{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2878248"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2878248","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Πρόκληση Ακανθοκυτταρικού Καρκινώματος με την Επίδραση Υπεριώδους Φως σε Μύες με Διαβήτη τύπου Ι και ΙΙ","abstract":"Η επίδραση της υπεριώδους ακτινοβολίας στην καρκινογένεση του δέρματος φυσιολογικού μυός έχει εκτενώς μελετηθεί. Αντίθετα σχετικά στοιχεία ελλείπουν ως προς το δέρμα διαβητικών μυών. Σκοπός του πειράματος ήταν η πρόκληση ακανθοκυτταρικού καρκίνου του δέρματος σε διαβητικούς μύες, με διαβήτη τύπου Ι και ΙΙ. Η πρόκληση του διαβήτη τύπου Ι έγινε με χορήγηση στρεπτοζοτοκίνης. Για πρώτη φορά, δοκιμάστηκε σε τέσσερα διαφορετικά είδη άτριχων αρσενικών μυών (SKH-hr-1 άσπρα, SKH-hr-2, SKH-hr-2 καφέ και SKH-hr-2+APOE) η λήψη πειραματικού διαβήτη τύπου ΙΙ με δύο είδη πρωτοκόλλων. Το πρώτο πρωτόκολλο περιελάμβανε χορήγηση στρεπτοζοτοκίνης ενδοπεριτοναϊκώς σε συνδυασμό με ειδική διατροφή υψηλή σε λιπαρά και σάκχαρα για τη δημιουργία αντίστασης στην ινσουλίνη μέσω του μεταβολικού συνδρόμου, ενώ το δεύτερο χορήγηση νικοτιναμιδίου και στρεπτοζοτοκίνης ενδοπεριτοναϊκώς για μερική απώλεια των β παγκρεατικών κυττάρων. Η αξιολόγηση των πρωτοκόλλων έγινε με μετρήσεις των επιπέδων γλυκόζης και ινσουλίνης στο αίμα των μυών. Με βάσει τα αποτελέσματα από την πρόκληση διαβήτη τύπου ΙΙ επελέγη ως κατάλληλο μοντέλο για την καρκινογέννεση σε φυσιολογικούς και διαβητικούς μύες, ο τύπος SKH-hr-2 με το πρωτόκολλο του νικοτιναμιδίου και στρεπτοζοτοκίνης. Η φωτοκαρκινογένεση επιτεύχθηκε με υψηλή δόση υπεριώδους ακτινοβολίας (3,5 M.E.D.) επί 6 μήνες 3 φορές την εβδομάδα. Μετρήθηκαν η γλυκόζη αίματος, η ενυδάτωση, η άδηλη απώλεια νερού, η ελαστικότητα, το πάχος του δέρματος, το βάρος του σώματος, το σμήγμα, το ερύθημα και η μελανίνη. Αξιολογήθηκε η κλινική εικόνα, ελήφθησαν φωτογραφίες με επαγγελματική κάμερα, δερματοσκόπιο και με χρήση ειδικής δερματολογικής κάμερας (Antera3D) και πραγματοποιήθηκε ιστοπαθολογική μελέτη. Επίσης, με την τεχνική των strippings εκτιμήθηκαν τα επίπεδα των υδρόφιλων αντιοξειδωτικών μορίων (ουρικό και ασκορβικό οξύ) στην κεράτινη στιβάδα. Οι φυσιολογικοί ακτινοβολημένοι μύες απέκτησαν όλοι ακανθοκυτταρικό καρκίνωμα in situ, και μερικοί και εξελκώσεις και ακτινική κεράτωση, ενώ οι διαβητικοί ακτινοβολημένοι μύες δεν έδωσαν κανένα στοιχείο ακανθοκυτταρικού καρκίνου ή ατυπία κυττάρων και δυσπλασία. Το ακτινοβολημένο φυσιολογικό δέρμα βρέθηκε περισσότερο αφυδατωμένο, με μεγαλύτερη πάχυνση, σε σχέση με το αντίστοιχο διαβητικό. Η υπεριώδης ακτινοβολία μείωσεσημαντικά τα υδρόφιλα αντιοξειδωτικά της επιδερμίδας ακτινοβολημένου φυσιολογικού δέρματος, σε σχέση με τα αντίστοιχα των διαβητικών. Από τα αποτελέσματα φάνηκε η προστασία που παρέχει ο διαβήτης έναντι της υπεριώδους ακτινοβολίας. Επιπλέον χρειάζονται μελέτες για την προσέγγιση των μηχανισμών στους οποίους οφείλονται οι ανωτέρω παρατηρήσεις.","abstract_html":"Η επίδραση της υπεριώδους ακτινοβολίας στην καρκινογένεση του δέρματος φυσιολογικού μυός έχει εκτενώς μελετηθεί. Αντίθετα σχετικά στοιχεία ελλείπουν ως προς το δέρμα διαβητικών μυών. Σκοπός του πειράματος ήταν η πρόκληση ακανθοκυτταρικού καρκίνου του δέρματος σε διαβητικούς μύες, με διαβήτη τύπου Ι και ΙΙ. Η πρόκληση του διαβήτη τύπου Ι έγινε με χορήγηση στρεπτοζοτοκίνης. Για πρώτη φορά, δοκιμάστηκε σε τέσσερα διαφορετικά είδη άτριχων αρσενικών μυών (SKH-hr-1 άσπρα, SKH-hr-2, SKH-hr-2 