ότι σχετίζονται με μικρότερη πιθανότητα εμφάνισης λεύκης όψιμης έναρξης (late-onset vitiligo).","abstract_html":"Η λεύκη είναι μια χρόνια συστηματική διαταραχή που χαρακτηρίζεται από την εμφάνιση αχρωματικών ή υποχρωμικών κηλίδων στο δέρμα και τους βλεννογόνους. Είναι η πιο συχνή διαταραχή αποχρωματισμού και τα ποσοστά εμφάνισης της υπολογίζονται από 0.06% έως 2.3% παγκοσμίως. Μία από τις κυριότερες συνέπειες της νόσου είναι ο αντίκτυπος στην ποιότητα ζωής των ασθενών. Η λεύκη προκύπτει από την απώλεια μελανοκυττάρων, αν και η αιτιοπαθογένεσή της δεν είναι απολύτως κατανοητή. Έχει συσχετισθεί με την έλλειψη βιταμίνης D στον ορό των ασθενών. Η βιταμίνη D είναι μια σεκοστεροειδής ορμόνη που έχει ανοσορρυθμιστική δράση και δράση επί των μελανοκυττάρων. Δρα μέσω του υποδοχέα της (VDR), ο οποίος ανήκει στην οικογένεια των πυρηνικών υποδοχέων. Οι γενετικοί πολυμορφισμοί στο γονίδιο του VDR μπορεί να αλλάξουν τη έκφραση του γονιδίου, άρα και την ποσότητα της παραγόμενης πρωτεΐνης, ή τη δομή, άρα και τη δράση της πρωτεΐνης. Σκοπός της παρούσας έρευνας είναι η συσχέτιση των μεταξύ των πολυμορφισμών rs2228570 (FokI), rs1544410 (BsmI) και rs731236 (TaqI) του γονιδίου VDR και της πιθανότητας εμφάνισης λεύκης σε δείγμα ασθενών Νοτιοανατολικής Ευρωπαϊκής Καυκάσιας Καταγωγής. Στη μελέτη συμπεριελήφθησαν 87 ασθενείς με λεύκη από το τμήμα λεύκης του Νοσοκομείου «Ανδρέας Συγγρός» και 509 μάρτυρες Νοτιοανατολικής Ευρωπαϊκής Καυκάσιας καταγωγής. Το DNA απομονώθηκε από τα λευκά αιμοσφαίρια του ολικού αίματος, με τη χρήση ενός kit απομόνωσης DNA. Οι πολυμορφισμοί αναλύθηκαν με τη χρήση της τεχνικής real-time PCR και καμπυλών τήξης. Για τον πολυμορφισμό rs2228570 (FokI) 13 ασθενείς (14.94%) και 51 μάρτυρες (10.02%) έφεραν το γονότυπο T/T, 39 ασθενείς (44.83%) και 222 μάρτυρες (43.61%) έφεραν το γονότυπο T/C, 35 ασθενείς (40.23%) και 236 μάρτυρες (46.37%) έφεραν το γονότυπο C/C. Το φυσικό αλληλόμορφο T εμφανίστηκε σε ποσοστό 37.36% στους ασθενείς και 31.83% στους μάρτυρες και το μεταλλαγμένο C σε ποσοστό 62.64% στους ασθενείς και σε ποσοστό 68.17% στους μάρτυρες. Για τον πολυμορφισμό rs1544410 (BsmI) 28 ασθενείς (32.18%) και 186 μάρτυρες (36.54%) έφεραν το γονότυπο G/G, 43 ασθενείς (49.43%) και 243 μάρτυρες (47.74%) έφεραν το γονότυπο G/A και 28 ασθενείς (32.18%) και 80 μάρτυρες (15.72%) έφεραν το γονότυπο A/A. Το φυσικό αλληλόμορφο G εμφανίστηκε σε ποσοστό 56.89% στους ασθενείς και 60.41% στους μάρτυρες και το μεταλλαγμένο A σε ποσοστό 43.10% στους ασθενείς και σε ποσοστό 39.59% στους μάρτυρες. Για τον πολυμορφισμό rs731236 (TaqI) 34 ασθενείς (39.08%) και 197 μάρτυρες (38.70%) έφεραν το γονότυπο T/T, 41 ασθενείς (47.13%) και 239 μάρτυρες (46.95%) έφεραν το γονότυπο T/C, 12 ασθενείς (13.79%) και 73 μάρτυρες (14.34%) έφεραν το γονότυπο C/C. Το φυσικό αλληλόμορφο T εμφανίστηκε σε ποσοστό 62.64% στους ασθενείς και 62.18% στους μάρτυρες και το μεταλλαγμένο C σε ποσοστό 37.36% στους ασθενείς και σε ποσοστό 37.82% στους μάρτυρες. Οι πολυμορφισμοί του VDR που μελετήθηκαν στην παρούσα εργασία δεν