{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2878311"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2878311","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Intracranial and intraorbital extension of inverted papillomas: Treatment strategies","abstract":"Εισαγωγή: Τα ανεστραμμένα θηλώματα (ΑΘ) είναι καλοήθεις όγκοι της ρινικής κοιλότητας εξωδερμικής προέλευσης. Παρόλο που έχουν σχετικά χαμηλή επίπτωση, πρόκειται για όγκους ενδιαφέροντος για τους ωτορινολαρυγγολόγους, καθώς παρουσιάζουν υψηλά ποσοστά υποτροπών (12-20%) κι έναν κίνδυνο κακοήθους εξαλλαγής της τάξεως του 10%. Επιπλέον, τείνουν να επεκτείνονται και να διεισδύουν σε γειτονικές δομές. Στόχοι: Η παρούσα διπλωματική εργασία στοχεύει στην παρουσίαση κι ανάλυση προοπτικά συλλεχθέντων δεδομένων μιας ομάδας ασθενών με ΑΘ που εκτείνονται ενδοκράνια/ ενδοκογχικά και που παρουσιάζουν μοναδικές χειρουργικές προκλήσεις, Επίσης, στοχεύει στον εντοπισμό όλων των περιστατικών ασθενών της βιβλιογραφίας που παρουσιάζουν ΑΘ που εκτείνονται ενδοκράνια/ ενδοκογχικά και στην σύγκριση χειρουργικής τεχνικής (ενδοσκοπικής έναντι ανοιχτής χειρουργικής επέμβασης) με γνώμονα τα ποσοστά υποτροπής. Μέθοδοι: Συλλέχθηκαν δεδομένα για τα δημογραφικά χαρακτηριστικά των ασθενών, την απεικόνιση, την ιστολογία των όγκων, τη χειρουργική τεχνική και τις υποτροπές από μια σειρά 14 ασθενών με ΑΘ που εκτείνονται ενδοκράνια/ ενδοκογχικά. Μια βιβλιογραφική ανασκόπηση (Pubmed) διεξήχθη προκειμένου να εντοπιστούν και να συλλεχθούν ανάλογα δεδομένα για όλους τους ανάλογους ασθενείς της βιβλιογραφίας. Τα δημογραφικά χαρακτηριστικά, ο αριθμός των προηγούμενων χειρουργείων και τα ποσοστά υποτροπής των ενδοσκοπικά χειρουργημένων ασθενών συγκρίθηκαν με εκείνα των ανοικτών χειρουργικών επεμβάσεων. Αποτελέσματα: Η ομάδα των 14 ενδοσκοπικά χειρουργημένων ασθενών είχε μέση ηλικία 52,9 ± SD 11,6 και αναλογία ανδρών προς γυναικών 10 προς 4. Ο μέσος αριθμός προηγούμενων εγχειρήσεων ήταν 3,1 (εύρος 0-16). Η χειρουργική τεχνική που ακολουθήθηκε σε αυτή τη σειρά κι οι δυσκολίες που αντιμετωπίστηκαν περιεγράφηκαν σε 2 από τους 14 ασθενείς. Το ποσοστό υποτροπής ήταν 1 στα 14 (7,1%) περιστατικά. Η βιβλιογραφική αναζήτηση ανέδειξε είκοσι-οκτώ ασθενείς (έτη 1981-2018) με ΑΘ που εκτείνονται ενδοκράνια/ ενδοκογχικά, εκ των οποίων 6 χειρουργήθηκαν ενδοσκοπικά και 20 ανοικτά. Η μέση ηλικία και ο λόγος ανδρών: γυναικών δεν διέφεραν μεταξύ ασθενών χειρουργημένων ανοικτά ή ενδοσκοπικά. Η παρούσα σειρά περιλαμβάνει έναν στατιστικά σημαντικό αριθμό (p <0,01) προηγουμένως χειρουργημένων ασθενών σε σχέση με παλαιότερα περιστατικά ενδοσκοπικής εκτομής που βρέθηκαν στη βιβλιογραφία. Η τάση για χαμηλότερα ποσοστά υποτροπής σε ασθενείς χειρουργημένων ενδοσκοπικά (5%) σε σχέση με εκείνους που χειρουργήθηκαν ανοικτά (20%) ήταν εμφανής, αλλά όχι στατιστικά σημαντική. Συζήτηση και συμπεράσματα: Οι ασθενείς με ΑΘ που εκτείνονται ενδοκράνια/ ενδοκογχικά αντιπροσωπεύουν μια σπάνια ομάδα ασθενών που συχνά υποβάλλεται σε πολλαπλές χειρουργικές επεμβάσεις. Οι νεότερες ενδοσκοπικές τεχνικές, όπως περιγράφονται στην παρούσα διατριβή, είναι