{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2878285"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2878285","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Intake of dietary supplements and survival/progression among cancer patients: A systematic review and meta-Analysis","abstract":"Εισαγωγή: Μετά τη διάγνωση του καρκίνου, πολλοί ασθενείς ξεκινούν την κατανάλωση συμπληρωμάτων διατροφής, αλλά δεν υπάρχουν επαρκείς ενδείξεις για την αποτελεσματικότητά τους απέναντι στην ολική θνησιμότητα, στη θνησιμότητα από καρκίνο και στην υποτροπή της ασθένειας. Πραγματοποιήσαμε συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση μελετών παρατήρησης και τυχαιοποιημένων κλινικών δοκιμών ώστε να αποσαφηνίσουμε τη σχέση μεταξύ της κατανάλωσης συμπληρωμάτων διατροφής που ξεκινά μετά τη διάγνωση του καρκίνου και των προαναφερθέντων εκβάσεων. Επικεντρωθήκαμε σε συμπληρώματα αντιοξειδωτικών (α-τοκοφερόλη, β-καροτένιο, λουτεΐνη, λυκοπένιο, σελήνιο, βιταμίνες Α, C, Ε, ψευδάργυρος), ασβεστίου, πολυβιταμινών και βιταμίνης D. Μέθοδοι: Πραγματοποιήσαμε αναζήτηση της υπάρχουσας βιβλιογραφίας μέσω των ηλεκτρονικών βάσεων PubMed και Cochrane Library μέχρι τον Απρίλιο του 2019. Η αξιολόγηση των μελετών έγινε με χρήση της κλίμακας Newcastle-Ottawa και του εργαλείου της Cochrane Collaboration ανάλογα τον ερευνητικό σχεδιασμό. Για τις μελέτες παρατήρησης, πραγματοποιήσαμε μετα-ανάλυση ανά συμπλήρωμα για όλους τους τύπους καρκίνου και, στη συνέχεια, ξεχωριστές αναλύσεις για επιζώντες καρκίνου μαστού και καρκίνου παχέος εντέρου. Δεν ήταν δυνατή η διεξαγωγή μετα-ανάλυσης μόνο με τις τυχαιοποιημένες κλινικές δοκιμές εξ’ αιτίας του μικρού αριθμού διαθέσιμων δημοσιεύσεων, οπότε διεξήχθη αρχικά συστηματική ανασκόπηση και, έπειτα, μετα-ανάλυση χρησιμοποιώντας και τους 2 ερευνητικούς σχεδιασμούς, όταν είχαμε τουλάχιστον 2 μελέτες παρατήρησης και 2 κλινικές δοκιμές ανά συμπλήρωμα. Οι συνοπτικές εκτιμήσεις κινδύνου υπολογίστηκαν με χρήση μοντέλων τυχαίων επιδράσεων. Η ετερογένεια μεταξύ των μελετών διερευνήθηκε με χρήση του στατιστικού κριτηρίου Q και του δείκτη Higgins I2, ενώ το σφάλμα δημοσίευσης εκτιμήθηκε με χρήση γραφημάτων «φουγάρου» και του κριτηρίου του Egger. Αποτελέσματα: Βρέθηκαν 16 μελέτες παρατήρησης με συνολικό δείγμα 32.017 επιζώντες καρκίνου που παρακολουθήθηκαν από 1,8 μέχρι 13,1 χρόνια, κατά μέσο όρο, και 11 τυχαιοποιημένες κλινικές δοκιμές με 4.025 συμμετέχοντες στις ομάδες θεραπείας και 3.398 συμμετέχοντες στις ομάδες ελέγχου με διάμεσο χρόνο παρακολούθησης από 1,5 μέχρι 6,6 χρόνια. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της μετα-ανάλυσης των μελετών παρατήρησης, η κατανάλωση συμπληρωμάτων ασβεστίου μετά τη διάγνωση του καρκίνου ήταν προστατευτικός παράγοντας ενάντια στην ολική θνησιμότητα (AΚ=0,88, 95% ΔΕ: 0,77-1) και στη θνησιμότητα από καρκίνο (AΚ=0,71, 95% ΔΕ: 0,53-0,95), όπως και η βιταμίνη D απέναντι στην ολική θνησιμότητα (AΚ=0,84, 95% ΔΕ: 0,74-0,97) σε σύγκριση με τη μη κατανάλωση μετά τη διάγνωση. Η βιταμίνη D συνέχισε να λειτουργεί προστατευτικά και μετά τη σύνθεση των αποτελεσμάτων και των 2 ερευνητικών σχεδιασμών (AΚ=0,86, 95% ΔΕ: 0,76-0,99). Στους επιζώντες καρκίνου μαστού, η κατανάλωση συμπληρωμάτων βιταμίνης C (AΚ=0,79, 