εμφάνισαν κάποια συσχέτιση με τη λεύκη. Βρέθηκε όμως συσχέτιση ανάμεσα στο αλληλόμορφο G του πολυμορφισμού rs1544410 (BsmI) και την εμφάνιση λεύκης πρώιμης έναρξης (early-onset vitiligo), όπως και ανάμεσα στο γονότυπο G/G και τη λεύκη πρώιμης έναρξης. Το αλληλόμορφο G και ο γονότυπος G/G του πολυμορφισμού rs1544410 (BsmI), και ο γονότυπος T/T του πολυμορφισμού rs731236 (TaqI) βρέθηκε ότι σχετίζονται με μικρότερη πιθανότητα εμφάνισης λεύκης όψιμης έναρξης (late-onset vitiligo).","abstract_has_math":false,"creators":["Ιερωνυμάκη Δήμητρα","Ieronymaki Dimitra"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:35:44Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2878208"],"render_values":[{"text":"uoadl:2878208","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2878208","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2878208","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2878208","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ιερωνυμάκη Δήμητρα","Ieronymaki Dimitra"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2878208","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2878208"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η λεύκη είναι μια χρόνια συστηματική διαταραχή που χαρακτηρίζεται από την εμφάνιση αχρωματικών ή υποχρωμικών κηλίδων στο δέρμα και τους βλεννογόνους. Είναι η πιο συχνή διαταραχή αποχρωματισμού και τα ποσοστά εμφάνισης της υπολογίζονται από 0.06% έως 2.3% παγκοσμίως. Μία από τις κυριότερες συνέπειες της νόσου είναι ο αντίκτυπος στην ποιότητα ζωής των ασθενών. Η λεύκη προκύπτει από την απώλεια μελανοκυττάρων, αν και η αιτιοπαθογένεσή της δεν είναι απολύτως κατανοητή. Έχει συσχετισθεί με την έλλειψη βιταμίνης D στον ορό των ασθενών. Η βιταμίνη D είναι μια σεκοστεροειδής ορμόνη που έχει ανοσορρυθμιστική δράση και δράση επί των μελανοκυττάρων. Δρα μέσω του υποδοχέα της (VDR), ο οποίος ανήκει στην οικογένεια των πυρηνικών υποδοχέων. Οι γενετικοί πολυμορφισμοί στο γονίδιο του VDR μπορεί να αλλάξουν τη έκφραση του γονιδίου, άρα και την ποσότητα της παραγόμενης πρωτεΐνης, ή τη δομή, άρα και τη δράση της πρωτεΐνης. Σκοπός της παρούσας έρευνας είναι η συσχέτιση των μεταξύ των πολυμορφισμών rs2228570 (FokI), rs1544410 (BsmI) και rs731236 (TaqI) του γονιδίου VDR και της πιθανότητας εμφάνισης λεύκης σε δείγμα ασθενών Νοτιοανατολικής Ευρωπαϊκής Καυκάσιας Καταγωγής. Στη μελέτη συμπεριελήφθησαν 87 ασθενείς με λεύκη από το τμήμα λεύκης του Νοσοκομείου «Ανδρέας Συγγρός» και 509 μάρτυρες Νοτιοανατολικής Ευρωπαϊκής Καυκάσιας καταγωγής. Το DNA απομονώθηκε από τα λευκά αιμοσφαίρια του ολικού αίματος, με τη χρήση ενός kit απομόνωσης DNA. Οι πολυμορφισμοί αναλύθηκαν με τη χρήση της τεχνικής real-time PCR και καμπυλών τήξης. Για τον πολυμορφισμό rs2228570 (FokI) 13 ασθενείς (14.94%) και 51 μάρτυρες (10.02%) έφεραν το γονότυπο T/T, 39 ασθενείς (44.83%) και 222 μάρτυρες (43.61%) έφεραν το γονότυπο T/C, 35 ασθενείς (40.23%) και 236 μάρτυρες (46.37%) έφεραν το γονότυπο C/C. Το φυσικό αλληλόμορφο T εμφανίστηκε σε ποσοστό 37.36% στους