{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2878940"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2878940","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Συσχέτιση του Αιτίου Παραπομπής και της Βαρύτητας των Συμπτωμάτων της Διαταραχής του Φάσματος του Αυτισμού.","abstract":"Εισαγωγή: Η Διαταραχή του Αυτιστικού Φάσματος (ΔΑΦ) ανήκει στις διάχυτες αναπτυξιακές διαταραχές με τους γονείς να αναφέρουν τις πρώτες ανησυχίες τους περίπου στους 17-18 μήνες. Η διάγνωση του αυτισμού συχνά καθυστερεί, γεγονός που μεταφράζεται σαν χαμένη ευκαιρία να παρέχεται θεραπεία κατά τη διάρκεια μιας κρίσιμης αναπτυξιακής περιόδου. Σκοπός: Ο σκοπός της παρούσας ερευνητικής εργασίας είναι η συσχέτιση του αιτίου παραπομπής και της βαρύτητας των συμπτωμάτων της ΔΑΦ. Ειδικότερα εξετάστηκαν ο χρόνος παραπομπής των παιδιών, οι λόγοι της πρώτης παραπομπής σε σχέση με την ηλικία, οι διαταραχές στον λόγο στις μικρές ηλικίες σε σχέση με την βαρύτητα των συμπτωμάτων τα δημογραφικά δεδομένα των οικογενειών καθώς και ο ρόλος που διαδραματίζει η κληρονομικότητα σε σχέση με την κινητοποίηση της οικογένειας. Μέθοδος: Το δείγμα συλλέχθηκε μέσω ανασκόπησης των φακέλων του Ειδικού Ιατρείου Διάχυτων Αναπτυξιακών Διαταραχών της Παιδοψυχιατρικής κλινικής του ΕΚΠΑ στο ΝΠΑΣ. Το δείγμα περιλαμβάνει 469 παιδιά με μέση ηλικία τα 5,7 έτη. Τα εργαλεία μέτρησης για την αξιολόγηση της βαρύτητας που χρησιμοποιήθηκαν είναι το εργαλείο Autism Diagnostic Observation Schedule (ADOS-2) και η κλίμακα προσαρμοστικής συμπεριφοράς Vineland ενώ καταγράφηκαν και οι λόγοι παραπομπής όπως είχαν καταγραφεί στο έντυπο παραπομπής και στο ψυχοκοινωνικό ιστορικό των παιδιών. Αποτελέσματα: Στα αποτελέσματα αποδεικνύεται ότι το 81,7% των παιδιών είχε πρόβλημα στην επικοινωνία, το 64,8% είχε μειωμένη ανταπόκριση και το 59,1% κοινωνική αδεξιότητα. Ο μέσος χρόνος που είχε περάσει από την πρώτη ανησυχία των γονιών μέχρι και την εξέταση ήταν τα 3.2 έτη. Τα παιδιά που παραπέμφθηκαν λόγω μειωμένης ανταπόκρισης είχαν κατά 1,20 μονάδες υψηλότερη βαρύτητα σε σύγκριση με τα παιδιά που δεν παραπέμφθηκαν για τον λόγο αυτό. Η ηλικία διαπιστώθηκε ότι αποτελεί στατιστικά σημαντική μεταβλητή καθώς οι λόγοι παραπομπής διαφοροποιούνταν ανάλογα με την ηλικία των παιδιών. Τα παιδιά που εμφάνιζαν προβλήματα στην επικοινωνία, μειωμένη ανταπόκριση και στερεοτυπίες είχαν στατιστικά σημαντικά υψηλότερη βαθμολογία, δηλαδή μεγαλύτερη βαρύτητα και χαμηλότερη λειτουργικότητα σε σχέση με τα παιδιά που παραπέμφθηκαν για άλλους λόγους. Δεν υπήρξε στατιστικά σημαντική συσχέτιση μεταξύ του χρόνου παραπομπής και της βαρύτητας των συμπτωμάτων των παιδιών, ωστόσο η λειτουργικότητα φάνηκε να σχετίζεται σημαντικά με τον χρόνο. Τα δημογραφικά στοιχεία δεν σχετίστηκαν σημαντικά με την βαρύτητα των συμπτωμάτων. Τέλος το κληρονομικό ιστορικό της οικογένειας δεν διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο για πιο άμεση παραπομπή, ωστόσο όπως διαπιστώθηκε η ηλικία του πατέρα συσχετίστηκε σημαντικά με μεγαλύτερη βαρύτητα συμπτωμάτων. Συμπεράσματα: Μεγαλύτερη βαρύτητα συμπτωμάτων και χαμηλότερη λειτουργικότητα συσχετίστηκε με διαταραχές στον λόγο, μειωμένη ανταπόκριση και στερεοτυπίες. Ο χρόνος παραπομπής από την πρώτη ανησυχία των γονιών και οι δημογραφικοί παράγοντες δεν συσχετίστηκαν με την βαρύτητα των συμπτωμάτων, το κληρονομικό ιστορικό δεν διαδραμάτισε σπουδαίο ρόλο για άμεση κινητοποίηση της