{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2878761"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2878761","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Μελέτη της επαγόμενης καρδιοπροστασίας από τον αναστολέα συμμεταφορέων νατρίου-γλυκόζης 2 (SGLT-2), Εμπαγλιφλοζίνη, σε υγιείς μύες.","abstract":"Οι αναστολείς των συμμεταφορέων νατρίου-γλυκόζης 2 (SGLT-2), αποτελούν τη νεότερη ομάδα φαρμάκων που εγκρίθηκαν για τη βελτίωση του γλυκαιμικού ελέγχου σε ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 (ΣΔ2). Ενισχύοντας την απέκκρισης της γλυκόζης μέσω του ουροποιητικού συστήματος και μειώνοντας τα επίπεδα γλυκόζης του πλάσματος μέσω ενός μηχανισμού ανεξάρτητου της ινσουλίνης, αντιμετωπίζουν πολλούς από τους περιορισμούς των διαθέσιμων θεραπειών για το ΣΔ2 όπως την υπογλυκαιμία και την αύξηση του βάρους. Οι αναστολείς SGLT2 παρουσιάζουν και άλλα σημαντικά μη γλυκαιμικά αποτελέσματα όπως την μείωση της πίεσης του αίματος και του σωματικού βάρους και την ευνοϊκή μεταβολή της κατανομής του λίπους. Η Εμπαγλιφλοζίνη, ένα από τα νεότερα μέλη της ομάδας αυτής, στη κλινική μελέτη EMPA-REG, έδειξε σημαντική μείωση της καρδιαγγειακής θνησιμότητας σε ασθενείς με ΣΔ2 και εγκατεστημένη καρδιαγγειακή νόσο. Τα θετικά αυτά αποτελέσματα, οδήγησαν την ερευνητική ομάδα του εργαστηρίου μας στη διερεύνηση της δράσης της Εμπαγλιφλοζίνης στο έμφραγμα του μυοκαρδίου ύστερα από βλάβη ισχαιμίας/επαναιμάτωσης. Έτσι, μετά τη χρόνια χορήγησή της σε διαβητικό μοντέλο μυών και την υποβολή τους σε χειρουργική παρέμβαση ισχαιμίας/επαναιμάτωσης, η Εμπαγλιφλοζίνη έδειξε να μειώνει σημαντικά το μέγεθος του εμφράγματος σε σύγκριση με την ομάδα ελέγχου, ενώ επιπλέον διερεύνηση έδειξε ότι ο η καρδιοπροστατευτική της δράση πιθανόν να οφείλεται στην ενεργοποίηση του μεταγραφικού παράγοντα STAT-3 και να είναι ανεξάρτητη της οδού σηματοδότησης RISK και της κινάσης AMPK. Επίσης, η παρουσία Εμπαγλιφλοζίνης, έδειξε να διατηρεί τη βιωσιμότητα κυττάρων που υποβλήθηκαν σε υποξία/επανοξυγόνωση (Andreadou et al., 2017). Στη παρούσα εργασία, για την περαιτέρω διερεύνηση της καρδιοπροστατευτικής δράσης της Εμπαγλιφλοζίνης σχεδιάστηκαν και εκτελέστηκαν πρωτόκολλα οξείας και χρόνιας χορήγησής της σε υγιές πειραματικό μοντέλο μυών καθώς και ένα πρωτόκολλο διερεύνησης της βιωσιμότητας κυττάρων HUVEC και H9C2 παρουσία της Εμπαγλιφλοζίνης και του αναστολέα ενεργοποίησης του μεταγραφικού παράγοντα STAT-3, STATTIC. Πραγματοποιήθηκε μακροσκοπική εκτίμηση του μεγέθους του εμφράγματος του μυοκαρδίου, αναλύσεις των μυοκαρδιακών ιστών με τεχνική Western Blot καθώς και εκτίμηση της βιωσιμότητας των κυττάρων με τη χρήση τεχνικής MTT. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η οξεία χορήγηση της Εμπαγλιφλοζίνης στο υγιές πειραματικό μοντέλο δεν έχει επίδραση στην έκταση του εμφράγματος του μυοκαρδίου. Αντίθετα, η χρόνια χορήγηση οδήγησε σε στατιστικά σημαντική μείωση του μεγέθους του εμφράγματος και αύξηση της ενεργοποίησης του μεταγραφικού παράγοντα STAT-3 χωρίς να παρατηρηθεί αλλαγή στην ενεργοποίηση των ERK1/2, AMPK, και του αντιοξιδωτικού παράγοντα MnSOD2 σε σύγκριση με την ομάδα ελέγχου. Επιπλέον τα αποτελέσματα της ανάλυσης ΜΤΤ έδειξαν ότι η εμπαγλιφλοζίνη αυξάνει τη βιωσιμότητα των κυττάρων ενώ ο αναστολέας του STAT-3, STATTIC, τη μειώνει σημαντικά. Η συγχορήγηση του STATTIC και της Εμπαγλιφλοζίνης