{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2878911"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2878911","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"ΣΥΝΘΕΣΗ ΚΑΙ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΣΥΜΠΛΟΚΩΝ ΤΟΥ Re ΚΑΙ ΤΟΥ 99mTc ΜΕ ΚΙΝΑΖΟΛΙΝΙΚΑ ΠΑΡΑΓΩΓΑ ΓΙΑ ΤΗ ΣΤΟΧΕΥΣΗ ΤΟΥ EGFR","abstract":"Ο υποδοχέας του επιδερμικού αυξητικού παράγοντα (EGFR) αποτελεί μόριο στόχευσης πολλών ερευνών. Η υπερέκφρασή του και τα σηματοδοτικά μονοπάτια, στα οποία συμμετέχει, συνδέουν τον υποδοχέα με μηχανισμούς καρκινογένεσης διαφόρων κακοηθειών. Ο σχεδιασμός φαρμάκων που στοχεύουν τον υποδοχέα και αναστέλλουν τη δράση του, έχει αναπτυχθεί σε μεγάλο βαθμό. Η επισήμανση μορίων αναστολέων της τυροσίνης κινάσης του EGFR αποτελεί ένα σύγχρονο εργαλείο όχι μόνο για την έγκαιρη και έγκυρη διάγνωση αλλά και για την παρακολούθηση ή την βελτιστοποίηση της προτεινόμενης θεραπείας στη μάχη κατά του καρκίνου. Στο πλαίσιο αυτό, η παρούσα μεταπτυχιακή εργασία αποσκοπεί στο σχεδιασμό και την ανάπτυξη εξειδικευμένων διαγνωστικών ραδιοφαρμάκων για την απεικόνιση του EGFR. Αρχικά πραγματοποιήθηκε ο σχεδιασμός, η σύνθεση και ο χαρακτηρισμός δύο νέων 4–ανιλοκιναζολικών παραγώγων, που προσδένονται και πιθανόν αναστέλλουν τη δράση του υποδοχέα, με πικολινάμινο –Ν–οξικό αιθυλεστέρα (PAMA) και υπόλειμμα κυστεΐνης, ως χειλικοί παράγοντες. Το PAMA και η κυστεΐνη δρουν ως τριδραστικοί υποκαταστάτες, καθώς διαθέτουν κατάλληλο σύστημα δοτών (NNO για το PAMA και SNO για τη κυστεΐνη) που σταθεροποιεί τον πυρήνα fac–[M(I)(CO)3]+, όπου Μ=Re/99mTc, σχηματίζοντας ουδέτερα σύμπλοκα. Η σύνθεση των συμπλόκων του ρηνίου έγινε με τη βοήθεια των πρόδρομων οργανομεταλλικών ενώσεων [ReBr(CO)5] και [NEt4]2[Re(CO)3Br3], ενώ σε επίπεδο τεχνητίου η σύνθεση πραγματοποιήθηκε μέσω του πρόδρομου κατιόντος [99mTc(CO)3(H2O)3]+. Η μελέτη και ο χαρακτηρισμός των συμπλόκων Re περιλαμβάνει κλασικές φασματοσκοπικές μεθόδους IR, 1H-NMR. Ο χαρακτηρισμός των συμπλόκων του 99mTc βασίστηκε στη συγκριτική χρωματογραφία (RP–HPLC) χρησιμοποιώντας τα αντίστοιχα χαρακτηρισμένα σύμπλοκα του ρηνίου, ως αναφορά. Οι μελέτες σταθερότητας των ραδιενεργών συμπλόκων του τεχνητίου–99m, έδειξαν ότι τα σύμπλοκα είναι σταθερά, τόσο στο μίγμα της αντίδρασης παρασκευής, όσο και ως απομονωμένα από την HPLC. Ακόμη και όταν επωάζονται με περίσσεια (10-3Μ) ισχυρών ανταγωνιστών για το 99mTc(I), όπως η ιστιδίνη και η κυστεΐνη, η σταθερότητα ξεπερνάει το 95%. Η μελέτη λιποφιλικότητας των συμπλόκων του τεχνητίου–99m έδωσε τις τιμές logP 3.27 και 2.87 για τα δύο σύμπλοκα. Όπως αναμενόταν, η μεγαλύτερη τιμή λιποφιλικότητας αντιστοιχεί στο σύμπλοκο που φέρει ως χηλικό το PAMA, λόγω της ύπαρξης του δακτυλίου της πυριδίνης στο χηλικό σύστημα. Ακολούθως, διεξήχθησαν πειράματα τοξικότητας των τριδραστικών προσδετών και των αντίστοιχων συμπλόκων του Re, έναντι της ανθρώπινης καρκινικής κυτταρικής σειράς Α431 (επιδερμοειδές