95% ΔΕ: 0,68-0,92), βιταμίνης D (AΚ=0,85, 95% ΔΕ: 0,72-0,99) και βιταμίνης Ε (AΚ=0,76, 95% ΔΕ: 0,64-0,90) μετά τη διάγνωση, μείωσαν τον κίνδυνο θνησιμότητας από οποιοδήποτε αίτιο, ενώ τα συμπληρώματα πολυβιταμινών (AΚ=0,79, 95% ΔΕ: 0,64-0,97), βιταμίνης C (AΚ=0,76, 95% ΔΕ: 0,64-0,91) και βιταμίνης Ε (AΚ=0,69, 95% ΔΕ: 0,55-0,85) μείωσαν τον κίνδυνο υποτροπής του καρκίνου σε σχέση με την απουσία κατανάλωσης μετά τη διάγνωση. Στους επιζώντες καρκίνου του παχέος εντέρου, η κατανάλωση συμπληρωμάτων ασβεστίου μετά τη διάγνωση συνδέθηκε με μειωμένο κίνδυνο θνησιμότητας (AΚ=0,66, 95% ΔΕ: 0,47-0,94) από καρκίνο του παχέος εντέρου σε σχέση με τη μη κατανάλωση μετά τη διάγνωση. Σε γενικές γραμμές, δεν παρατηρήσαμε μεγάλη ετερογένεια μεταξύ των μελετών, ενώ δεν είχαμε ενδείξεις για σφάλμα δημοσίευσης. Συμπέρασμα: Η κατανάλωση συμπληρωμάτων ασβεστίου και ορισμένων βιταμινών, όπως οι βιταμίνες C, D, E και οι πολυβιταμίνες, μετά τη διάγνωση του καρκίνου φαίνεται πως λειτουργεί προστατευτικά απέναντι στην επιδείνωση της ασθένειας. Ωστόσο, τα αποτελέσματά μας βασίστηκαν σε μικρό αριθμό μελετών. Τα ευρήματά μας, αν επιβεβαιωθούν από μελλοντικές μελέτες, μπορούν να καθοδηγήσουν τους επιζώντες καρκίνου οι οποίοι επιθυμούν να αλλάξουν τις διατροφικές τους συνήθειες ώστε να βελτιώσουν την πρόγνωση της ασθένειάς τους.","abstract_html":"Εισαγωγή: Μετά τη διάγνωση του καρκίνου, πολλοί ασθενείς ξεκινούν την κατανάλωση συμπληρωμάτων διατροφής, αλλά δεν υπάρχουν επαρκείς ενδείξεις για την αποτελεσματικότητά τους απέναντι στην ολική θνησιμότητα, στη θνησιμότητα από καρκίνο και στην υποτροπή της ασθένειας. Πραγματοποιήσαμε συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση μελετών παρατήρησης και τυχαιοποιημένων κλινικών δοκιμών ώστε να αποσαφηνίσουμε τη σχέση μεταξύ της κατανάλωσης συμπληρωμάτων διατροφής που ξεκινά μετά τη διάγνωση του καρκίνου και των προαναφερθέντων εκβάσεων. Επικεντρωθήκαμε σε συμπληρώματα αντιοξειδωτικών (α-τοκοφερόλη, β-καροτένιο, λουτεΐνη, λυκοπένιο, σελήνιο, βιταμίνες Α, C, Ε, ψευδάργυρος), ασβεστίου, πολυβιταμινών και βιταμίνης D. Μέθοδοι: Πραγματοποιήσαμε αναζήτηση της υπάρχουσας βιβλιογραφίας μέσω των ηλεκτρονικών βάσεων PubMed και Cochrane Library μέχρι τον Απρίλιο του 2019. Η αξιολόγηση των μελετών έγινε με χρήση της κλίμακας Newcastle-Ottawa και του εργαλείου της Cochrane Collaboration ανάλογα τον ερευνητικό σχεδιασμό. Για τις μελέτες παρατήρησης, πραγματοποιήσαμε μετα-ανάλυση ανά συμπλήρωμα για όλους τους τύπους καρκίνου και, στη συνέχεια, ξεχωριστές αναλύσεις για επιζώντες καρκίνου μαστού και καρκίνου παχέος εντέρου. Δεν ήταν δυνατή η διεξαγωγή μετα-ανάλυσης μόνο με τις τυχαιοποιημένες κλινικές δοκιμές εξ’ αιτίας του μικρού αριθμού διαθέσιμων δημοσιεύσεων, οπότε διεξήχθη αρχικά συστηματική ανασκόπηση και, έπειτα, μετα-ανάλυση χρησιμοποιώντας και τους 2 ερευνητικούς σχεδιασμούς, όταν είχαμε τουλάχιστον 2 μελέτες παρατήρησης και 2 κλινικές δοκιμές ανά συμπλήρωμα. Οι συνοπτικές εκτιμήσεις κινδύνου υπολογίστηκαν με χρήση μοντέλων τυχαίων επιδράσεων. Η ετερογένεια μεταξύ των μελετών διερευνήθηκε με χρήση του στατιστικού κριτηρίου Q και του δείκτη Higgins I2, ενώ το σφάλμα δημοσίευσης εκτιμήθηκε με χρήση γραφημάτων «φουγάρου» και του κριτηρίου του Egger. Αποτελέσματα: Βρέθηκαν 16 μελέτες παρατήρησης με συνολικό δείγμα 32.017 επιζώντες καρκίνου που παρακολουθήθηκαν από 1,8 μέχρι 13,1 χρόνια, κατά μέσο όρο, και 11 τυχαιοποιημένες κλινικές δοκιμές με 4.025 συμμετέχοντες στις ομάδες θεραπείας και 3.398 συμμετέχοντες στις ομάδες ελέγχου με διάμεσο χρόνο παρακολούθησης από 1,5 μέχρι 6,6 χρόνια. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της μετα-ανάλυσης των μελετών παρατήρησης, η κατανάλωση συμπληρωμάτων ασβεστίου μετά τη διάγνωση του καρκίνου ήταν προστατευτικός παράγοντας ενάντια στην ολική θνησιμότητα (AΚ=0,88, 95% ΔΕ: 0,77-1) και στη θνησιμότητα από καρκίνο (AΚ=0,71, 95% ΔΕ: 0,53-0,95), όπως και η βιταμίνη D απέναντι στην ολική θνησιμότητα (AΚ=0,84, 95% ΔΕ: 0,74-0,97) σε σύγκριση με τη μη κατανάλωση μετά τη διάγνωση. Η βιταμίνη D συνέχισε να λειτουργεί προστατευτικά και μετά τη σύνθεση των αποτελεσμάτων και των 2 ερευνητικών σχεδιασμών (AΚ=0,86, 95% ΔΕ: 0,76-0,99). Στους επιζώντες καρκίνου μαστού, η κατανάλωση συμπληρωμάτων βιταμίνης C (AΚ=0,79, 95% ΔΕ: 0,68-0,92), βιταμίνης D (AΚ=0,85, 95% ΔΕ: 0,72-0,99) και βιταμίνης Ε (AΚ=0,76, 95% ΔΕ: 0,64-0,90) μετά τη διάγνωση, μείωσαν τον κίνδυνο θνησιμότητας από οποιοδήποτε αίτιο, ενώ τα συμπληρώματα πολυβιταμινών (AΚ=0,79, 95% ΔΕ: 0,64-0,97), βιταμίνης C (AΚ=0,76, 95% ΔΕ: 0,64-0,91) και βιταμίνης Ε (AΚ=0,69, 95% ΔΕ: 0,55-0,85) μείωσαν τον κίνδυνο υποτροπής του καρκίνου σε σχέση με την απουσία κατανάλωσης μετά τη διάγνωση. Στους επιζώντες καρκίνου του παχέος εντέρου, η κατανάλωση συμπληρωμάτων ασβεστίου μετά τη διάγνωση συνδέθηκε με μειωμένο κίνδυνο θνησιμότητας (AΚ=0,66, 95% ΔΕ: 0,47-0,94) από καρκίνο του παχέος εντέρου σε σχέση με τη μη κατανάλωση μετά τη διάγνωση. Σε γενικές γραμμές, δεν παρατηρήσαμε μεγάλη ετερογένεια μεταξύ των μελετών, ενώ δεν είχαμε ενδείξεις για σφάλμα δημοσίευσης. Συμπέρασμα: Η κατανάλωση συμπληρωμάτων ασβεστίου και ορισμένων βιταμινών, όπως οι βιταμίνες C, D, E και οι πολυβιταμίνες, μετά τη διάγνωση του καρκίνου φαίνεται πως λειτουργεί προστατευτικά απέναντι στην επιδείνωση της ασθένειας. Ωστόσο, τα αποτελέσματά μας βασίστηκαν σε μικρό αριθμό μελετών. Τα ευρήματά μας, αν επιβεβαιωθούν από μελλοντικές μελέτες, μπορούν να καθοδηγήσουν τους επιζώντες καρκίνου οι οποίοι επιθυμούν να αλλάξουν τις διατροφικές τους συνήθειες ώστε να βελτιώσουν την πρόγνωση της ασθένειάς τους.","abstract_has_math":false,"creators":["Κανελλοπούλου Αφροδίτη","Kanellopoulou Afroditi"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:35:44Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2878285"],"render_values":[{"text":"uoadl:2878285","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2878285","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2878285","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2878285","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κανελλοπούλου Αφροδίτη","Kanellopoulou Afroditi"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2878285","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2878285"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Μετά τη διάγνωση του καρκίνου, πολλοί ασθενείς ξεκινούν την κατανάλωση συμπληρωμάτων διατροφής, αλλά δεν υπάρχουν επαρκείς ενδείξεις για