επαναφέρει τη βιωσιμότητα των κυττάρων μερικώς, υποδηλώνοντας έτσι την πιθανή εμπλοκή του STAT-3 στον επαγόμενο από την Εμπαγλιφλοζίνη μηχανισμό προστασίας.","abstract_html":"Οι αναστολείς των συμμεταφορέων νατρίου-γλυκόζης 2 (SGLT-2), αποτελούν τη νεότερη ομάδα φαρμάκων που εγκρίθηκαν για τη βελτίωση του γλυκαιμικού ελέγχου σε ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 (ΣΔ2). Ενισχύοντας την απέκκρισης της γλυκόζης μέσω του ουροποιητικού συστήματος και μειώνοντας τα επίπεδα γλυκόζης του πλάσματος μέσω ενός μηχανισμού ανεξάρτητου της ινσουλίνης, αντιμετωπίζουν πολλούς από τους περιορισμούς των διαθέσιμων θεραπειών για το ΣΔ2 όπως την υπογλυκαιμία και την αύξηση του βάρους. Οι αναστολείς SGLT2 παρουσιάζουν και άλλα σημαντικά μη γλυκαιμικά αποτελέσματα όπως την μείωση της πίεσης του αίματος και του σωματικού βάρους και την ευνοϊκή μεταβολή της κατανομής του λίπους. Η Εμπαγλιφλοζίνη, ένα από τα νεότερα μέλη της ομάδας αυτής, στη κλινική μελέτη EMPA-REG, έδειξε σημαντική μείωση της καρδιαγγειακής θνησιμότητας σε ασθενείς με ΣΔ2 και εγκατεστημένη καρδιαγγειακή νόσο. Τα θετικά αυτά αποτελέσματα, οδήγησαν την ερευνητική ομάδα του εργαστηρίου μας στη διερεύνηση της δράσης της Εμπαγλιφλοζίνης στο έμφραγμα του μυοκαρδίου ύστερα από βλάβη ισχαιμίας/επαναιμάτωσης. Έτσι, μετά τη χρόνια χορήγησή της σε διαβητικό μοντέλο μυών και την υποβολή τους σε χειρουργική παρέμβαση ισχαιμίας/επαναιμάτωσης, η Εμπαγλιφλοζίνη έδειξε να μειώνει σημαντικά το μέγεθος του εμφράγματος σε σύγκριση με την ομάδα ελέγχου, ενώ επιπλέον διερεύνηση έδειξε ότι ο η καρδιοπροστατευτική της δράση πιθανόν να οφείλεται στην ενεργοποίηση του μεταγραφικού παράγοντα STAT-3 και να είναι ανεξάρτητη της οδού σηματοδότησης RISK και της κινάσης AMPK. Επίσης, η παρουσία Εμπαγλιφλοζίνης, έδειξε να διατηρεί τη βιωσιμότητα κυττάρων που υποβλήθηκαν σε υποξία/επανοξυγόνωση (Andreadou et al., 2017). Στη παρούσα εργασία, για την περαιτέρω διερεύνηση της καρδιοπροστατευτικής δράσης της Εμπαγλιφλοζίνης σχεδιάστηκαν και εκτελέστηκαν πρωτόκολλα οξείας και χρόνιας χορήγησής της σε υγιές πειραματικό μοντέλο μυών καθώς και ένα πρωτόκολλο διερεύνησης της βιωσιμότητας κυττάρων HUVEC και H9C2 παρουσία της Εμπαγλιφλοζίνης και του αναστολέα ενεργοποίησης του μεταγραφικού παράγοντα STAT-3, STATTIC. Πραγματοποιήθηκε μακροσκοπική εκτίμηση του μεγέθους του εμφράγματος του μυοκαρδίου, αναλύσεις των μυοκαρδιακών ιστών με τεχνική Western Blot καθώς και εκτίμηση της βιωσιμότητας των κυττάρων με τη χρήση τεχνικής MTT. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η οξεία χορήγηση της Εμπαγλιφλοζίνης στο υγιές πειραματικό μοντέλο δεν έχει επίδραση στην έκταση του εμφράγματος του μυοκαρδίου. Αντίθετα, η χρόνια χορήγηση οδήγησε σε στατιστικά σημαντική μείωση του μεγέθους του εμφράγματος και αύξηση της ενεργοποίησης του μεταγραφικού παράγοντα STAT-3 χωρίς να παρατηρηθεί αλλαγή στην ενεργοποίηση των ERK1/2, AMPK, και του αντιοξιδωτικού παράγοντα MnSOD2 σε σύγκριση με την ομάδα ελέγχου. Επιπλέον τα αποτελέσματα της ανάλυσης ΜΤΤ έδειξαν ότι η εμπαγλιφλοζίνη αυξάνει τη βιωσιμότητα των κυττάρων ενώ ο αναστολέας του STAT-3, STATTIC, τη μειώνει σημαντικά. Η συγχορήγηση του STATTIC και της Εμπαγλιφλοζίνης επαναφέρει τη βιωσιμότητα των κυττάρων μερικώς, υποδηλώνοντας έτσι την πιθανή εμπλοκή του STAT-3 στον επαγόμενο από την Εμπαγλιφλοζίνη μηχανισμό