οικογένειας. Ωστόσο χρήζει περαιτέρω διερεύνησης η ηλικία του πατέρα, η οποία όπως διαπιστώθηκε συσχετίστηκε με μεγαλύτερη βαρύτητα συμπτωμάτων.","abstract_html":"Εισαγωγή: Η Διαταραχή του Αυτιστικού Φάσματος (ΔΑΦ) ανήκει στις διάχυτες αναπτυξιακές διαταραχές με τους γονείς να αναφέρουν τις πρώτες ανησυχίες τους περίπου στους 17-18 μήνες. Η διάγνωση του αυτισμού συχνά καθυστερεί, γεγονός που μεταφράζεται σαν χαμένη ευκαιρία να παρέχεται θεραπεία κατά τη διάρκεια μιας κρίσιμης αναπτυξιακής περιόδου. Σκοπός: Ο σκοπός της παρούσας ερευνητικής εργασίας είναι η συσχέτιση του αιτίου παραπομπής και της βαρύτητας των συμπτωμάτων της ΔΑΦ. Ειδικότερα εξετάστηκαν ο χρόνος παραπομπής των παιδιών, οι λόγοι της πρώτης παραπομπής σε σχέση με την ηλικία, οι διαταραχές στον λόγο στις μικρές ηλικίες σε σχέση με την βαρύτητα των συμπτωμάτων τα δημογραφικά δεδομένα των οικογενειών καθώς και ο ρόλος που διαδραματίζει η κληρονομικότητα σε σχέση με την κινητοποίηση της οικογένειας. Μέθοδος: Το δείγμα συλλέχθηκε μέσω ανασκόπησης των φακέλων του Ειδικού Ιατρείου Διάχυτων Αναπτυξιακών Διαταραχών της Παιδοψυχιατρικής κλινικής του ΕΚΠΑ στο ΝΠΑΣ. Το δείγμα περιλαμβάνει 469 παιδιά με μέση ηλικία τα 5,7 έτη. Τα εργαλεία μέτρησης για την αξιολόγηση της βαρύτητας που χρησιμοποιήθηκαν είναι το εργαλείο Autism Diagnostic Observation Schedule (ADOS-2) και η κλίμακα προσαρμοστικής συμπεριφοράς Vineland ενώ καταγράφηκαν και οι λόγοι παραπομπής όπως είχαν καταγραφεί στο έντυπο παραπομπής και στο ψυχοκοινωνικό ιστορικό των παιδιών. Αποτελέσματα: Στα αποτελέσματα αποδεικνύεται ότι το 81,7% των παιδιών είχε πρόβλημα στην επικοινωνία, το 64,8% είχε μειωμένη ανταπόκριση και το 59,1% κοινωνική αδεξιότητα. Ο μέσος χρόνος που είχε περάσει από την πρώτη ανησυχία των γονιών μέχρι και την εξέταση ήταν τα 3.2 έτη. Τα παιδιά που παραπέμφθηκαν λόγω μειωμένης ανταπόκρισης είχαν κατά 1,20 μονάδες υψηλότερη βαρύτητα σε σύγκριση με τα παιδιά που δεν παραπέμφθηκαν για τον λόγο αυτό. Η ηλικία διαπιστώθηκε ότι αποτελεί στατιστικά σημαντική μεταβλητή καθώς οι λόγοι παραπομπής διαφοροποιούνταν ανάλογα με την ηλικία των παιδιών. Τα παιδιά που εμφάνιζαν προβλήματα στην επικοινωνία, μειωμένη ανταπόκριση και στερεοτυπίες είχαν στατιστικά σημαντικά υψηλότερη βαθμολογία, δηλαδή μεγαλύτερη βαρύτητα και χαμηλότερη λειτουργικότητα σε σχέση με τα παιδιά που παραπέμφθηκαν για άλλους λόγους. Δεν υπήρξε στατιστικά σημαντική συσχέτιση μεταξύ του χρόνου παραπομπής και της βαρύτητας των συμπτωμάτων των παιδιών, ωστόσο η λειτουργικότητα φάνηκε να σχετίζεται σημαντικά με τον χρόνο. Τα δημογραφικά στοιχεία δεν σχετίστηκαν σημαντικά με την βαρύτητα των συμπτωμάτων. Τέλος το κληρονομικό ιστορικό της οικογένειας δεν διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο για πιο άμεση παραπομπή, ωστόσο όπως διαπιστώθηκε η ηλικία του πατέρα συσχετίστηκε σημαντικά με μεγαλύτερη βαρύτητα συμπτωμάτων. Συμπεράσματα: Μεγαλύτερη βαρύτητα συμπτωμάτων και χαμηλότερη λειτουργικότητα συσχετίστηκε με διαταραχές στον λόγο, μειωμένη ανταπόκριση και στερεοτυπίες. Ο χρόνος παραπομπής από την πρώτη ανησυχία των γονιών και οι δημογραφικοί παράγοντες δεν συσχετίστηκαν με την βαρύτητα των συμπτωμάτων, το κληρονομικό ιστορικό δεν διαδραμάτισε σπουδαίο ρόλο για άμεση κινητοποίηση της οικογένειας. Ωστόσο χρήζει περαιτέρω διερεύνησης η ηλικία του πατέρα, η οποία όπως διαπιστώθηκε συσχετίστηκε με μεγαλύτερη βαρύτητα συμπτωμάτων.","abstract_has_math":false,"creators":["Κοντόβα Δήμητρα","Kontova Dimitra"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:35:48Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2878940"],"render_values":[{"text":"uoadl:2878940","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2878940","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2878940","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2878940","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κοντόβα Δήμητρα","Kontova Dimitra"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2878940","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2878940"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Η Διαταραχή του Αυτιστικού Φάσματος (ΔΑΦ) ανήκει στις διάχυτες αναπτυξιακές διαταραχές με τους γονείς να αναφέρουν τις πρώτες ανησυχίες τους περίπου στους 17-18 μήνες. Η διάγνωση του αυτισμού συχνά καθυστερεί, γεγονός που μεταφράζεται σαν χαμένη ευκαιρία να παρέχεται θεραπεία κατά τη διάρκεια μιας κρίσιμης αναπτυξιακής περιόδου. Σκοπός: Ο σκοπός της παρούσας ερευνητικής εργασίας είναι η συσχέτιση του αιτίου παραπομπής και της βαρύτητας των συμπτωμάτων της ΔΑΦ. Ειδικότερα εξετάστηκαν ο χρόνος παραπομπής των παιδιών, οι λόγοι της πρώτης παραπομπής σε σχέση με την ηλικία, οι διαταραχές στον λόγο στις μικρές ηλικίες σε σχέση με την βαρύτητα των συμπτωμάτων τα δημογραφικά δεδομένα των οικογενειών καθώς και ο ρόλος που διαδραματίζει η κληρονομικότητα σε σχέση με την κινητοποίηση της οικογένειας. Μέθοδος: Το δείγμα συλλέχθηκε μέσω ανασκόπησης των φακέλων του Ειδικού Ιατρείου Διάχυτων Αναπτυξιακών Διαταραχών της Παιδοψυχιατρικής κλινικής του ΕΚΠΑ στο ΝΠΑΣ. Το δείγμα περιλαμβάνει 469 παιδιά με μέση ηλικία τα 5,7 έτη. Τα εργαλεία μέτρησης για την αξιολόγηση της βαρύτητας που χρησιμοποιήθηκαν είναι το εργαλείο Autism Diagnostic Observation Schedule (ADOS-2) και η κλίμακα προσαρμοστικής συμπεριφοράς Vineland ενώ καταγράφηκαν και οι λόγοι παραπομπής όπως είχαν καταγραφεί στο έντυπο παραπομπής και στο ψυχοκοινωνικό ιστορικό των παιδιών. Αποτελέσματα: Στα αποτελέσματα αποδεικνύεται ότι το 81,7% των παιδιών είχε πρόβλημα στην επικοινωνία, το 64,8% είχε μειωμένη ανταπόκριση και το 59,1% κοινωνική αδεξιότητα. Ο μέσος χρόνος που είχε περάσει από την πρώτη ανησυχία των γονιών μέχρι και την εξέταση ήταν τα 3.2 έτη. Τα παιδιά που παραπέμφθηκαν λόγω μειωμένης ανταπόκρισης είχαν κατά 1,20 μονάδες υψηλότερη βαρύτητα σε σύγκριση με τα παιδιά που δεν παραπέμφθηκαν για τον λόγο αυτό. Η ηλικία διαπιστώθηκε ότι αποτελεί στατιστικά σημαντική μεταβλητή καθώς οι λόγοι παραπομπής διαφοροποιούνταν ανάλογα με την ηλικία των παιδιών. Τα παιδιά που εμφάνιζαν προβλήματα στην επικοινωνία, μειωμένη ανταπόκριση και στερεοτυπίες είχαν στατιστικά σημαντικά υψηλότερη βαθμολογία, δηλαδή μεγαλύτερη βαρύτητα και χαμηλότερη λειτουργικότητα σε σχέση με τα παιδιά που παραπέμφθηκαν για άλλους λόγους. Δεν υπήρξε στατιστικά σημαντική συσχέτιση μεταξύ του χρόνου παραπομπής και της βαρύτητας των συμπτωμάτων των παιδιών, ωστόσο η λειτουργικότητα φάνηκε να σχετίζεται σημαντικά με τον χρόνο. Τα δημογραφικά στοιχεία δεν σχετίστηκαν σημαντικά με την βαρύτητα των συμπτωμάτων. Τέλος το κληρονομικό ιστορικό της οικογένειας δεν διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο για πιο άμεση παραπομπή, ωστόσο όπως διαπιστώθηκε η ηλικία του πατέρα συσχετίστηκε σημαντικά με μεγαλύτερη