καρκίνωμα). Το σύμπλοκο που φέρει ως χηλικό το PAMA εμφάνισε μεγαλύτερη κυτταροτοξικότητα (IC50 =8.85 ± 2.62 μM) έναντι του συμπλόκου που με το σύστημα ατόμων δοτών (SNO) της κυστεΐνης (IC50 =29.56 ± 3.63 μM). Βάσει προηγούμενων πειραμάτων κυτταροτοξικότητας και σε συνδυασμό με τα παραπάνω αποτελέσματα, συμπεραίνουμε πως η αύξηση της απόστασης μεταξύ του χηλικού συστήματος και του φαρμακοφόρου βελτιώνει την κυτταροτοξικότητα. Τα σύμπλοκα του 99mTc αξιολογήθηκαν ως προς τη βιοκινητική τους σε αρσενικά ποντίκια τύπου Swiss Albino. Οι μελέτες έδειξαν πως και τα δύο σύμπλοκα εμφανίζουν γρήγορη αιματική κάθαρση, δεν καθηλώνονται σε κάποιο φυσιολογικό ιστό και η απέκκριση πραγματοποιείται από το ηπατοχολικό σύστημα.","abstract_html":"Ο υποδοχέας του επιδερμικού αυξητικού παράγοντα (EGFR) αποτελεί μόριο στόχευσης πολλών ερευνών. Η υπερέκφρασή του και τα σηματοδοτικά μονοπάτια, στα οποία συμμετέχει, συνδέουν τον υποδοχέα με μηχανισμούς καρκινογένεσης διαφόρων κακοηθειών. Ο σχεδιασμός φαρμάκων που στοχεύουν τον υποδοχέα και αναστέλλουν τη δράση του, έχει αναπτυχθεί σε μεγάλο βαθμό. Η επισήμανση μορίων αναστολέων της τυροσίνης κινάσης του EGFR αποτελεί ένα σύγχρονο εργαλείο όχι μόνο για την έγκαιρη και έγκυρη διάγνωση αλλά και για την παρακολούθηση ή την βελτιστοποίηση της προτεινόμενης θεραπείας στη μάχη κατά του καρκίνου. Στο πλαίσιο αυτό, η παρούσα μεταπτυχιακή εργασία αποσκοπεί στο σχεδιασμό και την ανάπτυξη εξειδικευμένων διαγνωστικών ραδιοφαρμάκων για την απεικόνιση του EGFR. Αρχικά πραγματοποιήθηκε ο σχεδιασμός, η σύνθεση και ο χαρακτηρισμός δύο νέων 4–ανιλοκιναζολικών παραγώγων, που προσδένονται και πιθανόν αναστέλλουν τη δράση του υποδοχέα, με πικολινάμινο –Ν–οξικό αιθυλεστέρα (PAMA) και υπόλειμμα κυστεΐνης, ως χειλικοί παράγοντες. Το PAMA και η κυστεΐνη δρουν ως τριδραστικοί υποκαταστάτες, καθώς διαθέτουν κατάλληλο σύστημα δοτών (NNO για το PAMA και SNO για τη κυστεΐνη) που σταθεροποιεί τον πυρήνα fac–[M(I)(CO)3]+, όπου Μ=Re/99mTc, σχηματίζοντας ουδέτερα σύμπλοκα. Η σύνθεση των συμπλόκων του ρηνίου έγινε με τη βοήθεια των πρόδρομων οργανομεταλλικών ενώσεων [ReBr(CO)5] και [NEt4]2[Re(CO)3Br3], ενώ σε επίπεδο τεχνητίου η σύνθεση πραγματοποιήθηκε μέσω του πρόδρομου κατιόντος [99mTc(CO)3(H2O)3]+. Η μελέτη και ο χαρακτηρισμός των συμπλόκων Re περιλαμβάνει κλασικές φασματοσκοπικές μεθόδους IR, 1H-NMR. Ο χαρακτηρισμός των συμπλόκων του 99mTc βασίστηκε στη συγκριτική χρωματογραφία (RP–HPLC) χρησιμοποιώντας τα αντίστοιχα χαρακτηρισμένα σύμπλοκα του ρηνίου, ως αναφορά. Οι μελέτες σταθερότητας των ραδιενεργών συμπλόκων του τεχνητίου–99m, έδειξαν ότι τα σύμπλοκα είναι σταθερά, τόσο στο μίγμα της αντίδρασης παρασκευής, όσο και ως απομονωμένα από την HPLC. Ακόμη και όταν επωάζονται με περίσσεια (10-3Μ) ισχυρών ανταγωνιστών για το 99mTc(I), όπως η ιστιδίνη και η κυστεΐνη, η σταθερότητα ξεπερνάει το 95%. Η μελέτη λιποφιλικότητας των συμπλόκων του