προστασίας.","abstract_has_math":false,"creators":["Φαϊρούζ Αμπού-Κούρα","Ampou-Koura Fairouz"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:35:47Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2878761"],"render_values":[{"text":"uoadl:2878761","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2878761","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2878761","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2878761","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Φαϊρούζ Αμπού-Κούρα","Ampou-Koura Fairouz"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2878761","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2878761"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Οι αναστολείς των συμμεταφορέων νατρίου-γλυκόζης 2 (SGLT-2), αποτελούν τη νεότερη ομάδα φαρμάκων που εγκρίθηκαν για τη βελτίωση του γλυκαιμικού ελέγχου σε ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 (ΣΔ2). Ενισχύοντας την απέκκρισης της γλυκόζης μέσω του ουροποιητικού συστήματος και μειώνοντας τα επίπεδα γλυκόζης του πλάσματος μέσω ενός μηχανισμού ανεξάρτητου της ινσουλίνης, αντιμετωπίζουν πολλούς από τους περιορισμούς των διαθέσιμων θεραπειών για το ΣΔ2 όπως την υπογλυκαιμία και την αύξηση του βάρους. Οι αναστολείς SGLT2 παρουσιάζουν και άλλα σημαντικά μη γλυκαιμικά αποτελέσματα όπως την μείωση της πίεσης του αίματος και του σωματικού βάρους και την ευνοϊκή μεταβολή της κατανομής του λίπους. Η Εμπαγλιφλοζίνη, ένα από τα νεότερα μέλη της ομάδας αυτής, στη κλινική μελέτη EMPA-REG, έδειξε σημαντική μείωση της καρδιαγγειακής θνησιμότητας σε ασθενείς με ΣΔ2 και εγκατεστημένη καρδιαγγειακή νόσο. Τα θετικά αυτά αποτελέσματα, οδήγησαν την ερευνητική ομάδα του εργαστηρίου μας στη διερεύνηση της δράσης της Εμπαγλιφλοζίνης στο έμφραγμα του μυοκαρδίου ύστερα από βλάβη ισχαιμίας/επαναιμάτωσης. Έτσι, μετά τη χρόνια χορήγησή της σε διαβητικό μοντέλο μυών και την υποβολή τους σε χειρουργική παρέμβαση ισχαιμίας/επαναιμάτωσης, η Εμπαγλιφλοζίνη έδειξε να μειώνει σημαντικά το μέγεθος του εμφράγματος σε σύγκριση με την ομάδα ελέγχου, ενώ επιπλέον διερεύνηση έδειξε ότι ο η καρδιοπροστατευτική της δράση πιθανόν να οφείλεται στην ενεργοποίηση του μεταγραφικού παράγοντα STAT-3 και να είναι ανεξάρτητη της οδού σηματοδότησης RISK και της κινάσης AMPK. Επίσης, η παρουσία Εμπαγλιφλοζίνης, έδειξε να διατηρεί τη βιωσιμότητα κυττάρων που υποβλήθηκαν σε υποξία/επανοξυγόνωση (Andreadou et al., 2017). Στη παρούσα εργασία, για την περαιτέρω διερεύνηση της καρδιοπροστατευτικής δράσης της Εμπαγλιφλοζίνης σχεδιάστηκαν και εκτελέστηκαν πρωτόκολλα οξείας και χρόνιας χορήγησής της σε υγιές πειραματικό μοντέλο μυών καθώς και ένα πρωτόκολλο διερεύνησης της βιωσιμότητας κυττάρων HUVEC και H9C2 παρουσία της Εμπαγλιφλοζίνης και του αναστολέα ενεργοποίησης του μεταγραφικού παράγοντα STAT-3, STATTIC. Πραγματοποιήθηκε μακροσκοπική εκτίμηση του μεγέθους του εμφράγματος του μυοκαρδίου, αναλύσεις των μυοκαρδιακών ιστών με τεχνική Western Blot καθώς και εκτίμηση της βιωσιμότητας των κυττάρων με τη χρήση τεχνικής MTT. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η οξεία χορήγηση της Εμπαγλιφλοζίνης στο υγιές πειραματικό μοντέλο δεν έχει επίδραση στην έκταση του εμφράγματος του μυοκαρδίου. Αντίθετα, η χρόνια χορήγηση οδήγησε σε στατιστικά σημαντική μείωση του μεγέθους του εμφράγματος και αύξηση της ενεργοποίησης του μεταγραφικού παράγοντα STAT-3 χωρίς να παρατηρηθεί αλλαγή στην ενεργοποίηση των ERK1/2, AMPK, και του αντιοξιδωτικού παράγοντα MnSOD2 σε σύγκριση με την ομάδα ελέγχου. Επιπλέον τα αποτελέσματα της ανάλυσης ΜΤΤ έδειξαν ότι η εμπαγλιφλοζίνη αυξάνει τη βιωσιμότητα των κυττάρων ενώ ο αναστολέας του STAT-3, STATTIC, τη μειώνει σημαντικά. Η συγχορήγηση του STATTIC και της Εμπαγλιφλοζίνης επαναφέρει τη βιωσιμότητα των κυττάρων μερικώς, υποδηλώνοντας έτσι την πιθανή εμπλοκή του STAT-3 στον επαγόμενο από την Εμπαγλιφλοζίνη μηχανισμό προστασίας.","The sodium-glucose co-transporter 2 (SGLT-2) inhibitors , are a novel class of agents indicated for the improvement of glycemic control in adults with type 2 diabetes mellitus (T2DM). By enhancing glucose excretion through the urinary tract and reducing plasma glucose levels through an insulin-independent mechanism, they face many of the restrictions of other available therapieutic agents for T2DM such as hypoglycemia and weight gain. SGLT2 inhibitors also exhibit other important non-glycemic effects such as blood pressure lowering, body weight reduction and favorably altering fat distribution. Empagliflozin one of the newest members of this class, in the EMPA-REG clinical trial, has shown a significant reduction in cardiovascular mortality in T2DM patients with established cardiovascular disease. The positive results of this trial led our laboratory research team to investigate the effects of Empagliflozin on myocardial infarction following ischemia / reperfusion injury. Thus, after chronic administration to a diabetic mouse model that was subjected to ischemia / reperfusion surgical intervention, Empagliflozin showed significantly reduced infarct size compared to the control group, and further investigation showed that its cardioprotective effect is likely to be due to activation of the STAT-3 transcription factor independently of the RISK signaling pathway and AMPK kinase. Also, treatment with Empagliflozin, enhanced cell viability after hypoxia / reoxygenation injury (Andreadou et al., 2017). In the present study, for further investigation of the cardioprotective effects of Empagliflozin, protocols of acute and chronic administration were designed and executed on a healthy experimental mouse model, as well as an in vitro protocol investigating the viability of HUVEC and H9C2 cells in the presence of Empagliflozin and the inhibitor of STAT-3 activation, STATTIC. Macroscopic assessment of myocardial infarct size, western blot analysis of myocardial tissues, and cell viability assay using MTT technique were performed. Results showed that acute administration of Empagliflozin in the healthy experimental model had no effect on the extent of myocardial infarction. In contrast, chronic administration resulted in a statistically significant reduction in infarct size and increased activation of the STAT-3 transcription factor without any changes in the activation of ERK1 / 2, AMPK, and the anti-oxidant MnSOD2 compared to the control group. In addition, the results of the MTT analysis showed that Empagliflozin enhances cell viability while the STAT-3 activation inhibitor significantly reduces it. The co-treatment of STATTIC and Empagliflozin partly restores cell viability, indicating a potential involvement of STAT-3 in the Empagliflozin-induced protection mechanism."