την αποτελεσματικότητά τους απέναντι στην ολική θνησιμότητα, στη θνησιμότητα από καρκίνο και στην υποτροπή της ασθένειας. Πραγματοποιήσαμε συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση μελετών παρατήρησης και τυχαιοποιημένων κλινικών δοκιμών ώστε να αποσαφηνίσουμε τη σχέση μεταξύ της κατανάλωσης συμπληρωμάτων διατροφής που ξεκινά μετά τη διάγνωση του καρκίνου και των προαναφερθέντων εκβάσεων. Επικεντρωθήκαμε σε συμπληρώματα αντιοξειδωτικών (α-τοκοφερόλη, β-καροτένιο, λουτεΐνη, λυκοπένιο, σελήνιο, βιταμίνες Α, C, Ε, ψευδάργυρος), ασβεστίου, πολυβιταμινών και βιταμίνης D. Μέθοδοι: Πραγματοποιήσαμε αναζήτηση της υπάρχουσας βιβλιογραφίας μέσω των ηλεκτρονικών βάσεων PubMed και Cochrane Library μέχρι τον Απρίλιο του 2019. Η αξιολόγηση των μελετών έγινε με χρήση της κλίμακας Newcastle-Ottawa και του εργαλείου της Cochrane Collaboration ανάλογα τον ερευνητικό σχεδιασμό. Για τις μελέτες παρατήρησης, πραγματοποιήσαμε μετα-ανάλυση ανά συμπλήρωμα για όλους τους τύπους καρκίνου και, στη συνέχεια, ξεχωριστές αναλύσεις για επιζώντες καρκίνου μαστού και καρκίνου παχέος εντέρου. Δεν ήταν δυνατή η διεξαγωγή μετα-ανάλυσης μόνο με τις τυχαιοποιημένες κλινικές δοκιμές εξ’ αιτίας του μικρού αριθμού διαθέσιμων δημοσιεύσεων, οπότε διεξήχθη αρχικά συστηματική ανασκόπηση και, έπειτα, μετα-ανάλυση χρησιμοποιώντας και τους 2 ερευνητικούς σχεδιασμούς, όταν είχαμε τουλάχιστον 2 μελέτες παρατήρησης και 2 κλινικές δοκιμές ανά συμπλήρωμα. Οι συνοπτικές εκτιμήσεις κινδύνου υπολογίστηκαν με χρήση μοντέλων τυχαίων επιδράσεων. Η ετερογένεια μεταξύ των μελετών διερευνήθηκε με χρήση του στατιστικού κριτηρίου Q και του δείκτη Higgins I2, ενώ το σφάλμα δημοσίευσης εκτιμήθηκε με χρήση γραφημάτων «φουγάρου» και του κριτηρίου του Egger. Αποτελέσματα: Βρέθηκαν 16 μελέτες παρατήρησης με συνολικό δείγμα 32.017 επιζώντες καρκίνου που παρακολουθήθηκαν από 1,8 μέχρι 13,1 χρόνια, κατά μέσο όρο, και 11 τυχαιοποιημένες κλινικές δοκιμές με 4.025 συμμετέχοντες στις ομάδες θεραπείας και 3.398 συμμετέχοντες στις ομάδες ελέγχου με διάμεσο χρόνο παρακολούθησης από 1,5 μέχρι 6,6 χρόνια. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της μετα-ανάλυσης των μελετών παρατήρησης, η κατανάλωση συμπληρωμάτων ασβεστίου μετά τη διάγνωση του καρκίνου ήταν προστατευτικός παράγοντας ενάντια στην ολική θνησιμότητα (AΚ=0,88, 95% ΔΕ: 0,77-1) και στη θνησιμότητα από καρκίνο (AΚ=0,71, 95% ΔΕ: 0,53-0,95), όπως και η βιταμίνη D απέναντι στην ολική θνησιμότητα (AΚ=0,84, 95% ΔΕ: 0,74-0,97) σε σύγκριση με τη μη κατανάλωση μετά τη διάγνωση. Η βιταμίνη D συνέχισε να λειτουργεί προστατευτικά και μετά τη σύνθεση των αποτελεσμάτων και των 2 ερευνητικών σχεδιασμών (AΚ=0,86, 95% ΔΕ: 0,76-0,99). Στους επιζώντες καρκίνου μαστού, η κατανάλωση συμπληρωμάτων βιταμίνης C (AΚ=0,79, 95% ΔΕ: 0,68-0,92), βιταμίνης D (AΚ=0,85, 95% ΔΕ: 0,72-0,99) και βιταμίνης Ε (AΚ=0,76, 95% ΔΕ: 0,64-0,90) μετά τη διάγνωση, μείωσαν τον κίνδυνο θνησιμότητας από οποιοδήποτε αίτιο, ενώ τα συμπληρώματα πολυβιταμινών (AΚ=0,79, 95% ΔΕ: 0,64-0,97), βιταμίνης C (AΚ=0,76, 95% ΔΕ: 0,64-0,91) και βιταμίνης Ε (AΚ=0,69, 95% ΔΕ: 0,55-0,85) μείωσαν τον κίνδυνο υποτροπής του καρκίνου σε σχέση με την απουσία κατανάλωσης μετά τη διάγνωση. Στους επιζώντες καρκίνου