καφέ και SKH-hr-2+APOE) η λήψη πειραματικού διαβήτη τύπου ΙΙ με δύο είδη πρωτοκόλλων. Το πρώτο πρωτόκολλο περιελάμβανε χορήγηση στρεπτοζοτοκίνης ενδοπεριτοναϊκώς σε συνδυασμό με ειδική διατροφή υψηλή σε λιπαρά και σάκχαρα για τη δημιουργία αντίστασης στην ινσουλίνη μέσω του μεταβολικού συνδρόμου, ενώ το δεύτερο χορήγηση νικοτιναμιδίου και στρεπτοζοτοκίνης ενδοπεριτοναϊκώς για μερική απώλεια των β παγκρεατικών κυττάρων. Η αξιολόγηση των πρωτοκόλλων έγινε με μετρήσεις των επιπέδων γλυκόζης και ινσουλίνης στο αίμα των μυών. Με βάσει τα αποτελέσματα από την πρόκληση διαβήτη τύπου ΙΙ επελέγη ως κατάλληλο μοντέλο για την καρκινογέννεση σε φυσιολογικούς και διαβητικούς μύες, ο τύπος SKH-hr-2 με το πρωτόκολλο του νικοτιναμιδίου και στρεπτοζοτοκίνης. Η φωτοκαρκινογένεση επιτεύχθηκε με υψηλή δόση υπεριώδους ακτινοβολίας (3,5 M.E.D.) επί 6 μήνες 3 φορές την εβδομάδα. Μετρήθηκαν η γλυκόζη αίματος, η ενυδάτωση, η άδηλη απώλεια νερού, η ελαστικότητα, το πάχος του δέρματος, το βάρος του σώματος, το σμήγμα, το ερύθημα και η μελανίνη. Αξιολογήθηκε η κλινική εικόνα, ελήφθησαν φωτογραφίες με επαγγελματική κάμερα, δερματοσκόπιο και με χρήση ειδικής δερματολογικής κάμερας (Antera3D) και πραγματοποιήθηκε ιστοπαθολογική μελέτη. Επίσης, με την τεχνική των strippings εκτιμήθηκαν τα επίπεδα των υδρόφιλων αντιοξειδωτικών μορίων (ουρικό και ασκορβικό οξύ) στην κεράτινη στιβάδα. Οι φυσιολογικοί ακτινοβολημένοι μύες απέκτησαν όλοι ακανθοκυτταρικό καρκίνωμα in situ, και μερικοί και εξελκώσεις και ακτινική κεράτωση, ενώ οι διαβητικοί ακτινοβολημένοι μύες δεν έδωσαν κανένα στοιχείο ακανθοκυτταρικού καρκίνου ή ατυπία κυττάρων και δυσπλασία. Το ακτινοβολημένο φυσιολογικό δέρμα βρέθηκε περισσότερο αφυδατωμένο, με μεγαλύτερη πάχυνση, σε σχέση με το αντίστοιχο διαβητικό. Η υπεριώδης ακτινοβολία μείωσεσημαντικά τα υδρόφιλα αντιοξειδωτικά της επιδερμίδας ακτινοβολημένου φυσιολογικού δέρματος, σε σχέση με τα αντίστοιχα των διαβητικών. Από τα αποτελέσματα φάνηκε η προστασία που παρέχει ο διαβήτης έναντι της υπεριώδους ακτινοβολίας. Επιπλέον χρειάζονται μελέτες για την προσέγγιση των μηχανισμών στους οποίους οφείλονται οι ανωτέρω παρατηρήσεις.","abstract_has_math":false,"creators":["Στίγκα Ελένη","Stigka Eleni"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:35:44Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","English","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2878248"],"render_values":[{"text":"uoadl:2878248","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2878248","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2878248","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2878248","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Στίγκα Ελένη","Stigka Eleni"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","English","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2878248","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2878248"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η επίδραση της υπεριώδους ακτινοβολίας στην καρκινογένεση του δέρματος φυσιολογικού μυός έχει εκτενώς μελετηθεί. Αντίθετα σχετικά στοιχεία ελλείπουν ως προς το δέρμα διαβητικών μυών. Σκοπός του πειράματος ήταν η πρόκληση ακανθοκυτταρικού καρκίνου του δέρματος σε διαβητικούς μύες, με διαβήτη τύπου Ι και ΙΙ. Η πρόκληση του διαβήτη τύπου Ι έγινε με χορήγηση στρεπτοζοτοκίνης. Για πρώτη φορά, δοκιμάστηκε σε τέσσερα διαφορετικά είδη άτριχων αρσενικών μυών (SKH-hr-1 