βαρύτητα συμπτωμάτων. Συμπεράσματα: Μεγαλύτερη βαρύτητα συμπτωμάτων και χαμηλότερη λειτουργικότητα συσχετίστηκε με διαταραχές στον λόγο, μειωμένη ανταπόκριση και στερεοτυπίες. Ο χρόνος παραπομπής από την πρώτη ανησυχία των γονιών και οι δημογραφικοί παράγοντες δεν συσχετίστηκαν με την βαρύτητα των συμπτωμάτων, το κληρονομικό ιστορικό δεν διαδραμάτισε σπουδαίο ρόλο για άμεση κινητοποίηση της οικογένειας. Ωστόσο χρήζει περαιτέρω διερεύνησης η ηλικία του πατέρα, η οποία όπως διαπιστώθηκε συσχετίστηκε με μεγαλύτερη βαρύτητα συμπτωμάτων.","Introduction: Autism spectrum disorder (ASD) is a range of pervasive developmental disorders. The mean age of parental concerns onset is 17-18 months after the child’s birth. As a result, the diagnosis of autism is often delayed, which translates into a missed opportunity to provide treatment during a critical developmental period. Purpose: The aim of this study is to prove the correlation between the reason of referral and the severity of autism spectrum disorder symptoms. Specifically, the variables examined were time of children's referral, reasons of the first reference in relation to age, speech disorders in younger ages in relation to the severity of symptoms, family demographic factors and the role of heredity in relation to the parents’ timely mobilization on medical assessment. Sample: Using data from the ASD outpatient clinic of the Department of Child Psychiatry, National and Kapodistrian University of Athens, at the \"Aghia Sophia\" Children’s Hospital, 469 children with a mean age of 5.7 years were examined. Method: The measures used to evaluate the severity of the symptoms were the ‘Autism Diagnostic Observation Schedule (ADOS-2)’, and the ‘Vineland Adaptive Behavior Scales’, while reasons for referral -as recorded in the referral form and the psychosocial history of children- were also taken into consideration. Data was collected from a folder review. Results: 81% of children had communication problems, 64,8% reduced response and 59,1% social difficulty. The average time that had passed from the first parental concern to the examination was 3,2 years. Children who were referred of reduced response had a 1,20 point higher severity compared to children who were not referred for this reason. The findings show that age is an important factor because the reasons for children's referral vary according to the age of the children. Communication problems, reduced response, and stereotypical movements are associated with higher severity and lower functionality. Only functionality was related to referral time, whereas severity was not found to be significantly related to it. Moreover, demographics were not related to the severity of the symptoms. Lastly, family’s history in regards to ASD heritance was not a factor important enough to dictate for an immediate medical referral. However, father's age appears to be associated with greater symptom severity. Conclusion: Communication problems, reduced response, and stereotypical movements are associated with higher severity and lower functionality. The referral time from the first concern and the demographic factors was not found to be significantly related to it. Τhe family’s history in regards was not a factor important enough to dictate for an immediate medical referral. But needs further study the father’s age which has been associated with greater symptom severity."