{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2879016"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2879016","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"The peroxisomal WscA protein function in Aspergillus nidulans","abstract":"Τα υπεροξεισώματα είναι μεταβολικά οργανίδια που εμπλέκονται σε διάφορες σημαντικές λειτουργίες στα ευκαρυωτικά κύτταρα. Μία από αυτές είναι το καλά μελετημένο μονοπάτι καταβολισμού των πουρινών στον μύκητα Aspergillus nidulans, καθώς ορισμένα από τα ένζυμα που συμμετέχουν σε αυτό βρίσκονται μέσα στα υπεροξεισώματα. Εφόσον κάποια από τα βήματα του μονοπατιού πραγματοποιούνται μέσα σε αυτά τα οργανίδια, ενώ άλλα στο κυτταρόπλασμα, είναι λογικό να διεξάγεται μεταφορά των ενδιάμεσων μεταβολιτών κατά μήκος της υπεροξεισωμικής μεμβράνης. Λαμβάνοντας υπόψη ότι οι μεταβολίτες αυτοί δεν μπορούν να διαχυθούν ελεύθερα μέσω της λιπιδικής στοιβάδας των υπεροξεισωμάτων, ειδικοί μεταφορείς πρέπει να βρίσκονται εκεί επιτελώντας αυτό το ρόλο. Για τον εντοπισμό τους πραγματοποιήσαμε in silico αναζήτηση γονιδίων που ‘χάνονται’ εξελικτικά μαζί με την υπεροξεισωμική οξειδάση του ουρικού οξέος (UOX) στους μύκητες. Κατά την αναζήτηση αυτή, οι πρωτεΐνες της οικογένειας PMP22 εμφανίστηκαν ως οι καλύτεροι δυνατοί υποψήφιοι, καθώς μερικές από αυτές λειτουργούν ως κανάλια σε μεμβράνες οργανιδίων. Για να διερευνήσουμε αν τα PMP22 κανάλια έχουν πράγματι κάποιο ρόλο στη μεταφορά ουρικού οξέος, αναλύσαμε τη λειτουργία της σχετικής πρωτεΐνης στο μύκητα Aspergillus nidulans, την οποία ονομάσαμε WscA και η οποία κωδικοποιείται από το μη χαρακτηρισμένο γονίδιο AN7258. Επιβεβαιώσαμε ότι η WscA βρίσκεται στη μεμβράνη των υπεροξεισωμάτων και συνεντοπίζεται μαζί με mRFP συντηγμένη με υπεροξεισωμικό πεπτίδιο οδηγό PTS1, την UOX και την HexA, η οποία είναι βασική πρωτεΐνη εξειδικευμένων υπεροξεισωμάτων, των λεγόμενων σωματίων Woronin, τα οποία φράσσουν τους πόρους των διαφραγμάτων στους νηματοειδείς ασκομύκητες. Η γενετική διαγραφή του wscA γονιδίου οδήγησε σε αυξημένη ευαισθησία σε μεταβολικό ή οξειδωτικό στρες, πιθανόν ως συνέπεια της παρατηρούμενης μείωσης στη βιογένεση των υπεροξεισωμάτων αλλά και της ανικανότητας του συγκεκριμένου στελέχους να φράξει τους πόρους των διαφραγμάτων. Παρ’ όλο το σχεδόν απόλυτο συνεντοπισμό της WscA με την HexA, η διαγραφή του hexA γονιδίου δεν οδήγησε σε τέτοια αδυναμία τοποθέτησης των υπεροξεισωμάτων στους πόρους των διαφραγμάτων, δείχνοντας πως η WscA αποτελεί βασικό παράγοντα για αυτή τη διαδικασία. Επιπλέον, πληθώρα δεδομένων αποδεικνύουν πως η WscΑ δεν ρυθμίζεται σε απόκκριση της παρουσίας πουρινών και δεν είναι απαραίτητη για τη μεταφορά ουρικού οξέος, όπως είχαμε αρχικά υποθέσει. Τα αποτελέσματά μας αναλύονται μέσα στο πλαίσιο προηγούμενων μελετών για ομόλογες πρωτεΐνες της WscA σε άλλους νηματοειδείς μύκητες, καθώς σε ό,τι αφορά στις παρατηρούμενες απώλειες των PMP22 και των υπεροξεισωμικών ενζύμων που είναι απαραίτητα για τον καταβολσιμό του ουρικού οξέος.","abstract_html":"Τα υπεροξεισώματα είναι μεταβολικά οργανίδια που εμπλέκονται σε διάφορες σημαντικές λειτουργίες στα ευκαρυωτικά κύτταρα. Μία από αυτές είναι το καλά μελετημένο μονοπάτι καταβολισμού των πουρινών στον μύκητα Aspergillus nidulans, καθώς ορισμένα από τα ένζυμα που συμμετέχουν σε αυτό βρίσκονται μέσα στα υπεροξεισώματα. Εφόσον κάποια από τα βήματα του μονοπατιού πραγματοποιούνται μέσα σε αυτά τα οργανίδια, ενώ άλλα στο κυτταρόπλασμα, είναι