{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2878700"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2878700","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"ΜΕΛΕΤΗ ΜΕΘΥΛΙΩΣΗΣ ΤΟΥ ΓΟΝΙΔΙΟΥ NR2F1 ΣΤΟΝ ΚΑΡΚΙΝΟ ΤΟΥ ΜΑΣΤΟΥ ΚΑΙ ΤΩΝ ΩΟΘΗΚΩΝ","abstract":"Οι καρκίνοι μαστού και ωοθηκών είναι ο πιο συχνά εμφανιζόμενος καρκίνος στις γυναίκες μετά την ηλικία των 40 ετών και αποτελούν τις πλέον θανατηφόρες γυναικολογικές κακοήθειες. Σε αρκετά μεγάλο ποσοστό, περίπου στο 30%, είναι οικογενείς, δηλαδή κληρονομικοί και συνδέονται με συγκεκριμένες μεταλλάξεις σε κάποια γονίδια. Στο υπόλοιπο περίπου 70% έχουν τη σποραδική μορφή, δηλαδή εμφανίζονται χωρίς την ύπαρξη γενετικής μετάλλαξης, μπορεί να οφείλονται και σε επιγενετικές τροποποιήσεις και δεν αφορά πολλά μέλη της ίδιας οικογένειας. Μία από τις κυριότερες επιγενετικές τροποποιήσεις αποτελεί η μεθυλίωση του DNA. Έχει αποδειχθεί πειραματικά ότι τα καρκινικά κύτταρα, σε αντίθεση με τα φυσιολογικά, εμφανίζουν υπερμεθυλίωση στις CpG νησίδες των υποκινητών αρκετών γονιδίων και αυτό έχει σαν αποτέλεσμα την σίγασή τους. Επίσης αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι τα περισσότερα από αυτά τα γονίδια, που λόγω υπερμεθυλίωσης στον υποκινητή οδηγούνται στην αποσιώπηση μετά την μεταγραφή, ανήκουν στην οικογένεια των ογκοκατασταλτικών. Αυτά τα γονίδια δεν υπόκεινται στη διαδικασία της μετάφρασης και κατά συνέπεια δεν αποκτούν λειτουργικό ρόλο. Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η μελέτη της μεθυλίωσης της CpGνησίδας του υποκινητή του γονιδίου NR2F1 σε δύο τύπους καρκίνου, στον καρκίνο του μαστού καιστον καρκίνο των ωοθηκών. Το συγκεκριμένο γονίδιο, σύμφωνα με διεθνή βιβλιογραφία, συνδέεται με τη διαδικασία της υποτροπής και μετάστασης, αφού έχει συνδεθεί με τη διαδικασία του καρκινικού λήθαργου (cancer dormancy). Σε αυτή τη μελέτη χρησιμοποιήθηκαν δείγματα προερχόμενα από περιφερικό αίμα ασθενών με πρωτοπαθή και μεταστατικό καρκίνο μαστου, καθώς και δείγματα ιστού προερχόμενα από πρωτοπαθή όγκο ασθενών με καρκίνο ωοθηκών. Για τον καρκίνο μαστού εξετάστηκαν δείγματα περιφερικού αίματος από όπου απομονώθηκε το κυκλοφορούν καρκινικό DNA, (circulating tumor DNA, ctDNA) και τα κυκλοφορούντα καρκινικά κύτταρα, (circulating tumor cells, CTCs), τόσο από ασθενείς με πρωτοπαθή όγκο όσο και από ασθενείς με μετάσταση. Συγκεκριμένα εξετάστηκαν 25 δείγματα ctDNA και 97 δείγματα CTCs. Για τον καρκίνο των ωοθηκών χρησιμοποιήθηκαν 61 δείγματα καρκινικού ιστού εγκυβωτισμένου σε παραφίνη, (Formalin Fixed Parrafin Embeded FFPEs) από 8 πρωτοπαθείς όγκους, από τον οποίο απομονώθηκε το γενωμικό DNA που στη συνέχεια τροποποιήθηκε χημικά με όξινο θειώδες νάτριο. Ακολούθησε η ανίχνευση της μεθυλίωσης με Methylation Specific PCR (MSP) σε πραγματικό χρόνο (real-time MSP). Η βασική αρχή της μεθόδου συνίσταται στην εκλεκτική ενίσχυση της μεθυλιωμένης αλληλουχίας, που επιτυγχάνεται με τη χρησιμοποίηση των κατάλληλων ζευγών εκκινητών. Στον καρκίνο του μαστού παρατηρήθηκε μεθυλίωση στον υποκινητή του γονιδίου, στους πρωτοπαθείς όγκους σε ποσοστό περίπου 10% και στους μεταστατικούς σε ποσοστό 15%. Το αντίστοιχο ποσοστό στον καρκίνο ωοθηκών ήταν 8.2%. Με βάση τα αποτελέσματά μας δε βρέθηκε σημαντική συσχέτιση στατιστικά μεταξύ της μεθυλίωσης και των διαθέσιμων κλινικοπαθολογικών χαρακτηριστικών των ασθενών, όμως ο συνολικός αριθμός των περιστατικών είναι πολύ μικρός. Βρέθηκε όμως σημαντική συσχέτιση με το διάστημα χωρίς εξέλιξη της νόσου (Progression Free Survival, PFS) για τον καρκίνο των ωοθηκών. Στο παρελθόν έχει γίνει ξανά μελέτη για την ανίχνευση της μεθυλίωσης στον υποκινητή του γονιδίου NR2F1για τον καρκίνο του μαστού, ωστόσο, όμως, τα ποσοστά δεν ήταν ικανά να εξάγουν κάποιο συμπέρασμα για το γονίδιο. Πρώτη φορά γίνεται διερεύνηση στον καρκίνο ωοθηκών. Είναι απαραίτητο, όμως, να διερευνηθεί περαιτέρω η μεθυλίωση του συγκεκριμένου γονιδίου σε μεγαλύτερο αριθμό παθολογικών και φυσιολογικών δειγμάτων. Επίσης, αναμένεται να προσδιορισθεί η προγνωστική και η προβλεπτική σημασία της μεθυλίωσης, με τη συσχέτιση των αποτελεσμάτων με περισσότερα κλινικά χαρακτηριστικά.","abstract_html":"Οι καρκίνοι μαστού και ωοθηκών είναι ο πιο συχνά εμφανιζόμενος καρκίνος στις γυναίκες μετά την ηλικία των 40 ετών και αποτελούν τις πλέον θανατηφόρες γυναικολογικές κακοήθειες. Σε αρκετά μεγάλο ποσοστό, περίπου στο 30%, είναι οικογενείς, δηλαδή κληρονομικοί και συνδέονται με συγκεκριμένες μεταλλάξεις σε κάποια γονίδια. Στο υπόλοιπο περίπου 70% έχουν τη σποραδική μορφή, δηλαδή εμφανίζονται χωρίς την ύπαρξη γενετικής μετάλλαξης, μπορεί να οφείλονται και σε επιγενετικές τροποποιήσεις και δεν αφορά πολλά μέλη της ίδιας οικογένειας. Μία από τις κυριότερες επιγενετικές τροποποιήσεις αποτελεί η μεθυλίωση του DNA. Έχει αποδειχθεί πειραματικά ότι τα καρκινικά κύτταρα, σε αντίθεση με τα φυσιολογικά, εμφανίζουν υπερμεθυλίωση στις CpG νησίδες των υποκινητών αρκετών γονιδίων και αυτό έχει σαν αποτέλεσμα την σίγασή τους. Επίσης αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι τα περισσότερα από αυτά τα γονίδια, που λόγω υπερμεθυλίωσης στον υποκινητή οδηγούνται στην αποσιώπηση μετά την μεταγραφή, ανήκουν στην οικογένεια των ογκοκατασταλτικών. Αυτά τα γονίδια δεν υπόκεινται στη διαδικασία της μετάφρασης και κατά συνέπεια δεν αποκτούν λειτουργικό ρόλο. Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η μελέτη της μεθυλίωσης της CpGνησίδας του υποκινητή του γονιδίου NR2F1 σε δύο τύπους καρκίνου, στον καρκίνο του μαστού καιστον καρκίνο των ωοθηκών. Το συγκεκριμένο γονίδιο, σύμφωνα με διεθνή βιβλιογραφία, συνδέεται με τη διαδικασία της υποτροπής και μετάστασης, αφού έχει συνδεθεί με τη διαδικασία του καρκινικού λήθαργου (cancer dormancy). Σε αυτή τη μελέτη χρησιμοποιήθηκαν δείγματα προερχόμενα από περιφερικό αίμα ασθενών με πρωτοπαθή και μεταστατικό καρκίνο μαστου, καθώς και δείγματα ιστού προερχόμενα από πρωτοπαθή όγκο ασθενών με καρκίνο ωοθηκών. Για τον καρκίνο μαστού εξετάστηκαν δείγματα περιφερικού αίματος από όπου απομονώθηκε το κυκλοφορούν καρκινικό DNA, (circulating tumor DNA, ctDNA) και τα κυκλοφορούντα καρκινικά κύτταρα, (circulating tumor cells, CTCs), τόσο από ασθενείς με πρωτοπαθή όγκο όσο και από ασθενείς με μετάσταση. Συγκεκριμένα εξετάστηκαν 25 δείγματα ctDNA και 97 δείγματα CTCs. Για τον καρκίνο των ωοθηκών χρησιμοποιήθηκαν 61 δείγματα καρκινικού ιστού εγκυβωτισμένου σε παραφίνη, (Formalin Fixed Parrafin Embeded FFPEs) από 8 πρωτοπαθείς όγκους, από τον οποίο απομονώθηκε το γενωμικό DNA που στη συνέχεια τροποποιήθηκε χημικά με όξινο θειώδες νάτριο. Ακολούθησε η ανίχνευση της μεθυλίωσης με Methylation Specific PCR (MSP) σε πραγματικό χρόνο (real-time MSP). Η βασική αρχή της μεθόδου συνίσταται στην εκλεκτική ενίσχυση της μεθυλιωμένης αλληλουχίας, που επιτυγχάνεται με τη χρησιμοποίηση