του παχέος εντέρου, η κατανάλωση συμπληρωμάτων ασβεστίου μετά τη διάγνωση συνδέθηκε με μειωμένο κίνδυνο θνησιμότητας (AΚ=0,66, 95% ΔΕ: 0,47-0,94) από καρκίνο του παχέος εντέρου σε σχέση με τη μη κατανάλωση μετά τη διάγνωση. Σε γενικές γραμμές, δεν παρατηρήσαμε μεγάλη ετερογένεια μεταξύ των μελετών, ενώ δεν είχαμε ενδείξεις για σφάλμα δημοσίευσης. Συμπέρασμα: Η κατανάλωση συμπληρωμάτων ασβεστίου και ορισμένων βιταμινών, όπως οι βιταμίνες C, D, E και οι πολυβιταμίνες, μετά τη διάγνωση του καρκίνου φαίνεται πως λειτουργεί προστατευτικά απέναντι στην επιδείνωση της ασθένειας. Ωστόσο, τα αποτελέσματά μας βασίστηκαν σε μικρό αριθμό μελετών. Τα ευρήματά μας, αν επιβεβαιωθούν από μελλοντικές μελέτες, μπορούν να καθοδηγήσουν τους επιζώντες καρκίνου οι οποίοι επιθυμούν να αλλάξουν τις διατροφικές τους συνήθειες ώστε να βελτιώσουν την πρόγνωση της ασθένειάς τους.","Introduction: After diagnosis, cancer survivors initiate dietary supplement intake, but there is not adequate evidence whether this dietary habit affects total mortality, cancer mortality, and/or recurrence of the disease. We performed a systematic review and meta-analysis of observational studies and randomized clinical trials to elucidate the relationship of post-diagnosis dietary supplement use and the aforementioned outcomes among cancer survivors. We focused on antioxidants (alpha-tocopherol, beta-carotene, lutein, lycopene, selenium, vitamins A, C, E, zinc), calcium, multivitamins, and vitamin D. Methods: We performed a comprehensive literature search using the electronic databases PubMed and Cochrane Library until April 2019. Assessment quality was carried out through the Newcastle-Ottawa scale and Cochrane Collaboration’s tool for each study design. For observational studies, we conducted a meta-analysis for each supplement including all cancer types and, afterwards, separate analyses for breast cancer survivors and colorectal cancer survivors were performed. We could not perform meta-analysis for randomized clinical trials alone due to the small number of available publications. Therefore, we proceeded on a systematic review and we further combined results of both study designs when we had at least 2 observational studies and 2 clinical trials available per supplement. Risk estimates were combined using random-effects models. Heterogeneity between studies was investigated using Q statistic and Higgins I2, and publication bias was assessed through funnel plots and Egger’s test. Results: We found 16 observational studies including 32,017 cancer survivors followed for 1.8 to 13.1 years, on average, and 11 randomized clinical trials including 4,025 supplement users and 3,398 controls with a median follow-up from 1.5 to 6.6 years. According to meta-analysis of observational studies, calcium supplementation after cancer diagnosis was a protective factor against all-cause mortality (HR=0.88, 95% CI: 0.77-1.00), and cancer mortality (HR=0.71, 95% CI: 0.53-0.95) as well as vitamin D against total mortality (HR=0.84, 95% CI: 0.74-0.97) compared with no supplementation. Vitamin D remained a protective factor against total mortality after combining results from both study designs (HR=0.86, 95% CI: 