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Συσχέτιση του Αιτίου Παραπομπής και της Βαρύτητας των Συμπτωμάτων της Διαταραχής του Φάσματος του Αυτισμού."]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κοντόβα Δήμητρα","Kontova Dimitra"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Εισαγωγή: Η Διαταραχή του Αυτιστικού Φάσματος (ΔΑΦ) ανήκει στις διάχυτες αναπτυξιακές διαταραχές με τους γονείς να αναφέρουν τις πρώτες ανησυχίες τους περίπου στους 17-18 μήνες. Η διάγνωση του αυτισμού συχνά καθυστερεί, γεγονός που μεταφράζεται σαν χαμένη ευκαιρία να παρέχεται θεραπεία κατά τη διάρκεια μιας κρίσιμης αναπτυξιακής περιόδου. Σκοπός: Ο σκοπός της παρούσας ερευνητικής εργασίας είναι η συσχέτιση του αιτίου παραπομπής και της βαρύτητας των συμπτωμάτων της ΔΑΦ. Ειδικότερα εξετάστηκαν ο χρόνος παραπομπής των παιδιών, οι λόγοι της πρώτης παραπομπής σε σχέση με την ηλικία, οι διαταραχές στον λόγο στις μικρές ηλικίες σε σχέση με την βαρύτητα των συμπτωμάτων τα δημογραφικά δεδομένα των οικογενειών καθώς και ο ρόλος που διαδραματίζει η κληρονομικότητα σε σχέση με την κινητοποίηση της οικογένειας. Μέθοδος: Το δείγμα συλλέχθηκε μέσω ανασκόπησης των φακέλων του Ειδικού Ιατρείου Διάχυτων Αναπτυξιακών Διαταραχών της Παιδοψυχιατρικής κλινικής του ΕΚΠΑ στο ΝΠΑΣ. Το δείγμα περιλαμβάνει 469 παιδιά με μέση ηλικία τα 5,7 έτη. Τα εργαλεία μέτρησης για την αξιολόγηση της βαρύτητας που χρησιμοποιήθηκαν είναι το εργαλείο Autism Diagnostic Observation Schedule (ADOS-2) και η κλίμακα προσαρμοστικής συμπεριφοράς Vineland ενώ καταγράφηκαν και οι λόγοι παραπομπής όπως είχαν καταγραφεί στο έντυπο παραπομπής και στο ψυχοκοινωνικό ιστορικό των παιδιών. Αποτελέσματα: Στα αποτελέσματα αποδεικνύεται ότι το 81,7% των παιδιών είχε πρόβλημα στην επικοινωνία, το 64,8% είχε μειωμένη ανταπόκριση και το 59,1% κοινωνική αδεξιότητα. Ο μέσος χρόνος που είχε περάσει από την πρώτη ανησυχία των γονιών μέχρι και την εξέταση ήταν τα 3.2 έτη. Τα παιδιά που παραπέμφθηκαν λόγω μειωμένης ανταπόκρισης είχαν κατά 1,20 μονάδες υψηλότερη βαρύτητα σε σύγκριση με τα παιδιά που δεν παραπέμφθηκαν για τον λόγο αυτό. Η ηλικία διαπιστώθηκε ότι αποτελεί στατιστικά σημαντική μεταβλητή καθώς οι λόγοι παραπομπής διαφοροποιούνταν ανάλογα με την ηλικία των παιδιών. Τα παιδιά που εμφάνιζαν προβλήματα στην επικοινωνία, μειωμένη ανταπόκριση και στερεοτυπίες είχαν στατιστικά σημαντικά υψηλότερη βαθμολογία, δηλαδή μεγαλύτερη βαρύτητα και χαμηλότερη λειτουργικότητα σε σχέση με τα παιδιά που παραπέμφθηκαν για άλλους λόγους. Δεν υπήρξε στατιστικά σημαντική συσχέτιση μεταξύ του χρόνου παραπομπής και της βαρύτητας των συμπτωμάτων των παιδιών, ωστόσο η λειτουργικότητα φάνηκε να σχετίζεται σημαντικά με τον χρόνο. Τα δημογραφικά στοιχεία δεν σχετίστηκαν σημαντικά με την βαρύτητα των συμπτωμάτων. Τέλος το κληρονομικό ιστορικό της οικογένειας δεν διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο για πιο άμεση παραπομπή, ωστόσο όπως διαπιστώθηκε η ηλικία του πατέρα συσχετίστηκε σημαντικά με μεγαλύτερη βαρύτητα συμπτωμάτων. Συμπεράσματα: Μεγαλύτερη βαρύτητα συμπτωμάτων και χαμηλότερη λειτουργικότητα συσχετίστηκε με διαταραχές στον λόγο, μειωμένη ανταπόκριση και στερεοτυπίες. Ο χρόνος παραπομπής από την πρώτη ανησυχία των γονιών και οι δημογραφικοί παράγοντες δεν συσχετίστηκαν με την βαρύτητα των συμπτωμάτων, το κληρονομικό ιστορικό δεν διαδραμάτισε σπουδαίο