λογικό να διεξάγεται μεταφορά των ενδιάμεσων μεταβολιτών κατά μήκος της υπεροξεισωμικής μεμβράνης. Λαμβάνοντας υπόψη ότι οι μεταβολίτες αυτοί δεν μπορούν να διαχυθούν ελεύθερα μέσω της λιπιδικής στοιβάδας των υπεροξεισωμάτων, ειδικοί μεταφορείς πρέπει να βρίσκονται εκεί επιτελώντας αυτό το ρόλο. Για τον εντοπισμό τους πραγματοποιήσαμε in silico αναζήτηση γονιδίων που ‘χάνονται’ εξελικτικά μαζί με την υπεροξεισωμική οξειδάση του ουρικού οξέος (UOX) στους μύκητες. Κατά την αναζήτηση αυτή, οι πρωτεΐνες της οικογένειας PMP22 εμφανίστηκαν ως οι καλύτεροι δυνατοί υποψήφιοι, καθώς μερικές από αυτές λειτουργούν ως κανάλια σε μεμβράνες οργανιδίων. Για να διερευνήσουμε αν τα PMP22 κανάλια έχουν πράγματι κάποιο ρόλο στη μεταφορά ουρικού οξέος, αναλύσαμε τη λειτουργία της σχετικής πρωτεΐνης στο μύκητα Aspergillus nidulans, την οποία ονομάσαμε WscA και η οποία κωδικοποιείται από το μη χαρακτηρισμένο γονίδιο AN7258. Επιβεβαιώσαμε ότι η WscA βρίσκεται στη μεμβράνη των υπεροξεισωμάτων και συνεντοπίζεται μαζί με mRFP συντηγμένη με υπεροξεισωμικό πεπτίδιο οδηγό PTS1, την UOX και την HexA, η οποία είναι βασική πρωτεΐνη εξειδικευμένων υπεροξεισωμάτων, των λεγόμενων σωματίων Woronin, τα οποία φράσσουν τους πόρους των διαφραγμάτων στους νηματοειδείς ασκομύκητες. Η γενετική διαγραφή του wscA γονιδίου οδήγησε σε αυξημένη ευαισθησία σε μεταβολικό ή οξειδωτικό στρες, πιθανόν ως συνέπεια της παρατηρούμενης μείωσης στη βιογένεση των υπεροξεισωμάτων αλλά και της ανικανότητας του συγκεκριμένου στελέχους να φράξει τους πόρους των διαφραγμάτων. Παρ’ όλο το σχεδόν απόλυτο συνεντοπισμό της WscA με την HexA, η διαγραφή του hexA γονιδίου δεν οδήγησε σε τέτοια αδυναμία τοποθέτησης των υπεροξεισωμάτων στους πόρους των διαφραγμάτων, δείχνοντας πως η WscA αποτελεί βασικό παράγοντα για αυτή τη διαδικασία. Επιπλέον, πληθώρα δεδομένων αποδεικνύουν πως η WscΑ δεν ρυθμίζεται σε απόκκριση της παρουσίας πουρινών και δεν είναι απαραίτητη για τη μεταφορά ουρικού οξέος, όπως είχαμε αρχικά υποθέσει. Τα αποτελέσματά μας αναλύονται μέσα στο πλαίσιο προηγούμενων μελετών για ομόλογες πρωτεΐνες της WscA σε άλλους νηματοειδείς μύκητες, καθώς σε ό,τι αφορά στις παρατηρούμενες απώλειες των PMP22 και των υπεροξεισωμικών ενζύμων που είναι απαραίτητα για τον καταβολσιμό του ουρικού οξέος.","abstract_has_math":false,"creators":["Δήμου Σοφία","Dimou Sofia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:35:48Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2879016"],"render_values":[{"text":"uoadl:2879016","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2879016","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2879016","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2879016","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Δήμου Σοφία","Dimou Sofia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2879016","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2879016"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Τα υπεροξεισώματα είναι μεταβολικά οργανίδια που εμπλέκονται σε διάφορες σημαντικές λειτουργίες στα ευκαρυωτικά κύτταρα. Μία από αυτές είναι το καλά μελετημένο μονοπάτι καταβολισμού των πουρινών στον μύκητα Aspergillus nidulans, καθώς ορισμένα από τα ένζυμα που συμμετέχουν σε αυτό βρίσκονται μέσα στα υπεροξεισώματα. Εφόσον κάποια από τα βήματα του μονοπατιού πραγματοποιούνται μέσα σε αυτά τα οργανίδια, ενώ άλλα στο κυτταρόπλασμα, είναι λογικό να διεξάγεται μεταφορά των