0.76-0.99). Among breast cancer survivors, post-diagnosis supplementation of vitamin C (HR=0.79, 95% CI: 0.68-0.92), vitamin D (HR=0.85, 95% CI: 0.72-0.99), and vitamin E (HR=0.76, 95% CI: 0.64-0.90) reduced the risk of all-cause mortality, while multivitamins (HR=0.79, 95% CI: 0.64-0.97), vitamin C (HR=0.76, 95% CI: 0.64-0.91), and vitamin E (HR=0.69, 95% CI: 0.55-0.85) reduced the risk of cancer recurrence compared with no post-diagnosis supplementation. Among colorectal cancer survivors, calcium supplementation after diagnosis was related with lower risk (HR=0.66, 95% CI: 0.47-0.94) of colorectal cancer mortality in contrast to no supplement use. Heterogeneity between studies was not substantial, and we did not observe the presence of publication bias. Conclusion: We found evidence for an association between calcium and certain vitamins supplementation, such as vitamins C, D, E, and multivitamins, after cancer diagnosis and progression of the disease. However, our results were based on a small number of studies. Our findings, if replicated in future research studies, will provide important guidance for cancer survivors who are actively seeking diet changes to improve their prognosis."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Intake of dietary supplements and survival/progression among cancer patients: A systematic review and meta-Analysis"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κανελλοπούλου Αφροδίτη","Kanellopoulou Afroditi"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Εισαγωγή: Μετά τη διάγνωση του καρκίνου, πολλοί ασθενείς ξεκινούν την κατανάλωση συμπληρωμάτων διατροφής, αλλά δεν υπάρχουν επαρκείς ενδείξεις για την αποτελεσματικότητά τους απέναντι στην ολική θνησιμότητα, στη θνησιμότητα από καρκίνο και στην υποτροπή της ασθένειας. Πραγματοποιήσαμε συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση μελετών παρατήρησης και τυχαιοποιημένων κλινικών δοκιμών ώστε να αποσαφηνίσουμε τη σχέση μεταξύ της κατανάλωσης συμπληρωμάτων διατροφής που ξεκινά μετά τη διάγνωση του καρκίνου και των προαναφερθέντων εκβάσεων. Επικεντρωθήκαμε σε συμπληρώματα αντιοξειδωτικών (α-τοκοφερόλη, β-καροτένιο, λουτεΐνη, λυκοπένιο, σελήνιο, βιταμίνες Α, C, Ε, ψευδάργυρος), ασβεστίου, πολυβιταμινών και βιταμίνης D. Μέθοδοι: Πραγματοποιήσαμε αναζήτηση της υπάρχουσας βιβλιογραφίας μέσω των ηλεκτρονικών βάσεων PubMed και Cochrane Library μέχρι τον Απρίλιο του 2019. Η αξιολόγηση των μελετών έγινε με χρήση της κλίμακας Newcastle-Ottawa και του εργαλείου της Cochrane Collaboration ανάλογα τον ερευνητικό σχεδιασμό. Για τις μελέτες παρατήρησης, πραγματοποιήσαμε μετα-ανάλυση ανά συμπλήρωμα για όλους τους τύπους καρκίνου και, στη συνέχεια, ξεχωριστές αναλύσεις για επιζώντες καρκίνου μαστού και καρκίνου παχέος εντέρου. Δεν ήταν δυνατή η διεξαγωγή μετα-ανάλυσης μόνο με τις τυχαιοποιημένες κλινικές δοκιμές εξ’ αιτίας του μικρού αριθμού διαθέσιμων δημοσιεύσεων, οπότε διεξήχθη αρχικά συστηματική ανασκόπηση και, έπειτα, μετα-ανάλυση χρησιμοποιώντας και τους 2 ερευνητικούς σχεδιασμούς, όταν είχαμε τουλάχιστον 2 μελέτες παρατήρησης και 2 κλινικές δοκιμές ανά συμπλήρωμα. Οι συνοπτικές εκτιμήσεις κινδύνου υπολογίστηκαν με χρήση μοντέλων τυχαίων επιδράσεων. Η