άσπρα, SKH-hr-2, SKH-hr-2 καφέ και SKH-hr-2+APOE) η λήψη πειραματικού διαβήτη τύπου ΙΙ με δύο είδη πρωτοκόλλων. Το πρώτο πρωτόκολλο περιελάμβανε χορήγηση στρεπτοζοτοκίνης ενδοπεριτοναϊκώς σε συνδυασμό με ειδική διατροφή υψηλή σε λιπαρά και σάκχαρα για τη δημιουργία αντίστασης στην ινσουλίνη μέσω του μεταβολικού συνδρόμου, ενώ το δεύτερο χορήγηση νικοτιναμιδίου και στρεπτοζοτοκίνης ενδοπεριτοναϊκώς για μερική απώλεια των β παγκρεατικών κυττάρων. Η αξιολόγηση των πρωτοκόλλων έγινε με μετρήσεις των επιπέδων γλυκόζης και ινσουλίνης στο αίμα των μυών. Με βάσει τα αποτελέσματα από την πρόκληση διαβήτη τύπου ΙΙ επελέγη ως κατάλληλο μοντέλο για την καρκινογέννεση σε φυσιολογικούς και διαβητικούς μύες, ο τύπος SKH-hr-2 με το πρωτόκολλο του νικοτιναμιδίου και στρεπτοζοτοκίνης. Η φωτοκαρκινογένεση επιτεύχθηκε με υψηλή δόση υπεριώδους ακτινοβολίας (3,5 M.E.D.) επί 6 μήνες 3 φορές την εβδομάδα. Μετρήθηκαν η γλυκόζη αίματος, η ενυδάτωση, η άδηλη απώλεια νερού, η ελαστικότητα, το πάχος του δέρματος, το βάρος του σώματος, το σμήγμα, το ερύθημα και η μελανίνη. Αξιολογήθηκε η κλινική εικόνα, ελήφθησαν φωτογραφίες με επαγγελματική κάμερα, δερματοσκόπιο και με χρήση ειδικής δερματολογικής κάμερας (Antera3D) και πραγματοποιήθηκε ιστοπαθολογική μελέτη. Επίσης, με την τεχνική των strippings εκτιμήθηκαν τα επίπεδα των υδρόφιλων αντιοξειδωτικών μορίων (ουρικό και ασκορβικό οξύ) στην κεράτινη στιβάδα. Οι φυσιολογικοί ακτινοβολημένοι μύες απέκτησαν όλοι ακανθοκυτταρικό καρκίνωμα in situ, και μερικοί και εξελκώσεις και ακτινική κεράτωση, ενώ οι διαβητικοί ακτινοβολημένοι μύες δεν έδωσαν κανένα στοιχείο ακανθοκυτταρικού καρκίνου ή ατυπία κυττάρων και δυσπλασία. Το ακτινοβολημένο φυσιολογικό δέρμα βρέθηκε περισσότερο αφυδατωμένο, με μεγαλύτερη πάχυνση, σε σχέση με το αντίστοιχο διαβητικό. Η υπεριώδης ακτινοβολία μείωσεσημαντικά τα υδρόφιλα αντιοξειδωτικά της επιδερμίδας ακτινοβολημένου φυσιολογικού δέρματος, σε σχέση με τα αντίστοιχα των διαβητικών. Από τα αποτελέσματα φάνηκε η προστασία που παρέχει ο διαβήτης έναντι της υπεριώδους ακτινοβολίας. Επιπλέον χρειάζονται μελέτες για την προσέγγιση των μηχανισμών στους οποίους οφείλονται οι ανωτέρω παρατηρήσεις.","The effect of ultraviolet radiation on normal skin and carcinogenic activity has been extensively studied, while there is no corresponding studies for diabetic skin. The purpose of the experiment was to cause squamous cell carcinoma in diabetic mice with diabetes type I and type II. The induction of type I diabetes was mediated by streptozotocin. For the first time, four types of hairless male mice (SKH-hr-1 white, SKH-hr-2, SKH-hr-2 coffee and SKH-hr-2 + APOE) were tested to induce diabetes type II with two different protocols. The first protocol included administration of streptozotocin intraperitoneally in combination with a high-fat diet and sugars to create insulin resistance through metabolic syndrome, while the second one, administration of nicotinamide and streptozotocin intraperitoneally for partial loss of β-pancreatic cells. Protocols were evaluated by measuring the levels of glucose and insulin in the blood of the mice. Based on the results of inducing diabetes type II, the SKH-hr-2 type with the nicotinamide and streptozotocin protocol was selected as a suitable model for carcinogenesis in normal and diabetic mice. Photocarcinogenesis was achieved with a high dose of ultraviolet radiation (3.5 M.E.D.) for 6 months 3 times a