τεχνητίου–99m έδωσε τις τιμές logP 3.27 και 2.87 για τα δύο σύμπλοκα. Όπως αναμενόταν, η μεγαλύτερη τιμή λιποφιλικότητας αντιστοιχεί στο σύμπλοκο που φέρει ως χηλικό το PAMA, λόγω της ύπαρξης του δακτυλίου της πυριδίνης στο χηλικό σύστημα. Ακολούθως, διεξήχθησαν πειράματα τοξικότητας των τριδραστικών προσδετών και των αντίστοιχων συμπλόκων του Re, έναντι της ανθρώπινης καρκινικής κυτταρικής σειράς Α431 (επιδερμοειδές καρκίνωμα). Το σύμπλοκο που φέρει ως χηλικό το PAMA εμφάνισε μεγαλύτερη κυτταροτοξικότητα (IC50 =8.85 ± 2.62 μM) έναντι του συμπλόκου που με το σύστημα ατόμων δοτών (SNO) της κυστεΐνης (IC50 =29.56 ± 3.63 μM). Βάσει προηγούμενων πειραμάτων κυτταροτοξικότητας και σε συνδυασμό με τα παραπάνω αποτελέσματα, συμπεραίνουμε πως η αύξηση της απόστασης μεταξύ του χηλικού συστήματος και του φαρμακοφόρου βελτιώνει την κυτταροτοξικότητα. Τα σύμπλοκα του 99mTc αξιολογήθηκαν ως προς τη βιοκινητική τους σε αρσενικά ποντίκια τύπου Swiss Albino. Οι μελέτες έδειξαν πως και τα δύο σύμπλοκα εμφανίζουν γρήγορη αιματική κάθαρση, δεν καθηλώνονται σε κάποιο φυσιολογικό ιστό και η απέκκριση πραγματοποιείται από το ηπατοχολικό σύστημα.","abstract_has_math":false,"creators":["Μακρυπίδη Κωνσταντίνα","Makrypidi Konstantina"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:35:48Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2878911"],"render_values":[{"text":"uoadl:2878911","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2878911","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2878911","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2878911","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μακρυπίδη Κωνσταντίνα","Makrypidi Konstantina"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2878911","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2878911"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Ο υποδοχέας του επιδερμικού αυξητικού παράγοντα (EGFR) αποτελεί μόριο στόχευσης πολλών ερευνών. Η υπερέκφρασή του και τα σηματοδοτικά μονοπάτια, στα οποία συμμετέχει, συνδέουν τον υποδοχέα με μηχανισμούς καρκινογένεσης διαφόρων κακοηθειών. Ο σχεδιασμός φαρμάκων που στοχεύουν τον υποδοχέα και αναστέλλουν τη δράση του, έχει αναπτυχθεί σε μεγάλο βαθμό. Η επισήμανση μορίων αναστολέων της τυροσίνης κινάσης του EGFR αποτελεί ένα σύγχρονο εργαλείο όχι μόνο για την έγκαιρη και έγκυρη διάγνωση αλλά και για την παρακολούθηση ή την βελτιστοποίηση της προτεινόμενης θεραπείας στη μάχη κατά του καρκίνου. Στο πλαίσιο αυτό, η παρούσα μεταπτυχιακή εργασία αποσκοπεί στο σχεδιασμό και την ανάπτυξη εξειδικευμένων διαγνωστικών ραδιοφαρμάκων για την απεικόνιση του EGFR. Αρχικά πραγματοποιήθηκε ο σχεδιασμός, η σύνθεση και ο χαρακτηρισμός δύο νέων 4–ανιλοκιναζολικών παραγώγων, που προσδένονται και πιθανόν αναστέλλουν τη δράση του υποδοχέα, με πικολινάμινο –Ν–οξικό αιθυλεστέρα (PAMA) και υπόλειμμα κυστεΐνης, ως χειλικοί παράγοντες. Το PAMA και η κυστεΐνη