πιθανό να μεγιστοποιήσουν την ακριβή εκτομή του όγκου, ελαττώνοντας τις δομές που αφαιρούνται στις απολύτως αναγκαίες και τα ακρωτηριαστικά χειρουργεία, ελαχιστοποιώντας τη μετεγχειρητική νοσηρότητα. Επιπλέον, ο σωστός σχεδιασμός του χειρουργικού πεδίου είναι αδιαπραγμάτευτο βήμα για την ορθή πλήρη εκτομή του όγκου. Η τάση για χαμηλότερα ποσοστά υποτροπής σε ενδοσκοπικά χειρουργημένους ασθενείς σε σύγκριση με την ανοικτή χειρουργική τεχνική παρατηρείται και στην σχετική βιβλιογραφία. Οι μελλοντικές μελέτες με μεγαλύτερες ομάδες ασθενών σίγουρα θα επιβεβαιώσουν την ανώτερη αποτελεσματικότητα της ενδοσκοπικής τεχνικής.","abstract_html":"Εισαγωγή: Τα ανεστραμμένα θηλώματα (ΑΘ) είναι καλοήθεις όγκοι της ρινικής κοιλότητας εξωδερμικής προέλευσης. Παρόλο που έχουν σχετικά χαμηλή επίπτωση, πρόκειται για όγκους ενδιαφέροντος για τους ωτορινολαρυγγολόγους, καθώς παρουσιάζουν υψηλά ποσοστά υποτροπών (12-20%) κι έναν κίνδυνο κακοήθους εξαλλαγής της τάξεως του 10%. Επιπλέον, τείνουν να επεκτείνονται και να διεισδύουν σε γειτονικές δομές. Στόχοι: Η παρούσα διπλωματική εργασία στοχεύει στην παρουσίαση κι ανάλυση προοπτικά συλλεχθέντων δεδομένων μιας ομάδας ασθενών με ΑΘ που εκτείνονται ενδοκράνια/ ενδοκογχικά και που παρουσιάζουν μοναδικές χειρουργικές προκλήσεις, Επίσης, στοχεύει στον εντοπισμό όλων των περιστατικών ασθενών της βιβλιογραφίας που παρουσιάζουν ΑΘ που εκτείνονται ενδοκράνια/ ενδοκογχικά και στην σύγκριση χειρουργικής τεχνικής (ενδοσκοπικής έναντι ανοιχτής χειρουργικής επέμβασης) με γνώμονα τα ποσοστά υποτροπής. Μέθοδοι: Συλλέχθηκαν δεδομένα για τα δημογραφικά χαρακτηριστικά των ασθενών, την απεικόνιση, την ιστολογία των όγκων, τη χειρουργική τεχνική και τις υποτροπές από μια σειρά 14 ασθενών με ΑΘ που εκτείνονται ενδοκράνια/ ενδοκογχικά. Μια βιβλιογραφική ανασκόπηση (Pubmed) διεξήχθη προκειμένου να εντοπιστούν και να συλλεχθούν ανάλογα δεδομένα για όλους τους ανάλογους ασθενείς της βιβλιογραφίας. Τα δημογραφικά χαρακτηριστικά, ο αριθμός των προηγούμενων χειρουργείων και τα ποσοστά υποτροπής των ενδοσκοπικά χειρουργημένων ασθενών συγκρίθηκαν με εκείνα των ανοικτών χειρουργικών επεμβάσεων. Αποτελέσματα: Η ομάδα των 14 ενδοσκοπικά χειρουργημένων ασθενών είχε μέση ηλικία 52,9 ± SD 11,6 και αναλογία ανδρών προς γυναικών 10 προς 4. Ο μέσος αριθμός προηγούμενων εγχειρήσεων ήταν 3,1 (εύρος 0-16). Η χειρουργική τεχνική που ακολουθήθηκε σε αυτή τη σειρά κι οι δυσκολίες που αντιμετωπίστηκαν περιεγράφηκαν σε 2 από τους 14 ασθενείς. Το ποσοστό υποτροπής ήταν 1 στα 14 (7,1%) περιστατικά. Η βιβλιογραφική αναζήτηση ανέδειξε είκοσι-οκτώ ασθενείς (έτη 1981-2018) με ΑΘ που εκτείνονται ενδοκράνια/ ενδοκογχικά, εκ των οποίων 6 χειρουργήθηκαν ενδοσκοπικά και 20 ανοικτά. Η μέση ηλικία και ο λόγος ανδρών: γυναικών δεν διέφεραν μεταξύ ασθενών χειρουργημένων ανοικτά ή ενδοσκοπικά. Η παρούσα σειρά περιλαμβάνει έναν στατιστικά σημαντικό αριθμό (p &lt;0,01) προηγουμένως χειρουργημένων ασθενών σε σχέση με παλαιότερα περιστατικά ενδοσκοπικής εκτομής που βρέθηκαν στη βιβλιογραφία. Η τάση για χαμηλότερα ποσοστά υποτροπής σε ασθενείς χειρουργημένων