ενδιάμεσων μεταβολιτών κατά μήκος της υπεροξεισωμικής μεμβράνης. Λαμβάνοντας υπόψη ότι οι μεταβολίτες αυτοί δεν μπορούν να διαχυθούν ελεύθερα μέσω της λιπιδικής στοιβάδας των υπεροξεισωμάτων, ειδικοί μεταφορείς πρέπει να βρίσκονται εκεί επιτελώντας αυτό το ρόλο. Για τον εντοπισμό τους πραγματοποιήσαμε in silico αναζήτηση γονιδίων που ‘χάνονται’ εξελικτικά μαζί με την υπεροξεισωμική οξειδάση του ουρικού οξέος (UOX) στους μύκητες. Κατά την αναζήτηση αυτή, οι πρωτεΐνες της οικογένειας PMP22 εμφανίστηκαν ως οι καλύτεροι δυνατοί υποψήφιοι, καθώς μερικές από αυτές λειτουργούν ως κανάλια σε μεμβράνες οργανιδίων. Για να διερευνήσουμε αν τα PMP22 κανάλια έχουν πράγματι κάποιο ρόλο στη μεταφορά ουρικού οξέος, αναλύσαμε τη λειτουργία της σχετικής πρωτεΐνης στο μύκητα Aspergillus nidulans, την οποία ονομάσαμε WscA και η οποία κωδικοποιείται από το μη χαρακτηρισμένο γονίδιο AN7258. Επιβεβαιώσαμε ότι η WscA βρίσκεται στη μεμβράνη των υπεροξεισωμάτων και συνεντοπίζεται μαζί με mRFP συντηγμένη με υπεροξεισωμικό πεπτίδιο οδηγό PTS1, την UOX και την HexA, η οποία είναι βασική πρωτεΐνη εξειδικευμένων υπεροξεισωμάτων, των λεγόμενων σωματίων Woronin, τα οποία φράσσουν τους πόρους των διαφραγμάτων στους νηματοειδείς ασκομύκητες. Η γενετική διαγραφή του wscA γονιδίου οδήγησε σε αυξημένη ευαισθησία σε μεταβολικό ή οξειδωτικό στρες, πιθανόν ως συνέπεια της παρατηρούμενης μείωσης στη βιογένεση των υπεροξεισωμάτων αλλά και της ανικανότητας του συγκεκριμένου στελέχους να φράξει τους πόρους των διαφραγμάτων. Παρ’ όλο το σχεδόν απόλυτο συνεντοπισμό της WscA με την HexA, η διαγραφή του hexA γονιδίου δεν οδήγησε σε τέτοια αδυναμία τοποθέτησης των υπεροξεισωμάτων στους πόρους των διαφραγμάτων, δείχνοντας πως η WscA αποτελεί βασικό παράγοντα για αυτή τη διαδικασία. Επιπλέον, πληθώρα δεδομένων αποδεικνύουν πως η WscΑ δεν ρυθμίζεται σε απόκκριση της παρουσίας πουρινών και δεν είναι απαραίτητη για τη μεταφορά ουρικού οξέος, όπως είχαμε αρχικά υποθέσει. Τα αποτελέσματά μας αναλύονται μέσα στο πλαίσιο προηγούμενων μελετών για ομόλογες πρωτεΐνες της WscA σε άλλους νηματοειδείς μύκητες, καθώς σε ό,τι αφορά στις παρατηρούμενες απώλειες των PMP22 και των υπεροξεισωμικών ενζύμων που είναι απαραίτητα για τον καταβολσιμό του ουρικού οξέος.","Peroxisomes are highly metabolic organelles involved in key functions in eukaryotic cells. One of them is the well-studied purine assimilation pathway in Aspergillus nidulans, where part of the purine catabolic enzymes is located inside peroxisomes. Since certain steps of the pathway occur inside these organelles, while others in the cytoplasm, there needs to be a transport of purine metabolites across the peroxisomal membrane. As these intermediates are unable to diffuse freely through lipid bilayers, specific transporters must exist for their passage membrane across the peroxisomal membrane. In order to identify them, we conducted an in silico search for evolutionarily correlated gene loss associated with fungal peroxisomal uric acid oxidase (UOX), where PMP22-like proteins, found to be the most promising candidates, as some of them function as promiscuous channels in organellar membranes. To investigate whether PMP22 channels actually have a role in peroxisomal uric acid transport and catabolism, we functionally analyzed the relevant Aspergillus nidulans protein, WscA, which is encoded by the uncharacterized gene AN7258. We confirmed that WscA is a peroxisomal