ρόλο για άμεση κινητοποίηση της οικογένειας. Ωστόσο χρήζει περαιτέρω διερεύνησης η ηλικία του πατέρα, η οποία όπως διαπιστώθηκε συσχετίστηκε με μεγαλύτερη βαρύτητα συμπτωμάτων.","Introduction: Autism spectrum disorder (ASD) is a range of pervasive developmental disorders. The mean age of parental concerns onset is 17-18 months after the child’s birth. As a result, the diagnosis of autism is often delayed, which translates into a missed opportunity to provide treatment during a critical developmental period. Purpose: The aim of this study is to prove the correlation between the reason of referral and the severity of autism spectrum disorder symptoms. Specifically, the variables examined were time of children's referral, reasons of the first reference in relation to age, speech disorders in younger ages in relation to the severity of symptoms, family demographic factors and the role of heredity in relation to the parents’ timely mobilization on medical assessment. Sample: Using data from the ASD outpatient clinic of the Department of Child Psychiatry, National and Kapodistrian University of Athens, at the \"Aghia Sophia\" Children’s Hospital, 469 children with a mean age of 5.7 years were examined. Method: The measures used to evaluate the severity of the symptoms were the ‘Autism Diagnostic Observation Schedule (ADOS-2)’, and the ‘Vineland Adaptive Behavior Scales’, while reasons for referral -as recorded in the referral form and the psychosocial history of children- were also taken into consideration. Data was collected from a folder review. Results: 81% of children had communication problems, 64,8% reduced response and 59,1% social difficulty. The average time that had passed from the first parental concern to the examination was 3,2 years. Children who were referred of reduced response had a 1,20 point higher severity compared to children who were not referred for this reason. The findings show that age is an important factor because the reasons for children's referral vary according to the age of the children. Communication problems, reduced response, and stereotypical movements are associated with higher severity and lower functionality. Only functionality was related to referral time, whereas severity was not found to be significantly related to it. Moreover, demographics were not related to the severity of the symptoms. Lastly, family’s history in regards to ASD heritance was not a factor important enough to dictate for an immediate medical referral. However, father's age appears to be associated with greater symptom severity. Conclusion: Communication problems, reduced response, and stereotypical movements are associated with higher severity and lower functionality. The referral time from the first concern and the demographic factors was not found to be significantly related to it. Τhe family’s history in regards was not a factor important enough to dictate for an immediate medical referral. But needs further study the father’s age which has been associated with greater symptom severity."],"dc:identifier":["uoadl:2878940","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2878940"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Συσχέτιση του Αιτίου Παραπομπής και της Βαρύτητας των Συμπτωμάτων της Διαταραχής του Φάσματος του Αυτισμού."],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:35:48Z"}