των κατάλληλων ζευγών εκκινητών. Στον καρκίνο του μαστού παρατηρήθηκε μεθυλίωση στον υποκινητή του γονιδίου, στους πρωτοπαθείς όγκους σε ποσοστό περίπου 10% και στους μεταστατικούς σε ποσοστό 15%. Το αντίστοιχο ποσοστό στον καρκίνο ωοθηκών ήταν 8.2%. Με βάση τα αποτελέσματά μας δε βρέθηκε σημαντική συσχέτιση στατιστικά μεταξύ της μεθυλίωσης και των διαθέσιμων κλινικοπαθολογικών χαρακτηριστικών των ασθενών, όμως ο συνολικός αριθμός των περιστατικών είναι πολύ μικρός. Βρέθηκε όμως σημαντική συσχέτιση με το διάστημα χωρίς εξέλιξη της νόσου (Progression Free Survival, PFS) για τον καρκίνο των ωοθηκών. Στο παρελθόν έχει γίνει ξανά μελέτη για την ανίχνευση της μεθυλίωσης στον υποκινητή του γονιδίου NR2F1για τον καρκίνο του μαστού, ωστόσο, όμως, τα ποσοστά δεν ήταν ικανά να εξάγουν κάποιο συμπέρασμα για το γονίδιο. Πρώτη φορά γίνεται διερεύνηση στον καρκίνο ωοθηκών. Είναι απαραίτητο, όμως, να διερευνηθεί περαιτέρω η μεθυλίωση του συγκεκριμένου γονιδίου σε μεγαλύτερο αριθμό παθολογικών και φυσιολογικών δειγμάτων. Επίσης, αναμένεται να προσδιορισθεί η προγνωστική και η προβλεπτική σημασία της μεθυλίωσης, με τη συσχέτιση των αποτελεσμάτων με περισσότερα κλινικά χαρακτηριστικά.","abstract_has_math":false,"creators":["Γεωργιτσοπούλου Κωνσταντίνα","Georgitsopoulou Konstantina"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:35:47Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2878700"],"render_values":[{"text":"uoadl:2878700","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2878700","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2878700","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2878700","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Γεωργιτσοπούλου Κωνσταντίνα","Georgitsopoulou Konstantina"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2878700","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2878700"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Οι καρκίνοι μαστού και ωοθηκών είναι ο πιο συχνά εμφανιζόμενος καρκίνος στις γυναίκες μετά την ηλικία των 40 ετών και αποτελούν τις πλέον θανατηφόρες γυναικολογικές κακοήθειες. Σε αρκετά μεγάλο ποσοστό, περίπου στο 30%, είναι οικογενείς, δηλαδή κληρονομικοί και συνδέονται με συγκεκριμένες μεταλλάξεις σε κάποια γονίδια. Στο υπόλοιπο περίπου 70% έχουν τη σποραδική μορφή, δηλαδή εμφανίζονται χωρίς την ύπαρξη γενετικής μετάλλαξης, μπορεί να οφείλονται και σε επιγενετικές τροποποιήσεις και δεν αφορά πολλά μέλη της ίδιας οικογένειας. Μία από τις κυριότερες επιγενετικές τροποποιήσεις αποτελεί η μεθυλίωση του DNA. Έχει αποδειχθεί πειραματικά ότι τα καρκινικά κύτταρα, σε αντίθεση με τα φυσιολογικά, εμφανίζουν υπερμεθυλίωση στις CpG νησίδες των υποκινητών αρκετών γονιδίων και αυτό έχει σαν αποτέλεσμα την σίγασή τους. Επίσης αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι τα περισσότερα από αυτά τα γονίδια, που λόγω υπερμεθυλίωσης στον υποκινητή οδηγούνται στην αποσιώπηση μετά την μεταγραφή, ανήκουν στην οικογένεια των ογκοκατασταλτικών. Αυτά τα γονίδια δεν υπόκεινται στη διαδικασία της μετάφρασης και κατά συνέπεια δεν αποκτούν λειτουργικό ρόλο. Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η μελέτη της μεθυλίωσης της CpGνησίδας του υποκινητή του γονιδίου NR2F1 σε δύο τύπους καρκίνου, στον καρκίνο του μαστού καιστον καρκίνο των ωοθηκών. Το συγκεκριμένο γονίδιο, σύμφωνα με διεθνή βιβλιογραφία, συνδέεται με τη διαδικασία της υποτροπής και μετάστασης, αφού έχει συνδεθεί με τη διαδικασία του καρκινικού λήθαργου (cancer dormancy). Σε αυτή τη μελέτη χρησιμοποιήθηκαν δείγματα προερχόμενα από περιφερικό αίμα ασθενών με πρωτοπαθή και μεταστατικό καρκίνο μαστου, καθώς και δείγματα ιστού προερχόμενα από πρωτοπαθή όγκο ασθενών με καρκίνο ωοθηκών. Για τον καρκίνο μαστού εξετάστηκαν δείγματα περιφερικού αίματος από όπου απομονώθηκε το κυκλοφορούν καρκινικό DNA, (circulating tumor DNA, ctDNA) και τα κυκλοφορούντα καρκινικά κύτταρα, (circulating tumor cells, CTCs), τόσο από ασθενείς με πρωτοπαθή όγκο όσο και από ασθενείς με μετάσταση. Συγκεκριμένα εξετάστηκαν 25 δείγματα ctDNA και 97 δείγματα CTCs. Για τον καρκίνο των ωοθηκών χρησιμοποιήθηκαν 61 δείγματα καρκινικού ιστού εγκυβωτισμένου σε παραφίνη, (Formalin Fixed Parrafin Embeded FFPEs) από 8 πρωτοπαθείς όγκους, από τον οποίο απομονώθηκε το γενωμικό DNA που στη συνέχεια τροποποιήθηκε χημικά με όξινο θειώδες νάτριο. Ακολούθησε η ανίχνευση της μεθυλίωσης με Methylation Specific PCR (MSP) σε πραγματικό χρόνο (real-time MSP). Η βασική αρχή της μεθόδου συνίσταται στην εκλεκτική ενίσχυση της μεθυλιωμένης αλληλουχίας, που επιτυγχάνεται με τη χρησιμοποίηση των κατάλληλων ζευγών εκκινητών. Στον καρκίνο του μαστού παρατηρήθηκε μεθυλίωση στον υποκινητή του γονιδίου, στους πρωτοπαθείς όγκους σε ποσοστό περίπου 10% και στους μεταστατικούς σε ποσοστό 15%. Το αντίστοιχο ποσοστό στον καρκίνο ωοθηκών ήταν 8.2%. Με βάση τα αποτελέσματά μας δε βρέθηκε σημαντική συσχέτιση στατιστικά μεταξύ της μεθυλίωσης και των διαθέσιμων κλινικοπαθολογικών χαρακτηριστικών των ασθενών, όμως ο συνολικός αριθμός των περιστατικών είναι πολύ μικρός. Βρέθηκε όμως σημαντική συσχέτιση με το διάστημα χωρίς εξέλιξη της νόσου (Progression Free Survival, PFS) για τον καρκίνο των ωοθηκών. Στο παρελθόν έχει γίνει ξανά μελέτη για την ανίχνευση της μεθυλίωσης στον υποκινητή του γονιδίου NR2F1για τον καρκίνο του μαστού, ωστόσο, όμως, τα ποσοστά δεν ήταν ικανά να εξάγουν κάποιο συμπέρασμα για το γονίδιο. Πρώτη φορά γίνεται διερεύνηση στον καρκίνο ωοθηκών. Είναι απαραίτητο, όμως, να διερευνηθεί περαιτέρω η μεθυλίωση του συγκεκριμένου γονιδίου σε μεγαλύτερο αριθμό παθολογικών και φυσιολογικών δειγμάτων. Επίσης, αναμένεται να προσδιορισθεί η προγνωστική και η προβλεπτική σημασία της μεθυλίωσης, με τη συσχέτιση των αποτελεσμάτων με περισσότερα κλινικά χαρακτηριστικά.","Breast cancer and ovarian cancer are the most frequent forms of cancer in women after the age of 40 years old and consitute the most lethal gynecological malignities. In a high percentage, almost 30%, both types are hereditary diseases and connected with specific mutations in some genes, but the rest of the percentage, almost 70%, it has the sporadic form, which means that there is not a germline mutation but is due to epigenetics changes and it is not associated with family members. One of the most important epigenetic changes is the methylation of DNA. It has been proved, experimentally, that cancer cells, in contrast with the normal ones, are characterized by hypermethylation on the CpG islands of the promoter region of several genes leading to their transcriptional silencing. That means that they can not be translated to proteins and will not be functional. It has been found that the majority of these genes normally act like tumor suppressor genes. The purpose of this study is