membrane protein that co-localizes with PTS1-tagged mRFP, UOX or HexA, the latter considered a protein of Woronin bodies (WBs), organelles originating from peroxisomes that dynamically plug septal pores in filamentous ascomycetes. Our results suggest that in A. nidulans, unlike some other ascomycetes, there is no strict protein segregation of peroxisomal and WB-specific proteins. Importantly, genetic deletion of wscA, but not of hexA, led to lack of peroxisomal localization at septal pores, suggesting that WscA is a key factor for septal pore functioning. Additionally, ΔwscA resulted in increased sensitivity to oxidative stress, apparently as a consequence of not only the inability for septal pore plugging, but also a recorded reduction in peroxisome biogenesis. However, deleting wscA had no effect on uric acid or purine utilization, as we hypothesized, a result in also line with the observation that expression of WscA was not affected by regulatory mutants and conditions known to control purine catabolic enzymes. Our results are discussed within the frame of previous studies of WscA homologues in other fungi, as well as, the observed gene losses of PMP22 and peroxisomal uric acid oxidase."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["The peroxisomal WscA protein function in Aspergillus nidulans"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Δήμου Σοφία","Dimou Sofia"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Τα υπεροξεισώματα είναι μεταβολικά οργανίδια που εμπλέκονται σε διάφορες σημαντικές λειτουργίες στα ευκαρυωτικά κύτταρα. Μία από αυτές είναι το καλά μελετημένο μονοπάτι καταβολισμού των πουρινών στον μύκητα Aspergillus nidulans, καθώς ορισμένα από τα ένζυμα που συμμετέχουν σε αυτό βρίσκονται μέσα στα υπεροξεισώματα. Εφόσον κάποια από τα βήματα του μονοπατιού πραγματοποιούνται μέσα σε αυτά τα οργανίδια, ενώ άλλα στο κυτταρόπλασμα, είναι λογικό να διεξάγεται μεταφορά των ενδιάμεσων μεταβολιτών κατά μήκος της υπεροξεισωμικής μεμβράνης. Λαμβάνοντας υπόψη ότι οι μεταβολίτες αυτοί δεν μπορούν να διαχυθούν ελεύθερα μέσω της λιπιδικής στοιβάδας των υπεροξεισωμάτων, ειδικοί μεταφορείς πρέπει να βρίσκονται εκεί επιτελώντας αυτό το ρόλο. Για τον εντοπισμό τους πραγματοποιήσαμε in silico αναζήτηση γονιδίων που ‘χάνονται’ εξελικτικά μαζί με την υπεροξεισωμική οξειδάση του ουρικού οξέος (UOX) στους μύκητες. Κατά την αναζήτηση αυτή, οι πρωτεΐνες της οικογένειας PMP22 εμφανίστηκαν ως οι καλύτεροι δυνατοί υποψήφιοι, καθώς μερικές από αυτές λειτουργούν ως κανάλια σε μεμβράνες οργανιδίων. Για να διερευνήσουμε αν τα PMP22 κανάλια έχουν πράγματι κάποιο ρόλο στη μεταφορά ουρικού οξέος, αναλύσαμε τη λειτουργία της σχετικής πρωτεΐνης στο μύκητα Aspergillus nidulans, την οποία ονομάσαμε WscA και η οποία κωδικοποιείται από το μη χαρακτηρισμένο γονίδιο AN7258. Επιβεβαιώσαμε ότι η WscA βρίσκεται στη μεμβράνη των υπεροξεισωμάτων και συνεντοπίζεται μαζί με mRFP συντηγμένη με υπεροξεισωμικό πεπτίδιο οδηγό PTS1, την UOX και την HexA, η οποία είναι βασική πρωτεΐνη εξειδικευμένων υπεροξεισωμάτων, των λεγόμενων σωματίων Woronin, τα οποία φράσσουν τους πόρους των διαφραγμάτων στους νηματοειδείς ασκομύκητες. Η γενετική διαγραφή του wscA γονιδίου οδήγησε σε αυξημένη ευαισθησία σε μεταβολικό ή οξειδωτικό στρες, πιθανόν ως συνέπεια της παρατηρούμενης μείωσης στη βιογένεση των υπεροξεισωμάτων αλλά και της ανικανότητας του συγκεκριμένου στελέχους να φράξει τους πόρους