ενδοσκοπικά (5%) σε σχέση με εκείνους που χειρουργήθηκαν ανοικτά (20%) ήταν εμφανής, αλλά όχι στατιστικά σημαντική. Συζήτηση και συμπεράσματα: Οι ασθενείς με ΑΘ που εκτείνονται ενδοκράνια/ ενδοκογχικά αντιπροσωπεύουν μια σπάνια ομάδα ασθενών που συχνά υποβάλλεται σε πολλαπλές χειρουργικές επεμβάσεις. Οι νεότερες ενδοσκοπικές τεχνικές, όπως περιγράφονται στην παρούσα διατριβή, είναι πιθανό να μεγιστοποιήσουν την ακριβή εκτομή του όγκου, ελαττώνοντας τις δομές που αφαιρούνται στις απολύτως αναγκαίες και τα ακρωτηριαστικά χειρουργεία, ελαχιστοποιώντας τη μετεγχειρητική νοσηρότητα. Επιπλέον, ο σωστός σχεδιασμός του χειρουργικού πεδίου είναι αδιαπραγμάτευτο βήμα για την ορθή πλήρη εκτομή του όγκου. Η τάση για χαμηλότερα ποσοστά υποτροπής σε ενδοσκοπικά χειρουργημένους ασθενείς σε σύγκριση με την ανοικτή χειρουργική τεχνική παρατηρείται και στην σχετική βιβλιογραφία. Οι μελλοντικές μελέτες με μεγαλύτερες ομάδες ασθενών σίγουρα θα επιβεβαιώσουν την ανώτερη αποτελεσματικότητα της ενδοσκοπικής τεχνικής.","abstract_has_math":false,"creators":["Σπίνος Δημήτριος","Spinos Dimitrios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:35:44Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2878311"],"render_values":[{"text":"uoadl:2878311","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2878311","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2878311","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2878311","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Σπίνος Δημήτριος","Spinos Dimitrios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2878311","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2878311"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Τα ανεστραμμένα θηλώματα (ΑΘ) είναι καλοήθεις όγκοι της ρινικής κοιλότητας εξωδερμικής προέλευσης. Παρόλο που έχουν σχετικά χαμηλή επίπτωση, πρόκειται για όγκους ενδιαφέροντος για τους ωτορινολαρυγγολόγους, καθώς παρουσιάζουν υψηλά ποσοστά υποτροπών (12-20%) κι έναν κίνδυνο κακοήθους εξαλλαγής της τάξεως του 10%. Επιπλέον, τείνουν να επεκτείνονται και να διεισδύουν σε γειτονικές δομές. Στόχοι: Η παρούσα διπλωματική εργασία στοχεύει στην παρουσίαση κι ανάλυση προοπτικά συλλεχθέντων δεδομένων μιας ομάδας ασθενών με ΑΘ που εκτείνονται ενδοκράνια/ ενδοκογχικά και που παρουσιάζουν μοναδικές χειρουργικές προκλήσεις, Επίσης, στοχεύει στον εντοπισμό όλων των περιστατικών ασθενών της βιβλιογραφίας που παρουσιάζουν ΑΘ που εκτείνονται ενδοκράνια/ ενδοκογχικά και στην σύγκριση χειρουργικής τεχνικής (ενδοσκοπικής έναντι ανοιχτής χειρουργικής επέμβασης) με γνώμονα τα ποσοστά υποτροπής. Μέθοδοι: Συλλέχθηκαν δεδομένα για τα δημογραφικά χαρακτηριστικά των ασθενών, την απεικόνιση, την ιστολογία των όγκων, τη χειρουργική τεχνική και τις υποτροπές από μια σειρά 14 ασθενών με ΑΘ που εκτείνονται ενδοκράνια/ ενδοκογχικά. Μια βιβλιογραφική ανασκόπηση (Pubmed) διεξήχθη προκειμένου να εντοπιστούν και να συλλεχθούν ανάλογα δεδομένα για όλους τους ανάλογους ασθενείς της βιβλιογραφίας. Τα δημογραφικά χαρακτηριστικά, ο αριθμός των προηγούμενων χειρουργείων και τα ποσοστά υποτροπής των