to investigate the methylation on the CpG island of the promoter region of NR2F1 gene and was examined in breast and ovarian cancer. This specific gene, according to the international bibliography, relates to the process of relapse and metastasis, because it has been associated with cancer dormancy. In this study, methylation was examined in tumor samples from patients’ peripheral blood with primary and metastatic breast cancer and also in tissue samples from patients with primary ovarian cancer. In the breast cancer case, samples from patients’ peripheral blood were used for the extraction of ctDNA and CTCs. In particular, 25 samples of ctDNA and 97 samples of CTCs were examined in both primary and metastatic tumors. In the ovarian cancer case, 61 FFPEs samples from primary tumors were examined. These FFPEs samples were used for the extraction of genomic DNA, followed by sodium bisulfite conversion. Then, real time methylation specific PCR (MSP) was performed for the detection of methylation. The guiding principle of this method consists of the selective amplification of the methylated sequence, which is achieved by using the appropriate pairs of primers. In breast cancer, methylation of the promoter of NR2F1 was observed in 10% of the samples in primary tumors and the percentage of methylation in metastatic tumors 10 was 15%. While the percentage of promoter’s methylation in NR2F1 for ovarian cancer was 8.2%. According to our results, no statistically significant correlation was found between methylation of gene and the available clinicopathological characteristics of patients, but the total number of samples was limited. However, there was an important correlation with Progression Free Survival in the case of ovarian cancer. In the last decade, a study for the detection of methylation of the promoter of NR2F1 gene, in breast cancer case, was conducted from our research group, but the results were not capable to extract some conclusions about the gene. In this study, methylation of NR2F1 gene promoter was detected for the first time in ovarian cancer. However, it is necessary to further investigate the methylation status of this gene. Τhe prognostic and predictive significance of the methylation of this gene can also be determined, with the association of the results to more clinicopathological characteristics."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["ΜΕΛΕΤΗ ΜΕΘΥΛΙΩΣΗΣ ΤΟΥ ΓΟΝΙΔΙΟΥ NR2F1 ΣΤΟΝ ΚΑΡΚΙΝΟ ΤΟΥ ΜΑΣΤΟΥ ΚΑΙ ΤΩΝ ΩΟΘΗΚΩΝ"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Γεωργιτσοπούλου Κωνσταντίνα","Georgitsopoulou Konstantina"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Οι καρκίνοι μαστού και ωοθηκών είναι ο πιο συχνά εμφανιζόμενος καρκίνος στις γυναίκες μετά την ηλικία των 40 ετών και αποτελούν τις πλέον θανατηφόρες γυναικολογικές κακοήθειες. Σε αρκετά μεγάλο ποσοστό, περίπου στο 30%, είναι οικογενείς, δηλαδή κληρονομικοί και συνδέονται με συγκεκριμένες μεταλλάξεις σε κάποια γονίδια. Στο υπόλοιπο περίπου 70% έχουν τη σποραδική μορφή, δηλαδή εμφανίζονται χωρίς την ύπαρξη γενετικής μετάλλαξης, μπορεί να οφείλονται και σε επιγενετικές τροποποιήσεις και δεν αφορά πολλά μέλη της ίδιας οικογένειας. Μία από τις κυριότερες επιγενετικές τροποποιήσεις αποτελεί η μεθυλίωση του DNA. Έχει αποδειχθεί πειραματικά ότι τα καρκινικά κύτταρα, σε αντίθεση με τα φυσιολογικά, εμφανίζουν υπερμεθυλίωση στις CpG νησίδες των υποκινητών αρκετών γονιδίων και αυτό έχει σαν αποτέλεσμα την σίγασή τους. Επίσης αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι τα περισσότερα από αυτά τα γονίδια, που λόγω υπερμεθυλίωσης στον υποκινητή οδηγούνται στην αποσιώπηση μετά την μεταγραφή, ανήκουν στην οικογένεια των ογκοκατασταλτικών. Αυτά τα γονίδια δεν υπόκεινται στη διαδικασία της μετάφρασης και κατά συνέπεια δεν αποκτούν λειτουργικό ρόλο. Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η μελέτη της μεθυλίωσης της CpGνησίδας του υποκινητή του γονιδίου NR2F1 σε δύο τύπους καρκίνου, στον καρκίνο του μαστού καιστον καρκίνο των ωοθηκών. Το συγκεκριμένο γονίδιο, σύμφωνα με διεθνή βιβλιογραφία, συνδέεται με τη διαδικασία της υποτροπής και μετάστασης, αφού έχει συνδεθεί με τη διαδικασία του καρκινικού λήθαργου (cancer dormancy). Σε αυτή τη μελέτη χρησιμοποιήθηκαν δείγματα προερχόμενα από περιφερικό αίμα ασθενών με πρωτοπαθή και μεταστατικό καρκίνο μαστου, καθώς και δείγματα ιστού προερχόμενα από πρωτοπαθή όγκο ασθενών με καρκίνο ωοθηκών. Για τον καρκίνο μαστού εξετάστηκαν δείγματα περιφερικού αίματος από όπου απομονώθηκε το κυκλοφορούν καρκινικό DNA, (circulating tumor DNA, ctDNA) και τα κυκλοφορούντα καρκινικά κύτταρα, (circulating tumor cells, CTCs), τόσο από ασθενείς με πρωτοπαθή όγκο όσο και από ασθενείς με μετάσταση. Συγκεκριμένα εξετάστηκαν 25 δείγματα ctDNA και 97 δείγματα CTCs. Για τον καρκίνο των ωοθηκών χρησιμοποιήθηκαν 61 δείγματα καρκινικού ιστού εγκυβωτισμένου σε παραφίνη, (Formalin Fixed Parrafin Embeded FFPEs) από 8 πρωτοπαθείς όγκους, από τον οποίο απομονώθηκε το γενωμικό DNA που στη συνέχεια τροποποιήθηκε χημικά με όξινο θειώδες νάτριο. Ακολούθησε η ανίχνευση της μεθυλίωσης με Methylation Specific PCR (MSP) σε πραγματικό χρόνο (real-time MSP). Η βασική αρχή της μεθόδου συνίσταται στην εκλεκτική ενίσχυση της μεθυλιωμένης αλληλουχίας, που επιτυγχάνεται με τη χρησιμοποίηση των κατάλληλων ζευγών εκκινητών. Στον καρκίνο του μαστού παρατηρήθηκε μεθυλίωση στον υποκινητή του γονιδίου, στους πρωτοπαθείς όγκους σε ποσοστό περίπου 10% και στους μεταστατικούς σε ποσοστό 15%. Το αντίστοιχο ποσοστό στον καρκίνο ωοθηκών ήταν 8.2%. Με βάση τα αποτελέσματά μας δε βρέθηκε σημαντική συσχέτιση στατιστικά μεταξύ της μεθυλίωσης και των διαθέσιμων κλινικοπαθολογικών χαρακτηριστικών των ασθενών, όμως ο συνολικός αριθμός των περιστατικών είναι πολύ μικρός. Βρέθηκε όμως σημαντική συσχέτιση με το διάστημα χωρίς εξέλιξη της νόσου (Progression Free Survival, PFS) για τον καρκίνο των ωοθηκών. Στο παρελθόν έχει γίνει ξανά μελέτη για την ανίχνευση της μεθυλίωσης στον υποκινητή του γονιδίου NR2F1για τον καρκίνο του μαστού, ωστόσο, όμως, τα ποσοστά δεν ήταν ικανά να εξάγουν κάποιο συμπέρασμα για το γονίδιο. Πρώτη φορά γίνεται διερεύνηση στον καρκίνο ωοθηκών. Είναι απαραίτητο, όμως, να διερευνηθεί περαιτέρω η μεθυλίωση του συγκεκριμένου γονιδίου σε μεγαλύτερο αριθμό παθολογικών και φυσιολογικών δειγμάτων. Επίσης, αναμένεται να προσδιορισθεί η προγνωστική και η προβλεπτική σημασία της μεθυλίωσης, με τη συσχέτιση των αποτελεσμάτων με περισσότερα κλινικά χαρακτηριστικά.","Breast cancer and ovarian cancer are the most frequent forms of cancer in women after the age of 40 years old and consitute the most lethal gynecological malignities. In a high percentage, almost 30%, both types are hereditary diseases and connected with specific mutations