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Μελέτη της επαγόμενης καρδιοπροστασίας από τον αναστολέα συμμεταφορέων νατρίου-γλυκόζης 2 (SGLT-2), Εμπαγλιφλοζίνη, σε υγιείς μύες."]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Φαϊρούζ Αμπού-Κούρα","Ampou-Koura Fairouz"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Οι αναστολείς των συμμεταφορέων νατρίου-γλυκόζης 2 (SGLT-2), αποτελούν τη νεότερη ομάδα φαρμάκων που εγκρίθηκαν για τη βελτίωση του γλυκαιμικού ελέγχου σε ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 (ΣΔ2). Ενισχύοντας την απέκκρισης της γλυκόζης μέσω του ουροποιητικού συστήματος και μειώνοντας τα επίπεδα γλυκόζης του πλάσματος μέσω ενός μηχανισμού ανεξάρτητου της ινσουλίνης, αντιμετωπίζουν πολλούς από τους περιορισμούς των διαθέσιμων θεραπειών για το ΣΔ2 όπως την υπογλυκαιμία και την αύξηση του βάρους. Οι αναστολείς SGLT2 παρουσιάζουν και άλλα σημαντικά μη γλυκαιμικά αποτελέσματα όπως την μείωση της πίεσης του αίματος και του σωματικού βάρους και την ευνοϊκή μεταβολή της κατανομής του λίπους. Η Εμπαγλιφλοζίνη, ένα από τα νεότερα μέλη της ομάδας αυτής, στη κλινική μελέτη EMPA-REG, έδειξε σημαντική μείωση της καρδιαγγειακής θνησιμότητας σε ασθενείς με ΣΔ2 και εγκατεστημένη καρδιαγγειακή νόσο. Τα θετικά αυτά αποτελέσματα, οδήγησαν την ερευνητική ομάδα του εργαστηρίου μας στη διερεύνηση της δράσης της Εμπαγλιφλοζίνης στο έμφραγμα του μυοκαρδίου ύστερα από βλάβη ισχαιμίας/επαναιμάτωσης. Έτσι, μετά τη χρόνια χορήγησή της σε διαβητικό μοντέλο μυών και την υποβολή τους σε χειρουργική παρέμβαση ισχαιμίας/επαναιμάτωσης, η Εμπαγλιφλοζίνη έδειξε να μειώνει σημαντικά το μέγεθος του εμφράγματος σε σύγκριση με την ομάδα ελέγχου, ενώ επιπλέον διερεύνηση έδειξε ότι ο η καρδιοπροστατευτική της δράση πιθανόν να οφείλεται στην ενεργοποίηση του μεταγραφικού παράγοντα STAT-3 και να είναι ανεξάρτητη της οδού σηματοδότησης RISK και της κινάσης AMPK. Επίσης, η παρουσία Εμπαγλιφλοζίνης, έδειξε να διατηρεί τη βιωσιμότητα κυττάρων που υποβλήθηκαν σε υποξία/επανοξυγόνωση (Andreadou et al., 2017). Στη παρούσα εργασία, για την περαιτέρω διερεύνηση της καρδιοπροστατευτικής δράσης της Εμπαγλιφλοζίνης σχεδιάστηκαν και εκτελέστηκαν πρωτόκολλα οξείας και χρόνιας χορήγησής της σε υγιές πειραματικό μοντέλο μυών καθώς και ένα πρωτόκολλο διερεύνησης της βιωσιμότητας κυττάρων HUVEC και H9C2 παρουσία της Εμπαγλιφλοζίνης και του αναστολέα ενεργοποίησης του μεταγραφικού παράγοντα STAT-3, STATTIC. Πραγματοποιήθηκε μακροσκοπική εκτίμηση του μεγέθους του εμφράγματος του μυοκαρδίου, αναλύσεις των μυοκαρδιακών ιστών με τεχνική Western Blot καθώς και εκτίμηση της βιωσιμότητας των κυττάρων με τη χρήση τεχνικής MTT. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η οξεία χορήγηση της Εμπαγλιφλοζίνης στο υγιές πειραματικό μοντέλο δεν έχει επίδραση στην έκταση του εμφράγματος του μυοκαρδίου. Αντίθετα, η χρόνια χορήγηση οδήγησε σε στατιστικά σημαντική μείωση του μεγέθους του εμφράγματος και αύξηση της ενεργοποίησης του μεταγραφικού παράγοντα STAT-3 χωρίς να παρατηρηθεί αλλαγή στην ενεργοποίηση των ERK1/2, AMPK, και του αντιοξιδωτικού παράγοντα MnSOD2 σε σύγκριση με την ομάδα ελέγχου. Επιπλέον τα αποτελέσματα της ανάλυσης ΜΤΤ έδειξαν ότι η εμπαγλιφλοζίνη αυξάνει τη βιωσιμότητα των κυττάρων ενώ ο αναστολέας του STAT-3, STATTIC, τη μειώνει σημαντικά. Η συγχορήγηση του STATTIC και