δρουν ως τριδραστικοί υποκαταστάτες, καθώς διαθέτουν κατάλληλο σύστημα δοτών (NNO για το PAMA και SNO για τη κυστεΐνη) που σταθεροποιεί τον πυρήνα fac–[M(I)(CO)3]+, όπου Μ=Re/99mTc, σχηματίζοντας ουδέτερα σύμπλοκα. Η σύνθεση των συμπλόκων του ρηνίου έγινε με τη βοήθεια των πρόδρομων οργανομεταλλικών ενώσεων [ReBr(CO)5] και [NEt4]2[Re(CO)3Br3], ενώ σε επίπεδο τεχνητίου η σύνθεση πραγματοποιήθηκε μέσω του πρόδρομου κατιόντος [99mTc(CO)3(H2O)3]+. Η μελέτη και ο χαρακτηρισμός των συμπλόκων Re περιλαμβάνει κλασικές φασματοσκοπικές μεθόδους IR, 1H-NMR. Ο χαρακτηρισμός των συμπλόκων του 99mTc βασίστηκε στη συγκριτική χρωματογραφία (RP–HPLC) χρησιμοποιώντας τα αντίστοιχα χαρακτηρισμένα σύμπλοκα του ρηνίου, ως αναφορά. Οι μελέτες σταθερότητας των ραδιενεργών συμπλόκων του τεχνητίου–99m, έδειξαν ότι τα σύμπλοκα είναι σταθερά, τόσο στο μίγμα της αντίδρασης παρασκευής, όσο και ως απομονωμένα από την HPLC. Ακόμη και όταν επωάζονται με περίσσεια (10-3Μ) ισχυρών ανταγωνιστών για το 99mTc(I), όπως η ιστιδίνη και η κυστεΐνη, η σταθερότητα ξεπερνάει το 95%. Η μελέτη λιποφιλικότητας των συμπλόκων του τεχνητίου–99m έδωσε τις τιμές logP 3.27 και 2.87 για τα δύο σύμπλοκα. Όπως αναμενόταν, η μεγαλύτερη τιμή λιποφιλικότητας αντιστοιχεί στο σύμπλοκο που φέρει ως χηλικό το PAMA, λόγω της ύπαρξης του δακτυλίου της πυριδίνης στο χηλικό σύστημα. Ακολούθως, διεξήχθησαν πειράματα τοξικότητας των τριδραστικών προσδετών και των αντίστοιχων συμπλόκων του Re, έναντι της ανθρώπινης καρκινικής κυτταρικής σειράς Α431 (επιδερμοειδές καρκίνωμα). Το σύμπλοκο που φέρει ως χηλικό το PAMA εμφάνισε μεγαλύτερη κυτταροτοξικότητα (IC50 =8.85 ± 2.62 μM) έναντι του συμπλόκου που με το σύστημα ατόμων δοτών (SNO) της κυστεΐνης (IC50 =29.56 ± 3.63 μM). Βάσει προηγούμενων πειραμάτων κυτταροτοξικότητας και σε συνδυασμό με τα παραπάνω αποτελέσματα, συμπεραίνουμε πως η αύξηση της απόστασης μεταξύ του χηλικού συστήματος και του φαρμακοφόρου βελτιώνει την κυτταροτοξικότητα. Τα σύμπλοκα του 99mTc αξιολογήθηκαν ως προς τη βιοκινητική τους σε αρσενικά ποντίκια τύπου Swiss Albino. Οι μελέτες έδειξαν πως και τα δύο σύμπλοκα εμφανίζουν γρήγορη αιματική κάθαρση, δεν καθηλώνονται σε κάποιο φυσιολογικό ιστό και η απέκκριση πραγματοποιείται από το ηπατοχολικό σύστημα.","Aiming at the development of labeled quinazoline derivatives for EGFR imaging, it is reported herein the synthesis and characterization of novel neutral rhenium and technetium complexes of the general formula fac–[M(CO)3L1/2], where Μ=Re or 99mTc. EGFR is overexpressed in many tumors, related with poor response in therapy and poor survival. Therefore, the development of drugs targeting the EGFR receptor has already progressed. Labeling small molecules of EGFR tyrosine kinase inhibitors using the metal core fac– [99mTc (CO)3 ]+, due to 99mTc ideal properties for SPECT imaging, has also gained increased interest. In this thesis, the pharmacophore