ασθενείς και 31.83% στους μάρτυρες και το μεταλλαγμένο C σε ποσοστό 62.64% στους ασθενείς και σε ποσοστό 68.17% στους μάρτυρες. Για τον πολυμορφισμό rs1544410 (BsmI) 28 ασθενείς (32.18%) και 186 μάρτυρες (36.54%) έφεραν το γονότυπο G/G, 43 ασθενείς (49.43%) και 243 μάρτυρες (47.74%) έφεραν το γονότυπο G/A και 28 ασθενείς (32.18%) και 80 μάρτυρες (15.72%) έφεραν το γονότυπο A/A. Το φυσικό αλληλόμορφο G εμφανίστηκε σε ποσοστό 56.89% στους ασθενείς και 60.41% στους μάρτυρες και το μεταλλαγμένο A σε ποσοστό 43.10% στους ασθενείς και σε ποσοστό 39.59% στους μάρτυρες. Για τον πολυμορφισμό rs731236 (TaqI) 34 ασθενείς (39.08%) και 197 μάρτυρες (38.70%) έφεραν το γονότυπο T/T, 41 ασθενείς (47.13%) και 239 μάρτυρες (46.95%) έφεραν το γονότυπο T/C, 12 ασθενείς (13.79%) και 73 μάρτυρες (14.34%) έφεραν το γονότυπο C/C. Το φυσικό αλληλόμορφο T εμφανίστηκε σε ποσοστό 62.64% στους ασθενείς και 62.18% στους μάρτυρες και το μεταλλαγμένο C σε ποσοστό 37.36% στους ασθενείς και σε ποσοστό 37.82% στους μάρτυρες. Οι πολυμορφισμοί του VDR που μελετήθηκαν στην παρούσα εργασία δεν εμφάνισαν κάποια συσχέτιση με τη λεύκη. Βρέθηκε όμως συσχέτιση ανάμεσα στο αλληλόμορφο G του πολυμορφισμού rs1544410 (BsmI) και την εμφάνιση λεύκης πρώιμης έναρξης (early-onset vitiligo), όπως και ανάμεσα στο γονότυπο G/G και τη λεύκη πρώιμης έναρξης. Το αλληλόμορφο G και ο γονότυπος G/G του πολυμορφισμού rs1544410 (BsmI), και ο γονότυπος T/T του πολυμορφισμού rs731236 (TaqI) βρέθηκε ότι σχετίζονται με μικρότερη πιθανότητα εμφάνισης λεύκης όψιμης έναρξης (late-onset vitiligo).","Vitiligo is a chronic systemic disorder characterized by the appearance of achromatic or hypochromic patches on the skin and mucous membranes. It is the most common discoloration disorder with incidence rates from 0.06% to 2.3% worldwide. One of the main consequences of the disease is its impact on the quality of life of the patients. Vitiligo results from loss of melanocytes, although the pathogenesis of the disease is not entirely clear. The disease has been associated with lack of the serum vitamin D. Vitamin D is a hormone that shows immunomodulatory and melanocytic actions. It works through binding to vitamin D receptor (VDR), which belongs to the nuclear receptor family. Genetic polymorphisms of the VDR gene may alter the expression of the gene, hence the amount of protein produced, or the structure of the protein and, as a result, its activity. This study aims to investigate the association between rs2228570 (FokI), rs1544410 (BsmI) and rs731236 (TaqI) polymorphisms of the VDR gene and the appearance of vitiligo in a sample of Southeastern European Caucasian patients. The study included 87 Southeastern European Caucasian vitiligo patients from the vitiligo department of \"Andreas Syngros\" Hospital and 509 Southeastern European Caucasian controls. Genomic DNA was extracted from peripheral blood white blood cells, using a DNA isolation kit. The polymorphisms were analyzed using real-time PCR and melting curve analysis. For the rs2228570 (FokI) polymorphism, 13 patients (14.94%) and 51 controls (10.02%) carried the T/T genotype, 39 patients (44.83%) and 222 controls (43.61%) carried the T/c genotype, and 35 patients (40.23%) and 236 controls (46.37%) carried the C/C genotype. The wild type T allele occurred in 37.36% of the patients and in 31.83% of the control group and the mutant C allele in 62.64% of the patients and in 68.17% of the control group. For the rs1544410 (BsmI) polymorphism, 28 patients (32.18%) and 186 controls (36.54%) carried the G/G genotype, 43 patients (49.43%) and 243 controls (47.74%) carried the G/A genotype, and 28 patients (32.18%) and 80 controls (15.72%) carried the A/A genotype. The wild type G allele occurred in 56.89% of the patients and in 60.41% of the control group and the mutant A allele in 43.10% of the patients and 39.59% of the control group. For the rs731236 (TaqI) polymorphism, 34 patients (39.08%) and 197 controls (38.70%) carried the T/T genotype, 41 patients (47.13%) and 239 controls (46.95%) carried the T/C genotype, and 12 patients (13.79%) and 73 controls (14.34%) carried the C/C genotype. The wild type T allele occurred in 62.64% of the patients and in 62.18% of the control group and the mutant C allele in 37.36% of the patients and in 37.82% of the control group. There was no correlation between vitiligo and any of the VDR polymorphisms in this study. However, there was a correlation between the G allele of rs1544410 (BsmI) polymorphism and the early-onset vitiligo, as well as between the G/G genotype of rs1544410 (BsmI) polymorphism genotype and early-onset vitiligo. The G allele and the G/G genotype of rs1544410 (BsmI) polymorphism, and the T/T genotype of the rs731236 (TaqI) polymorphism were found to be associated with lower chance of late-onset vitiligo."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Μελέτη συσχέτισης πολυμορφισμών του γονιδίου VDR με την εμφάνιση λεύκης σε καυκάσιους ασθενείς"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ιερωνυμάκη Δήμητρα","Ieronymaki Dimitra"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Η λεύκη είναι μια χρόνια συστηματική διαταραχή που χαρακτηρίζεται από την εμφάνιση αχρωματικών ή υποχρωμικών κηλίδων στο δέρμα και τους βλεννογόνους. Είναι η πιο συχνή διαταραχή αποχρωματισμού και τα ποσοστά εμφάνισης της υπολογίζονται από 0.06% έως 2.3% παγκοσμίως. Μία από τις κυριότερες συνέπειες της νόσου είναι ο αντίκτυπος στην ποιότητα ζωής των ασθενών. Η λεύκη προκύπτει από την απώλεια μελανοκυττάρων, αν και η αιτιοπαθογένεσή της δεν είναι απολύτως κατανοητή. Έχει συσχετισθεί με την έλλειψη βιταμίνης D στον ορό των ασθενών. Η βιταμίνη D είναι μια σεκοστεροειδής ορμόνη που έχει ανοσορρυθμιστική δράση και δράση επί των μελανοκυττάρων. Δρα μέσω του υποδοχέα της (VDR), ο οποίος ανήκει στην οικογένεια των πυρηνικών υποδοχέων. Οι γενετικοί πολυμορφισμοί στο γονίδιο του VDR μπορεί να αλλάξουν τη έκφραση του γονιδίου, άρα και την ποσότητα της παραγόμενης πρωτεΐνης, ή τη δομή, άρα και τη δράση της πρωτεΐνης. Σκοπός