ενδοσκοπικά χειρουργημένων ασθενών συγκρίθηκαν με εκείνα των ανοικτών χειρουργικών επεμβάσεων. Αποτελέσματα: Η ομάδα των 14 ενδοσκοπικά χειρουργημένων ασθενών είχε μέση ηλικία 52,9 ± SD 11,6 και αναλογία ανδρών προς γυναικών 10 προς 4. Ο μέσος αριθμός προηγούμενων εγχειρήσεων ήταν 3,1 (εύρος 0-16). Η χειρουργική τεχνική που ακολουθήθηκε σε αυτή τη σειρά κι οι δυσκολίες που αντιμετωπίστηκαν περιεγράφηκαν σε 2 από τους 14 ασθενείς. Το ποσοστό υποτροπής ήταν 1 στα 14 (7,1%) περιστατικά. Η βιβλιογραφική αναζήτηση ανέδειξε είκοσι-οκτώ ασθενείς (έτη 1981-2018) με ΑΘ που εκτείνονται ενδοκράνια/ ενδοκογχικά, εκ των οποίων 6 χειρουργήθηκαν ενδοσκοπικά και 20 ανοικτά. Η μέση ηλικία και ο λόγος ανδρών: γυναικών δεν διέφεραν μεταξύ ασθενών χειρουργημένων ανοικτά ή ενδοσκοπικά. Η παρούσα σειρά περιλαμβάνει έναν στατιστικά σημαντικό αριθμό (p <0,01) προηγουμένως χειρουργημένων ασθενών σε σχέση με παλαιότερα περιστατικά ενδοσκοπικής εκτομής που βρέθηκαν στη βιβλιογραφία. Η τάση για χαμηλότερα ποσοστά υποτροπής σε ασθενείς χειρουργημένων ενδοσκοπικά (5%) σε σχέση με εκείνους που χειρουργήθηκαν ανοικτά (20%) ήταν εμφανής, αλλά όχι στατιστικά σημαντική. Συζήτηση και συμπεράσματα: Οι ασθενείς με ΑΘ που εκτείνονται ενδοκράνια/ ενδοκογχικά αντιπροσωπεύουν μια σπάνια ομάδα ασθενών που συχνά υποβάλλεται σε πολλαπλές χειρουργικές επεμβάσεις. Οι νεότερες ενδοσκοπικές τεχνικές, όπως περιγράφονται στην παρούσα διατριβή, είναι πιθανό να μεγιστοποιήσουν την ακριβή εκτομή του όγκου, ελαττώνοντας τις δομές που αφαιρούνται στις απολύτως αναγκαίες και τα ακρωτηριαστικά χειρουργεία, ελαχιστοποιώντας τη μετεγχειρητική νοσηρότητα. Επιπλέον, ο σωστός σχεδιασμός του χειρουργικού πεδίου είναι αδιαπραγμάτευτο βήμα για την ορθή πλήρη εκτομή του όγκου. Η τάση για χαμηλότερα ποσοστά υποτροπής σε ενδοσκοπικά χειρουργημένους ασθενείς σε σύγκριση με την ανοικτή χειρουργική τεχνική παρατηρείται και στην σχετική βιβλιογραφία. Οι μελλοντικές μελέτες με μεγαλύτερες ομάδες ασθενών σίγουρα θα επιβεβαιώσουν την ανώτερη αποτελεσματικότητα της ενδοσκοπικής τεχνικής.","Introducion: Sinonasal inverted papillomas (IP) are benign tumors of the nasal cavity of ectodermal origin. Although they have a relatively low incidence, these are tumors of high interest for the otorhinolaryncologists, as they present high recurrence rates (12-20%) and a lifetime malignant transformation risk of 10%. Furthermore, they tend to extend to and invade neighbouring structures. Aims: This thesis aims in presenting and analyzing prospectively collected data on a group of IP patients presenting with unique surgical challenges, namely those with IP extending intracranially/intraorbitally. It also aims in identifying all literature cases of patients presenting with IP extending intracranially/intraorbitally and in comparing surgical technique (endoscopic vs open surgery) in terms of recurrence rates. Methods: Data on patient demographic characteristics, imaging, pathology, surgical technique and recurrences from a series of 14 patients with IP extending intracranially and/or intraorbitally were collected. A