ετερογένεια μεταξύ των μελετών διερευνήθηκε με χρήση του στατιστικού κριτηρίου Q και του δείκτη Higgins I2, ενώ το σφάλμα δημοσίευσης εκτιμήθηκε με χρήση γραφημάτων «φουγάρου» και του κριτηρίου του Egger. Αποτελέσματα: Βρέθηκαν 16 μελέτες παρατήρησης με συνολικό δείγμα 32.017 επιζώντες καρκίνου που παρακολουθήθηκαν από 1,8 μέχρι 13,1 χρόνια, κατά μέσο όρο, και 11 τυχαιοποιημένες κλινικές δοκιμές με 4.025 συμμετέχοντες στις ομάδες θεραπείας και 3.398 συμμετέχοντες στις ομάδες ελέγχου με διάμεσο χρόνο παρακολούθησης από 1,5 μέχρι 6,6 χρόνια. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της μετα-ανάλυσης των μελετών παρατήρησης, η κατανάλωση συμπληρωμάτων ασβεστίου μετά τη διάγνωση του καρκίνου ήταν προστατευτικός παράγοντας ενάντια στην ολική θνησιμότητα (AΚ=0,88, 95% ΔΕ: 0,77-1) και στη θνησιμότητα από καρκίνο (AΚ=0,71, 95% ΔΕ: 0,53-0,95), όπως και η βιταμίνη D απέναντι στην ολική θνησιμότητα (AΚ=0,84, 95% ΔΕ: 0,74-0,97) σε σύγκριση με τη μη κατανάλωση μετά τη διάγνωση. Η βιταμίνη D συνέχισε να λειτουργεί προστατευτικά και μετά τη σύνθεση των αποτελεσμάτων και των 2 ερευνητικών σχεδιασμών (AΚ=0,86, 95% ΔΕ: 0,76-0,99). Στους επιζώντες καρκίνου μαστού, η κατανάλωση συμπληρωμάτων βιταμίνης C (AΚ=0,79, 95% ΔΕ: 0,68-0,92), βιταμίνης D (AΚ=0,85, 95% ΔΕ: 0,72-0,99) και βιταμίνης Ε (AΚ=0,76, 95% ΔΕ: 0,64-0,90) μετά τη διάγνωση, μείωσαν τον κίνδυνο θνησιμότητας από οποιοδήποτε αίτιο, ενώ τα συμπληρώματα πολυβιταμινών (AΚ=0,79, 95% ΔΕ: 0,64-0,97), βιταμίνης C (AΚ=0,76, 95% ΔΕ: 0,64-0,91) και βιταμίνης Ε (AΚ=0,69, 95% ΔΕ: 0,55-0,85) μείωσαν τον κίνδυνο υποτροπής του καρκίνου σε σχέση με την απουσία κατανάλωσης μετά τη διάγνωση. Στους επιζώντες καρκίνου του παχέος εντέρου, η κατανάλωση συμπληρωμάτων ασβεστίου μετά τη διάγνωση συνδέθηκε με μειωμένο κίνδυνο θνησιμότητας (AΚ=0,66, 95% ΔΕ: 0,47-0,94) από καρκίνο του παχέος εντέρου σε σχέση με τη μη κατανάλωση μετά τη διάγνωση. Σε γενικές γραμμές, δεν παρατηρήσαμε μεγάλη ετερογένεια μεταξύ των μελετών, ενώ δεν είχαμε ενδείξεις για σφάλμα δημοσίευσης. Συμπέρασμα: Η κατανάλωση συμπληρωμάτων ασβεστίου και ορισμένων βιταμινών, όπως οι βιταμίνες C, D, E και οι πολυβιταμίνες, μετά τη διάγνωση του καρκίνου φαίνεται πως λειτουργεί προστατευτικά απέναντι στην επιδείνωση της ασθένειας. Ωστόσο, τα αποτελέσματά μας βασίστηκαν σε μικρό αριθμό μελετών. Τα ευρήματά μας, αν επιβεβαιωθούν από μελλοντικές μελέτες, μπορούν να καθοδηγήσουν τους επιζώντες καρκίνου οι οποίοι επιθυμούν να αλλάξουν τις διατροφικές τους συνήθειες ώστε να βελτιώσουν την πρόγνωση της ασθένειάς τους.","Introduction: After diagnosis, cancer survivors initiate dietary supplement intake, but there is not adequate evidence whether this dietary habit affects total mortality, cancer mortality, and/or recurrence of the disease. We performed a systematic review and meta-analysis of observational studies and randomized clinical trials to elucidate the relationship of post-diagnosis dietary supplement use and the aforementioned outcomes among cancer survivors. We focused on antioxidants (alpha-tocopherol, beta-carotene, lutein, lycopene, selenium, vitamins A, C, E, zinc), calcium, multivitamins, and vitamin D. Methods: We performed a comprehensive literature search