των διαφραγμάτων. Παρ’ όλο το σχεδόν απόλυτο συνεντοπισμό της WscA με την HexA, η διαγραφή του hexA γονιδίου δεν οδήγησε σε τέτοια αδυναμία τοποθέτησης των υπεροξεισωμάτων στους πόρους των διαφραγμάτων, δείχνοντας πως η WscA αποτελεί βασικό παράγοντα για αυτή τη διαδικασία. Επιπλέον, πληθώρα δεδομένων αποδεικνύουν πως η WscΑ δεν ρυθμίζεται σε απόκκριση της παρουσίας πουρινών και δεν είναι απαραίτητη για τη μεταφορά ουρικού οξέος, όπως είχαμε αρχικά υποθέσει. Τα αποτελέσματά μας αναλύονται μέσα στο πλαίσιο προηγούμενων μελετών για ομόλογες πρωτεΐνες της WscA σε άλλους νηματοειδείς μύκητες, καθώς σε ό,τι αφορά στις παρατηρούμενες απώλειες των PMP22 και των υπεροξεισωμικών ενζύμων που είναι απαραίτητα για τον καταβολσιμό του ουρικού οξέος.","Peroxisomes are highly metabolic organelles involved in key functions in eukaryotic cells. One of them is the well-studied purine assimilation pathway in Aspergillus nidulans, where part of the purine catabolic enzymes is located inside peroxisomes. Since certain steps of the pathway occur inside these organelles, while others in the cytoplasm, there needs to be a transport of purine metabolites across the peroxisomal membrane. As these intermediates are unable to diffuse freely through lipid bilayers, specific transporters must exist for their passage membrane across the peroxisomal membrane. In order to identify them, we conducted an in silico search for evolutionarily correlated gene loss associated with fungal peroxisomal uric acid oxidase (UOX), where PMP22-like proteins, found to be the most promising candidates, as some of them function as promiscuous channels in organellar membranes. To investigate whether PMP22 channels actually have a role in peroxisomal uric acid transport and catabolism, we functionally analyzed the relevant Aspergillus nidulans protein, WscA, which is encoded by the uncharacterized gene AN7258. We confirmed that WscA is a peroxisomal membrane protein that co-localizes with PTS1-tagged mRFP, UOX or HexA, the latter considered a protein of Woronin bodies (WBs), organelles originating from peroxisomes that dynamically plug septal pores in filamentous ascomycetes. Our results suggest that in A. nidulans, unlike some other ascomycetes, there is no strict protein segregation of peroxisomal and WB-specific proteins. Importantly, genetic deletion of wscA, but not of hexA, led to lack of peroxisomal localization at septal pores, suggesting that WscA is a key factor for septal pore functioning. Additionally, ΔwscA resulted in increased sensitivity to oxidative stress, apparently as a consequence of not only the inability for septal pore plugging, but also a recorded reduction in peroxisome biogenesis. However, deleting wscA had no effect on uric acid or purine utilization, as we hypothesized, a result in also line with the observation that expression of WscA was not affected by regulatory mutants and conditions known to control purine catabolic enzymes. Our results are discussed within the frame of previous studies of WscA homologues in other fungi, as well as, the observed gene losses of PMP22 and peroxisomal uric acid oxidase."],"dc:identifier":["uoadl:2879016","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2879016"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["The peroxisomal WscA protein function in Aspergillus nidulans"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:35:48Z"}