της παρούσας έρευνας είναι η συσχέτιση των μεταξύ των πολυμορφισμών rs2228570 (FokI), rs1544410 (BsmI) και rs731236 (TaqI) του γονιδίου VDR και της πιθανότητας εμφάνισης λεύκης σε δείγμα ασθενών Νοτιοανατολικής Ευρωπαϊκής Καυκάσιας Καταγωγής. Στη μελέτη συμπεριελήφθησαν 87 ασθενείς με λεύκη από το τμήμα λεύκης του Νοσοκομείου «Ανδρέας Συγγρός» και 509 μάρτυρες Νοτιοανατολικής Ευρωπαϊκής Καυκάσιας καταγωγής. Το DNA απομονώθηκε από τα λευκά αιμοσφαίρια του ολικού αίματος, με τη χρήση ενός kit απομόνωσης DNA. Οι πολυμορφισμοί αναλύθηκαν με τη χρήση της τεχνικής real-time PCR και καμπυλών τήξης. Για τον πολυμορφισμό rs2228570 (FokI) 13 ασθενείς (14.94%) και 51 μάρτυρες (10.02%) έφεραν το γονότυπο T/T, 39 ασθενείς (44.83%) και 222 μάρτυρες (43.61%) έφεραν το γονότυπο T/C, 35 ασθενείς (40.23%) και 236 μάρτυρες (46.37%) έφεραν το γονότυπο C/C. Το φυσικό αλληλόμορφο T εμφανίστηκε σε ποσοστό 37.36% στους ασθενείς και 31.83% στους μάρτυρες και το μεταλλαγμένο C σε ποσοστό 62.64% στους ασθενείς και σε ποσοστό 68.17% στους μάρτυρες. Για τον πολυμορφισμό rs1544410 (BsmI) 28 ασθενείς (32.18%) και 186 μάρτυρες (36.54%) έφεραν το γονότυπο G/G, 43 ασθενείς (49.43%) και 243 μάρτυρες (47.74%) έφεραν το γονότυπο G/A και 28 ασθενείς (32.18%) και 80 μάρτυρες (15.72%) έφεραν το γονότυπο A/A. Το φυσικό αλληλόμορφο G εμφανίστηκε σε ποσοστό 56.89% στους ασθενείς και 60.41% στους μάρτυρες και το μεταλλαγμένο A σε ποσοστό 43.10% στους ασθενείς και σε ποσοστό 39.59% στους μάρτυρες. Για τον πολυμορφισμό rs731236 (TaqI) 34 ασθενείς (39.08%) και 197 μάρτυρες (38.70%) έφεραν το γονότυπο T/T, 41 ασθενείς (47.13%) και 239 μάρτυρες (46.95%) έφεραν το γονότυπο T/C, 12 ασθενείς (13.79%) και 73 μάρτυρες (14.34%) έφεραν το γονότυπο C/C. Το φυσικό αλληλόμορφο T εμφανίστηκε σε ποσοστό 62.64% στους ασθενείς και 62.18% στους μάρτυρες και το μεταλλαγμένο C σε ποσοστό 37.36% στους ασθενείς και σε ποσοστό 37.82% στους μάρτυρες. Οι πολυμορφισμοί του VDR που μελετήθηκαν στην παρούσα εργασία δεν εμφάνισαν κάποια συσχέτιση με τη λεύκη. Βρέθηκε όμως συσχέτιση ανάμεσα στο αλληλόμορφο G του πολυμορφισμού rs1544410 (BsmI) και την εμφάνιση λεύκης πρώιμης έναρξης (early-onset vitiligo), όπως και ανάμεσα στο γονότυπο G/G και τη λεύκη πρώιμης έναρξης. Το αλληλόμορφο G και ο γονότυπος G/G του πολυμορφισμού rs1544410 (BsmI), και ο γονότυπος T/T του πολυμορφισμού rs731236 (TaqI) βρέθηκε ότι σχετίζονται με μικρότερη πιθανότητα εμφάνισης λεύκης όψιμης έναρξης (late-onset vitiligo).","Vitiligo is a chronic systemic disorder characterized by the appearance of achromatic or hypochromic patches on the skin and mucous membranes. It is the most common discoloration disorder with incidence rates from 0.06% to 2.3% worldwide. One of the main consequences of the disease is its impact on the quality of life of the patients. Vitiligo results from loss of melanocytes, although the pathogenesis of the disease is not entirely clear. The disease has been associated with lack of the serum vitamin D. Vitamin D is a hormone that shows immunomodulatory