week. Blood glucose, hydration, loss of water, elasticity, skin thickness, body weight, sebum, erythema and melanin were measured. The clinical picture was evaluated, photographs were taken with professional camera, with dermatoscope and by using a special dermatological camera (Antera3D) and histopathological study was also performed. In addition, the levels of hydrophilic antioxidant molecules (uric and ascorbic acid) in the stratum corneum was evaluated by using the technique of strippings. Normal irradiated mice all acquired squamous cell carcinoma in situ, and some ulcers and actinic keratoses, while diabetic irradiated mice did not give any evidence of squamous cell carcinoma or cell atypia and dysplasia. The irradiated normal skin was found to be more dehydrated, more fattened than the corresponding diabetic. Ultraviolet radiation significantly reduced the hydrophilic antioxidants in the skin of irradiated normal skin, compared to those of diabetics. The results showed the protection of diabetes against ultraviolet radiation. Moreover, studies are needed to approach and verify the mechanisms to which the above observations are based."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Πρόκληση Ακανθοκυτταρικού Καρκινώματος με την Επίδραση Υπεριώδους Φως σε Μύες με Διαβήτη τύπου Ι και ΙΙ"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Στίγκα Ελένη","Stigka Eleni"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Η επίδραση της υπεριώδους ακτινοβολίας στην καρκινογένεση του δέρματος φυσιολογικού μυός έχει εκτενώς μελετηθεί. Αντίθετα σχετικά στοιχεία ελλείπουν ως προς το δέρμα διαβητικών μυών. Σκοπός του πειράματος ήταν η πρόκληση ακανθοκυτταρικού καρκίνου του δέρματος σε διαβητικούς μύες, με διαβήτη τύπου Ι και ΙΙ. Η πρόκληση του διαβήτη τύπου Ι έγινε με χορήγηση στρεπτοζοτοκίνης. Για πρώτη φορά, δοκιμάστηκε σε τέσσερα διαφορετικά είδη άτριχων αρσενικών μυών (SKH-hr-1 άσπρα, SKH-hr-2, SKH-hr-2 καφέ και SKH-hr-2+APOE) η λήψη πειραματικού διαβήτη τύπου ΙΙ με δύο είδη πρωτοκόλλων. Το πρώτο πρωτόκολλο περιελάμβανε χορήγηση στρεπτοζοτοκίνης ενδοπεριτοναϊκώς σε συνδυασμό με ειδική διατροφή υψηλή σε λιπαρά και σάκχαρα για τη δημιουργία αντίστασης στην ινσουλίνη μέσω του μεταβολικού συνδρόμου, ενώ το δεύτερο χορήγηση νικοτιναμιδίου και στρεπτοζοτοκίνης ενδοπεριτοναϊκώς για μερική απώλεια των β παγκρεατικών κυττάρων. Η αξιολόγηση των πρωτοκόλλων έγινε με μετρήσεις των επιπέδων γλυκόζης και ινσουλίνης στο αίμα των μυών. Με βάσει τα αποτελέσματα από την πρόκληση διαβήτη τύπου ΙΙ επελέγη ως κατάλληλο μοντέλο για την καρκινογέννεση σε φυσιολογικούς και διαβητικούς μύες, ο τύπος SKH-hr-2 με το πρωτόκολλο του νικοτιναμιδίου και στρεπτοζοτοκίνης. Η φωτοκαρκινογένεση επιτεύχθηκε με υψηλή δόση υπεριώδους ακτινοβολίας (3,5 M.E.D.) επί 6 μήνες 3 φορές την εβδομάδα. Μετρήθηκαν η γλυκόζη αίματος, η ενυδάτωση, η άδηλη απώλεια νερού, η ελαστικότητα, το πάχος του δέρματος, το βάρος του σώματος, το σμήγμα, το ερύθημα και η μελανίνη. Αξιολογήθηκε η κλινική εικόνα, ελήφθησαν φωτογραφίες με επαγγελματική κάμερα, δερματοσκόπιο και με χρήση ειδικής δερματολογικής κάμερας (Antera3D) και πραγματοποιήθηκε ιστοπαθολογική μελέτη. Επίσης, με την τεχνική των strippings εκτιμήθηκαν τα επίπεδα των υδρόφιλων αντιοξειδωτικών μορίων (ουρικό και ασκορβικό οξύ) στην κεράτινη στιβάδα. Οι φυσιολογικοί ακτινοβολημένοι μύες απέκτησαν όλοι ακανθοκυτταρικό καρκίνωμα in situ, και μερικοί και εξελκώσεις