της Εμπαγλιφλοζίνης επαναφέρει τη βιωσιμότητα των κυττάρων μερικώς, υποδηλώνοντας έτσι την πιθανή εμπλοκή του STAT-3 στον επαγόμενο από την Εμπαγλιφλοζίνη μηχανισμό προστασίας.","The sodium-glucose co-transporter 2 (SGLT-2) inhibitors , are a novel class of agents indicated for the improvement of glycemic control in adults with type 2 diabetes mellitus (T2DM). By enhancing glucose excretion through the urinary tract and reducing plasma glucose levels through an insulin-independent mechanism, they face many of the restrictions of other available therapieutic agents for T2DM such as hypoglycemia and weight gain. SGLT2 inhibitors also exhibit other important non-glycemic effects such as blood pressure lowering, body weight reduction and favorably altering fat distribution. Empagliflozin one of the newest members of this class, in the EMPA-REG clinical trial, has shown a significant reduction in cardiovascular mortality in T2DM patients with established cardiovascular disease. The positive results of this trial led our laboratory research team to investigate the effects of Empagliflozin on myocardial infarction following ischemia / reperfusion injury. Thus, after chronic administration to a diabetic mouse model that was subjected to ischemia / reperfusion surgical intervention, Empagliflozin showed significantly reduced infarct size compared to the control group, and further investigation showed that its cardioprotective effect is likely to be due to activation of the STAT-3 transcription factor independently of the RISK signaling pathway and AMPK kinase. Also, treatment with Empagliflozin, enhanced cell viability after hypoxia / reoxygenation injury (Andreadou et al., 2017). In the present study, for further investigation of the cardioprotective effects of Empagliflozin, protocols of acute and chronic administration were designed and executed on a healthy experimental mouse model, as well as an in vitro protocol investigating the viability of HUVEC and H9C2 cells in the presence of Empagliflozin and the inhibitor of STAT-3 activation, STATTIC. Macroscopic assessment of myocardial infarct size, western blot analysis of myocardial tissues, and cell viability assay using MTT technique were performed. Results showed that acute administration of Empagliflozin in the healthy experimental model had no effect on the extent of myocardial infarction. In contrast, chronic administration resulted in a statistically significant reduction in infarct size and increased activation of the STAT-3 transcription factor without any changes in the activation of ERK1 / 2, AMPK, and the anti-oxidant MnSOD2 compared to the control group. In addition, the results of the MTT analysis showed that Empagliflozin enhances cell viability while the STAT-3 activation inhibitor significantly reduces it. The co-treatment of STATTIC and Empagliflozin partly restores cell viability, indicating a potential involvement of STAT-3 in the Empagliflozin-induced protection mechanism."],"dc:identifier":["uoadl:2878761","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2878761"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Μελέτη της επαγόμενης καρδιοπροστασίας από τον αναστολέα συμμεταφορέων νατρίου-γλυκόζης 2 (SGLT-2), Εμπαγλιφλοζίνη, σε υγιείς μύες."],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:35:47Z"}