and melanocytic actions. It works through binding to vitamin D receptor (VDR), which belongs to the nuclear receptor family. Genetic polymorphisms of the VDR gene may alter the expression of the gene, hence the amount of protein produced, or the structure of the protein and, as a result, its activity. This study aims to investigate the association between rs2228570 (FokI), rs1544410 (BsmI) and rs731236 (TaqI) polymorphisms of the VDR gene and the appearance of vitiligo in a sample of Southeastern European Caucasian patients. The study included 87 Southeastern European Caucasian vitiligo patients from the vitiligo department of \"Andreas Syngros\" Hospital and 509 Southeastern European Caucasian controls. Genomic DNA was extracted from peripheral blood white blood cells, using a DNA isolation kit. The polymorphisms were analyzed using real-time PCR and melting curve analysis. For the rs2228570 (FokI) polymorphism, 13 patients (14.94%) and 51 controls (10.02%) carried the T/T genotype, 39 patients (44.83%) and 222 controls (43.61%) carried the T/c genotype, and 35 patients (40.23%) and 236 controls (46.37%) carried the C/C genotype. The wild type T allele occurred in 37.36% of the patients and in 31.83% of the control group and the mutant C allele in 62.64% of the patients and in 68.17% of the control group. For the rs1544410 (BsmI) polymorphism, 28 patients (32.18%) and 186 controls (36.54%) carried the G/G genotype, 43 patients (49.43%) and 243 controls (47.74%) carried the G/A genotype, and 28 patients (32.18%) and 80 controls (15.72%) carried the A/A genotype. The wild type G allele occurred in 56.89% of the patients and in 60.41% of the control group and the mutant A allele in 43.10% of the patients and 39.59% of the control group. For the rs731236 (TaqI) polymorphism, 34 patients (39.08%) and 197 controls (38.70%) carried the T/T genotype, 41 patients (47.13%) and 239 controls (46.95%) carried the T/C genotype, and 12 patients (13.79%) and 73 controls (14.34%) carried the C/C genotype. The wild type T allele occurred in 62.64% of the patients and in 62.18% of the control group and the mutant C allele in 37.36% of the patients and in 37.82% of the control group. There was no correlation between vitiligo and any of the VDR polymorphisms in this study. However, there was a correlation between the G allele of rs1544410 (BsmI) polymorphism and the early-onset vitiligo, as well as between the G/G genotype of rs1544410 (BsmI) polymorphism genotype and early-onset vitiligo. The G allele and the G/G genotype of rs1544410 (BsmI) polymorphism, and the T/T genotype of the rs731236 (TaqI) polymorphism were found to be associated with lower chance of late-onset vitiligo."],"dc:identifier":["uoadl:2878208","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2878208"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Μελέτη συσχέτισης πολυμορφισμών του γονιδίου VDR με την εμφάνιση λεύκης σε καυκάσιους ασθενείς"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:35:44Z"}