literature review (Pubmed) was conducted in order to identify and collect analogous data on all operated patients. Demographic, characteristics, number of previous operations and recurrence rates of endoscopically operated patients were compared to those with open surgeries. Results: Our cohort of 14 endoscopically operated patients had a mean age ± standard deviation of 52.9 ± 11.6 and a male to female ratio of 10 to 4. Mean number of previous operations was 3.1 (range 0-16). Surgical technique and challenges were illustrated in 2 of 14 patients. Recurrence rate was 1 in 14 (7.1%). Literature searches identified twenty-eight patients (years 1981-2018) with IP extending intracranially and/or intraorbitally that were operated using an endoscopic (N= 6) or open technique (N=20). Mean age and male:female ratio did not differ between open or endoscopically operated patients. The present series included a significantly higher (p<0.01) number of revision cases compared to previous endoscopic resection cases found in the literature. A trend for lower recurrence rates in endoscopically operated patients (5%) compared to those with open surgeries (20%) was apparent, but did not reach statistical significance. Discussion and Conclusions: Patients with IP extending intracranially and/or intraorbitally represent a rare patient cohort that commonly undergoes multiple operations/revisions. Recent endoscopic techniques as illustrated in the present thesis are likely to maximize thorough excision by removing the pedicle of the tumor with high precision while minimizing surgical morbidity by reducing the structures resected to the absolute minimum. Moreover, correct planning and creation of the surgical field is non-negotiable for the complete excision of the tumor. A trend for lower recurrence rates in endoscopically operated patients compared to open surgery is consistent with salient literature. Future studies on larger patient cohorts are warranted to support the superior efficacy of the endoscopic technique in patients with IP extending intracranially and/or intraorbitally."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Intracranial and intraorbital extension of inverted papillomas: Treatment strategies"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Σπίνος Δημήτριος","Spinos Dimitrios"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Εισαγωγή: Τα ανεστραμμένα θηλώματα (ΑΘ) είναι καλοήθεις όγκοι της ρινικής κοιλότητας εξωδερμικής προέλευσης. Παρόλο που έχουν σχετικά χαμηλή επίπτωση, πρόκειται για όγκους ενδιαφέροντος για τους ωτορινολαρυγγολόγους, καθώς παρουσιάζουν υψηλά ποσοστά υποτροπών (12-20%) κι έναν κίνδυνο κακοήθους εξαλλαγής της τάξεως του 10%. Επιπλέον, τείνουν να επεκτείνονται και να διεισδύουν σε γειτονικές δομές. Στόχοι: Η παρούσα διπλωματική εργασία στοχεύει στην παρουσίαση κι ανάλυση προοπτικά συλλεχθέντων δεδομένων μιας ομάδας ασθενών με ΑΘ που εκτείνονται ενδοκράνια/ ενδοκογχικά και που παρουσιάζουν μοναδικές χειρουργικές προκλήσεις, Επίσης, στοχεύει στον εντοπισμό όλων των περιστατικών ασθενών της βιβλιογραφίας