και ακτινική κεράτωση, ενώ οι διαβητικοί ακτινοβολημένοι μύες δεν έδωσαν κανένα στοιχείο ακανθοκυτταρικού καρκίνου ή ατυπία κυττάρων και δυσπλασία. Το ακτινοβολημένο φυσιολογικό δέρμα βρέθηκε περισσότερο αφυδατωμένο, με μεγαλύτερη πάχυνση, σε σχέση με το αντίστοιχο διαβητικό. Η υπεριώδης ακτινοβολία μείωσεσημαντικά τα υδρόφιλα αντιοξειδωτικά της επιδερμίδας ακτινοβολημένου φυσιολογικού δέρματος, σε σχέση με τα αντίστοιχα των διαβητικών. Από τα αποτελέσματα φάνηκε η προστασία που παρέχει ο διαβήτης έναντι της υπεριώδους ακτινοβολίας. Επιπλέον χρειάζονται μελέτες για την προσέγγιση των μηχανισμών στους οποίους οφείλονται οι ανωτέρω παρατηρήσεις.","The effect of ultraviolet radiation on normal skin and carcinogenic activity has been extensively studied, while there is no corresponding studies for diabetic skin. The purpose of the experiment was to cause squamous cell carcinoma in diabetic mice with diabetes type I and type II. The induction of type I diabetes was mediated by streptozotocin. For the first time, four types of hairless male mice (SKH-hr-1 white, SKH-hr-2, SKH-hr-2 coffee and SKH-hr-2 + APOE) were tested to induce diabetes type II with two different protocols. The first protocol included administration of streptozotocin intraperitoneally in combination with a high-fat diet and sugars to create insulin resistance through metabolic syndrome, while the second one, administration of nicotinamide and streptozotocin intraperitoneally for partial loss of β-pancreatic cells. Protocols were evaluated by measuring the levels of glucose and insulin in the blood of the mice. Based on the results of inducing diabetes type II, the SKH-hr-2 type with the nicotinamide and streptozotocin protocol was selected as a suitable model for carcinogenesis in normal and diabetic mice. Photocarcinogenesis was achieved with a high dose of ultraviolet radiation (3.5 M.E.D.) for 6 months 3 times a week. Blood glucose, hydration, loss of water, elasticity, skin thickness, body weight, sebum, erythema and melanin were measured. The clinical picture was evaluated, photographs were taken with professional camera, with dermatoscope and by using a special dermatological camera (Antera3D) and histopathological study was also performed. In addition, the levels of hydrophilic antioxidant molecules (uric and ascorbic acid) in the stratum corneum was evaluated by using the technique of strippings. Normal irradiated mice all acquired squamous cell carcinoma in situ, and some ulcers and actinic keratoses, while diabetic irradiated mice did not give any evidence of squamous cell carcinoma or cell atypia and dysplasia. The irradiated normal skin was found to be more dehydrated, more fattened than the corresponding diabetic. Ultraviolet radiation significantly reduced the hydrophilic antioxidants in the skin of irradiated normal skin, compared to those of diabetics. The results showed the protection of diabetes against ultraviolet radiation. Moreover, studies are needed to approach and verify the mechanisms to which the above observations are based."],"dc:identifier":["uoadl:2878248","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2878248"],"dc:language":["Ελληνικά","English","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Πρόκληση Ακανθοκυτταρικού Καρκινώματος με την Επίδραση Υπεριώδους Φως σε Μύες με Διαβήτη τύπου Ι και ΙΙ"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:35:44Z"}