quinazoline derivative, coupled with picolinamine-N-ethyl acetate (PAMA) or propylene–S–cysteine moiety, were synthesized and characterized. PAMA and cysteine moieties bear the suitable donor system (NNO for PAMA and SNO for cysteine) which stabilizes the metal core fac–[M(I)(CO)3] + (M = Re or 99mTc), acting as tridentate ligands and forming neutral complexes. The rhenium complexes were synthesized using the organometallic precursor [ReBr(CO)5] or [NEt4]2[Re(CO)3Br3] and characterized by IR and 1H–NMR. The respective technetium–99m complexes were synthesized, in high yield (>90%), using the cationic precursor fac–[99mTc(CO)3(H2O)3]+ and were characterized by comparative HPLC, using the respective characterized rhenium complexes as reference. Stability studies showed that the 99mTc complexes are stable in their reaction mixture and after isolation by HPLC for at least 24 hours. Histidine and cysteine challenge experiments showed high stability up to 95%. Lipophilicity studies suggest high lipophilicity for both complexes. The values of logP are 3.27 and 2.87 and as expected the highest value belongs to the complex bearing the pyridine ring of the PAMA chelator. The tridentate ligands and their rhenium complexes were studied for their cytotoxicity against the human cell line, A431 (epidermoid) by the MTT method. The cytotoxicity of the complex bearing the PAMA moiety is higher (IC50 =8.85 ± 2.62 μM) than that of complex bearing the SNO donor system (IC50 =29.56 ± 3.63 μM). Based on cytotoxicity experiments of quinazoline derivatives taken place over the last years, it can be concluded that the elongation of the spacer between the chelator and the 4–anilinoquinazoline pharmacophore improves the cytotoxicity. As far as the in vivo biological distribution is concerned, it was performed in healthy Swiss Albino mice. Both 99mTc complexes present fast blood clearance. There was not significant uptake to normal tissues and the complexes are showed to be excreted by the hepatobiliary system."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["ΣΥΝΘΕΣΗ ΚΑΙ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΣΥΜΠΛΟΚΩΝ ΤΟΥ Re ΚΑΙ ΤΟΥ 99mTc ΜΕ ΚΙΝΑΖΟΛΙΝΙΚΑ ΠΑΡΑΓΩΓΑ ΓΙΑ ΤΗ ΣΤΟΧΕΥΣΗ ΤΟΥ EGFR"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μακρυπίδη Κωνσταντίνα","Makrypidi Konstantina"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Ο υποδοχέας του επιδερμικού αυξητικού παράγοντα (EGFR) αποτελεί μόριο στόχευσης πολλών ερευνών. Η υπερέκφρασή του και τα σηματοδοτικά μονοπάτια, στα οποία συμμετέχει, συνδέουν τον υποδοχέα με μηχανισμούς καρκινογένεσης διαφόρων κακοηθειών. Ο σχεδιασμός φαρμάκων που στοχεύουν τον υποδοχέα και αναστέλλουν τη δράση του, έχει αναπτυχθεί σε μεγάλο βαθμό. Η επισήμανση μορίων αναστολέων της τυροσίνης κινάσης του EGFR αποτελεί ένα σύγχρονο εργαλείο όχι μόνο για την έγκαιρη και έγκυρη διάγνωση αλλά και για την παρακολούθηση ή την