που παρουσιάζουν ΑΘ που εκτείνονται ενδοκράνια/ ενδοκογχικά και στην σύγκριση χειρουργικής τεχνικής (ενδοσκοπικής έναντι ανοιχτής χειρουργικής επέμβασης) με γνώμονα τα ποσοστά υποτροπής. Μέθοδοι: Συλλέχθηκαν δεδομένα για τα δημογραφικά χαρακτηριστικά των ασθενών, την απεικόνιση, την ιστολογία των όγκων, τη χειρουργική τεχνική και τις υποτροπές από μια σειρά 14 ασθενών με ΑΘ που εκτείνονται ενδοκράνια/ ενδοκογχικά. Μια βιβλιογραφική ανασκόπηση (Pubmed) διεξήχθη προκειμένου να εντοπιστούν και να συλλεχθούν ανάλογα δεδομένα για όλους τους ανάλογους ασθενείς της βιβλιογραφίας. Τα δημογραφικά χαρακτηριστικά, ο αριθμός των προηγούμενων χειρουργείων και τα ποσοστά υποτροπής των ενδοσκοπικά χειρουργημένων ασθενών συγκρίθηκαν με εκείνα των ανοικτών χειρουργικών επεμβάσεων. Αποτελέσματα: Η ομάδα των 14 ενδοσκοπικά χειρουργημένων ασθενών είχε μέση ηλικία 52,9 ± SD 11,6 και αναλογία ανδρών προς γυναικών 10 προς 4. Ο μέσος αριθμός προηγούμενων εγχειρήσεων ήταν 3,1 (εύρος 0-16). Η χειρουργική τεχνική που ακολουθήθηκε σε αυτή τη σειρά κι οι δυσκολίες που αντιμετωπίστηκαν περιεγράφηκαν σε 2 από τους 14 ασθενείς. Το ποσοστό υποτροπής ήταν 1 στα 14 (7,1%) περιστατικά. Η βιβλιογραφική αναζήτηση ανέδειξε είκοσι-οκτώ ασθενείς (έτη 1981-2018) με ΑΘ που εκτείνονται ενδοκράνια/ ενδοκογχικά, εκ των οποίων 6 χειρουργήθηκαν ενδοσκοπικά και 20 ανοικτά. Η μέση ηλικία και ο λόγος ανδρών: γυναικών δεν διέφεραν μεταξύ ασθενών χειρουργημένων ανοικτά ή ενδοσκοπικά. Η παρούσα σειρά περιλαμβάνει έναν στατιστικά σημαντικό αριθμό (p <0,01) προηγουμένως χειρουργημένων ασθενών σε σχέση με παλαιότερα περιστατικά ενδοσκοπικής εκτομής που βρέθηκαν στη βιβλιογραφία. Η τάση για χαμηλότερα ποσοστά υποτροπής σε ασθενείς χειρουργημένων ενδοσκοπικά (5%) σε σχέση με εκείνους που χειρουργήθηκαν ανοικτά (20%) ήταν εμφανής, αλλά όχι στατιστικά σημαντική. Συζήτηση και συμπεράσματα: Οι ασθενείς με ΑΘ που εκτείνονται ενδοκράνια/ ενδοκογχικά αντιπροσωπεύουν μια σπάνια ομάδα ασθενών που συχνά υποβάλλεται σε πολλαπλές χειρουργικές επεμβάσεις. Οι νεότερες ενδοσκοπικές τεχνικές, όπως περιγράφονται στην παρούσα διατριβή, είναι πιθανό να μεγιστοποιήσουν την ακριβή εκτομή του όγκου, ελαττώνοντας τις δομές που αφαιρούνται στις απολύτως αναγκαίες και τα ακρωτηριαστικά χειρουργεία, ελαχιστοποιώντας τη μετεγχειρητική νοσηρότητα. Επιπλέον, ο σωστός σχεδιασμός του χειρουργικού πεδίου είναι αδιαπραγμάτευτο βήμα για την ορθή πλήρη εκτομή του όγκου. Η τάση για χαμηλότερα ποσοστά υποτροπής σε ενδοσκοπικά χειρουργημένους ασθενείς σε σύγκριση με την ανοικτή χειρουργική τεχνική παρατηρείται και στην σχετική βιβλιογραφία. Οι μελλοντικές μελέτες με μεγαλύτερες ομάδες ασθενών σίγουρα θα επιβεβαιώσουν την ανώτερη αποτελεσματικότητα της ενδοσκοπικής τεχνικής.","Introducion: Sinonasal inverted papillomas (IP) are benign tumors of the nasal cavity of ectodermal origin. Although they have a relatively low incidence, these are tumors of high interest for the otorhinolaryncologists, as they present high recurrence rates (12-20%) and a lifetime malignant transformation risk of 10%. Furthermore, they tend to