in some genes, but the rest of the percentage, almost 70%, it has the sporadic form, which means that there is not a germline mutation but is due to epigenetics changes and it is not associated with family members. One of the most important epigenetic changes is the methylation of DNA. It has been proved, experimentally, that cancer cells, in contrast with the normal ones, are characterized by hypermethylation on the CpG islands of the promoter region of several genes leading to their transcriptional silencing. That means that they can not be translated to proteins and will not be functional. It has been found that the majority of these genes normally act like tumor suppressor genes. The purpose of this study is to investigate the methylation on the CpG island of the promoter region of NR2F1 gene and was examined in breast and ovarian cancer. This specific gene, according to the international bibliography, relates to the process of relapse and metastasis, because it has been associated with cancer dormancy. In this study, methylation was examined in tumor samples from patients’ peripheral blood with primary and metastatic breast cancer and also in tissue samples from patients with primary ovarian cancer. In the breast cancer case, samples from patients’ peripheral blood were used for the extraction of ctDNA and CTCs. In particular, 25 samples of ctDNA and 97 samples of CTCs were examined in both primary and metastatic tumors. In the ovarian cancer case, 61 FFPEs samples from primary tumors were examined. These FFPEs samples were used for the extraction of genomic DNA, followed by sodium bisulfite conversion. Then, real time methylation specific PCR (MSP) was performed for the detection of methylation. The guiding principle of this method consists of the selective amplification of the methylated sequence, which is achieved by using the appropriate pairs of primers. In breast cancer, methylation of the promoter of NR2F1 was observed in 10% of the samples in primary tumors and the percentage of methylation in metastatic tumors 10 was 15%. While the percentage of promoter’s methylation in NR2F1 for ovarian cancer was 8.2%. According to our results, no statistically significant correlation was found between methylation of gene and the available clinicopathological characteristics of patients, but the total number of samples was limited. However, there was an important correlation with Progression Free Survival in the case of ovarian cancer. In the last decade, a study for the detection of methylation of the promoter of NR2F1 gene, in breast cancer case, was conducted from our research group, but the results were not capable to extract some conclusions about the gene. In this study, methylation of NR2F1 gene promoter was detected for the first time in ovarian cancer. However, it is necessary to further investigate the methylation status of this gene. Τhe prognostic and predictive significance of the methylation of this gene can also be determined, with the association of the results to more clinicopathological characteristics."],"dc:identifier":["uoadl:2878700","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2878700"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["ΜΕΛΕΤΗ ΜΕΘΥΛΙΩΣΗΣ ΤΟΥ ΓΟΝΙΔΙΟΥ NR2F1 ΣΤΟΝ ΚΑΡΚΙΝΟ ΤΟΥ ΜΑΣΤΟΥ ΚΑΙ ΤΩΝ ΩΟΘΗΚΩΝ"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:35:47Z"}