βελτιστοποίηση της προτεινόμενης θεραπείας στη μάχη κατά του καρκίνου. Στο πλαίσιο αυτό, η παρούσα μεταπτυχιακή εργασία αποσκοπεί στο σχεδιασμό και την ανάπτυξη εξειδικευμένων διαγνωστικών ραδιοφαρμάκων για την απεικόνιση του EGFR. Αρχικά πραγματοποιήθηκε ο σχεδιασμός, η σύνθεση και ο χαρακτηρισμός δύο νέων 4–ανιλοκιναζολικών παραγώγων, που προσδένονται και πιθανόν αναστέλλουν τη δράση του υποδοχέα, με πικολινάμινο –Ν–οξικό αιθυλεστέρα (PAMA) και υπόλειμμα κυστεΐνης, ως χειλικοί παράγοντες. Το PAMA και η κυστεΐνη δρουν ως τριδραστικοί υποκαταστάτες, καθώς διαθέτουν κατάλληλο σύστημα δοτών (NNO για το PAMA και SNO για τη κυστεΐνη) που σταθεροποιεί τον πυρήνα fac–[M(I)(CO)3]+, όπου Μ=Re/99mTc, σχηματίζοντας ουδέτερα σύμπλοκα. Η σύνθεση των συμπλόκων του ρηνίου έγινε με τη βοήθεια των πρόδρομων οργανομεταλλικών ενώσεων [ReBr(CO)5] και [NEt4]2[Re(CO)3Br3], ενώ σε επίπεδο τεχνητίου η σύνθεση πραγματοποιήθηκε μέσω του πρόδρομου κατιόντος [99mTc(CO)3(H2O)3]+. Η μελέτη και ο χαρακτηρισμός των συμπλόκων Re περιλαμβάνει κλασικές φασματοσκοπικές μεθόδους IR, 1H-NMR. Ο χαρακτηρισμός των συμπλόκων του 99mTc βασίστηκε στη συγκριτική χρωματογραφία (RP–HPLC) χρησιμοποιώντας τα αντίστοιχα χαρακτηρισμένα σύμπλοκα του ρηνίου, ως αναφορά. Οι μελέτες σταθερότητας των ραδιενεργών συμπλόκων του τεχνητίου–99m, έδειξαν ότι τα σύμπλοκα είναι σταθερά, τόσο στο μίγμα της αντίδρασης παρασκευής, όσο και ως απομονωμένα από την HPLC. Ακόμη και όταν επωάζονται με περίσσεια (10-3Μ) ισχυρών ανταγωνιστών για το 99mTc(I), όπως η ιστιδίνη και η κυστεΐνη, η σταθερότητα ξεπερνάει το 95%. Η μελέτη λιποφιλικότητας των συμπλόκων του τεχνητίου–99m έδωσε τις τιμές logP 3.27 και 2.87 για τα δύο σύμπλοκα. Όπως αναμενόταν, η μεγαλύτερη τιμή λιποφιλικότητας αντιστοιχεί στο σύμπλοκο που φέρει ως χηλικό το PAMA, λόγω της ύπαρξης του δακτυλίου της πυριδίνης στο χηλικό σύστημα. Ακολούθως, διεξήχθησαν πειράματα τοξικότητας των τριδραστικών προσδετών και των αντίστοιχων συμπλόκων του Re, έναντι της ανθρώπινης καρκινικής κυτταρικής σειράς Α431 (επιδερμοειδές καρκίνωμα). Το σύμπλοκο που φέρει ως χηλικό το PAMA εμφάνισε μεγαλύτερη κυτταροτοξικότητα (IC50 =8.85 ± 2.62 μM) έναντι του συμπλόκου που με το σύστημα ατόμων δοτών (SNO) της κυστεΐνης (IC50 =29.56 ± 3.63 μM). Βάσει προηγούμενων πειραμάτων κυτταροτοξικότητας και σε συνδυασμό με τα παραπάνω αποτελέσματα, συμπεραίνουμε πως η αύξηση της απόστασης μεταξύ του χηλικού συστήματος και του φαρμακοφόρου βελτιώνει την κυτταροτοξικότητα. Τα σύμπλοκα του 99mTc αξιολογήθηκαν ως προς τη βιοκινητική τους σε αρσενικά ποντίκια τύπου Swiss Albino. Οι μελέτες έδειξαν πως και τα δύο σύμπλοκα εμφανίζουν γρήγορη αιματική κάθαρση, δεν καθηλώνονται σε κάποιο φυσιολογικό ιστό και η απέκκριση πραγματοποιείται από το ηπατοχολικό σύστημα.","Aiming at the development of labeled quinazoline derivatives for EGFR imaging, it is reported herein the synthesis and characterization