extend to and invade neighbouring structures. Aims: This thesis aims in presenting and analyzing prospectively collected data on a group of IP patients presenting with unique surgical challenges, namely those with IP extending intracranially/intraorbitally. It also aims in identifying all literature cases of patients presenting with IP extending intracranially/intraorbitally and in comparing surgical technique (endoscopic vs open surgery) in terms of recurrence rates. Methods: Data on patient demographic characteristics, imaging, pathology, surgical technique and recurrences from a series of 14 patients with IP extending intracranially and/or intraorbitally were collected. A literature review (Pubmed) was conducted in order to identify and collect analogous data on all operated patients. Demographic, characteristics, number of previous operations and recurrence rates of endoscopically operated patients were compared to those with open surgeries. Results: Our cohort of 14 endoscopically operated patients had a mean age ± standard deviation of 52.9 ± 11.6 and a male to female ratio of 10 to 4. Mean number of previous operations was 3.1 (range 0-16). Surgical technique and challenges were illustrated in 2 of 14 patients. Recurrence rate was 1 in 14 (7.1%). Literature searches identified twenty-eight patients (years 1981-2018) with IP extending intracranially and/or intraorbitally that were operated using an endoscopic (N= 6) or open technique (N=20). Mean age and male:female ratio did not differ between open or endoscopically operated patients. The present series included a significantly higher (p<0.01) number of revision cases compared to previous endoscopic resection cases found in the literature. A trend for lower recurrence rates in endoscopically operated patients (5%) compared to those with open surgeries (20%) was apparent, but did not reach statistical significance. Discussion and Conclusions: Patients with IP extending intracranially and/or intraorbitally represent a rare patient cohort that commonly undergoes multiple operations/revisions. Recent endoscopic techniques as illustrated in the present thesis are likely to maximize thorough excision by removing the pedicle of the tumor with high precision while minimizing surgical morbidity by reducing the structures resected to the absolute minimum. Moreover, correct planning and creation of the surgical field is non-negotiable for the complete excision of the tumor. A trend for lower recurrence rates in endoscopically operated patients compared to open surgery is consistent with salient literature. Future studies on larger patient cohorts are warranted to support the superior efficacy of the endoscopic technique in patients with IP extending intracranially and/or intraorbitally."],"dc:identifier":["uoadl:2878311","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2878311"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Intracranial and intraorbital extension of inverted papillomas: Treatment strategies"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:35:44Z"}