using the electronic databases PubMed and Cochrane Library until April 2019. Assessment quality was carried out through the Newcastle-Ottawa scale and Cochrane Collaboration’s tool for each study design. For observational studies, we conducted a meta-analysis for each supplement including all cancer types and, afterwards, separate analyses for breast cancer survivors and colorectal cancer survivors were performed. We could not perform meta-analysis for randomized clinical trials alone due to the small number of available publications. Therefore, we proceeded on a systematic review and we further combined results of both study designs when we had at least 2 observational studies and 2 clinical trials available per supplement. Risk estimates were combined using random-effects models. Heterogeneity between studies was investigated using Q statistic and Higgins I2, and publication bias was assessed through funnel plots and Egger’s test. Results: We found 16 observational studies including 32,017 cancer survivors followed for 1.8 to 13.1 years, on average, and 11 randomized clinical trials including 4,025 supplement users and 3,398 controls with a median follow-up from 1.5 to 6.6 years. According to meta-analysis of observational studies, calcium supplementation after cancer diagnosis was a protective factor against all-cause mortality (HR=0.88, 95% CI: 0.77-1.00), and cancer mortality (HR=0.71, 95% CI: 0.53-0.95) as well as vitamin D against total mortality (HR=0.84, 95% CI: 0.74-0.97) compared with no supplementation. Vitamin D remained a protective factor against total mortality after combining results from both study designs (HR=0.86, 95% CI: 0.76-0.99). Among breast cancer survivors, post-diagnosis supplementation of vitamin C (HR=0.79, 95% CI: 0.68-0.92), vitamin D (HR=0.85, 95% CI: 0.72-0.99), and vitamin E (HR=0.76, 95% CI: 0.64-0.90) reduced the risk of all-cause mortality, while multivitamins (HR=0.79, 95% CI: 0.64-0.97), vitamin C (HR=0.76, 95% CI: 0.64-0.91), and vitamin E (HR=0.69, 95% CI: 0.55-0.85) reduced the risk of cancer recurrence compared with no post-diagnosis supplementation. Among colorectal cancer survivors, calcium supplementation after diagnosis was related with lower risk (HR=0.66, 95% CI: 0.47-0.94) of colorectal cancer mortality in contrast to no supplement use. Heterogeneity between studies was not substantial, and we did not observe the presence of publication bias. Conclusion: We found evidence for an association between calcium and certain vitamins supplementation, such as vitamins C, D, E, and multivitamins, after cancer diagnosis and progression of the disease. However, our results were based on a small number of studies. Our findings, if replicated in future research studies, will provide important guidance for cancer survivors who are actively seeking diet changes to improve their prognosis."],"dc:identifier":["uoadl:2878285","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2878285"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Intake of dietary supplements and survival/progression among cancer patients: A systematic review and meta-Analysis"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:35:44Z"}