of novel neutral rhenium and technetium complexes of the general formula fac–[M(CO)3L1/2], where Μ=Re or 99mTc. EGFR is overexpressed in many tumors, related with poor response in therapy and poor survival. Therefore, the development of drugs targeting the EGFR receptor has already progressed. Labeling small molecules of EGFR tyrosine kinase inhibitors using the metal core fac– [99mTc (CO)3 ]+, due to 99mTc ideal properties for SPECT imaging, has also gained increased interest. In this thesis, the pharmacophore quinazoline derivative, coupled with picolinamine-N-ethyl acetate (PAMA) or propylene–S–cysteine moiety, were synthesized and characterized. PAMA and cysteine moieties bear the suitable donor system (NNO for PAMA and SNO for cysteine) which stabilizes the metal core fac–[M(I)(CO)3] + (M = Re or 99mTc), acting as tridentate ligands and forming neutral complexes. The rhenium complexes were synthesized using the organometallic precursor [ReBr(CO)5] or [NEt4]2[Re(CO)3Br3] and characterized by IR and 1H–NMR. The respective technetium–99m complexes were synthesized, in high yield (>90%), using the cationic precursor fac–[99mTc(CO)3(H2O)3]+ and were characterized by comparative HPLC, using the respective characterized rhenium complexes as reference. Stability studies showed that the 99mTc complexes are stable in their reaction mixture and after isolation by HPLC for at least 24 hours. Histidine and cysteine challenge experiments showed high stability up to 95%. Lipophilicity studies suggest high lipophilicity for both complexes. The values of logP are 3.27 and 2.87 and as expected the highest value belongs to the complex bearing the pyridine ring of the PAMA chelator. The tridentate ligands and their rhenium complexes were studied for their cytotoxicity against the human cell line, A431 (epidermoid) by the MTT method. The cytotoxicity of the complex bearing the PAMA moiety is higher (IC50 =8.85 ± 2.62 μM) than that of complex bearing the SNO donor system (IC50 =29.56 ± 3.63 μM). Based on cytotoxicity experiments of quinazoline derivatives taken place over the last years, it can be concluded that the elongation of the spacer between the chelator and the 4–anilinoquinazoline pharmacophore improves the cytotoxicity. As far as the in vivo biological distribution is concerned, it was performed in healthy Swiss Albino mice. Both 99mTc complexes present fast blood clearance. There was not significant uptake to normal tissues and the complexes are showed to be excreted by the hepatobiliary system."],"dc:identifier":["uoadl:2878911","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2878911"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["ΣΥΝΘΕΣΗ ΚΑΙ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΣΥΜΠΛΟΚΩΝ ΤΟΥ Re ΚΑΙ ΤΟΥ 99mTc ΜΕ ΚΙΝΑΖΟΛΙΝΙΚΑ ΠΑΡΑΓΩΓΑ ΓΙΑ ΤΗ ΣΤΟΧΕΥΣΗ ΤΟΥ EGFR"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:35:48Z"}